Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Στρώνουν οι μάγισσες κι οι στρίγγλες το σοφρά τους

Posted by sarant στο 30 Μαρτίου, 2009


Πριν από λίγες μέρες συζητήσαμε, με αφορμή ένα μεταφραστικό λάθος σε κείμενο της Ρόζας Λούξεμπουργκ, για το Hexensabbat, τις οργιαστικές συνάξεις που υποτίθεται πως έκαναν οι μάγισσες τα σαββατόβραδα.

Ο φίλτατος Mindkaiser είχε πει ότι υπάρχουν πίνακες του Γκόγια εμπνευσμένοι από αυτό το θέμα -και μου τους έστειλε με ηλεμήνυμα, μαζί μ’ ένα διαμαντάκι της Μελισσάνθης που έχει τίτλο Συμπόσιο κι έχει το ίδιο θέμα. Τα παρουσιάζω με μεγάλη μου χαρά:


goya-witches-sabbath1Μες στις μεγάλες στράτες, ντάλα μεσημέρι

Στρώνουν οι μάγισσες κι οι στρίγγλες το σοφρά τους

Τρώνε γουστέρες, σημιαμίδια, ψόφιους γάτους


Μες στις μεγάλες στράτες, ντάλα μεσημέρι


Δίνουν κατάρες, μούντζες, σ’ όποιον δεν το ξέρει

Κι ανύποπτος πατήσει μες στα φαγητά τους

-Μες στις μεγάλες στράτες, ντάλα μεσημέρι-

στρώνουν οι μάγισσες κι οι στρίγγλες το σοφρά τους.

Αυτή η μορφή στιχουργικής λέγεται τριολέτο. Το ποίημα περιλαμβάνεται στη συλλογή Φλεγομένη βάτος.

goya-the-great-he-goat-of-the-witches-sabbath1

6 Σχόλια προς “Στρώνουν οι μάγισσες κι οι στρίγγλες το σοφρά τους”

  1. π2 said

    Εξαιρετικοί οι πίνακες, μόνο που δεν τους έστειλα εγώ. 😛

  2. sarant said

    Μέα κούλπα, ζητώ συγνώμη και από τους δύο: κι εσένα, και τον Mindkaiser που όντως τούς έστειλε. Παραδρομή, να με συμπαθάτε!

  3. Mindkaiser said

    Είναι μεγάλη μου χαρά να έχω βάλει έστω και ένα μικρό λιθαράκι σε αυτόν τον τόσο ζωντανό και ενημερωτικό ιστότοπο. Μακάρι να μπορέσω να συμβάλλω με τον ίδιο τρόπο και στο άμεσο μέλλον.

  4. Mindkaiser said

    Επιπροσθέτως να παραθέσω και έναν σύνδεσμο που παραπέμπει σε ένα άρθρο για την Quinta del Sordo (αποφεύγω την απόδοση, τρομοκρατημένος από το επίπεδο των μεταφράσεων του Νίκου). Είναι το όνομα του οικήματος που είχε αγοράσει ο Goya το 1819 και είχε διακοσμήσει με απόκοσμες τοιχογραφίες (χρησιμοποιώντας την τεχνική του φρέσκο). Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται πολύ γνωστά του έργα, που εκτίθενται πλέον στο Prado, όπως το δεύτερο αυτού του δημοσιεύματος και ο Κρόνος που καταπίνει τα παιδιά του.
    Γενικά την βρίσκω μια ιδιαίτερα γαργαλιστική ιστορία που προσφέρεται για χολιγουντιανές μυθοπλασίες, χωρίς να ξεχνάμε και την πιο συμβατική εκδοχή του Μίλος Φόρμαν (Goya’s Ghosts, 2006)

    http://www.theartwolf.com/goya_black_paintings.htm

  5. aerosol said

    Είναι ενδιαφέρον το πώς οι ελληνίδες μάγισσες της Μελισσάνθης δεν σνομπάρουν το ντάλα μεσημέρι (την παραδοσιακή «κακιά ώρα») σε αντίθεση με την πάγια νυχτερινή προτίμηση των βορειότερων μαγισσών. Ανάλογα με το κλίμα διαμορφώνεται και η αίσθηση του απόκοσμου.

  6. Lucas said

    Μεγάλες μάγισσες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: