Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ε, όχι και Γκρισελίδης!

Posted by sarant στο 12 Μαρτίου, 2009


Η Γκρισελίδης (κατά Μιχαηλίδη)

Η Γκρισελίδης (κατά Μιχαηλίδη)

Είσαι δημοσιογράφος. Διαβάζεις στην αγγλική Ιντιπέντεντ για μια ελβετίδα ονόματι Grisélidis Réal (1929-2005), η οποία ήταν και ιερόδουλη αλλά ήταν και συγγραφέας και που πρόσφατα τα οστά της μεταφέρθηκαν στο Κοιμητήριο των Βασιλέων της Γενεύης, πλάι στον Μπόρχες και τον Πιαζέ, αν και πολλοί αντέδρασαν στην απόφαση αυτή. Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα, οπότε αποφασίζεις να γράψεις. Τι κάνεις όμως μ’ αυτό το ανοικονόμητο το όνομα που πρώτη φορά το συναντάς στη ζωή σου;

Εγώ τι θα έκανα; Θα πήγαινα στο γκουγκλ, θα έβαζα Griselidis, θα έβλεπα ότι είναι και ο τίτλος όπερας του Μασενέ, άρα θα το έγραφα «Γκριζελιντί» ή «Γκριζελιντίς», χωρίς να ξέρω πολλά γαλλικά. Αυτό θα μου έπαιρνε ένα λεπτό της ώρας. Αν είχα άλλο μισό λεπτό της ώρας, θα έβαζα στο Γκουγκλ τις δύο εκδοχές, και θα έβλεπα ότι πριν από ένα μήνα είχε γράψει στα Νέα ο Μητσός για την ίδια, και την είχε πει «Γκριζελιντίς», άρα μάλλον έτσι πρέπει να προφέρεται. Αν είχα λίγη περισσότερη ώρα στη διάθεσή μου, θα έβλεπα ότι η υπόθεση της όπερας είναι παρμένη από ένα παραμύθι του Περό, ο οποίος το πήρε από τον Βοκάκιο ή τον Πετράρχη, και ότι αυτό το μυστήριο Γκριζελιντίς είναι η εκλατινισμένη μορφή του πιο οικείου Γκριζέλντα.

Ο Χρ. Μιχαηλίδης στη σημερινή Ελευθεροτυπία δεν έκανε ό,τι θα έκανα εγώ και έγραψε τα εξής:

Η ταφή της Γκρισελίδης Ρεάλ

ΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ των βασιλέων στη Γενεύη φιλοξενεί μόνον εκείνους που κρίθηκε πως, όσο ήταν εν ζωή, «είχαν θετική επίδραση στην Ελβετία ή και στον υπόλοιπο κόσμο». Μ’ αυτά τα λόγια προλόγισε χθες η ρεπόρτερ του BBC Ιμοτζεν Φόουκς την εκπληκτική ιστορία της ταφής τής πιο διάσημης ιερόδουλου της χώρας, μιας εκπληκτικής γυναίκας με επώνυμο που μοιάζει ισπανικό, Ρεάλ, και πρώτο όνομα που φέρνει σε ελληνικό, Γκρισελίδης (γραμμένο Griselidis), βέρα Ελβετίδα όμως, γεννημένη στη Λωζάννη τον Αύγουστο του 1929, χωρισμένη μητέρα 4 παιδιών. Οταν πέθανε στα τέλη Μαΐου του 2005 και ετάφη τότε στο δημοτικό κοιμητήριο της Γενεύης, η αγγλική εφημερίδα «Ιντιπέντεντ» την είχε δοξάσει στη νεκρολογία της, περιγράφοντάς την ως «μια μοναδική γυναίκα, που ήταν μια εξαιρετικά ταλαντούχα συγγραφέας, αλλά και μια επαναστάτρια ιερόδουλος».

Μα, το βάζει ο νους σας, γυναικείο όνομα Γκρισελίδης, σα να’ ναι κανένας ομογενής από τον Καύκασο; Και μάλιστα άκλιτο: η Γκρισελίδης της Γκρισελίδης! Εκτός κι αν ο δημοσιογράφος το έκανε στ’ αστεία επειδή και το δικό του όνομα είναι Μιχαηλίδης, οπότε πάω πάσο.

Κατά τα άλλα, θα συμφωνήσω απόλυτα με τον συντάκτη που γράφει «ταλαντούχα» και (στο υπόλοιπο τμήμα του άρθρου που δεν το παρέθεσα) «βουλευτίνα», αλλά ίσως πρέπει να αποφασίσει πώς κλίνεται η «ιερόδουλος», διότι δεν μπορεί να έχει γενική «της ιερόδουλου» και πληθυντικό «οι ιερόδουλες». Και βέβαια, η εφημερίδα Tribune της Γενεύης δεν μπορεί να λέγεται «Τρίμπιουν» αλλά «Τριμπύν» ή «Τριμπίν» αν είστε της απλογράφησης.

Θα μου πείτε, και ίσως θα έχετε δίκιο, ότι αν γκρινιάζουμε πολύ με τους μεταγραμματισμούς, θα αρχίσουν (που έχουν ήδη αρχίσει) οι εφημερίδες να αφήνουν όλα τα ξένα στο λατινικό αλφάβητο. Οπότε, ίσως να είναι καλός κι ο συμπαθέστατος Γκρισελίδης…

45 Σχόλια to “Ε, όχι και Γκρισελίδης!”

  1. neostipoukeitos said

    Εγώ νομίζω ότι πρόκειται πράγματι για ομογενή ποδοσφαιριστή από την Τασκένδη, που μόλις πήρε μεταγραφή στη Ρεάλ. Τι δηλαδή, ξέρεις εσύ καλύτερα απ’ τον Μιχαηλίδη; 🙂

    Πάντως, «η Γκρισελίδης» διεκδικεί επαξίως μια θέση στη στρατιά των ερμαφροδίτων σου, μαζί με τα «η συντάκτης», «η παίκτης» και τα συναφή.

  2. Μαρία said

    Όπως πληροφορούμαι απ’ τη βίκι η Ρεάλ είχε μείνει και στην Αθήνα, όταν ήταν πιτσιρίκα.
    Στο «ιερόδουλος» ο τονισμός σε πειράζει; (Μη μου πεις οτι η Ιντιπέντετ γράφει ιερόδουλος.)
    Τελικά ο Μιχαηλίδης έχει κάτι με την Ελβετία;

  3. Μαρίνος said

    Γάτος ο Μιχαηλίδης στην αναγνώριση των ελληνικών ονομάτων! Του ξέφυγε όμως η Ιμογένη (θυμάστε κάτι παλιά αστυνομικά του Γαλαξία, «Μη θυμώνεις Ιμογένη»;) και την άφησε Ίμοτζεν…

  4. Μαρία said

    Βέβαια. Είχαν νομίζω και κίτρινο εξώφυλλο αλα ιταλικά. Ο Μιχαηλίδης όμως τότε έψελνε στη Ροδεσία και εξάλλου δεν ασχολείται με Γαλλίδες.

  5. ppan said

    ηρωϊδα του εσμπραγιά η θρυλική ιμογένη.

  6. konidaris said

    Υποψιάζομαι πως ο βιαστικός αρθρογράφος θα το φαντάστηκε ως «η Γκρισελίδη- της Γκρισελίδης». Άλλο με απασχολεί. Το «Ρεάλ». Το είχε από παλιά ή απλά κάποια στιγμή συνάντησε επαγγελματικά τη φερώνυμη ομάδα;

  7. Μαρία said

    Επισκεφτείτε την «Ασπασία» σύλλογο που δημιούργησε η Ρεάλ για τα δικαιώματα των πορνών.
    http://www.aspasie.ch/

    Νίκο, είσαι πράγματι πανεπιστήμιο.

  8. ppan said

    πάντως και σε σχέση με τις κακοήθειες που γράφατε χτες για τον μιχαηλίδη (σίγουρα θάχει λόξιγγα..) ότι τάχα μου προτιμά τις ψηλοκρεμαστές συντάξεις γιά να φτάσει τις 250 λέξεις που πρέπει να γράψει, θα προσέξατε ότι σας διαψεύδει: «λουίς μπόρχες». ναι κύριοι!! κόβω το «χόρχε» για να σας δείξω ότι είμαι άνετος, έχω τόσα να γράψω που δεν με χωράει η στήλη. αύριο θα γράψω για τον φερντινάν σελίν και μεθαύριο για τον μαρία ρίλκε.

  9. Μπουκανιέρος said

    Ότι η γαλλική γλώσσα και κουλτούρα δεν είναι το φόρτε του, αυτό έχει γίνει πασίγνωστο – εκείνο που με εντυπωσιάζει εμένα είναι η άγνοια που δείχνει συχνά και για τα βρετανικά πράγματα.
    Με αφορμή τη σκωτσέζα Ιμογένη (του Εσμπραγιά), θυμήθηκα ότι κάποτε είχε βγάλει τον Ντύλαν Τόμας εθνικό βάρδο της Σκωτίας…

  10. Μαρίνος said

    Και μια και αρχίσαμε τις κακίες, εγώ θυμάμαι το εξής: κάποια στιγμή που ο Μπέργκμπαν είχε πει ότι βλέπει τις παλιές ταινίες του και παθαίνει κατάθλιψη (ο άνθρωπος έλεγε ότι δεν μπορούσε να βλέπει εκ των υστέρων το έργο του), ο Μιχαηλίδης θριαμβολογούσε, λέγοντας ότι δικαιώθηκε το ένστικτό του όταν τον έσερναν οι διανοούμενοι φίλοι του τη δεκαετία του ’70 στις καταθλιπτικές και απαίσιες ταινίες του Μπέργκμαν. Όταν πέθανε ο Μπέργκμαν φυσικά υπήρξε το απαραίτητο copy-paste εγκωμιαστικό σχόλιο στην τελευταία σελίδα, για τις αριστουργηματικές ταινίες του μεγαλοφυούς σκηνοθέτη…

  11. Παρότι το να κομίζεις Wikipedia στο Σαραντάκο είναι λίγο μάταιο, να πώ ότι στο σχετικό άρθρο λέει ότι αν και γεννήθηκε στην Ελβετία, η σχωρεμένη έζησε τα παιδικάτα της στην Αλεξάνδρεια και στην Αθήνα. Μπας και είναι απόγονος εκείνων που ήρθαν μετά το ’22 με τουρκικό επώνυμο, το οποίο εξελληνίσθηκε όπως-όπως από τις ελληνικές αρχές. Ή μήπως αυτοεξελλήνισε ο πατέρας της το επώνυμό του όταν εγκαταστάθησε στη Σβίτσερη από καμιά πόλη του Πόντου ή την Πόλη;

  12. sarant said

    ΣκύλεΒΚ: το επώνυμό της δεν έχει τίποτα το ελληνικό, Réal. Το… Γκρισελίδης είναι το μικρό όνομα, όπως εμένα με λένε Νίκο -αυτή τη λέγαν Γκριζελιντίς (ή Γκριζέλντα). Κι ο πατέρας της ελβετός ήταν αλλά δίδασκε σε γαλλικά σχολεία του εξωτερικού, πρώτα στην Αλεξάνδρεια και μετά στην Αθήνα.

  13. Σοφία said

    Αυτό με τα ονόματα που δεν κλίνονται το πρόσεξα κι εγώ σε ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα, όπου η λέξη Αλβιονάκι (με όμικρον παρακαλώ πολύ κι ας λέει ο Μπαμπινιώτης ότι η Αλβιώνα γράφεται με ωμέγα) είχε γενική του Αλβιονάκι. Αναρωτιέμαι αν και στον πληθυντικό παραμένει τα Αλβιονάκι, των Αλβιονάκι κ.λπ.

  14. Αααααααα, μπερδεύτηα. Συγνώμη, ένας σκύλος είμαι!

  15. ηλε-φούφουτος said

    Μαρίνε, κι εγώ είχα προσέξει αυτό που επισήμανες με τον Μπέργκμαν!

    Να ‘ναι καλά πάντως ο άνθρωπος, ο Μιχαηλίδης λέω, που τουλάχιστον μας κάνει και γελάμε, κι ας μην το επιδιώκει!

    Κάποτε στη θέση του ήταν ο Μαύρος Τρύπας. Με κείνον καθόλου δεν γέλαγα, κι ας το επιδίωκε, κι ας τον προωθούσε η Ελευθεροτυπία σαν ισάξιο του Λαζόπουλου.

  16. Τι ητανε να προσπαθησω να τον δικαιολογησω, μερα που ‘ναι (Παρασκευη + 13)! Ανοιξα σημερα την εφημεριδα και μοριξε μια Τερίζα καταμουτρα…

  17. sarant said

    Το οποίο, το Τερίζα εννοώ, εκτός από αποτρόπαιο δεν είναι καν «σωστό» γιατί αν θες να τα κάνεις όλα σωστά πρέπει και το πρώτο «ε» να το γράψεις μεταξύ ι και ε, και το αρχικό ταυ πρέπει να το πεις κάπως σαν τσ, οπότε πρέπει να γράψεις (με αυτή τη λογική) κάτι σαν «Τσιρίζα» (διασταύρωση Σύριζα και τσιρίδας).

  18. ηλε-φούφουτος said

    Μια κατσαριδούλα
    η μικρή Τιρίζα
    μπήκε μες στην μπρίζα
    κι όλα τσιτσιρίζα!

  19. sarant said

    Ηλεφού, νομίζω ότι αυτό το «τσιτσιρίζα» πρέπει, κατά Μπαμπινιώτη, να το γράψουμε «τσυτσυρίζα» για να αναδειχθεί το ετυμολογικό ίνδαλμα της λέξης. (Για όσους δεν το ξέρουν, το λεξικό Μπαμπινιώτη χρησιμοποιεί τη γραφή «τσυρίζω» και «τσυτσυρίζω», επειδή προέρχονται από το «συρίζω»).

  20. Ασε, πηγα και παραμεσα και στη στηλη της κας Τετας Παπαδοπουλου επεσα σε κατι εκταρια. Πολλαπλασιστε το, κυρια μου, επι 10 και καντε το στρεμματα! Λες και ολοι οι ελληνες αγοραζουμε τα οικοπεδα μας σε εκταρια, αφου μετρησουμε τις πλευρες τους σε γιαρδες (η ποδια) και εκτιμησουμε αν μας συμφερει η απσοταση (σε μιλια) απο το εξοχικο μας!
    Αλλα αυτο ειναι απο μονο του ενα κεφαλαιο ολοκληρο!

  21. ηλε-φούφουτος said

    Αγαπητέ οικοδεσπότη, το λεξικό Μπαμπινιώτη περιλαμβάνει επίσης το «σίζω» με την κυριολεκτική ομηρική σημασία «τσιτσιρίζω» (έτσι έκανε το μάτι του Πολύφημου όταν τον τύφλωσε ο Οδυσσέας), λες και το χρησιμοποιεί κανείς σήμερα, και στο ίδιο λήμμα υπάρχει το παράδειγμα «το φίδι σίζει» (!). Δεν μπορώ να δω αν το έβγαλε στην τελευταία έκδοση.
    Λεξικά αυθεντίες δεν υπάρχουν!

  22. cyrus said

    Μια που πιάσαμε την Teresa, να προσθέσω ότι μπορεί κανείς να κάνει μπόλικες παραλλαγές, μια που η πρώτη συλλαβή μπορεί να είναι «τε», «τι» ή το γνωστό ενδιάμεσο φωνήεν που δεν είναι ακριβώς ούτε ε, ούτε ι, ούτε α, ούτε ο, η δεύτερη μπορεί να είναι «ρι» ή «ρέι», και η τρίτη «ζα» ή «σα». Οπότε, με τόσες «νόμιμες» πιθανότητες, γιατί να μη βάλει κανείς το γνωστό ελληνοποιημένο «Τερέζα» και να ξεμπερδεύει;

  23. Δεν με λετε:
    η γνωστη «Μητερα Τερεζα», που γεννηθηκε στο Τετοβο, αλβανικης καταγωγης αλλα -ας πουμε- ΦυροΜακεδονικης υπηκοοτητας αλλα εζησε στην Ινδια, πως στο καλο πρεπει να προφερεται;

  24. sarant said

    Η Μητέρα Τερέζα, προφανώς έτσι, «Τερέζα». Αλλιώς να την πεις Agnesë Gonxhe Bojaxhiu, όπως ήταν το όνομά της.

    Παρέμπ, βλέπω πως το Τερέζα είναι αβέβαιης ετυμολογίας, άλλοι προτείνουν τη Θήρα (όπου γεννήθηκε η παλιά αγία Τερέζα) γιαυτό και στα ελληνικά το είχαμε πει Θηρεσία, κι άλλοι το ελληνικό «θερίζω». Οπότε δικαιώνεται και η γραφή Τερίζα του Μιχαηλίδη (πλάκα κάνω) διότι ήθελε απλώς να θυμίσει την ετυμολογία της.

  25. cyrus said

    Αν είναι ισπανικής προέλευσης, τότε ίσως έχει κάποια σχέση με τα δάκρυα. Αν είναι απευθείας από τα λατινικά, τότε ίσως έχει κάποια σχέση με το teres, που σημαίνει «λείος».

    Εικάζω, φυσικά.

  26. Καλησπέρα,
    Θα μπορούσε να είναι Φαιοσελίδου ή και Φαιοαλατίδου, εάν για την δεύτερη περίπτωση αγνοούσαμε την οξεία στο e του sel 😀

    Με αφορμή το θέμα της Μητέρας Τερέζας:
    1) Έλεος με την αγγλική προφορά όλων των ξένων ονομάτων. Τερίζα βρήκε ο ένας, Πήτερ Τσαϊκόφσκι άκουσα σήμερα και μια άλλη φορά Αντόνιο-ου Βιβάλντι. Άραγε παλαιότερα «διάβαζαν» όλα τα ξένα ονόματα στα γαλλικά;
    2)Μπορεί να γράφουμε αναφερόμαστε, έχουμε φίλους, φίλες κλπ Τερέζες, Τερίζες, Τερέζ, Γκι, Σεσίλ, Τσετσίλιες κλπ, αλλά νομίζω για την Καθολική Εκκλησία (στην Ελλάδα) είναι Θηρεσία, Βίτος, Καικιλία κλπ.
    Δείτε εδώ (θέλει βέβαια αρκετή κυλιση) http://homepages.pathfinder.gr/npsailas/ecclesia.htm
    Άσχετο: Κάποτε υπήρχε μια σειρά κινουμένων σχεδίων, όπου είχε κάποια σχέση με την Αρχαία Αίγυπτο. ΟΚ ας μην έλεγαν Η Ίσις της Ίσιδος, Ο Όσιρις, του Οσίριδος, αλλά η Ίση/ι της Ίση/ις, ο Όσιρης του Όσιρη αλλά όχι και η Ίσις της Ίσης, ο Όσιρις του Όσιρις και ο Χόρους του Χόρους για τον Ώρο.

  27. Διαβαζω οτι σημερα ο πρωθυπουργος μας εστειλε συγχαρητηριο τηλεγραφημα στο νέο Πρωθυπουργό της Λετονίας κ. Valdis Dombrovskis. Η ελληνικοτης του ονοματος του ειναι προφανης, ε;

  28. εγώ παλι νομισα(βλεποντας εδώ τον τιτλο του ποστ) οτι καποιος κατηγορησε τον Σαραντάκο για Γκρισελίδη επεδή το χρωμα των ιστεσελίδων μπλογκ του ειναι προς το γκρι ..

  29. sarant said

    Λοιπόν, δεν θα το πιστέψεις, αλλά όταν έγραφα το κείμενο σκεφτόμουν να κάνω μια αναφορά στους λετονούς-λιθουανούς και τελικά το ξέχασα… και τώρα μου το θύμισες. Μερικά ονόματα λετονικά θα μπορούσαν πραγματικά να περάσουν για ελληνικά. Υπάρχει κι ένα μυθιστόρημα του Αλ. Κοτζιά, «Ο γενναίος Τηλέμαχος», όπου ο κεντρικός ήρωας, ονόματι Τηλέμαχος Ζουκαΐτις είναι Λετονός (ή Λιθουανός).

  30. Τηλεμαχος; Μπα; Ο Οδυσεας εφτασε μεχρι τη Βαλτικη;
    Νομιζω πως οι Λιθουανοι εχουνε πολλα επωνυμα σε -ας. Οχι, δεν ειναι Μανιατες!

  31. ηλε-φούφουτος said

    @Ντροπαλέ (σχ. 26) Υπάρχουν και χειρότερα! Σε υποτίτλους βλέπω ακόμη και αρχαιοελληνικά ονόματα να δίνονται άκλιτα (π.χ. «ο Αλίπιο» αντί «ο Αλύπιος»).
    Στο ολίσθημα της ακλισιάς πέφτει και το σάιτ που παραθέτεις. Από τη μια έχει διάσπαρτες καθαρευουσιανιές τύπου «διά τό ιερό κονκλάβιο» (εδώ να αναγνωρίσω τουλάχιστον ότι βάζει τόνο στο «διά» και δεν το αφήνει άτονο όπως συνηθίζουν πολλοί) και «Εις τά παρόντα κείμενα», από την άλλη μιλάει για τη «συνθήκη του Λατεράνο» αντί του Λατερανού όπως έχει καθιερωθεί σε όλα τα σχολικά εγχειρίδια και στις εγκυκλοπαίδειες.

  32. SophiaΟικ said

    Κοιτάζω την ειδηση για την Τερίζα και βλέπω ότι το θύμα λέγεται Τερέζα ντε Σιμόν(ε) (αγγλιστί Teresa de Simone). Στην Ελευθεροτυπία είπαμε Τερίζα ντε Σιμόουν. Βεβαίως ενας άγγλος πιθανόν να το έλεγε Σιμόουν αν και όχι όπως το λέμε στα εληνικά το -όου, αλλλά μήπως το έχουμε παρακάνει ελαφρώς με τα όου και τους λοιπούς αναστεναγμούς στη μεταφορά ξένων ονομάτων; Στο κάτω κάτω το Τερέζα ντε Σιμόν ακούγεται αρκετά μη-αγγλικό ωστε να αντιληφθει ο αναγνωστης ότι η κακομοίρα η Τερέζα ήταν μάλλον γονος Ιταλών μεταναστών (το BBC αναφέρει ότι οι γονεις της έχουν επίθετο Sedotti ο.ε.δ.). Όσ για το πώς προφέρεται για να δώ το λεξικό… Χμ, ναι λέει Τερίζα ή Τιρίζα ή Τερέιζα ή Τρίσα (στα αμερικανικά, λέει αλλά εγώ το έχω ακούσει και στο Λονδίνο) ή συνδιασμός των ανωτέρω ή αυτοσχεδιάστε. Τώρα ξέρουμε κυρίες και κύριοι γιατι οι Άγγλοι το έχουν καταργήσει το όνομα και το έχουν κάνει Τέσσα, Τες, ίσως μελλοντικά και σκέτο Τς. Εμείς όμως… ντε Σιμόουν, όπως λέμε Τσαρλς Λόουσον (ναι, τον έχω δει κι έτσι τον ηθοποιό του παλιού σινεμά.

  33. ηλε-φούφουτος said

    @SophiaΟικ εννοείς αυτόν που κάποτε γραφόταν Τσαρλς Λώτον;

    Πάντως δεν ξέρω αν αυτό που μ’ ενοχλεί περισσότερο σε ό,τι συζητάμε είναι η ίδια η πράξη ή αυτό που εισπράττω ως ήθος του συντάκτη, ο μαντάμ-σουσουδισμός δηλαδή ή ότι απλώς ο ημιμαθής θέλει να μου κάνει τον έξυπνο.

    Αυτό το λέω γιατί και παλιότερα υπήρχαν τέτοια φαινόμενα αλλά τα θυμάμαι με γλυκιά συμπάθεια.

    Μία περίπτωση ήταν ο Αλέξης Κωστάλας (απόλυτος θεσμός στα καλλιτεχνικά από τηλεοράσεως – και δικαίως), που χρόνια προσπαθούσε να μας μάθει να μη λέμε τα μπαλέτα Μπολσόι αλλά Μπαλσόι (με μια ιδέα ουρανικότητας στο λ και μια εσάνς παχύτητας στο σ).

    Άλλη περίπτωση η Ροζίτα Σώκου (επίσης συμπαθής σαν γραφική δασκάλα). Έχω ηχογραφημένο απόσπασμα απ’ το ραδιόφωνο, όπου προσπαθεί να διδάξει το πανελλήνιο πώς να προφέρει σωστά την Claudia Cardinale!
    Καυτηριάζει τους Έλληνες που προφέρουν «Κλα-ούν-ντια» , γιατί θα έπρεπε να προφέρουν «Κλάου-dια» (το «άου» σαν δίφθογγο και το -ντι- χωρίς να προηγείται -ν-, συνοδίτης φθόγγος που λένε κι οι γλωσσολόγοι). Όσο μιλάει, φορτώνει μ’ αυτά που λέει και στο τέλος αρχίζει να κραυγάζει με πάθος «κλάου» «κλάου» «κλάου», σαν πουλί, για να το εμπεδώσουμε!

    Κάθε φορά που το βάζω μού φτιάχνει τη διάθεση!!

  34. Μαρίνος said

    Ηλε-φούφουτε, συμφωνώ απόλυτα για τον μανταμ-σουσουδισμό!
    Επιπλέον το «κλάου-κλάου», μαζί με τα μπόστεια γραμματόσημα του τελευταίου ποστ του οικοδεσπότη, μου έφτιαξαν το βράδυ! Ακόμα γελάω..

    Α! και σήμερα στην Ελευθεροτυπία διάβαζα κάπου για «βουνοκορφές της Appalachia»… η γνωστή Αππαλαχία, συνορεύει με τη Νομανσλάνδη -αλλά νομίζω αυτό κολλούσε σε άλλο ποστ. Συμπαθάτε με, ταξίδευα όλο το απόγευμα…

  35. SophiaΟικ said

    Καλά, έγραψα Λώσον ενω εννούσα Λώτον, όπως ο λωτός των λοτών.

    Ο Κωστάλας όμως ηλε-φ είναι θεσμός και ο τρόπος που λέει Μπαλσόι και γεμίζει το στόμα του ανήκει σε άλλη κατηγορία προφοράς και διανόησης. ΜπαΛΛΛ-ΣΣΣουοοι και ξερό ψωμί (ή μάλλον κιε κσερουό ψουομίε, με κίνδυνο να θυμίζει κανεις τον Χάρρυ Κλιν στο σκετς με τον Δράκουλα των Καρπαθίων).

    Όταν γίνουν Κωστάλες κι οι δημοσιογραφισκοι της Ελευθεροτυπίας τότε να δεχτούμε τα ωου- ωου (εναλλακτικά με κανένα βάι-βάι-βάι στα εωδιάμεσα, για να ειναι πλήρες το μοιρολόι).

    Αλλά τουλάχιστον ο Κωστάλας πήγαινε προς την προφορά στη γλώσσα της λέξης, ο Λώσον κι ο Λόουσον είναι διαφορετικά ονόματα.
    Άλλο που έχιε πα΄ρει τομάτιμου είναι τα βάσανα του σκηνοθέτη Adrian Lyne. Παλιά τον λέγαμε Αντριαν Λυν, τώρα δεν εχει αγγίξει κανείς το μικρό, γιατι μάλλον το Έιντριαν θα ακουστεί πολύ επιτηδευμένο, αλλά τοεπίθετο έχει γίνει Λάιν. Φυσικά το σωστόείναι το παλιότερο, μόνο Αμερικανοί που δεν ξερουν κατά που πέφτειη Αγγλία και Eλληνες που γράφουν κινηματογραφικές στήλες το λένε όψιμα Λάιν.

  36. Λίγο αργά, αλλά σήμερα η Τερίζα έγινε Τερέζα:
    http://new.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=27101

  37. sarant said

    Μαρίνο, λες να μας διαβάζει;

  38. Υπάρχει ένας τρόπος να το διαπιστώσουμε, να διοχετεύσουμε πλαστές πληροφορίες (ή διαβάζω πολύ Γκράχαμ Γκρην;)!

  39. sarant said

    Γκρέιαμ Γκριν, πτωχέ Μαρίνε!

  40. dytistonniptiron said

    Όου γιες, άι φοργκότ! (γιες ή γες;)

  41. dytistonniptiron said

    (μα τι κάνω λάθος με το προφίλ μου και δεν κλικάρει;)

  42. sarant said

    Μήπως όταν συνδέεσαι πρέπει να κάνεις κάτι;

  43. Μπα δεν βγάζω άκρη… Δεν πειράζει, θα μπαίνω αποσυνδεδεμένος (αλλά όχι αποσυντονισμένος).

  44. Nicolas said

    Επιστρέφω γιατί διάβασα αυτό:
    http://sexes.blogs.liberation.fr/agnes_giard/2009/03/une-putain-au-p.html

    Από τον κόκκορα στο γάιδαρο, όπως λέμε και στα γαλλικά, θυμάμαι μια φορά που ήμουν στη Bruges (του Βελγίου, όχι της Γαλλίας), πήγα να δω στην εκκλησιά εκείνη τη μαντόνα του Michelangelo και ακριβώς μπροστά μου δυο κυράτσες. Τις ακούω που μιλούν ελληνικά, δεν λέω τίποτα, και καλά έκανα, θα έχανα! Διαβάζει η μιά το ταμπελάκι κάτω από το άγαλμα και λέει στη διπλανή της: «Αυτό το έφτιαξε ο Μάικλ Άντζελο». Έφυγα γρήγορα παραπέρα για να σκάσω στα γέλια με την ησυχία μου…

  45. Μαρία said

    Βρε τη Γενεύη. Εκτός απ’ τα ρολόγια και τις τράπεζες και πουτάνες (παρντόν ιερόδουλες).
    Τη σύγκριση μπαγκέτας-πίπας ας μη τη σχολιάσουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: