Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αυτός ο Γουόλτερ λέγεται Βάλτερ

Posted by sarant στο 4 Μαΐου, 2009


429px-bundesarchiv_bild_146-1989-047-202c_walter_scheel

Αυτός ο Γουόλτερ λέγεται Βάλτερ.

Το μαργαριτάρι το ψάρεψε στο αμέσως προηγούμενο ποστ ο φίλος Ντροπαλός, οπότε το κοπιράιτ του ανήκει ενμέρει τουλάχιστον 🙂

Ποιο μαργαριτάρι; Το κυριακάτικο Βήμα (3.5.2009), σε άρθρο του για τη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ γράφει ότι πρόεδρός της διετέλεσε, ανάμεσα σε άλλους, ο Γουόλτερ Σιλ, πρώην πρόεδρος της πρώην Δυτικής Γερμανίας. Φυσικά, Γερμανός πολιτικός με τέτοιο όνομα δεν υπήρξε και δεν είναι και δυνατόν να υπάρξει. Πρόκειται για τον Βάλτερ Σέελ (Walter Scheel), που διετέλεσε υπουργός εξωτερικών επί Βίλι Μπραντ, στη συνέχεια πρόεδρος της Δυτικής Γερμανίας, ενώ σήμερα διάγει αισίως το ενενηκοστό έτος της ηλικίας του. Εξαιτίας του θέματος, το άρθρο του Βήματος έχει αναδημοσιευτεί, φυσικά αυτούσιο, σε ένα σωρό ιστολόγια, με αποτέλεσμα το λαθάκι να διαδίδεται. Γι’ αυτό και αποφάσισα να γράψω αυτό το σημείωμα.

Βέβαια, όπως καταλαβαίνετε, ο Γουόλτερ Σιλ καταλαμβάνει επιτελική θέση στη Στρατιά των Αγνώριστων, όπου συμμετέχουν όλοι εκείνοι που το όνομά τους το έκανε αγνώριστο η άγνοια του μεταφραστή. Εδώ, ο συντάκτης που ανέλαβε να γράψει το άρθρο είδε το Walter Scheel, και χωρίς να υποψιαστεί ότι οι Γερμανοί έχουν άλλους κανόνες προφοράς από τους Άγγλους, τον «διάβασε» αγγλικά.  Όπως μισοαγγλικά διάβασε, στο ίδιο άρθρο, την πόλη Oosterbeek, η οποία, είμαι βέβαιος, δεν προφέρεται Όστερμπικ, αλλά μάλλον -μπεεκ ή -μπεϊκ.

Από την άλλη, αναρωτιέμαι μήπως είναι υπερβολική η κριτική μου. Στο κάτω-κάτω, είναι τόσες χιλιάδες τα κύρια ονόματα που μπορεί να συναντήσει κάθε μέρα ένας δημοσιογράφος, που και ο καλύτερος, και ο πιο ενημερωμένος κάποιο θα μεταφράσει στραβά. Ούτε έχει πάντοτε την πολυτέλεια, ο δημοσιογράφος, να ανατρέχει σε λεξικά -και σε ποιο;

Από την παράλλη, όμως, δεν το βρίσκω υπερβολικό να απαιτούμε, σήμερα, να ξέρει ο δημοσιογράφος που καλύπτει τα διεθνή και μια-δυο γλώσσες ακόμα, πέρα από τα αγγλικά. Αν όχι να ξέρει καλά τις γλώσσες, πάντως να γνωρίζει στοιχειωδώς τους φωνητικούς τους κανόνες. Για έναν επαγγελματία μεταφραστή, τουλάχιστον, αυτό είναι απαραίτητη γνώση. Έπειτα, ο δημοσιογράφος που καλύπτει τα διεθνή, όπως και ο μεταφραστής, πρέπει να έχει γενική παιδεία. Βέβαια, ο κύριος Σέελ είναι 25 χρόνια συνταξιούχος (θα το έχει γονατίσει το σύστημα πρόνοιας) οπότε, αν κάποιος είναι νεότερος, συγχωρείται να μην τον ξέρει. Τέλος, στην εποχή μας υπάρχουν βοηθήματα, σε βιβλία και στο διαδίκτυο, αν και ομολογώ ότι δεν ξέρω κάποιον ιστότοπο που να περιέχει την προφορά του ονόματος Scheel. Αν κάποιος ξέρει, ας μας πει.

Βέβαια, ο δημοσιογράφος του Βήματος έχει καλή παρέα. Είναι πολύ συχνό να μεταγράφουν με αγγλική προφορά οι δημοσιογράφοι διάφορους Γάλλους, Γερμανούς και Σκανδιναβούς. Και υπάρχουν και μερικές πραγματικά δύσκολες περιπτώσεις, όπως η τενίστρια η Tatiana Golovin, για την οποία έχω ξαναγράψει, η οποία ως Γαλλίδα θα έπρεπε να προφέρεται Γκολοβέν, αλλά επειδή είναι ρωσογεννημένη προφέρεται -βίν. Βλέπω μάλιστα στο γκουγκλ ότι ελάχιστοι την κάνουν λάθος, ίσως επειδή έγινε διάσημη και ζει στην Αγγλία και την ακούν στην τηλεόραση. Παρόμοια περίπτωση και η Sylvie Guillem, η οποία προφέρεται Γκιλέμ, και όχι Γκιγιέμ όπως θα μπορούσε, και όπως πίστευε ένας βιαστικός ημιμαθής που νόμισε (σε ένα φιλολογικό φόρουμ που σύχναζα) ότι ανακάλυψε λάθος στις αφίσες του Φεστιβάλ Αθηνών πέρυσι.

Τέλος πάντων, αν είστε δημοσιογράφος σε εφημερίδα, ίσως σας παίρνει να αγνοήσετε τα παραπάνω. Αν είστε μεταφραστής και μεταφράζετε βιβλίο, η σωστή απόδοση των ονομάτων επιβάλλεται και πρέπει να της αφιερώσετε πολύ χρόνο. Στην ανάγκη, υπάρχει στο φόρουμ της Λεξιλογίας ο Νίκος Λίγγρης, που ξέρει πώς προφέρονται όλα τα κύρια ονόματα όλων των γλωσσών.

Advertisements

82 Σχόλια to “Αυτός ο Γουόλτερ λέγεται Βάλτερ”

  1. Καλημέρα,
    Το σχόλιό μου στην πρώτη σελίδα, ευχαριστώ 😀
    Η κριτική δεν γίνεται για να μειωθεί ο δημοσιογράφος. Γίνεται για να σημειωθεί το λάθος και φυσικά και για να γελάσουμε με το «μαργαριτάρι» (ελπίζουμε και ο δημοσιογράφος).
    Λάθη θα συνεχίσουν να γίνονται, τόσο από τους εμπειρότερους, όσο και από αυτούς που κυνηγούν τα «μαργαριτάρια».
    ¨Τίς πταίει», όμως, για την γενικότερη ύπαρξη του φαινομένου (Γουόλτερ Σιλ, Φλαβ Ζοζέφ, του Χέωψ κλπ) ; Νομίζω όχι οι δημοσιογράφοι κλπ, αλλά σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι οι οργανισμοί. Μού δίνεται η εντύπωση ότι είτε δεν έχουν μεταφραστές για βασικές γλώσσες, είτε δεν καταφεύγουν σε μεταφραστικές υπηρεσίες και ότι κινούνται λίγο πολύ με την λογική:
    «Τι ξέρεις από αγγλικά;»
    «Έχω proficiency!»
    «Άρα ξέρεις και να μεταφράζεις!»
    Μοιάζει με εξοικονόμηση χρημάτων, αλλά ίσως μακροπρόθεσμα να μην είναι.
    Πάντως, για να μην είμαστε άδικοι με τους ειδησεογραφικούς οργανισμούς ας σκεφτούμε το ανάλογο ότι πολλοί έχουν επάρκεια διδασκαλίας με Profociency και Sorbonne.

  2. Σαν να ‘πεσε μπιστολιά από το Βάλθερ του Τζέιμς Μποντ! Ναι, τόχω δει και έτσι…

  3. προσφάτως μάλλιασε ἡ γλῶσσα μου νὰ ἐξηγὼ σὲ φίλο μου ὅτι ἡ νέα του διαδικτυακὴ γνωριμία ἐκ Σερβίας Jelena δὲν λέγεται Τζελένα ἀλλὰ Γιελένα.

  4. sapere aude said

    Στο Τρίτο Πρόγραμμα τα ονόματα των ερμηνευτών, ακόμα και των διάσημων, συχνά κατακρεουργούνται. Για παράδειγμα, έχω ακούσει πολλές φορές να αναφέρεται ο πιανίστας Zoltán Kocsis (προφορά: kochish)σαν «κόκσις». Θα έλεγα ότι πιο πολύ θυμίζει μάθημα ανατομίας σε αγγλόφωνο πανεπιστήμιο παρά Ούγγρο πιανίστα.
    http://tinyurl.com/djtuyj

  5. sarant said

    Κορνήλιε, έτσι είναι. Πριν από πολλά πολλά χρόνια είχε μαλλιάσει η γλώσσα μου να πείσω τον μακαρίτη το Θωμά Γκόρπα ότι σε μια νουβέλα του Χάμετ, που εκτυλισσόταν στα Βαλκάνια (This king business – πιασάρικος ελληνικός τίτλος: Αχ, αυτές οι βασιλικές μπίζνες!) ο χοντρός αστυνομικός διευθυντής που γραφόταν Vasilije δεν προφέρεται Βασίλιζε αλλά Βασίλιε. Στάθηκε αδύνατον, επέμενε ότι προφέρεται ζ, σαν το γαλλικό έλεγε. Και το τύπωσε έτσι. (Δεν ήταν δική μου η μετάφραση, εγώ περνούσα κι είδα φως).

  6. Λίγο άσχετο, αλλά στη χτεσινή Ελευθεροτυπία ψάρεψα ένα «Ισραηλίτες Εβραίοι» (για τους Ισραηλινούς) και ένα «ακαδημαϊκοί» (=πανεπιστημιακοί). Παρεμπιπτόντως, εκείνη η επιστολή περί ακαδημαϊκών ακόμα να δημοσιευτεί (για την προς Ελευθεροτυπία λέω, για την άλλη δεν τρέφω ελπίδες).
    @Sapere aude, εμένα στο Τρίτο Πρόγραμμα μου κάνει εντύπωση κάποιος που επιμένει να προφέρει τα αγγλικά ονόματα με άπταιστη αγγλική προφορά, χωρίς όμως να καταφέρνει ποτέ να αρθρώσει ένα παχύ ch ή sh. (Άνθρωπέ μου, πες τα με ελληνική προφορά όπως όλος ο κόσμος…)
    @sarant, για τις συχνότερες (να το πω έτσι) γλώσσες, είναι εύκολο να γκουγκλάρει κανείς τη γλώσσα, θα πέσει κάπου σε έναν οδηγό προφοράς για τα στοιχειώδη (μιλώ εκ πείρας). Αλλά ούτε κι αυτό, θα έλεγες ότι μία είναι η παγκόσμια γλώσσα, και το λόουερ ο προφήτης της.

  7. argosholos said

    Ζητώ τα φώτα των ειδικών: τι γίνεται όταν δεν ξέρουμε από ποια γλώσσα προέρχεται μία λέξη; Γιατί Κολγκέιτ και όχι κολγκάτε, όπως συμβαίνει σε πολλές λατινογενείς γλώσσες, αφού δεν είναι απαραίτητο να ξέρουμε ποια πολυεθνική έβγαλε το προϊόν; Γουίκιπήντια ή κάπως αλλιώς; Πρέσλι ή Πρίσλεϊ; Μερσεντές (αυτοκίνητο) και Μερσέντες (φτωχή πλην τιμία Λατίνα); Μωχάμετ ή Μωάμεθ, Αλλά ή Αλλάχ, Βασιλιάς Αμπντάλα ή φαναροκαθαριστής Αμπντουλάχ; Σον ή Σιν Κόνερι; Λα Χόγια, CA ή Λα Τζόλια (που δεν υπάρχει…); Τελικά μόνο για τον Τσάρλτον Χέστον είναι προφανής η «ελληνογενής» γραφή;

    Έχω παρακολουθήσει τις ανησυχίες του κ. Σαραντάκου, ιδίως με τα ονόματα που έχουν ήδη καθιερωθεί στη γλώσσα της λογοτεχνίας αλλά τι γίνεται με τους εκατοντάδες ποδοσφαιριστές, που είναι Αφρικανοί, Βάσκοι ή Γάλλοι (Ανρι ή Henry) ή, ακόμα χειρότερα, διάφοροι Βαζέχα και ΒΑλέσα και Γκμοχ που δεν έχουν καν φωνήεντα στο όνομα;

  8. sapere aude said

    kocsis = coachman, cart-driver

    Ζητώ συγγνώμη για τη φλυαρία, αλλά αναρωτιέμαι αν γνωρίζουν οι θαμώνες του μπλογκ την ετυμολογία της λέξης coach:

    coach < (ουγγρ) kocsi < Kocs (χωριό της Ουγγαρίας).
    http://tinyurl.com/cmeg4b

  9. adamo said

    «Σον ή Σιν Κόνερι;»

    Δύο λέξεις: Charlton Heston

    «ακόμα χειρότερα, διάφοροι Βαζέχα»

    Ειδικά για αυτή την περίπτωση έχει ειπωθεί πως το όνομα του ποδοσφαιριστή στα Ελληνικά είναι αυτό που θα «προλάβει» ο πρώτος δημοσιογράφος που θα το γράψει.

    Εδώ υπήρχαν προβληματισμοί για το εάν είναι «Ντούντου» ή «Ντουντού» και «Μπελούτσι», «Μπελούσι» ή «Μπελούστσι»!

  10. sarant said

    Σαπέρε, το έκαψες 🙂

    Είχα σκοπό να το βάλω σαν κουίζ στο μέλλον. Το αξιοπερίεργο είναι ότι το Κοτς είναι πολύ μικρή πολη και όμως έδωσε μια πολύ γερή διεθνή οικογένεια λέξεων (σκέψου ας πούμε ότι coche είναι τα λεωφορεία στα ισπανικά)

  11. Γιατί το έκαψε; Το θέμα δεν είναι να προσλαμβάνομε απλώς τη σχετική πληροφορία αλλά να την απολαμβάνομε γαρνιρισμένη με τα ωραία της.

  12. sarant said

    Το κουίζ κάηκε, το άρθρο όχι :=)

  13. sapere aude said

    Lo siento mucho 😦

    Πάντως το λεωφορείο στα ισπανικά λέγεται autobús. Coche είναι το αυτοκίνητο, το αμάξι: «Mi coche es un Citroen».

  14. Μαρία said

    Δύτης:Λίγο άσχετο, αλλά στη χτεσινή Ελευθεροτυπία ψάρεψα ένα “Ισραηλίτες Εβραίοι” (για τους Ισραηλινούς)
    Israeli Jewish, Juif israelien για να διακριθεί απ’ τον Άραβα ή Παλαιστίνιο του Ισραήλ. Επειδή στα ελληνικά έχουμε συνηθίσει το Ισραηλινός ως ουσιαστικό εθνικό, μου έχουν υποδείξει παλιότερα, όταν έλεγα ιστραηλινοί Άραβες, οτι το σωστό είναι εβραίοι του Ισραήλ. Δε λέμε όμως ιστραηλινός στρατός;

  15. πάντως θεωρῶ ὅτι τὸ σωστὸ εἶναι ἱσραηλίτης καὶ ἐπίσης ὁ Ἰσραὴλ καὶ ὄχι τὸ Ἰσραήλ.

  16. Παιδιά, ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης για παράδειγμα λέγανε τους Εβραίους της πόλης, (από εθνολογική σκοπιά, νομίζω όταν άρχισαν επίσης τη διαδικασία της αφομοίωσης). Οι κάτοικοι του κράτους του Ισραήλ (που είναι, Κορνήλιε, το Ισραήλ, γιατί ο Ισραήλ στη βίβλο είναι οι Ισραηλίτες ως σύνολο) είναι Ισραηλινοί’ Μαρία, θα έλεγα ισραηλινοί Άραβες και ισραηλινοί Εβραίοι [ή ισραηλινοί ισραηλίτες 🙂 ], ή αν προτιμάς το ανάποδο, άραβες Ισραηλινοί και εβραίοι Ισραηλινοί.

  17. ναί, εἶναι τὸ κράτος τοῦ Ίσραήλ, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ «τοῦ» εἶναι ἀρσενικό. ὁ ἀρχαῖος Ἰσραὴλ βλέπετε ἦταν ἔθνος-κράτος.

  18. Μαρία said

    Δύτη, δε διαφωνούμε. Εξήγησα πώς προέκυψε το μαργαριτάρι. Το άλλο μου το υπέδειξε πολύ σοβαρός διεθνατζής για καλύτερο στα ελληνικά. (Εγώ βέβαια λέω Παλαιστίνιοι του Ισραήλ 😉

  19. Κωστής Κ. said

    Μερικές φορές, βρε παιδιά, το θέμα με τα γερμανικά ονόματα είναι πραγματικά περίπλοκο. Είναι, πχ, όλα εκείνα τα γερμανικά (και όχι μόνο) ονόματα στις ΗΠΑ που οι ίδιοι οι κάτοχοί τους τα προφέρουν «αγγλιστί», ενώ διατηρείται η αρχική ορθογραφία: τα au προφέρονται «ο», τα sch ως «sk», τα oe, που είναι μεταγραφή του Umlaut Ö, ως «ο-e», κλπ. Έχω δει ακόμη και να απαλείφονται οι τελίτσες του ουμλάουτ, αλλά το όνομα να εξακολουθεί να εκφέρεται ως εάν υπήρχαν, πχ. Sanger -> «Ζένγκερ» και όχι «Σάνγκερ» – πώς να το μυριστεί αυτό κάποιος που το βλέπει γραμμένο; Άλλοι, βέβαια, επιμένουν γράφουν και να εκφέρουν τα γερμανικά τους ονόματα όπως τα έμαθαν από τους παππούδες τους. (Άσχετο: Άλλες φορές τροποποιείται η ορθογραφία για να διατηρηθεί η εκφορά, βλ. Eisenhower). Τι άκρη να βγάλει κανείς σ’ αυτό το χάος; Επίσης, πώς μπορεί ένας μη γερμανομαθής να αναγνωρίσει τη γερμανική προέλευση του ονόματος; Γιατί το Sturz να μην είναι στο μυαλό του «Στουρζ»;
    Επίσης: ποτέ δεν κατάλαβα πώς τελικά προφέρεται το όνομα του γνωστού, μακαρίτη πλέον, κομίστα Reiser: «Ρεζέ» (εφόσον ήταν Γάλλος) ή «Ράιζερ» (καθ’ ότι αλσατικής καταγωγής και με γερμανικής προέλευσης όνομα); Έχω ακούσει και τις δύο απόψεις. Πώς θα τεκμηριώναμε την ορθότητα μίας εκ των δύο; Με βάση το πώς σύστηνε τον εαυτό του ο ίδιος, υποθέτω. Και για μεν τον Reiser πιθανότατα θα υπάρχουν ακόμη και ηχητικά ντοκουμέντα – για έναν αλσατό πρόγονό του εκατό χρόνια πριν ποιός κανόνας θα μας καθοδηγούσε;
    Αν η απάντηση στο ερώτημα είναι τελικά εμπειρική, και το ερώτημα τίθεται ξανά για κάθε φορέα ενός τέτοιου ονόματος – ε, τότε δεν μπορώ να κατηγορήσω κανένα δημοσιογράφο για τέτοια λάθη, παρά μόνο όταν αφορούν πρόσωπα γνωστά «τοις πάσι». Αλλά ποιός βάζει τα όρια του ποιός ανήκει στους «πασίγνωστους»; Το εκλεπτυσμένο κοινό του παρόντος ιστολογίου, με βιβλιοθήκες στη θέση των τοίχων, μπορεί να έχει τέτοιες αξιώσεις; Κι εγώ φρίττω συχνά με διάφορες δημοσιογραφικές γκάφες, αλλά, όσο κι αν ξέρει ο δημοσιογράφος 2-3 ευρωπαϊκές γλώσσες και φωνητικούς κανόνες, τέτοια λάθη φοβάμαι πως δύσκολα αποφεύγονται….

  20. sarant said

    Κωστή, κι ας με διορθώσει ο Γάλλος de la maison, ο Reiser δεν θα προφερόταν Ρεζέ ποτέ, αλλά ή Ρεζέρ, ή Ραϊζέρ/Ράιζερ. Το τελικό ρο πρέπει ν’ ακούγεται (κι ας με διορθώσει ο Γαλλος του ιστολογίου αν κάνω λάθος). Η εντύπωσή μου είναι ότι ο συγκεκριμένος σκιτσογράφος προφερόταν Ρεζέρ.

    Επίσης, φυσικά και το πρόβλημα των ξενιτεμένων Γερμανών της Αμέρικας είναι πολύ δυσκολότερο. Αλλά όταν βλέπεις «πρώην πρόεδρος της Δ.Γερμανίας» μπορείς να υποθέσεις ότι προφέρεται αλά γερμανικά. Έτσι, Βάλτερ Σέελ και όχι Γουόλτερ Σιλ.

  21. Μαρία said

    Νίκος: ο Reiser δεν θα προφερόταν Ρεζέ ποτέ.
    Κι όμως, αν ακολουθήσουμε τους κανόνες της γαλλικής, δε προφέρεται το τελικό σύμφωνο. Εδώ προφέρεται κατ’ εξαίρεση λόγω της καταγωγής του Ρεζέρ (γερμ. Ράιζερ)σαν να ήταν Reisere.

  22. Κορνήλιε (αρ. 17), οι εβραίες θείες μου στο Βόλο ανήκαν στον Ισραήλ, όπως το λες κι εσύ, και ήταν ισραηλίτισσες, η μία απ’ όλες μετά τον πόλεμο πήγε κι έμεινε στο Ισραήλ (κι έγινε ισραηλινή!). Δίκιο έχεις για την καταγωγή του ονόματος, ειδικά όμως σ’ αυτή την περίπτωση μάλλον πρέπει να ακολουθήσουμε την καθιερωμένη χρήση (νομίζω και διεθνώς, π.χ. Alliance Israélite Universelle – état israélien).

  23. Παναγιώτης said

    Να ευχαριστήσω τον οικοδεσπότη και ους υπόλοιπους που μου θυμίζουν ένα πολύ ωραίο μάθημα από την εποχή που ήμουν φοιτητής, τα στοιχεία της ιστορίας της πολεοδομίας. Νομιζω ότι αξίζει να αναφερθεί ότι συμβαίνουν και εις Παρισίους…
    Συγκεκριμένα ο πολεοδόμος που αναμόρφωσε το Παρίσι στα τέλη του 19ου αιώνα ονομαζόταν Οσμάν, ακόμα θυμάμαι το σχόλιο του καθηγητή ότι δεν ήταν οθωμανικης καταγωγής αλλά …γερμανικής και ονομαζόταν Χάουσμαν (Haussmann) αλλά οι Γάλλοι το πρόφεραν Οσμάν και έμεινε με αυτό το όνομα στην ιστορία.

    Νομίζω ότι πολλάέχει πάθει και ο Herman Hesse που ανάλογα με τον εκδοτικό οίκο γράφεται Χέρμαν Έσσε (ανακολουθία) κάποιος εκδοτικός οίκος το έγραφε στα γαλλικά Ερμάν Εσσέ (και πάλι ανακολουθο ή το γράφφςεις στα γαλλικά ή όχι) και κάπου έχω δει το σωστότερο Ερμάν Ες (σωστό στα γαλλικά αλλά γίνεται συνεπώνυμος με ναζί) αλλά δεν θυμάμαι να τον γράφει κα΄ποια έκδοση με το όνομα που συστηνόταν Χέρμαν Χέσσε (Herman Hesse) θα μου πείτε δεν είναι έυηχο (τουλάχιστον) αλλά τι να κάνουμε έτσι λεγόταν ο άνθρωπος.

  24. SophiaΟικ said

    Νίκο, απαντω στην ερώτησή σου αν μπορεί κανέις να βρεί προφορά του κυρίου Βάλτερ Σέελ στο ιντερνέτιο. Εννοεις υποθέτω το αγγλόφωνο ιντερνέτ γιατί άμα εχουμε απαιτησεις να ψάχνουν και σε άλλες γλώσσες μάλλον το παρατραβαμε. Λοιπόν βρήκα τη βιογράφία του Σέελ με προφορά εδώ και λέει ότι αγγλιστί τουλάχιστον προφέρεται Σέιλ, που θα έπρεπε να έχει βάλει σε σκεψεις τον δημοσιογράφο. Δυστυχώς ο Σέελ δεν είναι τόσο γνωστός όσο ο Αντενάουερ π.χ που η αγγλόφωνη Βικι δίνει και την γερμανικη προφορά του ονόματός του στο φωνητικό αλφάβητο.
    Υπάρχει όμως κι αυτό εδώ το λινκ της ελληνόφωνης Ντόιτσε Βέλε που τον γράφει ελληνικά και γερμανικά

    Τώρα επειδή ξερω ότι μπορέι να κολλήσει λόγω των λινκ συνεχίζω σε άλλο σχόλιο

  25. Μαρία said

    Παναγιώτη, ο Οσμάν ήταν νομάρχης εκείνη την περίοδο και επειδή η αναμόρφωση ήταν πολιτική απόφαση, συνδέθηκε με τ’ όνομά του.

  26. SophiaΟικ said

    Α, βλέπω δεν κόλλησε.
    Λοιπόν, σύντομη απάντηση στον Κωστή: εγω προτιμώ αν καποιος δεν ξερει να τα προφέρει και να τα γραψει όλα όπως τα βλεπει παρα να διαβάσει αγγλικά.
    Τωρα, εγω στο σχολείο έμαθα γαλλικά μόνο (άλλοι έμαθαν αγγλικά μόνο). Αλλά από τότε οι ξένες γλώσσες εχουν γίνει δύο, θεωρητικά τουλάχιστον, κι επομένως καλό θα ήταν να γίνουν κι οι απόφοιτοι των ελληνικών σχολείων γνώστες των κανόνων ΔΥΟ ξένων γλωσσών τουλάχιστον γιατι τι στο διαολο πληρώνουμε φόρους για να διορίζοντια όλοι αυτοί οι απόφοιτοι γαλλικής και γερμανικής φιλολογίας στα γυμνάσια;

    ΟΚ, ακούγομαι αυστηρή, και το πιο πιθανό είναι ο δημοσιογράφος να ήταν ο σκράπας της τάξης που δεν εχει μεσο να διοριστεί στο δημόσιο κι έχει ψώνιο να γίνει φίρμα. Το οποίο όμως μας πάει αλλού: στο μπιμπισί υπάρχει τμήμα προφοράς. Παίρνεις τηλέφωνο (εσωτερικό, είναι για το προσωπικό) και σου λένε πως προφέρεται οτιδήποτε. Το χρησιμοποιησα εγώ με τη δολοφονία του Πιμ Φορτάιν (Pim Fortuyn), του Ολλανδού πολιτικού, δεκαπέντε λεπτά αφού είχε έρθει η είδηση από τα πρακτορεία, μιλάμε για τόσο γρήγορα. Εντάξει, δεν είναι όλοι Μπιμπισί, η ΕΡΤ όμως θα μπορούσε να δίνει το καλό παράδειγμα και να επιβάλει προφορά. Τουλάχιστον σε ονόματα που έχουν σχέση με την κλασσική μουσική, που δεν έιναι της άμεσης επικαιρότητας, σήμερα εδώ, αύριο ξεχαστηκε.
    Να πω ότι πα΄ρολα τα γαλλικά που έφαγα στη μάπα μια δεκαετία, ακομα δεν ξέρω αν τα λεώ σωστά και την Γκιλέμ θα την έκανα λάθος σίγουρα αν δεν αποφάσιζα οτι η προφορά Γκιγέμ ήταν δυσπρόφερτη και φυσικά έπιιαξε ρόλο το ότι ως πρίμα μπαλλαρίνα στο Κόβεντ Γκάρντεν την άκουγα συνέχεια Γκιλέμ στα αγγλόφωνα ΜΜΕ. Τον Ρεζέρ τον ήξερα γιατί μας τον έιχε αναφέρει η δασκάλα των γαλλικών. Ήταν πολύ γνωστίον για να μην ξέρει κανείς, ή κάπως έτσι.

  27. Κωστής Κ. said

    Σοφία, στο ότι ονόματα που δεν ξέρουμε να τα προφέρουμε, καλύτερα να τα αφήνουμε ως έχουν, γενικά θα συμφωνήσω – παρ’ ότι υπάρχει η πολύ σοβαρή ένσταση ότι έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ απευθύνονται και σε μή γλωσσομαθείς, πχ. της γενιάς των γονέων μας. Στο ότι σοβαρά ΜΜΕ (τουλάχιστον οι μεγάλοι οργανισμοί) θα μπορούσαν να έχουν και το αντίστοιχο «τμήμα προφοράς», επίσης θα συμφωνήσω.

    Αυτό όμως που κυρίως ήθελα να δείξω είναι ότι, απόντων των εν λόγω τμημάτων στα ΜΜΕ, δεν χρειάζεται να είναι κανείς ο σκράπας της τάξης για να κάνει τέτοια λάθη. Και ότι το «δεν ήξερες, δε ρώταγες» (και όποιος ρωτάει ή ψάχνει συνήθως κάτι θα βρει – όχι όμως και πάντα) μερικές φορές δεν μας καλύπτει. Γιατί υπάρχει συχνά μια προφανής προφορά, «επιβεβλημένη» σύμφωνα με τους κανόνες της ξένης γλώσσας (που ο μορφωμένος δημοσιογράφος μπορεί να τη γνωρίζει καλά), αλλά η οποία τελικά αποδεικνύεται λάθος «γιατί έτσι», και τίποτε δεν υπάρχει για να τον προϊδεάσει ότι κάτι πάει στραβά και πρέπει να ψάξει. Ή, σε άλλες περιπτώσεις, εμφανίζεται ένα δίλημμα, που η απάντησή του επίσης είναι «γιατί έτσι». Εδώ ή ξέρεις το συγκεκριμένο πρόσωπο και πώς ακριβώς προφέρεται το όνομα, ή παίζεις κορώνα-γράμματα (εν αγνοία σου στην περίπτωση του «προφανούς αλλά λάθους», εν γνώσει σου -αλλά εν αδυναμία να βρεις λύση- στην περίπτωση του διλήμματος).

    Το «Γουόλτερ Σηλ» δεν εμπίπτει σ’ αυτή την κατηγορία – εύκολα αποφεύγεται, έχει δίκιο ο Νίκος.
    Το όνομα του Reiser, όμως; Εγώ τον διαβάζω από 18άρης, αλλά δεν ήξερα την προφορά – το έβλεπα γραμμένο στα ελληνικά και με τους δύο τρόπους. Στο ιντερνέτι, με μια σύντομη αναζήτηση (Βίκι 3 γλωσσών, σελίδες-αφιερώματα κλπ.), δεν βρήκα απάντηση όσον αφορά τη προφορά. Αν είχα δασκάλα Γαλλικών (που δεν είχα), μπορεί και να μην τον ήξερε η γυναίκα. Το «Ρεζέρ» τελικά ούτε ακριβώς Γαλλικά, ούτε ακριβώς Γερμανικά είναι, αν κατάλαβα καλά….
    Εάν έπρεπε, όντας Γαλλομαθής (υποθετικά μιλώντας, γιατί δεν είμαι) και Γερμανομαθής (που είμαι), να το γράψω στο πολιτιστικό ένθετο εφημερίδας μεγάλης κυκλοφορίας, η οποία έχει ως γενική πολιτική την μεταγραφή στην ελληνική αλφάβητο, και το έκανα λάθος – θα έδειχνε αυτό αμορφωσιά;

    Παρεμπιπτόντως: όσο λάθος και να είναι το Γκιγέμ (κάτι που εγώ φυσικά το έμαθα μόλις τώρα), γιατί το λές κακόηχο; Ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ άσχημα ακούγεται;

  28. SophiaΟικ said

    Κωστή, αυτό που ζητάνε όλοι από τους δημοσιογράφους είναι όχι γνώσεις σε βάθος αλλά σε πλάτος και ικανότητα να βρίσκουν πληροφορίες. Δυστυχώς οι περισσότεροι πλεον – τουλάχιστον οι πολλοί αρχαριοι που ακόμα δεν εχει ξεκαθαριστέι ποιός θα μείνει στο επάγγελμα- είναι οπως τους περιέγραψα και τα ΜΜΕ δυστυχώς στηρίζονται σε αυτούς παρα πολύ για να εξοικονομήσουν χρήματα κι ας παράγουν τερατουργήματα.
    Τώρα, για την αγγλική γλώσσα που είναι ζόρικη στην προφορά, υπάρχουν ενα-δυό πολύ καλά λεξικά προφοράς. Επιπλέον για τα ΜΜΕ είναι απλή η υπόθεση, ακούνε τι λεέι ο αγγλόφωνος (αν υπάρχιε ακουστικό υλικό). Για τις άλλες γλώσσες είναι πιο στρωτά τα ρπάγματα, λίγο οι ανατολικοευρωπαίοι μας δυσκολεύουν. Αλλά το πρόβλημα είναι να κανεις τον Γερμανό άγγλο, τον Ρωμαίο Γάλλο κλπ κλπ. Κι αυτό συνήθως τσαπατσουλιά είναι- δεν διαβαζουν αυτό που μεταφράζουν.
    Για τη Γκιλέμ: μου φαινόταν δύσκολο γιατι δεν ήταν Γκιγιώμ και σκεφτόμουν ότι μάλλον καποιο λάκο έιχε η φάβα, γιατί απ’οσο ξέρω οι γάλλοι δεν έχουν ονόματα του στυλ Ρέιφ Φάινς/ Ralph Fiennes που κάποιος που δεν το ξερει θα το διάβαζε Ραλφ (και ίσως και Φίνες) και επί τη ευκαιρία όταν έγινε γνωστός ο συγκεκριμένος είχε βγάλει ανακοίνωση τύπου για το πως προφέρεται το όνομά του γιατι κι οι συμπατριώτες του δεν ήξεραν.

  29. ppan said

    Πολύ δύσκολο να βρεις πώς προφέρονται τα ονόματα και τα τοπωνύμια. Τα γαλλικά τα κατέχω και ζω και στην Γαλλία, όμως δεν ξέρω ποτέ στα σίγουρα αφού ούτε οι ίδιοι οι γάλλοι γνωρίζουν, δεν υπάρχει απόλυτος κανόνας. Παράδειγμα πρόσφατο: ενώ όλοι οι γάλλοι προφέρουν ακόμα τον διασημο γάλλο ληστή τραπεζών Mesrine «Μεσρίν» ο ηθοποιός που τον ενσάρκωσε επιμένει _και μάλλον έχει δίκιο- ότι ο ίδιος ο Μεσρίν έπέμενε ότι το όνομά του προφερεται «Μερίν».

  30. Μαρία said

    Το Mesnil πάντως προφέρεται μενίλ. Μερικές φορές είναι αποδεκτές και δυο προφορές π.χ. Οσέρ και Οξέρ το ίδιο και με τις Βρυξέλες.

    Ππαν μου έτυχε διαφωνία μέχρι και για το Βιγιόν. Ο καθηγητής γνωστού μου παιδιού τους είχε πει να τον προφέρουν Βιλόν. (το γνωστό πρόβλημα με το -ill)

  31. tortila said

    Όλα τούτα λύονται με την πατροπαράδοτη ελληνοποίηση των ονομάτων, που λέγαμε την άλλη φορά.

    Βαλητήριος Σαιχύλος λοιπόν.

    Προσοχή: όχι Αλητήριος Αισχύλος.

  32. Nicolas said

    Ο Γάλλος; έφτασε!
    Για τον Reiser κάποιος είχε ρωτήσει ήδη και είχα βάλει την προφορά. Δεν θυμάμαι σε ποιο πόστ.
    Reiser [ʀεzε:ʀ] όπως misère (μια ματιά στον Coluche ;-))
    Οι διαφορές συναντιούνται μερικές φορές κι από περιοχή σε περιοχή. Στα νότια συχνά προφέρονται περισσότερα γράμματα απ΄ ότι στα βόρια. Στην Τουλούζη το όνομα Roux προφέρεται [ρούξ] ενώ αλλού [ρού]. Είχα έναν καθηγητή γεωλογίας που επέμενε στο ξ του. Τις προάλλες μιλούσαμε για έναν καλλιγράφο που γνώρισα στην Τουλούζη (paix à son âme !) τον Henri Renoux [ανρί ρενούξ], που είχε δουλέψει και με τον Μίλτο Σανταμούρη (μπορεί να σας μιλήσω σύντομα γι΄ αυτή τη συνάντηση που μου είναι αξέχαστη) και στην άλλη μεριά της Γαλλίας τον πρόφεραν Ρενού.
    Δύτη, άσε τους νιπτήρες και κάνε μια βουτιά εδώ, μπορεί να σ΄ ενδιαφέρει:
    http://www.decitre.fr/livres/LE-CHANT-DES-CHANTS.aspx/9782862272085
    κι εδώ και για τους άλλους
    http://www.decitre.fr/livres/Cyclades-semences-de-mer.aspx/9782910957421
    Τώρα, ελαφρυντικά για τους δημοσιογράφους δεν έχω, όπως δεν υπάρχουν και για τους μεταφραστές. Δεν ήξερες; δε ρώταγες;
    Στη σημερινή εποχή που έχουμε τα μέσα για να βρούμε αυτό που ψάχνουμε (αν το ψάχνουμε) δεν υπάρχει δικαιολογία.
    Βλέπω συχνά σε κάτι πατσαβούρες (για να μην τους δαχτυλοδείξουμε κατευθείαν Les Nouvelles και ακόμη χειρότερα La Quotidienne, ο (γαλλο)νοών νοήτω) αίσχη. Την πρώτη φορά γελάς, την δεύτερη χαμογελάς και την τρίτη λες να τους πάρει και να τους σηκώσει! Αν γράψω καμια κοτσάνα θα με κράξει όλη η (εξαιρετική) Λεξιλογία και με το δίκιο της. Ο δημοσιογράφος όταν δεν κάνει τη δουλειά του γιατί να μην τον κράξουμε;
    Το Osterbeek το έκραξα ήδη, γιατί καταπιάστηκα λίγο με τα κατωχωρικά και είναι καλό να τα προφέρουμε όπως πρέπει γιατί είναι ωραία.

  33. Nicolas said

    Το Mesrine πάντα Μεσρίν το λέγαμε, αλλά τωρα μερικοί το παίζουν κολλητοί του.

  34. ppan said

    Νικολά νομίζω ο γιος του λέει ότι το όνομα είναι Μερίν. Κάτι θα ξέρει. Τέλος πάντων το θέμα είναι ότι υπάρχει πάντα μια αμφιβολία για τα γαλλικά ονόματα.

  35. Nicolas said

    Στην πρώτη ταινία που είχε βγει δεν θυμάμαι πως παρουσιαζόταν αυτός ο ίδιος. Ίσως βρω κανένα ηχητικό ντοκουμέντο της εποχής. Έτσι κι αλλιώς δεν αλλάζει τίποτα εκεί που είναι τώρα.
    Το πρόβλημα με τα ονόματα είναι μεγάλο. Με το δικό μου με εκνευρίζουν πάρα πολύ μερικοί που δεν προσέχουν και αντί να βάλουν αυτό ` στη σωστή συλλαβή, βάζουν αυτό ´ στη λάθος και μου αλλάζουν τα φώτα. Είναι σαν να μετατρέπουν το Παπαδόπουλος σε Πετρίδης. Χοντρό!

  36. sapere aude said

    SophiaΟικ said:
    > … ονόματα του στυλ Ρέιφ Φάινς/ Ralph Fiennes που κάποιος που δεν το ξερει θα το διάβαζε Ραλφ …

    Σχετικά με το όνομα Ralph:
    Στη Βρετανία (σε αντίθεση με την Αμερική) η προφορά «Ρέιφ» εξακολουθεί να είναι αρκετά συχνή. Απροπό, ένας άλλος διάσημος Ρέιφ ήταν ο συνθέτης Ralph Vaughan Williams – ή Ραλφ Βόγκαν στα ελληνικά 😉

  37. SophiaΟικ said

    36: Το όνομα του Φάνς δεν είναι και τόσο κοινό στο ΗΒ (στις ΗΠΑ που έχουν απογόνους Γερμανών και Σκανδιναβών μεταναστών είναι πιο συχνό). Οι περισσοτεροι άγγλοι που είχα ρωτήσει καποτε είχαν πει ότι Ρέιφ το λένε όσοι θέλουν να κανουν τους αριστοκράτες- οι γονείς του Τάρκουιν και της Κλόη δηλαδή. Και εξηγώ: τα ονόματα Χλόη και Ταρκίνος είναι τυπκά μοδάτα ονόματα που τα δίνουν στα παιδιά τους αυτοί που παίρνουν το τεράστιο τζιπ για να πανε τα παιδιά σχολείο μια γωνία πιο πέρα. Συνήθως το τεράστιπ τζιπ οδηγεί μαμά με νύχι είκοσι πόντους και τακούνι άλλους είκοσι, επομενως δυσκολεύεται στην οδήγηση κι εσύ που περνάς από δίπλα τη στιγμή που τα παιδιά αρχίζοθν να πλακώνονται στο ξύλο κι η μαμά προσπαθεί να κρατησει σταθερό το τιμόνι, να τους κάνει παρατήρηση, να μην σπάσει κανενα νύχι κλπ καλό είναι να εχεις κάνει διαθήκη.

    Αλλά η οικογένεια φάινς παίζει με τα νεύρα μας ούτως ή αλλως. Ο ξαδερφος του Ρέιφ φάινς είναι ο διάσημος εξερευνητής Ranulph Fiennes που προφέρεται Ραλφ Φάινς, αλλά οι φίλοι του τον λένε Ραν. Δηλαδή τα δυο ξαδερφια έχουν στην ουσία το ίδιο όνομα, αλλά το γράφουν και το προφέρουν διαφορετικά.

    Για να επιστρέψω στο θεμα, εντάξει αυτά αν του ξεφύγουν καποιου αλλα τα πιο προφανή γιατί να του ξεφύγουν;

  38. sarant said

    Υπάρχουν και πανδύσκολα ονόματα, που η προφορά τους είναι προβληματική, αλλά ο καλόπιστος αναγνώστης δεν θα θεωρήσει ποτέ σοβαρό λάθος να την πατήσεις στον Mesrine ή στην Guillem. Άλλο όμως αυτοί και άλλο ο Σέελ.

    Νικολά, μιλ μερσί για την επιβεβαίωση «με σεβασμό προς τον Reiser»!

  39. βπ said

    Τα κακουργήματα πολλά, ας αναφέρουμε κι ένα πταίσμα. Γιατί έχει κολλήσει στα ελληνικά μέσα το «Σεζάρια Εβόρα»; Δεν έχουν καν τη δικαιολογία ότι θα’πρεπε να το ψάξουν, κοτζάμ τόνο έχει η πρώτη συλλαβή στα πορτογαλικά: Évora.

  40. Rogerios said

    Υποψιάζομαι ότι το «μπλέξιμο» για το οποίο γίνεται λόγος στα υπ’ αριθ. 10 και 13 σχόλια οφείλεται μάλλον στη χρήση του «coach» στα αγγλικά προκειμένου να δηλώσει αυτό που στην Ελλάδα λέμε συνήθως «πούλμαν» (αλλά, και το βαγόνι τρένου). Δόξα και τιμή πάντως στο Kocs!

    Κατά τα λοιπά, πώς ξεμπλέξαμε με το Oosterbeek; Προσωπικά, μένω με την εντύπωση ότι η προφορά του είναι «Όουστερμπιικ» (ή κάτι ανάμεσα σ’ αυτό και στο «Όουστερμπεικ»), αλλά δυσκολότερο πράγμα από τη μεταγραφή ολλανδικών ονομάτων στα ελληνικά μάλλον δεν βρίσκεται.

  41. ηλε-φούφουτος said

    Δεν πιστεύω ότι θα βρεθεί ποτέ ο χρυσός κανόνας για την απόδοση των ξένων ονομάτων στα Ελληνικά. Τα σχόλια 19 και 37 μάς δείχνουν άλλωστε ότι οι δυσκολίες καμιά φορά ξεκινάνε από τη γλώσσα προέλευσης ή τέλος πάντων πριν από την άφιξή τους στα Ελληνικά.

    Προσωπικά τα λάθη θα τα έκρινα κατά περίπτωση.
    Κριτήρια: α) Τι απαιτήσεις έχω από αυτόν που έκανε το λάθος (προφανώς υψηλότερες αν μεταφράζει βιβλίο, υποτιτλίζει ταινία ή εκπαιδευτικό πρόγραμμα ή είναι δημοσιογράφος σε μεγάλη εφημερίδα);
    β) υπάρχει καθιερωμένη απόδοση του ονόματος στα Ελληνικά;
    γ) η περίπτωση είναι τέτοια που μπορώ όντως να μιλάω για σωστό και για λάθος (π.χ. Μπερνστίν ή Μπερνστάιν);
    δ) ποιος μηχανισμός οδήγησε στο λάθος (δικαίως καυτηριάζονται συμπεριφορές και στάσεις του τύπου: βαριόμουν να το ψάξω, δεν υποψιάστηκα καν ότι υπάρχει και άλλη προφορά στον κόσμο πλην της Αγγλικής/ Γαλλικής, είμαι γενικά αμόρφωτος αλλά έχω θέση που μου επιτρέπει να στραβώνω κόσμο, «έλα βρε αδερφέ, αφού έτσι κι αλλιώς τ’ Αγγλικά είναι η παγκόσμια γλώσσα!»);

    Για να πούμε και του στραβού το δίκιο, πέρα απ τους εξαγγλισμούς και εκγαλλισμούς έχουν σημειωθεί και βίαιοι εκγερμανισμοί στα Ελληνικά (ενδεχομένως με τη μεσολάβηση άλλης γλώσσας), έχουν δηλαδή καθιερωθεί ξένα ονόματα με βάση το πώς θα προφέρονταν στα Γερμανικά, όπως τα ολλανδικά Χέινεκεν – Χάινεκεν και Λέιντεν – Λάιντεν, ο Τσέχος Μάσαρυκ – Μάζαρυκ (Μάζαρεκ τον εδα υποτιτλισμένο στο «Απόφαση στη Νιρεμβέργη» ίσως γιατί έτσι ακουγόταν στην ταινία), ο Φιλανδός Μανερχέιμ – Μάνερχαϊμ και φυσικά ο Σοβιετικός σκηνοθέτης Εϊζενστέιν (νά το πάλι το Ποτέμκιν, Μαρία και Δύτη, ποτέ μη λες «ποτέ πια Ποτέμκιν»!).

  42. ηλε-φούφουτος said

    Ρογήριε, επειδή όντως μερικές γλώσσες έχουν λέξεις που όταν μεταγράφονται στα Ελληνικά κάνουν το κείμενο να μοιάζει Κθούλου, δεν πιστεύω ότι πρέπει να κυνηγάμε την πιστότερη δυνατή απόδοση. Το ίδιο λέω και περιπτώσεις τύπου Χέρμαν Χέσσε, ο οποίος εσχάτως αποδίδεται με συνέπεια Έρμαν Έσσε. Νομίζω ένα «Όστερμπεκ» για τα Ελληνικά φτάνει και περισσεύει.

  43. sarant said

    Πολύ σωστά τα λέει αυτός ο Ηλεφού!

  44. SophiaΟικ said

    Συμφωνών με τον Ηλέφ, αλλά νομίζω ότι διαμαρτυρόμαστε γιατί ξέρουμε λίγο πολύ ότι το λάθος οφείλεται σε τεμπελιά και ωχαδερφισμό.

    Όσο για τη Χάινεκεν, φταίει η ίδια η εταιρεια, αφού το προϊόν διαφημίστηκε έτσι από την αρχή (κάπου δεκαετία του ’80 δεν πρωτοεμφανίστηκε;). Και στο ΗΒ έτσι τη λένε, πάντως.

  45. Πάντως, εγώ βλέπω ακόμα και τους γλωσσομαθείς να μην γνωρίζουν τις σωστές προφορές, που αυτό κυρίως σημαίνει ότι είναι γλωσσομαθείς στο χαρτί. Τρανταχτό παράδειγμα, ο Κουρτ Βόνεγκατ, που όταν πέθανε μάθαμε τη σωστή προφορά Κερτ αλλά ξέραμε τον σκηνοθέτη Κερτ Ράσελ.

    Πιο πάνω αναφέρθηκε ο Μπερνστήν/Μπερνστάιν. Αν ο σχολιαστής εννοεί τον σπουδαίο αμερικανό αρχιμουσικό και συνθέτη τότε και οι δύο προφορές είναι σωστές ανάλογα με την ήπειρο που βρίσκεσαι. Λέναρντ Μπερνστήν στην Αμερική, Λέοναρντ Μπερνστάιν στην Ευρώπη. Γνωστό το καλαμπούρι που εκστομίζει ο Τζιν Γουάιλντερ στο Φρανκενστάιν Τζούνιορ του Μελ Μπρουκς: «Όχι Φρανκενστάιν, Φράνκενστην!» Γενικά στη μουσική και στη λογοτεχνία υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια σχετικά παραδείγματα και είναι λογικό: δεν είναι Ρέιφ Φάινς να έχουν το μικρόφωνο στα χείλη.

    Άλλα παραδείγματα, ο γνωστός συνθέτης Άρθουρ Χόνεγκερ. Εδώ έχουμε γερμανική προφορά μόνο που είναι… Γάλλος. Αρτύρ Ονεγκέρ λοιπόν (αν δεν κάνω λάθος). Ή ο παλιός μαέστρος Άντριαν Mπουλτ που όμως το σωστό είναι Έιντριαν Μπολτ (Adrian Boult).

    Αλλά κοτζάμ Χρήστος Μιχαηλίδης δεν ξέρει τι είναι το Protecting Veil, τι λέμε τώρα:
    http://blog.teleologikos.eu/?p=452

  46. sapere aude said

    JustAnotherGoneOff said:
    > Λέναρντ Μπερνστήν στην Αμερική, Λέοναρντ Μπερνστάιν στην Ευρώπη.

    Και η Martha Argerich; Αργεντίνα καταλανικής καταγωγής, που έχει φύγει πολύ νέα από τη Ν. Αμερική. Λέγεται ότι η ίδια προτιμά την προφορά «άργκεριCH». Όμως στα ισπανικά θα διαβάζαμε «αρχεριCH» και στα καταλάνικα «αρZHερικ».
    [CH όπως chair, ZH όπως vision]

  47. SophiaΟικ said

    Ποιός είναι ο Μιχαηλίδης; (45)
    Και εκτός από την Αγία Σκέπη, βλέπω και Τραγούδι για την Αθήνα, ενώ ο ίδιος ο Τάβενερ είχε πει μια φορά που τον άκουσα σε μια εκδήλωση ότι το είχε γράψει για μια οικογενειακή φίλη που την έλεγαν Αθηνά. το τραγούδι της Αθηνάς επομένως κι όχι ο Ύμνος της Αθήνας (έχουμε τέτοιο ή οι δημαρχοι αργούν;).
    Σαπερε, η Αργκεριτς επομενως έχει λύσει αγγλιστι το πρόβλημα με τον πιο προφανή τρόπο. Για τους άλλους βλεπουμε.

  48. ηλε-φούφουτος said

    Πράγματι, κύριοι Just και Sapere, γι’ αυτό λέω κι εγώ ότι υπάρχουν περιπτωσεις που δεν σου επιτρέπουν να μιλάς για σωστό και λάθος και όπου δεν πρέπει να σπεύδεις να λιθοβολήσεις.

    Και εσείς μεν ξέρετε το δράμα των συγκεκριμένων ονομάτων (μπορώ να προσθέσω το Γιοντορόφσκι/Χοντορόφσκι ή τον ήδη συζητημένο Αλιέντε, που στα Καστιλιάνικα θα ήταν Αγιέντε, όπως απαιτούν μερικοί γλωσσοεπιδειξίες, αλλά οι Χιλιανοί τον προφέρουν κάπως σαν Ατζέντε, με το τζ να χτυπά τον ουρανίσκο), άλλοι όμως μπορεί να ξέρουν μόνο μία εκδοχή και να λιθοβολούν αυτόν που χρησιμοποιεί την άλλην.
    Κάτι δηλαδή σαν τους λαθολόγους που λυμαίνονται τον εκδοτικό χώρο ή τις εξεταστικές επιτροπές και μπορεί να βγάλουν τον άλλον ανελλήνιστο, αγράμματο, αστοιχείωτο, επειδή δεν έτυχε να διαβάσει το (αυθαίρετο) λαθολόγιο που έχουν διαβάσει ή έχουν συντάξει αυτοί.

  49. sarant said

    Με τον Χοντορόφσκι τι ακριβώς συμβαίνει, ω Ηλεφού;
    (εννοώ με το όνομά του, μη μ’ αρχίσεις τώρα για τη Γούκος ή Γιούκος)

  50. ηλε-φούφουτος said

    Ή μήπως Χοδορόφσκι, ω οικοδεσπότα;

    Υπάρχουν άνθρωποι που όχι μόνο ζουν μονάχοι αλλά τονε προφέρουν «Χοντορόφσκι», παρασυρμένοι από το σλαβικόν του ονόματος και μη γνωρίζοντες ότι γεννήθηκε στη Λατινική Αμερική. Δεν είναι τόσο τρομερό! Είναι; Πολύ περισσότερο που η καταγωγή του ήταν εξ Ουκρανίας.

    Ο άλλος της Γιούκος είναι ΧοντορΚόφσκι, και επί το ρωσικότερον Χανταρκόφσκι, όπως θέλει να μας το διδάξει και ο Θανάσης Αυγερινός, που εζήλωσε δόξαν Κωστάλα.

  51. ηλε-φούφουτος said

    Συγγνώμη λάθος: Υπάρχουν άνθρωποι που όχι μόνο ζουν μονάχοι αλλά τονε προφέρουν “Γιοντορόφσκι”

  52. ppan said

    H Argerich -που τη γράφω στα ξένα γιατί στην Γαλλία τον δέσανε τον γάιδαρό τους, την λένε Αργkεριch, αλλά εγώ παραμένω ελληνίδα που αναρωτιέται πώς να την πει-,η Μάρθα λοιπόν, στη Ιαπωνία, στην λουτρόπολη Μπεππού, όπου έχει και δικό της φεστιβάλ, λέγεται Αρεγκεριchι. Δηλαδή και οι Ιάπωνες τον έδεσαν τον γάιδαρό τους.

  53. Ηλε-φούφουτε, Γιοντορόφσκι (Alejandro Jodorowsky) τον ξέρω κι εγώ χάρη σε ένα φίλο μου που είναι φανατικός θαυμαστής του, μου έχει γράψει και τις κάπως δυσεύρετες ταινίες του, πάρα πολύ ενδιαφέρων τύπος. Από κει και πέρα, δεν βγάζω άκρη για το ορθόν της προφοράς, κλάψτε πως η Wiki τον έχει και με τις δύο γραφές http://el.wikipedia.org/wiki/Αλεχάντρο_Χοδορόφσκι

    SophiaΟικ, πολύ χρήσιμη η πληροφορία σου για το τραγούδι της Αθηνάς αλλά μόνο για μουσικούς λόγους, εδώ μάλλον κάπως συγχωρείται το ατόπημα καθώς είναι πολύ εξειδικευμένη.

    Sapere Aude, σε ευχαριστώ πολύ για την ΆργκεριΤΣ, το αγνοούσα αυτό. Να σου συμπληρώσω με τον αυστριακό Nicolaus Harnoncourt, διάβασα κάποτε ότι ο ίδιος προτιμά την γαλλική εκφορά του ονόματός του, Νίκλαους Αρνονκούρ*. Πάει κι αυτός, σαν την Θώδη…

    Επίσης, άλλο ένα παράδειγμα προφοράς ξένων ονομάτων. Λέμε Προκόφιεβ αλλά σύμφωνα με την ρωσική γραμματική (όπως έχει σχολιάσει ο Π του Gravity σε σχετικό ποστ στο ιστολόγιο μου) τα άτονα «ο» προφέρονται «α», δηλαδή Πρακόφιεβ. Νίκο Σαραντάκο, εσύ που θα ξέρεις λόγω Σοστακόβιτς, ισχύει αυτό;

    *Υπάρχει και το ελληνικό επώνυμο Αρνοκούρος, όπως το μαγαζί με τα κουστούμια στην Ομόνοια.

  54. γι ‘ αὐτὸ καθίστατι ἐπιτακτικὴ ἡ ἐπαναφορὰ τῆς τακτικῆς τοῦ ἐξελληνισμοῦ τῶν ξένων ὀνομάτων.

  55. Μπουκανιέρος said

    Κάποια απ’ τα παραδείγματα που ακούστηκαν (συν μερικά άλλα που σκέφτηκα) μάλλον με απελπίζουν.
    Στη δουλειά του γραφιά, έχω ταλαιπωρηθεί πολύ για να βρω τη σωστή (;) προφορά κυρίων ονομάτων. Μερικές φορές δεν τη βρήκα, ή τη βρήκα λάθος (ή «λάθος») -ακόμα και ρωτώντας ανθρώπους με μητρική την ενλόγω γλώσσα- κι ακόμα περισσότερες φορές βρήκα τη σωστή προφορά αλλά δεν ήξερα πώς στο διάολο να τη γράψω με ελληνική «ορθογραφία». Για το πρόβλημα με τα αραβικά, ούτε που θέλω να το σκέφτομαι.
    Ακόμα και σε «εύκολες» γλώσσες όπως τα ιταλικά μπορεί να κολλήσεις. Έψαχνα, θυμάμαι, πού τονίζεται το όνομα ενός χωριού (παροξύτονο/προπαροξύτονο) και μια ιταλίδα φίλη μού απάντησε: «πρέπει να βρεις κάποιον από κείνα τα μέρη». Από την άλλη, μια άλλη φίλη (ελληνίδα, δυστυχώς γι’ αυτήν) μεταφράζοντας ένα βιβλίο άνοιξε αλληλογραφία με 12 πρεσβείες. Δεν ξέρω τι απόγινε, μάλλον θα κατάληξε σε τρελάδικο.
    Κι αναρωτιέμαι τι δικαίωμα έχω να γελάω με όσα θεωρώ χοντρές κοτσάνες…
    Γι’ αυτό σου έλεγα, Ηλεφού…

  56. Μπουκανιέρος said

    @54
    …ώστε να μην ξέρουμε και περί τίνος πρόκειται.
    Γιατί, για πες μου Κορνήλιε, με τι κριτήρια θα τα εξελληνίσεις;

  57. παλιό, ἀλλὰ καλό:

    ——————————————————————————–

    Το εύκολο

    Στα Ελληνικά:

    3 Μάγισσες κοιτάζουν 3 Swatch ρολόγια. Ποια μάγισσα κοιτάει ποιο Swatch
    ρολόι;

    Πες το και στα Αγγλικά τώρα:

    Three witches watch three Swatch watches. Which witch watches which swatch
    watch?

    Το ζόρικο

    Στα Ελληνικά:

    3 Μάγισσες μετά από εγχείριση αλλαγής φύλου κοιτάζουν 3 Swatch κουμπιά
    ρολογιού. Ποια εγχειρισμένη μάγισσα κοιτάει ποιο κουμπί Swatch ρολογιού

    Για προσπάθησε το και στα Αγγλικά:

    Three switched witches watch three Swatch watch switches. Which switched
    witch watches which Swatch watch switch?

    Το «δεν λέγεται»

    Στα Ελληνικά:

    3 Ελβετίδες μάγισσες πόρνες, οι οποίες επιθυμούν εγχείριση αλλαγής φύλου,
    κοιτάζουν 3 Swatch κουμπιά ρολογιού. Ποια ελβετίδα μάγισσα πόρνη, η όποια
    επιθυμεί εγχείριση αλλαγής φύλου κοιτάζει ποιο κουμπί Swatch ρολογιού;

    Δεν υπάρχει περίπτωση να το πεις αυτο:

    Three Swiss witch bitches, which wish to be switched, watch three Swatch
    watch switches. Which Swiss witch bitch which wishes to be switched, watches
    which Swatch watch switch?

  58. sapere aude said

    @ JustAnotherGoneOff:

    Πρακόφιεβ
    SHαστακόβιCH
    Μούσαργκσκυ
    ΜπαραDίν (*καμία* σχέση με D, αλλά τέλος πάντων)

  59. ἡ ἑλληνικὴ ἔχει συγκεκριμένο φθογγολόγιο. ο;»ι εἰσαγόμενες λέξεις, ἀκόμη καὶ τὰ ὀνόματα, ὀφείλουν νὰ προσαρμόζωνται σὲ αὐτό. δηλαδὴ πρέπει νὰ προφέρω σὰν Ἄραβας τὸ ὄνομα κάποιου Ἐμίρη;

  60. Sapere Aude, θα με κάνεις να δώσω δίκιο στον Κορνήλιο, γέλασα κάργα με το αποπάνω (57) σχόλιο του. Θα το κυκλοφορήσω. Αλλά μετά την «προφορική» καταιγίδα που παρέθεσες στα σλαβικά ονόματα, ας παραμείνουν οι αγαπημένοι Ρώσοι «κορνηλιοποιημένοι»…

    Μην πιάσουμε πως προφέρεται ο Μπετόβεν, κάτι σαν ΜπΗτ(χ)οβεν συλλαμβάνω πολλές φορές. Κάτι ενδιαφέρον εδώ που ανακάλυψα προ ετών όταν έψαχνα τι σημαίνει το όνομά του. Στις αγγλοσαξονικές γλώσσες, Beete είναι το παντζάρι και (γερμανιστί τουλάχιστον) Hoven ο κήπος. Λουδοβίκος των Παντζαροκήπων λοιπόν, όπως λέμε εδώ Λουδοβίκος των Ανωγείων.

  61. θυμοῦμαι τὸν παιδικὸ ἑλληνορουμάνο φίλο μου ποὺ προσπαθοῦσε νὰ μοῦ μάθῃ τὸ παχῦ sh, καὶ τὸν χωριάτη βορειοηπειρώτη φίλο μου ποὺ γελοῦσε ἐπειδὴ δὲν μποροῦσα νὰ προφέρω χωριάτικα ὅπως αὐτὸς τὸ τσ . ἐπίσης πέρυσι τὸν δεκαπεντάυγουστο ἕνας γέρος κομμουνιστὴς χωριάτης προσπαθοῦσε[(μάταια) νὰ μοῦ ἐξηγήσῃ τί θὰ πῇ ἀγύλ (τὸ υ κάτι μεταξὺ ο, ι, καὶ ου).

    συμπέρασμα: ἡ φωνητικὴ γραφὴ θὰ ἀπαιτοῦσε καμιὰ 40αριὰ γράμματα.

  62. ὰ καὶ τὸ γ στὸ ἀγὺλ καθαρὸ λαρυγγικό.

  63. sapere aude said

    @ JustAnotherGoneOff:

    Με τον Σέργιον Προκόπιον, τον Δημήτριον Σοστακόβιον (κατά το καφενόβιος) και τον Αλέξανδρον Βοροδίνον ουδέν πρόβλημα. Το #!@% είναι η απο-βαρβάρωση του επιθέτου του Μοδέστου.

  64. sapere aude said

    Υποθέτω ότι στην Ιαπωνία θα προφέρεται κάπως σαν Μουσορογκισίκι 😉

  65. Sapere Aude, συμφωνώ 1000.000% για τον Μοδέστο. Το Βοροδίνον μόνο τι το ήθελες, σαν να διάβασα Βορίδης. Μπρφρφρφρφρ.

    Συμπέρασμα: όσα σλαβικά ονόματα έχουν το «ο» τονισμένο, προφέρονται όπως τα διαβάζεις. Διαφορετικά, τροφοδοτούν με υλικό στην Λεξιλογία και τις σελίδες του Σαραντάκου.

  66. Δηλαδή, θα λέμε Ντασταγιέφκσυ;

    […]

  67. SophiaΟικ said

    53: Καθόλου άτοπη, αφού δίνει τον τίλτο στα Αγγλικά το κείμενο song for Athene. Αθήνη δηλαδή Αθηνά, κι όχι Athens, οπότε ρε φίλε που το διαβάζεις δεν το πιάνεις ότι δεν πρόκειται για την Αθήνα αλλά για τη θεά Αθηνά; Αλλώστε πιο πολύ κολλάειο το να του ήρθε του τάβενερ να γράψει τραγούδι για καμιά γνωστή του παρα για την πόλη των Αθηνών που παώ στοίχημα ότι τη σιχαίνεται – ανήκει στη συνομοταξία Αγγλος που το αρέσει το μεγαλείο της αρχαίας Ελλάδας, γουστάρει τα μεγαλεία του Βυζαντίου αλλα σιχαίνεται τους παρακατιανούς που τολμάν να δηλώνουν απόγονοι τους- είναι καλοί μόνο για να γράφουν μουσικά μοτίβα που τα ξεπατικώνει αυτός που είναι έξυπνος και τα κανει κουλτουριάρικα κιτς-σουξε (φαίνετια μήπως ότι εχω παρακολουθήσει όλες τις παγκόσμιες πρεμιέρες του της τελεταίας δεκαετίας και ήθελα να αυτοκτονήσω κι εγώ κι όλοι οι παρεβρισκόμενοι Έλληνες θεατές;

  68. SophiaΟικ, έχεις δίκιο, δεν το είχα προσέξει αυτό.

  69. @54 Ξέρετε, και γω θεωρητικά νοσταλγώ τον εξελληνισμό, που τέλος πάντως δείχνει μια πολιτιστική πεποίθεση (ή αλαζονεία). Πεκίνο και Λονδίνο, δηλ., και Νεύτωνας και Δαρβίνος, ωραία πράματα. Και Σακεσπήρος, ε, μικρό το κακό, το ότι επικράτησε το Σαίξπηρ (όχι ακόμα Σέξπηρ) είναι θέμα συγκυρίας και όχι ανάγκης.

    Πλην όμως όταν πέσω στα κύρια ονόματα των Βυζαντινών ιστορικών και χρονικογράφων, και πρέπει να ξεσκαλίσω για το γλωσσάρι του TLG ποιο διάολο βούλγαρο ή άραβα θέλει να πει ο ποιητής, μου βγαίνει ο Ανανίας. Άγιοι και καλοί δηλ. οι Κλόζιοι και η Καλέση του Χαλκοκονδύλη, μέχρι που πρέπει να βγάλεις άκρη: «καλά, για το Calais τώρα μιλάει ο τύπος;»

    Αμ ο Γοίθιος; (Τον ξέρετε το Γοίθιο, έτσι;)

  70. @61 : Ε, διαλεκτολογικές μεταγραφές έχεις δει ποτέ Κορνήλιε; Για εξειδικευμένους σκοπούς σαν κι αυτούς, υπάρχουν και διακριτικά στοιχεία: σ̌ ϋ. (Κι αν σας βγει τετραγωνάκι, ε κάντε κόψε-ράψε στο Word και βάλτε καμμιά γραμματοσειρά της προκοπής, τι να σας πω.)

    Υπάρχει βέβαια και το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο [ʃ], αλλά για ευνόητους λόγους δεν το ευνόησαν οι περισσότεροι ημέτεροι μέχρι πρόσφατα.

  71. Εμένα στο RSS τουλάχιστον μου βγαίνει ατετραγώνιστο: feed://sarantakos.wordpress.com/comments/feed/ (βιαστήτε, δε θα μείνει επ’ οθόνης για πολύ…)

  72. sarant said

    Jago (53), Sapere (58): Όπως έχει πει κι ο Γιάννης Χάρης, «στα ελληνικά γράφουμε ελληνικά». Εννοώ, προτιμώ έναν έντιμο συμβιβασμό μεταξύ προφοράς και εικόνας της λέξης, παρά να κυνηγάμε άπιαστα πουλιά. Επομένως, όχι Μπαρίς, Μπαλσόι, Ντασταγιέβσκι, ας τα αφήσουμε στον Αλέξη Κωστάλα. Παρομοίως, Γκράχαμ και όχι Γκρέιαμ, όταν γράφω ελληνικά.

  73. Μπουκανιέρος said

    Να διευκρινίσω ότι όταν είπα «βρήκα τη σωστή προφορά αλλά δεν ήξερα πώς στο διάολο να τη γράψω με ελληνική “ορθογραφία”» (σχ. 55) δεν εννοούσα πώς να γράψω φθόγγους που δεν υπάρχουν στα (στάνταρ) ελληνικά, αλλά τη δυσκολία να γραφτούν φθόγγοι που υπάρχουν (ξεκινώντας απ’ τα απλά d, nd κλπ. και πηγαίνοντας σε πιο μπερδεμένα).
    Επίσης, όταν μίλησα για τα αραβικά, πάλι δεν εννοούσα κάποια εξωτική κι αυθεντική προφορά της ερήμου. Εννοούσα ότι τα λένε διαφορετικά από χώρα σε χώρα, και υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε κλασσικό/σύγχρονο, λόγιο/λαϊκό ή τοπικό κοκ.

  74. sapere aude said

    @ Sarant #72:
    Φυσικά και δεν εννοούσα ότι πρέπει να γράφουμε/προφέρουμε Πρακόφιεβ, Μπαραντίν κλπ Είμαι κι εγώ κατά της κωσταλοποίησης των ξένων ονομάτων.

  75. ηλε-φούφουτος said

    Sapere σχ. 58, ΠρακόφιεΦ και Μούσαρσκι, το ΓΚ δεν προφέρεται.
    Τον κάνουμε που τον κάνουμε για τα σκουπίδια (μούσορ) τον αγαπητό Μοδέστο, ας μην τον κάνουμε και γκαγκα! Αυτά για την εγκυκλοπαιδική μας περιέργεια βέβαια, γιατί επί του πρακτέου συμφωνώ με το 40άκο σχ. 72. Έντιμος και αξιοπρεπής συμβιβασμός μεταξύ της γλώσσας προέλευσης (χωρίς υπερβολική σχολαστικότητα στην αναζήτηση του γκράαλ «πώς ΑΚΡΙΒΩΣ προφερόταν» και χωρίς να γίνεται το κείμενό μας λογοτεχνία Κθούλου).
    Διαφωνώ σε κάτι μαζί σου, Μπουκάν (σχ. 55), και δεν το κατάλαβα; Τα ίδια πράματα δεν λέω;

    Όλ αυτά πάντως με κάνουν κι εμένα να βλέπω με συμπάθεια τους παλιούς εξελληνισμούς (αυτό το λέω και για να προκαλέσω τον Μπουκάν 🙂 ).
    Νικνικ, το Γοίθιο ο Σολωμός τον έλεγε Γόεθ.
    Όσο για το Σακεσπήρο, προτιμώ τα «Εγχεσίπαλος» «Δορυπάλλων» «Δορυσείων», που έχουν και ετυμολογική διαφάνεια. Στο συγκεκριμένο όνομα η ετυμολογική διαφάνεια έχει σημασία. Απ ό,τι ξέρω, το «shake my spear» στην αργκό της εποχής εκείνης σήμαινε «αυνανίζομαι», άρα το όνομα του μεγάλου δραματουργού έβγαινε από ένα παρατσούκλι καθόλου αξιοπρεπές αλλά όχι να μας εκπλήσσει κιόλας με τα άξεστα ήθη των Άγγλων εκείνης της εποχής.
    Εδώ που τα λέμε, όταν ζεις σε μια εποχή όπου η εικόνα ενός άνδρα που παίζει και κραδαίνει μια λόγχη είναι στην καθημερινότητά σου, δεν θέλεις και πολύ να πάει το μυαλό σου στο πονηρό, ν’ αρχίσεις τους συνειρμούς και οι συνειρμοί αυτοί να περάσουν και στην καθημερινή γλώσσα. Ένα τοσοδά βηματάκι είναι από τη μια σημασία στην άλλη και μπορεί να συμβεί σε κάθε γλώσσα της εποχής εκείνης. Και για να μην πάμε πολύ μακριά,
    «Κοντάριν εμαλάκιζε, βένετον, χρυσωμένον»
    (από τον ακριτικό κύκλο – Άσμα του Αμιρά)

  76. sapere aude said

    Ηλε-Φούφουτος (#75) said:
    > ΠρακόφιεΦ και Μούσαρσκι, το ΓΚ δεν προφέρεται. Τον κάνουμε που τον κάνουμε για τα σκουπίδια (μούσορ) τον αγαπητό Μοδέστο, ας μην τον κάνουμε και γκαγκα!

    1) ΟΚ για το τελικό φ του Σεργκέι, mea culpa.
    2) Σύμφωνα με τις πηγές μου ο Μόδεστος (όχι Μοδέστος) δεν χάνει εντελώς το ΓΚ στα ρωσικά, απλώς το προφέρουν σαν να ήταν Κ, δηλ. Μούσαρκσκι.

    > ας μην τον κάνουμε και γκαγκα!

    Τότε να τον κάνουμε κακα 😉
    Και κάτι ακόμα για τους τελειομανείς: το α της μεσαίας συλλαβής προφέρεται όπως το schwa στα αγγλικά.

  77. ppan said

    Αναπόφευκτος ο Κλωντ Λεβι-ΣτρΑΟΥς….

  78. Το Γουόλτερ και Βάλτερ μου θυμίζει ένα παλιό περιστατικό που μου συνέβη σε ένα συνέδριο. Ρώτησα έναν σύνεδρο αν το επώνυμο του επόμενου ομιλητή είναι Γουΐτ ή Βίτ.
    Μου απάντησε «Βίτ, σίγουρα», οπότε τον ευχαρίστησα, και αυτός αποκρίθηκε «Γιου αρ βέλκαμ!»

  79. Αυτό μου θυμίζει τη σκηνή από τον «Τρίτο Άνθρωπο», όπου ο Τζόζεφ Κότεν (Χόλυ Μάρτινς) συναντά τον Δρ. Βίνκλερ, και επανειλλημμένα τον αποκαλεί «Ουΐνκλερ», πάντα αντιμέτωπος με την επίμονη διόρθωση του ύποπτου δόκτορος.

  80. Γ-Κ said

    52 «η Μάρθα λοιπόν, στη Ιαπωνία, στην λουτρόπολη Μπεππού, όπου έχει και δικό της φεστιβάλ, λέγεται Αρεγκεριchι.»
    64 «Υποθέτω ότι στην Ιαπωνία θα προφέρεται κάπως σαν Μουσορογκισίκι»

    Και στον Μοριά, επίσης. Όπως και η αρχαία ημών προγόνισσα (sic) Σαπαφώ (γεν. Σαπαφώς). 🙂

  81. Κουτρούφι said

    Επειδή πρόσφατα σχολίασα αλλού σχετικά, δεν ήξερα ότι υπάρχει άρθρο από το 2009(!) για τη διαφορά της προφοράς του Wo ή Wa κλπ από Αγγλοαμερικάνους και Γαλλογερμανούς.

  82. Μαρία said

    81
    Έλα, βρε κουτρούφι. Αφού ξέρεις και τον Βάγκνερ και τη Φολκς Βάγκεν και το βαγκόν λι 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: