Ο δωδέκατος πιο βρόμικος αρνητής και άλλα μουστάκια

Είχα γράψει πριν από καιρό για τα δημοσιογραφικά «μουστάκια στην Αριστερά», δηλαδή για τα ελληνικά ρεπορτάζ που έγραφαν Der Linke το όνομα του γερμανικού αριστερού κόμματος (αντί Die Linke), διότι, σου λέει, αφού είναι Γερμανοί θα θέλουν ντερ, λες και θα τους έπεφτε η μύτη να γράψουν Αριστερά ή Αριστερό Κόμμα.

Τώρα ανεβήκαμε ένα σκαλί παραπέρα: όχι μόνο μουστάκι αλλά και μάσκα, διότι στο κυριακάτικο ρεπορτάζ για τις νέες πρωτοβουλίες του Αλέκου Αλαβάνου, κάποιοι έγκυροι κύκλοι περιγράφουν μια εισήγηση με πνεύμα συγκρουσιακό προς τον δεξιό ευρωπαϊσμό, η οποία φλερτάρει με κινήσεις που κινούνται στο τόξο της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας και ιδίως με το γερμανικό κόμμα της αριστεράς (DER LINGE). Τα ελληνικά του άρθρου δεν θα τα σχολιάσω, πάντως το γερμανικό δεν είναι der, αφού η αριστερά είναι γένους θηλυκού, άρα die, και δεν είναι linge (όπως είναι τα ασπρόρουχα στα γαλλικά) αλλά Linke. Die Linke, όχι der Linge –και απορεί κανείς, αφού δεν το ξέρουν γιατί δεν το αφήνουν στα ελληνικά που το καταλαβαίνουμε όλοι; Τόση όρεξη για φιγούρα πια;

Αυτή η έκφραση τα μεταφράζει όλα -και μερικά μπεντροβάτα

 

Οι συχνοί επισκέπτες του ιστολογίου θα έχουν ίσως συναντήσει τη λέξη «μπεντροβάτο», που είναι δικιά μου πατέντα (εμ, πώς αλλιώς θα φτάσουμε τα 11 εκατομμύρια λέξεις; ας φτιάξει μια λέξη ο καθένας μας!). Μπεντροβάτο είναι κάτι που δεν ξέρουμε αν είναι αληθινό αλλά είναι διασκεδαστικό και ταιριάζει στην περίσταση –όπως ακριβώς λέει η ιταλική παροιμία «σε νον ε βέρο, ε μπεν τροβάτο». Στο σημερινό άρθρο θα δούμε μερικά μαθητικά γραφτά βεβαιωμένης γνησιότητας και μερικά που δεν είναι σίγουρο πως είναι αυθεντικά αλλά ασφαλώς είναι μπεντροβάτα. Πρώτα όμως τα γνήσια.

Φίλος φιλόλογος μού έστειλε αποσπάσματα από δυο μαθητικές εκθέσεις που έβαλε στην πρώτη Λυκείου. Το θέμα ήταν «Η αξία της γλωσσομάθειας». Το πρώτο γραφτό (διορθώθηκε η ορθογραφία, αλλά τα θαυμαστικά είναι του πρωτοτύπου):

[…]

Στην αρχή η γλώσσα μάς βοηθάει να κάνουμε  τις δουλειές μας πιο γρήγορα. Παράδειγμα, όταν πάμε στον φούρνο για να αγοράσουμε ψωμί, λέμε στον φούρναρη «μπορείτε να μου δώσετε ένα ψωμάκι;» και με την ερώτηση «τι ψωμί θέλετε;» απαντάμε τι είδος ψωμί θέλουμε. Αυτό π.χ. διαρκεί 2 λεπτά. Τώρα να το δούμε και από την άλλη πλευρά. Ένας που δεν ξέρει να μιλάει ή είναι ανάπηρος, μπαίνοντας στον φούρνο για να  ζητήσει το ψωμί που θέλει, πρέπει να δει το ψωμί για να το δείξει, και επίσης πρέπει να δείξει με τα δάχτυλα πόσο ψωμί θέλει. Αν δηλαδή ο φούρναρης δεν έχει στη βιτρίνα ψωμιά, θα είναι πολύ πιο δύσκολη η αγορά για ένα άτομο που δεν ξέρει τη γλώσσα ή που έχει πρόβλημα με τη γλώσσα, και η διαδικασία αυτή θα πάρει περισσότερο χρόνο από 2 λεπτά.

Μουστάκια στην Αριστερά και άλλα προεκλογικά μαργαριτάρια

Προεκλογικά, αλλά όχι δικά μας. Κύμα εκλογών σαρώνει την Ευρώπη, αφού την Κυριακή που μας έρχεται ψηφίζουν στη Γερμανία και την Πορτογαλία.

Αλλά θα με ρωτήσετε, ποια μουστάκια. Τη λέξη την πήρα από τα μουστάκια που βάζουν κάποιοι γλαφυροί σε θηλυκά επαγγελματικά ουσιαστικά και λένε, ξερωγώ, η εκπαιδευτής. Λοιπόν, στα ρεπορτάζ του για τις γερμανικές εκλογές στα Νέα, ο Περικλής Δημητρολόπουλος φοράει μουστάκια στον τίτλο του αριστερού κόμματος, και μάλιστα γερμανικά μουστάκια, αφού συνεχώς το αναφέρει «το Ντερ Λίνκε». Και όχι μόνο σε ένα άρθρο:

Ντερ Λίνκε στις 18/9, Ντερ Λίνκε στις 22/9, Ντερ Λίνκε και σήμερα.

Φυσικά, η Αριστερά είναι θηλυκού γένους και στα γερμανικά, κι έτσι λέγεται Ντι Λίνκε (Die Linke). Πού βρήκε το Ντερ ο κ. Δημητρολόπουλος αγνοώ (μήπως από τη γενική πτώση, που πράγματι είναι ‘ντερ’;)

Όταν πεθάνω βάλτε με σε κενοτάφιο -και άλλα μεζεδάκια

* Το πρώτο από τα σημερινά μεζεδάκια, που δίνει και τον τίτλο, μου το έστειλε ένας φίλος που διαβάζει πολύ. Σ’ αυτόν χρωστάω και τον τίτλο. Ο φίλος το ψάρεψε στην Βιβλιοθήκη της Ε. την Παρασκευή 18/9, όπου γράφει, κάτω από ένα ποίημα: ποίημα του Μίκλος Ραντνότι (1909-1944), ούγγρου ποιητή, εβραϊκής καταγωγής, που εκτελέστηκε από τους φασίστες. Τα τελευταία του ποιήματα, με τον γενικό τίτλο Καρτ Ποστάλ, βρέθηκαν πάνω του όταν, μετά την απελευθέρωση, ανοίχτηκε το κενοτάφιο. Πράγματι, ο Ράντνοτι (έτσι προφέρεται, όχι Ραντνότι) στον πόλεμο συμμετείχε σε άοπλο Τάγμα Εργασίας (διότι ως εβραίος ήταν εθνικώς ύποπτος) σε κάτι ορυχεία στη Γιουγκοσλαβία. Με την υποχώρηση (η Ουγγαρία, θυμίζω, ήταν με τον Άξονα), πολλοί φαντάροι του Τάγματος πέθαναν από τις κακουχίες, κάτι που μάλλον ήταν και ο σκοπός των διοικητών τους. Όποιον έπεφτε κάτω εξαντλημένος, τον εκτελούσαν. Εκεί βρήκε τον θάνατο κι ο Ράντνοτι (διάβασα ότι ένας από τους φύλακες τον είχε στο μάτι επειδή τον έβλεπε να γράφει) και θάφτηκε σε ομαδικό τάφο.

Πόσο αξίζει ένα τραγούδι;

Πόσο αξίζει ένα τραγούδι; Εξαρτάται. Αν είναι σουξέ, πολλά. Αν ο τραγουδιστής είναι φάλτσος, πληρώνεις για να σταματήσει να τραγουδάει.

Στη στήλη του στη σημερινή Ελευθεροτυπία, ο Χρ. Μιχαηλίδης διέπραξε ένα πολύ γουστόζικο μεταφραστικό φάλτσο. Κάνω λόγο για “φάλτσο” και όχι για “μαργαριτάρι”, επειδή δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να το έκανε συνειδητά. Συγκεκριμένα, παραθέτοντας αποσπάσματα από έναν κατάλογο (του Νιούσγουικ) με τους πιο άπληστους όλων των εποχών, αναφέρει για τον Κράσσο ότι όταν έπιανε πυρκαγιά στη Ρώμη, πλησίαζε τους ιδιοκτήτες των σπιτιών που καίγονταν και τους έπειθε “να το ανταλλάξουν για ένα τραγούδι”.

Φυσικά, αυτά δεν είναι ελληνικά. Είναι κατά λέξη μετάφραση της αγγλικής έκφρασης “to buy something for a song”, το οποίο στα ελληνικά σημαίνει “αγοράζω κάτι για ένα κομμάτι ψωμί” ή μισοτιμής, ή κοψοχρονιά. (Και μάλιστα δεν είναι καν κατά λέξη μετάφραση, διότι το αγγλικό κείμενο έλεγε to buy the burning property for a song, ενώ εδώ έχει γίνει “να το ανταλλάξουν για ένα τραγούδι”).

Τόσο χοντρό είναι το λάθος, που δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο ΧΜ μετέφρασε το for a song χωρίς να υποψιαστεί τι σημαίνει. Πιθανότερο θεωρώ να ήξερε ότι το for a song σημαίνει μισοτιμής αλλά να πίστευε πως η έκφραση ήδη υπάρχει στα ελληνικά. Ή,  ίσως, να σκέφτηκε ότι αφού υπάρχει η έκφραση στα αγγλικά, χρέος του είναι να την δημιουργήσει και στα ελληνικά.

Φυσικά, όλα αυτά ισχύουν υπό τον όρο ότι έχω δίκιο όταν λέω ότι δεν υπάρχει ελληνική έκφραση “αγοράζω κάτι για ένα τραγούδι”. Τα λεξικά συμφωνούν μαζί μου, αλλά ποτέ δεν ξέρει κανείς. Αν παρ’ ελπίδα τέτοια έκφραση υπάρχει, ο ΧΜ δικαιώνεται κι εγώ βρίσκομαι “με το αυγό στη φάτσα μου” για να μεταφράσω μιαν άλλη αγγλική έκφραση.

Λοιπόν, υπάρχει έκφραση “για ένα τραγούδι”;

Πνοή χαλάστρα διορθωσιγενής και ενασμενιζόμενη

Ο τίτλος του άρθρου άλλαξε πολλές φορές. Καταρχάς (ή καταρχήν) είχα σκοπό να ασχοληθώ με “μεζεδάκια”, δηλαδή μαργαριτάρια γλωσσικά ή μεταφραστικά από τις εφημερίδες. Όμως είχα και μια απορία, που ελπίζω να τη λύσει η συλλογική σοφία των επισκεπτών του ιστολογίου. Κι επειδή αν έβαζα την απορία στο τέλος θα την έτρωγε το σκοτάδι, αποφάσια να τη βάλω στην αρχή και μετά να γράψω τα μεζεδάκια. Όμως, το πρώτο μεζεδάκι έπιασε αρκετό χώρο, οπότε αποφάσισα να το σταματήσω εκεί, διότι δεν προλαβαίνω να γράψω τα υπόλοιπα. Αλλά για να μην διαμαρτυρηθείτε για τη συντομία, πρόσθεσα κι ένα υστερόγραφο.

Η απορία είναι, από ποιο ποίημα του Παλαμά προέρχεται το τετράστιχο

Πέρασε μια πλατιά πνοή
πνοή χαλάστρα
κι έσβησε όλα τα τραγούδια
κι όλα τ΄ άστρα

Αν γκουγκλίσετε, θα βρείτε μόνο ότι οι λέξεις “πνοή χαλάστρα” υπάρχουν σε τραγούδι χιπχόπ των Άκτιβ Μέμπερ, ενώ θα βρείτε και το τετράστιχο, που είναι προμετωπίδα σε διήγημα του Θ. Λασκαρίδη, δημοσιευμένο σε περιοδικό του 1921. Για τον Λασκαρίδη θα τα ξαναπούμε, αν και διστάζω να σας συστήσω να διαβάσετε το διήγημα που έχω ανεβάσει, όχι μόνο επειδή τα αντιπολεμικά του είναι πολύ ανώτερα, αλλά και επειδή η δημοσίευση στο περιοδικό έχει φριχτά τυπογραφικά λάθη που αλλάζουν το νόημα και που πολύ κακώς δεν έχω διορθώσει στο δημοσιευμένο κείμενο.

Λοιπόν, όποιος μπορεί να βρει για ποιο ποίημα του Παλαμά πρόκειται, θα αξίζει πολλά συγχαρητήρια. Τέλος της (εισαγωγικής!) παρένθεσης, πάμε στο μεζεδάκι που μετατράπηκε σε κυρίως και μοναδικό πιάτο.

Το μαργαριτάρι αυτό θα μπορούσα (αν ανήκα στην ΕΛΕΤΟ) να το ονομάσω διορθωσιγενές, οπότε θα θαυμάζατε την απαράμιλλη πλαστικότητα της ελληνικής γλώσσας. Πρόκειται για λάθος που γεννήθηκε (υποθέτω) κατά τη διόρθωση του κειμένου, σαν κάτι αρρώστους που παθαίνουν ιατρογενείς λοιμώξεις. Διαβάζω στην Ελευθεροτυπία της 18 Αυγούστου μεταφρασμένο άρθρο για τα πυρηνικά στη Β. Κορέα (http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=18/08/2009&id=73746, για κάποιο λόγο δεν μπορώ να βάλω λινκ κανονικά), όπου γίνεται λόγος για “διαπραγματεύσεις Εξι Ημερών”.

Όμως, Έξι Ημερών ήταν ο πόλεμος στη Μέση Ανατολη. Διαπραγματεύσεις Έξι Ημερών δεν υπάρχουν, ούτε στην Κορέα ούτε αλλού. Στην Κορέα γίνονται Εξαμερείς Συνομιλίες, αγγλιστί Six-Party talks (συμμετέχουν οι δυο Κορέες,  ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ιαπωνία).

Τι συνέβη; Προφανώς ο συντάκτης μετέφρασε άκομψα “διαπραγματεύσεις έξι μερών”. Μετά, αυτό το “έξι μερών” το είδε ο διορθωτής, που νόμισε ότι το “μερών” αναφέρεται στις μέρες και όχι στα μέρη, φρικίασε φρίκη μεγάλη και ευπρέπισε το μαλλιαρό “μερών” σε “ημερών”. Μόνο που η μέρα ήταν μέρος, κι έτσι προέκυψε το μαργαριτάρι, διορθωσιγενές.

Και πριν κλείσω, υστερογραφικώς, μια φράση που διάβασα την τελευταία μέρα του Αυγούστου και μου έκανε εντύπωση:

Δεν φταίει η Αριστερά για τον σκολιό δρόμο της ανθρωπότητας, φταίει εντούτοις για τον εναγκαλισμό της με τα μαγνάδια της εξουσίας και την ενασμένισή της απέναντι στα φιλελεύθερα φληναφήματα.

Δεδομένου ότι μαγνάδι είναι το πέπλο, η μπόλια, το κάλυμμα της κεφαλής, το λεπτό και αραχνοΰφαντο πανί (λένε τα λεξικά), και δεδομένου ότι “ενασμένιση” δεν θα βρείτε στα λεξικά που να χτυπιέστε κάτω, τι θέλει να πει ο ποιητής;

Δεν φταίει η Αριστερά για τον σκολιό δρόμο της ανθρωπότητας, φταίει εντούτοις για τον εναγκαλισμό της με τα μαγνάδια της εξουσίας και την ενασμένισή της απέναντι στα φιλελεύθερα φληναφήματα.

Πόσο θα κόστιζε ένας μεταφραστής;

Στο φόρουμ της Λεξιλογιας, η αγαπητή Αλεξάνδρα (γιόρταζε και προχτές), που πέρασε τις διακοπές της στο νομό Μεσσηνίας, ψάρεψε από μια τοπική εφημερίδα μερικά τρανταχτά μαργαριτάρια σε κείμενο που, υποτίθεται, θέλει να ενημερώσει τους ξένους τουρίστες για τα όσα γίνονται στην περιοχή. Έτσι, ο αλλοδαπός τουρίστας διαβάζει, ας πούμε, ότι

The entire good world will pass from Kalamata this summertime!

(Ναι, καλά το καταλάβατε: Όλος ο καλός ο κόσμος θα περάσει από την Καλαμάτα αυτό το καλοκαίρι, αυτό λέει το ελληνικό κείμενο).

Και για να δώσουμε ένα πιο ολοκληρωμένο δείγμα γραφής, ταιριάζει η είδηση για τη Γιορτή Πατάτας που έγινε στην Αλαγονία:

For 22nd year, will be the Potato Feast, Saturday 22 August in the square of Alagonia. The feast will begin at 9p.m, in which will be offered free potatoes cooked with various ways, while it will exist traditional music.

Το οποίο αποτελεί μετάφραση στα αγγλικά του:

Για 22η χρονιά, θα γίνει η Γιορτή της Πατάτας, το Σάββατο 22 Αυγούστου στην πλατεία της Αλαγονίας. Η γιορτή θα ξεκινήσει στις 9μ.μ, στην οποία θα προσφέρονται δωρεάν πατάτες μαγειρεμένες με διαφόρους τρόπους, ενώ θα υπάρχει και παραδοσιακή μουσική.

Ίσως να είμαι υπερβολικά αυστηρός, βέβαια. Στο κάτω-κάτω, για ένα τζάμπα έντυπο πρόκειται, κι αν ο αναγνώστης έχει παράπονα μπορεί να ζητήσει τα λεφτά του πίσω. Χαρακτηριστικό πάντως είναι ότι το αντίστοιχο γερμανικό κείμενο είναι στρωτό, χωρίς προφανή λάθη. Εξήγηση; Ο εκδότης του εντύπου δεν ήξερε γερμανικά, οπότε πλήρωσε κάποιον να το μεταφράσει. Αγγλικά όμως, «ήξερε».

Ο μυστηριώδης Ντιν

Η ανακοίνωση του ψηφοδελτίου του Λάος για τις ευρωεκλογές έκανε θόρυβο, αφού στην πρώτη θέση φιγουράρει η κ. Νίκη Τζαβέλλα. Σήμερα, όλες οι εφημερίδες είχαν το βιογραφικό της υποψήφιας. Πρόσεξα ότι το όνομά της είναι Φερονίκη, μάλλο σπάνιο. Ο φίλος μου ο Ηλίας πρόσεξε ότι η κυρία Τζαβέλλα συμμετέχει σε ένα μυστηριώδες συμβούλιο, εκεί στην Αμερική, το Συμβούλιο του Ντιν.

Συγκεκριμένα, αντιγράφω από το Βήμα (το κοκκίνισμα δικό μου):

Είναι αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Κόκκαλη με τομέα ευθύνης την οικονομική ανάπτυξη και την ασφάλεια στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Παράλληλα είναι επίτιμο μέλος του Διεθνούς Αραβικού Συνδέσμου Γυναικών, καθώς και μέλος του Συμβουλίου του Ντιν στο Πανεπιστήμιο Ηoward στην Ουάσιγκτον, ενώ από το 2007 έως σήμερα εργάζεται ως εντεταλμένη σύμβουλος Διεθνούς Ανάπτυξης (επικεφαλής των επιχειρηματικών κινήσεων στο εξωτερικό) στον όμιλο του Αntenna του κ. Μ. Κυριακού.

Λοιπόν; Ποιος είναι αυτός ο μυστηριώδης Ντιν και τι συμβούλιο είναι αυτό που διευθύνει;

Αυτός ο Γουόλτερ λέγεται Βάλτερ

Αυτός ο Γουόλτερ λέγεται Βάλτερ.

Το μαργαριτάρι το ψάρεψε στο αμέσως προηγούμενο ποστ ο φίλος Ντροπαλός, οπότε το κοπιράιτ του ανήκει ενμέρει τουλάχιστον

Ποιο μαργαριτάρι; Το κυριακάτικο Βήμα (3.5.2009), σε άρθρο του για τη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ γράφει ότι πρόεδρός της διετέλεσε, ανάμεσα σε άλλους, ο Γουόλτερ Σιλ, πρώην πρόεδρος της πρώην Δυτικής Γερμανίας. Φυσικά, Γερμανός πολιτικός με τέτοιο όνομα δεν υπήρξε και δεν είναι και δυνατόν να υπάρξει. Πρόκειται για τον Βάλτερ Σέελ (Walter Scheel), που διετέλεσε υπουργός εξωτερικών επί Βίλι Μπραντ, στη συνέχεια πρόεδρος της Δυτικής Γερμανίας, ενώ σήμερα διάγει αισίως το ενενηκοστό έτος της ηλικίας του. Εξαιτίας του θέματος, το άρθρο του Βήματος έχει αναδημοσιευτεί, φυσικά αυτούσιο, σε ένα σωρό ιστολόγια, με αποτέλεσμα το λαθάκι να διαδίδεται. Γι’ αυτό και αποφάσισα να γράψω αυτό το σημείωμα.

Βέβαια, όπως καταλαβαίνετε, ο Γουόλτερ Σιλ καταλαμβάνει επιτελική θέση στη Στρατιά των Αγνώριστων, όπου συμμετέχουν όλοι εκείνοι που το όνομά τους το έκανε αγνώριστο η άγνοια του μεταφραστή. Εδώ, ο συντάκτης που ανέλαβε να γράψει το άρθρο είδε το Walter Scheel, και χωρίς να υποψιαστεί ότι οι Γερμανοί έχουν άλλους κανόνες προφοράς από τους Άγγλους, τον “διάβασε” αγγλικά.  Όπως μισοαγγλικά διάβασε, στο ίδιο άρθρο, την πόλη Oosterbeek, η οποία, είμαι βέβαιος, δεν προφέρεται Όστερμπικ, αλλά μάλλον -μπεεκ ή -μπεϊκ.

Από την άλλη, αναρωτιέμαι μήπως είναι υπερβολική η κριτική μου. Στο κάτω-κάτω, είναι τόσες χιλιάδες τα κύρια ονόματα που μπορεί να συναντήσει κάθε μέρα ένας δημοσιογράφος, που και ο καλύτερος, και ο πιο ενημερωμένος κάποιο θα μεταφράσει στραβά. Ούτε έχει πάντοτε την πολυτέλεια, ο δημοσιογράφος, να ανατρέχει σε λεξικά -και σε ποιο;

Δείξτε σεβασμό στους χοίρους!

Φρέσκο και ωραίο μεταφραστικό μαργαριτάρι, από τις ειδήσεις του Μέγα.

Ο λόγος για την περίπτωση του Καναδού χοιροτρόφου, που πήγε Μεξικό, κόλλησε τη γρίπη και μετά γύρισε στον Καναδά, όπου μετάδωσε τη γρίπη στα γουρούνια της μονάδας του. Και το δελτίο ειδήσεων του Μέγα παρουσιάζει τον αρμόδιο της αρχής ελέγχου τροφίμων του Καναδά να μιλάει αγγλικά, με υποτίτλους.

Λέει λοιπόν ο Καναδός: I can tell you that the traveller has recovered.  With respect to the pigs, there were increased signs of flu like illness …

Και μεταφράζει ο αστέρας του Μέγα:

Ο άνθρωπος ανέρρωσε. Με σεβασμό προς τους χοίρους…

Για του λόγου το αληθές:

Φυσικά, το respect θα πει ‘σεβασμός’, όπως έχουμε μάθει όλοι, αλλά το with respect to θα πει “Όσο για…”, “Ως προς…” “Όσον αφορά…”, όπως ξέρουν και τα μικρά παιδιά που μαθαίνουν αγγλικά! Και, εν πάση περιπτώσει, και να μην το ξέρεις, βρε μάστορα, δεν σου ακούγεται κάπως παράξενο το “με σεβασμό προς τους χοίρους”;

Αλλά δεν φταίει ο υποτιτλιστής της συμφοράς. Δεν φταίει, γιατί δεν είναι επαγγελματίας, είναι κάποιος που του ανάθεσαν να κάνει σαν πάρεργο της βασικής του απασχολησης τη μετάφραση και τον υποτιτλισμό. Μπορεί να είναι δημοσιογράφος, οπερατέρ, το παιδί του καφετζή που θα δώσει για Λόουερ, πάντως μεταφραστής δεν είναι.

Βλέπετε, τα κανάλια μας μπορεί να δείχνουν σεβασμό προς τους χοίρους, αλλά στους θεατές τους δεν δείχνουν τον παραμικρό σεβασμό!

Υστερόγραφο για να μη φωνάζει ο Καίσαρας: Το μαργαριτάρι το εντόπισαν πρώτοι δυο εκλεκτοί φίλοι από τη Λεξιλογία, το φόρουμ των μερακλήδων και έγκυρων μεταφραστών.

Επομένως, και μη χοιρότερα…

Τα το