Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Απολογία ενός προδότη

Posted by sarant στο 22 Αυγούστου, 2012


Σήμερα κλείνουν δέκα χρόνια από μια προδοτική πράξη που έκανα κι αισθάνομαι την ανάγκη να την εξομολογηθώ. Σαν σήμερα πριν από δέκα χρόνια διέλυσα μια σχέση πολύχρονη, που μετρούσε πάνω από εικοσιπέντε χρόνια, σχέση αγάπης στην αρχή και για πολύ καιρό, ύστερα αντιφατική και νοσηρή, που ήθελα να τη διακόψω μα δεν τολμούσα γιατί πίστευα πως δεν είμαι αρκετά δυνατός να ζήσω μόνος, και που όταν τελικά, χωρίς να το έχω σχεδιάσει, για ασήμαντη αφορμή που λέμε, έκανα το αποφασιστικό βήμα, ένιωσα έκπληξη βλέποντας πόσο εύκολος ήταν τελικά ο χωρισμός.

Σαν σήμερα πριν από δέκα χρόνια κάπνισα το τελευταίο μου τσιγάρο.

Τελευταίο μέχρι στιγμής, βέβαια, γι’ αυτό και δεν γράφω “έκοψα το τσιγάρο”. Kάπνιζα από τις τελευταίες τάξεις του (εξαταξίου) γυμνασίου, άρα έχω περάσει πάνω από εικοσιπέντε χρόνια καπνιστής. Ξεκίνησα από Καρέλια φίλτρο, αλλά πολύ γρήγορα πέρασα στα σκέτα, τα άφιλτρα. Hellas special για ένα διάστημα, αλλά επειδή δυσκολευόμουν να το βρω γύρισα σε Άσσο σκέτο, ήδη από τα φοιτητικά μου χρόνια. Και στο εξωτερικό που ζούσα άφιλτρα κάπνιζα, ίσως τη μοναδική μάρκα άφιλτρων που υπήρχε, με ροζ πακέτο και 25 τσιγάρα μέσα. Μόνο για σας τα έφερνα, μου είπε θλιμμένη η περιπτερού, όταν της είπα ότι δεν θα ξαναγοράσω.

Μια και έχω δέκα χρόνια να καπνίσω, δεν γεύτηκα σε όλη του την έκταση το κύμα αντικαπνιστικών απαγορεύσεων που σαρώνει τον πλανήτη τον τελευταίο καιρό. Είδα βέβαια και γεύτηκα τις πρώτες απαγορεύσεις. Κάποτε καπνίζαμε όχι μόνο στα αεροπλάνα, αλλά και στα υπεραστικά λεωφορεία (στην Ισπανία το 1980 είδα να καπνίζουν και στο πίσω μέρος των αστικών). Στο αθηναϊκό μετρό εξαρχής δεν επιτρεπόταν το κάπνισμα, πρόλαβα όμως να καπνίσω στο μετρό του Λονδίνου, και μάλιστα έτυχε να είμαι στο βαγόνι των καπνιστών το τελευταίο βράδυ πριν απαγορευτεί το κάπνισμα -είχε έρθει και συνεργείο της τηλεόρασης θυμάμαι. Πρόλαβα όμως να το κόψω πριν αρχίσουν οι απαγορεύσεις σε εστιατόρια, μπαρ, χώρους εργασίας, αεροδρόμια, αυτές οι απαγορεύσεις που συχνά χαρακτηρίζονται αντικαπνιστική υστερία.

Όταν κάπνιζα, οι απαγορεύσεις, πολύ λιγότερες τότε, δεν με πολυενοχλούσαν, τις άντεχα. Μάλιστα, τον καιρό που είχα πεισθεί ότι δεν μπορώ να το κόψω (χωρίς να έχω ποτέ αποπειραθεί), θεωρούσα πως μια εκ των άνω απαγόρευση της πώλησης τσιγάρων θα ήταν επιθυμητή και αποτελεσματική -πράγμα που ακόμα το πιστεύω, παρόλο που είμαι μάλλον πεισμένος για την αναποτελεσματικότητα της απαγορευτικής πολιτικής σε ναρκωτικά (ή στο ποτό). Ο λόγος είναι πως, κατά τη γνώμη μου, το κάπνισμα διαφέρει: ο καπνιστής δεν ικανοποιείται με στιγμιαία ή βραχυχρόνια πυκνή χρήση, να κλειστεί σε ένα σπίτι και να καπνίσει π.χ. δέκα τσιγάρα σε μια ώρα, όπως ο πότης. Ο καπνιστής έχει ανάγκη το τσιγάρο σε τακτά διαστήματα όλη τη μέρα, άρα η απαγόρευση στο κάπνισμα θα ήταν αποτελεσματική. Βέβαια, μπορεί κάποιος να είναι αντίθετος από θέση αρχής με τις απαγορεύσεις, εγώ εξετάζω μόνο την αποτελεσματικότητα -και φυσικά μπορεί να πέφτω έξω.

Όσο κάπνιζα, κάπνιζα πολύ -τα τελευταία χρόνια κάπου τριάντα τσιγάρα τη μέρα, αν και ποτέ μέσα στο σπίτι από τότε που αποκτήσαμε παιδιά. Δεν είχα ποτέ προσπαθήσει να το κόψω, το έβρισκα εξαιρετικά δύσκολο σαν ιδέα, χωρίς να το έχω δοκιμάσει. Όταν, μάλλον τυχαία, στις 22 Αυγούστου του 2002 το απόγεμα βρέθηκα χωρίς τσιγάρα, είπα μέσα μου να δω πόσο μπορώ να το τραβήξω, και είδα πως ήταν πιο εύκολο απ’ όσο φανταζόμουν, αλλά όχι τόσο εύκολο που να θεωρήσω πως μπορώ να επαναλαμβάνω το εγχείρημα κατά βούληση, και από τότε αυτό κρατάει δέκα χρόνια, χωρίς συμπτώματα στέρησης μετά την τρίτη μέρα αλλά με μια πολύ μεγάλη λύπη για κάτι που τελειώνει.

Τις τελευταίες μέρες ακούστηκε πως η αυστραλιανή κυβέρνηση πρόκειται να επιβάλει την πώληση των τσιγάρων σε ομοιόμορφα λαδί πακέτα που θα… κοσμούνται με αποκρουστικές φωτογραφίες που θα δείχνουν παραστατικά τις βλαβερές συνέπειες του καπνού, για να θυμηθούμε τον μονόλογο του Τσέχοφ. Κλείνω λοιπόν το άρθρο με καναδυό ειδυλλιακές διαφημίσεις από παλιές ελληνικές εφημερίδες.

Πρώτα μια απλή διαφήμιση τσιγάρων που το ενδιαφέρον βρίσκεται στη μάρκα. Τσιγάρα ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ λοιπόν, το 1916 στο κράτος της Θεσσαλονίκης, επί εθνικού διχασμού. Υπήρχαν νομίζω και ποτά με την ίδια επωνυμία.

Μετά, μια διαφήμιση του 1946, που έχει το ενδιαφέρον ότι αναφέρει και την τιμή του μικρού και του μεγάλου πακέτου. Αν προσέξετε, το (κανονικό) πακέτο είχε 22 τσιγάρα. Κάποια στιγμή, μάλλον λίγα χρόνια αργότερα, τα τσιγάρα στο πακέτο έγιναν 20, και όπως ήξερε κάθε καπνιστής στην εποχή μου αυτό έγινε με πρωτοβουλία της βασίλισσας Φρειδερίκης ώστε από τo κόστος των 2 τσιγάρων ανά πακέτο να εξοικονομηθούν χρήματα για τις ένοπλες δυνάμεις -και, ειδικότερα, υπέρ αεροπορίας. Δεν ξέρω αν αυτό αληθεύει, αλλά έτσι λέγανε. Τα 22 τσιγάρα του πακέτου είχαν επιβιώσει στο όνομα της μάρκας 22 Αντινικότ. Μικρά πακέτα, των 10 τσιγάρων, πρόλαβα και στην εποχή μου, το λεγόμενο “ανήλικο” πακέτο του Καρέλια. Και βέβαια, υπήρχαν και τα χύμα τσιγάρα που τα αγόραζε κανείς εκτός πακέτου.

Η τρίτη και τελευταία διαφήμιση, κατά σύμπτωση της ίδιας μάρκας όπως και η δεύτερη (αλλά και της ίδιας διαφημιστικής εταιρείας, είναι του 1937 και μιλάει για τις ευεργετικές συνέπειες του καπνίσματος, φυσικά με τσιγάρα της συγκεκριμένης μάρκας -και έχει για προβεβλημένο πρόσωπο όχι κάποιον ηθοποιό, τραγουδιστή, σελεμπριτού ή αθλήτρια, αλλά έναν ακαδημαϊκό (με την παλιά σημασία της λέξης: μέλος της Ακαδημίας Αθηνών), έναν πασίγνωστο τότε συγγραφέα, τον Γρηγόριο Ξενόπουλο!

Προσθέτω προσφορά του Ορεσίβιου, αφίσα του Ν. Γύζη για τα τσιγάρα Παπαστάθη:

About these ads

202 Σχόλια to “Απολογία ενός προδότη”

  1. Κι εγώ κάπου 10 χρόνια είναι που το έχω κόψει (δεν θυμάμαι ακριβώς τη μέρα, πάντως ήταν στα τέλη του 2002). Αλλά δεν ήμουν και φανατική καπνίστρια (από 2-3 μέχρι 10 το πολύ την ημέρα) και το έκοψα εύκολα. Τώρα με ενοχλεί όταν καπνίζουν οι διπλανοί ενώ παλιά δεν το πρόσεχα καν. Ωραίο άρθρο!

  2. ο δείμος του πολίτη said

    Αχ, κι εμείς που ατμίζουμε τι να γράψουμε;

  3. π2 said

    Εγώ είμαι ένα κλικ πίσω, δεν έχω δοκιμάσει να το κόψω θεωρώντας πως, από τη στιγμή που δεν έχω δοκιμάσει δεν έχω αποτύχει, άρα δεν μου φαίνεται τόσο δύσκολο να το κάνω. Είχα υποσχεθεί στον γιο μου να το κόψω μετά τα σαράντα, αλλά βρήκα δικαιολογία στην ελληνική γλώσσα: μετά τα σαράντα είναι οποτεδήποτε μετά τα σαράντα.

    Οι απαγορεύσεις δεν με επηρέασαν καθόλου, συμφωνώ ανεπιφύλακτα με όλες και, σε αντίθεση δυστυχώς με τους περισσότερους, τις τηρώ σχεδόν πάντοτε (εκτός αν δεν τις ξέρω, με αποτέλεσμα τη σύλληψή μου στο μετρό του Καΐρου προ εικοσαετίας, σε μια εποχή που οι Αιγύπτιοι κάπνιζαν ακόμη και στα λεωφορεία). Είμαι φανατικός αντικαπνιστής στους κλειστούς χώρους, δεν το αντέχω καθόλου, και κατά κανόνα βγαίνω έξω για τσιγάρο ακόμη κι όταν επιτρέπεται. Επιπλέον, βρίσκω πως οι απαγορεύσεις στον εργασιακό χώρο έχουν ευχάριστα κοινωνικά αποτελέσματα: γνωρίζεις κόσμο, παίρνεις τον αέρα σου, αλλάζεις δυο κουβέντες.

  4. π2 said

    Φτου, πάλι ξέχασα να κλείσω τα πλάγια.

  5. Εγώ μετράω σχεδόν δύο μήνες. Ωραίο πράμα το τσιγάρο, όμως! :(

  6. bernardina said

    Πέντε χρόνια άκαπνη, αν και θεριακλού από τα δεκατέσσερα (!!) και θεωρώ το κόψιμο του τσιγάρου, αν όχι τη μεγαλύτερη, σίγουρα μια από τις μεγαλύτερες νίκες της ζωής μου. Τώρα, από παθητική καπνίστρια προσπαθώ να μη γίνομαι αντιπαθητική αντικαπνίστρια και ως επί το πλείστον τα καταφέρνω :-)
    Αλήθεια, δεν θυμάσαι καπνιστές στον Ηλεκτρικό της Αθήνας;

    ΥΓ. Άσχετο με το ποστ: ρίξε μια ματιά στα μέιλ σου, αν έχεις την καλοσύνη ;-)

    Καλημερούδια!

  7. LandS said

    Τρια πακέτα την ημερα. Το τελευταίο τσιγάρο μιση ώρα πριν από αγγειογραφία. 26-10-2011 8:45 π.μ.

  8. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Νίκο, καλημέρα! Ωραίο κείμενο, η αρχή του σχεδόν μυθιστορηματική (μου θύμισε λίγο Καπότε), στο τέλος -μοιραία- στα θολά νερά της νοσταλγίας.

    Πάντως, λόγω θέματος, ας πούμε εδώ κάτι για το (κρυμένο, απαγορευμένο, “βλάσφημο”;) διήγημα του Σκοτ Φιτζέραλντ (αν και μερικοί επιμένουν να προφέρουν Φίτζεραλντ) “Ευχαριστώ για τη Φωτιά”, που είχε απορρίψει ο New Yorker πριν από καμιά ογδονταριά χρόνια, και τη μετάφραση του οποίου δημοσίευσε ευφυώς το Βήμα, πριν από μια βδομάδα. Λέω ευφυώς, γιατί συνέπεσε με το Δεκαπενταύγουστο, και τις γνωστές πανηγυριώτικες υπερβολές με τις “Παναγίες των Ελλήνων” (αυτό από άλλη εφημερίδα), όταν το σπουδαίο αυτό διήγημα μιλάει για μια ταλαίπωρη γυναίκα, που, εν μέσω αντικαπνιστικού μένους, βρίσκει αποκούμπι σε μια καθολική εκκλησιά, όπου, μισοκοιμισμένη από την κούραση, της ανάβει το τσιγάρο η ίδια η Παναγία αυτοπροσώπως…
    “Ευχαριστώ”, της λέει “για τη φωτιά”… “Ευχαριστώ πολύ για τη φωτιά”!

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Ξέχασα να γράψω για το αίσθημα συνενοχής, σχεδόν συντροφικότητας, που υπάρχει ανάμεσα σε καπνιστές. Και θυμάμαι σε ένα παλιό μυθιστόρημα με αμερικάνους κουμουνιστές, που λέει ο καθοδηγητής στον ήρωα: Καπνίζεις; Μπράβο, είναι μια χρήσιμη κοινωνική συνήθεια, σε βοηθάει να πιάνεις φιλίες.

  10. sarant said

    6: Χτες είχα πάρει ένα μέιλ, στο οποίο απάντησα. Άλλο δεν είδα.

  11. bernardina said

    Αυτότο έχετε δει; :-(

    (Φαντάζομαι πόσα γιουτουμπάκια θα μπορούσαν να μπουν σήμερα ;-) )

  12. bernardina said

    10. Απάντησες σε δικό μου μέιλ; Δεν έλαβα τίποτα.
    Να σ’ το ξαναστείλω;

  13. Τσούρης Βασίλειος said

    Η κούτα με τα στούκας είχε μέσα 88 τσιγάρα και στο χωριό τα πουλούσαν χύμα 4 στο φράγκο.
    Καπνίζω 30 χρόνια και ‘οταν σε καμμιά παρέα δυσφορεί κανας φίλος του λέω πως όταν εγώ ήμουνα μικρός, μεγάλες διαφημίσεις σε τηλεόραση, περιοδικά κλπ με καλούσαν να πάω στη χώρα του Flabouro. Πήγα, απλά τώρα δεν μου δίνουν βίζα για να φύγω… :)

  14. LandS said

    Αγγειογραφημα, δεν είχα ανέβει Μαρούσι για να ζωγραφίσω κανατια.
    Έχουμε και αυτόματη συμπλήρωση.

  15. #8 Κι εμένα μ’ άρεσε το διήγημα του Φιτζέραλντ (αντίθετα με κάποιον που δεν θυμάμαι, που κατακεραύνωνε με την ευκαιρία τους κληρονόμους των συγγραφέων που βγάζουν στη φόρα τις παλιές μπαγκατέλες κλπ κλπ). Μου θύμισε μάλιστα κάποια διηγήματα του όψιμου Κίπλινγκ.
    Εδώ το διήγημα και εδώ η μετάφραση του Βήματος.

  16. Γς said

    Αμάν!
    Ψάρωσα διαβάζοντας την εισαγωγή σου. Μέχρι να πεις ότι περί τσιγάρου πρόκειται :)
    Προδότης κι εγώ από το 1984 (στα 40 μου χρόνια, βετεράνος από τα 13 μου).
    Τελικά πάρα πολλοί κόβουν, εντελώς, το κάπνισμα κάθε μέρα.
    Αυτοί που πεθαίνουν από δαύτο!
    [ Ανώνυμος]

  17. atheofobos said

    Κοντεύοντας κοντά τα 20 χρόνια αφ΄ότου απαλλάχτηκα από το τσιγάρο διαβάζω με ιδιαίτερη ικανοποίηση αντίστοιχες ιστορίες που αποδεικνύουν πως τίποτα δεν είναι αδύνατο άμα θέλεις.(Αυτό για όσους λένε -δεν μπορώ να το κόψω!)

    Έχω γράψει στο παρελθόν και μερικά σχετικά ποστ που είναι :
    ΠΩΣ ΕΝΑΣ ΘΕΡΙΑΚΛΗΣ ΕΚΟΨΕ ΤΟ ΡΗΜΑΔΙ

    http://atheofobos2.blogspot.gr/2009/05/blog-post.html

    ΚΑΠΝΙΣΕ ΑΦΟΒΑ, ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΡΚΙΝΟ!

    http://atheofobos2.blogspot.gr/2007/06/blog-post_02.html

    ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΧΑΘΗΚΕ……

    http://atheofobos2.blogspot.gr/2008/01/blog-post_7808.html

  18. Βαγγελης said

    Καλημέρα!

  19. Πολλά μπορεί να γραφτούν για το ωραίο αυτό θέμα. Εύγε στον Νικοκύρη που το ανέβασε!
    1. Ο παππούς μου Φίλιππος είχε πει μια φορά : “Είναι πολύ εύκολο να κόψει κανείς το κάπνισμα. Εγώ, ας πούμε, το έχω κόψει εξήντα φορές μέχρι σήμερα!”
    2. Οι καθηγητές των λυκείων στα διαλείμματα πρέπει να ελέγχουν αν είναι όλα καθώς πρέπει στην αυλή και στους κοινόχρηστους χώρους. Εγώ αντιλήφθηκα ότι κάποια παιδιά κάπνιζαν μέσα και γύρω από τις τουαλέτες. Επειδή απαγορευόταν το κάπνισμα, ρώτησα τον διευθυντή περί του πρακτέου και μου είπε : “Είχαμε τιμωρήσει κάποτε έναν μαθητή και ο πατέρας του μας έκανε μήνυση. Το δικαστήριο δέχτηκε την άποψη των δικηγόρων, που υποστήριξαν ότι είχαμε καταπιέσει την προσωπικότητα του παιδιού. Από τότε δεν επεμβαίνουμε και θα κάνεις κι εσύ το ίδιο για να μη βρεις τον μπελά σου”.

  20. Γς said

    8, 15:
    Και μετα το ΒΗΜΑ και τον Σκοτ Φιτζέραλντ, η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και ο Mαρκ Tουέιν.

  21. τυφλόμυγα said

    Καλημέρα. Χτες έβλεπα την ταινία Ρίτα Χέιγουορθ: Τελευταία έξοδος. Εκεί δείχνει συνεχώς -ειδικά στην αρχή- κρατούμενους να καπνίζουν Lucky Strike. Κάποιος από την παρέα είπε πως ονομάστηκαν έτσι επειδή παλιά κάποια πακέτα είχαν μέσα ένα τσιγάρο μαριχουάνα, οπότε όποιος πετύχαινε το συγκεκριμένο πακέτο έκανε lucky strike! Σήμερα, ούτως ή άλλως, θα έψαχνα την επιβεβαίωση ή διάψευση της φήμης. Δείτε εδώ: http://www.snopes.com/business/secret/luckies.asp

    Υπάρχουν άπειρα πράγματα που μπορούμε να γράψουμε σχετικά. Το ενδιαφέρον κείμενο ακολουθούν ενδιαφέροντα σχόλια ήδη.

  22. Κυρα-Δασκάλα said

    Τι σύμπτωση το σημερινό άρθρο σας! Μες στο κατακαλόκαιρο κατάφερα να κρυολογήσω με κυριότερο σύμπτωμα το βήμα και τη βραχνάδα στο στήθος. Και σήμερα το πρωί σκεφτόμουν μια κι είμαι τόσο χάλια που δε μπορώ να καπνίσω (αλλά φυσικά ως εξαρτημένο άτομο το έχω στο μυαλό μου), “Ρε, λες; Λες να προσπαθήσω να το κόψω επ’ευκαιρία;”
    Λέτε η σημερινή σας δημοσίευση να είναι σημάδι;;; :)

  23. Γς said

    19 (1):
    Το ευφυολόγημα αυτό δεν αποδίδεραι συνήθως στον Μαρκ Τουαίν;

  24. Γς said

    22:
    >κυριότερο σύμπτωμα το βήμα και τη βραχνάδα στο στήθος.
    Το ΒΗΜΑ;

  25. Δέκα χρόνια άκαπνος Νικοκύρη!
    Εγώ δεν έχω προδώσει τον αχώριστο από τα 14 μου σύντροφο.

    Οι Πυργιώτισσες εργάτριες του καπνεργοστασίου Καραβασίλη πάνε στον παράδεισο

    http://ha.nbg.gr/exhibitions/En_4/pdf/64.html

  26. Βρήκα το παλιό επικό τσιγαρόνημα: http://sarantakos.wordpress.com/2010/05/25/ameripapastrato/
    254 απολαυστικά σχόλια, αξίζει τα λεφτά του.

  27. μήτσκος said

    Οι πρώτες μου αναμνήσεις από αστικό λεωφορείο της Αθήνας είναι με ελεγκτή και ντουμάνι. Δεκαετία του εβδομήντα. (Ισχύει άραγε ή με απατά η μνήμη μου;)

    Επίσης θυμάμαι ότι στο Πολυτεχνείο καπνίζαμε στα αμφιθέατρα την ώρα του μαθήματος. Τώρα βέβαια ντρέπομαι και που το λέω. Ελπίζω οι σημερινοί φοιτητές να μην είναι τόσο γαϊδούρια.

  28. ppan said

    Α από κει το “πήγε υπέρ αεροπορίας”! Φοβερή η διαφήμιση με τον “πασίγνωστο τότε” (τότε μόνο; ) Ξενόπουλο.
    Πολύ ωραία και η ανάμνηση και μπράβο Νικοκύρη. Εμάς κάπνιζαν οι δάσκαλοί μας μέσα στην τάξη και σαν τώρα θυμάμαι την μαμά μου περίλυπη επειδή δεν κάπνιζε κι έτσι δεν ήξερε τι να κάνει όταν βρισκόταν σεβκαινούριες παρέες.

  29. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Δύτη (@15), ξέρεις σε ποιο θεατρικό “θαύμα” αναφέρεται, στην πέμπτη παράγραφο απ’ το τέλος;
    Δεν μπορεί να είναι “The Miracle Worker” του Gibson, βέβαια…

  30. Νικοκύρη, εκτός από τον Ξενόπουλο, είχαν διαφημίσει τα τσιγάρα Καραβασίλη και οι ιέρειες του θεάτρου μας Κατερίνα Ανδρεάδη και Μαρίκα Κοτοπούλη, όπως αναφέρει το σάιτ, http://www.iliaoikonomia.gr

    ΟΙ ΜΑΡΚΕΣ ΤΩΝ ΣΙΓΑΡΕΤΩΝ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗ

    Τα πρώτα κουτιά της βιομηχανίας Καραβασίλη ήσαν συρταρωτά κουτιά, ονομάζονταν «Σιγαρέτα Β. Καραβασίλη» και στο πλαϊνό μέρος απ? όπου άνοιγαν έγραφαν τη λέξη «ώθησον».

    Έτσι έγιναν για πολλούς γνωστά σαν τα σιγαρέτα «ΩΘΗΣΟΝ». Τα πρώτα σιγαρέτα είχαν σαν σχήμα τους την προσωπογραφία του Θ. Κολοκοτρώνη.

    Στην πορεία της λειτουργίας της έβγαλε ένα μεγάλο αριθμό από μάρκες σιγαρέτων πολυτελείας όπως τη μάρκα «ΩΜΕΓΑ», το «Ζ», το «Ε», το «Α» κτλ., χρησιμοποιώντας κυρίως γράμματα του Αλφαβήτου.

    Μια από τις πιο εμπορικές ήταν η μάρκα «EGO»και η μάρκα «Ζ» που απέκτησε μια πολύ μεγάλη κατανάλωση.

    Τη μάρκα αυτή βλέπουμε να τη διαφημίζουν σε διαφημίσεις της εποχής εκείνης η μεγάλη ηθοποιός Κατερίνα Ανδρεάδη με τα λόγια «Μα κύριε Καραβασίλη ήταν ανάγκη να κυκλοφορήσετε ένα τόσο καλό σιγαρέτο, ώστε να με κάνετε να γίνω και εγώ καπνίστρια;»,

    ο Γρ. Ξενόπουλος με τα λόγια «κάποτε για ένα φίλο μας που έκανε κατάχρηση στο κάπνισμα ο Δαμβέργης είπε: ο καημένος έχει φαρυγγίτιδα και προσπαθεί να την γιατρέψει. Ξαναθυμήθηκα το αστείο του Δαμβέργη τώρα που καπνίζω τα νέα σιγαρέτα Ζ- Καραβασίλη. Λοιπόν δεν είναι αστείο. Μπορεί και να γιατρευθεί η φαρυγγίτις με ένα σιγαρέτο που δεν την επηρεάζει καθόλου.»

    και η Μαρίκα Κοτοπούλη με τα λόγια: «Για κάθε άνθρωπο και ιδίως για τον ηθοποιό η ποιότης του καπνού παίζει μεγάλο ρόλο στη φωνή. Ομολογώ ότι με τα τσιγάρα Ζ-Καραβασίλη η φωνή μου δεν επηρεάσθη καθόλου και ο λαιμός μου βρήκε την ανάπαυσή του.

  31. Γιώργο (29), η βίκι είναι φίλη μας: http://en.wikipedia.org/wiki/The_Miracle_(play)

  32. ΠΑΝΟΣ said

    Καπνίζω.Χώρισα (επανειλημμένως).Περιέργως,είμαι πολύ καλά,πλην κυβερνήσεως.

  33. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια -ναι, το θέμα είναι τέτοιο που σηκώνει συζήτηση (και… τσιγάρο!)

    19β: Πάντως και όταν εγώ ήμουν μαθητής και καπνίζαμε στις τουαλέτες, οι καθηγητές έκαναν τα στραβά μάτια -άλλωστε, κάπνιζαν τότε και μέσα στην τάξη.

    22: Λέτε να μην είναι σύμπτωση; Θα μάθουμε!

    25: Πυργιώτης ο Καραβασίλης; Δεν το ήξερα!

    26: Καλά κάνεις και βάζεις το λινκ στο παλιό νήμα.

    27: Μήπως θυμάσαι υπεραστικά λεωφορεία; Στα αστικά των Αθηνών είμαι βέβαιος ότι δεν επιτρεπόταν το κάπνισμα στη δεκ. 1970 αλλά και νωρίτερα -θυμάμαι και τις πινακίδες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΠΝΙΖΕΙΝ – ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΤΥΕΙΝ.

    Αλλά θυμάμαι και στο Πολυτεχνείο, στο πρώτο διαγώνισμα, 1978 ήταν, ρώτησα τον βοηθό που έκανε επιτήρηση “Επιτρέπεται το κάπνισμα;” κα μου απάντησε “Επιβάλλεται”!

  34. sarant said

    30: Α, εξαιρετικό!

  35. Νικοκύρη, η διαφήμιση με τον Ξενόπουλο είναι όλα τα λεφτά! Σα να διαφημίζει σήμερα η Δημουλά μασαζοκορσέδες, ένα πράμα. Μα πού πας και τα ξεσκαλίζεις; Με τα κιτάπια σου θα κάνει πάρτι ο ιστορικός του μέλλοντος.

    Θυμάμαι πάντως κι εγώ τον δάσκαλό μου της Δ’ Δημοτικού (έρλι έιτιζ) να φουμάρει στην τάξη αρειμανίως.

  36. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @31,
    ευχαριστώ (και τους δύο)!

  37. Γς said

    Καπνεργοστάσιο στο Ναζλή της Μικράς Ασίας ο εξ Ηπείρου ορμώμενος πάππος μου. Φωτογραφίες του κτιρίου με Ελληνικές σημαίες λίγο πριν την καταστροφή του 22. Συνέχισε στο Αγρίνιο, αλλά τον πήρε η ελονοσία.
    Και το αστειάκι:
    Είχα καταφέρει 15-16 χρονών να καπνίζω φανερά. Δηλαδή δεν φοβόμουν την μάνα μου, που με χαρτζιλίκωνε, ούτε τον πατέρα μου που έκανε τα στραβά μάτια. Όμως, οι καθόλα έντιμοι κρυφοκαπνιστές συμμαθητές μου με είχαν ταράξει στην τράκα. Μια μέρα λοιπόν ανέβηκα στην έδρα στο διάλυμα και τους εξέθεσα την οικτρή οικονομική κατάσταση στην οποία με είχαν οδηγήσει και ανακοίνωσα ότι από τούδε και στο εξής η τράκα κομμένη! Κατέβηκα και ρωτάω τον κολλητό μου. –Καλά δεν τα είπα ρε Νίκο; -Ναι ρε Γιάννη, φέρε ένα τσιγάρο τώρα. Κι αφηρημένος του ανοίγω το πακέτο.

  38. “Στο αθηναϊκό μετρό εξαρχής δεν επιτρεπόταν το κάπνισμα, ”
    στον Ηλεκτρικό όμως υπήρχε ειδικό βαγόνι καπνιστών. Και βέβαια, από την εποχή που το τρένο ήταν η κύρια συγκοινωνία της Αθήνας με το λιμάνι της, υπήρχε και η Σκευοφόρος, βαγόνι χωρίς (ή με ελάχιστα) καθίσματα για να έχει τόπο για τις αποσκευές…

  39. Δημήτρης Μ said

    Πολύ ωραίο θέμα!

    6: Τασάκια στον ηλεκτρικό τέλη δεκαετίας 60 ίσως και αρχές 70: Ανάμεσα στα αντικρινά καθίσματα, κάτω από το παράθυρο, “φορετά” σε κατάλληλη σταθερή υποδοχή ώστε να αφαιρούνται και να αδειάζονται, με εξογκωμένη “κοιλιά” που δεχόταν τις στάχτες και τα αποτσίγαρα από το άνοιγμα που βρισκόταν από πάνω. Με τον πατέρα μου είχαμε αλλάξει αρκετά βαγόνια μέχρι να πετύχουμε το “καπνιζόντων”. Ωραία έθιμα!

    Στα υπεραστικά υπήρχαν μέχρι και τη δεκαετία του 80 τασάκια αλλά το κάπνισμα απαγορευόταν αν και για ένα τσιγάρο συνήθως δεν έλεγαν τίποτα…

  40. π2 said

    19, 23: Εγώ το ξέρω πάντως από τον Γούντι Άλεν.

  41. @23 Γς
    Δεν το γνωρίζω. Το είχα ακούσει από τον παππού μου. Πιθανώς το είχε ακούσει κι αυτός από κάπου. Δεν τον υποψιάστηκα, επειδή πραγματικά είχε κάνει πολλές προσπάθειες να κόψει το κάπνισμα.

  42. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90 θυμάμαι να καπνίζουμε α) στο αμφιθέατρο εν ώρα εξετάσεων, β) στο εκδρομικό πούλμαν (στα πίσω καθίσματα).
    Η σκευοφόρος του ΗΣΑΠ, Άγγελε, είχε μακριούς ξύλινους πάγκους κατά μήκος των τοιχωμάτων του βαγονιού, απ’ ό,τι θυμάμαι.

  43. spiral architect said

    Ω, ρε Νικοκύρη ενοχές που έσπειρες πρωινιάτικα! :(
    (καλά έκανες) :wink:

  44. Σε μια Αθηναϊκή Επιστολή του στη Διάπλαση των Παίδων με θέμα τα δικαιώματα των γυναικών (ήταν υπέρ), ο Ξενόπουλος έγραψε περίπου “εγώ θέλω τη γυναίκα να μορφώνεται, να εργάζεται, να ψηφίζει, να καπνίζει…”. Φαίνεται ότι τα άκουσε από γονείς αναγνωστριών και τα μάζεψε την επόμενη βδομάδα, λέγοντας περίπου “Κακώς εκφράστηκα, δεν θέλω τη γυναίκα να καπνίζει, καλά-καλά δεν θέλω ούτε τον άντρα. Εννοούσα απλώς ότι θέλω να έχει εξ ίσου το δικαίωμα να καπνίζει.”
    Όσο για τα περί φαρυγγίτιδας, μήπως δεν υπήρχαν ακόμα και το 1960 τσιγάρα που είχαν το θράσος να λέγονται… Santé;

  45. Γς said

    Κάθε δύο λεπτά και ένα σχόλιο (0.5c/min) μέχρι αυτή τη στιγμή, καλά είναι;

  46. Γς said

    44:
    Ε, πώς να λέγονταν Μαλαντί; Εξ άλλου η Υγεία δεν είναι Υγεία. Η αρρώστια είναι Υγεία.

    Ιν-ΛεΣαντεΝεΠαΣαντεΜεΛαΜαλαντιΕΣαντε-μόουντ

  47. Η έκφραση “υπέρ της Αεροπορίας” νομίζω πως προήλθε από έρανο του Μεταξά. Τα δυο τσιγάρα αφαιρέθηκαν από το κουτί των 22 υπέρ της Φανέλας του Στρατιώτη/Βασιλικής Πρόνοιας. Αναρωτιέμαι όμως ιστορικά πώς προέκυψε ο αριθμός των 22; Θα αρκούσε μια ελάχιστη αλλαγή στις διαστάσεις του κουτιού ώστε να χωράει 20 ή 24 (ή και 25, αν τα έβαζαν εναλλάξ ένα πάνω ένα κάτω), αριθμούς λογικότερους. Αραγε ίσχυε και σε άλλες χώρες το 22;
    Διαβάζω στο ΒΗΜΑ ότι επανεκδόθηκε πρόσφατα η αυτοβιογραφία του Παπαστράτου, που είχε κυκλοφορήσει το 1964 σε στενό ιδιωτικό κύκλο.

  48. Αρκεσινεύς said

    Νίκο, ούτε προδότης είσαι, ούτε πρέπει να απολογιέσαι. Είσαι νικητής και νομίζω πως έτσι το νιώθεις. Εύχομαι στους συσχολιαστές που επιμένουν να το σκεφτούν.

    Δεν υπήρξα ποτέ καπνιστής. Ένα τσιγάρο που κάπνιζα τα καλοκαίρια,αφού παντρεύτηκα, μαζί με τη γυναίκα μου με τον απογευματινό καφέ στη βεράντα το σταμάτησα κι αυτό έτσι, χωρίς κανένα λόγο. Ευτυχώς και τα παιδιά μου όχι μόνο δεν καπνίζουν, αλλά και δεν αντέχουν τη μυρωδιά.
    Θα αναφέρω δυο περιστατικά:
    Ήμουνα στην Ε΄ Δημοτικού. Μια παλιοπαρέα κλέβαμε τσιγάρα, δηλ. εγώ τα άρπαζα από την κούτα των στούκας των 88 τσιγάρων του πατέρα, και κάθε μεσημέρι, όταν κοιμόντουσαν οι γονείς μου, το καλοκαίρι πηγαίναμε σε έναν στάβλο και καπνίζαμε. Μετά μασούσαμε φύλλα σκινιάς (σχίνου) για να φύγει η μυρωδιά και αποφεύγαμε να πάμε κοντά στους γονιούς μας. Ένα απόγευμα που είχα χτυπήσει στο πόδι και η μάνα έβαζε οινόπνευμα στην πληγή για να την καθαρίσει ένιωσε (τη) έντονη μυρωδιά του τσιγάρου και μονολόγησε: “ποιος περνά και καπνίζει;” Εγώ δαγκώθηκα και δε μίλησα. ” Ώρα είναι να με καταλάβει να φάω καμπόσες παντοφλιές” συλλογιζόμουνα. Τελικά τη γλίτωσα και παρά το φόβο μου συνεχίστηκε το κάπνισμα, όχι βέβαια καθημερινά.
    Ήμουνα παντρεμένος και είχα μια επίσκεψη από φοβερή καπνίστρια. Το ένα έσβηνε, το άλλο άναβε. ΄Ηταν χειμώνας, κλειστά τα παράθυρα, δεν άντεχα την καπνίλα, αλλά η ευγένεια του οικοδεσπότη δεν μου επέτρεπε να διαμαρτυρηθώ ή έστω κάτι να πω. Μόλις έφυγε κι ενώ ακόμη βρισκόταν στην αυλή (έμενα τότε σε μονοκατοικία) άνοιξα διάπλατα το παράθυρο του σαλονιού με κάποιον θόρυβο που έδειχνε θυμό ή απελπισία, κάτι τελοσπάντων σχετικό. Η επισκέπτρια άκουσε και είδε, γύρισε και μου έριξε μια ματιά, ακόμη τη θυμάμαι. Η γυναίκα μού φώναζε μετά, αλλά σκοτίστηκα.
    Είμαι υπέρ της απαγόρευσης γενικά σε κλειστούς και ανοικτούς χώρους και λυπάμαι που για άλλη
    μια φορά δεν εφαρμόστηκε έστω και η μερική.

  49. cronopiusa said

    ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ (1987) http://www.youtube.com/watch?v=eY8ccBJ9UNo

  50. cronopiusa said

    Η ζωή μου όλη είναι μια ευθύνη
    όλα μου τα παίρνει τίποτα δε δίνει
    η ζωή μου όλη είναι ένα καμίνι
    που ‘χω πέσει μέσα και με σιγοψήνει

    Η ζωή μου όλη μια ανοησία
    κι η μοναδική μου η περιουσία
    η ζωή μου όλη είναι μια θυσία
    που σκοπό δεν έχει ούτε σημασία

    Η ζωή μου όλη είναι ένα τσιγάρο
    που δεν το γουστάρω κι όμως το φουμάρω
    κι όταν γίνει η γόπα κέρασμα στο χάρο
    όταν έρθει η ώρα και τόνε τρακάρω

    Σομαλή Ολυμπιακή σπρίντερ πνίγηκε προσπαθώντας να φθάσει στην Ευρώπη

    https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1417743

  51. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @48,
    εγώ, στη θέση σου, Αρκεσινέα, θα άνοιγα τα παράθυρα όσο εκείνη ήταν ακόμη στο σαλόνι. Ήρεμα κι ωραία.
    Προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός;

  52. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, με όποιο ρυθμό (45) κι αν έρχονται!

    47: Πράγματι, γιατί 22; Και δεν πρέπει να είναι άσχετο από αυτό που έγραψε ο Β. Τσούρης πιο πάνω, ότι η κούτα είχε 88 τσιγάρα. Στο εξωτερικό πάντως τα πακέτα ήταν 25άρια και 30άρια.

  53. 33. Νικοκύρη ο Βασίλης Καραβασίλης (1854-1934), ήταν Γορτύνιος από το χωριό Μοναστηράκι, κι όπως πολύ άλλοι Γορτύνιοι, κατέβηκε- σε νεαρή ηλικία – στην Ηλεία,( “σ’ αυτό το άτρυγο μελίσσι”. όπως τόλεγε ο Θ. Κολοκοτρώνης). Το 1974 ίδρυσε μια μικρή καπνοβιομηχανία στον Πύργο και το 1900 την εκσυγχρόνησε, με σήμα του εργαστασίου το Γέρο του Μοριά με την περικεφαλαία του. Το 1906, ίδρυσε στον Πύργο και μια μικρή Τράπεζα, ας το πούμε Τραπεζικό Γραφείο καλύτερα. Ακολούθησε εκκρηκτική οικονομική ανάπτυξη και το 1924 ίδρυσε την “Καπνοβιομηχανία και Τράπεζα Β. Καραβασίλη Α.Ε.” , με έδρα την Αθήνα και γραφεία στην οδό Παναπιστημίου και υποκατάστημα στον Πύργο, η οποία το 1926 εισήχθη στο χρηματιστήριο Αθηνών….

  54. ΠΑΝΟΣ said

    33: φτου,φτού,χτύπα ξύλο!!

  55. spiral architect said

    Στους αμετανόητους ροκάδες, (και καπνιστές) αφιερώνεται ο Τζιμ Τζάρμους με την παρέα του:

    Coffee and Cigarettes :cool:

  56. ΣοφίαΟικ said

    Αν και έχω ενδείξεις ότι κάποτε όλοι στο περιβάλλον μας ήταν φουγάρα, δε θυμάμαι και πολλά. Η μητέρα μου το έκοψε πριν τριάντα και βάλε χρονια, ενώ κάπνιζε απο ανήλικη, τώρα κάνει καμια τράκα μια φορά το χρόνο. Δασκάλους δεν έχω δει ποτέ να καπνίζουν στην τάξη. Θυμάμαι κάπνισμα στα υπεραστικά να γίνεται αφορμή για καβγάδες μεταξύ επιβατών. Όσο για τη στάση των καθηγητών και των γονιών, πολύ ψωμοτύρι αυτό με την προσωπικότητα του μικρού παραβάτη, που βάζουμε όρια; Μου έλεγε προχτες δάσκαλος σε λύκειο ότι πιάσανε μαθητές να καπνίζουν χασίς (στην εκδρομή του σχολείου, υποθέτω) και ενημέρωσαν τους γονείς (δεν κάλεσαν αστυνομίες κλπ). Εκ των οποίων ένας τους έβρισε που καταπιέζουν την προσωπικότητα του παιδιού του. Αυτά…

  57. Γς said

    48:

    Θα μου επιτρέψετε, με όλο το θράσος που λένε :)
    >Νίκο, ούτε προδότης είσαι, ούτε πρέπει να απολογιέσαι.
    Όχι! Οι προδότες στο Γουδί.
    >Ένα τσιγάρο που κάπνιζα [..] το σταμάτησα κι αυτό.
    Να γιατί πήγαν κατά διαόλου οι καπνοβιομηχανίες μας!
    >κλέβαμε τσιγάρα, δηλ. εγώ τα άρπαζα από την κούτα των στούκας των 88 τσιγάρων του πατέρα.
    Εχει παραγραφεί αυτό το αδίκημα κλοπής μετά τόσα χρόνια.
    > πηγαίναμε σε έναν στάβλο και καπνίζαμε.
    Τοτός + Τοτού μέσα σε στάβλο. –Ρε σεις τι κάνετε κει μέσα. –Πηδιόμαστε, μπαμπά. –Α, καλά. Φοβήθηκα μην καπνίζετε.
    >Μετά μασούσαμε φύλλα σκινιάς (σχίνου) για να φύγει η μυρωδιά.
    Εγώ πριν μπω στο γυμνάσιο έπαιρνα απ το περίπτερο απέναντι Σίνα + Πανεπιστημίου (Δίπλα στην Ακαδημία) Καραμέλες Υγείας ΙΟΝ. Ξεβρόμιζα κάπως. Με ελέγχανε που και που οι φρερ.
    Με είχε συνηθίσει ο περιπτεράς και έβγαζε το χέρι του με τις καραμέλες από τα βάθη του περιπτέρου, πριν φτάσω καλά καλά κοντά.
    Και μια Κυριακή κατεβαίνω από το λεωφορείο με ένα πολύ γκιουζέλ παιδάκι (πρώτο μας ραντεβού) και πλησιάζω το περίπτερο. Τεντώνω το χέρι και περιμένω τις καραμέλες (να κάνω και φιγούρα πόσο κολλητός είμαι του περιπτερά). Αυτός όμως τίποτα. Ακουμπάω το δίφραγκο και του λέω –Ελα ντέ! Με κοιτάζει, κοιτάζει και την κοπέλα και μου βάζει στη παλάμη ένα προφυλακτικό! Αχ, τις Κυριακές ήταν ο αδελφός του δικού μου στο περίπτερο. Και του έμοιαζε γμτ. –Ποια με πέρασες; Η δικιά μου. Και να τρέχω πίσω της στην Πανεπιστημίου για να της εξηγήσω.
    >Ήμουνα παντρεμένος και είχα μια επίσκεψη από φοβερή καπνίστρια.
    Ως, εδώ καλά ακούγεται .
    >Η γυναίκα μού φώναζε μετά, αλλά σκοτίστηκα.
    Σωστός!

  58. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @49, 50
    είναι φρικτοί αυτοί οι στίχοι του Ρασούλη, αντάξιοι μόνο για αυτοκόλλητα “λαϊκής σοφίας” φορτηγών.
    (Είπαμε, “ο νεκρός” να “δεδικαίωται” αλλά μη μας “τα πρήζει” κιόλας).

    Η σομαλή σπρίντερ, πραγματικά, αυτοθυσιαζόμενη, σώζει την κατάσταση.

  59. Κυρα-Δασκάλα said

    24: Με κυριότερα συμπτώματα το βήΧα και τη βραχνάδα… (δαίμων τυπογραφείου)
    33: Θα σας ενημερώσω! Προς το παρόν έχω άκαπνη μόλις 12 ώρες… :)

  60. Γς said

    51:
    Κάτι τέτοιοι χαλάνε τη πιάτσα

  61. Αρκεσινεύς said

    57.Επιτέλους βρήκες κι ένα σωστό! Γς, πλάκα κάνω. Ωραίο το περιστατικό.

  62. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @60,
    η πιάτσα έχει χαλάσει προ πολλού, Ζωρζ.
    Τώρα αγωνιζόμαστε να σώσουμε την πίτσα.

  63. 58 Του Άκη Πάνου είναι οι στίχοι, όχι του Ρασούλη. Εγώ δεν τους βρίσκω καθόλου φριχτούς -και τα φορτηγά έχουν ψυχή.

  64. Γς said

    62:
    Λέγεμε Γιάννη.
    Πίτσα; Ποια πίτσα.
    Δεν φαντάζομαι να είναι από αυτές που έλεγε ηΤσιτσολίνα, τότε που περιόδευε στην Βιλγαρία και Ριμανία;

  65. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @63,64
    ένας-ένας, παρακαλώ…

  66. Γς said

    58,63:
    Να ανακαλέσει πάραυτα ο Λυκοτραφίτης.
    (Ρέμος, Ρωμύλος; ξαδελφάκια;)

  67. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @66,
    ανακαλώ, λοιπόν: του Άκη Πάνου είναι οι στίχοι.

    (“Τραγούδια με ουσίες”, λέει ο Νταλάρας. -Ποιος θα το αμφισβητήσει;)

  68. Γς said

    67:

    Νομίζεις ότι θα ξεμπλέξεις τόσο εύκολα;
    Τώρα το παράπτωμά σου έγινε σοβαρότερο.
    Εκρινες ότι
    > είναι φρικτοί αυτοί οι στίχοι του Ρασούλη
    Δλδ του Μεγάλου Ακη Πάνου!
    >αντάξιοι μόνο για αυτοκόλλητα “λαϊκής σοφίας” φορτηγών.
    Και συνέχισες με αυτό που λέμε προσβολή νεκρού:
    (Είπαμε, “ο νεκρός” να “δεδικαίωται” αλλά μη μας “τα πρήζει” κιόλας).

    Προς το παρόν θα ακούσεις 100 φορες το Ασ τον τρελό στην τρέλα του.
    Το έχουν δει 45802. Να το φτάσεις στις 45902 τουλάχιστον.

  69. Κατερίνα Περρωτή said

    Καπνίζουμε χοιρινά, λουκάνικα, τυριά κι άλλα τέτοια ωραία!

    Το τσιγάρο το πίνουμε!

  70. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @68,
    Γιάννη, παιδί μου, σε αυτή την απόλυτα δημοκρατική κοινωνία που έχουμε την τύχη να ζούμε, πειράζει να μη μου αρέσει ο Άκης Πάνου;

  71. Προσγολίτης said

    Νικοκύρη, πρώτη μου φορά ζηλεύω-καλοτυχίζω «προδότη». Η αφεντιά μου… δυστυχώς δεν μπόρεσα να προδώσω και προδόθηκα, την πάτησα. Μετά, τι το θες, το έκοψα, αλλά… «πρώτα τετοιώθηκε η γριά και μετά μαντάλωνε».
    Για κάνα εξάμηνο μου ’ρχόταν να μαζέψω γόπες και με τον καπνό να κάνω ένα τσιγάρο τόοοσο! Πέρασαν 17 χρόνια, καναδυό φορές κάπνισα – στ’ όνειρό μου.

    Κάτι, από τότε που κάπνιζα:
    Πρωί, λίγο πριν μπούμε για δουλειά, απολάμβανα το φουμάρισμα. Κάποιος συνάδελφος, άκαπνος, με ρωτάει:
    ––Πόσα κάπνισες ώς τώρα;
    ––Αυτό είναι το τέταρτο.
    ––Γιατί, ρε φίλε μου!
    ––Ε… δεν πρόφτασα άλλα.

  72. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    71: Αχ, κι εγώ έχω καπνίσει (σπάνια) στ’ όνειρό μου -την πρώτη φορά ξύπνησα συγκλονισμένος.

    69: “Καλό παιδί, αλλά πίνει πολλές τσιγάρες”, που λένε και στα Τρίκαλα.

  73. Όχι βέβαια το 1974, αλλά το 1874, ο 20χρονος Β.Καραβασίλης, ίδρυσε την καπνοβιομηχανία του στον Πύργο.
    Αυτές οι βιασύνες…Φέρτε μου ένα σέρτικο τσιγάρο να πάνε κάτω τα φαρμάκια.http://www.youtube.com/watch?v=r9PBah98TVE&feature=player_embedded

  74. Κατερίνα Περρωτή said

    Ποτέ μα ποτέ δεν έχω ξεμείνει από τσιγάρα!!!

    Μια φορά όμως όταν ήμουν φοιτήτρια στην Αθήνα ξέμεινα από …φωτιά (αν είναι δυνατόν!) κατά τις 4 τη νύχτα.

    Αυτοκίνητο δεν υπήρχε, συγκοινωνία επίσης, αλλά εγώ είχα διάβασμα αλα καφέ πικρό κι έπρεπε να …ολοκληρώσω, που λένε!

    Το κουζινάκι ήταν της συμφοράς…ήθελε 2 ώρες να κάψει!

    2 ώρες, όπως καταλαβαίνετε είναι πολύτιμος χρόνος για ένα καπνιστή, πόσω μάλλον όταν βρίσκεται σε πνευματική …υπερδιέγερση και με τον καφέ αχνιστό!!!

    Σκεφτόμενη τι θα μπορούσε να μου δώσει φωτιά – ή κάτι παρόμοιο – και γρήγορα(!) κατέληξα στο σεσουάρ!

    Το ξεβίδωσα περιμένοντας να ανάψω από την αντίσταση που λογικά θα είχε μέσα – για να θερμαίνει τον αέρα!

    Οπερ κι έγινε!

    Πρόμπλεμ γιόκ!

  75. Αναστό said

    Το έκοψα, με το που έμεινε έγκυος η γυναίκα μου, για 13 μήνες. Το ξαναέκοψα για 3 χρόνια όταν κάναμε το δεύτερο. Τα τελευταία 2-3 χρόνια καπνίζω περιστασιακά και πάντα λίγο. Ο δικός μου τρόπος για να μην “κυλήσω” είναι το να μην καπνίζω σε γραφείο και σπίτι. Έτσι, ούτως ή άλλως, δεν μπορώ να καπνίζω επί καθημερινής βάσης ενώ στη χειρότερη αποφεύγω τα πολλά τσιγάρα μέσα σε μία μέρα. Βέβαια η εμπειρία δείχνει πως αυτός ο τρόπος δεν ενδείκνυται και για τους περισσότερους το να ξαναφτάσουν το πακέτο είναι ζήτημα χρόνου.

    Μια και το κλίμα στο ιστολόγιο το σηκώνει, θα θυμηθώ τι λένε οι Ιταλοί για μια απ’ τις αγαπημένες μάρκες στην Ιταλία, τα MS. Τα αρχικά βγαίνουν από τις λέξεις Monopoli Stato αλλά τα διαφήμιζαν και λέγοντας Molto Sicuro, υπονοώντας πως είναι πολύ ασφαλή, σίγουρα. Οι Ιταλοί ναυτικοί που έδιναν καμιά κούτα ρεγάλο στον λαντζέρη, και αυτά κάπνιζαν (μεν), δεν έτρεφαν αυταπάτες για το τι ήταν σίγουρο και μας εξηγούσαν πως τα αρχικά προέρχονται από τις λέξεις Morte Sicuro. Από τότε αναρωτιέμαι για το αν σχετίζεται η λέξη με την ελληνική “σίγουρο” και την αγγλική “secure” αλλά ακόμα δεν έχω δεήσει να πάρω ένα ετυμολογικό λεξικό για να ξεστραβώνομαι.

    ΥΓ: Νικοκύρη, τώρα που είδα να γίνεται αναφορά στη Γορτυνία, θυμήθηκα πως πριν αρκετά χρόνια που είχα πρωτοπέσει σε σελίδα σου λόγω του Μπριτζ, για κάποιον λόγο είχα σχηματίσει την εντύπωση πως είσαι απ’ τα μέρη μου (είμαι Βυζικιώτης) αντί για Μυτιλήνη που διαβάζω πρόσφατα. Είναι εντελώς της ιδέας μου;

    Καλές βουτιές :)

  76. Κατερίνα (74), ένας κόκκος νεσκαφέ στο μάτι της κουζίνας ανάβει με μια μικρή φλόγα. Πρέπει όμως να στέκεσαι από πάνω και νάχεις το νου σου γιατί (φυσικά) αμέσως μετά σβήνει.
    Εγώ αυτό το κόλπο ήξερα.

  77. Πέντε χρόνια άκαπνος, η καλύτερη απόφαση που έχω πάρει, μετά από 30 χρόνια καπνίσματος.
    Να πάει στο διάολο και να μην ξανάρθει, δεν μου λείπει καθόλου.

    Είμαι υπέρ κάθε είδους περιορισμού του καπνίσματος.
    Στον Καναδά ως φοιτητής το είχα κόψει μια που δεν μπορούσες να καπνίσεις πουθενά παρά μόνο στο πεζοδρόμιο ή στο σπίτι σου.
    Αν υπήρχαν περιορισμοί στην Ελλάδα παλιότερα, πολλές ζωές θα είχαν σωθεί και εμείς θα είχαμε γλυτώσει καμιά 20ετία καπνίσματος και τις παρενέργειες του…

    Πόσες χιλιάδες κόσμος έχασε την ζωή του επί τόσες δεκαετίες γιατί κανείς δεν τολμούσε να τα βάλει με την καπνοβιομηχανία…
    Οι σημερινοί καπνιστές τουλάχιστον έχουν κάνει τις επιλογές τους, γνωρίζοντας τις συνέπειες.

  78. munich said

    για τις απαγορεύσεις του τσιγάρου απολαυστικό το βιβλίο
    “το κοριτσακι και το τσιγάρο” του Ντυτέρτρ
    παντώς ενώ κι εγώ ασκούσα φοβερή και τρομερή κριτική στην απαγόρευση του τσιγάρου στα εστιατόρια και τα καφέ τώρα το απολαμβάνω και να πώ την αλήθεια αν έρθω στην ελλάδα χειμώνα μου κακοφαίνεται!
    ΥΓ. Φίλη που δουλεύει στην Κομισιό μου λέει ότι στισ Βρυξέλλεσ ακόμα φουμάρουν…

  79. Κατερίνα Περρωτή said

    78. Αχ! αν το ήξερα δε θα έκανα ολόκληρη ηλεκτρολογική επέμβαση!

    Δεν είχα κανονική κουζίνα όμως! Ήταν ένα από αυτά τα εργένικα κουζινάκια που ήταν …της υπομονής! Εγώ δεν ήμουν!!

  80. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Έσβησα και μερικές κουτσουλιές ενός πετεινόμυαλου.

    74-76: Μπράβο πατέντες -περιέργως δεν θυμάμαι να έχω βρεθεί σε παρόμοια θέση.

    75: Εντελώς της ιδέας σου: Μάνη από παππού, Μυτιλήνη από πατέρα, Αίγινα από μητέρα.

  81. sarant said

    78: Στη ζούλα; Για νόμιμα, δύσκολο μου φαίνεται.

  82. Ένα τσιγάρο στα 15 μου κι άλλο… μισό σε κάποια ερωτική απογοήτευση – αυτό είναι όλο κι όλο που ‘χω ποτέ καπνίσει ενεργητικά. Δυστυχώς όμως στο οικογενειακό μου περιβάλλον βρίσκομαι περικυκλωμένος από θεριακλήδες, και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που μπορώ να πω ανενδοίαστα ότι η ποιότητα της ζωής μου επηρεάζεται αρνητικά. Παλαιότερα έκανα υπομονή και συμβιβαζόμουν, όμως πλέον η ανοχή μου και η ευγένεια έχουν στερέψει. Δεν είναι δυνατόν, δηλαδή, να σε πλησιάζει ο άλλος στο μισό μέτρο και να τινάζεσαι πίσω από τη βρόμα ή να πας να φιλήσεις τη γυναίκα σου και να νιώθεις σαν να σου αδειάζουν τασάκι μες στο στόμα! Δηλαδή, εντάξει ρε παιδιά, αλλά όλα έχουν και τα όριά τους. Το κάπνισμα πραγματικά έχει γίνει για μένα εφιάλτης!

  83. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Πάντως, Ορεσίβιε (@30), θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον αν μπορούσαμε να μάθουμε αν οι Κατερίνα, Ξενόπουλος και Κοτοπούλη πληρώθηκαν απ’ τον Καραβασίλη για τη διαφημιστική τους προσφορά. Και, καλά, οι ηθοποιοί, είναι σύνηθες το φαινόμενο (στις μέρες μας ίσως περισσότερο) -όμως ο ακαδημαϊκός; Ο Διαπλαστής των Παίδων;

  84. Κατερίνα Περρωτή said

    Κώστα, έκανες μισό τσιγάρο σε ερωτική απογοήτευση κι όχι το μισό Καρέλια?!!!

    Αστειεύομαι!!! (Συγνώμη)

  85. voulagx said

    #5 Δυτης http://sarantakos.wordpress.com/2010/05/25/ameripapastrato/#comment-34235
    Παγωσε η τσιμινιέρα του Δυτη!

  86. Γς said

    79:
    Πολύ απλό.

  87. Σλιάπνικωφ said

    η… άλλη άποψη [αυτών που θα δίκαζαν το νοικοκύρη για προδοσία!]

    http://sarajevomag.gr/entipa/teuhos_31/i31_p06_smoking.html

    http://sarajevomag.gr/entipa/teuhos_31/i31_p07_smoking_2.html

  88. Προσγολίτης said

    80. “Αίγινα από μητέρα”. Ο Γς θα σου έλεγε: κι εγώ από μητέρα έγινα.

  89. Γς said

    82:
    Μισό τσιγάρο για μια ερωτική απογοήτεση;
    Κρίμα την απαγοήτευση!

  90. κο-μούνας said

    ακούστε και την απολογία ενός άλλου προδότη

  91. Γς said

    88: Οχι να κλέβουμε και μεζεδάκια τώρα ε;

  92. cronopiusa said

    Gracias Tabaco http://www.youtube.com/watch?v=ylZEBMxsdsc Tabaco y tinto de verano, Dani Obregón en el Pay Pay http://www.youtube.com/watch?v=hBu4ewRN3C8Tabaco y ron (Cumbia 09/12) http://www.youtube.com/watch?v=Gr-q8pDqs_o Bacilos – Tabaco y chanel – subtitulos – lyrics – letra http://www.youtube.com/watch?v=ovdBrIRgR6o

  93. Γς said

    90: Το εμπεδώσαμε Κο-Μούνα, ε Κο-Μούνα.
    Με Κο ή χωρίς…

  94. Κατερίνα Περρωτή said

    89. Δεν είναι απαραίτητο στο τέλος-τέλος να ζούμε όλοι μια απογοήτευση με τον ίδιο τρόπο!

    Το παιδί δεν πίνει!

    Εμείς θα του πούμε πως πρέπει να αντιδράσει???

    Οχι βέβαια!

    ΥΓ. Μα…. μισό τσιγάρο βρε Κώστα μας???!!!

  95. sarant said

    83: Ο καημένος ο Ξενόπουλος είχε ανάγκη από χρήματα…

    88: Ναι, είναι γνωστό λογοπαίγνιο.

  96. Ε ναι ρε συ Κατερίνα, μισό τσιγάρο – αφού δεν αντέχεται το άτιμο, πώς να το κάπνιζα ολόκληρο;; :-)

  97. Κατερίνα Περρωτή said

    92. Ευχαριστούμε cronopiusa!!

    Πάντα υπέροχη! Δίνεις ρυθμό εδώ!

    (Η γνώμη μου)

  98. Γς said

    96: Να μην τα χάλαγες με το κορίτσι, ίσως;

  99. Κατερίνα Περρωτή said

    Αντέχεται η απογοήτευση?

  100. 85 Μπα! έπρεπε να πούμε για τσιγάρο για να σκάσεις μύτη… ;)

  101. Κατερίνα Περρωτή said

    96, 99. Κώστα, Βλακείες λέω! Αντέχεται και παρα – αντέχεται!

    Μιλάμε απλώς!

    Ο καθένας αντιμετωπίζει όπως νοιώθει τη ζωή του!

    Σε πειράζω λίγο για το τσιγάρο!

    (Αλλά κρίνω από μένα!)

  102. cronopiusa said

    Cigarettes and Chocolate Milk – Rufus Wainwright http://www.youtube.com/watch?v=Wg89x455WK4 Cigarette Smoker Fiona Arctic Monkeys http://www.youtube.com/watch?v=xfhOhJGleGk The Fiery Furnaces-smelling cigarettes.http://www.youtube.com/watch?v=KCioS1RMUew Foo Fighters – Have A Cigar http://www.youtube.com/watch?v=5lD9r7T2VrM Eric Burdon/Brian Auger Band – Tobacco Road http://www.youtube.com/watch?v=gwyDDnwefcc&feature=related

  103. Γς said

    Για μερικές χοντρούλες εδώ μέσα. Κατι θα υπάρχει απο αυτά κοντά σας

  104. silverkid said

    Μας παίρνει για ένα τελευταίο βίντεο;

  105. cronopiusa said

    BENY MORE – Se Te Cayo El Tabaco http://www.youtube.com/watch?v=qkrjk-BhMyA Maunam Trio Little Wing Tabaco 11/11/11 http://www.youtube.com/watch?v=4GXLzyhhpIo Tabaco City Night Jazz http://www.youtube.com/watch?v=ygVCBRLKhpg

  106. Κατερίνα Περρωτή said

    103. Κύριε, κύριε!!!

    Δε μου αρέσουν τα γλυκά!!!

    (εκτός αν αφορούν στη(!) ζωή μου!

  107. gpoint said

    #6
    Δεν έχω διαβάσει όλα τα σχόλια αλλά έχει δίκιο η (αγία) βεναρδίνα : παλιά στον ηλεκτρικό υπήρχαν βαγόνια για καπνίζοντες και μη.
    Κάπνιζα από τα 14 για 45 χρόνια , με μια εξάμηνη διακοπή στα 30 μου, 2 με τρία πακέττα ημερησίως, Μάρλμπορο ή μετά Ασσο Ιντερνάσιοναλ, βαριά τσιγάρα δηλαδή και το έκοψα (ναι το ΕΚΟΨΑ) προ τετραετίας με φοβερά συμπτώματα όχι στέρησης νικοτίνης (έχω απόθεμα και για μια άλλη ζωή) αλλά των υπολοίπων συνηθειών
    Δεν με ενοχλεί ο καπνός των άλλων αλλά με εκπλήσσει το γεγονός ότι θεωρώ πλέον αντιαισθητικές όλες τις κινήσεις του καπνιστή, αυτές που έκανα για 45 χρόνια !!

  108. Κατερίνα Περρωτή said

    Δεν ξέρω πως μου’ρθε

    Αλλά είπα(!) να σε λέω απ’εδώ και στο εξής… “göçmen kuş” (αποδημητικό πουλί)

    Αν σου αρέσει το κρατάμε, αν όχι, το διώχνουμε!!!

    Ξανά ευχαριστούμε για τις ιντερνάσιοναλ μουσικές …

  109. cronopiusa said

    Canción de Willie Wonka (Charlie y la fábrica de chocolate) http://www.youtube.com/watch?v=Qrn3r2rbciY ΒΕΓΓΟΣ-ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ ΜΑΚΑΡΟΝΑΔΑΣ http://www.youtube.com/watch?v=Q5KOGlpCTHk

  110. τυφλόμυγα said

    Αν, όταν χωρίζεις έχεις γύρω σου Ίον αμυγδάλου, Μερέντα ή τον Χάρη, τι να το κάνεις το τσιγάρο;
    Επίσης, Γιάννη @103, δεν είναι χοντρές όλες όσες τρώνε σοκολάτα.

    Συμφωνώ με την απαγόρευση καπνίσματος και την απαγόρευση διαφημίσεων καπνού σε δημόσιους χώρους, αλλά μερικές φορές είναι γελοίος ο τρόπος που εφαρμόζεται (ή προσπαθούν να εφαρμόσουν) το μέτρο.

    http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4514113

    ή εδώ

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_16/09/2009_329486

  111. gpoint said

    Τώρα που τα διάβασα έχουμε και λέμε…

    Κατερίνα Περρωτή

    νόμιζα πως το “πίνουμε” ήταν μόνο των Κρητών

    #75

    Τα εμ-έσσε τα λέγανε και…μοβιμέντο σοτσιάλε σατιρίζοντας τα φασιστάκια

    #82

    Στα φιλιά από τότε που βγήκαν τα μπλέντεντ το στόμα των καπνιστών ήταν πιο εύγευστο από των άκαπνων.
    Συμπέρασμα από την διπλή ζωή μου με μια καπνίστρια και μια άκαπνη…

    Γενικά…

    Τσιγάρο στα αστικά λεωφορεία…θυμάμαι τον πατέρα μου να καπνίζει, άρα ήταν δεκαετία του 50

  112. Είχα πατέρα καπνιστή μεν, ρήτορα αντικαπνιστή δε.
    Την ιστορία του ‘γιατί δεν κάπνισα’ την έχω ξαναπεί. Μ’ έσερνε στη Νέα Ιωνία (από Κουκουβάουνες) νυχτιάτικα για τσιγάρα, κι όταν αντέδρασα μου είπε: Αν δε θες να τρέχεις στην Καπερναούμ για τσιγάρα, ΜΗΝ καπνίσεις. Και ΔΕΝ κάπνισα.

    Δύτη των Νιπτήρων, μου προσέφερες μέγιστη υπηρεσία μάλλον. Ψάχνοντας το διήγημα του Φιτζέραλντ, που το βρήκα επιεικώς ανόητο, σκέτη μπούρδα, πέτυχα τη διαφήμηση ενός εκδοτικού που μ’ ενδιαφέρει πολύ. Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΑ. Ελπίζω να μη μου θύμωσες για τον Φιτζέραλντ αλλά δε θα συμφωνούμε και σε όλα. Άλλο μεγάλο συγγραφέας και μεγάλο βιβλίο, κι άλλο τα πάντα. Γι’ αυτό κάνουν κι επιλογές. Για να μην τους αδικούν.

  113. Νίκος Σταμπάκης said

    Επίσης είχε ενδιαφέρον το πώς το αντικαπνιστικό κύμα εκφράστηκε στο Χόλλυγουντ του ’90, πριν ακόμη από τις ευρύτερες απαγορεύσεις. Αυτό έγινε με δύο τρόπους. Ο ένας ήταν υποδόριος, δηλ. ένας “καλός” χαρακτήρας εμφανιζόταν να καπνίζει κι έβρισκε κακό τέλος, άσχετο μεν με το κάπνισμα αλλά μετωνυμικά συνδεδεμένο μαζί του. Π.χ. στο Jurassic Park ο μόνος Αφροαμερικανός χαρακτήρας (έχει σημασία αυτό, γιατί τον καθιστά κατά τεκμήριο συμπαθή) είναι ένας ερευνητής που φαίνεται να κάνει μια χαρά τη δουλειά του, όμως καπνίζει ασταμάτητα, με ατέλειωτα γκρο πλαν στο τσιγάρο του, ειδικά σε στιγμές αγωνίας. Φυσικά διαμελίζεται από προϊστορικά τέρατα (το ίδιο συμβαίνει και σ’ έναν παχύσαρκο που τρώει ασταμάτητα). Στο The Hand that Rocks the Cradle, η Τζούλιαν Μουρ τρέχει να προειδοποιήσει τους πρωταγωνιστές για κίνδυνο που διατρέχουν και την βλέπουμε να καπνίζει νευρικά οδηγώντας. Ελάχιστα λεπτά αργότερα δολοφονείται άγρια. Ο άλλος τρόπος ήταν το άμεσο κήρυγμα: στο Mrs. Doubtfire, ο Ρόμπιν Ουίλιαμς κάνει φωνές σε καρτούν και απολύεται επειδή βγαίνει εκτός σεναρίου όταν βλέπει στην ταινία ένα γκαγκ με κάπνισμα, που του φαίνεται πολιτικά μη ορθό και επικίνδυνο “για τα παιδιά”–ξεκάθαρη αντιστροφή της παράδοσης του Γκράουτσο Μαρξ ή του Φηλντς.
    Φυσικά υπήρχε κι η περίπτωση του “Βασικού ενστίκτου”, όπου βέβαια το κάπνισμα κατά την ανάκριση ήταν μέρος της γενικής ατιμωρησίας της ηρωίδας.

  114. Κατερίνα Περρωτή said

    111. Δεν ξέρω τι καταλάβατε!

    Εδώ το έδαφος είναι …γόνιμο και παράγει πολλά …προιόντα, ονομαστά!!!

    Προσωπικά στη μαλμπουριά αναφερόμουν αλλά….

  115. gpoint said

    #115

    Μπα ; και γω που νόμιζα πως ήταν της Ηλείας….

    Κι ένα τραγούδι αγαπημένο, μια ιστορία ανεκπλήρωτου έρωτα από κάποιον που τον θυμάμαι πάντοτε μ’ ένα τσιγάρο στο χέρι….

    άϊνα λούνα, μπιάνκα φορτούνα…

  116. cronopiusa said

    Lucky Luke O Dikastis http://www.youtube.com/watch?v=QUHRrUGMabU&feature=related Tabaco mortal y humphrey bogart http://www.youtube.com/watch?v=_2DIVQyOVCM Σωκράτης Μάλαμας – Τσιγάρο Ατέλειωτο http://www.youtube.com/watch?v=NgIwJ_ss5Gc

  117. Κατερίνα Περρωτή said

    115 είσαι εσύ! (ωραίο, όμως)

    (Άλλος πίνει κι άλλος μεθάει!!!)

    Μα όλοι σας είστε ξενο-σπουδαγμένοι???

    Πάμε …πατρίδα!

  118. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ και για τα νεότερα!

    111: Τόσο παλιά μπορεί να κάπνιζαν στα αστικά.

    113: Ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις -βέβαια και η άλλη πλευρά έχει υποδόριες τοποθετήσεις.

  119. Πωπω ντουμάνι το κάνατε εδώ μέσα σήμερα!!! :D

    Εγώ έχω δοκιμάσει στη ζωή μου 3-4 φορές να καπνίσω τσιγάρο, τις πρώτες μάλιστα επειδή ένιωθα άσχημα που ήμουν ο μόνος στην παρέα που δεν κάπνιζα. Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν μου άρεσε καθόλου, και δεν κάπνισα ποτέ συστηματικά. :)

    Συμφωνώ πάντως ότι το κυνήγι των καπνιστών έχει φτάσει σήμερα σε επίπεδα παραλογισμού. Σαν ενδεικτικό παράδειγμα να αναφέρω την Τουρκική τηλεόραση (όλα τα κανάλια), όπου είναι υποχρεωμένοι όταν η προβαλλόμενη ταινία ή εκπομπή δείχνει τσιγάρο, να βάζουν από πάνω τη γνωστή “θολούρα” για να μην φαίνεται.
    Το βρίσκω τελείως γελοίο, σου επικεντρώνει περισσότερο την προσοχή εκεί παρά αν απλά φαινόταν το τσιγάρο, και καταντάει απλά ανόητο όταν π.χ. στην ίδια σκηνή έχουν κατακρεουργήσει έναν άνθρωπο και βλέπεις τα άντερά του έξω, αλλά όχι, μην τυχόν και δεις τσιγάρο, θα ταραχτεί ο ψυχικός σου κόσμος!

  120. Αntonis said

    Στους κινηματογράφους του Λονδίνου μπορούσες να καπνίζεις μέχρι τα μέσα τουλάχιστον της δεκαετίας του ’70.Τα τασάκια μάλιστα ήταν ενσωματωμένα στα καθίσματα.Στην Αθήνα αντίθετα μόνο στην Αλάσκα μπορούσες.Ίσως και στο Ιντεάλ της εποχής…

  121. Κατερίνα Περρωτή said

    Ενιγουέι, προτείνω ένα “γκάλοπ”

    Πόσοι σε αυτή την ιστοσελίδα καπνίζουν…δλδ πίνουν?

    Πόσοι???

    Εγώ! (δλδ. 1)

  122. agapanthos said

  123. Κατερίνα Περρωτή said

    122. Αδελφέ, σε κόβω για δικό μας!!!!

  124. Κατερίνα Περρωτή said

    …αναψε το τσιγάρο, δως μου φωτιά

    εχω μεγάλο ντέρτι μες την καρδιά…

  125. gpoint said

    Εδώ οι περισσότεροι τόχουν σταματήσει μάλλον γιατί βρίσκονται στα -ήντα.Πάντα θα υπάρχει κάτι να εθιζόμαστε…
    Φανταστείτε μετά από 20 χρόνια να γράφουμε στα ημερολόγιά μας ” Εμπαινα στο ίντερνετ για 10 ώρες καθημερινά επί τριάντα χρόνια. Τώρα έχω να μπώ ενάμισυ χρόνο, δεν λέω πως τόκοψα μα το παλεύω…”

  126. antpap56 said

    Ως πνευμονολόγος (άρα καθ’ ύλην αρμόδιος) και ισοβίως μη καπνιστής ας διατυπώσω την ιδιαίτερη ευαρέσκειά μου για την ανάρτηση (κάνω μια σκέψη να την τυπώσω σε φυλλάδιο και να την έχω στο ιατρείο για τους ασθενείς μου, αν ο Νικοκύρης επιτρέπει, με αναφορά βέβαια στην προέλευση του κειμένου). Δυστυχώς οι ασθενείς που πάσχουν από τις συνέπειες του καπνού γίνονται όλο και νεότεροι από τους γιατρούς (ας μη παραδεχθώ ότι εγώ γίνομαι χρόνο με το χρόνο μεγαλύτερος…), κάτι που μου προκαλεί ένα σφίξιμο στο στομάχι όταν το βλέπω.
    Ας καταγράψω μια εμπειρία. Πριν από χρόνια πέρασε από το ιατρείο μια ιατρική επισκέπτρια. Αφού μου είπε όσα είχε να μου πει για τα φάρμακα της εταιρείας της, της είπα ότι όλα αυτά θα ακούγονταν πολύ πιο ευχάριστα αν η αναπνοή της δεν μύριζε καπνό [η απόστασή μας ήταν 2 μέτρα, από τη μια μεριά του γραφείου στην άλλη]. Χαιρέτισε και έφυγε, μάλλον θιγμένη από την παρατήρηση, κι εγώ ξέχασα το επεισόδιο. Δεν ξαναήρθε για καιρό, αλλά μετά από πάνω από ένα χρόνο πέρασε και μου το θύμισε. “Ξέρετε”, μου είπε, “τότε πειράχθηκα πολύ. Ύστερα σκέφθηκα ότι το κάπνισμα αποτελούσε εμπόδιο στην δουλειά μου [salesmanship]. Και στη συνέχεια έμεινα έγκυος, και δεν έχω ξανακαπνίσει από τότε”. Την συγχάρηκα, της είπα να ξαναπερνάει, και είπα μέσα μου ότι μερικές φορές (όχι όμως πάντα) τα shock tactics φέρνουν αποτέλεσμα.

  127. gpoint said

    # 124

    αναψε το τσιγάρο, δως μου φωτιά
    εχω μεγάλο ντέρτι μες την καρδιά

    άναψε την γκαζιέρα, ψήσε καφέ
    το καφεκούτι είναι μεσ’ στο μπουφέ !!!!

    ( εννοείται σκέτο και ΟΧΙ μπράβο, παπαγάλο )

  128. sarant said

    125: :)

    126: Ευχαρίστως.

  129. Νίκος Σταμπάκης said

    118: Βέβαια και έχει, ή μάλλον είχε. Μιλώ για την αλλαγή κλίματος. Μετά το ’90 συνδέεται όλο και πιο σταθερά με παραβατική συμπεριφορά ή με κακή “μοίρα”.

  130. Γς said

    129 β:
    Βρε τι σοφίζονται οι ιατρικοί επισκέπτες για να πουλήσουν τα φάρμακα τους…

  131. Γς said

    130:
    129 β->ήταν για τον ντοτόρο 126 β.

  132. agapanthos said

  133. @127:

    Άναψε και τον φούρνο, ψήσε ψωμί
    μαγιά κι αλεύρι στο μεγάλο κουτί!

    Βάλε και στο τηγάνι καμια ομελέτα
    έφερα απ’το χωριό αυγά, ντομάτες, φέτα!
    :D

  134. gryphon said

    Μετά απο καπου 25 χρονια καπνίσματος (από τά 12 περιπου) εχω καταληξει στο συμπερασμα οτι ειναι τελικα μια άχρηστη συνηθεια.
    Και οι περισοτεροι συνομίληκοι μου εκει γυρω στα σαραντα φιλοιγνωστοι κλπ η το εχουν κοψει η το προσπαθουν.
    Ισως αυτο εχει να κάνει και με το γεγονός οτι γυρω σε αυτη τήν ηλικία αρχίζουν και οι πρωτες ανησυχίες για τήν υγεια,τήν καρδια,τα πρωτα τσεκ απ κλπ.Εγω ολο το σκεφτομαι να αποφασισω να το κοψω αλλα ολο το αναβαλλω.
    Ισως γιατι αποφευγω και τους γιατρους και τις εξετασεις οπως ο διαολος το λιβανι.
    Πρόσφατα ειχε περασει απο το σπιτι ενας ξαδερφος μου γιατρός.Συμπτωματικα ειχε μαζι του ενα μικρο αντικειμενο και μου λεει βαλε το δαχτυλο σου πανω,Λεω γιατι ; Τι ειναι αυτο;.Τελικα εμαθα οτι ειναι μια συσκευη που μετραει δεν θυμαμαι τι ακριβως τήν ικανοτητα οξυγονωσης κατι τετοιο.Οταν ειδε τήν μετρηση απορησε γιατι ξερει οτι καπνιζω απο μικρος.
    Μου λεει πολυ καλη μετρηση σχεδον καποιου μη καπνιστη.Ωραια λεω τωρα βρηκα το αλλοθι που χρειαζομουν για να αναβαλλω το κοψιμο του τσιγαρου για καμμια δεκαετία ακόμη.Μεχρι τά πενηντα παντως θα το κοψω σίγουρα.

  135. Κατερίνα Περρωτή said

    Στελιο, πολύ το … γελοιοποιείς!!!

    (Δεν το περίμενα)

    Λίγη συμπάθεια στους…εξαρτημένους δε βλάπτει!!

  136. Γς said

    16: Είπα ότι το έκοψα το 1984 στα 40 μου (κάπνιζα από τα 13 μου). Ομως για ένα χρόνο+ το 2000 υπέκυψα στον πειρασμό των σιγαρέτων Belga.
    Cherchez la femme :(

  137. Κατερίνα Περρωτή said

    136. Μα είναι να μην υποκύψεις???…..

  138. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Θα λείψω, μην γεμίσετε ντουμάνια το ιστολόγιο :)

    134: Κακό πράγμα αυτό το άλλοθι :)

  139. Κατερίνα Περρωτή said

    Υποκύπτεις…. αμέσως!!!!!!!

  140. Κατερίνα Περρωτή said

    Θα το γεμίσουμε καπνό, τι θες εσύ?

    Θα το ντουμανιάσουμε!

    Καλή ξεκούραση!!!

  141. @135: :shock: Τι γελοιοποίησα βρε Κατερινάκι; Δεν είχα σκοπό να γελοιοποιήσω τίποτα!

    Απλά μου φάνηκε ταιριαστή συνέχεια… αφού πιεις το καφεδάκι σου και το τσιγαράκι σου, δεν θα’θελες και μια ομελέτα, και φρεσκοψημένο ψωμί; :)
    Σακά γιαπτίμ! :D

    Επι της ουσίας, όλη μου τη συμπάθεια ευχαρίστως! Δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα με τους καπνιστές, πολλοί αγαπημένοι μου άνθρωποι καπνίζουν. Θα ‘θελα φυσικά να το κόψουν, για την υγεία τους και μόνο, αλλά δεν θα τους πίεζα ποτέ.
    Άσε που ομολογουμένως -ντρέπομαι λίγο που το παραδέχομαι- σε πολλές γυναίκες είναι ιδιαίτερα ελκυστικό το κάπνισμα! Ο τρόπος που κρατάνε το τσιγάρο, το φύσηγμα του καπνού… ;)

  142. #83.Γιώργος Λυκοτραφίτης. Δεν ξέρω πως ακριβώς πλήρωνε την Ανδρεάδη και την Κοτοπούλη. Πιθανόν να αγόραζε πολλά εισιτήρια όταν πήγαιναν με τους θιάσους τους στον Πύργο κι έπαιζαν στο θέατρο Απόλλων. Ξέρω ότι έπαιζαν τα έργα επί μεγάλο διάστημα εκεί. Κι όταν άρεσαν στο κοινό, η σκηνή γέμιζε εκτός από λουλούδια και …κουφέτα.
    Η Κ. Ανδρεάδη έλεγε, ότι ο Πύργος ήταν ο δείκτης, για το πως θα πήγαινε κάποιο έργο στην περιοδεία που θα έκανε στη συνέχεια σ’ όλη την Ελλάδα. Ήταν θεατρικά καλλιεργημένο το πυργιώτικο κοινό. Η σταφίδα μεσουρανούσε τότε και τα καφέ αμάν υποχωρούσαν δίνοντας τη θέση τους σε θέατρα, χοροεσπερίδες, καφέ σαντάν….Αλλά και σε ένα δυναμικό εργατικό και αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα.

    (Να κι ένα γνωστό παλιό τραγουδάκι αμανετζίδικο των καφέ – αμάν,
    σε στίχους και μουσική Δημοσθένη Ζάππα)

    Ήμουνα μόρτης μια φορά λεβέντης της Αθήνας
    Με λέγανε παλικαρά μα ψόφαγα της πείνας.
    …………………………………………….
    Μα τώρα πού΄χω τον παρά και είμαι μεγαλείο
    Βουτάω σ΄ όλες μια χαρά, είμαι ερωτοπωλείο.
    Σαν μπαίνω στο καφέ-αμάν τα μάτια σαν σηκώνω
    Δεν ξέρω αν «γιου-αρ ντεστάντ», κάθε καρδιά πληγώνω

  143. Δημήτρης Μ. said

    Το παλεύω αλλά…

  144. Κατερίνα Περρωτή said

    Πολίτικαλι κορέκτ δεν είμαι!

    Οκ! Θα πάω με τα δεδομένα σας, Στέλιο!!!

  145. Κατερίνα Περρωτή said

    Πες Νίκο τι να βάλω!!!

    Τι μουσική να βάλω…

  146. Γς said

    146: Να πάρεις το Μιούζικ Μπόξ σου και να φύγεις! Να πας αλλού.

  147. Γς said

    146: για το 145 ήτανε.
    Καλά αυτή έχει ξεσαλώσει γενικώς!

  148. Κατερίνα Περρωτή said

    Το αλλού το είδα!

    Ελπίζω πως έχετε να προτείνετε κάτι καλύτερο!

    (δεν γνωρίζω βέβαια πόσοι νευρώνες σας έχουν απομείνει ή πόσοι έχουν …”φύγει”!!!

    Κρίμα!

  149. Γς said

    148:
    Φτου! Νευρολόγος είναι, κι εγώ που νόμιζα ότι ήταν δασκάλα.

  150. Κατερίνα Περρωτή said

    καθηγήτρια είμαι!!! Αλλά, πανεπιστήμων!!!

    Καθηγήτρια αγγλικών! Περρωτή Κατερίνα !

  151. Γς said

    150: Και πολύ μουσικόφιλη από ότι βλέπω. Παίζετε κάνα όργανο;

  152. Κατερίνα Περρωτή said

    Πολύ θα το ήθελα, μα η τύχη το έφερε ανάποδα…

    Ισως να είναι αργά για μένα….

  153. Γς said

    151: Ποτέ δεν είναι αργά. Τί όργανο θέλατε να παίζατε;

  154. Κατερίνα Περρωτή said

    Κύριε Γάμα Σίγμα παλεύουμε με τους ήχους! Ενίοτε, τους καταφέρνουμε!!! Μεγάλη χαρά!!!

  155. Γς said

    154: Μπράβα. Πάντα έτσι!

  156. Κατερίνα Περρωτή said

    Τώρα τι να πω…

    Πάντως, υπάρχουν δάσκαλοι που σκίζονται

    δε θέλω να πω…άστο

  157. Κατερίνα Περρωτή said

    Αντε να το ελαφρύνουμε…

    Το …πενταήμερο λέει?

    Γαμώτο, θα έρθουν οι αθηναίοι κιεγώ θα είμαι απούσα!!! φακ!

  158. Τσούρης Βασίλειος said

    Φίλος καθηγητής Ιατρικής που κάπνιζε 4 πακέτα τσιγάρα την ημέρα (κατάφερε και τόκοψε ) μου είπε ότι το κάπνισμα κάνει καλό μόνο στην ελκώδη κολίτιδα… Ουδέν κακόν αμιγές καλού… :)

    Χειμώνας 1980 και, Αμφιθέατρο Πανεπιστημίου Ιωαννίνων …εξεταστική… και μετά από μία ώρα δεν μπορούσες να δεις στα 5 μέτρα… Τι ωραίες εποχές…

    Στα λεωφορεία κάθε θέση είχε πίσω της ενσωματωμένη τσιγαροθήκη που την τραβούσες από το πάνω μέρος, κάπνιζες, μετά έσβηνες το τσιγάρο σου και την ξανάβαζες πάλι μέσα κι ούτε γάτα ούτε ζημιά…

  159. Κατερίνα Περρωτή said

    Πάντα σεβόμαστε τους άκαπνους!!!

    Πάντα!

    Προσαρμόζουμε τη συμπεριφορά μας!

    Ζόρι, δε λέω, αλλά η αγάπη πιο μεγάλο!!! Βγάλε άκρη….

  160. τυφλόμυγα said

    Άσε που ομολογουμένως -ντρέπομαι λίγο που το παραδέχομαι- σε πολλές γυναίκες είναι ιδιαίτερα ελκυστικό το κάπνισμα! Ο τρόπος που κρατάνε το τσιγάρο, το φύσηγμα του καπνού… ;)

    Ακόμα και το κάπνισμα (μπλιαχ) το κάνει με τόση χάρη, τόσο νάζι, τόσο στυλ… (δεν είναι καν ολόκληρη η σκηνή σ’ αυτό το απόσπασμα) http://www.youtube.com/watch?v=J9rLiDSNBrM
    ——
    Αφού ήρθαν γιατροί στην παρέα ας ρωτήσω: ένας καπνιστής θεωρείται καπνιστής ακόμα κι αν κάπνιζε τρία τσιγάρα την εβδομάδα και το έχει κόψει περισσότερο από 20 χρόνια; Γιατί, η προσωπική εμπειρία μου απαντάει θετικά στην ερώτηση και ομολογώ μου έκανε εντύπωση.

  161. Servitoros said

    Άσχετο αλλά να ακουστή. Μεγάλο πλήγμα στα βραβεία Πορτοκάλος από το Συμβούλιο Ελέγχου Επικοινωνίας: http://manchurianman.blogspot.gr/2012/08/blog-post.html

  162. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

    160: Από την άποψη της επιθυμίας θεωρείται ακόμα καπνιστής; Με τρία τσιγάρα την εβδομάδα κάποιοι θα έλεγαν πως δεν ήταν ποτέ καπνιστής.

  163. cronopiusa said

    ”Τράβα ρε μάγκα και αλάνι” Κατερίνα Ξηρού. http://www.youtube.com/watch?v=3aMliogl85w bella ciao , genova 2001 http://www.youtube.com/watch?v=s_jXncp2iQo Fabrizio De Andrè✮Il bombarolo [a Carlo Giuliani] http://www.youtube.com/watch?v=SoqgsDB7Yl0

  164. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @142,
    σ’ ευχαριστώ, Ορεσίβιε, και σε προσωπικό επίπεδο (πέρα από τη γενικότερη συνεισφορά σου στο μπλογκ, θέλω να πω…)

    Αυτά που μου γράφεις για τον (τότε) λαμπρό Πύργο, τα ξέρει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος, του “Οροπεδίου”; Νομίζω ότι θα τον ενδιέφεραν πολύ!

    Καλημέρα! (έπρεπε να έχω πει απ’ την αρχή, αλλ’ απ’ ό,τι φαίνεται “ορεσίβιος” κι εγώ…)

  165. LandS said

    Ο Άγγελος στο #44 θυμήθηκε τα τσιγάρα Santé.

    Θράσος για να ονομάσεις ένα τσιγάρο “υγεία” χρειάζεται τώρα, στην εποχή μας. Τότε όμως, που η κοπέλα στο λογότυπό τους, η Ελληνίδα ηθοποιός Ζωζώ Νταλμάς, ήταν ερωμένη του Κεμάλ Ατατούρκ ενώ παράλληλα διατηρούσε σχέση με έναν Ρωμιό ράφτη, πίστευαν ότι ένα τσιγάρο …διώχνει τον πονοκέφαλο!

    Ο Κεμάλ ήταν καπνιστής. Οι Κωνστατινουπολίτες που ισχυρίζονται ότι αληθεύει η σχέση Santé-Νταλμάς-Κεμάλ, δεν μπορούν να απαντήσουν τι μάρκα κάπνιζε.

  166. τυφλόμυγα said

    #162, Με την δεύτερη πρόταση συμφωνώ. Δεν ήταν αρκετά σαφές το σχόλιό μου. Δεν έγραψα για την δική μου γνώμη ή του οποιουδήποτε καπνιστή. Η προσωπική μου εμπειρία έχει να κάνει με γιατρούς και νοσοκομεία. Εκεί λοιπόν είδα ότι μία φορά καπνιστής για πάντα καπνιστής. Θα ήθελα να δω αν ισχύει παντού αυτό.

    (Μα που χάθηκε ο Νιόκιντος; Θέλω να του πω ανέκδοτο.)

  167. @164. Γιώργο, με το Δημήτρη έχω μια επικοινωνία. Πριν το καλοκαίρι τα είπαμε κι από κοντά. Συναντηθήκαμε στην Κιν/κή Λέσχη Ηλιούπολης, σε μια εκδήλωση για το Ροβήρο Μανθούλη. Σ’ ευχαριστώ κι εγώ.

  168. marasagis said

    Διαφωνούμε κάθετα: εγώ είμαι κατά της επιτρεπτικής πολιτικής στα “ναρκωτικά” και κατά της απαγορευτικής πολιτικής στον καπνό, άλλο πράγμα βέβαια γενικά ο σεβασμός έξω από υστερικά συνδρομα, αλλά το θέμα εδώ δεν είναι αυτό.
    Το θέμα του σχολίου μου είναι το θέμα του πατριωτισμού σου, και μάλιστα στις δύσκολες στιγμές που περνάει η χώρα.
    Με το 80% της τιμής των τσιγάρων να αποτελεί φόρο, η αποχή σου από το κάπνισμα εδώ και 10 χρόνια έχει επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό κατά τουλάχιστον 9.052 ευρώ, και μπορεί βάσιμα να θεωρηθεί ως πρωτογενής πηγή δηοσιονομικού ελλείματος και, κατά προέκταση, αύξησης του εξωτερικού χρέους της χώρας.
    Αν κάναμε όλοι το ίδιο;;;!!!
    Κι όμως ΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ, κηρύσσουν την ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ και ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΟΥΝ την ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ, ενώ εμάς τους ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ που ΡΙΣΚΑΡΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΣΩΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ ΒΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΗMΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΠΑΚΕΤΑ ΤΩΝ ΤΣΙΓΑΡΩΝ.
    8-S

  169. Γς said

    Η Τυφλόμυγα ζητεί ιατρική γνωμάτευση:
    160: >Αφού ήρθαν γιατροί στην παρέα ας ρωτήσω: ένας καπνιστής θεωρείται [..]
    Ο Νικοκύρης σπεύδει (αντιποίηση επαγγέλματος;):
    162: > Από την άποψη της επιθυμίας θεωρείται[..]
    Κι η Τυφλόμυγα διαμαρτύρεται :
    166: >Δεν έγραψα για την δική μου γνώμη ή του οποιουδήποτε καπνιστή.

    Κανένας γιατρός ρε παιδιά;

  170. Γς said

    168:
    > ΔΙΑΦΗMΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΠΑΚΕΤΑ ΤΩΝ ΤΣΙΓΑΡΩΝ.
    Το άλλο το ξέρετε με τον νεαρό, που διαβάζει στο πακέτο που μόλις του έδωσε ο περιπτεράς:
    «Το κάπνισμα προκαλεί Στυτική δυσλειτουργία»;
    Του το επιστρέφει αμέσως και του λέει: -Εχεις κανένα άλλο, με Καρκίνο;

  171. ppan said

    Να πω πως οι καπνιστές κι ο καπνός δεν με πειράζουν (ο κρύος καπνός στα ρούχα ναι) αλλά οι μπαρούφες που έιπώθηκαν τότε που πήγε να απαγορευτεί το κάπνισμα στους χώρους διασκέδασης πολύ. Αυτά για τη στέρηση ελευθερίας κλπ, και κυρίως που βγήκαν ως επιτροπή και “πνευματικοί άνθρωποι” (μην το σχολιάσω, σα να θυμάμαι τον Μικρούτσικο΄ανάμεσά τους) να επικαλεστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα κλπ. Οι ίδιοι που εδώ και 3 χρόνια κι ενώ έχει γυρίσει ο κόσμος ανάποδα δεν βρήκαν κουβέντα να πουν, συγκροτημένοι σε ομάδα εννοώ γιατί όλο ΄και κάποια μπαρούφα θα έχουν γράψει στο προταγκον οι χωμενίδηδες.

  172. antpap56 said

    134: Gryphon, αν περιμένεις να πέσει το οξυγόνο στο αίμα σου σε παθολογικές τιμές, κλάφτα! Δεν διορθώνεται από εκεί και πέρα.

    168: Οι δαπάνες υγείας για αρρώστιες που σχετίζονται με το κάπνισμα δυστυχώς εξανεμίζουν τα όποια κέρδη από τους έμμεσους φόρους. Σ’ αυτές θα πρέπει να προστεθούν και οι χαμένες μέρες εργασίας, που έχουν άμεσο αντίκρισμα στην τσέπη του καπνιστή εργαζόμενου.

  173. marasagis said

    172: Δεν νομίζω ότι είναι έτσι.
    Ίσα ίσα, αν οι έμμεσοι φόροι του καπνού πήγαιναν πράγματι στις δαπάνες υγείας, τότε θα είχαμε ΕΣΥ ονομαστό παγκοσμίως.
    Αν πάρω τον εαυτό μου για παράδειγμα, που καπνίζω “συγκρατημένα”, γυρω στο πακέτο τη μέρα, και από την πιο φτηνή μάρκα, πληρώνω σε φόρους καπνού την ημέρα 3,10 Χ 80% = 2,48 ευρώ.
    Τον χρόνο 2,48 Χ 365 = 905,20 ευρω.
    Δηλαδή με σημερινές τιμές στα 25 χρόνια που καπνίζω:
    905,2 Χ 25 = 22.630 ευρώ.
    Πήγαν αυτά τα χρήματα στην “υγεία”;
    Επίσης, μέχρι στιγμής δεν έχω επισκεφθεί νοσοκομείο για λόγο που σχετιζεται με το κάπνισμα, αλλά είμαι σίγουρος πως και αν ο μη γένοιτο συμβεί αυτό κάποτε, δεν υπάρχει περίπτωση να μου “επιστραφούν” αυτά τα χρήματα.
    Όσο για τις χαμένες ώρες εργασίας, δυστυχώς έχω τόσες στη ζωή μου που δεν σχετίζονται με το κάπνισμα, και που η καλύτερη συντροφιά μου σ’ αυτές ήταν ένα τσιγάρο, ώστε πια δεν δίνω καμιά σημασία στα στατιστικά των ασφαλιστικών ζωής κλπ, αυτές δεν ήρθαν ποτέ να μου κάνουνε παρέα.

    ΥΓ ελπίζω το “ύφος” και τα περί πατριωτισμού στο 168, να μην παρερμηνεύτηκαν: πρόκειται για μαύρο χιούμορ. Υποθέτω πως αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό αλλά φυλάω και τα ρούχα μου για να μην γαϊδουρογυρεύω.

  174. Λυσίμαχος said

    8. Scot Fitzgerald = Σκοτ Φιτστζέραλντ και όχι Φιτζέραλντ ούτε Φίτζεραλντ.

  175. sarant said

    174: Προφέρεται αυτό έτσι; Στα ελληνικά; Τστζ;

  176. Λυσίμαχος said

    Γιατί δηλαδή οι άγγλόφωνοι λένε Φιτσ τζέραλντ; Άλλο το πώς γράφεται και άλλο το πώς διάβάζεται. Μή μου πεις ότι δεν μπορεί να διαβαστεί σαν μιά λέξη, έστω και με ένα μικρό σπάσιμο ανάμεσα στα δύο συνθετικά του ονόματος. Φαντάζομαι πως βλέπεις ΒΒC. Ή καλύτερα ρώτα κανέναν Ιρλανδό, ή έστω και Βρετανό, συνάδελφό σου.

  177. sarant said

    Μα, αν ένας Γάλλος συνάδελφός μου με ρωτήσει, θα μπορέσει να προφέρει “Θεόδωρος”;

  178. Νίκος Καψοκέφαλος said

    Ένα ενδιαφέρον link:http://sincemylastcigarette.com/index.php?month=8&day=29&year=2001&hour=10&minutes=30&amount=20&unit=1&currency=EUR&cost=3&submit=1
    Συμπληρώνοντας τα στοιχεία που ζητάει, ανακαλύπτεις ακριβώς πόσα τσιγάρα έχεις γλυτώσει, πόσα λεφτά έχει γλυτώσει η τσέπη σου και τελικά πόσος καιρός έχει περάσει από το τελευταίο σου τσιγάρο.

    Για μένα έχουν περάσει 11 χρόνια. Για μένα ήταν “τέλος εποχής”

  179. Λυσίμαχος said

    177. Κατ’αρχάς καλημέρα. Χωρίς να θέλω να κάνω τον έξυπνο, ούτε να γίνω πνεύμα αντιλογίας, αλλοίμονο εάν βάσιζα τον τρόπο που προφέρω τα αγγλικά στον τρόπο που προφέρουν τα αγγλικά ή πολλές άλλες γλώσσες οι Γάλλοι. Εξάλλου, η αδυναμία, ή η άρνηση, κάποιου να κάνει το σωστό, δεν αποτελεί δικαιολογία για μα μην προσπαθώ τουλάχιστον, για το καλύτερο. Είμαι σίγουρος ότι το γαλλικό φωνήεν “u” δεν το προφέρεις ούτε “ου”, ούτε “ι”, άσχετα που στην γραπτή ελληνική δεν υπάρχει σωστή απόδοση αυτού του φωνήεντος. Κατα΄την γνώμη μου, οι “διαφορετικοί” και, “φωτισμένοι” άνθρωποι πρέπει προσπαθούν για το καλύτερο, με στόχο πάντα την (άπιαστη) τελειότητα, αποτελώντας έτσι και παράδειγμα για τους άλλους (χωρίς βέβαια αυτό το τελευταίο να είναι ο σκοπός). Όποιος έχει μάτια βλέπει και όποιος έχει αυτιά ακούει, γράφουν τα γνωστικά ευαγγέλια. Τέλος, εάν ζητούσες από έναν άγγλο να προφέρει το “tzg” ή το “chg”, νομίζω ότι δεν θα σου έλεγε ότι δεν προφέρονται. Το Fitzgerald όμως είναι άλλο. Ουγκ!. Ο Καθιστός Ταύρος μίλησε.

  180. Αντώνιος Σ. said

    179: Έχεις εν μέρει δίκιο. Φιτστζέρλαντ ίσως είναι η κοντινότερη γραφή στα ελληνικά της προφοράς του ονόματος που προφέρεται όπως προφέρεται και καταγράφεται στη γλώσσα του ως ‘Fitzgerald’. Προφέρεται εύκολα στα ελληνικά; Όχι και τόσο. Αν το προφέρεις έτσι, σε πιάνει αμέσως ο ομοεθνής του Fitzgerald; Όχι με την πρώτη, η προφορά εξακολουθεί να είναι διαφορετική. Παχύ τζ, μία από τις διαφορές.

    Το αγαπημένο μου παράδειγμα για αυτό που γράφεις για ‘αδυναμία ή άρνηση’ (κι εδώ είναι που ο οικοδεσπότης έχει δίκιο) είναι ένας πρώτην καγκελάριος της Γερμανίας, ο Gerhard Schröder. Αν μου πεις ότι στις ελληνόφωνες παρέες σου τον άνθρωπο αυτόν τον προφέρεις όπως τον προφέρουν οι συμπατριώτες του (και ότι οι συνομιλητές σου δεν σε πήραν στο ψηλό για ψώνιο) προκειμένου να μη δείχνεις αυτήν την ‘αδυναμία ή άρνηση’, πάσο.

    Την τωρινή καγκελάριο πώς την προφέρεις στις ελληνόφωνες παρέες σου; Μέγ-κελ όπως προφέρεται στα γερμανικά (βάζω παύλα γιατί αλλιώς έχουμε δίφθογγο) ή Μέρκελ (όπως μεταγράφεται από τα γερμανικά βάσει των κανόνων μεταγραφής);

    Το ‘ελληνόφωνες’ το υπογραμμίζω και το τονίζω. Όχι μόνο τον Fitzgerald. Πιο καθημερινά ονόματα: για πάμε μία τον Kimi Räikkönen. Εκεί να δούμε γέλια: το ä, το ö, και διπλό σύμφωνο, το οποίο στα φινλανδικά προφέρεται (και ελάχιστοι Έλληνες καταλαβαίνουν πώς)!

    Έτσι μιλάς με τους φίλους σου για φόρμουλα 1, πολιτική και αθλητικά;

  181. Λυσίμαχος said

    180. Γερμανικά δεν γνωρίζω ούτε Σκανδιναβικές γλώσσες, πάντως το “r” και το “u” στα γαλλικά, τα προφέρω σωστά κι’ ας γελάσει όποιος θέλει. Το ίδιο και το “ui” στα Ολλανδικά. Ό,τι ξέρω και μπορώ να προφέρω σωστά, το κάνω. Για παράδειγμα τον Σαλαδίνο τον αποκαλώ Σαλαχεντίν (με το “χ” πολύ ελαφρύ, μόλις να ακούγεται) και όχι Σαλαντίν. Για μένα είναι θέμα αισθητικής. Αλλά φυσικά ο καθένας είναι ελεύθερος να πράττει όπως νομίζει. Αν θες να γελάσεις, άνοιξε έναν χάρτη της Ισλανδίας και δες πως ονομάζονται ορισμένα ηφαίστεια εκεί. Αυτά τα αφήνω για τους Ισλανδούς.

  182. sarant said

    180-181: Ωραίο θέμα βγήκε. Εγώ είμαι πιο κοντά στον Αντώνη, και για ονόματα και για λέξεις, δηλαδή ειρωνεύομαι, ας πούμε, όσους και όσες προφέρουν, στα ελληνικά, μοντάge, με παχύ το ζ, σαν Γάλλοι. Για τα ξένα ονόματα, είχε σωστά γράψει κάποτε ο ΓΧάρης, ότι ο Graham Greene στα ελληνικά μεταγράφεται Γκράχαμ και όχι Γκρέιαμ.

  183. Αντώνιος Σ. said

    Ελπίζω Νίκο το ζήτημα της μεταγραφής και προφοράς ξένων ονομάτων να το (ξανα)πιάσεις στο μέλλον όποτε ευκαιρήσεις. Είναι από τα πιο ενδιαφέροντα, ειδικά για εμάς που μένουμε στο εξωτερικό.

    Λυσίμαχε, καταλαβαίνω πως το εννοείς αλλά βλέπω δύο ζητήματα με την προσέγγισή σου.

    Στην πραγματικότητα προφέρεις με μια προφορά πιο κοντινή στην μητρική της μόνον πολίτες συγκεκριμένων (και πολύ λίγων) χωρών. Όλους τους άλλους τους προφέρεις ως γνήσιο τέκνο της μαμάς Ελλάδας. Άρα δεν υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση. Εννοείται ότι κάνουμε συζήτηση και δεν ειρωνεύμαι διόλου, αλλά αυτό σε πολύ κόσμο χτυπάει άσχημα. Αν μπορείς να τους προφέρεις σωστά όλους, ή έστω τους περισσότερους, εύγε. Το να προφέρεις σωστά όμως πχ Γάλλους, Άγγλους κι Ολλανδούς, και όλους τους άλλους να τους προφέρεις ελληνικά όπως όλοι μας, με όλο το σεβασμό, φαντάζει αρχοντοχωριατισμός. Αν η αρχή είναι ‘προφέρουμε όπως το προφέρουν οι γηγενείς του’, τότε το πρώτο στο οποίο πρέπει να καταλήξουμε είναι ποιοί από τους γηγενείς του, γιατί προφορές υπάρχουν πολλές σε κάθε χώρα. Και τί κάνουμε με τη μεταγραφή; Άλλο ζήτημα εκείνο. Τους Ρώσους και τους Κινέζους μπορούμε να τους πούμε σωστά; Ленин = Λένιν; Ναι ως μεταγραφή, φυσικά και ΟΧΙ ως προφορά. Τον 毛泽东 άστον, δεν θα βρούμε καμία άκρη. Τον λέμε Μάο Τσε Τουνγκ και καθαρίσαμε.

    Καταλήγουμε λοιπόν στο προφανές: η ελληνική γλώσσα έχει πολύ συγκεκριμένους φθόγγους, που συνδυάζονται με κάποιους τρόπους αλλά όχι με όλους. Όταν μιλάω λοιπόν την ελληνική, γράφω στα παλιότερα των υποδημάτων μου το πώς προφέρεται ένα όνομα στην γλώσσα του. Θα το πω με τον τρόπο που ταιριάζει με τους φθόγγους και τους κανόνες της γλώσσας μου. Μια και είμαι μπασκετόφιλος, ‘έφυγε ο Σάρας από τον Παναθηναϊκό’ και όχι βέβαια ο Šaras με παχύ το πρώτο σ (πιο παχύ δεν γίνεται). Ο Jasikevičius βέβαια προφέρεται Γιασικέβιτσιους και όχι Γιασικεβίτσιους. Έλα όμως που η ελληνική λέει ότι μέχρι την προπαραλήγουσα μπορείς να τονίσεις και όχι νωρίτερα (παρότι στην προφορά το -ιους εδώ είναι φανερά μία μόνη συλλαβή). Το ότι το τσ στα λιθουανικά είναι παχύ δεν το πιάνω καθόλου ως θέμα.

    Μιλάω επίτηδες για μπάσκετ και πιο απλά και λαϊκά πράγματα. Στον Jasikevičius και στον Schweinsteiger κρίνεται το θέμα για τους οποίο κάποιοι μπορεί να μιλάνε κάθε μέρα (και μάλλον αποκαλούν τον τελευταίο Σβαϊνστάιγκερ διαφοροποιώντας την προφορά τους από την πραγματική προφορά του ονόματος σε τουλάχιστον τέσσερα (!) σημεία), όχι στον Fitzgerald.

    Η μόνη εξαίρεση που θα κάνω στα παραπάνω είναι αν όνομα έχει αποδοθεί εντελώς λάθος λόγω βλακείας. Συγκεκριμένο παράδειγμα: ο καλαθοσφαιριστής Виктор Хряпа μεταγράφεται στα αγγλικά ως Viktor Khryapa, αλλά κάποιοι κάγκουροι δημοσιογράφοι τον κάνανε στα ελληνικά Κριάπα (ο γκούγκλης βγάζει ακόμη και… Κχριάπα, γιατί η βλακεία είναι στις επάλξεις της πρωτοπορίας). Χριάπα είναι ο άνθρωπος, ελληνικό Χ στο κυριλικό αλφάβητο. Αυτό όμως, ξαναλέω, είναι η εξαίρεση.

    Εν ολίγοις, η προφορά του ίδιου ονόματος αλλάζει ανά γλώσσα. Η κάθε γλώσσα το απαιτεί για λογαριασμό της.

  184. sarant said

    Οψόμεθα!

  185. Λυσίμαχος said

    Παίδες, στον van Gogh, πώς αναφέρεσθε; Εγώ πάντως τον λέω |φαν Χόχ. Δεν είπα να φτάσουμε στη γελοιότητα του ΜπαμπαΤΖάν και των πιΖΖαμών της Μπακογίαννη, αλλά το να γράφονται και να προφέρονται ονόματα προσώπων και τόπων λάθος, εγώ δεν συμφωνώ, φυσικά όταν μπορούν να αποδοθούν στα ελληνικά σωστά. Όταν η ΝΕΤ έφτασε στο σημείο να μεταγράφει σωστά το ολλανδικό “van” ως “φαν” και όχι ως “βαν”, δεν βλέπω γιατί να επιμένω σε ένα λάθος, τη στιγμή μάλιστα που στη γλώσσα μου μπορώ να το γράψω (και να το προφέρω) σωστά. Το γερμανικό “von” το λέμε και το γράφουμε σωστά “φον”. Γιατί όχι και το ολλανδικό “van”; Η γλώσσα μας είναι τόσο πλούσια και ευέλικτη σε ήχους, που είναι κρίμα να αρνούμαστε το σωστό από πείσμα. Οι Σκανδιναβικοί ήχοι ορισμένων φωνηέντων όπως του οδηγού που αναφέρει ο Αντώνιος δεν προφέρονται καν στα ελληνικά, πολυ δε λιγότερο γράφονται. Αντώνιε, παρεμπιπτόντως, πώς αισθάνεσαι όταν οι Αμερικάνοι σε αποκαλούν Αντωνάιος; Επαναλαμβάνω, δεν θέλω να πουλησω πνεύμα, όμως …..

  186. Πράγματι, το φαν-φαν-φαν (πώς του πάνε τα μπουφάν) λέγεται μια χαρά! :-)

  187. Νέο Kid Στο Block said

    185. Νομίζω ότι οι παλαιόθεν καθιερωμένες αποδόσεις ονομάτων δεν πρέπει ν’αλλάζουν (και για πρακτικούς λόγους, πχ. βιβλιογραφικές αναφορές κλπ). Ο Βαν Γκογκ είναι Βαν Γκογκ! Αλλιώς πρέπει να λέμε και Ντασταγιέφσκι και θωρηκτό Πατιόμκιν και Ταλστόι και Μπαρσελόνα ή Μπαρθελόνα.
    Το έχουμε ξανασυζητήσει παλιότερα (Ππαν, θυμάσαι τον Τσάρλτον Χέστον μας; :-) )

  188. sarant said

    185-187: Τον ζωγράφο εννοείτε; Θα τον πούμε σίγουρα βαν Γκογκ, αλλιώς πρέπει να αλλάξουμε όλη μας τη βιβλιογραφία. Αν πάλι εννοείτε τον σκηνοθέτη, εκείνον που τον δολοφόνησε ο Μαροκινός παραπρόπερσι, λέγεται και φαν Χοχ, αλλά αφού ήταν συγγενείς έχουμε την αντιφασούλα μας.

  189. Και για το van έχουμε ξανακουβεντιάσει. Στη Φλάνδρα είναι σαφώς βαν, και πολύ μας βολεύει στα ελληνικά να προκρίνουμε αυτή τη μεταγραφή. Το ‘φαν’ το βρίσκω στα ελληνικά εξεζητημένο
    Συμφωνώ όμως ότι πρέπει να προσπαθούμε, πάντοτε μέσα στα όρια της ελληνικής φωνητικής, να αποδίδουμε κατά το δυνατόν σωστά την προφορά των ξένων ονομάτων, εφόσον τουλάχιστον δεν έχουν (όπως έχουν ο Ποτέμκιν και ο βαν Γκογκ) παγιωμένη μορφή στα ελληνικά. Είναι δηλαδή λάθος να λέμε Σοεκάρνο και Κρούστσεφ και Βελάσκουεζ (για τους νεότερους, οι δύο πρώτοι ανήκουν στη γλώσσα των εφημερίδων του 1960), τη στιγμή που μπορούμε θαυμάσια να πούμε Σουκάρνο και Χρουστσόφ και Βελάσκεθ. Και χωρίς να φανταζόμαστε πως έστω και από μακριά αποδίδουμε την όποια κινέζικη προφορά, τουλάχιστον ας μη μεταγράφουμε Ξ το X της επίσημης λατινικής μεταγραφής των κινέζικων ονομάτων! (Αν δεν κάνω λάθος, παριστά έναν ήχο σαν του δικού μας χ στο ‘χιόνι’.)

  190. Αντώνιος Σ. said

    185: Λυσίμαχε, στο 189 ξαναγράφτηκε αυτό που είπα πριν: ποιανού προφορά διαλέγεις πριν προφέρεις σωστά ένα όνομα; Μοσχοβίτικη προφορά ή άλλη για τα ρώσικα; Χόχ Ντόιτς προφορά, αυστριακή ή ελβετική για τα γερμανικά; Με ολλανδικά και φλαμανδικά τί κάνεις; Με τα ισπανικά και τις 300 λατινοαμερικανικές παραλλαγές τους; Και τί κάνεις όταν τελολογικά βρεθείς μπροστά στο ζήτημα της μεταγραφής; Θα μεταγράψεις το όνομα κάποιου από το πώς γράφεται ή από το πώς προφέρεται στη γλώσσα του;

    Οι Αμερικανοί αρχικά με αποκαλούν Antonio (το τελικό σ δεν τους βγαίνει λόγω ισπανικών ίσως, κι εννοείται ότι το nt δεν προφέρεται ως δίφθογγος d). Μία δύο διορθώσεις όμως, το μαθαίνουν και γίνομαι Αntonios με προφορά πολύ κοντινή προς την ελληνική. Κι αν αναρωτιέσαι γιατί όχι Adonis (και πόσο την έχω ψωνίσει επιτέλους), να σου θυμίσω ότι Adonis (ο τόνος στο ο) είναι ο Άδωνις σε πληθώρα γλωσσών: αγγλικά, γαλλικά (ο τόνος στο ι), γερμανικά, τις σκανδιναβικές, ολλανδικά κλπ. Το επιχείρημά σου λοιπόν ενισχύει ακριβώς αυτό που λέω: αν με οι ξένοι με αποκαλούν και με γράφουν όπως με αποκαλούν οι Έλληνες, τότε καταλαβαίνουν εντελώς άλλο πράγμα και χρησιμοποιούν εντελώς λάθος όνομα.*

    Και για αυτό επιμένω: η προφορά του ίδιου ονόματος μπορεί και να αλλάζει ανά γλώσσα. Φυσιολογικότατο.

    *Κι όλα αυτά χωρίς να μπω καθόλου στο ότι ο Αντώνης προφέρεται είτε A[nd]ώνης είτε A[d]ώνης στα ελληνικά, κάτι που ενισχύει ακόμη περισσότερο το αρχικό ερώτημά μου ποιανού γηγενούς την προφορά υιοθετείς.

  191. Λυσίμαχος said

    189. To “X” στα Κινέζικα προφέρεται “Σ” (κάπως παχύ και με μια υποψία “χ” μπροστά) και όχι καθαρό “χ” όπως το “χιόνι”. Το Xin Yang για παράδειγμα, προφέρεται Σιν Γιάνγκ και όχι Χιν Γιάνγκ.
    190. Όσο για τις διαφορετικές προφορές της ίδιας γλώσσας σε διάφορες περιοχές, επειδή έχω ζήσει και στην Φλάνδρα (Βrugge) και στο Αμστερνταμ, για το “G” υιοθετώ την προφορά της Νοτιας Ολλανδίας που είναι κάπου στην μέση (και πιο κοντά στο ελληνικό “Χ”) Πάντως το “g”, δεν το προφέρουν “γκ” ούτε οι Ολλανδοί, ούτε οι Φλαμανδοί. Το “v” πάλι, όταν πρόκειται για Φλαμανδό θα το πώ “β” ενώ όταν πρόκειται για Ολλανδό θα το πω “φ”. Γνώμονάς μου πάντα είναι “το ορθόν”. ¨Οσο για όσους ζουν στο εξωτερικό, υπονοείς ότι προφέρεις διαφορετικά ένα όνομα όταν είσαι στην Ελλάδα απ’ ότι, όταν βρίσκεσαι στο εξωτερικό; Τι σου φταίξαν οι Έλληνες, να τους κρατάς “στο σκοτάδι” ως προς κάτι που γνωρίζεις ότι είναι σωστό; Παιδιά, τώρα εσείς υπερβάλετε. Ερωτώ ξανά. Πώς πρέπει να λέμε τον van Gogh στην Ελλάδα;. Και τον Lech Walesa, που το σωστό είναι κάτι σαν Βαουένσα (με μια υποψία “γ” πριν το “ου”), γιατί να επαναλαμβάνω το λάθως Βαλέσα, όταν μπορώ να το πω σωστά; Τον δε Llosa, πώς θα τον πούμε; Πείτε μου ακόμα, γιατί οι Σκανδιναβοί να προφέρουν σωστά τις ξένες γι’ αυτούς γλώσσες και εμείς όχι; Έχουμε, επαναλμβάνω, πλουσιότατη σε ήχους γλώσσα και πάμπολλες δυνατότητες προφοράς ήχων. Εγώ τουλάχιστον προτιμώ την στάση των Σκανδιναβών και όχι να σκοτώνω τις ξένες γλώσσες όπως οι Γάλλοι (κι’ οι Αμερικάνοι) Τα Ισπανικά και τα Ιταλικά πουείναι τόσο ευκολοπρόφερτα από τους Έλληνες δηλαδή, είναι άσχημο που τα προφέρουμε σωστά (αν θέλουμε βέβαια, γιατί υπάρχει και ο Llosa). Δεν καταλαβαίνω ποιόν οφελεί το να συνεχίζουμε ένα λάθος. Την “πλέμπα”, που για να μην προκληθεί, ο κ. Σαραντάκος αρνείται την χρήση της υπέροχης λέξη “εποστρακισμός” που έμαθα απ’ το σημερινό του άρθρο, επιμένοντας στην λάθος χρήση της λέξης εξοστρακισμός; Ειλικρινά δεν συμφωνώ. Λυπάμαι. Κατά την γνώμη μου, η αρχοντοχωριατιά ή ο σνομπισμός είναι αποτέλεσμα γενικότερης συμπεριφοράς και όχι σωστής χρήσης της γλώσσας.
    Αυτά, κι’ εγώ τουλάχιστον, δεν επανέρχομαι.

  192. Αντώνιος Σ. said

    191: Πολιτισμένα τα λέγαμε μέχρι τώρα που μίλησες για ‘σωστό’ και ‘ορθόν’ τα οποία μόνος σου τα ορίζεις χωρίς σύστημα και χωρίς αρχές. Λυπάμαι αλλά δεν πάει έτσι. Σε καμιά φάση δεν έπιασες το ζήτημα της μεταγραφής από τον γραπτό ή τον προφορικό λόγο, το οποίο ωστόσο είναι θεμελιώδες. Δεν μεταγράφουμε από τον προφορικό λόγο, έτσι απλά. Τον Adenauer τον λέμε Αντενάουερ και όχι ‘Άντενάουα’ όπως περίπου προφέρεται. Δεν λέμε καν Άντενάουερ (με δύο τόνους) γιατί έτσι λέει η γραμματική μας. Για να μην προφέρω ‘λάθος’ το όνομα αλλοεθνή θα ξεχάσω τη γραμματική ή θα παραβλέψω το πώς γράφεται στη μεταγραφή;

    Φυσικά και προφανώς αποκαλώ κάποιον διαφορετικά όταν είμαι στην Ελλάδα κι όταν είμαι έξω. Εδώ θα πω ‘George, can you pass me that report?’ σε αντιδιαστολή με το ‘Τζωρτζ, καν γιού πας μι δατ ρηπόρτ;’. Στην Ελλάδα θα πω ‘ο συνάδελφος ο Τζωρτζ, φίνος τύπος, καλό παιδί!’ Τί θα πω; ‘Ο συνάδελφος ο George;’

    Για το όνομά μου δεν μου είπες τί να κάνω. Να επιμένω να με αποκαλούν οι ξένοι Adonis γνωρίζοντας πώς όταν το κάνουν έχουν κατά νου τελείως άλλο όνομα; Ή να με πουν (καλύτερα) Antonios και να καταλαβαινόμαστε (και να ξέρουν επιπλέον ποιο όνομα έχω και με ποια άλλα σχετίζεται);

    Να μάθω όλες τις πιθανές προφορές των ισπανικών για να μάθω πώς θα αποκαλέσω τους Vargas Llosa (το Llosa μόνο του είναι λάθος) οι οποίοι είναι Περουβιανοί; Αλλιώς προφέρεται το LI στα καστιλλιάνικα και αλλιώς στα αργεντίνικα. Δεν ξέρω καν πώς προφέρεται στα περουβιανά. Πόσες γλώσσες και πόσες διαλέκτους πρέπει να μάθει κάποιος για να μπορεί να κάνει αυτά που λες;

    Επιπλέον, συνέχισες με πολιτικούς, συγγραφείς κλπ. Με ποδοσφαιριστές και μπασκετμπολίστες που είναι πολύ πιθανότερο να χρησιμοποεί ο πολύς κόσμος καθημερινά τί κάνεις; Πραγματικά, μιλάς έτσι (με προφορά); ‘Η mannschaft έσκισε και πάλι. Ο Schmelzer βράχος στα μετόπισθεν, και ο Zieler μεγάλο ταλέντο! Δεν έχει βέβαια το εκτόπισμα του Kahn αλλά υπόσχεται πολλά. Προβλημάτισε ο Reus*, χάνει τα άχαστα.’ *σύμφωνα με το ‘ορθόν’ σου όχι Ρόις παρά ‘Γόης’. :)

    Ο εποστρακισμός και ο εξοστρακισμός δεν ξέρω τί σχέση έχουν με την παρούσα συζήτηση (το διάβασα το άρθρο). Το καλό του οικοδεσπότη είναι ότι μπορείς να μάθεις πολλά για τη γλώσσα μας. Επιπλέον, μπορείς κάπου να συμφωνείς και κάπου να διαφωνείς. Το πώς απεφάνθης γενικώς για ‘ορθό’ και για ‘πλέμπα’ σε αυτά τα δύο (άσχετα) θέματα δεν το πολυέπιασα αλλά δεν πειράζει.

  193. sarant said

    191: Εγώ πάντως, που ζω έξω πολύ καιρό, ακόμα και το δικό μου επώνυμο προφέρω διαφορετικά όταν μιλάω αγγλικά, διαφορετικά όταν μιλάω γαλλικά και διαφορετικά στα ελληνικά, και μου φαίνεται εντελώς φυσιολογικό.

  194. Λυσίμαχος said

    192. Εσύ αρχίζεις την πολιτισμένη συζήτηση αποκαλώντας τον συνομιλητή σου αρχοντοχωριάτη, έστω και έμμεσα;
    Όσο για την αναφορά μου στην “πλέμπα”, έχει να κάνει με την ειρωνεία του οικοδεσπότη για τον ζήλο νεοφώτιστου ορισμένων, στο άρθρο του περί εξοστρακισμού/εποστρακισμού, που διάβασες κι’ εσύ.
    Για την ουσία του θέματος:όχι δεν προφέρω με ξενική προφορά τις ξένες λέξεις στην Ελλάδα. Απλά υποστηρίζω ότι ονόματα ανθρώπων και τοπονύμια πρέπει να μεταγράφονται και να προφέρονται στα Ελληνικά όσο κοντύτερα στο πρωτότυπο επιτρέπει η γλώσσα μας και οι ήχοι της. Έτσι τον van Gogh θα τον πω και θα τον μεταγράψω φαν Χοχ, τον Van Dyck Βαν Ντάικ, το Xin Yang Σιν Γιάνγκ κοκ. Tί να κάνουμε, που έτσι προφέρονται στην γλώσσα τους;
    193. Νομίζω ότι έχεις από τα πιο ευκολοπρόφερτα επίθετα σε διάφορες γλώσσες (και σε ζηλεύω γι’ αυτό), εκτός από την αλλαγή του τόνου στα Γαλλικά (φαντάζομαι το τονίζεις στην λήγουσα) και την προφορά του “ρ” στα Γαλλικά και Γερμανικά, αν είσαι “ψείρας”.

  195. sarant said

    194: Λοιπόν όχι, δεν είναι και τόσο ευκολοπρόφερτο. Καταρχάς, στα αγγλικά με προφέρουν (και το προφέρω) με χωριστό το n και το t, και με τον τόνο στην προπαραλήγουσα, “σαράν-τακος”. Ή ίσως δεν το προφέρω καλά, διότι στα γαλλικά, από το τηλέφωνο, μου ζητάνε να τους το πω γράμμα-γράμμα, κι έτσι στις εταιρείες των ταξί δίνω το όνομα της γυναίκας μου. Αυτό πράγματι είναι ευκολοπρόφερτο.

  196. Immortalité said

    Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που θα ξέρουν “καλύτερα” και θα μας μαθαίνουν κι εμάς των αδαών πως προφέρονται τα επώνυμα, τα ψάρια και οι γκιλοτίνες…

    Τα τσιγάρα τα κόψαμε. Αλλά καμιά φορά η κατάσταση ακόμα σηκώνει τσιγάρο…

  197. ππαν said

    Αυτά τα φροντιστήρια Στρατηγάκη έχουν καταστρέψει κόσμο και κοσμάκη :)

  198. Immortalité said

    @197 Σπάστα και ξαναρίχτα :)

  199. ππαν said

    Στρατηγάκης, αλυσίδα φροντιστηρίων ξένων γλωσσών. Ε με το πρώτο δίπλωμα βλέπεις το φως το αληθινό, και λες την σοκολάτα choκολάτα :)

  200. Πάτησα τυχαία το “τυχαίο σχόλιο”
    Μου “έτυχε” η “Απολογία ενός προδότη”. Αυτή με οδήγησε στο “Αμερικανάκια στον Παπαστράτο”. Και τα δυο με θέμα το τσιγάρο. 199 και 254 σχόλια, αντίστοιχα.
    Ενα ολόκληρο απόγευμα διαβάσματος συν τρεις καφέδες, ένα ποτό και 23 τσιγάρα.
    Κύριε Νικόλαε, είστε σκέτη καταστροφή.

  201. sarant said

    Είστε τάχα τυχερός ή άτυχος;

    (Το κάπνισμα πάντα προκαλεί πολλά σχόλια)

  202. Αμ’ εγώ, που βλέποντας καινούργια ποστ στα”πρόσφατα σχόλια”, έκατσα και ξαναδιάβασα από την αρχή όλο το κατεβατό, ακόμα και τα παλιά δικά μου σχόλια; Αλλά άξιζε τον κόπο!

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 7,869 other followers

%d bloggers like this: