Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ

Για τα προηγούμενα βιβλία μου (πριν το 2007) μπορείτε να δείτε μερικά πράγματα εδώ.

logia aeraE35690D6435BC6BCC1ABAE5787FF15BDΤον Νοέμβριο του 2013 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου το βιβλίο μου Λόγια του αέρα και άλλες 1000 παγιωμένες εκφράσεις. Πρόκειται για ένα φρασεολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας, που περιέχει 1001 παροιμιώδες ή ιδιωματικές ή παγιωμένες, όπως αποφάσισα να τις λέω, εκφράσεις της ελληνικής γλώσσας (η ορολογία δεν είναι… παγιωμένη, δείτε τον πρόλογο του βιβλίου για περισσότερα).

Με άλλα λόγια, το βιβλίο είναι αφιερωμένο σε εκφράσεις όπως: τον χόρεψα στο ταψί, μου μπήκαν ψύλλοι στ’ αυτιά, αγρόν ηγόρασε, κάνει σαν τη χήρα στο κρεβάτι, τα φόρτωσε στον κόκορα, λέει λόγια του αέρα και ούτω καθεξής. Για κάθε έκφραση εξηγείται η σημασία της και οι περιστάσεις της χρήσης της, δίνεται η προέλευσή της, αν είναι γνωστή, αναφέρονται τυχόν αντίστοιχες εκφράσεις στα αρχαία ελληνικά, ενδεχομένως και σε άλλες γλώσσες, και παρατίθεται ένα απόσπασμα από την ελληνική λογοτεχνία όπου η έκφραση χρησιμοποιείται υποδειγματικά.

Έχω φτιάξει μια ειδική σελίδα όπου θα συγκεντρώνω οτιδήποτε γραφτεί για τα Λόγια του αέρα.

varnalis-exoΤον Νοέμβριο του 2013 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρχείο το βιβλίο του Κώστα Βάρναλη “Γράμματα από το Παρίσι”, σε δική μου φιλολογική επιμέλεια, πρόλογο και επιλεγόμενα. Το βιβλίο συγκεντρώνει τα ταξιδιωτικά και αισθητικά άρθρα που έστειλε από το Παρίσι (και άλλες περιοχές της Γαλλίας) ο Κώστας Βάρναλης το 1926, όταν ήταν ανταποκριτής της αθηναϊκής εφημερίδας “Πρόοδος”. Πέρα από την εγγενή αξία τους, που κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητη είναι, οι ανταποκρίσεις του τόμου αυτού έχουν και το ξεχωριστό χαρακτηριστικό ότι είναι τα πρώτα επαγγελματικά δημοσιογραφικά κείμενα που έγραψε ο Βάρναλης στη μακρά, όπως έμελλε ν’ αποδειχτεί, πορεία του στη δημοσιογραφία.

Πρόκειται για άρθρα ευχάριστα, ανάλαφρα, ενδιαφέροντα για όλους, γραμμένα με κέφι και σοβαρότητα, με την ευγενική ειρωνεία και το χιούμορ που χαρακτηρίζει τον ποιητή. Με την έκδοση αυτή, τα “Γράμματα” δημοσιεύονται για πρώτη φορά σε βιβλίο. Συνοδεύονται από εφτά άρθρα περί αισθητικής, που γράφτηκαν την ίδια περίοδο, τα περισσότερα στο Παρίσι. Η έκδοση διαθέτει ένα εξαιρετικά προσεγμένο χρονολόγιο και έχει το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι περιλαμβάνει αρχειακές φωτογραφίες του ποιητή από τα χρόνια της Γαλλίας, δύο σκίτσα φίλων του καλλιτεχνών και πρωτότυπη εικονογράφηση, βασισμένη στις φωτογραφίες που συνόδευαν τότε τα άρθρα της Προόδου. Έχω φτιάξει μια ειδική σελίδα με τα περιεχόμενα του βιβλίου και άλλα στοιχεία, όπου θα συγκεντρώνω οτιδήποτε γραφτεί για το βιβλίο αυτό.

lapfilosFF9C53D171B0F476B7A481ABCAB986D4Η συλλογή διηγημάτων του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη “Ο μυστηριώδης φίλος και άλλες ιστορίες” κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2013 από τις εκδόσεις Ερατώ, σε δική μου επιμέλεια. Συγκεντρώνει 31 διηγήματα του Λαπαθιώτη, γραμμένα στην περίοδο 1924-1929. Καιρού επιτρέποντος θα συνεχίσω με τα επόμενα διηγήματα, σε χρονολογική σειρά.

Τα περισσότερα διηγήματα του τόμου αυτού δημοσιεύτηκαν στο λαϊκό περιοδικό “Μπουκέτο”, ένα περιοδικό ποικίλης αλλά και εκλεκτής ύλης, που το διάβαζαν από μοδιστρούλες έως ακαδημαϊκοί. Στο “Μπουκέτο”, ο εστέτ του σκιόφωτος συναντήθηκε με το μεγάλο κοινό, για να διηγηθεί με την ποιητική του πρόζα ιστορίες για τον αδικαίωτον έρωτα και τον πανταχού παρόντα θάνατο, τους νικημένους της ζωής, τους καλούς αλλά άτολμους που χάνονται, τα πικρά κι απελπισμένα μάτια που μένουν αξέχαστα μια ζωή. Τα περιεχόμενα του τόμου, μαζί και με κάποια άλλα στοιχεία και οποιεσδήποτε κριτικές γραφτούν, τα συγκεντρώνω στην ειδική σελίδα που έχω φτιάξει για το βιβλίο αυτό.

oporofΤο βιβλίο “Οπωροφόρες λέξεις” κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2013 από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Συγκεντρώνει 30 άρθρα μου για τα φρούτα, εξετάζοντας τον κάθε καρπό από γλωσσική-ετυμολογική, φρασεολογική και γενικότερα πολιτισμική άποψη, με σκοπό να προσφέρει στον αναγνώστη, όπως λέει ο υπότιτλος, μια χυμώδη ιστορία των καρπών και των ονομάτων τους. Εδώ θα βρείτε απαντήσεις σε ερωτήματα όπως: Ποια ήταν τα περσικά μήλα και ποια τα αρμενικά δαμάσκηνα; Γνώριζαν οι αρχαίοι Έλληνες τα λεμόνια; Ποιο είναι το άλλο φρούτο του Παραδείσου και ποιο το βελανίδι του Δία; Ποιον καρπό έπρεπε να δαγκώσουν οι νύφες στην αρχαία Αθήνα πριν από το πρώτο τους φιλί; Πού θα βρείτε δέσπολα, ζαρταλούδια και χρυσόμηλα; Γιατί λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη;
Η χυμώδης αυτή ιστορία των καρπών και των ονομάτων τους –τερπνή αλλά και έγκυρη– συνοδεύεται από αποσπάσματα κορυφαίων έργων της ποίησης και της πεζογραφίας μας, και προσφέρει στον αναγνώστη μια πανδαισία γεύσεων και πληροφοριών, αλλά και την ευκαιρία να δει τα φρούτα με άλλο μάτι.
Για τις Οπωροφόρες λέξεις έχω φτιάξει την εξής παρουσίαση και τυχόν παρουσιάσεις και άλλο υλικό θα δημοσιεύονται σε μια ειδική σελίδα αφιερωμένη στο βιβλίο.

Η συλλογή διηγημάτων του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη “Τα μαραμένα μάτια και άλλες ιστορίες” κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2012 από τις εκδόσεις Ερατώ, σε δική μου επιμέλεια. Συγκεντρώνει 30 νεανικά διηγήματα του Λαπαθιώτη, γραμμένα στην περίοδο 1908-1923. Καιρού επιτρέποντος θα συνεχίσω με τα επόμενα διηγήματα, σε χρονολογική σειρά.

Αθώες παιδούλες που γίνονται ολοκαύτωμα στον έρωτα, κυριαρχικές λέαινες που στέλνουν το αδύναμο αρσενικό στον χαμό του, μαραμένα μάτια που τα πνίγει το παράπονο μέσα στον μουντό στρατώνα παρελαύνουν στις ιστορίες του τόμου αυτού· άλλοτε αλληγορικά παραμύθια, άλλοτε λαγγεμένα πεζογραφήματα μουσκεμένα από τον πόνο και άλλοτε σαρκαστικά σκίτσα της εποχής, τα νεανικά διηγήματα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη έχουν κοινό τους γνώρισμα την οξύτατη αίσθηση του ρυθμού και τη γοητευτική μουσικότητα.

Τα περιεχόμενα του βιβλίου, μια εκτενέστερη περιγραφή του και σύνδεσμοι σε κριτικές και παρουσιάσεις που γράφτηκαν, στην ειδική σελίδα που έφτιαξα.

  Το βιβλίο “Λέξεις που χάνονται” κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη του 2011 από τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου. Όπως λέει ο υπότιτλός του, πρόκειται για “ένα ταξίδι σε 366 σπάνιες λέξεις”, δηλαδή λέξεις που δεν τις έχουν τα νεότερα μεγάλα λεξικά μας. Για κάθε μία από αυτές τις 366 λέξεις, αφηγούμαι μιαν ιστορία, σε τρεις σύντομες παραγράφους, όχι παραπάνω από 200 λέξεις. Η πρώτη λέξη του βιβλίου είναι ο αβαγιανός, ένα λουλούδι, η τελευταία είναι το ψίκι, η γαμήλια πομπή.

Κάποιες από αυτές τις λέξεις έχουν ήδη παρουσιαστεί στο ιστολόγιο (συχνά ανήκουν στην κατηγορία “Όχι στα λεξικά”), αλλά τα περισσότερα αρθράκια είναι αδημοσίευτα, ίσως τα 4/5 του βιβλίου.

Για το βιβλίο αυτό έχω γράψει την εξής παρουσίαση και επίσης έφτιαξα μιαν ειδική σελίδα, όπου θα βάλω στο μέλλον και άλλο υλικό.

Η νουβέλα του Ν. Λαπαθιώτη “Κάπου περνούσε μια φωνή” κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2011 από τις εκδόσεις Ερατώ, σε δική μου φιλολογική επιμέλεια και επιλεγόμενα. Ένα φθινοπωρινό σαββατόβραδο, οχτώ-εννιά νέοι, τρελοπαρέα, όλοι τους ένας κι ένας, κατηφορίζουν προς το Παγκράτι, τραγουδώντας καντάδες με τη συνοδεία κιθάρας και μαντολίνου, και κάνοντας ένα σωρό τρέλες μέσα στους έρημους δρόμους. Λίγο πιο πέρα, σε ένα φτωχικό, μια κοπέλα ετοιμοθάνατη ξυπνάει από το λήθαργο, αναγνωρίζοντας τη φωνή που περνάει…

Αριστοκρατικά μεγαλωμένος, άριστα μορφωμένος, μοναχοπαίδι υπουργού, ανανεωτής της παράδοσης, ανοιχτά ομοφυλόφιλος, συνοδοιπόρος των κομμουνιστών, τοξικομανής, αυτόχειρας, ο Ναπολέων Λαπαθιώτης ξετυλίγει στη νουβέλα «Κάπου περνούσε μια φωνή» σελίδες μιας Αθήνας περασμένης, όπου πρωταγωνιστούν τα εργατόπαιδα των συνοικιών του 1915, ένας αδικαίωτος έρωτας και μια υποδόρια ομοφυλοφιλική έλξη.

Περισσότερα μπορείτε να δείτε στην ειδική σελίδα που έφτιαξα για το βιβλίο.

 Το βιβλίο  “Το φονικό μοιραίο βόλι” κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2011 από τις εκδόσεις ΔιάπυροΝ. Πρόκειται για το σύνολο των διηγημάτων που δημοσίευσε στη σύντομη ζωή του ο Θεόδωρος Λασκαρίδης (1896-1921) με δική μου εισαγωγή και φιλολογική επιμέλεια.

Ο Λασκαρίδης ήταν Έλληνας της Βουλγαρίας, που επιστρατεύτηκε στο μακεδονικό μέτωπο στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, αυτομόλησε στους Σέρβους κατά τις πολύνεκρες μάχες του Καϊμακτσαλάν, έγινε συντάκτης του Ριζοσπάστη το 1919 και αρχισυντάκτης του τον επόμενο χρόνο και αυτοκτόνησε το 1921. Δημοσίεψε, στον Ριζοσπάστη κυρίως, μια σειρά από αντιπολεμικά ή κοινωνικά διηγήματα, που αρχικά τα παρουσίασε ως έργα του  Βούλγαρου συγγραφέα Π. Σλαβέικοφ, κρατώντας για τον εαυτό του τον ρόλο του μεταφραστή (αργότερα αποκάλυψε το τέχνασμα).

Περισσότερα για το βιβλίο, στην ειδική σελίδα που έχω φτιάξει.

Το βιβλίο μου “Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία” κυκλοφόρησε το 2009 από τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου. Όπως λέει ο υπότιτλός του, περιλαμβάνει “τριάντα συν μία ιστορίες λέξεων που ίσως να σας έχουν απασχολήσει”. Το βιβλίο κατά κάποιο τρόπο  γεννήθηκε από το ιστολόγιο, έχουν άλλωστε και τον ίδιο τίτλο -και πολλά από τα κείμενά του είχαν πρωτοδημοσιευτεί ή στο ιστολόγιο ή στην εφημερίδα Αυγή, όπου την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα δημοσιεύω ένα άρθρο για τις λέξεις της επικαιρότητας (όχι κατά σύμπτωση, η στήλη έχει τον ίδιο τίτλο με το βιβλίο και με το ιστολόγιο!). Πάντως, τα κείμενα που δημοσιεύονται στο βιβλίο έχουν ξαναδουλευτεί και έχουν πολλές αλλαγές σε σύγκριση με τη μορφή που είχε ανεβεί στο ιστολόγιο.

Το βιβλίο επιλέχτηκε στην “μικρή λίστα” των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας 2010, στην κατηγορία του δοκιμίου.

Στην ειδική σελίδα που έχω φτιάξει μπορείτε να δείτε τα περιεχόμενα του βιβλίου, καθώς και στιγμιότυπα από την εκδήλωση παρουσίασης που έγινε στον Ιανό τον Μάιο του 2010.

Το βιβλίο μου “Γλώσσα μετ’ εμποδίων” κυκλοφόρησε το 2007 από τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου.  Είναι μια συλλογή κειμένων για τη γλώσσα, τα οποία οργανώνονται χαλαρά σε τέσσερις ενότητες. Η πρώτη ενότητα, «Μύθοι για τη γλώσσα», καταγράφει και προσπαθεί να καταρρίψει μερικούς από τους γλωσσικούς μύθους που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο –για το Hellenic quest, για το πλήθος των λέξεων της ελληνικής, για τις ελληνοκεντρικές ετυμολογίες. Στη δεύτερη ενότητα βγάζω το άχτι μου με τους λαθοθήρες, εκείνο το ενοχλητικό κλιμάκιο της γλωσσικής αστυνομίας που αντλεί μεγάλην ηδονή όταν βρίσκει ένα (πραγματικό ή υποτιθέμενο) λάθος σε κείμενα άλλων.  Κλείνοντας την ενότητα αυτή, ασχολούμαι και με το λεξικό Μπαμπινιώτη και την καινοφανή ορθογραφία που θέλησε να εισηγηθεί. Μετά τη δεύτερη ενότητα υπάρχει ένα Ιντερλούδιο, έτσι το είπα, που θίγει θέματα γραμματικής και θηλυκού γένους. Η τρίτη ενότητα, Δασείας Καταίρεσις, είναι αφιερωμένη στο μονοτονικό, ένα θέμα που έρχεται τακτικά στην επικαιρότητα με τις προσπάθειες για επαναφορά του πολυτονικού συστήματος. Τέλος, η τέταρτη ενότητα καταγράφει τα έργα και τις ημέρες της νεοκαθαρευουσιάνικης αντεπίθεσης –Νεοκαθαρευουσιάνικο Κοτσανολόγιο είναι ο τίτλος της. Εδώ σας ξεναγώ στο πολύχρωμο παζάρι των γυρολόγων της καθαρεύουσας -κοινώς, απ’ όλα έχει ο μπαχτσές. Υπάρχει κι ένα, μάλλον ευτράπελο, επίμετρο.

Περισσότερα γι’ αυτό το βιβλίο, μαζί και τα περιεχόμενά του, μπορείτε να δείτε στην ειδική σελίδα που έχω φτιάξει. Υπάρχει επίσης υλικό από την εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου στον Ιανό. Μπορείτε επίσης να δείτε τι έγραψαν άλλοι για το βιβλίο.

18 Σχόλια to “ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ”

  1. Χαίρετε. Με αφορμή τα όσα διάβασα στην κριτική σας για τη συζήτηση στη Bουλή, που ενέκρινε την τροπολογία για το μονοτονικό σύστημα, και ειδικότερα την τελευταία παράγραφο, όπου γράφετε: “Δεν έχω απαντήσει σε ένα από τα επιχειρήματα της πολυτονιάτικης καραμέλας: ότι το μονοτονικό ψηφίστηκε μόνο από 30 βουλευτές. Τα πρακτικά δεν επιτρέπουν να συναχθεί συμπέρασμα για τον αριθμό των παρόντων βουλευτών. [...] Βέβαια, παίζουν με τη νοημοσύνη μας: είναι γνωστό ότι στη Βουλή όλα τα νομοσχέδια ψηφίζονται από ελάχιστους βουλευτές, όταν είναι δεδομένος ο συσχετισμός των δυνάμεων. Και στην προκειμένη περίπτωση του μονοτονικού, ο συσχετισμός δυνάμεων μέσα στη Βουλή και έξω από τη Βουλή ήταν δεδομένος και συντριπτικός υπέρ του μονοτονικού.”,
    θα ήθελα να σας ρωτήσω (χωρίς να διαφωνώ με την ουσία του θέματος, που είναι ο αναμφισβήτητος συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων υπέρ του μονοτονικού κι ότι, εν τέλει, η τροπολογία θα ψηφιζόταν, όπως και να’ χει) κατά πόσο θεωρείτε ότι συμβιβάζεται ο ελάχιστος αυτός αριθμός βουλευτών με τα όσα αναφέρει το Σύνταγμα στο άρ. 67: “Η Βουλή δεν μπορεί να αποφασίσει χωρίς την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών, που όμως ποτέ δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το ένα τέταρτο του όλου αριθμού των βουλευτών.” (δηλ. 75 βουλευτές).
    Ευχαριστώ.

  2. sarant said

    Καλή ερώτηση.
    Η έγκριση του μονοτονικού δεν ήταν ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο συνταγματική από τις άλλες εγκρίσεις νόμων. Όταν δεν έχει γίνει αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας, θεωρείται ότι ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ενός κόμματος εκπροσωπεί όλους τους βουλευτές του κόμματός του. Έτσι, τις περισσότερες φορές, ιδίως όταν υπάρχει συναίνεση επί του θέματος, τα έδρανα είναι άδεια και συμμετέχουν μόνο οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για το θέμα βουλευτές. Με αυτό το τέχνασμα παρακάμπτεται η πρόνοια του Συντάγματος που λέτε. Τέχνασμα, ασφαλώς, πείτε το και τερτίπι αν θέλετε, αλλά δεν το εφεύραν για το μονοτονικό, ίσχυε από παλιότερα και εξακολούθησε να ισχύει και στη συνέχεια.

    Για την ιστορία, αυτά αναφέρονται στο βιβλίο μου “Γλώσσα μετ’ εμποδίων”.

  3. Ευχαριστώ για την άμεση απάντησή σας, η ερώτηση αποσκοπούσε ακριβώς σ’ αυτό: να δείξει πώς μερικά πράγματα που ο απλός πολίτης διαβάζει στο Σύνταγμα και τα θεωρεί αυτονόητα, στην πραγματικότητα παρακάμπτονται με διαδικασίες του στυλ “εικαζόμενη συναίνεση απόντων βουλευτών” κλπ. κλπ., πράγμα που φυσικά δεν υπάρχει πουθενά στο Σύνταγμα και δείχνει πόσο σοβαρά παίρνουν την υπόθεση δημοκρατία όλοι μάς κυβερνούν (και μάς κυβερνούσαν φυσικά). Σαφώς και δεν έχει σχέση με το μονοτονικό η όλη διαδικασία και έχει γίνει και εξακολουθεί να γίνεται επανειλημμένως, είναι όμως αλήθεια το ότι έγινε και στο μονοτονικό και προξενεί απορία η προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζονταν (και αντιμετωπίζονται) τόσο σοβαρά ζητήματα.
    Να είστε καλά.

  4. island said

    Μια ερώτηση. Γιατί οι φθόγγοι παρουσιάζονται με λατινικούς χαρακτήρες (γράμματα) και όχι με ελληνικά βλ. e,u,i,o,a αντί για ε,ου,ι,ο,α ; Κατά τα άλλα συμφωνούμε πλήρως

  5. sarant said

    Χμμ… μάλλον δεν είναι το κατάλληλο σημείο για την ερώτηση, καλύτερα θα ήταν στη σελίδα του άρθρου, αλλά δεν πειράζει.

    Καταρχάς, το βιβλίο Γραμματικής της 5ης-6ης Δημοτικού, αν μιλάτε γι’ αυτό, έχει τους φθόγγους με ελληνικά γράμματα, με διαφορετική γραμματοσειρά για να μη μπερδεύονται, και μέσα σε αγκύλες, π.χ. [α].

    Κανονικά όμως οι φθόγγοι γράφονται στο λατινικό αλφάβητο, γιατί αυτό είναι το διεθνές φωνητικό αλφάβητο. Έτσι γράφονται οι φθόγγοι όλων των γλωσσών, ανεξάρτητα από το αλφάβητο που χρησιμοποιούν (δηλ. και εβραϊκά, ρώσικα, αραβικά κτλ.)

  6. Γιάννης Τσιάλτας said

    Αγαπητέ κε Σαραντάκο,
    συγχαρητήρια για τη δουλειά σας πάνω στις “Λέξεις που χάνονται” όπως παρουσιάζονται στο ένθετο του “Βήματος της Κυριακής”.
    Κατάγομαι από τη Δυτ. Μακεδονία και κατοικώ στη Θεσσαλονίκη, οπότε πολλές απ’ αυτές μου είναι οικείες, κάποιες τις έχω ακούσει από τον πατέρα μου (72 ετών σήμερα).
    Θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο για τη λέξη “ζάβαλης”, η οποία δίνεται ως τουρκικής προέλευσης (από το zavalli) να σημαίνει τον δυστυχή. Υπάρχει όμως το ενδεχόμενο να είναι η λέξη βουλγαρικής-σλαβικής προέλευσης όπου “завали” σημαίνει βροχή. Στην περιοχή της Σιάτιστας υπάρχει επώνυμο “Ζάβαλης”. Το τοπωνύμιο “Σιάτιστα” όπως και πολλά άλλα στην κοντινή αλλά και ευρεία περιοχή είναι σλαβικά. Για παράδειγμα, υπάρχει θέση στη Σιάτιστα που λέγεται “Τσερβένα”, προφανώς από το “червена” που στη βουλγαρική σημαίνει “κόκκινος” λόγω των ερυθρών γαιών της θέσης. Οι κάτοχοι του επιθέτου Ζάβαλης διέθεταν εστιατόριο (πιθανώς παλιό χάνι;) σε στάση του ΚΤΕΛ με όνομα θέσης “Μπάρα”. Σχηματισμένη από βροχή; Ίσως.

    Συγχαρητήρια και πάλι για την προσπάθεια σας.
    Αν νομίζετε ότι μπορώ να σας φανώ με οποιοδήποτε τρόπο χρήσιμος στην προσπάθειας σας, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου.

    Φιλικά
    Γιάννης Τσιάλτας

  7. sarant said

    Σας ευχαριστώ αγαπητέ.

    Η λέξη ζάβαλης έχει την ίδια περίπου σημασία με την τουρκική zavalli, οπότε από εκεί πρέπει να έγινε ο δανεισμός -η βουλγαρική λέξη έχει πολύ διαφορετική σημασία. Αυτά τα λέω πρόχειρα, χωρίς να έχω μελετήσει το θέμα.

  8. ΓΙΩΤΗΣ said

    Καλημέρα κύριε Σαραντάκο.
    Επειδή δε μου απαντήσατε στο τελευταίο σχόλιο (με την ευκαιρία, να σας ευχαριστήσω που το σβήσατε), ανησυχώ μήπως σας πρόσβαλα με τον ενικό (πάντως δεν είχα τέτοια πρόθεση, μου βγήκε αυθόρμητα). Όπως ίσως καταλάβατε, δεν είμαι και πολύ εξοικειωμένος με το διαδίκτυο (συγκεκριμένα, με την επικοινωνία μέσω διαδικτύου), με την έννοια ότι γράφω χωρίς προφύλαξη, αλλά αφού τα στέλνω σε πρόσωπο που εμπιστεύομαι, θεώρησα ότι δεν υπάρχει πρόβλημα να συμπεριλάβω προσωπικά στοιχεία. Αν υπάρχει τέτοιο πρόβλημα, παρακαλώ να με συγχωρήσετε. Αυτές είναι οι λεγόμενες τρολιές; Δηλαδή, κείμενα είτε ανορθόδοξα είτε κακόβουλα; Δεν είχα τέτοια πρόθεση. Αν πάλι δε μου απαντήσετε θα καταλάβω. Ίσως βέβαια βάζω τα σχόλια σε λάθος μέρος, διαβάζω κάθε μέρα τα δημοσιεύματά σας, αλλά αφού δε θέλω να σχολιάσω κάτι εκεί, σκέφτηκα τα βιβλία.Ευχαριστώ. Εννοείται, παρακαλώ να σβήσετε και αυτό το σχόλιο αν αποκλίνει κατά οποιονδήποτε τρόπο από τα συνηθισμένα.

  9. sarant said

    Καλημέρα, θα σας απαντήσω ιδιωτικά.

  10. Иво said

    Η βουλγαρική λέξη από την τουρκική zavalli είναι «завалия» (ζάβαλια) καί σημαίνει δυστυχής, καημένος. Ενώ «завали» (ζαβαλί) είναι τέλειο ποιόν ενεργείας (ή κάτι τέτοιο) του ρήματος «вали» (βρέχει), π.χ. «ще/да завали» (θα/να βρέξει).

  11. Χρίστος Ρ. said

    Έχω στα χέρια μου τα “Λόγια του αέρα” (σήμερα στην “Πολιτεία”). Περιμένω την παρουσίαση στο ιστολόγιό σας.

  12. sarant said

    Α, να είστε καλά που κάναμε σεφτέ! Δεν θα περιμένετε για πολύ, αύριο είναι η παρουσίαση :)

  13. Tania Rahmatoulina said

    Πού μπορώ να βρω το βιβλίο: “Γλώσσα μετ’ εμποδίων”. Είναι πολύ περίεργο γιατί, ενώ πάντοτε ψάχνω βιβλία για τη γλώσσα, αυτό δεν το είδα ποτέ, Σε ποια βιβλιοπωλεία πουλιέται; Κυκλοφόρησε το 2007, υπάρχει ακόμα ή έχει εξαντληθεί;

  14. sarant said

    Kαλημέρα. Το βιβλίο ήταν εξαντλημένο, αλλά τώρα ανατυπώθηκε και υπάρχει στα μεγάλα βιβλιοπωλεία. Επίσης το βρίσκω στα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία. π.χ.
    http://www.politeianet.gr/books/9789608219496-sarantakos-nikos-ekdoseis-tou-eikostou-protou-glossa-met-empodion-125634
    ή
    http://www.protoporia.gr/glossa-met-empodion-p-297807.html

  15. Tania Rahmatoulina said

    Ευχαριστώ πάρα πολύ! Σε λίγες μέρες που θα επιστρέψω Κύπρο θα το παραγγείλω από την “Πρωτοπορία” (αν το στέλνουν στην Κύπρο). Παρεμπιπτόντως θα ήθελα να σας πω ότι… έχω “εθιστεί” τα κείμενά σας. Το γεγονός ότι σας ανακάλυψα στο ίντερνετ συνέπεσε με ένα ταξίδι μου στην Αλάσκα, όπου βρίσκομαι εδώ και έξι βδομάδες. Οπότε τα κείμενά σας τα περιμένω κάθε μέρα με μεγάλη ανυπομονησία. Όλα είναι ενδιαφέροντα. Όμως μ’ αρέσει πολύ και η αμεσότητα, η απλότητα του λόγου σας, της γραφής σας. Σας ευχαριστώ.

  16. sarant said

    Ώστε εχει φτάσει η χάρη του ιστολογίου στην Αλάσκα; Τιμή μου και χαρά μου και σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια -να τα λέμε από το ιστολόγιο!

  17. Tania Rahmatoulina said

    Σας είχα γράψει το πρωί (τώρα είναι νύχτα) για να διορθώσω το λάθος: “έχω εθιστεί ΣΤΑ κείμενά σας”, και είπα ότι αυτά παθαίνουν όσοι είναι άπειροι με τα κάθε λογής τάμπλετ. Τώρα είδα ότι δεν υπάρχει η απάντησή μου και αναρωτιέμαι μήπως πάλι έκανα λάθος με την τεχνολογία κι αντί να σας την στείλω, τη διέγραψα.

  18. sarant said

    Ούτε που το είχα προσέξει το “λάθος”, Φοβάμαι πως η απάντησή σας δεν ήρθε ποτέ εδώ. Κι εγώ βρίσκω φοβερές δυσκολίες όταν περιηγούμαι στον Ιστό με το κινητό,

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 7,719 other followers

%d bloggers like this: