Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Αμολόητος του Βασίλη Μιχαηλίδη

Posted by sarant στο 7 Μαρτίου, 2013


michaelidesvasΟ Βασίλης Μιχαηλίδης (1849-1917) θεωρείται ο εθνικός ποιητής της Κύπρου. Έγραψε πολλά ποιήματα, εθνικά, λυρικά και σατιρικά, σε κυπριακή διάλεκτο αλλά και σε καθαρεύουσα, από τα οποία το γνωστότερο είναι το «Η 9η Ιουλίου 1821«.

Κι άλλη φορά μπορεί να βρούμε ευκαιρία να μιλήσουμε για τον Μιχαηλίδη, αλλά σήμερα, που είναι Τσικνοπέμπτη, ταιριάζει πιστεύω να αναφερθώ σε μια ιδιαίτερη πτυχή του έργου του, στα «μυλλωμένα» στιχουργήματά του. Η λέξη «μυλλωμένα» είναι κυπριακή. Μύλλα στην κυπριακή διάλεκτο είναι το λίπος, και μυλλωμένος, στην κυριολεξία, σημαίνει «αρτύσιμος». Όμως η λέξη έχει και μια μεταφορική σημασία, σημαίνει τα αθυρόστομα, τα πονηρά, τα σκαμπρόζικα στιχουργήματα. Οι Ελλαδίτες τα λέμε πιπεράτα αστεία (παλιότερα τα λέγανε και αλατισμένα), οι Κύπριοι τα λένε μυλλωμένα.

Ο Μιχαηλίδης έγραψε κάμποσα μυλλωμένα τραγούδια, ιδίως στα νιάτα του, τα οποία κυκλοφορούσαν χειρόγραφα ή προφορικά στις αντροπαρέες της Λεμεσού περί το 1880. Το πιο γνωστό από αυτά είναι ο Αμολόητος, και αυτό το ποίημα θα σας παρουσιάσω σήμερα. Επειδή, όπως είπα, διαδιδόταν προφορικά, σήμερα σώζεται σε πολλές παραλλαγές. Το καλό περιοδικό «Μικροφιλολογικά» της Λευκωσίας, με το οποίο συνεργάζομαι, παρουσίασε πέρυσι (στη σειρά «Μικροφιλολογικά τετράδια», ο αρ. 11) ένα αφιέρωμα στα μυλλωμένα τραγούδια του Μιχαηλίδη και σε κάποιες άγνωστες ως τώρα παραλλαγές του Αμολόητου, σε επιμέλεια του Λευτέρη Παπαλεοντίου και του Κυριάκου Ιωάννου. Όλο το υλικό του σημερινού άρθρου είναι παρμένο από το αφιέρωμα των Μικροφιλολογικών Τετραδίων.

Φυσικά εμείς οι καλαμαράδες έχουμε πολλές άγνωστες λέξεις, κι επειδή το ποίημα είναι μεγαλούτσικο, για ευκολία βάζω τις εξηγήσεις στη συνέχεια του κάθε στίχου, πάντα αξιοποιώντας το γλωσσάρι των Μικροφιλολογικών. Το παχύ σ, επειδή δεν μπορώ να το βγάλω, το αποδίδω με «σι». Το παχύ ζ (στο τζ) το αγνοώ. Τις απλές μεταβολές των κυπριακών (τζαι = και, πκιάνουν = πιάνουν κτλ.) τις θεωρώ ευκόλως εννοούμενες.

Ο αμολόητος                                                                                                             αμολόητος: ο ακατονόμαστος, ο ανομολόγητος

Έναν τζαιρόν τζαι μιαν βολάν του σώματος τα μέλη,
έτσι σγοιαν είχαν ούλλα τους αγάπην σαν το μέλιν,                                               σγοιαν: σαν, όπως, καθώς [< ως οίον]
έκαμαν επανάστασην τζ’ αρκέψαν πάνω κάτω                                                           αρκεύκω: αρχίζω
να ρίψουσιν την τζεφαλήν ‘που το καπετανάτον.
Έτσι σαν εμαλλώνασιν τζ’ ήταν να σκοτωθούσιν,                                  5
αθθυμηθήκαν τους θεούς τζαι πάσιν να κριθούσιν.
Αφού τ’ αποφασίσασιν για να το κάμουν τότες,
εμπήκασιν εις την γραμμήν ούλα τούς στρατιώτες.
Βάλλουν τον αμολόητον ομπρός παϊρακτάρην                                                        παϊρακτάρης: σημαιοφόρος
τζαι πουρουτζήν τον γείτον του να παίζει να τους πάρει                  10                   πουρουτζής: που παίζει τη μπουρού, ο σαλπιχτής
Πκιάννουν την στράταν, φίλοι μου, κατταρκαστοί λουρκάζουν,                      κατταρκαστοί λουρκάζουν = περπατάνε στη σειρά, στη γραμμή
παν’ κόττα βία στους θεούς τζ΄ αρκέψαν να φωνάζουν.                                          κόττα βία = βιαστικά
Αρκέψασιν έναν καβκάν τζαι μιαν φιλονικίαν,
όι εγώ, όι εσού, πκοιος να’ σιει τα πρωτεία.
Θωρείς τζαι τζει π’ ακούουνταν ούλλους οι μαλλωμοί τους,                   15
σηκώννεται ο αμολόητος τζαι στέκει τζαι λαλεί τους:
— Πάψετε τα μαλλώματα, κάτσετε ‘νεπαμένα                                                              νεπαμένος: αναπαυμένος, ήσυχος
τζαι βάρτε φτιν ν’ ακούσετε τα λόγια μου εμέναν.                                                      βάρτε φτιν = βάλτε αυτί
Είντα νεκατωθήκατε ούλα τους καραόλους;                                                                καράολος, καραόλος: το σαλιγκάρι [σε μας καράβολας]
Ό,τι τζ’αν είμαι, εγιώ είμαι, εγιώ σας ‘ρίζω όλους.                                           20
Αντάν τζοιμάστε ούλλοι σας τζ’ εσείς τζ’ ο καπετάνος,                                            αντάν: όταν
εγιώ ξυπνώ τζαι στέκουμαι τζαι γλέπω σαν βαριάνος.                                             βαριάνος: ο φρουρός [σε μας βαρδιάνος]
Βαριάνος ντούρος, άφοος, ‘γρυ’ να μου πει πκοιος μπόρει,
να κάμω χίσαν μιαν τρυπώ θωρακωτόν παμπόριν.                                                 χίσα: επίθεση, έφοδος [τκ. hisa]
Εσείς πρέπει να στέκεστε ομπρός μου ντροπιασμένοι,                                25
γιατ’ είστε μ’ έναν φτύμμαν μου ούλλοι σας καμωμένοι.
Εγιώ ξέρω είντα τράβησα, για να’ στε σεις να ζείτε,
χωρίς εμέναν την ζωήν πού έθεν να την δείτε;
Εξύπνουν τζ’ εσηκώννουμουν σαν λιόντας θυμωμένος
τζ’ επήαινα ανακούτρουλλος, δισακκοφορτωμένος.                              30                   ανακούτρουλλος = ξεσκούφωτος
τζαι δεν ετταϊνάτιζα μέ κρίσην μέ βασίλειον                                                               τταϊνατίζω: υπακούω – μέ… μέ.. = ούτε… ούτε
παρά ‘μπηα τα μούτρα μου τζ’ έφτυννα μες στον σπήλιον,
σπήλιον πο’σιει το στόμαν του μες στα μαζιά χωσμένον,                                           μαζίν: αγκαθωτός θάμνος
τζ΄ άφηννα το δισάτσιν μου π’ αππέξω κρεμμασμένον».
«Μούλλωσε συ, πουκατινέ, τζαι δεν σου ππέφτουν λόγια,                    35               μουλλώνω: σωπαίνω, λουφάζω
τζ’ ο αρχηγός εγιώ είμαι, που κατοικώ στ’ ανώγεια».
Τότες ο αμολόητος με στόμφον τζαι θυμόν πολλύν,
γυρίζει μ’ ένα ξίππασμαν, λαλεί στην τζεφαλήν:                                                             μ’ένα ξίππασμαν: ξαφνικά, απότομα
«Εσού, κυρία τζεφαλή, να μεν αννοίεις στόμαν
τζ’ εν είσαι ο καπετάνιος μας, φορείς τα μαύρα ακόμα.                               40
Ως που’ σαι δασερή εσύ τζαι μαυροφορημένη,
ο αρχηγός εγιώ είμαι, τζαι κάτσε ‘νεπαμένη.
Εννά΄σαι καπετάνος μας τζ’ εννά’ σιεις τα πρωτεία,                                                 εννά = θε να, πρόκειται να, θα
αντάν αλλάξεις τζαι ντυθείς τον άσπρον σου μαντύαν.
Τώρα σιώπα, μεν λάμνεις, τζ΄εγώ σε κουμαντάρω                                        45               λάμνω: προχωρώ [αρχ. ελαύνω]. Εδώ: μη μιλάς.
τζαι όπου θέλω, ζόρολα, μιτά μου εννά σε πάρω».                                                             ζόρολα: με το ζόρι, μιτά: μαζί
Οι δικαστές εκήρυξαν την τζεφαλήν ανόητον
τζ’ εδώκασιν το δίκαιον στον μέγαν αμολόητον.
Τζ’ ο γείτος του ο πουρουτζής προς το ακροατήριον
ενθουσιώδες έκραξε βροντώδες νικητήριον.                                                    50

Βρίσκω ότι ο Αμολόητος είναι στιχουργημένος με μεγάλη δεξιοτεχνία και συμφωνώ με την εκτίμηση των Μικροφιλολογικών, ότι έχει κορυφαία θέση στην ελληνική ποιητική χυδαιολογία. Πρότυπο του Αμολόητου είναι ο αρχαίος μύθος του Μενήνιου Αγρίππα για τη διαμάχη των μελών του σώματος, που τον διηγήθηκε το 494 π.Χ. για να συμφιλιώσει τους πατρίκιους με τους πληβείους. Στον ελληνικό χώρο, τον ίδιο μύθο απηχεί η «Φιλονικία των μελών του σώματος περί της βασιλείας», του Μανιάτη λαϊκού ποιητή Νηφάκη (1748-1818), που αρχίζει:

Έναν καιρόν συνήχθησαν του σώματος τα μέλη
να κάμουν βασιλέαν τους όποιον η τύχη θέλει
……

Τελικά στο ποίημα του Νηφάκη βασιλιάς ανακηρύσσεται ο κώλος, δηλ. ο γείτονας του αμολόητου στον Μιχαηλίδη.

Πέρα από γαμοτράγουδα και άλλα αθυρόστομα της ανώνυμης δημιουργίας, και η λόγια ποίηση έχει εντρυφήσει στο είδος. Πολλές φορές έχω παρουσιάσει αθυρόστομα του Λαπαθιώτη (ένα έξοχο δείγμα, με ετυμολογική διάσταση, μπορείτε να δείτε εδώ), ενώ ως γνωστόν τέτοια έγραψε και ο Σεφέρης, που πιθανόν να τα έχουμε ξαναδεί τότε που μιλήσαμε για Λιμερίκια. Με Σεφέρη θα κλείσω, με την αριστουργηματική παρωδία του Ερωτόκριτου.

Υστερόγραφο: Για να σοβαρευτούμε κιόλας, αξίζει να περιηγηθείτε στον έξοχο ιστότοπο της Ανεμόσκαλας (ο τελευταίος λίκνος). Έχει το σύνολο του ποιητικού έργου του Σεφέρη και τεσσάρων άλλων ποιητών (Αναγνωστάκης, Κάλβος, Καρυωτάκης, Σαχτούρης), μαζί με συμφραστικούς πίνακες (κονκορντάντσες)! Κι αν καταλαβαίνω καλά, θα προστεθούν κι άλλοι πέντε, Βαλαωρίτης, Βάρναλης, Καβάφης, Παλαμάς, Σολωμός. Εντυπωσιάστηκα!

About these ads

94 Σχόλια to “Ο Αμολόητος του Βασίλη Μιχαηλίδη”

  1. Νέο Kid Στο Block said

    Mπράβο Νικοκύρη,που τίμησες έτσι ωραία την εθνική εορτή της Κύπρου!
    (ναι,αχάππαροι φίλοι μου! Η Τσικνοπέμτη ένει η εθνική εορτή δαμαί. Μέχρι και στις τράπεζες άψαν κάρβουνα και σε όυλες ταις δημόσιες υπηρεσίες και σε ούλα τα σχολειά! Χωρίς πλάκα..!)

    YΓ. Το πρωί άκουγα στο ράδιο «Τον σιουσιούκον με ταις κούνες,θέλουσιν να φάνε ούλες..» :-)
    Γλωσσάρι: σιουσιούκος= είδος γλυκίσματος από μούστο ,κάτι σαν ακανές Σερρών, και λόγω σχήματος χαϊδευτικά ο βίλος :oops:
    κούνες= ξηροί καρποί γενικώς.

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Να ενημερώσω για το «κυπριακό παράδοξο» . Σ’ενα μέρος που το πνίγει από παντού η θάλασσα, ούλοι οι κάτοικοι είναι απίστευτα κρεατοφάγοι!
    Κάποιοι κυπραίοι με τους οποίους έχω συζητήσει το «παράδοξο» έχουν έτοιμη τη δικαιολογία » Καλά ψάρκα έσιει στην Κερύνεια και στο Βαρόσι..»..
    Παραμύθια..και οι «αποπάνω» ούλοι με μια φουκού κι ένα κεμπάπι στα χέρκα ένει.

  3. Αντιφασίστας said

    Καλημέρα!
    Οφτόν κλέφτικον, δεν το λένε οι κουμπάροι; Και το συνοδεύουν με πεντανόστιμες πατάτες απ’ τα Κοκκινοχώρια.

  4. Μαρία said

    1 Πες τον σιουτζούκο, βρε Κιντ, για να έχει και ετυμολογική διαφάνεια. Σα το σουτζούκ λουκούμ είναι όχι σαν τον ακανέ.

  5. Νέο Kid Στο Block said

    Mυλλωμένος σιουσιούκος από τους «Αρίονες»

  6. Νέο Kid Στο Block said

    Γεια σου Μαρία από τα Σέρρας! Σιουσιούλος ο …, και σιουτζούκος το σουτζουκ λουκούμ. :-)
    Toν ακανέ με το σουτζούκ ,πάντα τα έμπλεκα γμτ…
    (είναι αυτό που λένε «έμπλεξες τη βούρτσα με την …» :-)
    φεύγω πριν με διώξει η συλλογική σεμνοτυφία… :lol:

  7. k2 said

    Βλέποντας τον τίτλο δεν φαντάστηκα ότι θα επρόκειτο για κυπριακά. Το «αμολόητος» το άκουγα συχνά απ’την Αιγιώτισσα γιαγιά μου, με εντελώς διαφορετική έννοια: «έγινε αμολόητος» έλεγε για να πει ότι κάποιος το έβαλε στα πόδια, π.χ. η γάτα, βλέποντας έναν σκύλο, «έγινε αμολόητη» (η ερμηνεία που φανταζόμουν ήταν ότι έφυγε τόσο γρήγορα που δεν προλάβαινες ούτε να το ομολογήσεις :)). Στα κυπριακά δεν είχα ακούσει τη λέξη, αν και τα κυπριακά μου είναι επιπέδου «intermediate» :) Πάντως ούτε οι Κυπραίοι ξέρουν όλους τους ιδιωματισμούς – υπάρχει π.χ. τηλεπαιχνίδι του ΡΙΚ, που λέγεται «Παίζουμε κυπριακά», στο οποίο οι διαγωνιζόμενοι πολλές φορές δεν ξέρουν τις σωστές απαντήσεις, επειδή προφανώς υπάρχουν πολλές τοπικές παραλλαγές, ή και λέξεις /εκφράσεις παλιότερα που δεν πολυχρησιμοποιούνται πια.
    Πολλά ευχαριστώ για το σεφέρειο λινκ!

  8. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    Ώστε έκανα διάνα, Κιντ,. να διαλέξω κυπρέικο θέμα, ε; Πολύ χαίρομαι!

  9. Μαρία said

    6 Είναι σα να μπερδεύεις εμένα με το Στάζυ.

    7 Πώς είναι τα αμελέτητα, κάπως έτσι είναι κι ο αμολόητος.

  10. ekon said

    http://www.kypriaka.info/component/glossary/

  11. Alexis said

    Καλημέρα.

    Εξαιρετικό δείγμα της αθυρόστομης (επώνυμης) δημιουργίας ο «Αμολόητος»!
    Ευχαριστούμε για την ανάρτηση και καλή Τσικνοπέμπτη!

    Και για να μπούμε λίγο στο κλίμα: :smile:

  12. Νέο Kid Στο Block said

    Kαι ενημερωτικά, αύριο είναι η «μέρα της γυναίκας». Νο μπιγκ ντήαλ ρήαλλυ για την ελλαδική και κυπριακή παράδοση, έλα όμως που είναι «βέρυ μπιγκ ντήαλ» για τους φίλους μας τσι Ρώσοι! Όλες σχεδόν οι εταιρίες που έχουν παρτίδες με Ρώσους αργάνε αύριο, γιατι «η Μόσχα δεν δουλεύει!» . Και νάσου δείπνα, και νάσου δώρα και λουλούδια και δε συμμαζεύεται.
    Και κοντά στις ρωσίδες,κόλλησαν και οι δικές μας . :-)
    Nα μας πάρει δηλαδής χαμπάρι και η Αγγέλα και νάχουμε άλλα πριν την ώρα μας..(γιατί ότι θα τάχουμε ,θα τάχουμε!)

  13. # 2

    Δεν έφτανε νάχε ψάρια ένας τόπος έπρεπε να ξέρουν να τα ψαρεύουν, Μην κοιτάς σήμερα με τα σόναρ, τα τζιπιες και τις γκόμενες που λένε τον καιρό στην τιβί και κάνουν όλοι τους μάγκες. Ούτε στην Ελλάδα ξέρανε μέχρι που ήρθαν οι μικρασιάτες, μόνο οι Καλύμνιοι και στα πέριξ νησιά νοιώθανε, ίσως κι οι Ερμιονίτες.
    Ενας άλλος λόγος είναι πως το ψάρι νοστιμίζει σε κλειστά νερά όπως του κορινθιακού, του ευβοϊκού και τα φραγμένα από τα νησιά μικρασιατικά παράλια, η Κύπρος έχει ανοικτά νερά

  14. Γς said

    6:
    >(είναι αυτό που λένε “έμπλεξες τη βούρτσα με την …”
    φεύγω πριν με διώξει η συλλογική σεμνοτυφία…

    Που πας ρε; Κάτσε κάτω!
    Η συλλογική σεμνοτυφία θα περάσει πάνω από το πτώμα μου!

  15. Καλημέρα,

    Είμαι σίγουρος ότι η φωνητική της κυπριακής διαλέκτου είναι μεγάλο και πολύπλοκο θέμα, αλλά με τρώει να ρωτήσω το εξής: Πώς το εγώ έγινε εγιώ; Δεν είναι περίεργο να το πάθει αυτό το γ δίπλα στο ω; Είναι κανονικό φαινόμενο, το βλέπουμε και σε άλλες λέξεις;

  16. spiral architect said

    Καλημέρα. :)
    Νωρίς-νωρίς την ξεκίνησες την Τσικνοπέμπτη Νικοκύρη.
    (έτσι, να γεμίζει η οθόνη)
    Περί των τζυμπριακών δηλώνω αναρμόδιος, πλην των σεφταλιών. :D

  17. Το ποίημα του Νηφάκη το θυμάμαι –έχω την εντύπωση πως το είχε εκδόσει ο Λεωνίδας Χρηστάκης, σε ένα μικρό, καφετί βιβλιαράκι.
    Ωραίος ο Αμολόητος.

  18. Alexis said

    #13, Δεν ήξεραν στην κυρίως Ελλάδα να ψαρεύουν και τους έμαθαν οι Μικρασιάτες; Λίγο υπερβολικό μου φαίνεται…

  19. Μαρία said

    17 Λες αυτό;

    http://retsasbooks.gr/index.php?instance=book&id=4072

    Τη φιλονεικία ο Γαβριηλίδης λέει η θεία:

    http://www.protoporia.gr/filoneikia-ton-melon-toy-somatos-p-98321.html

  20. Μαρία said

    Και την έπαιξαν διασκευασμένη στη Λευκάδα.

    http://www.kolivas.de/archives/57215

  21. sarant said

    15: Δεν ξέρω για το «εγιώ» πώς προέκυψε, περιμένω να μας φωτίσει κανένας Κύπριος.

    19: Νομίζω ότι αυτή η έκδοση (του Γαβρ.) είναι σε επιμ. Χρηστάκη.

  22. Νέο Kid Στο Block said

    Kώστα(15), μέχρι να εμφανιστεί κανας κανονικός αναλυτής, να καταθέσω την νεοπαιδική εμπειρική παρατήρηση ότι τα συμπλέγματα για,γιο,γιε είναι πολύ συνηθισμένα στην Κύπρο.(σχεδόν σε όλα τα -λι-)
    Π.χ τα μαλλιά είναι μαγιά, οι δουλειές είναι δουγειές, το λειώνω είναι γειώνω, η Λιάνα είναι Γιάνα κλπ. (όπως και στα Εφτάνησα ,αν δεν κάνω λάθος)
    Τώρα, αν σ’αυτό οφείλεται το εγώ – εγιώ ,..εγιώ δεν ξέρω!

  23. Xωρίς να υιοθετώ αναγκαστικά την άποψη ότι οι Ελλαδίτες δεν ήξεραν να ψαρεύουν, παρατηρώ πάντως ότι στην Αττική τα παραθαλάσσια ήταν σχεδόν ακατοίκητα πριν έρθουν οι πρόσφυγες: Ραφήνα, Νέα Μάκρη, Ανάβυσσος, Φώκαια είναι όλα προσφυγικοί συνοικισμοί.

  24. Νέο Kid Στο Block said

    23. Aυτό όμως Άγγελε είναι «αναγκαίο και ικανό» ως προς τη σχέση με τα ψάρια; :-)
    Mήπως ο βασικός λόγος ήταν θέματα ασφάλειας. Όπως και σε πολλά νησιά. Πειρατεία παλιότερα κλπ;
    Το λέει κι ο Παπαδιαμάντης για τη Σκιάθο, όχι;

  25. andreas said

    Την παρωδία του Σεφέρη δεν την είχαν υπόψη μου και είναι όλα τα λεφτά. Εμ κάτι τέτοιο έλεγε (και έκανε) ο γερομπερμπάντης (με την καλή έννοια του όρου)και έτρεχε η Μαρώ και δεν έφτανε …

  26. 19, 21 κι εγώ αυτό θυμάμαι, για την έκδοση του Γαβριηλίδη δηλ.

  27. sarant said

    22: Και στα Εφτάνησα υπάρχει αυτή η τροπή, σωστά.

  28. Καλημέρα!
    Διακόπτω τη συζήτηση περί των τζυμπριακών… Εκ μέρους της ομάδας έργου της «Ανεμόσκαλας» (Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας), ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια!
    Ένα σημαντικό caveat: πρόκειται για φρέσκια, δοκιμαστική έκδοση, με κάποια προβλήματα ακόμα (ορθογραφική ενοποίηση, λημματοποίηση αποτελεσμάτων κλπ.).
    Σύντομα θα τα λύσουμε και θα προχωρήσουμε σε επίσημη ανακοίνωση και στην ανάρτηση και των υπολοίπων ποιητικών έργων (μαζί με εργοβιογραφικά των ποιητών)· ελπίζουμε ότι θα αποτελέσει σημαντικό εργαλείο στα χέρια των φιλολόγων και όχι μόνο (σας στέλνω και e-mail σχετικά).

  29. sarant said

    28: Ευχαριστώ για το σχόλιο και για άλλη μια φορά συγχαρητήρια στην Ανεμόσκαλα. (Θα σας στείλω μέιλ το βράδυ).

    Συνιστώ σε όλους να περιηγηθούν την Ανεμόσκαλα. Έχει, απ’ όσο μπόρεσα να δω, το σύνολο του ποιητικού έργου των ποιητών, δηλαδή και τα πάρεργα. Αν βρείτε προβληματάκια, ας ενημερώσετε τους υπεύθυνους, ακόμα είναι δοκιμαστική η έκδοση (αλλά ήδη πολύ καλή).

  30. # 23

    Δεν ήταν εύκολο μα βγεις με πανιά και κουπιά για ψάρεμα αν δεν ήξερες την ναυτική την τέχνη, χώρια πού έπρεπε νάχες την τέχνη να φιάχνεις εργαλεία από μόνος σου, δλιχτυα με το μόδουλο και να στρίβεις τρεις-τρεις τις αλογότριχες (από αρσενικά μόνο γιατί τα θηλυκά τις κατουρούσανε και κόβονταν) για να φτιάξεις παράμαλα ή να ξέρεις να στρίβεις σύρματα για κιούρτους.
    Και στην βόρεια πλευρά του κορινθιακού μόνο το Γαλαξίδι ήτανε παραλία-πούβγαζε ναυτικούς-και μετά η Ναύπακτος. Σήμερα όλα τα χωριά ερήμωσαν και κατένηκε ο κόσμος στα ομώνυμα επίνεια με τα φουσκωτά…

  31. munich said

    Πολύ ωραία ανάρτηση, ευχαριστούμε!

  32. Μαρία said

    22
    Στην 7η στροφή της 9ης Ιουλίου υπάρχει και ο τύπος εγιώνη.

  33. Τσούρης Βασίλειος said

    Ωραιότατος ο Αμολόητος!

    Κι επειδή σήμερα είναι Τσικνοπέμπτη επιβάλλεται να σας μεταφέρω ένα ωραίο όπως μου το μολόησε πριν πολλά χρόνια ο (μακαρίτης τώρα πια) γείτονας δικηγόρος:
    Στο δικαστήριο εκδικάζονταν υπόθεση μοιχείας (που έγινε σε εξωτερικό χώρο σε κάποιο χωριό ) και ο πρόεδρος ρωτά τον αγράμματο μάρτυρα:
    -Έγινε η συνουσία; Πες μας τι είδες;
    – Κύριε πρόεδρε δεν ξέρω αν έγινε η συνουσία, εγώ το μόνο που είδα ήταν τα ποδάρια της Μαρούσιως φούρκα τον ανήφορο και τον κ— τ΄ Μήτρ(ου) να πααίν(ει) πάν-κατ!

  34. Αντιφασίστας said

    Το εγιώ το λένε και εγιώνι, το εσύ το λένε εσού και εσούνι.

  35. Γς said

    33:
    Α, ρε Β ασίλη η αυθεντική βερσιόν λέει:
    Ο πρόεδρος ρωτάει τον δασκαλεμένο μάρτυρα:
    -Εγινε συνουσία κ. μάρτυς;
    Τα χάνει ο μάρτυς, κοιτάζει τον συνήγορο που του γνέφει να πεί ναι..
    -..Ναι έγινε..όμως της έριξε κι έναν @@@τσο!

  36. Ηλεφούφουτος said

    Πολύς ωραίος ο Αμολόητος αλλά, ρε παιδί μου, οι διαφορές του απ τα Ελληνικά μας δεν περιορίζονται στο λεξιλόγιο! Δεν είναι πιο κατανοητός με αυτό που είπε ο Διογένης «εὐνούχου μοχθηροῦ ἐπιγράψαντος ἐπὶ τὴν οἰκίαν, μηδὲν εἰσίτω κακόν, ὁ οὖν κύριος τῆς οἰκίας ποῦ εἰσέλθῃ;»

    Θέλω μετάφραση, θέλω μετάφραση, θέλω μετάφραση :mrgreen:

  37. Λόγω ημέρας, πάρτε κι έναν Ιχνευτή.

  38. Καταπληκτικός ο Αμολόητος! Φχαριστούμε Νίκο! :)
    Αλλά ακόμα εντυπωσιακότερη είναι η Ανεμόσκαλα, κ. Ακριτίδου εξαιρετική δουλειά μπράβο στην ομάδα σας!

    Τι καταπληκτική παρωδία αυτή του Ερωτόκριτου, έχω μείνει άφωνη. Αν το έγραφε ο Κορνάρος δεν νομίζω να ήταν καλύτερο.
    Παρεμπιφτού αυτή είναι και η κατάλληλη ανάρτηση για να εμφανιστεί η Ππαν, γνωστή σεφερικιά. ;)

    @9β Εμείς αμελέτητα λέμε τα δισάτσια οι Κύπριοι τον δισακκοφορτωμένο :D

  39. @37 Να κι ο Μάγος με τα δώρα!

    @36 Τώρα που το λες κι εγώ δεν είμαι σίγουρη ότι τα κατάλαβα όλα, συνυπογράφω :D

  40. Ιμόρ, για τους παλιούς είναι παλιός γνώριμος ο κατά Σεφέρη Ερωτόκριτος (είπε ο έτερος γνωστός σεφερικός).

  41. @40 Που θα πάει Δύτη, θα παλιώσω κι εγώ… Φχαριστώ!

  42. Γς said

    9:
    Και τα ρώσικα Αμελέ(τη)τα

  43. Ηλεφούφουτος said

    sx. 37 Ω μάγε, κατεβαίνει κιόλας αυτούνο (μπορώ να το κάνω νταουνλόουντ) ή μόνο τυπώνεται;

  44. @43 Κοίτα, άμα πατήσεις το κουμπάκι πάνω αριστερά που γράφει νταουνλόουντ και του μιλήσεις και γλυκά, συνήθως κατεβαίνει ;)

  45. Τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον το πάνω δεξιά πρέπει να πατήσεις, το αριστερά δεν το βλέπουν όλοι :D
    (λέμε για να δικαιολογηθούμε)

  46. k2 said

    @ 22 – New kid :

    Αυτό που λες μου το είχε πει μια Κυπραία φιλόλογος «φαινόμενο ουράνωσης» και αφορά περιπτώσεις όπου το -λ- βρίσκεται ανάμεσα σε δύο φωνήεντα (ή ίσως μόνο ανάμεσα σε δύο -ι-, δεν θυμάμαι ακριβώς). Έτσι στα κυπριακά, όντως, ο «ήλιος» προφέρεται «ήγιος». Το «εγιώ» δεν ξέρω αν συνδέεται κάπως μ’αυτό το φαινόμενο, αλλά πάντως ο ήχος «γιο» είναι πολύ συνηθισμένος /οικείος στα κυπριακά.

  47. Raptakis Dimitrios said

    Νίκο, κάποια έργα του σημαντικού λαϊκού ποιητή Νικήτα Νηφάκη -από αυτόν, θαρρώ, βλαστοσέρνει η οικογένεια Νηφάκου της Μηλιάς έξω Μάνης- έχει εκδώσει ο αείμνηστος Σωκράτης Κουγέας σε τόμο στην Ακαδημία Αθηνών (http://www.kemne-academyofathens.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=67%3A–1748-1818——————1964-8—240–&catid=43%3Aa-&Itemid=62&lang=el).

  48. sarant said

    36: Μάλλον κάνεις πλάκα. Ας πάρουμε τους δυο πρώτους στίχους του Αμολόητου:

    Έναν τζαιρόν τζαι μιαν βολάν του σώματος τα μέλη,
    έτσι σγοιαν είχαν ούλλα τους αγάπην σαν το μέλιν

    σε καλαμαρίστικα:
    Έναν καιρό και μια φορά του σώματος τα μέλη,
    έτσι ως είχαν όλα τους αγάπη σαν το μέλι

    Ούτε η σειρά των λέξεων αλλάζει, ούτε τίποτα. Βέβαια, θεωρητικά θα μπορούσε (με την απαραίτητη πολιτική βούληση και με τη συνδρομή πρόθυμων γλωσσολόγων) μέσα σε μερικές δεκαετίες να φτιαχτεί μια κυπριακή γλώσσα αρκετά πιο διαφορετική από την ελληνική, όπως έγινε ή γίνεται με τα βαλενσιάνικα ή τα βοσνιακά ή τα κροατικά. Αλλά αυτό δεν είναι θέμα γλωσσικό.

    Σε ένα αρχαίο χωρίο, κατά κανόνα, λίγες λέξεις διατηρούν τη σημασία τους ή τη θέση τους στην πρόταση.

  49. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια, τα ωραία λινκ και τα δωράκια!

  50. Μια και μιλάμε για την Ανεμόσκαλα, έπεσε το μάτι μου κάτω δεξιά που γράφει: 2012 Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Με διαφύλαξη κάθε δικαιώματος. Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω τι εννοεί με διαφύλαξη κάθε δικαιώματος. Για τα δικαιώματά μας επιφυλασσόμαστε, δεν τα διαφυλάττουμε.
    Το επισημαίνω διότι πραγματικά δεν καταλαβαίνω τι θέλει να πει. Αν η διαφύλαξη προτιμήθηκε από την επιφύλαξη ως λιγότερο «νομική» είναι μια κακή επιλογή γιατί δεν σημαίνει καθόλου το ίδιο πράγμα. Αν θέλει να πει κάτι άλλο δεν είναι καθόλου σαφές.

  51. Γς said

    44;
    > άμα πατήσεις το κουμπάκι πάνω αριστερά που γράφει νταουνλόουντ και του μιλήσεις και γλυκά

    Με το που φτάσαμε στην κλινική, πρόφταινα δεν πρόφταινα με βαρύ πνευμονικό οίδημα λέει το μεγαφωνο στο ανσανσέρ «ισόγειο». Με το ένα πόδι στον τάφο κάτι αστείο απάντησα στη φωνή του ασανσέρ, πατώντας και το κομβίον για τον δεύτερο όροφο. Αργούσε να αποφασίσει όμως να ξεκινήσει και μου λέει η κόρη μου σοβαρά σοβαρά:
    -Πρέπει να το πεις κιόλας.
    Και γυρίζω στα μπουτόν και τους λέω γλυκά:
    -Δεύερο.
    -Όχι έτσι. «Στο δεύτερο όριφο»
    Θα το έλεγα, αλλά είχε ήδη ξεκινήσει.
    Και γέλαγαν οι υπόλοιποι του ασανσέρ.

  52. Γς said

    49:
    Γουάρ ε μπλόγκερ!
    Δωράκια ε;
    Και με αισθησιακό περιεχόμενο;

  53. spyroszer said

    Πολύ ώραια τα κυπριακά αμολόητα σήμερα, μας φτιάξατε τη μέρα !!!
    Ιμμόρ, είναι μια ίσως ατυχής μετάφραση του all rights reserved που δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία σήμερα.

    http://www.iusmentis.com/copyright/allrightsreserved/

  54. @53 Αυτό λέω κι εγώ πως είναι ατυχής πόσο μάλλον όταν υπάρχει και κάποια ευτυχής. Ιδιαίτερη σημασία μπορεί να μην έχει, αλλά αφού το γράφουν ας το γράψουν με τον ευτυχή τρόπο :)

  55. spyroszer said

    Καταπληκτική η ανεμόσκαλα πράγματι.
    Ναι χρειάζεται μια ευτυχής !! Δεν ξέρω αν το δικό μας «με την επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαίωματος μας» αντιστοιχεί ακριβώς στην αγγλική φράση, αλλά εν πάσει περιπτώσει κάνει τη δουλειά της για να τρομάζει τον κόσμο :)

  56. Ηλεφούφουτος said

    48 Δεν χωράει πλάκα στον Αμολόητο (κοίτα που πάει να με διώξει και μένα!).

    Το κριτήριο που θέτεις είναι αυτό του κατανοητού και σε αυτό τα αντικειμενικά κριτήρια έχουν μόνο σχετική αξία. Όπως μπορεί κάποιος να πει ότι δεν καταλαβαίνει το συγκεκριμένο αρχαίο χωρίο, ακόμη κι αν του δώσει κανείς την πραγματολογική πληροφορία για τη συνήθεια να βάζουν αποτροπαϊκές επιγραφές και του εξηγήσει τι σημαίνει «εισίτω», επειδή ποτέ του δεν ήρθε σε επαφή ούτε με καθαρεύουσα ούτε με εκκλησιαστικό λόγο, έτσι και κάποιος άλλος μπορεί να μην καταλαβαίνει το καταληκτικό δίστιχο «Τώρα σιώπα, μεν λάμνεις, τζ΄εγώ σε κουμαντάρω
    τζαι όπου θέλω, ζόρολα, μιτά μου εννά σε πάρω»

    (εε ναι, δεν είναι όλα τόσο «εύκολα» όσο το πρώτο!) ακόμα και με τις λεξιλογικές επεξηγήσεις που δίνεις, απλούστατα γιατί τον ξενίζει πολυ, και το πολιτισμικό σοκ που του προκαλεί βάζει φραγμό στην κατανόηση.

  57. Εκ της νομικής υπηρεσίας, ενταύθα,

    Παρακαλείται το κύμα αποχωρήσεων και αναστολών που έχει πλήξει το σαραντακέικο ή να ξεστραβωθεί και κάμει σωστά τη δουλειά του ή να σταματήσει πάραυτα.

  58. sarant said

    56: Α γεια σου, η δυσκολία κατανόησης οφείλεται στο πολιτισμικό σοκ. Άλλωστε και τη Γυναίκα της Ζάκυθος αν θέλει κάποιος μεγκατραφής θα τη θεωρήσει ακατανόητη γιατί θα πάθει σοκ με το Ζάκυθος και πού να καταλάβει ότι είναι ίδιο με τη ΖάκυΝθο. Όμως αν διαβάσεις λίγο και ξεπεράσεις το σοκ τα καταλαβαίνεις, ενώ από τα αρχαία όχι. Σύγκριση δεν υπάρχει, κτγμ.

  59. 7,
    Κι εγώ!
    «Έγινε αμολόητος» ή «έγινε μπουχός».

  60. Ηλεφούφουτος said

    58, Όλα καλά αλλά όταν βάζεις κριτήριο κατανόησης, τότε το κριτήριο είναι η κατανόηση και όχι οι λόγοι που την καθιστούν εφικτοί.
    Αλλιώς μπαίνεις στα μονοπάτια του «αυτό πρέπει να το καταλαβαίνεις» από τη μια και «αυτό δικαιούσαι να μην το καταλαβαίνεις» από την άλλη.
    Και στο κάτω κάτω η συζήτηση ξεκίνησε από ένα το χωρίο «εὐνούχου μοχθηροῦ ἐπιγράψαντος ἐπὶ τὴν οἰκίαν, μηδὲν εἰσίτω κακόν, [Διογένης έφη] ὁ οὖν κύριος τῆς οἰκίας ποῦ εἰσέλθῃ;», όχι κανένα πινδαρικό κατεβατό.

  61. Αρκεσινεύς said

    Εξαιρετική ανάρτηση.
    Υπέροχος ο Σεφέρης.
    Θαυμάσιος ο αμολόητος που κι αν δεν το καταλάβεις με την α΄ ανάγνωση, με τη β΄είναι πιο κατανοητός και από π.χ. Ιωάννην Ζαμπέλιον:

    σχίζουσα τον αέρα εις λαμπρόν δίφρον
    ορθή,στεφανουμένη, δάφνινον στέφος

    ή Αχ. Παράσχον

    Βλέμμα δεν έρριψα ποτέ εις πτέρυγας ταώνος,
    ουδ’ εις φιάλην στίλβουσαν ,πλην στείραν αρωμάτων

    Από το ΛΚΝ
    λάμνω [lámno] Ρ (μόνο στο ενεστ. θ.) : (λαϊκότρ.) κωπηλατώ: Έπιασαν τα κουπιά κι άρχισαν να λάμνουν. Πλησίαζαν τη στεριά λάμνοντας με γοργό ρυθμό.
    [μσν. λάμνω mn], σύγκρ. αχαμνός < αρχ. χαῦνος

    Από του Κριαρά

    λάμνω· ελάμνω.
    • Ά Αμτβ.
    o 1) Κωπηλατώ:
     Γλήγορα, σκυλογάδαρε, πιάσε κουπί να λάμνεις (Γαδ. διήγ. 159).
    o 2) (Με υποκ. σεισμός) σείω, κουνώ:
     (Θρ. Κύπρ. 40).
    • Β́ Μτβ.
    o 1) (Με είδος σύστ. αντ.) τραβώ κουπί, κωπηλατώ:
     διά να λάμνουν το κουπίν όσον καιρόν να ζούσιν (Θρ. Κύπρ. Μ 361).
    o 2) Ωθώ, σπρώχνω:
     στην κόλασην το βλέμμα σου με λάμνει (Κυπρ. ερωτ. 10043).
    o 3) Ακολουθώ, καταδιώκω:
     εσέβην εξοπίσω τους κι έρχετο ελάμνοντά τους (Χρον. Μορ. H 4707).
    [<αρχ. ελαύνω. Ο τ. και σήμ. ποντ. Η λ. στο Meursius ( ειν) και σήμ.]

    http://www.domnasamiou.gr/?i=portal.el.songs&id=234

  62. Δε σας προλαβαίνω πια! Και τρέχω σαν τον άνεμο!

  63. Ιώτα said

    Ακόμη μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση και πρέπει να ομολογήσω ότι, αν και Κυπραία, κατέφυγα κι εγώ στο γλωσσάρι.

    Από τα μυλλωμένα του Μιχαηλίδη πολύ δημοφιλές είναι το γλαφυρό Πάλιωμα του Βίλλου με τον Πούττον:

  64. Νέος Τιπούκειτος said

    Νικοκύρη, ευχαριστούμε πολύ για το επίκαιρο μυλλωμένο! Και του Σεφέρη η παρωδία, που δεν την ήξερα, είναι απίθανη.
    Μου φαίνεται όμως ότι το στιχούργημα του Μιχαηλίδη θέλει λίγον γλωσσικό σχολιασμό ακόμα: υπάρχουν λέξεις ή χρήσεις που η σημασία τους δεν είναι προφανής σε έναν μη εξοικειωμένο με τη διάλεκτο. Ιδού ολίγα τινά:

    Στον στ. 31: το «με κρίσην με βασίλειον» καλύτερα να ήταν «μέ κρίσην μέ βασίλειον» (με τόνο στο μέ), γιατί το «μέ … μέ» σημαίνει «ούτε … ούτε» (ακόμα σωστότερο θα ήταν το «μέν κρίσην μεβ βασίλειον», που είναι πιστότερο στην προφορά)
    Στον στ. 35 το «μούλλωσε» σημαίνει «βούλωσ’ το», «σκάσε».
    Στίχ. 38: «μ’ ένα(ν) ξίππασμαν»: ξαφνικά
    Στίχ. 45: «μεν λάμνεις» σημαίνει κυριολεκτικά «μην προχωράς», εδώ όμως η σημασία είναι «μη μου λες λόγια».

  65. Γς said

    Πιπέρι!

  66. Γς said

    Μπήκε ο Τιπούκειτος το ίδιο δευτερόλεπτο πουέριχνα πιπέρι στην Ιώτα.
    Αμαν πιά ακόμα και ο Γς δεν τα αντέχει αυτά

  67. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    64: Σευχαριστώ, καίριες οι διορθώσεις, ιδίως η πρώτη που αλλάζει τελείως το νόημα.

    63: Ναι, κι αυτό είναι πολύ καλό, προτίμησα τον Αμολόητο που είναι και συντομότερος.

    61: Ευχαριστώ, Αρκεσινεύ!

  68. Αρκεσινεύς said

    64,67 Εγώ δεν είχα προσέξει καθόλου το επεξηγηματικό με…με (καλύτερα βέβαια) και είχα καταλάβει σωστά τον στίχο.

    Το μουλλώνω το χρησιμοποιούμε στην Αμοργό: μου μούλλωσε ο πόνος, το βύζαξα και μούλλωσε

    Το έχουν και τα λεξικά

  69. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    58 – 56 – Eγώ που δεν ξέρω αρχαία, το ποίημα το κατάλαβα, δύσκολα βέβαια, και με βοήθεια τις υποσημειώσεις, αλλα έβγαλα νόημα απο την αρχή, απο κεί άρχισα να γελάω άλλωστε, στο τέλος κατάλαβα ακριβώς και τον πουρουτζή, καταπληκτική λέξη, και τώρα που την γράφω γελάω.

    Νικοκύρη θα γράψω ενα ανέκδοτο που άκουσα χθές, και έχω πεθάνει στα γέλια, είχα πολύ καιρό να ακούσω καλό ανέκδοτο, και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας,αλλα επειδή είναι λίγο αθυρόστομο, και συχνάζουν και κυρίες, δεν έχει να κάνει με αυτές πάντως, (εκτός απο το βασικό τους όργανο για μας) είναι κυρίως αντρικό, αν νομίζεις οτι ενοχλεί, μη το αναρτείς.

  70. sarant said

    Mπα, δεν ενοχλείς Λάμπρο, γράψτο

    Και καλό τσίκνισμαν!

  71. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Συναντιούνται δυο φίλοι στον ΟΑΕΔ για το επίδομα ανεργίας, τι κανεις ρε Γιώργο; τι να κάνω χάλια, κρίση ανεργία, ήρθα να πάρω το επίδομα ανεργίας, εσύ; κι εγώ τα ίδια. Μετά απο ένα χρόνο, ξανασυναντήθηκαν στον ΟΑΕΔ, τι γινεται ρε Γιώργο, ήρθες κι εσύ πάλι για το επίδομα; όχι ρε, ήρθα για την επιδότηδση νέου επαγγελματία, ελα ρε, άνοιξες επιχείρηση; ναι, τι ρε; να μωρε, ενα μπορδέλο, και σου δώσανε κάρτα επαγγελματία; ναι, να δες και την κάρτα με τις προσφορές του μαγαζιού. Κοιτάζει ο φίλος, πίπα κώλο, 30 ευρώ, κώλο πίπα, 35 ευρώ, κώλο, 25 ευρώ, πίπα, 15 ευρώ, ρε φίλε, κανα μουνί δεν παίζει στο μαγαζί; να μωρέ ξέρεις, επειδή τα πράγματα είναι δύσκολα, τώρα στην αρχή του δουλεύω μόνος μου.

  72. Μαρία said

    64
    Και το πουκατινός ωραίο. Θυμίζει την αποκατινή τεντώστρα.

    68 Και μεις. Ο μουλωχτός βέβαια είναι πανελλήνιος.

  73. Οι ‘κλασικοί – λαϊκοί’ ποιητές της Κύπρου είναι ο Μιχαηλίδης και ο Λυπέρτης, από τους οποίους εθνικό θ’ ανακήρυσα τον Λυπέρτη και όχι τον Μιχαηλίδη.

    @Νεοκίδ. Δεν ήξερα πως η τσικνοπέμπτη είναι εθνική γιορτή στην Κύπρο· νόμιζα πως είναι στη Ρούμελη και στα Ζαγοροχώρια.

    Ο σούτζουκος δυστυχώς δεν υπάρχει την Ελλάδα. Το δήθεν σουτζούκι στην Ελλάδα είναι καρύδια πασαλειμμένα με λουκούμι. Στην Κύπρο είναι καρύδια μ’ επάλληλες στρώσεις μουσταλευριάς αποξηραμένης. Δε συγκρίνονται, και μάλιστα σούτζουκος από παναΐριν.

    @Κ2 αμολόητος (κυπριακά) είναι αυτό που δεν το βάζεις στο στόμα σου· δεν το λες. Δες και το @9 της Μαρίας. Είναι κάτι ανάλογο.
    Το ‘αμολόητος’ όπως το θέτεις πρέπει (υπόθεση) να εννοεί ‘ανεξομολήγητος’ δηλαδή τον έφαγε / σκότωσε τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβε ούτε την τελευταία μετάνοια να πάρει. Κατά συνεκδοχή, εξαφανίστηκε (άσχετα αν επέζησε το γατί)

    @15Κώστας. Όντως η φωνητική της κυπριακής διαλέκτου είναι μεγάλο και πολύπλοκο θέμα (όχι αχανές όμως). Ασαφές, όχι αχανές το κάνει το γεγονός ότι οι κύπριοι την διατηρούν ο καθένας σε άλλα βαθμό με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ομοφωνία. Τώρα για το εγώ > εγιώ. Δεν ιωτακίστηκε το ‘γ’ όπως φαίνεται κατ’ αρχή, αλλά το ‘γ’ έφυγε μεταξύ των φωνηέντων και άφησε ένα ελαφρό ‘ι’ που συνεκφέρεται με τέτοιο τρόπο που δεν μπορεί να γραφτεί παρά ως ‘γιω’· όπως περίπου προφέρουμε το Παναής (και είναι το ίδιο φαινόμενο) ή Παναΐα μου!.

    @22 Νεοκιδ, αυτό είναι άλλο φαινόμενο, πολύ ευρύτερο της κυπριακής, πρβλ και το ισπανικό σύμπλεγμα ll. Επίσης τα plano > piano, claro > chiaro μεταξύ ιταλικής και ισπανικής.

    @34 Αντίφα, τα –νι είναι απλώς εμφαντικά. Μην πάει αλλού ο νούς σου. Ευτυχώς δεν κινδυνεύουμε. Έχουμε τον Γς να μας υπερασπίζεται.

    @42 ουράνωση είναι γενικότερα η εκφορά αυτού του φθόγγου. Για παράδειγμα οι καθαρευουσιάνοι γράφουν ιατρός και προφέρουν ι-α-τρός· οι δημοτικιστές γράφουν ‘γιατρός’ και σε λοξοκοιτάνε αν γράψεις ‘ιατρός’. Δεν ξέρω πώς και οι μεν και οι δε έχουν την εντύπωση ότι οι αρχαίοι έλληνες δεν μπορούσαν να πουν ‘ya’ κοινό φθόγγο σε όλον τον κόσμο. Το έγραψαν ‘ια’ διότι δεν ήταν ‘για’ ούτε ‘γα’ αλλά ούτε και ‘ι-α’. Ακούστεκαλύτερα κάποιον τούρκο να προφέρει το ‘yo’ ή να τραγουδάει ‘στο γιαλό μην κατεβείς’ για να καταλάβεις τη διαφορά.

    Υπάρχει και παιδικό παραμύθι ‘Ο πωπής ο βρωμής’. Όταν τα μέλη του σώματος ήθελαν να πάνε ένα ταξίδι, αποφάσισαν να φτιάξουν ένα δικό τους αυτοκίνητο. Πέσανε στη δουλειά… αλλά απέκλεισαν από την παρέα, και το ταξίδι, τον πωπή διότι ήταν βρωμιάρης. Μπορείτε να βάλετε ό,τι θέλετε στο παραμύθι, π.χ. τα μάτια έβαλαν τα φώτα κ.ο.κ.. Ο πωπής ο βρωμής δε στενοχωρήθηκε καθόλου. Καθόταν και τους κοίταζε τραγουδώντας: Ο πωπής ο βρωμής βγαίνει πάντα νικητής
    Βγαίνει πάντα νικητής ο πωπάκης ο βρωμής.
    Τα υπόλοιπα μέλη συνέχιζαν τη δουλειά τους, αν και απορούσαν και με την ξεγνοιασιά του πωπή και με το τραγούδι του, το οποίο μάλιστα δεν το είχαν ξανακούσει.
    Τελείωσε το αυτοκίνητο… επιβιβαστηκαν… πήγαν να ξεκινήσουν…. μπρρρ μπρρρρ έκανε η μίζα, αλλά το αυτοκίνητο δεν προχωρούσε. Ο πωπής, ξαπλωμένος στο χορτάρι,με τα πράγματά του δίπλα έτοιμος να πάει κι αυτός μαζί, τραγουδούσε το τραγούδι του…
    Στο τέλος αναγκάστηκαν να τον ρωτήσουν ‘τι εννοούσε με αυτό το τραγούδι και γιατί δε στενοχωριόταν καθόλου που δε θα πήγινε μαζί τους.’ Και τότε εκείνος τους εξήγησε ότι ‘χωρίς εξάτμιση δεν πρόκειται να πάνε πουθενά!’ Η εξάτμιση τοποθετήθηκε, ο πωπής επιβιβάστηκε καιξεκίνησαν περιχαρής τραγουδώντας:
    Ο πωπής ο βρωμής βγαίνει πάντα νικητής
    Βγαίνει πάντα νικητής ο πωπάκης ο βρωμής.

    Είπα! Παιδικό παταμύθι είναι!

  74. Το σαιξπηρικό Exeunt είναι όλα τα λεφτά.
    Για να είμαι ειλικρινής, δε με διασκέδασαν και τόσο. έχω γράψει καλύτερα!!!!!!
    Μην τολμήσει ν’ απαντήσει κανείς…. θα πάρει πακέτο στο η-μέηλ του

  75. Τωρα θα πάω πίσω να δω και τα προηγούμενα που τ’ αφησα αδιάβαστα. Εμ καθυστέρησα με τις δουλειές, εμ, με βάλατε να διαβάσω και τη Νέα εστία όλη… εμ, τρέχουνε οι μέρες σα νερό και δε σας προλαβαίνω

  76. Σε όποιον απαντήσω στα προηγούμενα, θα τον ειδοποιήσω είτε εδώ είτε στο επόμενο.

  77. Γς said

    Η κυρία Χριστίνα Σούζη μας του ‘Καιρού’ στο ΣΚΑΙ τώρα.

    Δείχνει μερικές φωτο, πριν το δελτίο καιρού.
    Μια απ αυτές είναι της Ρόδου. Και σαν άκουσα να λέει για τα 100 χρόνια απ την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων!
    Μόλις θα βγει σε βίντεο θα το καρατσεκάρω και θα δράσουμε αναλόγως.

  78. Γς said

    71:
    Λάμπρο η αυθεντική βερσιόν του ανεκδότου είναι η ακόλουθη:

    Σε χάνι ο ιδιοκτήτης του λέει στον πελάτη που έχει μόλις πάει για ύπνο:

    -Μήπως θα θέλατε καμιά μικρούλα; -Καθαρή; Είσαι σίγουρος; -Μα τη κόρη μου δεν ξέρω;
    -Κάνα καλό (που σέρνει καράβι); -Σίγουρα καθαρό; -Μα τη γυναίκα μου δεν ξέρω;
    -Κανά ποπό; Καθαρό; -Μα τον ποπό μου δεν ξέρω;

  79. Γς said

    77:
    > για τα 100 χρόνια απ την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων!

    Ναι το είπε στο 1:11:30 στο βίντεο του δελτίου

  80. Γς said

    Στο 1:11:30 στο βίντεο του δελτίου

  81. EΦΗ ΕΦΗ said

    ……………………………
    Περδικόστηθη Tσιγγάνα,
    ω µαγεύτρα, που µιλείς
    τα µεσάνυχτα προς τ’ άστρα
    γλώσσα προσταγής!
    …………………………..
    και ή βασανιστής ή δούλος,
    αµολόητα και σκληρά
    µύριους τύραννους γρικάει
    µες στα σωθικά,
    …………………………..
    Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ

  82. EΦΗ ΕΦΗ said

    Για τις 8 Μάρτη

    Να μην αφήνεις γιασεμί
    να κόβουνε τς αθούς σου
    χέρια που δε γατέχουνε
    και σπούνε τσι βλαστούς σου
    Ψαραντώνης

  83. Β. said

    22, 27, 46: Κοίτα να δεις που το -λι το λένε α(γ)ιώτικα και σε άλλα μέρη, εκτός Ικαρίας

    http://www.ikariamag.gr/%CE%BB%CE%B9

    (Ικαρία: άλλο ένα νησί βοσκών κρεατοφάγων – κι είναι οι Φούρνοι δίπλα όπου ψαρεύουν το σύμπαν)

  84. Δεν έχω διαβάσει (δυστυχώς) κείμενα του Βασίλη Μιχαηλίδη. Θυμάμαι όμως ακόμη μια παράσταση του Θεατρικού Ομίλου του Πανεπιστημίου Κύπρου (ΘΕΠΑΚ), που είχε ανεβάσει το έργο του Β.Μ. «Η ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου» , σε σκηνοθεσία του καθηγητή του Πανεπιστημίου της Κύπρου Μιχάλη Πιερρή. Παρουσιάστηκε το 2001 στην 1η Διεθνή Συνάντηση Πανεπιστημιακού Θεάτρου Ολυμπίας. Μου είχε κάνει εντύπωση, άκουσα και την εισήγηση του Μ. Πιερρή για το έργο και τον ποιητή στο συνέδριο με θέμα «Αρχαίοι μύθοι στο στο σύγχρονο θέατρο», είχα πει ότι θα διάβαζα κάποια έργα του ποιητή αλλά δεν αξιώθηκα τόσα χρόνια. Νάσαι καλά Νικοκύρη, που μας θυμίζεις τις υποχρεώσεις μας…

  85. (συνέχεια του 84):

    http://www.olympiafestival.gr/11_UniTheatre/grPast_1.htm

  86. Νίκος Παναγιωτόπουλος από Πάτρα said

    #73 Το σούτζουκο που περιγράφετε
    με την μουσταλευριά, το κάνουν και
    στην επαρχία Καλαβρύτων και το ονομάζουν σουτζούκι.

    Στην Πάτρα η έκφραση «Γιά μολόγα μας» σημαίνει «Πες μας κανένα νεο»

    Επίσης για κάτι ευτελές ή για κάτι
    που δεν αξίζει τον κόπο ν’ασχοληθεί κανείς λέγεται πώς δεν είναι για μολόημα.

    Ν.Π.

  87. Καλημέρα.

    86. Για κάτι το ευτελές ή που δεν αξίζει τον κόπο, στην Ηλεία λέμε: «Δε μολογάει τίποτα».

    Για κάποιον που απέκτησε αρνητική φήμη, λέμε: «Αυτός βγήκε μόλογο»

  88. sarant said

    86-87: Ευχαριστώ!

    80: Και δεν είναι καν κάποια στρογγυλή επέτειος!

  89. #50 Σωστή η επισήμανση (συνολικά για το νέο περιβάλλον, όχι μόνο για την Ανεμόσκαλα: http://www.greek-language.gr/digitalResources/index.html). :-). Ευχαριστούμε

  90. @89 Παρακαλώ! Με πιάνει με τα ωραία πράματα μια τάση να προσέχω τις λεπτομέρειες. Όταν περάσει από αναθεώρηση, θα βγάλετε κι εκείνο το κόμμα που τρύπωσε ύπουλα στη θέση της τελείας, έτσι; :)

  91. Τίτλος Εξώς Χριστοδούλου said

    Εύγε, δάσκαλε!

  92. Τίτλος Εξώς Χριστοδούλου said

    Με πυκνή βλάστηση ντύνει ο Όμηρος το κοίλον της Καλυψούς, διά να εννοήσει κι ο πιο αθώος αναγνώστης ποίιον κοίλον με την υγρότητα και θαλπωρή του κράτησε επτά χρόνια τον Οδυσσέεα.

  93. sarant said

    92: Χαχά!

  94. λαπαθίτισσα said

    Σχ. 61, 64
    Τώρα σιώπα, μεν λάμνεις, τζ΄εγώ σε κουμαντάρω

    «Μεν λάμνεις» δεν είναι απλά μην μιλάς αλλά «πάψε τη μουρμούρα», «μην βγάζεις γλώσσα».

    Η άλλη σημασία του λάμνω είναι πηγαίνω. π.χ. Λάμνε έσσω σου – πήγαινε σπίτι σου,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 7.951 other followers

%d bloggers like this: