Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πριν από 50 χρόνια: Ο Μποστ σκιτσάρει την πορεία ειρήνης του 1964

Posted by sarant στο 16 Μαΐου, 2014


Ο Μποστ αρέσει στο ιστολόγιο και, ελπίζω, σε αρκετούς αναγνώστες και φίλους. Εδώ και λίγο καιρό ανεβάζω, πότε-πότε, σκίτσα του Μποστ που σχολιάζουν σημαντικά γεγονότα που συνέβηκαν πριν από 50 χρόνια, αν και μάλλον παραμέλησα τις αναρτήσεις μου μια και έχει περάσει πάνω απο μήνας από το προηγούμενο σκίτσο αυτής της σειράς, που το είχαμε δημοσιεύσει εδώ.

Το σημερινό σκίτσο αναφέρεται στη μαραθώνια πορεία ειρήνης του 1964, που έγινε πριν από πενήντα χρόνια παρά μία μέρα, την Κυριακή 17 Μαΐου 1964. Ήταν η δεύτερη μαραθώνια πορεία ειρήνης, αν και στην πρώτη ένας μόνο οδοιπόρος είχε πάρει μέρος, κι αυτός δεν βρισκόταν πια στη ζωή. Η πρώτη μαραθώνια πορεία ειρήνης, τον Απρίλιο του 1963, είχε απαγορευτεί από την κυβέρνηση της ΕΡΕ, οπότε μόνο ο Γρηγόρης Λαμπράκης, επωφελούμενος από τη βουλευτική του ιδιότητα, είχε μπορέσει να περάσει από τα αλλεπάλληλα αστυνομικά μπλόκα στον Τύμβο και να διανύσει αρκετά χιλιόμετρα, αρχικά μόνος του και στη συνέχεια με μερικούς συνοδοιπόρους πριν η αστυνομία τον συλλάβει. (Φωτογραφίες από την πορεία εκείνη, εδώ). Ένα μήνα αργότερα, το παρακράτος δολοφόνησε τον Λαμπράκη, γεγονός που έδρασε καταλυτικά στις πολιτικές εξελίξεις: παραίτηση του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, εκλογές, ήττα της ΕΡΕ, δεύτερες εκλογές και θρίαμβος της Ένωσης Κέντρου του Γ. Παπανδρέου.

Οπότε, η πορεία του 1964 ήταν ένας πάνδημος φόρος τιμής στον Γρηγόρη Λαμπράκη. Ωστόσο, παρόλο που η νέα κυβέρνηση επέτρεψε τη διεξαγωγή της πορείας, ο πρωθυπουργός προσωπικά επιτέθηκε στους διοργανωτές, θεωρώντας ότι είναι περιττή μια τέτοια πορεία σε μια χώρα όπου το σύνολο του λαού «διακαώς ποθεί την ειρήνην», ότι κακώς επιλέχτηκε ο Μαραθώνας ως αφετηρία και ότι όσοι πάρουν μέρος είναι αφελείς που παγιδεύονται από την ΕΔΑ. Παρόμοια έγραφε και ο φιλοκυβερνητικός τύπος.

Ανήμερα της πορείας, λοιπόν, 17 Μαΐου 1964, ο Μποστ δημοσίευσε στην Αυγή το εξής σκίτσο:

mpost-poreia2α

Ο Μποστ παρουσιάζει τον Γεώργιο Παπανδρέου να ξεκουράζεται κάνοντας ποδόλουτρο, αφού η δική του «πορεία» έχει ολοκληρωθεί με επιτυχία με τη νίκη στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964. Μια πινακίδα δείχνει «Προς 4ον μήνα αληθούς δημοκρατίας», μια και είχαν μόλις συμπληρωθεί τρεις μήνες από την εκλογική του νίκη. Μια άλλη πινακίδα δείχνει προς τον Μαραθώνα, προς την αντίθετη κατεύθυνση -και προς τα εκεί πορεύεται μεγάλο πλήθος διαδηλωτών με τη μαμα-Ελλάς, τον Πειναλέοντα και την Ανεργίτσα σε πρώτο πλάνο.

papandr-poreia2αO Μποστ παρουσιάζει τον Γ. Παπανδρέου να λέει για ποιο λόγο διαφωνεί με την πορεία. Από περιέργεια, αναζήτησα τις δηλώσεις του στις εφημερίδες της εποχής και, όπως θα δείτε, o Μποστ μεταφέρει με μεγάλη ακρίβεια και πολλή τέχνη (και έμμετρα) το βασικό περιεχόμενο των πρωθυπουργικών δηλώσεων.

Η αναφορά στους «Κλαυθμών» είναι υπαινιγμός για τη μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση που είχε διοργανώσει η Ένωση Κέντρου λίγες μέρες πριν από τις εκλογές του Φεβρουαρίου, με ομιλητή τον Γ. Παπανδρέου.

Στην απάντησή της, η μαμα-Ελλάς κάνει έναν υπαινιγμό σε γεγονότα που έχουν σήμερα ξεχαστεί. Η αναφορά σε «καζάνια» και «μερίδας» είναι υπαινιγμός για το πρόγραμμα σίτισης στα σχολεία που είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση Παπανδρέου, στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, το οποίο πάντως η ΕΔΑ το είχε δεχτεί ευμενώς. Η κυβέρνηση έκανε λόγο για «600.000 μερίδες» που θα μοιράζονταν καθημερινά στους μαθητές. Ομολογώ ότι δεν ξέρω αν εφαρμόστηκε ποτέ αυτό το πρόγραμμα ή αν έμεινε απλώς στις εξαγγελίες, οι λίγο μεγαλύτεροι από μένα θα μας διαφωτίσουν. Πάντως, ο Μποστ είχε κάνει και σκίτσο ειδικά για τα «καζάνια του Παπανδρέου», που ίσως το παρουσιάσω κάποιαν άλλη φορά.

Όσο για τον τίτλο «Μετακαπιταλιστικαί κοπώσεις», ασφαλώς είναι υπαινιγμός που όμως δεν ξέρω σε τι ακριβώς αναφέρεται. Πιθανώς να είχε ειπωθεί από κάποιον ότι το καθεστώς Παπανδρέου ήταν «μετακαπιταλιστικό». όπως μας πληροφόρησε σε σχόλιό του ο φίλος Αθεόφοβος, είναι υπαινιγμός σε μια πρόσφατη ατάκα του Γ. Παπανδρέου, ο οποίος σε ομιλία του είχε πει: Το ιδικόν μας ιδεώδες της αληθούς Δημοκρατίας είναι ταυτοχρόνως μετακαπιταλιστικόν και μετακομουνιστικόν.

Στην πορεία του Μαΐου 1964 είχα πάρει μέρος κι εγώ, και μάλιστα από πολύ προνομιακή θέση, αφού τα λίγα χιλιόμετρα της διαδρομής που διάνυσα τα έκανα πάνω στους ώμους του πατέρα μου. Δεν θυμάμαι όμως τίποτα άλλο.

Μια ιδιαίτερη νότα στην πορεία του 1964 ήταν ότι πήραν μέρος και οι τελευταίοι εξόριστοι, που είχαν πολύ πρόσφατα απελευθερωθεί, μετά την εκλογική ήττα της ΕΡΕ. Ένας από αυτούς, ο Αντώνης Αμπατιέλος για τον οποίο έχουμε γράψει στο ιστολόγιο (εδώ, φωτογραφία από την πορεία).

Τέλος, έναν χαρακτηριστικό της πορείας ήταν ότι οι διοργανωτές οργάνωναν χάπενινγκ σε διάφορα σημεία της διαδρομής, κάτι που συνηθιζόταν στις πορείες ειρήνης της εποχής στη Δυτική Ευρώπη. Στην πορεία του 1964, ας πούμε, είχε τελεστεί ακόμα και ένας… γάμος, στην Αγία Παρασκευή, με κουμπάρο τον Μίκη Θεοδωράκη, καθώς περνούσε από εκεί η πορεία, ενώ στον Γέρακα ένας οικοδόμος βάφτισε την κόρη του και φυσικά την ονόμασε Ειρήνη. Υπήρχε επίσης ένα φορτηγάκι-κινητό βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Θεμέλιο, που πήγαινε παράλληλα με την πορεία, για το οποίο ο Μποστ έκανε το εξής διαφημιστικό σκίτσο:

mpost-themelioα

Όπως λέει στο κείμενο της μπορντούρας ο Μποστ: Η μεγαλύτερη απόλαφσις μετά την πορεία είνε το κρεβάτη μας κι ένα καλό βιβλίο. Το κρεβάτη, μας περιμένη στο σπίτη. Το βιβλίο, στο κινητό βιβλιοπολείο.

About these ads

88 Σχόλια to “Πριν από 50 χρόνια: Ο Μποστ σκιτσάρει την πορεία ειρήνης του 1964”

  1. Alexis said

    Τέλος, έναν χαρακτηριστικό της πορείας ήταν ότι οι διοργανωτές οργάνωναν χάπενινγκ σε διάφορα σημεία της διαδρομής, κάτι που συνηθιζόταν στις πορείες ειρήνης της εποχής στη Δυτική Ευρώπη.
    Όπως αυτό εδώ που έλαβε χώρα όταν οι οδοιπόροι σταμάτησαν να ξεκουραστούν σ’ ένα ταβερνάκι. :mrgreen:

  2. Voulagx said

    Καλημέρα!
    Τα “καζάνια του Παπανδρέου» τα θυμάμαι, για κείνη την εποχή καλά ήτανε, χορτάσαμε την πείνα μας.

  3. atheofobos said

    Η αναφορά του ΜΠΟΣΤ στην μετακαπιταλιστική κόπωση αναφέρεται σε λόγο του Παπανδρέου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο στον οποίο είπε:

    Το ιδικόν μας ιδεώδες της αληθούς Δημοκρατίας είναι ταυτοχρόνως μετακαπιταλιστικόν και μετακομουνιστικό

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=64&pageid=34200&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARmARdARsARlARwARdARnARlARvARwARlARmARj&CropPDF=0

  4. Γς said

    Καλημέρα
    Άλλες εποχές.
    Όλα άλλαξαν πια.
    Κι η διαδρομή. Ευπρεπίστηκε. Και η αφετηρία στο Μαραθώνα. Επιβλητική με τις αψίδες της και τα τέτοια της.
    Κι ο υποψήφιος δήμαρχος Μαραθώνα υπόσχεται περισσότερες αναβαθμίσεις και μεγαλεία για αυτές τις εκδηλώσεις.

    Κι είναι ο Ψινάκης ο περιαλειφόμενος αυτός δήμαρχος.

  5. Μα να λύνονται όλες οι απορίες στα τρία πρώτα σχόλια!!

  6. spiral architect said

    Καλημέρα. :)
    @5: Σωστά!
    (να ίσιωναν και οι γελοιογραφίες …)

  7. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα!
    Μεζεδάκι για αύριο, φίλε Νικοκύρη:
    »Είμαι από την Ελλάδα, τη χώρα που επιλέγει ως πειραματόζωο της πιο σκληρής λιτότητας», γράφει το ΒΗΜΑ. Ωραία ελληνικά, έτσι; »Τη χώρα που επέλεξε η ευρωπαϊκή ηγεσία σαν πειραματόζωο», είπε ο Τσίπρας. Αυτά κάνουν οι απολύσεις διορθωτών και άλλων »αχρείαστων»!

  8. Makis said

    Τότε ο Παπανδρέου είχε πει ότι στην πορεία πάνε οι »αφελείς» και το σύνθημα που επικρατούσε ήταν:
    »Είμαστε οι αφελείς, μέτρησέ μας αν μπορείς»

  9. Καλημέρα

    Ο Μποστ είναι πάντα…νοστ (ιμος)

    # 2

    Εγώ πάντως φαγητό από καζάνι δεν θυμάμαι να έφαγα εδώ στην Αθήνα. Δεν ξέρω στην επαρχία που ακόμα τότε (64 ;) φοράγανε την κουκουβάγια ενώ στην Αθήνα, όχι.

  10. Αν ζούσε σήμερα ο Μποστ θα έγραφε μεταΚΑΠΗταλιστικαί κοπώσεις

  11. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Αθεόφοβε, νάσαι καλά που έλυσες το μετακαπιταλιστικό αίνιγμα!

    5: Είδες;

    8: Αυτό δεν το θυμόμουν!

    7: Μπαίνει στα υπόψη για αύριο, ευχαριστώ!

  12. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Οι τότε Παπανδρεϊκοί θα είχαν σύνθημα «στις 17 (Φεβρουαρίου) μετακαπιταλισμός».

  13. spiral architect said

    Θύμησες:
    50 χρόνια ζωής για τον εκδοτικό οίκο ΘΕΜΕΛΙΟ

  14. sarant said

    12: :)

  15. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Στα χωριά τα συσσίτια στα σχολεία ήταν συνεχή, όπως ξέρω από τον πατέρα μου που ήταν τότε δάσκαλος, και πριν τον Παπανδρέου και μετά. Σταμάτησαν κάποια στιγμή στη δεκαετία του ’70. Το φαγητό το μαγείρευαν οι μανάδες των παιδιών με τη σειρά και πληρώνονταν γι’αυτό.

  16. sarant said

    15: Βρε τι μαθαίνει κανείς!

  17. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Νικοκύρη έχεις μέιλ.

  18. andam said

    Με το σημερινό άρθρο θυμήθηκα τις πορείες Ειρήνης στη Θεσσαλονίκη τότε που φοιτούσα στο ΑΠΘ και συμμετείχα όσα χρόνια ζούσα εκεί. Η διαδρομή δεν πρέπει να ήταν τόσο μεγάλη όσο των Αθηνών (αλήθεια περπατούσατε 40 χιλιόμετρα;) ήταν η διαδρομή Λαγκαδάς- Θεσσαλονίκη που είναι μικρότερη νομίζω αλλά παρόλα αυτά πολύ κουραστική. Στο τέλος ήταν πολύ συγκινητική γιατί καταλήγαμε στο σημείο που σκότωσαν τον Λαμπράκη σε μια διασταύρωση της Βενιζέλου. Εκεί καθόμασταν όλοι κάτω (ανακουφιστικό μετά από τόσες ώρες πορεία μες στο ήλιο) ακούγονταν τραγούδια, τραγουδούσαμε χτυπώντας κάτω τα χέρια και γίνονταν ομιλίες πολύ συγκινητικές. Κρίμα που δεν έβγαλα καμμιά φωτογραφία. Στην διαδρομή υπήρχαν, όπως και τότε, κινητά βιβλιοπωλεία (μάλλον μόνο της Σύγχρονης Εποχής) και σε κάποια χρονιά σε τέτοια πορεία αγόρασα το βιβλίο του Ν. Σαραντάκου «Για μια Πορεία» που ένα διήγημα του αναφέρεται σε πορεία Ειρήνης και μου άρεσε πολύ τότε. Απίστευτο ε; και μετά τόσα χρόνια να βρίσκομαι εδώ και να γράφω στο μπλόκ του για πορείες Ειρήνης…

  19. LandS said

    Συσσίτιο επί πρωθυπουργίας Γεωργίου Παπανδρέου (πρώτες τάξεις Γυμνασίου)δεν είχαμε στην Αθήνα.
    Λίγα χρόνια νωρίτερα (πρώτες τάξεις Δημοτικού) «συσσίτιο» λέγαμε το τυράκι της Ούνρα (UNRRA) που μας μοίραζαν και, χωρίς να είμαστε τίποτα εύποροι, η μάνα μου το πετούσε.

    Πολλά χρόνια αργότερα είχε έρθει στο Λονδίνο που σπούδαζα.
    – Θέλεις Ολλανδικό τυρί; (Γκούντα)
    – Ακόμα μοιράζουν της Ούνρα εδώ ή σε κορόιδεψε ο μπακάλης;

  20. sarant said

    17: Το πήρα και όπως είδες, ως δια μαγείας οι εικόνες ήρθαν στα σύγκαλά τους.

    18: Α, συγκινήθηκα! Και δεν ήξερα ότι είχε η ΣΕ κινητό βιβλιοπωλείο -ή δεν το θυμόμουν. Εμείς στην Αθήνα μπορούσαμε θεωρητικά να περπατήσουμε και τα 42 χλμ αλλά στην πράξη τα μισά κάναμε (τα δεύτερα μισά).

  21. andam said

    Ναι πράγματι στα χωριά μοιράζανε συσσίτια πρωινό και μεσημεριανό επι Παπανδρέου. Το έζησα το ΄65 που πήγα στη Α Δημοτικού για 4 μήνες στο χωριό του πατέρα μου. Για να πω την αλήθεια δεν μου είχε φανεί περίεργο γιατί και στην ΕΣΣΔ τρώγαμε πάντα πρωί και μεσημέρι γιατί στο νηπιαγωγείο (από 2 χρονών) μέναμε μέχρι τις 5 το απόγευμα. Το μόνο που δεν υπήρχε τραπεζαρία και καθόσουν όπου έβρισκες μ΄ενα πιάτο στα χέρια- μικρό παιδί. Το γάλα που μοιράζανε επί Παπανδρέου ήταν απαίσιο γιατί ήταν γάλα-σκόνη και δεν το έπινα ποτέ. Μας είχαν δώσει και στην αρχή της χρονιάς και και μια υφασμάτινη μπλέ τσάντα (απαίσια) ευτυχώς μου είχαν ήδη αγοράσει ωραία καφέ δερμάτινη κι δεν χρειάστηκε να την χρησιμοποιήσω. Είχε και μερικά τετράδια μέσα. Μετά φύγαμε για Λάρισα και εκεί όχι δεν μοίραζαν τίποτα.

  22. andam said

    μια διευκρίνηση: στο χωριό δεν υπήρχαν τραπεζαρίες όχι στην Τασκένδη. Εκεί το νηπιαγωγείο ήταν πανέμορφο κτίριο και είχε μέχρι και αμφιθέατρο για θεατρικές παραστάσεις. Είχε τα πάντα, ήταν απλώς τέλειο

  23. Δημήτρης Μ. said

    Στην Πορεία αυτή περπάτησα (όχι λούφα, σαν τον Νικοκύρη) από Αγία Παρασκευή. Πήγαινα τότε 1η Δημοτικού. Θυμάμαι ότι δεν επιτράπηκε στην Πορεία να φτάσει στο Πεδίο του Άρεως και σταμάτησε στην Λ. Αλεξάνδρας στο γήπεδο του ΠΑΟ. Εκεί είδα και για πρώτη φορά γήπεδο με κερκίδες και χορτάρι.

  24. Δημήτρης Μ. said

    Τώρα που το ξανασκέφτομαι. Η Πορεία που λέω ήταν μάλλον η επόμενη.

  25. Γς said

    21:
    Αυτές οι παιδικές αναμνήσεις για τσάντες και τέτοια και κάπου λέω να το β(γ)άλω κι αυτό:

    Για μια κούκλα. Φτιαγμένη με κουρελάκια από ένα κοριτσάκι.
    Η πρώτη της κούκλα. Ορφανό από μητέρα και μια μέρα την πήρε ο πατέρας της για να πάνε στην πρωτεύουσα Καμπάλα στην αδελφή του, την θεία της.
    Δυο ώρες δρόμο. Και το κοριτσάκι καθόταν μπροστά στη μηχανή σφίγγοντας στην αγκαλιά της τη κουκλίτσα της.
    Κι όταν γύρισαν είδε ότι η κουκλίτσα δεν ήταν μέσα στη τσάντα του μπαμπά.
    Και δεν την ξανάδε. Κι ούτε κανείς ξαναμίλησε γι αυτήν. Και δεν τη ζήτησε, ούτε την αναζήτησε.

    -Μα γιατί;

    Γιατί ήταν ορφανό και δεν έπρεπε να ενοχλεί κανέναν, ούτε τον πατέρα της ούτε την μητριά της.

    Και πόσο ήθελε να υπήρχε μια φωτογραφία αυτής που ποτέ δεν γνώρισε, για να της πει το πόνο της.

    Είδε εχτές που αγόρασα το φτυαράκι μου και το κουβαδάκι μου στο Τζάμπο και θυμήθηκε τη κούκλα της, που την είχε φτιάξει μόνη της από κουρελάκια. Η πρώτη της κούκλα, που ποτέ δεν την ξέχασε.

  26. NM said

    1.
    Μόλις άρχισα να διαβάζω τις πρωτες γραμμές απ το σημερινό άρθρο ήρθε στη μνήμη μου το πως βίωσα κι εγώ εκείνη την πορεία του ’64. Δεν πήγα. Ουτε ο πατέρας μου πήγε. Η ευρύτερη οικόγένεια αντιπροσωπεύτηκε από έναν θείο, νέο τότε, που πρόσφατα είχε γυρίσει από μακρόχρονη εξορία και τον οποίο περιμέναμε -πολλά άτομα- σπίτι του, κρατώντας συντροφιά στις αγωνιούσες μητέρα του και αδελφές του (ο πατέρας είχε εκτελεστεί). Αν και ήμουν 7 χρονών, θυμάμαι πολύ καλά τι έγινε όταν επέστρεψε. Πρέπει η ατμόσφαιρα να ήταν πολύ φορτισμένη. Αφού είδα τη γνωστή σκηνή από τη μάνα: «είσαι καλά;» -σα λυγμός και προσευχή- και της ταυτόχρονης «ψηλάφισης» (αν είναι χτυπημένος δηλαδή), ο θείος αφού μας καθησύχασε, άρχισε να διηγείται ενθουσιασμένος και με λεπτομέρειες τα της πορείας, σ’ ένα σχεδόν εκστασιασμένο ακροατήριο που κρέμοταν απ τα χείλη του.
    Λόγω ηλικίας υποθέτω μου έκανε εντύπωση το περιστατικο της βάφτισης του μικρού κοριτσιού. «Εκεί βαφτίσαμε και ένα κοριτσάκι» είπε λάμποντας ο θείος –μικρή παύση- «και ξέρετε πώς τη βγάλαμε;» -βουβή αναμονή από το ακροατήριο- «Ειρήνη!» είπε με θριαμβευτικό ύφος. Γέλια και ενθουσιασμός από το ακροατήριο.
    Αυτό το περιστατικό σκεφτόμουν να γράψω όσο διάβαζα το άρθρο. Τελειώνοντάς το, είδα με χαρά ότι το μνημονεύετε κι εσείς. Τα ξανάγραψα όμως κι εγώ για να συμπληρώσω με μια απορία μου κάπως περίεργη και ιδιότροπη, που έχω από τότε.
    Ξέρει κανείς το τι απόγινε στην ζωή του εκείνο το κοριτσάκι που η βάφτισή του έγινε τόσο επεισοδιακά; Πρέπει σήμερα να είναι πάνω από 50 χρονών.
    2.
    Επειδή στην εποχή μας υπάρχει πλέον η δυνατότητα η ιστορία να καταγράφεται με λεπτομέρειες σε σκληρούς δίσκους, αλλά και η αναδίφηση στις πηγές καθίσταται όλο και ευκολότερη με τις μηχανές αναζήτησης, χρήσιμο είναι να καταγραφονται όλα όσα πέφτουν στην αντίληψή μας και που είναι δυνατόν να αποτελέσουν πηγή για τους ιστοριοδίφες και αναγνώστες του μέλλοντος.
    Ετσι κι εγώ λοιπόν είμαι περίεργος να μάθω για το κλίμα που επικρατούσε μέσα σ’ένα αεροπλάνο που ταξίδευε χτες τη νύχτα από τις Βρυξέλλες προς την Αθήνα, με εκλεκτούς επιβάτες μεταξύ των οποίων υποθέτω ότι συγκαταλέγονταν ο Νικοκύρης μας, ο Αλέξης Τσίπρας και η υπόλοιπη αποστολή που βοήθησε στο ιστορικό ντιμπέϊτ.

  27. Γς said

    Τι έβαλε πλάτη κι ο Νίκος;
    Α, θέλουμε περισσότερα!

  28. voulagx said

    Μαθητικα συσσιτια:

    https://www.google.gr/#q=%CF%83%CF%85%CF%83%CF%83%CE%AF%CF%84%CE%B9%CE%B1+%CE%A0%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85&safe=vss

    #21 Andam: Λιγο – πολυ, τα ιδια θυμαμαι κι εγω, με τη διαφορα οτι στου χουργιο μ’ ημασταν πιο προχωρημενοι, ειχαμε και τραπεζαριες – κατι παλιες αποθηκες του αδελφου του παππου μου με παγκους , καζανια, μπραγκατσια, κλπ οπου μαγειρευαν οι μαναδες μας.
    Και για δυο χρονια μονο, αν θυμαμαι καλα, ειχαμε συσσιτια – παντως σιγουρα οχι οταν πηγαινα στις δυο πρωτες ταξεις του Δημοτικου.

  29. Left said

    Αλλοι με τον Τσίπρα στις Βρυξέλλες και μεις με τον Αλαβάνο από την Πάτρα.

  30. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    26-27: Όχι, δεν είχα καμιά σχέση με το ντιμπέιτ.

  31. NM said

    Left (@29): Ο Αλέκος Αλαβάνος είναι γέρων, σοφός, έμπειρος και κυρίως χορτάτος. Βρίσκω λοιπόν φυσικό να αισθάνεται βολετό το να συνταξιδεύει με την παρέα του με τα ΚΤΕΛ ή ένα νυσταγμένο πούλμαν. Το ίδιο ισχύει και για τον Μανώλη Γλέζο που θεωρεί ταιριαστό για την προσωπικότητά του το να ταξιδέψει με πλοίο και τρένο μέχρι τις Βρυξέλλες και να παραμείνει εκεί μόνιμα υπηρετώντας τον συγκεκριμένο σκοπό για τον οποίο ζητά να ψηφιστεί.
    Αντιθέτως ο Αλέξης Τσίπρας είναι νέος, διψασμένος, με ανιόντα μεταβολισμό και κυρίως πορφυρογέννητος. Βρίσκω λοιπόν λογικό –ο ίδιος και το περιβάλλον του- να συμπεριφέρονται ορμητικά, να ενθουσιάζονται από τις επιτυχίες και να εκδηλώνουν θερμά τα αισθήματά τους.
    Τίποτα από τα δύο δεν είναι κακό. Αντίθετη συμπεριφόρά θα με εξέπλητε και θα την θεωρούσα εκτροπή από το φυσιολογικό. Εξ άλλου θέλω να πιστεύω ότι αμφότεροι έχουν τις ίδιες αρχές και υπηρετούν τα ίδια ιδανικά.
    Οι πρωτοι βέβαια μπορεί να τα απέδειξαν κατά τον πολυτάραχο μακρύ βίο και πολιτεία τους, ενώ ο δεύτερος έχει ακόμα το χρέος να τα αποδείξει.

  32. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    15.όπως τα γράφετε,αλλά το φαγητό το μαγείρευαν οι μανάδες των παιδιών με τη σειρά και ΔΕΝ πληρώνονταν γι’αυτό.Όταν αναλάμβανε μία για μαγείρισσα (συνήθως κάποια μωρομάνα,που έτσι κι αλλιώς δεν πήγαινε στις αγροτικές δουλειές) εκείνη,ναι,πληρωνόταν. Το να μαγειρεύουν με τη σειρά ήταν η εξ ανάγκης λύση γιατί όλες είχαν και ξωτάρικες δουλειές και δε μπορούσαν κάθε μέρα. Μάλιστα αν είχαν δυο παιδιά στο σχολείο, μαγείρευαν δυο φορές στον «κύκλο» αυτό .Γίνονταν και αλλαγές μεταξύ τους προκειμένου να διευκολυνθούν.Ο δάσκαλος κρατούσε το πρόγραμμα, παραλάμβανε τις σακκούλες με τα τρόφιμα (σακιά ζάχαρη και γάλα,τυρί,όσπρια,πατάτες κλπ) και παράγγελνε κάθε μέρα το ψωμί.Η καλύτερή μου ήταν να πέσει στη μητέρα μου η Τετάρτη που είχε πληγούρι που δε μ άρεσε και εκείνη το μαγείρευε απ΄ όλες πιο υποφερτά (έφερνε απ το σπίτι έξτρα φρέσκια ντομάτα σα να θυμάμαι).

  33. physicist said

    Άσχετο: σεβασμό και θαυμασμό για τους ανθρώπους που βγαίνουν στους δρόμους στη Βραζιλία και διαδηλώνουν ενάντια στον εμπαιγμό με το Μουντιάλ.

  34. Νέο Kid Στο Block said

    33. Δηλαδή; Τι ακριβώς εννοείς «εμπαιγμό» ; Υποπτεύομαι δηλαδή ,αλλά ας μην εικάζω καλύτερα.

  35. physicist said

    #34. — Αυτό που υποπτέυεσαι, Κίντο. Κόσμος διώχνεται από κει που έμενε για να φτιάξουνε φραμπαλάδες, εργατικά ατυχήματα σωρό, τα σχολεία χωρίς κτίρια και βιβλία αλλά το χρήμα για στάδια ρέει άφθονο, ε, θα βγει ο άλλος στο δρόμο και με το δίκιο του. Κι όταν βλέπεις τέτοιες αντιδράσεις σε χώρα παλαβωμένη με τη μπάλλα, αυτλο λέει πολλά.

  36. Νέο Kid Στο Block said

    Ναι, σίγουρα αυτά συμβαίνουν, αλλά μήπως κάνουμε το συνηθισμένο λάθος Φυσικέ να αποδίδουμε causation «άδικα» ;
    Θέλω να πω, ο διωγμός των φτωχών ,τα εργατικά ατυχήματα ,τα σχολειά χωρίς κτίρια και βιβλία μήπως «θα ήταν εκεί» και χωρίς το Μουντιάλ; Ρητορική ερώτηση. Θα ήταν.
    Εντάξει, ο κόσμος μας είναι τρελλοκομείο έτσι κι αλλιώς. Ένας βλάκας που κλωτσάει (και όχι και τόσο καλά..) ένα πετσί ή βάζει ένα μπαλάκι σε μια τρύπα βγάζει σ’ενα χρόνο όσο θα έβγαζαν 100 Αϊνστάιν σε μια ζωή. Αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως η «λύση» (αν υπάρχει) είναι «σκίστε τα πετσιά» και «σπάστε τα μπαστούνια» you know what I mean.

  37. physicist said

    Εκεί θα ήταν και χωρίς Μουντιάλ αλλά η οργάνωση του Μουντιάλ είναι για πολλούς ανθρώπους εκεί γροθιά στο στομάχι. Es führt ihnen die Ungerechtigkeit vor den Augen, για να συνεννοούμαστε ;-)

    (Δεν αναφέρομαι στα λεφτά που βγάζουν οι ποδοσφαιριστές, αυτά για κάποιο λόγο δεν μ’ ενοχλούν).

  38. spiral architect said

    @33: Και όχι μόνο σ’ αυτούς, υπάρχουν κι άλλοι που τους πνίγει το δίκιο. :(

  39. physicist said

    #38. — Ναι.

  40. Ιάκωβος said

    Πάντως μεταξύ μας , κατά κάποιο τρόπο, η αλουπού ο γερο-Παπανδρέου είχε και λίγο δίκιο. Το κίνημα ειρήνης είχε ξεκινήσει (δεν ξέρω, είχε ίσως απλά υιοθετηθεί) από την τότε ΕΣΣΔ (δηλαδή τη σκέτη ΕΣΣΔ, αφού τώρα η Εσσδ είναι μόνο «τότε»).
    Γινόντουσαν Μεγάλα Παγκόσμια συνέδρια Ειρήνης, μου είπαν ότι σε κάποια είχε συμμετάσχει κάποια θειά μου, παιδαγωγός. Είχαν γίνει και συνέδρια για Φυσικούς που αντιτάσσονταν στα πυρηνικά.
    Ήταν καλή κίνηση. Μια πρόταση που δεν μπορούσε να αρνηθεί κανείς. Ειρήνη, τι καλύτερο. Δεδομένου ότι στον ψυχρό πόλεμο η Αμερική ήταν αυτή που έκανε τους περισσότερους πολέμους και εισβολές,η ΕΣΣΔ έβγαινε κερδισμένη. Στις χώρες που υπήρχε δυνατότητα για αντάρτικα βόηθαγε, και στη Δύση, κυρίως στην Αμερική, υπέσκαπτε, το ηθικό των μετόπισθεν και του άμαχου πληθυσμού. Έξω πήγε καλά η μακαρίτισσα. Βέβαια αυτά δεν τη σώσανε, γιατί μέσα τα σκάτωσε με κάτι γκουλάγκ και κάτι Λουμπιάνκες.
    Αλλά τα περί επανάστασης και καπιταλισμού τότε, είχαν πάει στην άκρη. Που διάβασα, οτι οι Ρώσοι προτιμούσαν την ΕΔΑ από το αδελφό ΚΚΕ…

  41. physicist said

    Ναι, φοβερό κίνημα Ειρήνης στα 80. Κατά την επικρατούσα άποψη, επικίνδυνοι για την Ειρήνη ήτανε μόνον οι Πέρσινγκ και οι πύραυλοι τύπου Κρουζ, οι σοβιετιεκοί πύραυλοι όταν σκάγανε μοίραζαν τριαντάφυλλα. Είχανε πάει μάλιστα καμια πενηνταριά χαϊβάνια από τη Δύση να κάνουν αυθόρμητη διαδήλωση υπέρ της Ειρήνης στο Ανατολικό Βερολίνο, που δεν ήταν ούτε καν αντισοβιετική. Ήρθε η Volkspolizei του Χόνεκερ και τους μπουντρούμιασε πριν προλάβουν να πουν κύμινο. Είπαμε Ειρήνη αλλά όχι όπως μας κατέβει. Συντεταγμένα, όπως θέλει το Κόμμα.

    Εκμετάλλευση του κινήματος, και μάλιστα άγρια, είχε κάνει ο ΑΓΠ. Από κείνη την εποχή είναι ο Σταθμός Ειρήνη στο ΟΑΚΑ, η Λεωφόρος Ειρήνης, το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας αλλά και ο Ύμνος στην Ειρήνη του Γιάννη Μαρκόπουλου (όχι, θάλειπε ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή) που είχε γράψει για την Τελετή Έναρξης των Πανευρωπαϊκών Στίβου του 1982 — θυμάστε, Άννα Βερούλη, εθνικό ρίγος κλπ. Όπου η Βερούλη (που ήτανε «του πασόκ») είχε πάει μετά το χρυσό στην Παναγία της Τήνου και η Σακοράφα (που ήτανε «του κουκουέ» νομίζω ή τουλάχιστον προσκείμενη) και είχε πάρει χάλκινο, είχε πει την κακία της, ότι αν είχε πάρει εκείνη το χρυσό (χο-χο-χο) θα το είχε αφιερώσει συμβολικά στην Ειρήνη. Όχι τώρα γυφτιές και τάματα.

    Διασκεδάζαμε τότε, αν μη τι άλλο.

  42. #18 Με βάση τις ημερομηνίες (πρώτη έκδοση Σαραντάκου το 1984) θα πρέπει να είναι αυτή η πορεία:

    https://app.box.com/s/9h74pcm51e27inwykoop

    Ή μήπως το 85;

  43. 41 Η Βερούλη ήτανε της Νουδού.

  44. physicist said

    #43. — Δύτη, είσαι βέβαιος; Δεν είχε πασοκίσει, τουλάχιστον αργότερα;

  45. Νέο Kid Στο Block said

    Δύτη, είσαι σίγουρος; Πάντως το 2012 κατέβηκε υποψήφια βολευτίνα στη Βου Αθήνας με το ΠΑΣΟΚ σίγουρα! :-)

  46. Νέο Kid Στο Block said

    Rott erfassen! Herr Physiker! :-)

  47. Σίγουρος, θυμάμαι και το χρονογράφημα του Φρέντυ Γερμανού. Μετά, δεν ξέρω τι έκανε βέβαια.

  48. physicist said

    Παίδες, είναι μυστήρια πράματα διότι η Βίκη την αναφέρει αντιδήμαρχο του Ηρακλείου Αττικής (Δήμος σταθερά στα χέρια του πασόκ) από το 1990, μέλος του Νομαρχιακού συνδυασμού της Φώφης (μία είναι η Φώφη) αλλά και μέλος του συνδυασμού του Νικήτα Κακλαμάνη. Ξέρει κανείς καλύτερα;

  49. physicist said

    #46. — :-)

  50. ΑΜΦΙΒΑΛΛΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΔΥΤΗ;;;

  51. physicist said

    #50. — Ώπα, μάστορα, όχι, προς Θεού! Μια κουβέντα είπαμε. :D

  52. Μαρία said

    43
    Από τον συνδυασμό της κ. Γεννηματά εκλέγονται οι: A. Βερούλη (21.492)

    http://www.kathimerini.gr/132770/article/epikairothta/politikh/oi-neoi-dhmotikoi-symvoyloi-kai-h-stayrodosia-toys

    2012 ΠΑΣΟΚ

    http://www.onsports.gr/politikes-eidhseis/Politiki/item/205891-Ekloges-2012-i-Anna-Beroyli-sto-Onsports

    Ενδιάμεσα με Νικ. Κακλαμάνη.

  53. Νέο Kid Στο Block said

    Πρέπει να ήταν της καλλιτεχνικής πολιτικής σχολής: » Vom Winde verweht» (Kλάρκ Γκέημπλ, Βίβιαν Λή και δε συμμαζεύεται..
    :-) )

  54. physicist said

    #53. — :D :D :D

  55. Νέο Kid Στο Block said

    50. Ναι ρε! Εγώ αμφιβάλλω. Όλοι έχουμε ;ίσα δiκαιώματα στο Άλτσι! :lol:

  56. η γνωστή αθλητής Αννα Βερούλη· γλώττα λανθάνουσα…

  57. Όποιος ξέρει να ψάχνει τις εφημερίδες, ας δει την Ελευθεροτυπία το Δεκέμβρη του ’82. Ο Γερμανός έγραφε το χρονογράφημά του στη δεύτερη σελίδα, και είχε έναν καζαμία του στυλ «Η Άννα Βερούλη καταρρίπτει το πανευρωπαϊκό ρεκόρ. Φωταγωγείται η Ρηγίλλης» και κάποιους μήνες ξερωγώ αργότερα «Η Σοφία Σακοράφα καταρρίπτει για δεύτερη φορά το παγκόσμιο ρεκόρ. Φωταγωγείται ο Περισσός». Με την επιφύλαξη, ότι δεν είμαι βέβαιος αν το ΚΚΕ είχε μετακινηθεί στον Περισσό το ’82 (και πού ήταν πριν, δεν θυμάμαι, έχει όρια η περίφημη μνήμη).

  58. physicist said

    Α, Στάζυμπε, εδώ έχει πράμα:

    Σε καλές εκλόγιμες θέσεις εμφανίζονται η Αννα Ροκοφύλλου, ο ηθοποιός Δημήτρης Πιατάς, η εκρηκτική Υβέτ, ο Παναγιώτης Μπέης, ο Στέλιος Ζωντός, η Κατερίνα Μαρούδα και άλλοι.

    Μ’ αυτό το όνομα κατέβηκε η Υβετ; Εκρηκτική, Υβετ, του Μηνά και της Σοφίας; Ποια είναι η Υβέτ ρε παιδιά;

    Αμ το άλλο πού το πας;

    «Με ξάφνιασε η κατακτημένη σχέση που έχω με τον κόσμο», είπε η Πέμη Ζούνη.

    Η ποια σχέση;

  59. Νέο Kid Στο Block said

    Μα το Θεό (εεχχμμ…Redefigur..weisst’te ne? :-) ) Φυσικέ, το «Με ξάφνιασε η κατακτημένη σχέση που έχω με τον κόσμο», είπε η Πέμη Ζούνη. μπήκα να σχολιάσω! :lol: Πώς γίνεται να σε ξαφνιάζει κάτι «κατακτημένο»;

  60. «Να την ακούτε την Υβέτ», το σλόγκαν της διαφήμισης. Μα κανείς δεν θυμάται τίποτα σήμερα;!;

  61. Νέο Kid Στο Block said

    58. Καλά ρε; ΔΕΝ ξέρεις την Υβέτ; Όπως Αμερική;

  62. physicist said

    #59. — Κίντο, φοβιστερά πράματα οι κατεπανάληψη συμπτώσεις. :-)

  63. physicist said

    Ρίξτε ρε παιδιά κανένα λίκνο σε φωτο της Υβέτ για τους ξενητεμένους …

  64. Νέο Kid Στο Block said

    Nooυ, Μέντισον! Me proteines. Opos Amerikή! (H μαύρη κουκλάρα είναι η Υβέτ άσχετε !) :-)

  65. physicist said

    Έλα, αυτή τη διαφήμηση λες; Όχι ρε μεγάλε, κοντεύουνε τριάντα χρόνια που να πάρει και να σηκώσει, μη με καταρρακώνεις …

  66. Spiridione said

    http://retrosport.wordpress.com/2013/09/09/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%ad%ce%ba%ce%bb%ce%b1%cf%88%ce%b5-%ce%b7-%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%ce%b6%ce%af-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b7-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1/#comments

  67. Παρόλα αυτά εγώ επιμένω: το ’82, Νουδού ήταν η Βερούλη. Η μνήμη ενός εννιάχρονου δε λαθεύει ποτέ ;)

  68. Νέο Kid Στο Block said

    66. Eντάξει ρε συ Σπύρο! Ένας Γερμανός τον έφαγε το Δύτη (Φρέντυ λεγόταν;…Αλοϊσιος λεγόταν; …θα σάς γελάσω! :-) )
    Πρέπει τώρα να στρίβεις και σύ το μαχαίρι στην πληγή; :lol:

  69. Νέο Kid Στο Block said

    Ρε συ Δύτη; Να πάρουμε τη «μέση οδό»; Aς πούμε πως ήταν (κατά βάθος) Νου Δου, αλλά το 82 ούτε ο Καραμανλής δε δήλωνε ΝΔ. :lol:

  70. Η ιστορία θα με δικαιώσει. Κάποιος θα βρει τα σχετικά αποκόμματα, είμαι βέβαιος.

  71. physicist said

    #66. — Α, Σπύρο με το βιντεάκι … θα το πω το κλισέ αλλά είναι αλήθεια: ήμουνα εκεί τότες, όλες τις μέρες του Πανευρωπαϊκού μάλιστα. Αξέχαστες, και δεν ήταν μόνο η Βερούλη, ήταν και η μονομαχία του Daley Thompson με τον Jürgen Hingsen στο δέκαθλο, το comeback της Ulrike Meyfarth με το παγκόσμιο 2,02 στο ύψος γυναικών (που γινόταν μπροστά στο πέταλο που καθόμουνα και ήταν χάρμα, όλα τα κορίτσια), και άλλα πολλά.

  72. Νέο Kid Στο Block said

    Κοίτα τώρα τι σκέψεις μού βάζει ο γερο Διάολος!
    Η τελευταία πρότασή μου στο 69. (μμμ…) «..αλλά το 82 ούτε ο Καραμανλής δε δήλωνε ΝΔ» θα έστεκε μια χαρά και με 2014 αντί για 82 και επιπροσθέτως και με ΠΑΣΟΚ αντί για ΝΔ και με «Παπανδρέου» αντί για «Καραμανλή» :lol:

  73. Μαρία said

    56, 58
    Τον Πιατά τον θυμάστε στην επιθεώρηση της Ελεύθερης Σκηνής «Ραντεβού με την υστερία» να υποδύεται τη Βερούλη; Το ’83.

  74. Μαρία said

    73
    Βρέθηκε φωτό :-)

  75. physicist said

    Μπράβο ρε Μαρία, δεν παίζεσαι. Εντελώς δηλαδή.

  76. Μαρία said

    75
    Μετά απο τέτοια σατανική σύμπτωση! Στο 56 η γνωστή αθλητής και στο 58 ο Πιατάς!

  77. Α) Σχολικά συσσίτια. Δεν ξέρω πότε ξεκίνησαν (η μελέτη γράφει το 1931), πάντως με την χούντα καταργήθηκαν. Ήταν για τα παιδιά του δημοτικού.Είχαμε μια αίθουσα κάτω απ’ το σχολείο που ήταν η τραπεζαρία, κάπου παραπέρα ήταν το μαγειρείο. Είχαμε μια γυναίκα που μαγείρευε (επί πληρωμή) και διάφοροι βοηθούσαν.
    Όταν ήμουν στην Α’ αρρωσταίνουμε όλα τα παιδιά του σχολείου με φυματίωση (από θετικό φυματικό δάσκαλο). Τα μαθήματα σταμάτησαν (πολλά παιδιά μεταφέρθηκαν στην Πεντέλη) κάπου το Μάρτη. Ξανάρχισαν μόνο τα συσσίτια, με φαγητό στο ύπαιθρο, με ενισχυμένες μερίδες και για μαγείρισσες κάποιες απ’ τις πιο φημισμένες στο χωριό :)

  78. Β) Μαραθώνιες πορείες Ειρήνης. Πήρα μέρος σε μία, το 1986. Περπάτησα απ’ το Μαραθώνα. Πίσω απ’ την πορεία ερχόταν ένα λεωφορείο που όποιος κουραζόταν ανέβαινε για ξεκούρασμα. Στην Αγία Παρασκευή είχε διακοπή για να ενωθούμε με άλλους που θα ξεκίναγαν από κει. Η κατάληξη ήταν προγραμματισμένη για το Σύνταγμα. Μπήκα κι εγώ στο λεωφορείο και κατέβηκα κάπου στην Φειδιππίδου για να περπατήσω και στο τελευταίο κομμάτι. Ευτυχώς, έμενα λίγο παρακάτω (Στέγη Πατρίδος που έλεγα και τις προάλλες). Κατάφερα και σύρθηκα μέχρις εκεί, πολύ πίσω απ’ την πορεία. Τα πόδια δεν δούλευαν καθόλου :(

  79. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    42: Πρέπει να είναι η πορεία του 1985, το βιβλίο μου βγήκε… πότε βγήκε αλήθεια; Αμ δεν θυμάμαι ποιο μήνα. Πάντως είχε βγει τον Οκτώβρη που πήγα φαντάρος.

    Τη Βερούλη κι εγώ τη θυμάμαι Πασόκ, όσο κι αν με κλονίζει η βεβαιότητα της Δυτικής μνήμης.

  80. emma said

    1982, 4 Απριλίου πορεία ειρήνης στο Comiso. Ημασταν πάνω απο 80.000.
    Ηταν και ο Pio La Torre γραμματέας του PCI που λίγες μέρες αργότερα καθάρισε η μαφία.
    Η πορεία είχε τελειώσει με το κονσερτο των Inti Illimani απο τη χιλή

  81. #79 Με προεκλογικό τον Μάιο και τον Απρίλιο, ωστόσο, πότε έγινε το 85 η πορεία;
    Η Ιστορία του κινήματος Ειρήνης στην Ελλάδα | Ε.Ε.Δ.Υ.Ε.

  82. Δημήτρης Μ. said

    Να μην πω τίποτε για τον Δύτη και τη μνήμη του… Η Βερούλη ήταν ΠΑΣΟΚ!

    Τρομάρα της, γιατί λίγο πρακάτω την έπιασαν ντοπέ…

  83. Γς said

    Κι όταν μου είπαν τα φιλαράκια το 82 ότι υπάρχει περίπτωση να πάρει μετάλλιο στους Πανευρωπαϊκούς Ελληνίδα αθλήτρια δεν το πίστεψα.
    Ο γυναικείος αθλητισμός στην Ελλάδα ήταν στο ναδίρ του. Και έβαλα στοίχημα ότι ήταν αδύνατο τοιούτον τι να συμβεί.

    Κι όμως το έχασα και να στην TV η Βερούλη με το Χρυσό.
    Κι έμεινα άναυδος!
    -Ρε παιδιά για γυναίκα είπαμε!

    Να ήταν τα αναβολικά, που αποδεδειγμένα τιμούσε δεόντως, που της είχαν φτιάξει αυτό το ίμαζ;

    Βλέπω στην Βίκι ότι στο “παλμαρέ” της έχει και άλλες σημαντικές διακρίσεις.

    Και δεν έχουμε πει κάτι για το παλμαρέ, τα palmarès, το. Palmaris.
    Αλλα ούτε και για το παλαμάρι, του βαρκάρη!
    Εχω φάει ψάρι πολύ εκλεκτό εκεί.
    Στο Παλαμάρι του Βαρκάρη στην Ηλιούπολη

  84. Λ said

    Καλημέρα, σα να αργούν τα σημερινά μεζεδάκια.

  85. sarant said

    Mην είστε ανυπόμονη, έρχονται.

  86. Γς said

    4:

    Καλημέρα
    Άλλες εποχές.
    Όλα άλλαξαν πια.

    Κι η διαδρομή. Ευπρεπίστηκε. Και η αφετηρία στο Μαραθώνα. Επιβλητική με τις αψίδες της και τα τέτοια της.

    Κι ο νέος δήμαρχος Μαραθώνα υπόσχεται περισσότερες αναβαθμίσεις και μεγαλεία για αυτές τις εκδηλώσεις.

    Κι είναι ο Ψινάκης αυτός ο δήμαρχος.

  87. Μανούσος said

    Στην πρώτη πορεία του Λαμπράκη δηλαδή, δεν υπήρξε κανένας συνοδοιπόρος, καθώς όλοι όσοι προσπάθησαν και στην μέση της διαδρομής να χωθούν συλλαμβάνονταν ή απομακρύνονταν.
    Όσοι ήταν γύρω του με πολιτικά ήταν ασφαλίτες και χαφιέδες.
    Η Αστυνομία είχε στήσει παντού μπλόκα και απομάκρυνε και προληπτικά όσους εντόπιζε.
    Τα ως άνω σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιών φωτορεπόρτερ που προσπάθησαν να κινηματογραφήσουν το γεγονός.
    Από τότε μάλιστα είχε εκφραστεί έντονα ο φόβος ότι το Παρακράτος θα τον δολοφονήσει.

  88. sarant said

    87: Υπήρξαν πρόσκαιροι συνοδοιπόροι, που ήρθαν από παράδρομους και χωράφια. Φαίνονται και στις φωτογραφίες, και κάποια στιγμή έφτασαν τους 4-5. Μετά, όπως λες, η αστυνομία τους απομάκρυνε -στο τέλος απομάκρυνε και τον ίδιο τον Λαμπράκη, παρά τη βουλευτική του ιδιότητα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 7.951 other followers

%d bloggers like this: