Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Posted by sarant στο 15 Απρίλιος, 2009


mimsΣτις 4 Απριλίου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφους 553 υπέρ, 44 κατά και 33 αποχές, ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο επιχειρήθηκε η ταύτιση του φασισμού με τον κομμουνισμό και των ναζιστικών και φασιστικών καθεστώτων με το καθεστώς που είχαν οι λεγόμενες σοσιαλιστικές χώρες. Το Ψήφισμα το είχαν προτείνει από κοινού το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, οι Φιλελεύθεροι, η Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών και οι Πράσινοι και κατά την ψηφοφορία, εκτός από τους παραπάνω, το υπερψήφισαν και οι σοσιαλιστές.
Πιστεύω πως με το ψήφισμα αυτό οι συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις που κυριαρχούν στην Ευρώπη, με την αξιοθρήνητη σοσιαλδημοκρατία να τρέχει ξωπίσω τους, πήραν τη ρεβάνς, ύστερα από 70 χρόνια. Πάντοτε θεωρούσαν την πρώτη φάση του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου (1939 – 1941, δηλαδή πριν από την εισβολή του Χίτλερ στην Ε.Σ.Σ.Δ.) σαν εμφύλια ενδοκαπιταλιστική σύρραξη, που την προκάλεσε η παρανοϊκή μεγαλομανία του Χίτλερ και το πείσμα του Τσώρτσιλ και η οποία δεν έπρεπε να συμβεί. Και ποτέ δεν μπόρεσαν να χωνέψουν το ιστορικό γεγονός, πως όταν ήρθε η ώρα να διαλέξουν με ποιον θα πάνε, ακραιφνείς συντηρητικοί αστοί πολιτικοί, όπως ο Τσώρτσιλ και ο Ρούζβελτ, προτίμησαν τον Στάλιν από τον Χίτλερ.
Η ιστορία όμως ούτε αναθεωρείται ούτε ξαναγράφεται. Ούτε οποιαδήποτε απόφαση ή ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου μπορούν να αναιρέσουν την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι πως αυτές οι δύο κοσμοθεωρίες, ο φασισμός και ναζισμός από τη μια και ο κομμουνισμός σοσιαλισμός από την άλλη, όχι μόνο δεν μπορούν να ταυτιστούν αλλά αποτελούν τους αντίποδες, οι μεν των δε. Καμμία εξομοίωση δεν είναι ούτε ανεκτή ούτε δικαιολογημένη, γιατί στερείται από κάθε λογική.
Ο φασισμός και ο ναζισμός είχαν βασική φιλοσοφία τους τη βία και την επικράτηση του ισχυρότερου. Ουσιαστικά μεταφέρανε το νόμο της ζούγκλας στην πολιτική. Ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός είναι, στην ουσία, ανθρωπιστικές φιλοσοφίες, αφού βάζουνε τον άνθρωπο και τις ανάγκες του στο προσκήνιο και έχουν προϋπόθεσή τους τη δημοκρατία. Ο κομμουνισμός μάλιστα την άμεση δημοκρατία.
Φυσικά όλα αυτά ισχύουν στο επίπεδο της θεωρίας. Και στα μεν ναζιστικά και φασιστικά καθεστώτα η θεωρία εφαρμόστηκε στην πράξη με άψογο τρόπο και απόλυτη συνέπεια, ενώ αντίθετα στα λεγόμενα σοσιαλιστικά, η θεωρία εφαρμόστηκε στην πράξη με άθλιο τρόπο. Στην ουσία τα καθεστώτα που επικράτησαν στην πρώην Ε.Σ.Σ.Δ., στην Ανατολική Ευρώπη, την Κίνα, την Β. Κορέα (ακόμα και στο Βιετ Ναμ και την Κούβα), δεν μπορούνε να θεωρούνται πλήρως σοσιαλιστικά και πολύ περισσότερο κομμουνιστικά.
Κατ’ αρχήν σε όποια από αυτά λειτουργούσε η δημοκρατία, ήταν κουτσουρεμένη και ατελής. Στα περισσότερα δε, δεν λειτούργησε καν. Ύστερα δεν ήταν ο άνθρωπος και οι ανάγκες του στο προσκήνιο, αλλά το ξεπέρασμα του πλάνου και άλλες οικονομίστικες επιδιώξεις. Ουσιαστικά δεν ήταν δικτατορία του προλεταριάτου πάνω στην αστική τάξη αλλά δικτατορία του κόμματος πάνω στο προλεταριάτο.
Η βασική αιτία που τα καθεστώτα αυτά δεν ήταν σοσιαλιστικά είναι πως δεν μπόρεσαν να δημιουργήσουν έναν καινούργιο τρόπο παραγωγής, διαφορετικόν από τον καπιταλιστικό. Και όπως δέχονται οι κοινωνιολόγοι, ο τρόπος παραγωγής αποτελεί καθοριστικό γνώρισμα κάθε κοινωνικού καθεστώτος. Στις χώρες του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού, ο τρόπος παραγωγής παρέμεινε καπιταλιστικός. Το παραδέχτηκε και ο ίδιος ο Λένιν, όταν είπε πως «θα φτιάξουμε καπιταλισμό χωρίς καπιταλιστές». Όμως ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δημιουργεί αναπόφευκτα τους δικούς του καπιταλιστές και αυτό έγινε στις χώρες του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού και γίνεται με ορμητικό τρόπο στις μέρες μας, στην Κίνα.
Από την άλλη μεριά όμως, είναι αναμφισβήτητο γεγονός πως το σύστημα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» σε όλες τις χώρες όπου επικράτησε, μόρφωσε το λαό και του εξασφάλισε σύστημα προνοίας και ασφάλειας. Αν δεχτούμε πως ο αμόρφωτος άνθρωπος, που δεν έχει μόνιμη δουλειά, που δεν έχει στέγη, περίθαλψη και σύνταξη, είναι στην ουσία άνθρωπος χωρίς αξιοπρέπεια, τότε το σύστημα αυτό έδωσε στους πολίτες του την αξιοπρέπεια. Και σ’ αυτό βρισκόταν η δύναμή του. Το ότι πολλές φορές η αξιοπρέπεια αυτή τσαλακωνόταν από την εξουσία των κομματικών στελεχών και των παρακεντέδων τους, αυτό δεν αναιρεί την αλήθεια, πως υπήρχε αξιοπρέπεια.
Πιστεύω (και ελπίζω) πως το σωστό δρόμο μας τον δείχνουν οι Ζαπατίστες, οι οποίοι, μολονότι έχουν τη δύναμη και τα μέσα, δεν επιδιώκουν να πάρουν την εξουσία, αλλά αφήνουν τους χωριάτες της Τσιάπας να αυτενεργούν χωρίς καθοδήγηση και περιορίζονται μόνο να εμποδίζουν τον μεξικανικό στρατό να καταστρέψει όσα κάνουν μόνοι τους οι ντόπιοι. Οι Ζαπατίστες δείχνουν περίτρανα πως η εποχή του κόμματος-οδηγού, με την αλάνθαστη ηγεσία, που είναι κάτοχος της απόλυτης αλήθειας, έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Οι άνθρωποι δε θέλουν πια να αποτελούν ποίμνια πιστών ή μάζες οπαδών, αλλά ζητάνε να γίνουν ελεύθεροι και αυτεξούσιοι δημιουργοί του μέλλοντός τους.

*O Δημήτρης Σαραντάκος γεννήθηκε στη Mυτιλήνη, σπούδασε χημικός μηχανικός και μετά τη συνταξιοδότησή του εκδίδει το σατιρικό περιοδικό «το Φιστίκι» και κάνει τον συγγραφέα. Το τελευταίο (ενδέκατο στη σειρά) βιβλίο του «Οι Αρχαίοι είχαν την πλάκα τους» – Αθήνα 2008 – κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Γνώση».

Advertisements

33 Σχόλια to “Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου”

  1. stavros said

    Είναι επομένως αδύνατο να υπάρξει ένα σύστημα πραγματικά ευνοϊκό για τους πολλούς, εφόσον σε κάθε σύστημα πρέπει να υπάρχει μια κεφαλή. Και κάθε κεφαλή δεν μπορεί να χωρέσει όλα τα υπόλοιπα κεφάλια δίχως να φουσκώσει επικίνδυνα. Πιστεύω πως όλα τα συστήματα έχουν αποτύχει και μάλιστα οικτρά. Οι θεωρίες μας είναι όμορφες όσο μένουν θεωρίες. Από τη στιγμή που επιχειρείται το πέρασμα από τη θεωρία στην πράξη, μάλλον μένουμε στην ίδια τάξη (κατά το άσμα του αγαπητού Δημήτρη)…

  2. Alexis said

    Ενδιαφέροντα αυτά που γράφετε κ. Σαραντάκο. Ασφαλώς και πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές κοσμοθεωρίες. Ασφαλώς ο σοσιαλισμός σαν ιδεολογία έχει επίκεντρο τον άνθρωπο και την (υποτιθέμενη) απελευθέρωσή του από την καταπίεση και την εκμετάλλευση των ισχυρών.
    Αυτά όμως μόνο στη θεωρία. Από κει και πέρα και τα δύο αυτά καθεστώτα, δηλαδή και ο φασισμός και ο λεγόμενος υπαρκτός (ψευτο)σοσιαλισμός, παρουσιάζουν μία σειρά από κοινά χαρακτηριστικά που τα καθιστούν το ίδιο αποκρουστικά και απάνθρωπα:
    -Πλήρης γελοιοποίηση της δημοκρατίας με τους πολίτες να καλούνται να επιλέξουν τους καταλληλότερους μεταξύ των ανδρεικέλων ενός και μόνο κόμματος. Αφού είναι σταλμένοι από το Θεό-Λαό για να σώσουν την κοινωνία από τους εθνικούς-ταξικούς εχθρούς, γιατί δεν κυβερνάνε αιωνίως χωρίς εκλογές και παίζουν αυτό το άθλιο θέατρο;
    -Καταπάτηση στοιχειωδών ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων όπως το δικαίωμα του συνδικαλισμού, της απεργίας, της ελεύθερης έκφρασης της γνώμης κλπ.
    -Μιλιταρισμός και επεκτατισμός και στις δύο περιπτώσεις με διαφορετικές δικαιολογίες και στο όνομα, ο καθένας, του δικού του πιστεύω.
    -Τσαλάκωμα της ατομικής αξιοπρέπειας του πολίτη, τον οποίο καθιστά άβουλο γρανάζι μιας πανίσχυρης κρατικής μηχανής έτοιμης ανά πάσα στιγμή να τον ισοπεδώσει έτσι και ξεφύγει από το ‘μαντρί’. Ποια αξιοπρέπεια θεωρείτε εσείς ότι έδωσε το σύστημα του υπαρκτού σοσιαλισμού στους πολίτες του; Ο ανελεύθερος και τρομαγμένος πολίτης είναι το ίδιο αναξιοπρεπής με τον άνεργο και τον άστεγο. Ποιά αξιοπρέπεια απολαμβάνουν οι αντιφρονούντες του Κινεζικού καθεστώτος; Ποια αξιοπρέπεια απολάμβαναν οι πολίτες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης όταν αναγκάζονταν να χειροκροτάνε, να κουνάνε σημαιάκια και να κάνουν γενικά τους καραγκιόζηδες σε κάθε φιέστα του κόμματος και σε κάθε δημόσια εμφάνιση του ‘μεγάλου’ ηγέτη;
    Δεν γνωρίζω το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου και δεν θα το σχολιάσω. Ένα πράμα μόνο έχω να πω: ότι άνθρωποι που δεν αναγνωρίζουν τα λάθη τους και δεν διδάσκονται από αυτά είναι πάρα μα πάρα πολύ επικίνδυνοι.

  3. kukuzelis said

    Αχ, αυτοί οι αριστεροί. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας και η αδυναμία του να κατανοήσει τι ακριβώς συνέβη με τον ερχομό του Φιντέλ, είναι πολύ καλό παράδειγμα. Δεν είναι τυχαίο που το «πρώτο» συνέδριο του ΚΚΚ έγινε το 1975. Είναι, κατά τη γνώμη μου, περιττή η αναφορά στους Ζαπατίστας. Η, έμπρακτη, αντιπαράθεση του Μάο στην πολιτική του αντιφασιστιστικού μετώπου της Διεθνούς, είναι επίσης καλό παράδειγμα. Τι να πω; Νομίζω ότι με την (βαθειά) ιδεολογία της Αριστεράς έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα στις σύγχρονες αστικές (και όχι μόνο :)) δημοκρατίες. Το οποίο, πρόβλημα, κάπως πρέπει να εκφραστεί και πολιτικά. Εξ ου και η απόφαση, καλή ή κακή, του Ευρωκοινοβουλίου. Εγώ την υποστηρίζω, in a καφενείο kind of way.

  4. kukuzelis said

    Εννοείται ότι σέβομαι την άποψη του κυρίου Σαραντάκου. Και συνεχίζω να τη σκέφτομαι.

  5. πολὺ σωστὰ ἔπραξε τὸ κοινοβούλιο σεβόμενο τὴν ἱστροικὴ ἀλήθεια. βέβαια δὲν εἶναι ῥόλος καμιᾶς βουλῆς ἡ ἱστορικὴ ἔρευνα, ἀλλὰ ὁ κομμουνισμὸς καὶ ὁ φασισμὸς-ναζισμὸς ὑπῆρξαν οἱ ὁλοκληρωτικὲς μάστιγες τοῦ 20οῦ αἰῶνα. οἱ νεοναζἰ νεοχιτλερικοὶ καὶ νεοκομμουνιστὲς νεοσταλινικοὶ σίγουρα θὰ ἀντιδράσουν. καὶ .ἔχουν κάθε δικαίωμα νὰ τὸ πράξουν. καμμιὰ ποινικοποίσηι ἰδεολογιῶν ὅσο ἀποκρουστικὲς κι ἂν εἶναι. ἀλλὰ ὅλοι ξέρουμε πὼς «ο Στάλιν πολέμησε τὸν Χίτλερ ὄχι ὡς κομμουνιστής, ἀλλ’ὡς σοβιετικὸς ποὺ δέχθηκε ἐπίθεση στὴν πατρίδα του, ὅπως ὁ Μεταξᾶς πολέμησε τὸν Μουσολίνι.

  6. ἐπίσης διαφωνῶ ὅτι ἡ ἱστορία δὲν ξαναγράφεται. διαφωνεῖ μᾶλλον καὶ ὁ Θουκυδίδης στὴν περίφημη «Ἀρχαιολογία» του. κάθε ἐπιστήμη ξαναγράφεται καὶ ἀνανεοῦται μὲ νέο ἐρευνητικὸ ὑλικὀ.

  7. Δεν έχω καταλάβει ποτέ σε τί χρησιμεύουν αυτά τα ψηφίσματα. Όπως δεν κατάλαβα σε τί χρησιμεύει η ποινικοποίηση της άρνησης του ολοκαυτώματος ή η παραδοχή της γενοκτονίας των Αρμενίων. Είναι προφανές (τουλάχιστον για μένα) πως και τα δύο προαναφερόμενα έχουν συμβεί. Τώρα για την ταύτιση ναζισμού – υπαρκτού σοσιαλισμού συμφωνώ με το μεγαλύτερο μέρος των απόψεων του κ. Σαραντάκου. Μια μικρή διαφωνία με την υποτιθέμενη αξιοπρέπεια του λαού των κομουνιστικών καθεστώτων. Η φίμωση της ελεύθερης φωνής αποτελεί για εμένα το ειδεχθέστερο έγκλημα. Μη ξεχνάμε πως και το ναζιστικό καθεστώς είχε εξασφαλίσει στο μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης (δουλεία για όλους, άδειες , διακοπές, μεγάλους μισθούς, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.α.) . Όλα αυτά δεν μπορούν όμως να δικαιολογήσουν τη στυγνότητα του καθεστώτος. Ας μη ξεχνάμε ακόμη, πως τα κομουνιστικά καθεστώτα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης δεν προέκυψαν με τη θέληση των κατοίκων τους ή μέσω κάποιας επανάστασης (τύπου Κούβας, Κίνας , ΕΣΣΔ) αλλά επιβλήθηκαν από την Σοβιετική Ένωση.

  8. ὑπάρχει κανένα ψήφισμα γιὰ τὴν σφαιρικότητα τῆς γῆς;

    ἡ Εὐρώπη ἀπο-εὑρωπαΐζεται καὶ οἱ ἡγέτες της χτενίζονται.

  9. Μαρία said

    Καινούριο ψήφισμα;Σε τι διαφέρει απ’ αυτό του 2006; Νίκο, έχεις ολόκληρα τα κείμενα, γιατί εγώ μόνο αποσπάσματα είχα διαβάσει απ’ το παλιό. Μιλάνε για κομμουνισμό ή για εγκλήματα στο όνομα… Μ’ αυτή τη λογική μπορείς να βγάλεις ψηφίσματα εναντίον όλων των θρησκειών.

  10. ναί, μόνο ποὺ ἐν ῷ μέχρι καὶ ὁ πάπας ζητεῖ συγγνώμη γιὰ τὴν Δ σταυροφορία τὸ ΚΚΕ «ἀποκαθιστᾷ» τὸν Στάλιν.

  11. ηλε-φούφουτος said

    Ο Ράτσινγκερ έχει ανακαλέσει εμμέσως τη συγγνώμη για τις σταυροφορίες.

    Αλήθεια, για τα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού γιατί δεν βγάζουν ψήφισμα; Ή έστω της αποικιοκρατίας;

  12. ὁ Ῥάτσινγκερ άνακάλεσε ἄρα γιατί τὸ ΚΚΕ νὰ ἀναθεωρήσῃ; πολὺ ῥιζοσπαστικὴ ἄποψι! πάντως μοῦ κάνει ἐντύπωσι τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Βενέδικτος γιὰ πάπας εἶναι ἀρκετὰ προτεσταντίζων.

  13. Κατ’ αρχάς, ούτε και τα ίδια τα εκφυλισμένα αυτά εργατικά κράτη υποστήριξαν ποτέ ότι ήταν Κομμουνιστικά. Αντίθετα υποστήριζαν (ψευδώς) ότι ήταν Σοσιαλιστικά, κι αυτό γιατί Κομμουνισμός και Κράτος δε συνυπάρχουν, ενώ στο Σοσιαλισμό (ως αρχικό στάδιο του Κομμουνισμού) υπάρχει ακόμη Κράτος, έστω και σε φάση απονέκρωσης.
    Συνεπώς η ταύτιση του Κομμουνισμού με τα καθεστώτα του ανύπαρκτου σοσιαλισμού γίνεται είτε εκ του πονηρού, είτε από άγνοια.

    Ακόμη κι έτσι όμως, ας μην ξεχνάμε πως πολλές κατακτήσεις του εργατικού κινήματος οφείλονται στις κατακτήσεις της Οκτωβριανής Επανάστασης, άσχετα αν τις σφετερίστηκαν οι γραφειοκρατικές ηγεσίες των σταλινισμένων «κομμουνιστικών» κομμάτων. Και δε μπορούμε φυσικά να ξεχάσουμε (πως θα μπορούσαμε άλλωστε, αφού το νοιώθουμε στο πετσί μας) πως οι περισσότερες από αυτές τις κατακτήσεις πήγαν περίπατο τα τελευταία χρόνια.

    Η ΕΣΣΔ εκφυλίστηκε και τελικά κατέρρευσε, όπως οι ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης είχαν προβλέψει πως θα συνέβαινε, στην περίπτωση που η επανάστασή τους δεν ακολουθούνταν σύντομα από άλλες επαναστάσεις στις πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, ενώ τα περισσότερα «σοσιαλιστικά» κράτη ξεκίνησαν γραφειοκρατικά παραμορφωμένα χωρίς καν να έχει προηγηθεί επανάσταση στις χώρες αυτές.Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με αυτό που οι κάθε λογής αντιδραστικοί προσπαθούν να παρουσιάσουν ως Κομμουνισμό.
    Ποιος θα μπορούσε άλλωστε να κατηγορήσει π.χ. την ιατρική ως επιστήμη, κρίνοντας από τους γιατρούς που παίρνουν φακελάκια ή από το γεγονός ότι ένας φτωχός έχει πολύ λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης σε περίπτωση διάφορων ασθενειών για τη θεραπεία των οποίων απαιτούνται τεράστια χρηματικά ποσά (με εξαίρεση ίσως την Κούβα όπου η ιατρική περίθαλψη είναι δωρεάν για όλους).

    Τέλος, να σημειώσω ότι ο Σοσιαλισμός -Κομμουνισμός είναι ένα διαφορετικό κοινωνικό σύστημα, σε αντίθεση με το φασισμό που αποτελεί έναν τρόπο διακυβέρνησης του υπάρχοντος κοινωνικού συστήματος. Έτσι λοιπόν αυτός που θα έπρεπε να καταδικαστεί μαζί με το φασισμό, είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός που τον γέννησε.
    Αυτό όμως δεν είναι φυσικά υπόθεση των ηγετών της ΕΕ, αλλά υπόθεση της εργατικής τάξης, όπως άλλωστε και η απελευθέρωσή της.

  14. ὤχ ἔλεος! δὲν ὑπάρχει τίποτε πιὸ ὀπισδοδρομικὸ ἀπὸ τὸν ἀρτηριοσκληρωτικὸ συντηρητικὸ ἀ λὰ 70’s λόγο τῆς γενιᾶς τοῦ πολυτεχενίου. ἀλλὰ λόγῷ τῶν ἡμερῶν θὰ ἀποφύγω τὶς ὀξύτητες.

  15. ῥωτῆστε καὶ κανένα ἐθνικοσοσιαλιστὴ νὰ σᾶς πῇ τὴν γνώμη του γιὰ τὸν καπιταλισμό.

  16. ἄσχετο: μπορῶ νὰ ἀλλάξω τὸ Κορνήλιος σἐ «Μιστριώτης»;

  17. sarant said

    Κορνήλιε, για να αλλάξεις το ψευδώνυμό σου θαρρώ αρκεί να ξεκινήσεις ένα καινούργιο, εμείς θα ξέρουμε ποιος είσαι κι έτσι κι αλλιώς αναγνωρίζεσαι από τα τετραγωνάκια.

  18. ΜΕ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΕΝΤΑΛΕΠΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΟΥ ΦΙΛΤΑΤΕ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΤΑ ΤΕΡΑΓΩΝΑΚΙΑ!

  19. sarant said

    Τα τεραγωνάκια σβήνουν με πεντάλεπτη ενέργεια σε ορισμένους υπολογιστές, φευ!
    Σε άλλους, όπου δεν έχεις πλήρη δικαιώματα, όχι.

  20. ΑΙΣΧΟΣ! ΚΑΤΩ ΤΑ ΤΕΤΡΑΓΩΝΑΚΙΑ!

    ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΕΡΩΜΕΤΡΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ!

    ΙΣΟΤΙΜΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΓΕΩΜΕΤΡΙΩΝ, ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ, ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΑΡΤΕΛ ΤΗΣ ΕΥΚΛΕΙΔΕΙΑΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΣ!

    ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

  21. Κορνήλιος είπε
    «ὤχ ἔλεος! δὲν ὑπάρχει τίποτε πιὸ ὀπισδοδρομικὸ ἀπὸ τὸν ἀρτηριοσκληρωτικὸ συντηρητικὸ ἀ λὰ 70’s λόγο τῆς γενιᾶς τοῦ πολυτεχενίου.»

    Κι όμως υπάρχει!
    Η πολυτονική γραφή το έτος 2009!

  22. εχω διαβασει (και εχω βαλει και στο μπλογκ μου) και αλλα κειμενα του κ. Δημητρη Σαραντακου ..
    Περα απο το οτι συμφωνω με την διαυγεια αλλα και την ουσία των επιχειρηματων του

    εχω να πώ και το εξής … Γραφει υπεροχα και μαλλον ειναι το ιδιο υπεροχος!

    …οχι μαλλον ..σιγουρα!

    και Καλό Πασχα σε ολους

  23. ηλε-φούφουτος said

    Κι εγώ νομίζω ότι γράφει πολύ καλά και είναι πιο μπροστά από πολλούς αριστερούς και της γενιάς του και του σήμερα, π.χ. πόσοι έχουν συνειδητοποιήσει αυτό που επισημαίνει για τη ματαιότητα να ανταγωνίζεται ο σοσιαλισμός τον καπιταλισμό στο γήπεδο του δεύτερου; Άσε το δάκρυ που πέφτει σήμερα στη Δύση κορόμηλο για το αδελφικό σταυροφορικό αίμα που χύθηκε στους δύο παγκόσμιους πολέμους!

    Καλή (επ) Ανάσταση!

  24. Pygoskelis Monotonisticus said

    @Κραι-Πάλη των Τάξεων (σχόλιο 21) : Πληρωμένη και αποστομωτική απάντηση.

    Όσον αφορά το κείμενο, συμφωνώ εν μέρει, τόσο με τις παρατηρήσεις για την επάνοδο των συντηρητικών και την επιβολή της νεοσυντηρητικής, αναθεωρητικής άποψης στην Ευρώπη, όσο και για την θετική αποτίμηση των νέων, μη αυταρχικών, συμμετοχικών μορφών κομμουνισμού.
    Προσωπική μου άποψη πάντως είναι ότι τα αίτια της αποτυχίας του κομμουνιστικού πειράματος στη Ρωσσία είναι βαθύτερα και έχουν να κάνουν με το ότι στη Ρωσσία δεν υπήρξε σοβαρή διαφωτιστική (δηλαδή ανθρωποκεντρική και ορθολογική) νοοτροπία.
    Θα θυμώσω αρκετούς Σοβιετόφιλους κομμουνιστές, αλλά δυστυχώς Σοβιετικός Κομμουνισμός και Ναζισμός έχουν κοινές καταβολές. Ο φασισμός σε όλες τις μορφές του έχει τη βάση του στον ρομαντικό ανορθολογισμό, τον πατριωτισμό του αίματος και της γης και την αντίθεση στον «εκφυλισμό» του διαφωτισμού (όπου εκφυλιστικές ιδέες θεωρούνται μεταξύ άλλων: ο ορθολογισμός,η ισότητα και η αδερφότητα μεταξύ των ανθρώπων,ο σκεπτικισμός, ο διάλογος, η αμφισβήτηση). Αυτές οι απόψεις, οδυνηρά εμφανείς σε όλα τα ναζιστικά και φασιστικά κινήματα, επικρατούσαν προεπαναστατικά και στην Ρωσσία και διέτρεχαν οριζόντια το πολιτικό της φάσμα («Ορθοδοξία, Πανσλαβισμός, Αυτοκρατορία»). Μπορεί να κουκουλώθηκαν κάτω από την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο αλλά δυστυχώς όχι μόνο δεν πέθαναν, αλλά εν τέλει παραμόρφωσαν το κομμουνιστικό όραμα, το έκαναν αγνώριστο και το νόθευσαν με φασιστόμορφα στοιχεία.

  25. ηλε-φούφουτος said

    @Pygoskelis Monotonisticus , τις παλιανθρωπιές του μπορεί να τις κάνει κάποιος, αν το θέλει, και με άπλετο διαφωτισμό, όταν βάζει σαν απόλυτη προτεραιότητα τον Άνθρωπο έτσι ιδεατά και δεν βλέπει μπρος του ανθρώπους με σάρκα και οστά (να και η ρίμα!).

    Παραμορφώσεις επαναστατικών ιδεωδών έγιναν πολλές και στο όνομα του Διαφωτισμού, όπως οι παλιανθρωπιές της Τρομοκρατίας μετά τη Γαλλική Επανάσταση, οι εκατόμβες θυσία στη μεγαλομανία του Ναπολέοντα, που έφερνε το φως του διαφωτισμένου νέου Ανθρώπου στους βαρβάρους αλλά και η αποικιοκρατία. Ορθολογικότατα δε, ευ πως και εν κόσμω σχεδίαζαν το Ολοκαύτωμα οι τεχνοκράτες του Χίτλερ, ο οποίος ήταν και χορτοφάγος, ενώ αν είχε λίγο απ τον πατριωτισμό της γης, που καταδικάζεις, ίσως να έτρωγε και λίγο αρνάκι, να λίγδωνε τ’ αντεράκι του, να μη γυάλιζε το ματάκι του και να μην την έβλεπε σωτήρας.

  26. «ἀναθεωρητικὴ ἄποψι»! λὲς καὶ ἡ ἱστορία εἶναι κάτι σὰν παπικὸ δόγμα! ἢ λὲς καὶ εἴμεθα ὅλοι μέλη κάποιου κόμματος ποὺ ὑπερασπίζεται μία ἰδεολογικὴ καθαρότητα χωρὶς ῥεβιζιονιστικὲς πινελιές!

    ΥΓ ὁ Βερέμης καὶ ἡ Re-pussy συναριθμοῦνται εἰς τοὺς ῥεβιζιονιστάς;

    ΥΓ ἀναθεωρῶ σημαίνει ὅτι ἀλλάζω ἄποψι. εἶσθε σίγουροι ὅτι ἐπιβάλλεται κάποιος ἀναθεωρητισμός; δηλαδὴ ἐξ ἀρχῆς μοιραζόμασταν ὅλοι τὴν ἴδια ἄποψι;

    λέω ἐγὼ ὁ ἀφελής…

  27. Βαγγέλης said

    Ο ναζισμός και ο φασισμός είναι μετεξέλιξη του καπιταλισμού, όταν αυτός (δια μέσω της κυρίαρχης τάξης) κρίνει ότι τον εξυπηρετούν καλύτερα από την αστική δημοκρατία. Γι αυτό και η μεταπήδηση από το ένα πολιτικό σύστημα στο άλλο δεν έχει επιδράσεις στην οικονομία, η οποία διατηρείται αναλλοίωτη και στα δυο.
    Αντίθετα ο σοσιαλισμός σαν πρώτο μέλημα μετά την επικράτησή του, έχει την μετεξέλιξη της οικονομίας σε σοσιαλιστική, τέτοια δηλαδή που τα μέσα παραγωγής να ανήκουν στην κοινωνία και όχι σε ιδιώτες. Το γεγονός ότι στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού» το πολιτικό σύστημα μετεξελίχθηκε (γιατί δεν ξεκίνησε έτσι, χαρακτηριστική η φράση του Λένιν «όλη η εξουσία στα Σοβιέτ») σε δικτατορία του κόμματος στο προλεταριάτο, έχει να κάνει με ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν την περίοδο που ξεκίνησε ο σοσιαλισμός στην ΕΣΣΔ.
    Αν τώρα αυτά φαίνονται στον Κορνήλιο αρτηριοσκληρωτικά και ξεπερασμένα, προτείνω στον 40άκο (το Νίκο), να δημοσιεύσει κάποιο σχόλιο για την χρησιμότητα του τροχού έτσι ώστε να έχει και ο Κορνήλιος τη δυνατότητα να ανακαλύψει τις τρομερές ιδιότητες αυτού του εργαλείου …..

  28. Μπουκανιέρος said

    Κορνήλιε, αν και νεότερος, φαίνεται να έχεις μείνει στην παλαιοσταλινική χρήση του επιθέτου «αναθεωρητικός».
    Στο χώρο της ιστοριογραφίας, η λέξη είναι του συρμού – για οτιδήποτε (υποτίθεται ότι) αμφισβητεί τις (υποτίθεται) καθιερωμένες απόψεις. Αρχικά τη χρησιμοποιούσαν με αρνητική χροιά, όπως κι ο PM παραπάνω (π.χ. για τους αρνητές του ολοκαυτώματος), μετά έγινε ουδέτερη, τώρα τείνει να πάρει θετικό πρόσημο.
    Ξεφύλλιζα απόψε ένα ειδικευμένο έντυπο που παρουσιάζει νέες εκδόσεις στο χώρο της ιστορίας: οι μισοί σχεδόν συγγραφείς διαφημίζονται σαν revisionist historians που ανατρέπουν κάποια received wisdom ή κάτι τέτοιο (και δε μιλάμε για τον 20ό αιώνα).

  29. Μπουκανιέρε γενικῶς δὲν τὰ πάω καλὰ μὲ ταμπελίτσες. Ὁ ἱστορικὸς ἀναζητεῖ τὴν ἀλήθεια χωρὶς σκοπὸ νὰ ἐπικυρώσῃ ἢ νὰ ἀναθεωρήσῃ καθιερωμένες ἀπόψεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ «ἡ ἱστορία οὔτε ἀναθεωρεῖται οὔτε ξαναγράφεται» δὲν ἀνήκει σὲ ἐμένα!

  30. ηλε-φούφουτος said

    Το ‘χα δει εγώ το όνειρο, όταν άρχισε να χρησιμοποιείται η λέξη «αναθεωρητές» για τους αρνητές του Ολοκαυτώματος (και να τα ψηφίσματα κατά του αναθεωρητισμού!), ότι θα μπλέξουμε άσχημα μ’ αυτή τη λέξη.

    Ασφαλώς και δεν αμφισβητεί κανείς το δικαίωμα του ιστορικού να επανεξετάζει τα πράγματα. Το φαινόμενο που καταδικάζεται με μια πολύ άσχημα επιλεγμένη λέξη για να το κατονομάσει έχει ελάχιστη σχέση με τον ιστορικό ερευνητή και την επιστήμη του· αφορά μια κακόβουλη τάση, η οποία αναπτύχθηκε κυρίως τη δεκαετία ’90 με τον τσαμπουκά του νικητή του ψυχρού πολέμου μάλλον από ΜΜΕ, πανεπιστήμια-πανεπιζήμια τύπου Σόρος και μεμονωμένους ακροδεξιούς ιστορικούς που βλέπουν τα ρεβανιστικά τους όνειρα να δικαιώνονται (π.χ. Ernst Nolte) παρά από καθαυτό το χώρο των ερευνητών ιστορικών συνολικά.
    Ήθελαν μια Ιστορία που θα αντικατοπτρίζει καλύτερα τη νέα τάξη πραγμάτων, με τον καπιταλισμό και τη Δύση απόλυτους νικητές και το προώθησαν με μηχανισμούς διαμόρφωσης της κοινής γνώμης όχι μέσω του ιστορικού ερευνητή. Αυτός καλείται απλώς να στηρίζει εκ των υστέρων τη νέα ιδεολογία για την Ιστορία. Δεν ξέρω πόση επιτυχία θα έχει το φαινόμενο που συζητάμε στο μέλλον, αν την έχει όμως, τα περιθώρια για τον ιστορικό να κάνει τη δουλειά τίμια και μεθοδικά θα είναι πολύ στενά. Προσωπικά τα βρίσκω όλα αυτά πιο επικίνδυνα ή έστω εξίσου επικίνδυνα με τα Hellenic Quest και τους μύθους για γέλια και για κλάματα.

  31. ἠλε-φούφουτε

    γιατί ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ μαρξιστικὴ ἀνάλυσι τῆς ἱστορίας καὶ ὄχι ὰς ποῦμε καπιταλιστική; κι ἐκεῖνο τὸ «καταδικάζεται» εἶναι πολὺ σχετικό. π.χ. γιὰ τὸν Σόρος οἱ πρῶτοι ποὺ ἔχουν νὰ ποῦν τὰ χειρότερα εἶναι οἱ ἐθνικιστές. προσοχὴ λοιπὸν ὅταν γιὰ τὶς ἀπόψεις μας χρησιμοποιοῦμε ἐκεῖνο τὸ τριτοπρόσωπο -ται. τὰ πράγματα δὲν εἶναι μονοδιάστατα οὔτε καὶ πλέον ἡ παραδοσιακὴ διπολικὴ γραμμικὴ κατανομὴ ἀκροδεξιὸς-δεξιὸς-κεντρῶος-ἀριστερὸς-ἀκροαριστερὸς ἀπηχεῖ τὰ πλέγματα τοῦ σύγχρονου ἰδεολογικοῦ συγκρητισμοῦ (ἰδιαίτερα ὅσο κάποιες σχετιζόμενες βιωματικὲς καταβολὲς σὲ λίγα χρόνια θὰ ἀνήκουν μόνο στὴν ἱστορία)

  32. ηλε-φούφουτος said

    Κορνήλιε, μπορώ κι εγώ να συνεχίσω έτσι, ν’ αρπάζομαι δηλαδή από λέξεις του δικού σου κειμένου, ν απαντάω σε πράγματα που συμπεραίνω ή αποφάσισα ότι είπες και να γίνει ένας διάλογος μούρλια, αν και λίγο άχαρος για τα γούστα μου. Να πω λ.χ. ότι δεν είναι δυνατόν να ταυτίζεσαι με τους εθνικιστές και από την άλλη να επικαλείσαι συγκρητισμούς και σχετικοποιήσεις των πάντων, τη στιγμή που ο εθνικισμός και μονοσήμαντος είναι και με πολύ συγκεκριμένο τρόπο ιεραρχεί αξίες και πράγματα. Και στο θέμα της Ιστορίας η εθνικιστική προσέγγιση λέει ότι προέχει το συμφέρον του έθνους-κράτους, και η διδασκαλία της Ιστορίας έχει προορισμό να τονώνει το πατριωτικό φρόνημα. Τόσο μονοσήμαντα!

    Προτιμώ να επιμείνω στην ουσία. Το φαινόμενο που καταδικάζεται από όσους καταδικάζεται δεν αφορά ιστορικούς ούτε ιστορικες σχολές, μαρξιστικές, θετικιστικές, αντιμαρξιστικές (καπιταλιστική σχολή δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει και «καπιταλιστικό κόμμα» ει μη μόνον εν είδει μοδός σε κάποιες σύγχρονες ανατολικοευρωπαϊκές μπανανίες). Αφορά πρακτικές που προέρχονται από μηχανισμούς διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, πανεπιστήμια του κόκακώλου και μεμονωμένους ιστορικούς που δεν είναι καθόλου συγκρητισμένοι ούτε συγκερασμένοι αλλά απόλυτα μονόχορδοι με ένα ιδεολογικό πρόσημο να …με το συμπάθειο, αν και συχνά πυκνά επικαλούνται διάφορα σχετικιστικά ωραία και κάνουν δικολαβίστικα παιχνίδια με τις λέξεις, τύπου «καλέ ποιος φασίστας; εγώ φασίστας; φασίστες ήταν μόνο οι Ιταλοί του Μουσολίνι».

  33. Ἠλεφούφουτε δὲν εὶναι ἀνάγκη νὰ ἁρπάζεσαι! Εἶμαι ὁ τελευταῖος ποὺ θὰ ὑπερασπιστῇ τὰ πανεπιστήμια τῆς Κοκακόκας. Ἀλλὰ ὅταν βλέπω δίκες τύπου Ἴρβινγκ ἀναρωτιέμαι ἂν ἡ μεταπολεμικὴ ἱστροικὴ ὀρθοδοξία δικαιολογεῖ μιὰ σύγχρονη Inquisitio.

    Βέβαια ὁ ἐθνικισμὀς οὔτε μονοσήμαντος εἶναι οὔτε καὶ ἐκπροσωπεῖ μία μόνο τάσι, ὑπάρχουν πολλοὶ ἐθνικισμοί, ὅπως καὶ μορφές του ποὺ συνιστοῦν τὴν παθολογία του. δὲν θυμᾶμαι ποιὸς καθηγητῆς πολιτικῶν ἐπιστημῶν τῆς Ὀξφόρδης εἶχε πεῖ ὅτι ὑπάρχουν 57 εἴδη ἐθνικισμοῦ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: