Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Επιστολή προς είλωτες

Posted by sarant στο 25 Φεβρουαρίου, 2009


logodspphoto

Δανείζομαι τον τίτλο (και τα σκίτσα) από τη σημερινή (25.2.2009) στήλη του Στάθη Σταυρόπουλου στην Ελευθεροτυπία. Ένας μεταφραστής και αναγνώστης της στήλης του Στάθη, δέχτηκε από μια εταιρεία με την οποία συνεργάζεται, μια επιστολή με την οποία η εταιρεία τον καλεί, πολύ ευγενικά είναι η αλήθεια, να δεχτεί γενναία μείωση των αμοιβών του. Ο Στάθης αφιέρωσε όλη σχεδόν τη στήλη του στην επιστολή, και μπράβο του, γιατί έτσι παίρνει πολύτιμη δημοσιότητα το θέμα. Το κείμενο του Στάθη, μπορείτε να το διαβάσετε όλο εδώ. Παραθέτω τον πρόλογο, που μ’ αρέσει:

Όμως κάτι τέτοιο ή αυτό ακριβώς φανερώνει η σημειολογία τής εν λόγω επιστολής. Η οποία βασίζεται σε όλα τα στερεότυπα και τη ρητορική της εποχής μας, αποκαλύπτοντας τη λογική της -εξ όνυχος, για άλλη μια φορά ο λέων. Και τι λέων! μια κατσαρίδα που έχει μεταλλαχθεί σε σκορπιό.


Στη συνέχεια, ο Στάθης παραθέτει παράγραφο προς παράγραφο την επιστολή και ταυτόχρονα τη σχολιάζει -χωρίς να μασάει τα λόγια του. Εγώ όμως θα παραθέσω την επιστολή αυτούσια και ασχολίαστη, έτσι όπως τη διάβασαν και οι μεταφραστές συνεργάτες της εταιρείας.

alfadspphoto«Αγαπητοί συνεργάτες,

Με το παρόν, θα θέλαμε αρχικά αφενός να ευχαριστήσουμε όλους τους παλιούς μας συνεργάτες για τη στήριξη και τη συνεργασία τους σε έργα ιδιαίτερων απαιτήσεων της εταιρείας μας και αφετέρου να καλωσορίσουμε τους καινούριους στο δίκτυο συνεργατών μας.

Η Εταιρεία XXXXX ιδρύθηκε το 199… και έως σήμερα, χάρη και στη δική σας ποιοτική εργασία, υποστήριξη και συμβολή, η επωνυμία της είναι πλέον ταυτόσημη με την ποιοτική μετάφραση, ενώ κατέχει ηγετική θέση στην ελληνική αγορά.

Στο πλαίσιο αυτής της σχέσης μας και δεδομένης της επιδείνωσης της διεθνούς οικονομίας, όπως και των δυσοίωνων προβλέψεων για το τρέχον έτος, χρειαζόμαστε τη συνεργασία σας για να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις και τα συνεχή αιτήματα των πελατών μας για μείωση του κόστους.

Θα θέλαμε λοιπόν να ορίσουμε μια κοινή πολιτική έκπτωσης της τάξης του 20% για το τρέχον έτος προκειμένου να γίνουμε όλοι περισσότερο ανταγωνιστικοί και ευέλικτοι και να αντεπεξέλθουμε στις νέες συνθήκες της αγοράς, χωρίς σημαντική μείωση του αριθμού των έργων που αναλαμβάνουμε.

Η αποδοχή ή απόρριψη της πρότασής μας, ή οποιαδήποτε αντιπρόταση εκ μέρους σας, έγκειται καθαρά στη διακριτική σας ευχέρεια. Η συνεργασία μας δεν πρόκειται να επηρεαστεί, αν και, όπως είναι φυσικό, το τμήμα διαχείρισης έργων της εταιρείας μας, θα επιλέγει κατά προτεραιότητα τους συνεργάτες που παρέχουν τις πιο ανταγωνιστικές τιμές για τις ίδιες υπηρεσίες.

Ελπίζουμε να έχουμε την υποστήριξή σας και αναμένουμε επικοινωνία σας. Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την τοποθέτησή σας σε αυτή την πρόταση και παραμένουμε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

Με εκτίμηση»

Ο επίλογος του Στάθη ίσως φανεί υπερβολικά βίαιος -ίσως όχι: Αληταράδες, φονιάδες ανθρώπων κι ονείρων, «διαχειριστές ανθρώπινων πόρων», έστι δίκης οφθαλμός.

Εγώ θα ήθελα να προσθέσω μερικά ακόμα στοιχεία.

  • Πρώτον, προσέξτε ότι η εταιρεία πουθενά δεν κάνει λόγο για τη δική της συμβολή στην «συνεργασία». Δηλαδή, ναι μεν καλεί τους μεταφραστές να δεχτούν μείωση 20% των αμοιβών τους, αλλά η ίδια πουθενά δεν λέει αν θα περιορίσει κάπως τα γενναιόδωρα ποσοστά κέρδους της. Μπορεί να μην το λέει από σεμνότητα, μπορεί όμως απλώς να μετακυλίει τις συνέπειες της κρίσης στους «είλωτες» που λέει κι ο Στάθης. Οι οποίοι, βέβαια, δεν έχουν καμιά δυνατότητα μείωσης του δικού τους κόστους, αφού ούτε η ΔΕΗ μειώνει τα τιμολόγιά της, ούτε το ΤΕΒΕ τις εισφορές του.
  • Δεύτερον, πρέπει να σημειωθεί πως η εταιρεία δεν ξοδεύει και πολλά για τους συνεργάτες της: ούτε ένσημα κολλάει, ούτε εργαλεία τους παρέχει, ούτε στέγη.
  • Τρίτον, να προσέξουμε ότι δεν υπάρχει κανείς υπαινιγμός ότι το χαράτσι του 20% είναι προσωρινό κι ότι, αν/όταν περάσει η μπόρα η εταιρεία θα αποκαταστήσει τις παλιές αμοιβές με μια γενναία αύξηση μάλιστα. Παναπεί, τα κέρδη τα τσεπώνει ο εργοδότης, αλλά τις ζημιές τις μοιράζεται με τους εργαζομένους (αν δεν τους τις φορτώνει ολόκληρες).
  • Τέταρτον, πόσο πιο εύκολο είναι για τον εργοδότη να χειραγωγεί τον εργαζόμενο όταν οι εργαζόμενοι είναι απομονωμένοι, ο καθένας να βράζει στο ζουμί του! Μάλιστα, υπάρχουν και χειρότερα. Μου έχουν πει για άλλη εταιρεία, που στέλνει παρόμοια ραβασάκια, αλλά προσθέτει ότι «ήδη οι περισσότεροι συνεργάτες έχουν δεχθεί τη μείωση». (Αλήθεια; Ψέματα; Ποιος ξέρει. Πώς έλεγε ο άλλος, «οι άλλοι τα ξέρασαν όλα, πες τα κι εσύ», έτσι).

Οπότε, ίσως να μην είναι αδικαιολόγητος ο επίλογος του Στάθη, λέω.

32 Σχόλια to “Επιστολή προς είλωτες”

  1. Μπα. Μια χαρά τα λέει -και λίγα λέει
    (λέμε…)

  2. » προκειμένου να γίνουμε όλοι περισσότερο ανταγωνιστικοί και ευέλικτοι και να αντεπεξέλθουμε στις νέες συνθήκες της αγοράς, χωρίς σημαντική μείωση του αριθμού των έργων που αναλαμβάνουμε.»

    τι ωραια που τα λένε!!!Μωρέ μπραβο!

  3. mt said

    Αν και δεν έχω καμία σχέση με μεταφράσεις και τα διάφορα γλωσσικά, είχα πάντα την εντύπωση ότι ψίχουλα παίρνατε για ένα τεράστιο όγκο έργου. Μία φίλη μου ονειρευόταν να γίνει μεταφράστρια και την αποπήρα. Τώρα με αυτές τις γενναίες μειώσεις, τι απομένει?

  4. cyrus said

    Παναπεί, τα κέρδη τα τσεπώνει ο εργοδότης, αλλά τις ζημιές τις μοιράζεται με τους εργαζομένους (αν δεν τους τις φορτώνει ολόκληρες).

    Η οικονομική ιστορία της ανθρωπότητας σε μια φράση…

  5. Nicolas said

    Επιτέλους πια! να κατέβουν οι τιμές πιο κάτω κι από τις ινδικές, να γίνουν όπως στο Μπανγκλαντές. Το παράκαναν πια οι έλληνες μεταφραστές με τα λεπτουδάκια που ζητάνε. Κι αν κάνουν τη δουλειά τζάμπα, ακόμη καλύτερα.
    Ε, ρε Νίκο! μάλλιασε η γλώσσα μου να τους τα λέω, βαρέθηκα πια, τα ίδια και τα ίδια και μυαλό δεν βάζουν. Ίσως αλλάξουν τα πράγματα, όταν η Μαρία θα κουτσαίνει μόνον και δεν θα ασχολείται με άλλα επαγγέλματα (κουτσή Μαρία, αν μας ακούς, …).
    Τουλάχιστον, αυτή τη φορά, μας πήραν σβάρνα και οι εφημερίδες. Ίσως βοηθήσει να καταλάβει λίγο ο κόσμος ότι μεταφραστής είναι επάγγελμα και ότι δεν «ξυρίζουμε» μόνον σκεμπέδες όλη μέρα.

  6. Μπουκανιέρος said

    Μπράβο ρε Νίκο (Σαραντ)! Έκανες τη δουλειά που ήθελα. Δηλ. όταν διάβασα την επιστολή στο χαρτί της εφημερίδας, σκεφτόμουνα πόσο πιο ζωηρή εντύπωση θάκανε αν τη βλέπαμε έτσι, σκέτη, χωρίς τις διάφορες ηχηρές παρενθέσεις κλπ. του Στάθη.
    (Αλλά ξέρεις τη γνώμη μου για τις πνευματικές και ρητορικές ικανότητες του ανδρός.)

    Και κάτι άλλο. Είναι αλήθεια ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα γι’ αυτούς όταν οι εργαζόμενοι είναι απομονωμένοι κλπ.
    Ίσως όμως αρχίζει κι αυτό ν’αλλάζει – ακόμα και για τους μεταφραστές. Έχει εμφανιστεί μια Πρωτοβουλία Μεταφραστών Επιμελητών, έγιναν κάποιες συνελεύσεις κι είναι στα σκαριά το σωματείο.
    Το «ανταγωνιστικοί» και το «ευέλικτοι» μπορεί να πάρουν σημασίες που δεν τις έχουν φανταστεί!

  7. Nicolas said

    Αμήν!!!
    Καιρός ήτανε.
    Καλή επιτυχία.

  8. sarant said

    @Μπουκανιέρος: Στην προκειμένη περίπτωση, ο Στάθης έκανε καλά και άγια που ανάδειξε το θέμα, θαρρώ. Επίσης, μια και μιλάμε για την Πρωτοβουλία Μεταφραστών και Επιμελητών» rel=»nofollow»>, έχουν ένα ιστολόγιο (βλ. το λινκ) από το οποίο μπορεί κανείς να έρθει σε επαφή μαζί τους.

    Για ερωτήσεις και απαντήσεις εργασιακές αλλά και μεταφραστικές, υπάρχει και το φόρουμ της Λεξιλογίας -πολλοί από τους Λεξιλόγους συμμετέχουν και στην Πρωτοβουλία.

    @r5 και Νικόλα: Καλώς ορίσατε!

  9. ηλε-φούφουτος said

    Μακάρι να βρεθούν ρήτορες στο μέλλον που να στιγματίζουν καλύτερα τα ήθη και το νιουσπίκ των γιάπηδων και του νεοφιλελευθερισμού.

    Προς το παρόν, το «ανάθεμα την ώρα σας και τη μάνα σας» του Στάθη για το «περισσότερο ανταγωνιστικοί και ευέλικτοι» με καλύπτει απόλυτα!

  10. χαρη said

    Να πω κι εγώ, ως (πολύ…) παλιά μεταφράστρια, και από (πολλά – πολλά πολλά…) χρόνια ανενεργή, ότι αυτό ακριβώς που μέ πείραζε ήταν ότι η «κουτσή Μαρία» (και «ο κουτσός Μάριος» κυρίως (τότε)) αρκούνταν ακριβώς στα ψίχουλα και λέγανε κι ευχαριστώ, και πατούσαν και επί πτωμάτων για να το πούνε αυτό το ευχαριστώ. Τί να κάνεις μετά κι εσύ αν ζητούσες περισσότερα ήσουν όχι απλώς ούφο αλλά και βλάκας και ψώνιο. Τέλος πάντων, τώρα βλέπω είναι κάπως καλύτερα, τουλάχιστον αρχίζει μια συνεννόηση (με τα συνδικαλιστικά). Και (αγαπητέ (ή αγαπητή;!)) Μπουκανιέρος μην ξεχνάμε ότι έχουμε στη τρισχιλιετή μας (ιστορία) και τον πρώτο διδάξαντα για την απομόνωση μεταξύ τών εργαζόμενων (τότε σκλάβων) με τον μεγάλο μας φιλόσοφο που έδωσε και τόσο ξεκάθαρες εντολές «οι δούλοι να ‘ναι από διαφορετικές χώρες για να μη μιλάν τήν ίδια γλώσσα» (στην «πολιτεία» νομίζω αλλά μη μού ζητήσεις περισσότερα, έχω χρόνια να τον διαβάσω τόν κύριο πλάτωνα και επειδή μέ εκνεύριζε τον άφησα και στη μέση (αυτά, και συγνώμη για τον «άλλου (;) είδους» σχολαστικισμό αλλά δεν πιάνω μπαμ μπροστά σας (αλήθεια απο πού προέρχεται αυτό το «δεν πιάνω μπαμ» κύριε οικοδεσπότη;) στα γλωσσο-λεξικογραφο-ετυμολογικά…)

  11. xasodikis said

    Θα θέλαμε λοιπόν να ορίσουμε μια κοινή πολιτική έκπτωσης της τάξης του 20%

    Σε ένα ιδανικό σύμπαν, οι παραλήπτες της επιστολής θα συνεννοούνταν μεταξύ τους και θα εφάρμοζαν την προτροπή του εργοδότη επακριβώς, αφήνοντας το 20 % του προς μετάφραση κειμένου αμετάφραστο. Και όχι μαζεμένο, ε, αλλά σκόρπιες προτάσεις μέσα στο κείμενο -να πρέπει ο εργολάβος μπαρδόν, το τμήμα διαχείρισης έργων να το διαβάσει ολόκληρο και να τις εντοπίσει μία-μία. Και να δούμε πόσα απίδια βάνει ο σάκος…

    Α σιχτίρ!

  12. Nicolas said

    Συνονόματε, καλώς (ξανα)βρεθήκαμε! Χαίρομαι πολύ γι΄ αυτό το συμπλήρωμα της ιστοσελίδας σου, που μας δίνει ευκαιρίες για συζήτηση.
    Για να απαντήσω στην (πρώην) συνάδελφό μας (Χάρη) (traducteur un jour, traducteur toujours !), αυτή η κατάσταση των μεταφραστών μου θυμίζει το δίλημμα του φυλακισμένου, με την μόνη διαφορά (σημαντικότατη) ότι οι μεταφραστές μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, οπότε δεν υπάρχει, όπως στο αρχικό δίλημμα, αυτό το μειονέκτημα και κανονικά θα έπρεπε να συνεργαστούν για να πετύχουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Αλλά, είπαμε, των μεταφραστών τη δουλειά, τη βλέπει ο Nash και γελά.
    Και το παράδοξο των παραδόξων, είναι ότι, ενώ η ζήτηση μετάφρασης αυξάνεται και υπάρχει έλλειψη μεταφραστών (μεταφραστών είπαμε, ε; όχι ούφων – τα κατάφερα τα ελληνάδεψα τα ούφα!) οι είλωτες κατεβάζουν τις τιμές! οι μεταφραστές, εκτός από μαθήματα στοιχειώδους οικονομικής θεωρίας, θέλουν μάλλον κι ένα χέρι ξύλο για να στρώσουν.
    Έχουν δει τα μάτια μου… Στραβώθηκα! έκανα επιμέλεια «μεταφράσεων», με ορθογραφικά λάθη, με φράσεις που δεν υπάρχουν στο πρωτότυπο, με αλλαντάλλων γιατί ο άλλος «όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει» και μεταφράζει προς μία γλώσσα όπου δεν γνωρίζει καν τα τυπικά μίας χώρας, τι να μεταφράσει; μ΄ αυτά, όχι βιβλίο, τόμους μπορούμε να γράψουμε. Μια εποχή που είμασταν σπάνιοι επαγγελματίες, έλεγα καλό θα ήταν να έχει περισσότερους, να υπάρχει ανταγωνισμός, να ανέβει και το επίπεδο. Σκ… ανέβηκε το επίπεδο. Σήμερα βλέπω πράγματα που πριν είκοσι χρόνια ένας μεταφραστής δεν τολμούσε να παραδώσει. Αλλά δεν βαριέσαι, μωρέ, ας πάρω τα ψιχουλάκια μου και μετά τι με νοιάζει…
    Σταματάω, αρκετά σας έπρηξα, αλλά κάπου-κάπου να τα λέμε (ακόμη κι αν είναι φωή βοόντος), ίσως κάποια μέρα (ή νύχτα) να μπει στο κεφάλι τους.
    Περιμένω το σωματείο. Ελπίζω να βγει κάτι καλό.

  13. χαρη said

    Εμένα πάντως Nicolas αυτό που μ’ άφηνε ενεή (ναι;) όταν έκανα επιμέλειες ήταν η φοβερή τους επιδεξιότητα (τών «μεταφραστών») να κρύβουν τήν άγνοιά τους πίσω από μια καταπληκτική πιρουετική ικανότητα διανοητικών ελιγμών, να εφευρίσκουν δηλαδή προτάσεις αντί να μεταφράζουν προτάσεις! Μερικές φορές τούς θαύμαζες. Αλλά κι ο οικοδεσπότης μας έχει επισημάνει πολλά τέτοια στον άλλο του «τόπο» από καιρούς. Με τήν ευκαιρία, να τολμήσω να ρωτήσω μπας τυχόν και είσαι κι εσύ οικοδεσπότης – άλλου – λεξιλογικού – τόπου; (αν ναι, πολλά μερσί, μού ‘χετε κρατήσει πολλή συντροφιά από τήν αρχή τών ψαξιμάτων εδωμέσα – λόγω sarant αρχικά…)

  14. Nicolas said

    Εμένα, αυτό που με αηδίασε και εγκατέλειψα διάφορα μέρη και τόπους, αφήνοντας τους στο έλεός τους (και όχι στο έλεος του θεού, γιατί ο κακομοίρης θα αηδίαζε κι αυτός) είναι η ξερολία τους.
    Κάνει μία ερώτηση, του απαντάς σωστά και σου λέει «αχ, εγώ θα βάλω αυτό τελικά γιατί πάει πιο πολύ με το ροζ».
    Και τελικά, οι ιστότοποι όπου μπορείς να αλλάξεις γνώμες και να μάθεις και κάτι (σωστό) παραπάνω, καταλήγουν από ωραία καφενεία σε κακόφημα χαμαιτυπεία και λες «τι κάθομαι τώρα και χάνω τον χρόνο μου για χάννους». Και καταλήγουμε στο « La mauvaise monnaie chasse la bonne » και αντί να ανεβάσουμε το επίπεδο κατρακυλάμε.
    Δυστυχώς όχι, δεν είμαι οικοδεσπότης άλλου τόπου. Αλλά όταν έχεις θησαυρότοπους όπως αυτοί του Σαραντάκου, τι να κάνεις παραπάνω. Και κυρίως αυτό που εκτιμώ σ΄ αυτό τον άνθρωπο, είναι ότι δεν το παίζει «εγώ είμαι ο μάγκας ο καραμπουζουκλής» και διαβάζω πάντα με μεγάλη ευχαρίστηση αυτά που γράφει. Με μια λέξη, ο άνθρωπος είναι επαγγελματίας και δεν έχει ανάγκη να το δείξει, φαίνεται από μόνο του (Νίκο, είδες γλύψιμο; όχι, το πιστεύω ειλικρινά αυτό και είναι αλήθεια).
    Αλλά το πρόβλημα με αυτούς τους ξερόλες (ακόμη και στη γλώσσα μου ήρθαν να μου δώσουν συμβουλές κι ας μην έχει πατήσει ποτέ το πόδι τους στη Γαλλία ή κάποια γαλλόφωνη χώρα τουλάχιστον) είναι ότι μας χαλάνε την πιάτσα και δίνουν μία πολύ άσχημη εικόνα του επαγγέλματος. Πάντοτε ο χειρότερος εχθρός ήταν ο εσωτερικός !

  15. ηλε-φούφουτος said

    @Nicolas, συγγνώμη, θέλεις να πεις ότι δεν είναι τα Ελληνικά η μητρική σου γλώσσα!!

  16. χαρη said

    συμφωνώ με τήν κατάπληξη τού ηλε-φούφουτου, Nicolas, χαίρομαι πολύ δια τήν γνωριμία – ούτως ή άλλως – συμπάσχω δε απεράντως

  17. sarant said

    χάρη, το δεν πιάνω μπαμ δεν είναι καθιερωμένη έκφραση: υπάρχει ‘δεν πιάνω μπάζα (μπροστά του)’ που έχει φανερή χαρτοπαικτική προέλευση, και το ‘απόψε κάνεις μπαμ’.

  18. χαρη said

    @sarant το ξέρω οικοδεσπότη μας, και πάντα απορούσα τι’ναι αυτό που λέω, αλλά το λένε κι άλλοι, να τό ξέρεις αυτό! Εγώ δε το ακούω πάντα (σχεδόν) εναλλάξ με το «δεν πιάνει μία». Τέλος πάντων

    Και για να συμπληρώσω τα χτεσινά με τον Nicolas (μ’ όλο που ξέρω ότι δεν χρειάζεται, αλλά έτσι για να σέ φέρω (κι εγώ!)σε δύσκολη θέση Νίκο, και να κοκκινίσεις [ 🙂 ]πάλι) Ασφαλώς και πρόκειται περί Θησαυρότοπου όχι μόνο για το υλικό που περιέχει αλλά και για την ποιότητα τού ανθρώπου που το παρέχει

  19. Γιάννης Κ said

    Μα, ξέρουνε να διαβάζουνε αυτοί οι είλωτες? Αν δεν κάνω λάθος ήτανε οι σκλάβοι στην Σπάρτη. Όχι τίποτα άλλο, αν δεν ξέρουνε να διαβάζουνε γιατί να τους στέλνει επιστολή κανείς? Πολύ μπερδεμένα αυτά τα σημεία και η σημειολογία.

  20. sarant said

    @Γιάννη, καλώς ήρθες! Αλλά, στην εποχή μας και είλωτας για να γίνεις, πρέπει να’χεις πιτσιντί, τουλάχιστο.

  21. Nicolas said

    @ηλε-φούφουτος; γάλλος, γάλλος, παπαγάλος! όμως έχω ελαφρυντικό, τα έμαθα στην Ελλάδα. Έτσι κι αλλιώς, όλοι είμαστε λίγο-πολύ έλληνες.
    Ταρατατζούμ, μπουμ, μπουμ!
    (παρενέργειες ενός Margaux, Le baron de Brane, 1997 – είναι τα γενέθλια της γυναίκας μου σήμερα)

  22. χαρη said

    Και επειδή ο καθένας το βιολί του, να πω λοιπόν Νίκο ότι όντως, κι εγώ δεν το βρήκα πουθενά το «πιάνω μπαμ» ή το «πιάνω μία» (όχι ότι ξέρω να ψάχνω και καλά, αλλά είπα να κάνω κι εγώ μια έρευνα…) Λοιπόν το λέμε ενώ δεν υπάρχει: άλλη μια απόδειξη ότι όσες έχουμε το (κακό) γούστο να είμαστε φεμινίστριες εν ελλάδι λέμε ό,τι μάς κατέβη (και δεν πιάνουμε και μία…)

  23. ηλε-φούφουτος said

    @Nicolas: Chapeau! Chapeau!
    Άλλο δεν έχω τι να πω!

    Να τη χαίρεσαι! Χρόνια πολλά κι από μένα!

  24. Σωστός ο Στάθης.

  25. […] Πηγή και περισσότερες σκέψεις: https://sarantakos.wordpress.com/2009/02/25/eilotes/ […]

  26. kapa said

    Παιδιά καλημέρα, θέλω τη γνώμη σας:

    Είμαι μεταφράστρια και νέα στήν (ελληνική) αγορά. Έχω κάνει κάποιες συνεργασίες, αλλά είμαι άνεργη εδώ και 4 μήνες.
    Χτες λοιπόν μια ευγενική και χαμογελαστή κυρία από μεταφραστικό γραφείο μου πρόσφερε (χαμογελαστά) 6 ευρώ τη σελίδα (270 λέξεις περίπου…) για να συνεργαστώ μαζί τους. Της είπα ότι είναι πάρα πολύ λίγα, και μου ήρθε να σηκωθώ να φύγω, αλλά δεν ήξερα τί να κάνω. Τί κάνει κανείς σε αυτήν την περίπτωση; Και ποια είναι μια αξιοπρεπής χρέωση σελίδας στην Ελλάδα; Παρακαλώ μόνο σχόλια με καλή προαίρεση. Ευχαριστώ!

  27. sarant said

    Κάκια καλημέρα,

    Η τιμή που αναφέρεις, απ’ όσο ξέρω, είναι χαμηλή’ ωστόσο, έχω ακούσει ότι υπάρχουν και χειρότερες, δυστυχώς.

    Όμως, σου προτείνω να κάνεις ακριβώς την ίδια ερώτηση στο ειδικό μεταφραστικό φόρουμ Λεξιλογία, όπου υπάρχουν πάρα πολλοί συνάδελφοι με άριστη γνώση της πιάτσας:
    http://www.lexilogia.gr/forum/index.php

    Είναι απλό να γραφτείς μέλος και να θέσεις την ερώτηση στην ενότητα «Γενική συζήτηση για μεταφραστικά, ορολογικά και λεξικογραφικά θέματα» και είμαι βέβαιος πως θα πάρεις κατατοπιστικές απαντήσεις.

  28. Kapa said

    Ευχαριστώ πολύ, θα το κοιτάξω

  29. curiusrex said

    Αγαπητοί συνάδελφοι!

    Προσωπικά αντιμετωπίζω το πρόβλημα με ψυχραιμία!

    Αφού δεν μας ζητούν να τους κάνουμε σεξουαλικές χάρες για την τιμή που μας κάνουν να μας στέλνουν έργα…

    Θα ερθει και αυτό…Να είμαστε προσεκτικοί…και προετοιμασμένοι κατάλληλα 🙂

  30. marulaki said

    «ήδη οι περισσότεροι συνεργάτες έχουν δεχθεί τη μείωση»

    Καθαρή θεωρία παιγνίων…

  31. sarant said

    Μαρουλάκι: Ακριβώς!

  32. ο Μήτσος said

    Αμοιβές για μεταφραστή σε υπουργούς, υφυπουργούς και γενικούς γραμματείς που μάλλον θα έπρεπε να ξέρουν αγγλικά:

    http://fur.ly/3kfd

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: