Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γι’ αυτό λοιπόν συρρικνώνεται η γλώσσα;

Posted by sarant στο 12 Ιουνίου, 2009


Δεν είναι επειδή δεν έχω καιρό να γράψω (που ισχύει κι αυτό) αλλά κρίνω σημαντικό το κείμενο που ακολουθεί, που δημοσιεύτηκε στη Λεξιλογία από τον φίλο panadeli που είναι καθηγητής βιολόγος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Νομίζω πως αξίζει να το δείτε, οπότε το κοπυπαστώνω αυτολεξεί:

Η γλώσσα μας, παρά την τεράστια σημασία της για τον πολιτισμό μας, στις μέρες μας συρρικνώνεται. Πού οφείλεται το φαινόμενο και πώς θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί; Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά θα περιληφθούν σε άρθρο που δημοσιεύεις στη σχολική εφημερίδα.

Θέμα έκθεσης από τις απολυτήριες εξετάσεις της Γ’ Γυμνασίου του σχολείου όπου δουλεύω. Το μεταφέρω αυτούσιο από την κόλλα των θεμάτων.

Το θέμα με εξόργισε. Για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια, θυμήθηκα την εποχή που ήμουν μαθητής και μου ζητούσαν να αναπτύξω θέσεις οι οποίες μου φαίνονταν εντελώς αυθαίρετες. Συχνά διαμαρτυρόμουν και η εκάστοτε φιλόλογος (ζητώ συγγνώμη για τη χρήση του θηλυκού γένους, αλλά πάντοτε γυναίκες μου τύχαιναν) συνήθως θύμωνε, θεωρώντας ότι ήθελα να της χαλάσω το μάθημα, και μου ζητούσε να σταματήσω να κάνω τον αντιρρησία.

(Μικρή παρένθεση, αλλά αρκετά ενοχλητική βρήκα και την τρίτη περίοδο, όπου συνυπάρχει με περίεργο τρόπο ένας μέλλοντας σε παθητική φωνή με ενεστώτα β’ ενικού σε ενεργητική φωνή, και όπου η διατύπωση «οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά θα περιληφθούν σε άρθρο» ακούγεται σαν απειλή!)

Τέλος πάντων, αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι η συνέχεια.
Έπιασα λοιπόν μερικούς από τους μαθητές και τις μαθήτριες που εξετάστηκαν στα συγκεκριμένα θέματα και τους ρώτησα τι έγραψαν, και κατά πόσο συμφωνούσαν ότι όντως η γλώσσα μας συρρικνώνεται. Οι περισσότεροι συμφωνούσαν, ενώ ένας-δύο που δεν πολυσυμφωνούσαν δεν εξέφρασαν τη διαφωνία τους στην έκθεση που έγραψαν, για να μην διακινδυνεύσουν τον βαθμό τους.
Πού οφείλεται λοιπόν η συρρίκνωση της γλώσσας μας, σύμφωνα με τους μαθητές του σχολείου μου; «Οι νέες τεχνολογίες, τα ΜΜΕ, οι γονείς και η παιδεία φταίνε», μου είπε η πρώτη μαθήτρια. «Τα ΜΜΕ, το ίντερνετ, το σχολείο», ο δεύτερος μαθητής. «Τα ΜΜΕ και η παγκοσμιοποίηση», ο τρίτος. «Η τεχνολογία, η τηλεόραση, η οικογένεια και η κακή παιδεία», η τέταρτη. Και ούτω καθεξής. Ούτε λίγο ούτε πολύ, εισέπραξα καμιά δεκαριά πανομοιότυπες απαντήσεις, από παιδιά με αρκετά διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες και αντιλήψεις.

Πονηρεύτηκα ότι το θέμα ήταν δουλεμένο, και όντως έτσι αποδείχθηκε. Όχι όμως όπως ακριβώς περίμενα.
Μου λέει μια μαθήτρια: «φταίει η τηλεόραση, το ίντερνετ…»
«Το σχολείο;» τη ρώτησα.
«Α ναι, ξέχασα να το γράψω. Ε, δεν είναι εύκολο να τα θυμάσαι όλα.»
Αιφνιδιάστηκα λίγο: «Δηλαδή υπήρχαν συγκεκριμένες απαντήσεις που έπρεπε να θυμάσαι;»
«Βέβαια, μας τις είχε δώσει η κύρια Μ. σε φωτοτυπίες. Αλλά είναι πολλές και δεν μπορείς να τις μάθεις όλες απ’ έξω.»
Τη ρώτησα μήπως τις είχε μαζί της και όντως τις είχε στην τσάντα της.

Ιδού λοιπόν οι σωστές απαντήσεις, σύμφωνα με το βοήθημα που φωτοτύπησε η φίλτατη συνάδελφος και μοίρασε στα παιδιά:

Αίτια γλωσσικής συρρίκνωσης
1. Ανάπτυξη της τεχνολογίας: Η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη απλουστεύει τη ζωή του ανθρώπου και τις επικοινωνιακές του ανάγκες. Παράλληλα, η χρήση των τεχνολογικών επιτευγμάτων στην καθημερινή ζωή επέβαλε στο λεξιλόγιό μας μια σειρά εξειδικευμένων τεχνικών όρων. Τέλος, ο ρυθμός της ζωής στις σύγχρονες πολιτείες χαρακτηρίζεται από το άγχος, την ταχύτητα, τη βιασύνη, αλλά και την αποξένωση, την αλλοτρίωση, τη μοναξιά.
2. Λειτουργία των ΜΜΕ: Η εικόνα, με την παντοδυναμία της, παραγκωνίζει τον λόγο, γραπτό και προφορικό. Επίσης, η πολυσήμαντη εκφραστικότητα, η αρμονία και η ποιητικότητα της ελληνικής γλώσσας βιάζονται από τη συμπιεσμένη και κωδικοποιημένη μορφή που απαιτεί, για την απρόσκοπτη κατανάλωσή του, το διαφημιστικό ή «ενημερωτικό» μήνυμα. Τέλος, μια μεγάλη μερίδα των λειτουργών των ΜΜΕ κακοποιεί βάναυσα τη γλώσσα χωρίς δική του υπαιτιότητα πολλές φορές.
3. Λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος: Τα εκπαιδευτικά συστήματα ειδικά των αναπτυγμένων χωρών της Δύσης, είναι πλέον προσανατολισμένα στην εξειδικευμένη και τεχνοκρατική παιδεία. Έτσι, η διδασκαλία της γλώσσας στο ελληνικό σχολείο είναι περιορισμένη χρονικά και επιφανειακή. Από την άλλη, η ανεδαφική παιδεία, που προσφέρεται στους μελλοντικούς λειτουργούς της εκπαίδευσης, δημιουργεί δασκάλους με ανεπαρκή γλωσσική κατάρτιση και επομένως ανίκανους να εμπνεύσουν τη «γλωσσική αγωνία» στους μαθητές τους.
4. Λειτουργία της οικογένειας: Οι γονείς διαθέτουν σήμερα ελάχιστο χρόνο στην ανατροφή των παιδιών τους με αποτέλεσμα να περιορίζονται αισθητά τα γλωσσικά ερεθίσματα μέσω των οποίων αναπτύσσεται η γλωσσική ικανότητα του ατόμου.

Λύσεις για την αντιμετώπιση της γλωσσικής συρρίκνωσης
1. Εκπαίδευση: Οι αξίες της ανθρωπιστικής παιδείας είναι ανάγκη να διαποτίσουν το εκπαιδευτικό σύστημα στην οργάνωση και τη λειτουργία του. Γι’ αυτό απαιτούνται καταρτισμένοι και γλωσσικά ευαισθητοποιημένοι δάσκαλοι, άρτια μέσα και μέθοδοι διδασκαλίας.
2. Προβολή του βιβλίου: Ο γραπτός λόγος είναι συνήθως περισσότερο φροντισμένος, αν και όχι πάντα το ίδιο άμεσος και ζωντανός, από τον προφορικό. Έτσι, το βιβλίο είναι το αποτελεσματικότερο μέσο εμπλουτισμού μιας γλώσσας και εθισμού των αναγνωστών στην άρτια χρήση της.
3. ΜΜΕ: Το παράδειγμα των προσώπων που χειρίζονται «δημόσια» τον λόγο είναι καθοριστικής σημασίας, αφού τα πρόσωπα αυτά συνήθως προβάλλονται ως γλωσσικά πρότυπα.

Δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Θέλω όμως να πω αυτό που με καίει:
Πολύς λόγος γίνεται για τα προβλήματα της παιδείας, και ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του. Εγώ λοιπόν θα πω ότι αν το μάθημα της γλώσσας διδάσκεται έτσι (και δεν πρόκειται επ’ ουδενί για μεμονωμένο παράδειγμα), τότε δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ μακριά για τη ρίζα του προβλήματος.

Προς το παρόν, δεν έχω τίποτε να προσθέσω.

65 Σχόλια to “Γι’ αυτό λοιπόν συρρικνώνεται η γλώσσα;”

  1. ppan said

    Εντυπωσιακό…
    Η πλάκα είναι που ακριβώς τα ίδια ακούγαμε-δοαβάζαμε κι εμείς στο σχολείο πριν τόσα χρόνια. Η παιδαγωγική μέθοδος επίσης δεν άλλαξε, η λεγόμενη «ταϊστική».

  2. neostipoukeitos said

    Τι άλλο να πει κανείς; Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου –και όχι μόνο η δική μου βέβαια– να λέω πως η μόνη πραγματική πληγή της γλώσσας μας είναι η υποτίμησή της από μας τους ίδιους, τους ομιλητές της. Γιατί βέβαια οι Λερναίοι και οι παραφυάδες τους, όταν επαίρονται για τα οχτακόσα τρισεκατομμύρια λέξεις της Ελληνικής, εννοούν φυσικά την αρχαία ελληνική (που ανάθεμα κι αν την ξέρουν, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα). Εγώ πάντως επιμένω πως, όσο η ζωντανή γλώσσα μας εξακολουθεί να θεωρείται φτωχός συγγενής σε σχέση με την ένδοξη προγιαγιά της, τοιαύτα και παραπλήσια έσται (ε, να μη ρίξω κι εγώ το αρχαίο μου;).

    Γνώμη μου είναι πως πρέπει οπωσδήποτε να καλλιεργηθεί διαφορετική νοοτροπία, διαφορετική αντιμετώπιση της γλώσσας που μάθαμε όλοι μας με το γάλα της μάνας μας. Η ειλικρινής πεποίθηση στις δυνατότητές της, που είναι βέβαια απαραίτητη σαν πρώτο βήμα, ας συνδυαστεί επιτέλους με ευμέθοδη εκμάθηση και, κυρίως, με ταπεινοσύνη: οι από καθέδρας κινδυνολογίες υποδηλώνουν πως ο κινδυνολόγος έχει κάποιου είδους προνομιακή θέση σε σχέση με τους υπόλοιπους ομιλητές που καταρρακώνουν δήθεν τη γλώσσα — είναι λοιπόν βλαβερές.

    Απροπό, το μάθημα της έκθεσης, έτσι όπως διδάσκεται χρόνια τώρα στην ελληνική εκπαίδευση, είναι κατεξοχήν κινδυνολογικό: το περιβάλλον καταστρέφεται, οι νέοι πέφτουν στα ναρκωτικά, η εθνική μας υπόσταση απειλείται… Ας αφήσουν τουλάχιστον τη γλώσσα έξω απ’ αυτή την ελεεινή παντομίμα.

  3. ΑΑ said

    Καλά, αυτό ήταν μόνιμος καυγάς με φιλόλογους, ιδιαίτερα σε θέματα όπως «Αποποινικοποίηση των ναρκωτικών. ΟΧΙ, ΟΧΙ;;; ή μήπως ΟΧΙ!!!;;;. Αναπτύξτε».

    Το θλιβερό για εμένα ήταν οτι η φιλόλογος συνειδητοποιούσε και η ίδια το πρόβλημα, αλλά και πάλι σου έλεγε οτι «αν θές να πιάσεις το στόχο σου θα πρέπει να γράψεις τα κλασικά επιχειρήματα» τα οποία φυσικά ήταν και έτοιμα όπως αναφέρεται και στο post.

    Δεν έχουν αναπτυχθεί κάποια κριτήρια με τα οποία να κρίνεται μια έκθεση; Ας πούμε, αν είχε επιχειρήματα, αν τα επιχειρήματα αυτά είχαν μια λογική σειρά και υποστήριζαν όντως αυτό που προσπαθεί να πεί ο συγγραφέας…κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Καταλαβαίνω οτι πρέπει κάπως να μπορεί και να βαθμολογηθεί το κείμενο αλλά οχι και να βαθμολογείται επι του αν θυμάσαι το ποιήμα.

    Μήπως μπορούν να μας διαφωτίσουν οι γηραιότεροι; (αν υπάρχει κανείς) Ήταν πάντα έτσι; Υπήρχε κάποια εποχή που η έκθεση ήταν ιδεών και όχι συγκεκριμένων ιδεών; Να βρούμε τουλάχιστον απο που έπιασε να στραβώνει η κατάσταση και γιατί;

  4. ηλε-φούφουτος said

    Αν δεν είχε χρησιμοποιήσει ο ΑΑ την αποτρόπαια λέξη «οι γηραιότεροι», θα λάμβανα κι εγώ μέρος στην κουβέντα για να πω ότι εις την εποχήν μου (γκαχ! γκαχ! – γεροντόβηχας) η πληγή των εκθεσάδων ήταν ήδη κυρίαρχη πραγματικότητα. Τα παιδιά πηγαίνανε στις εξετάσεις έκθεσης με έτοιμες λίστες σημείων προς ανάπτυξη για κάθε θέμα, τις οποίες είχανε παπαγαλίσει από πριν.

    Πολίτες έτοιμοι να απαντούν σε δημοσκοπήσεις του τύπου «Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να ιδιωτικοποιηθεί ο ΟΤΕ; ο α, ο β ή ο γ;»

  5. ppan said

    Τώαρ που ξαναδιαβάζω τις αιτίες της συρρίκνωσης για να τις καμαρώσω συνειδητοποιώ ότι οι ίδιες αιτίες κολλάνε άνετα σε κάθε κοινωνικό φαινόμενο (το οποίο βέβαια οι μαθητρές έχουν καθήκον να καυτηριάσουν). Προσέξτε: η κοινωνική αποξένωση, τα ναρκωτικά, η βία, ο χουλιγκανισμός, η παχυσαρκία, ίσως η αποχή στις εκλογές, νομίζω η λίστα είναι ανεξάντλητη. Άρα η μαθήτρια που δεν τις θυμόταν όλες είναι ασυγχώρητη. Με 4 αιτίες καλύπτεις τα πάντα. Μπράβο στον φιλόλογο ή την φιλολογίνα.
    Άλλο που παρατηρώ: γιατί οι εξειδικευμένοι όροι συρρικνώνου την γλώσα; (νομίζω αποδυναμώνω την αιτία νούμερο 1, γαμώτο).

  6. ηλε-φούφουτος said

    «γιατί οι εξειδικευμένοι όροι συρρικνώνουν την γλώσσα;»

    Ίσως γιατί με κάτι τέτοιες λέξεις σικέ έφτασε η Αγγλική το εκατομμύριο. Όσο μεγαλώνει η Αγγλική, τόσο συρρικνώνεται η Ελληνική.

  7. SophiaΟικ said

    Εχω διορθώσει ερωτήσεις σε στυλ εκθεσης (δηλαδη μπλα μπλα, όχι τεχνικες) με οδνγίες για τη βαθμολόγηση και αναρωτιέμαι πόση ευθύνη έχουν οι οδηγιες βαθμολόγησης. Εγώ π.χ είχα λαβει μια λίστα με οδηγίες του στυλ «αν έχει αναφορά στο τάδε, συν τόσους βαθμούς, αν λέιπει το δείνα μείον τοσο» και πάω στοίχημα ότι έτσι είναι ακισ την ε΄κθεση. Οπότε ο διορθωτής δεν διαβάζει την έκθεση (που μπορεί να είναι μια χαρά έκθεση), αλλά κοιταζει για τις λέξεις- κλειδιά. όλα αυτα στο όνομα της τυποποίησης για να υπάρχει αντικειμενικότητα και να είναι δικαιη η βαθμολογία.

    Ως γηραιότερη να πω ότι στο σχολείο δε γραφαμε εκθέσεις που το θέμα ήταν μια παράγραφος θέση και μετά ερώτηση. Αυτό το στυλ έκθεσης ήταν για τις πανελλαδικές μόνο.

  8. Η καλή φιλόλογος ξεκινάει διατυπώνοντας δίκην αξιώματος ή δόγματος τη θέση ότι η ελληνική γλώσσα «συρρικνώνεται». Σε πρώτη προσέγγιση μπορεί να παρατηρήσει κανείς ότι η εκπαιδευτικός διαπράττει ένα μεθοδολογικό σφάλμα. Το προς διερεύνηση και ανάλυση-αιτιολόγηση παρουσιάζεται σαν αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, άρα δεν τίθεται θέμα διερεύνησης παρά μόνο άκριτης αποδοχής, και στη συνέχεια αρκεί η αιτιολόγηση. Σφάλμα τέτοιο ασφαλώς υπάρχει, και μάλιστα τούτο λειτουργεί αποδιαρθρωτικά όσον αφορά τη νοητική επεξεργασία στην οποία καλούνται να επιδοθούν οι μαθητές. Είναι όμως μονάχα αυτό; Μήπως η μέθοδος αυτή, η πρακτική αυτή, είναι ηθελημένη, σκόπιμη, υπαγορευόμενη από μια κοινωνία που δεν θέλει την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης αλλά να διαμορφώσει πειθήνιους υποτακτικούς πολίτες; Αυτούς που μεθαύριο θα καταπίνουν χωρίς κόπο ό,τι «αλήθειες» θα τους σερβίρουν οι επί κεφαλής (δύο λέξεις, παρακαλώ: στο κεφάλι τους, στον σβέρκο τους). Οι «ρετσέτες» βέβαια στην ίδια κατεύθυνση συμβάλλουν: και πειθήνιοι και παπαγάλοι. Βέβαια, δεν έχω στοιχεία ώστε να αποδώσω τέτοιες προθέσεις στη συγκεκριμένη φιλόλογο, η οποία ασφαλώς δεν είναι άμοιρη ευθυνών και οπωσδήποτε κρίνεται. Στέκομαι όμως στην πρακτική της, που -δυστυχώς- δεν είναι μονάχα δική της, είναι γενικότερο φαινόμενο…
    Δευτερευόντως θα ήθελα να επισημάνω ότι το θέμα της έκθεσης, όπως άναπτύσσεται στη «ρετσέτα», αποτελεί προσβολή της λογικής (οπότε, άντε να το αναπτύξεις σε έκθεση ιδεών -μόνο να παπαγαλίσεις τις ανοησίες της «ρετσέτας»). Γιατί; Διότι, αν υποτεθεί ότι οι εκτιθέμενοι λόγοι οδηγούν σε συρρίκνωση την ελληνική γλώσσα, τότε, επειδή σ’ όλες τις χώρες με επίπεδο ανάπτυξης τουλάχιστον ίδιο με της δικής μας απαντώνται ανάλογες κοινωνικές συνθήκες που γενούν τους παραπάνω λόγους, θα πρέπει να δεχτούμε ότι και οι γλώσσες αυτών των χωρών οδηγούνται σε συρρίκνωση. Σε συρρίκνωση λοιπόν και η αγγλική και η γαλλική και η γερμανική και η ρωσική και η ισπανική κ.ο.κ. Πω, πω! Χαθήκαμε!

  9. Η Έκθεση Ιδεών ως κλάδος της λογοτεχνίας του τρόμου

  10. συρρίκνωσι ὑπάρχει μὲ τὴν ἔννοια ὅτι κάποτε αὐτὴ ἡ γλῶσσα ὡμιλεῖτο σὲ εὐρύτερο γεωγραφικὸ πλαίσιο. ἐγὼ αὐτὸ θὰ ἔγραφα καὶ θὰ τοὺς κούφαινα. αἴτια: ἡ μικρασιατικὴ καταστροφή, κλπ.

  11. http://forum.kithara.gr/index.php?topic=73431.0

    έντυπωσιάστηκα!

  12. Ηλε-φούφουτε (#6), κάπου είχα διαβάσει ότι και η Αγγλική γλώσσα (φοβάται πως) συρρικνώνεται. Με ένα σκεπτικό του στιλ: όταν, ας πούμε, ένας μεξικάνος συνομιλεί στο ίντερνετ με έναν κινέζο για κάποια δουλειά, χρησιμοποιούν μεν τα αγγλικά ως σημερινή Lingua Franca, όμως δεν τα χρησιμοποιούν σε όλο τους το φάσμα, μα σε εκείνο που αποτελεί το μέγιστο κοινό τομέα των αγγλικών που γνωρίζουν και οι δύο. Και μάλιστα έχει συσταθεί και ίδρυμα για την διάσωση της Αγγλικής. Το γεγονός ότι έχουν βάλει επίτιμο πρόεδρο τον διάδοχο Κάρολο δεν είναι και πολύ παρηγορητικό.

    Κορνήλιε (#10) κάμνετε λάθος: ομιλείτο η αρχαία ελληνική στην Αστόρια, στην Κανμπέρρα, στο Ντίσελντορφ, στην Τασκένδη; Όχι, βέβαια! Η νεοελληνική είναι πολύ πιο εξαπλωμένη γεωγραφικά.

  13. panadeli said

    «Εγώ π.χ είχα λαβει μια λίστα με οδηγίες του στυλ “αν έχει αναφορά στο τάδε, συν τόσους βαθμούς, αν λέιπει το δείνα μείον τοσο” »

    Φιλόλογος συνάδελφος (από το ίδιο σχολείο, αλλά όχι αυτή που έβαλε το συγκεκριμένο θέμα έκθεσης) με την οποία συζητούσα το ζήτημα της βαθμολόγησης της έκθεσης στις πανελλήνιες, και τη ρώτησα κατά πόσο στέλνονται από την επιτροπή εξετάσεων οδηγίες με συγκεκριμένες «σωστές» απαντήσεις, έσκιζε τα ρούχα της ότι αυτό δεν συμβαίνει. Έλεγε ψέματα;

  14. SophiaΟικ said

    panadeli, δεν είμαι καθηγήτρια σε σχολείο και δεν είμαι στην Ελλάδα, οπότε δεν ξερω τι γίνεται εκεί, το πανεπιστημιο που δουλεύω παντως ετσι κάνει, στέλνει στους διορθωτές υποδειγμα απάντησης. Στέλνει και στους φοιτητές αναλυτικες οδηγίες οπότε δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για αποκλιση, αρκει να καταλάβουν τις οδηγίες (και πολλοί δεν τις καταλαβαίνουν). Τους λέει π.χ. τα learning outcomes που πρεπει να δείξετε στην εργασία αυτή ειναι (ακολουθει λίστα), και λέει στο διορθωτή να διορθώνει με βαση αυτή τη λίστα αλλα όχι ελέυθερα και ωραία, με οδηγίες, πιο λεπτομερειες απο των φοιτητών. Αυτό θεωρείται επιθυμητό, γιατί έτσι υπάρχει τυποποίηση στη διόρθωση. Φυσικά ο διορθωτής έχει τη δυνατότητα να ερμηνεύσει τις οδηγίες οπως θέλει και το έχω κανει κι εγώ. Διαβαζω μια εργασια π.χ και με βαση το υπόδειγμα βγαινει ότι είναι για 75%, εγώ την εκτιμώ για 55%, κοιτάζω επομένως να δω αν μου ξέφυγε κάτι. Αν δε μου ξέφυγε τίποτα, βάζω συνήθως το μεσο όρο εκτός αν εχω διαβασει τίποτα τερατώδες και ασυγχώρητο.
    Όπως αντιλαμβάνεσαι, είναι πιο πιθανό να δώσεις μεγαλύτερο βαθμό με αυτή τη μεθοδο γιατι δεν κοιτάζεις το σύνολο αλλά τα επι μέρους. Δικαιολογεί εν μέρει το θόρυβο που γίνεται στο ΗΒ τα τελευταία χρόνια ότι οι βαθμοί ανεβαίνουν χωρίς ανοδο της ποιότητας.

  15. Ἀριστοκλῆς said

    Θεωρῶ ὅτι τὸ μέσο ὅρο ἔχει ἀνέβη τὶς τελευταίες γενιές.

    Ἴσως ἡ ποιότητα τῶν μορφωμένων νὰ ἔχει ὑποβαθμισθῆ λόγῳ τῆς μειώσεως τῆς αἴγλης τῶν ἀνθρωπιστικῶν ἐπιστημῶν.

    Ὅσο ὑπάρχουν τὰ ἀρχαῖα κείμενα ἡ γλῶσσα δὲν κινδυνεύει.

  16. Για το κόψιμο των φωνηέντων.Κείμενο από το Φελέκι.
    Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος αντίληψης της γραφής στα μηνύματα των κινητών, στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, στο facebook, στο twitter και σε κάθε μορφή επικοινωνίας, που προϋποθέτει ταχύτητα και πάτημα πλήκτρων. Μετά την περίοδο των greeklish, έχει κυριαρχήσει η εποχή της συντομογραφίας, ιδιαίτερα δε το “κόψιμο” φωνηέντων.

    Το “feleki” ή flk σάς παρουσιάζει τα πιο συχνά παραδείγματα συντομογραφιών ή τουλάχιστον όσα κατάφερε να “αλιεύσει”. Εννοείται ότι όποιος έχει κάτι καινούριο να κομίσει είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτος. Ιδού λοιπόν.

    Ας ξεκινήσουμε από τα γράμματα:

    8 = θ

    9 = θ

    3 = ξ

    4 = ψ

    και ας περάσουμε στις λέξεις:

    t = το, τα

    tn = τον, την

    ts = τους, τις

    s = σε, σου

    st = στο, στη, στους, στις, στα

    m = μου, με

    n = να

    g = για

    k = και

    dn = δεν

    p = που

    tr = τώρα

    mn = μην

    brv = μπράβο

    gt = γιατί

    pl = πολύ

    pll = πολλοί, πολλά, πολλές

    tpt = τίποτα

    flk = φιλάκια

    psk = Παρασκευοσαββατοκύριακο

    lol = laughing out loud

    cu =see you

    gmt= γαμώτο

    tespa= τέλος πάντων

    OMG= Oh my God

    Φανταστείτε λοιπόν, ένα γρήγορο ερωτικό μήνυμα από δύο νέους που για κάποιο λόγο δε βρίσκονται στον ίδιο χώρο (μάλλον το αγόρι είναι στο στρατό). Θα ήταν κάπως έτσι:

    S agp pl mrki m. m lpis pl. Pll flk. Cu t Psk.

    Μετάφραση: Σ’ αγαπώ πολύ μωράκι μου. Μου λείπεις πολύ. Πολλά φιλάκια. Θα τα πούμε το Παρασκευοσαββατοκύριακο.

    T flk s xrta= Το φελέκι σάς χαιρετά.

  17. ηλε-φούφουτος said

    Σκύλε ΒΚ σχ. 12, κι εγώ έχω διαβάσει τέτοιες κινδυνολογίες σε «σοβαρές» εφημερίδες της Αγγλοσαξονίας, π.χ. Wall Street Journal, για τον κίνδυνο π.χ. να χαθεί το τελικό -s στα ρήματα τρίτου προσώπου, επειδή τάχα αυτό θα διευκολύνει (ναι, εκεί είναι το πρόβλημα!) τους ξένους επιχειρηματίες που χρησιμοποιούν τα Αγγλικά για τη μεταξύ τους συννενόηση.
    Τώρα θυμήθηκα κι έναν συμπαθή και ελληνομαθέστατο Γερμανό συνάδελφο, που είχε ιδρύσει σύλλογο διάσωσης της γερμανικής γλώσσας και με κυνηγούσε να γραφτώ μέλος!

    Κριτική τύπου «γιατί το είπες αυτό;», την άκουσα, και δεν πίστευα στ αφτιά μου, από τον καθηγητή Φιλοσοφίας Πελεγκρίνη σε τηλεμαχία για εφήβους, από αυτές που διοργάνωνε η κρατική τηλεόραση.

    Επειδή δεν θέλω να πέσω κι εγώ στη λούμπα της καταστροφολογίας, θέλω να πω ότι ποτέ δεν αδικήθηκα, όσο ήμουν μαθητής, επειδή δεν πήγαινα σε εκθεσάδες. Ανθρώπινα με κρίνανε και τα λάθη που μου βρίσκανε είχαν να κάνουνε με τον ασαφή τρόπο που εκφραζόμουν. Ακόμα και στην Ιστορία, παρ’ όλο που στα 17 μου είχα χάσει τελείως την ικανότητα να παπαγαλίζω και τα γραφτά μου απείχαν πολύ από τη διατύπωση του βιβλίου, θυμάμαι ότι στις Πανελλαδικές είχα πάρει τον ίδιο ακριβώς βαθμό (σχεδόν άριστα) κι απ τους δύο βαθμολογητές. Το σύστημα μπορεί να είναι όποιο είναι αλλά οι άνθρωποι παραμένουν άνθρωποι.

  18. Μαρία said

    Παναντέλι, δεν έλεγε ψέματα. Το άρθρο του Φύσσα για τους εκθεσάδες,στο οποίο παραπέμπει ο γηγενής, είναι πάντα επίκαιρο.
    Αυτή η κατάσταση φαίνεται να βολεύει και τα φροντιστήρια και τους μαθητές, που βολεύονται στα ετοιματζήδικα. Οι μαθητές όμως που παίρνουν μεγάλο βαθμό στην έκθεση δεν είναι αυτοί που παπαγάλισαν τους έτοιμους προλόγους και επιλόγους των εκθεσάδων. Όταν ο διορθωτής έχει βαρεθεί να διαβάζει πανομοιότυπα κείμενα, πριμοδοτεί την περίπτωση ηλεφού.

    Όσο για τη διατύπωση του θέματος για τη συρρίκνωση κλπ είναι με μια έννοια «παράνομη» και ο διευθυντής του σχολείου αν έκανε καλά τη δουλειά του, θα έπρεπε να υποδείξει στην φιλόλογο να την αλλάξει. (π.χ. Κάποιοι υποστηρίζουν οτι η γλώσσα …) Εδώ και χρόνια καμιά υποκειμενική κρίση δε δίνεται στους μαθητές αξιωματικά με τον τρόπο των αρχαίων αποφθεγμάτων.

  19. Η κακιά τεχνολογία:
    Προφανώς, όταν η μόνη τεχνολογία που υπήρχε ήταν η πρωτόγονη ξύλινη τσάπα, που έκανες 800 ώρες να σκάψεις μια τρύπα για να φυτέψεις έναν σπόρο και 8000 ώρες για να οργώσεις ένα χωραφάκι, τότε οι άνθρωποι είχαν όλον τον χρόνο για να αναπτύξουν την γλώσσα, προφανώς μεταξύ άλλων διαβάζοντας και λογοτεχνία (γιατί εδώ που το λέμε είναι και η λογοτεχνία απαραίτητη στην ανάπτυξη της αίσθησης της γλώσσας).
    😛
    Καλησπέρα

  20. «Ὅσο ὑπάρχουν τὰ ἀρχαῖα κείμενα ἡ γλῶσσα δὲν κινδυνεύει.»

    Ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα, ὦ Ἀρίστοκλες, δὲν κινδυνεύει· θὰ λάμπει εἰς τοὺς αἰῶνες. Ἐμεῖς, ὅμως, βεβαίως καὶ κινδυνεύουμε νὰ ἐκλείψουμε ἀπὸ τὰ ζωντανὰ ἔθνη.

  21. SophiaΟικ said

    Ντροπαλέ, φυσικάκαι τοτε είχαν χρονο οι ανθρωποι- αυτοί που όπως οι ενδοξοι ΑΗΠ, ειχαν σκλαβους να κάνουν τη δουλεια και είχαν όλο το χόρνο να γινυν Αρισοτεληδες.
    Και ξερεις κάτι; Δεν εχιε αλλάξει και τόσο η κατάσταση. Αν ψάξεις οτ γενεαλογικό κάθε καθηγητή πανεπιστημίου (είδικά στις θεωρητικές σπουδές) και κάθε καλλιτέχνη, θα βρεις πολύ λίγους παιδιά του λαού.

  22. Ἡ δογματικὴ ἄρνησις τοῦ ὅτι «ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα συρρικνώνεται», καὶ μάλιστα βάσει ποσοτικοῦ κριτηρίου (λέγοντας δηλαδὴ ὅτι καὶ σήμερα χρησιμοποιοῦνται πολλὲς λέξεις – καὶ αὐτὸ πρὸς ἀπόδειξιν, βεβαίως), εἶναι τὸσον ἀντεπιστημονικὴ καὶ παρωπιδικὴ ὅσον καὶ ἡ ἄποψις ὅτι ἡ ἑλληνικὴ εἶναι ἀνωτέρα λόγῳ τοῦ… ἀριθμοῦ τῶν λέξεών της (καὶ ὄχι λόγῳ ἱστορίας καὶ πολιτισμοῦ). Καὶ πάλι τὸ ποσοτικὸν κριτήριον, δηλαδή.

    Τὸ ὅτι «ἡ γλῶσσα συρρικνώνεται», κύριοι, πρέπει νὰ μετρηθῇ πολιτιστικῶς. Ἁπλούστερο κριτήριο γι᾿ αὐτό, τὸ χρονικόν. Ὁ μέσος μορφωμένος (πανεπιστημιακὴ μόρφωσις – μὴν ποῦμε γιὰ ἀποφοίτους λυκείου καὶ κλαίγουν καὶ αἱ ρέγγαι…) ἔχει γλωσσικὸ εὔρος 50 ἐτῶν. Ἀδυνατεῖ νὰ διαβάσῃ Παπαδιαμάντη καὶ Ροΐδη. Ὁ μέσος μορφωμένος τοῦ προηγουμένου αἰῶνος εἶχε γλωσσικὸ εὔρος αἰώνων. (Μὴν πᾶμε στὸ Βυζάντιο, ὅπου ἐγνώριζαν τὸν Ὅμηρο ἀπ᾿ ἔξω.) Καὶ δεδομένου τοῦ τὶ σημαίνει ἡ γλῶσσα μας γιὰ τὴν ἐθνική μας ὑπόστασι καὶ τὸν ἑλληνικὸ καὶ παγκόσμιο πολιτισμό, ἡ συρρίκνωσις τοῦ γλωσσικοῦ μας εὔρους συνιστᾷ πολιτιστικὸν καὶ ἐθνικὸν ἀκρωτηριασμόν. Καταστροφὴ χειροτέρα τῆς Μικρασιατικῆς ἐχαρακτήρισεν ὁ δάσκαλος Χρῆστος Γιανναρᾶς τὴν ἀπώλεια τῆς αἰσθήσεως τῆς δοτικῆς στὸ ἄκουσμα τοῦ «θανάτῳ θάνατον πατήσας». Καὶ ἔχει δίκιο.

    Ὑ.Γ. Ἐδῶ λέτε ὅτι δὲν ξέρετε νὰ κλίνετε τὸ «διεθνής», καὶ τολμοῦμε νὰ στρουθοκαμηλίζουμε καὶ νὰ κλίνουμε τὰ μάτια μπροστὰ στὴν θλιβερὴ παρακμή μας;

  23. [Ἔτσι ὅπως τὸ ἔγραψα παραπάνω φαίνεται ὅτι ἄλλοι δὲν ξέρουν νὰ κλίνουν κι ἐγὼ νὰ κλείνω.]

  24. Papias said

    (Μὴν πᾶμε στὸ Βυζάντιο, ὅπου ἐγνώριζαν τὸν Ὅμηρο ἀπ᾿ ἔξω.)

    Φυσικά, άλλωστε κάθε χωρικός στο σπίτι του δίπλα από τα εικονίσματα είχε και τα άπαντα του Ομήρου – ποιος Γουτεμβέργιος τώρα και κουραφέξαλα…

    Η αλήθεια βεβαίως είναι όχι ότι η γλώσσα συρρικνώνεται (ή μήπως συρρικνούται?) – αλλά ότι η ελληνική λογοτεχνία δεν «πουλάει» στον μέσο έλληνα. Δεν γνωρίζω ακριβώς πότε (και εάν) η κατάσταση ήταν καλύτερη, πάντως είναι νομίζω αποδεκτό από όλους το γεγονός ότι ο σύγχρονος έλληνας αρκείται σε ελαφρά αναγνώσματα κι ενώ σαφώς κατέχει περισσότερη ποικιλία σε τεχνική ορολογία, χάνει στην χρήση και κατανόηση της υπόλοιπης γλώσσας.

    Φυσικά για τα παραπάνω μεγάλο μερίδιο ευθύνης ανήκει στους φιλόλογους.

  25. sarant said

    Φειδία, προσωπικά εγώ βλέπω δογματικά να προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η γλώσσα συρρικνώνεται, ότι οι νέοι πάσχουν από λεξιπενία κτλ. χωρίς ποτέ να παρατίθενται τεκμήρια. Επίσης, το γεγονός ότι μέχρι τώρα δεν έχουμε βρει στη συζήτησή μας ένα κοινό μέτρο για το τι σημαίνει «συρρίκνωση» της γλώσσας (διότι για να δούμε αν υπάρχει συρρίκνωση πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε τι σημαίνει αυτό) ίσως δείχνει ότι ήταν απαράδεκτη η καθηγήτρια που έβαλε αυτό το θέμα έκθεσης.

    Ο Κορνήλιος έβαλε το γεωγραφικό κριτήριο -από την άποψη αυτή, ναι, υπάρχει συρρίκνωση, αφού δεν υπάρχουν μεγάλες κοινότητες ελληνοφώνων στη Μικρασία ή στη Μαύρη Θάλασσα ή στην Αίγυπτο. Όμως αυτό οφείλεται σε καθαρά εξωγλωσσικούς παράγοντες, οπότε δεν το μετράμε.

    Εσύ βάζεις ένα ενδιαφέρον κριτήριο, αλλά δεν ξέρω αν βγαίνουν τα ίδια συμπεράσματα. Πριν από 100 χρόνια οι μορφωμένοι ήταν ελάχιστοι. Το ότι μερικοί απόφοιτοι σχολαρχείου (το 1% του πληθυσμού;) μπορούσαν να πουν παπαγαλία καμιά δεκαριά στίχους της Ιλιάδας δεν σημαίνει ότι είχαν και γλωσσικό εύρος αιώνων.

    Ξεχνάς έπειτα πως η σημερινή ποσότητα συγκροτημένου λόγου που παράγεται σε βιβλία, εφημερίδες, ακόμα και στο Διαδίκτυο, είναι απείρως μεγαλύτερη από την αντίστοιχη ποσότητα πριν από 100 χρόνια. Κι αυτο δεν δείχνει συρρίκνωση.

    Όσο για την ηχηρή ρήση του Γιανναρά, φούσκα μου φαίνεται. Οι παρανοήσεις των εκκλησιαστικών κειμένων (π.χ. περνάει ζωή χαρισάμενη, από το ‘και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος’) δείχνει ότι ο πολύς κόσμος άλλα άκουγε στην εκκλησία και άλλα καταλάβαινε. Άλλωστε τη δοτική την είχαμε χάσει πολλούς αιώνες πριν χάσουμε τη Σμύρνη.

    Και κάτι άλλο: όποιος λέει «του διεθνή ποδοσφαιριστή» δεν σημαίνει ότι δεν ξέρει να κλίνει το επίθετο. Ίσως να σημαίνει ότι ξέρει να το κλίνει.

  26. nickel said

    Να τα πούμε απλά, μάστορα;

    Η γλώσσα σαν αριθμός λέξεων προφανώς δεν συρρικνώνεται, αφού κάθε μέρα προσθέτουμε καινούργιες λέξεις. Κάθε γλώσσα το «παθαίνει» αυτό. Ρωτήστε τους λεξικογράφους να δείτε τι τραβάνε.

    Αν γνωρίζει κάποιος κάποια σοβαρή συγκριτική έρευνα για το ποιο είναι (ποσοτικά) το ενεργό και ποιο το παθητικό λεξιλόγιο του μέσου Έλληνα σήμερα και ποιο ήταν πριν από 50 ή 100 χρόνια, θα χαρούμε όλοι να μάθουμε τα πορίσματά της. Μέχρι τότε ας επισημαίνουμε κάθε φορά ότι εκφράζουμε απόψεις και υποψίες. Εγώ, ας πούμε, υποψιάζομαι ότι ο μέσος Έλληνας εκτίθεται σήμερα, λόγω της διάδοσης των ΜΜΕ (στο αυτοκίνητο ραδιόφωνο, στο γραφείο ίντερνετ, στο διάλειμμα εφημερίδα, το βράδυ τηλεόραση) σε πολύ μεγαλύτερο εύρος λεξιλογίου από τον μέσο Έλληνα πριν από 50 ή 100 χρόνια. Όλο και κάτι θα του μένει. Έχει κανείς στοιχεία να αντικρούσει τις υποψίες μου για τον μέσο Έλληνα;

    Για τη λεξιπενία μια ζωή υποψιάζομαι ότι αυτοί που κλαίγονται είναι κάποιοι φιλόλογοι και φιλολογίζοντες που με κάθε βιβλίο που διαβάζουν και τις δέκα καινούργιες λέξεις που μαθαίνουν νιώθουν την ανάγκη να βγουν στην αγορά και να δείξουν πόσο πρόκοψαν οι ίδιοι, με ιερεμιάδες για την απόσταση που τους χωρίζει πια από τους άλλους. Υποψιάζομαι ότι δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.

    Έχει κανείς την εντύπωση ότι ο μέσος Έλληνας επικοινωνεί σήμερα λιγότερο ή λιγότερο αποτελεσματικά; Εγώ γιατί έχω την υποψία ότι αντιθέτως κοντεύουμε να πνιγούμε στις λέξεις;

  27. hominid said

    Μάλλον αυτό το άρθρο του Γιανναρά εννοεί ο Φειδίας (το παραθέτει ο ίδιος στο σχόλιο που έχει γράψει εκεί). Τα περί Μικρασιατικής Καταστροφής τα λέει για την, κατ’ αυτόν, καταστροφή της ελληνικής παιδείας μετά το 1982, όχι για την απώλεια της αίσθησης της δοτικής. Αυτή τη χαρακτηρίζει (με απροσδόκητη ηπιότητα) απλό «πολιτιστικό έγκλημα».

  28. hominid said

    Συγγνώμη, για κάποιο λόγο δεν μπαίνει σωστά ο σύνδεσμος. Δοκιμάστε εδώ:

    http://istologio.org/?p=34

  29. espectador said

    Η συμβολη μου στην συζητηση ως γηραιοτερου-μαλλον-ειναι οτι στην εποχη μου-τελειωσα το γυμνασιο (τοτε ολο το πραμμα το λεγαμε γυμνασιο) το 1964. Η εκθεση ηταν οντως «ιδεων»(τεσπαν) χωρις καμμια παρεμβολη απο τον διδασκοντα εκ των προτερων. Η κριτικη γινονται μετα. Μαλιστα ο δικος μου καθηγητης,ονοματι Καρουτας (πολυ καλος ανθρωπος και εκπαιδευτικος) διαλεγε καποιες απο τις εκθεσεις και τις διαβαζε ο ιδιος στην ταξη χωρις να αναφερει το ονομα του «συγγραφεα» και ζητουσε απο μας να την κρινουμε. Πολλες φορες λοιπον συνεβαινε το παραδοξο, καποια εκθεση που εδειχνε απο τον τροπο που την παρουσιασε οτι την ειχε καταταξει στις «κακες» εμεις να ανατρεπουμε αυτη την αποψη (οχι βεβαια απο αντιδραση, αλλα γιατι βρισκαμε καποιες αρετες που εκεινος δεν εβλεπε) η και το αντιθετο. Ηταν ενα πολυ ενδιαφερον μαθημα, κυριως γιατι τελειωνα απο τους πρωτους και μετα ειχαμε δικαωμα να βγαινουμε στην αυλη 🙂 Και για να μην γινει καμμια συγχιση ειχα καλο βαθμο 🙂 Εξαλλου η εκθεση με βοηθησε και μπηκα στο πανεπιστημιο ειδικα εκεινη την δυσκολη χρονια της πρωτης εφαρμογης του συστηματος του ακαδημαικου απολυτηριου των Παπανουτσου-Παπανδρεου. Και τοτε ακουγαμε αυτην παπαρια περι συρρικνωσης της γλωσσας. Ειχε, βλεπετε, αρχισει να μιλαει η νεολαια με εναν διαφορετικο τροπο.
    Το εχουμε ξαναδει το εργο.

  30. Καλημέρα σας!

    Παρατήρησα ότι δεν κάνετε λόγο για την τάση του καλοταϊσμένου να αποφεύγει κάθε προσπάθεια, ιδίως εκείνη που θεωρεί περιττή. Θυμηθήτε λιγάκι το σατιρικό ευφυολόγημα του Αλ. Σακελάριου στην ταινία «Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο», όπου η εύπορη μαθήτρια, σκράπας γενικώς στα μαθήματα πλην αριστούχος στις εξυπναδίτσες (= μαλακίτσες), υποστήριξε τη… ρηξικέλευθη άποψη: «Τι να τα κάνης τα αρχαία. Μήπως υπάρχει περίπτωση να συναντηθής με την Ασπασία και τον Περικλή να πιάσετε κουβεντούλα;»

    Ε, λοιπόν, αγνοήθηκε τότε επιμελώς η σατιρική μορφή της συγκεκριμένης «ατάκας» και υιοθετήθηκε η φράση στην κυριολεξία της, ως επιχείρημα ικανό να ανατρέψη το εκπαιδευτικό σύμπαν. Χρόνια αργότερα έμελλε η… εθνοσωτήριος κυβέρνηση της «Αλλαγής» (γνωστή και ως «πράσινη χούντα», λόγω των μέσων που μετήρχετο κατά των «αντιφρονούντων» δια της Αυριανής) να το υλοποιήση με την κατάργηση των αρχαίων ελληνικών και τη γενίκευση της κυκλοφορίας των… λυσαρίων στην έκθεση, όπως υπήρχαν ήδη από χρόνια για τα μαθηματικά και τη φυσική.

    Όμως, ας μην γινόμαστε Κασσάνδρες. Είχα γράψει στα σχόλια άλλου θέματος στο παρόν μπλογκ ότι στη δεκαετία της παιδικής μου ηλικίας θυμάμαι καλά ότι ο πλούτος του λεξιλογίου των τότε μεσηλίκων Αθηναίων βρισκόταν ξαπλωμένος φαρδειά πλατειά σε τούρκικες κι αρβανίτικες (= αλβανικές) λέξεις, φαινόμενο που δεν έχει εξαλειφθή τελείως, ούτε και πρόκειται, παρά τις άοκνες προσπάθειες ορισμένων που αμύνονται σκαρφαλωμένοι στα οχυρά της γλωσσικής καθαρότητας.

    Εξ άλλου θυμηθήτε στα σχολικά σας χρόνια πόσοι από τους συμμαθητές σας ήταν οι καλοί μαθητές, πόσοι από αυτούς τους καλούς μαθητές είχαν την έφεση για την καλλιέργεια της γλώσσας και θα διαπιστώσετε ότι το ποσοστό εκείνων που επιθυμούν τη σκέψη, την προσπάθεια και την καλλιέπεια δεν έχει αλλάξει καθόλου.

    Καλή Κυριακή!

    ΥΓ. Και μια που αποδείχθηκε περίτρανα ότι η αγγλική γλώσσα του 1.000.000 λέξεων ρίχνει στ’ αυτιά της δική μας λερναίας μικρομεσαίας, θα ήταν ενδιαφέρον να μαθαίναμε πόσοι από εκείνους τους αγγλόφωνους, που την έχουν μητρική, είναι σε θέση να την μιλάνε μετρίως σωστά και πόσες λέξεις χρησιμοποιούν από την πληθώρα αυτή που έχουν στη διάθεσή τους.

    Όντως θα ήταν ενδιαφέρον…

    … έστω κι αν δεν συμφέρει την πολιτική που τέτοιοι αγώνες υποβάθμισης κάθε ιδεολογήματος επιδιώκουν να υπηρετήσουν, ιδεολογήματος-επιχειρήματος το οποίο θα υπήρχε κίνδυνος να αναπτερώση το ηθικό του απογοητευμένου -μάλλον αποκαρδιωμένου- μέσου Έλληνα, που προσπαθεί απεγνωσμένα να πιαστή από κάπου προκειμένου να δικαιολογήση στους διάφορους κατηγόρους του το γιατί συνεχίζει να υπάρχη, να πατά και να ανασαίνη στον τόπο αυτό.

    ______________
    Αγαπητή Σοφία #21: Αριστοτέληδες; Πόσοι; Εγώ μόνο ένα ξέρω, κι ένα Πλάτωνα, ένα Σωκράτη… Όλοι βγήκαν σε ένα «αντίτυπο». Μα και σήμερα βγαίνουν κάποιοι, μόνο που έχουν άλλα ονόματα. Να λέγεται Καστοριάδης; Να λέγεται Πουλαντζάς; Να λέγεται… αντεβρές;

    Άλλωστε κι οι σκλάβοι δεν έχουν εκλείψει. Το αντίθετο μάλιστα, εκτός από εκείνους της ντόπιας παραγωγής, μας έρχονται κάθε νυχτιά καραβιές ολάκερες από τη… λαγγεμένη Ανατολή προκειμένου να τεθούν στη διάθεση των αρπακτικών της μικροοικονομίας (φτηναίνει βλέπεις όλο και περισσότερο το κρέας του διαθέσιμου εργατικού δυναμικού, η εφεδρεία του καρμίρη εργοδότη και φόβητρο για την επικείμενη ανεργία που αναμένει τον κάθε τολμητία απεργό) καθώς και της μικροπολιτικής, όπου ο κάθε μικράνθρωπος δεν διστάζει να τους εκμεταλλεύεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, για τους δικούς του σκοπούς, τους έτσι κι αλλιώς αμφισβητήσιμης ηθικής βαρύτητας, ακριβώς επειδή είναι ιδιοτελείς.

    ____________
    Εspectador #29: Ακριβώς έτσι, όπως το λέτε, αγαπητέ! Το ίδιο έργο, όπως πάντα, με άλλους δράστες.
    Μόνο που τώρα τα πράγματα είναι χειρότερα γιατί ανακαλύφθηκε το ξύλο προκειμένου να πείθονται οι διδάσκοντες. Η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει, βλέπετε, να επικρατούν, και τα απολαμβάνουν μόνο όσοι ξέρουν να δέρνουν, να καίουν και να λεηλατούν.
    Όχι δεν είναι αυτοί οι φασίστες. Οι φασίστες είναι εκ δεδομένου όσοι προσπαθούν να τους ξεστραβώσουνε ή που σκέφτονται διαφορετικά, γι αυτό τις τρώνε. Κι έτσι πρέπει να είναι! Άμα δεν βρίσης, δεν προπηλακίσης και δεν δείρης όποιον σου αντιμιλάη πως θα νικήση η δημοκρατία, μου λες; Με… έπεα πτερόεντα δε γίνεται ούτε σωστή κομματική δουλειά ούτε ουσιαστική παιδεία.

    Δεν συρρικνώνεται η γλώσσα. Ουδείς κίνδυνος γι αυτήν.
    Άλλα συρρικνώνονται!

  31. Μαρία said

    Αναμοχλευτής:η… εθνοσωτήριος κυβέρνηση της “Αλλαγής” (γνωστή και ως “πράσινη χούντα”, λόγω των μέσων που μετήρχετο κατά των “αντιφρονούντων” δια της Αυριανής) να το υλοποιήση με την κατάργηση των αρχαίων ελληνικών και τη γενίκευση της κυκλοφορίας των… λυσαρίων στην έκθεση, όπως υπήρχαν ήδη από χρόνια για τα μαθηματικά και τη φυσική.

    1.Πράσινη χούντα ο Γ. Ράλλης;
    Τα αρχαία δεν καταργήθηκαν ποτέ. Διδάσκονταν μέχρι την αντιμεταρρύθμιση του 92 στο Γυμνάσιο μόνο απο μετάφραση, ενώ η διδασκαλία απο το πρωτότυπο περιορίστηκε στο Λύκειο.
    2. Εκθεσιολόγια κυκλοφορούσαν απο πάντα.

  32. «Τα αρχαία δεν καταργήθηκαν ποτέ. Διδάσκονταν μέχρι την αντιμεταρρύθμιση του 92 στο Γυμνάσιο μόνο απο μετάφραση, ενώ η διδασκαλία απο το πρωτότυπο περιορίστηκε στο Λύκειο.»

    Αὐτό (ποὺ δὲν εἶναι κἂν μόνον αὐτό), στὰ ἑλληνικὰ ποὺ καταλαβαίνει ὁ καθένας, καὶ μὲ τὴν γνώσι τῶν πραγμάτων ποὺ ἔχει ὁ καθένας ποὺ πέρασε ἀπὸ τὸ σχολεῖο μετὰ τὴν «μεταπολίτευσι», λέγεται, μὲ μιὰ λέξι, «κατάργησις».
    Φτάνει πιὰ μὲ τὸ δικολαβίστικο κλισὲ «μὰ δὲν καταργήθηκαν» (ὄχι ἐντελῶς· μόνον κατὰ 90%).

  33. REISIS said

    Διαβάστε τις εκθέσεις των μαθητών της Εκτης Δημοτικού που γράφτηκαν με αφορμή την αποφοίτηση τους και φιλοξενούνται στις σελίδες των πολύχρωμων λευκωμάτων που εκδίδουν τα «καλά» ιδιωτικά ή δημόσια σχολεία μας και θα πάρετε μια ιδέα πως το όλο σύστημα εκπαίδευσης με την ανοχή ή/και τη προτροπή των γονέων, περιχαρακώνουν το μυαλό και τα αισθήματα των παιδιών μας σε στερεότυπα, μεγαλοστομίες, ξύλινη γλώσσα και καρμπόν αναμνήσεις. Με τέτοιες γερές βάσεις, είναι υποκριτικό να ζητάμε μετά από τα παιδιά μας να εκφράζονται χωρίς κοινοτυπίες και «δήθεν».

    ΥΓ1. Το σχόλιο αυτό δεν αφορά όσους δασκάλους προσπαθούν με αγάπη και έγνοια να αναδείξουν την δημιουργικότητα και την ευαισθησία των μαθητών τους.

    ΥΓ2. Το σχόλιο αυτό δεν αφορά εκείνους τους γονείς που με ψυχραιμία αλλά κυρίως με τη «στάση ζωής τους» βοηθούν τα παιδιά τους να γνωρίσουν την αξία της προσπάθειας για μάθηση και για παιγνίδι.

    ΥΓ3. Προφανές είναι ότι το σχόλιο αυτό δεν αφορά καθόλου τα νεαρά μαθητούδια μας είτε εκφράζονται κοινότυπα είτε όχι.

  34. SophiaΟικ said

    Αναμοχλευτή, φυσικά καιτώρα υπαρχουν σκλάβοι, και τώρα τη γλώσσα ναπ΄τυσσουν και προωθολύν αυτοοι που έχουν ελέυθερο χρόνο για τέτοιες ασοχλίες. Δεν καταλαβαίνω τι θες ναπεις.
    Σχετικα με το οτι εκφραζόμαστε με κοινοτυπίες επιεδή αυτή την εποχή διαβαζω γλωσσολογία, ΟΛΑ οσα λεμε κάθε μερα είναι κοινοτυπία- λεέι το βιβλιο μου. δηλα΄δη το μεγαλύτεορ μερος της επικοινωνίας μας γίνεταιεμ τυποποιημε΄νες εκφράσεις. Αυτό δεν εχιε να κανειεμ τη μόρμωσηή μας αλλα με το ότι την τυποποιημενη έκφραση την εχει ο εγκέφαλος πιο πρόχειρη από αυτή που θελει επεξεργασία. Αντο σκεφτειτε λίγο, είναι αλήθεια. Σχεδόν όλοι οι διάλογοι μιαςμε΄ρας είναι επαναληψη και συνδιασμοί άλλων διαλόγων.

  35. Σταύρος said

    @φελέκι #16

    Το ότι χρησιμοποιείται, ως περισσότερο ταιριαστό στο μέσο, ένα άλλο «αλφάβητο» και διαφορετικοί «συμβολισμοί» από τους συνηθισμένους για λέξεις της καθημερινότητας, δεν σημαίνει ότι καταργούνται αυτές οι λέξεις, ή ότι χάνουν την αξία τους.
    Αν ο ίδιος φαντάρος του παραδείγματος ζούσε πριν αρκετά χρόνια (την εποχή προ sms και της άμεσα και συνεχώς διαθέσιμης τηλεφωνίας) και έγραφε ταχυδρομική επιστολή, θα έγραφε όλες τις λέξεις στο ελληνικό αλφάβητο χωρίς συντμήσεις.

    Πολλές φορές αναρωτιέμαι τι αντιδράσεις μπορεί να αντιμετώπισαν οι εισηγητές του Ελληνικού ( <= Φοινικικού) Αλφαβήτου πριν 28 αιώνες, από τους λερναίους της εποχής τους, υποστηρικτές της Γραμμικής β΄ μια μορφή της οποίας παρέμεινε σε χρήση μέχρι τους Αλεξανδρινούς χρόνους (ή εκεί γύρω) στην Κύπρο.

  36. ηλε-φούφουτος said

    Αναμοχλευτή, για την εκπαιδευτική πολιτική του ΠΑΣΟΚ δεν έχω καλή γνώμη αλλά όχι να την κάνουμε κι αποδιοπομπαίο τράγο για ό,τι στραβό ξεκινά από την ελληνική κοινωνία!
    Και όπως σωστά επισήμανε η Μαρία, τα Αρχαία ποτέ δεν καταργήθηκαν. Την πολιτική που βρήκε από την προηγούμενη κυβέρνηση συνέχισε το ΠΑΣΟΚ. Αρχαία από μετάφραση στο Γυμνάσιο, διδασκαλία αρχαίας ελληνικής γλώσσας στο Λύκειο. Αυτό το τελευταίο δεν λειτουργούσε καλά, για διάφορους λόγους. Σήμερα η γλωσσική διδασκαλία των Αρχαίων έχει επανέλθει στο Γυμνάσιο, χωρίς αυτό να έχει σώσει σε τίποτε την κατάσταση.
    Δεν θα βελτιωθούν οι εκθέσεις των μαθητών, αν αυξηθούν ή μειωθούν οι ώρες των Αρχαίων! Αυταπάτη είναι!

  37. ηλε-φούφουτος said

    σχ. 35, «Πολλές φορές αναρωτιέμαι τι αντιδράσεις μπορεί να αντιμετώπισαν οι εισηγητές του Ελληνικού ( <= Φοινικικού) Αλφαβήτου πριν 28 αιώνες, από τους λερναίους της εποχής τους, υποστηρικτές της Γραμμικής β΄ "

    άσε τις αντιδράσεις που θα είχε ο Όμηρος (ή τέλος πάντων αυτός ή αυτοί με την Ιλιάδα και την Οδύσσεια) για την καταστροφή που επέφερε στην επική παράδοση!

  38. Σταῦρο ὰν δὲν κατέρρε ὁ μυκηναϊκὸς κόσμος καὶ ὅλο τὸ κοινωνικὸ καθεστώς του δὲν θὰ υἱοθετεῖτο τὸ σημιτικὸ ἀλφάβητο. Πόσους αιῶνες μετὰ τὸ υἱοθέτησαν οἱ Κύπριοι; Γιατὶ οἱ Αἰγύπτιοι δὲν τὸ υἱοθέτησαν; ἔθιξες ἕνα μεγάλο ζήτημα. σημειώνει χαρακτηριστικὰ ὁ Σιαμάκης στὸ «Ἀλφάβητο»:

    Ὅσο ὑπέροχο κι ὰν εἶναι τὸ ἀλφάβητο σὲ σύγκρισι μὲ ὅλες τὶς ἄλλες γραφές, τὰ ἔθνη τῆς γῆς ἄργησαν πολὺ νὰ τὸ δεχτοῦν κι ἐπέμειναν νὰ μένουν προσηλωμένα στὶς χοντροκομμένες κι ἀτελέστατες γραφές των, ὅπως μέχρι σήμερα ἡ Ἰνδία ἡ Ἰνδοκίνα ἡ Κίνα καὶ ἡ Ἰαπωνία. ἄλλερς ἐφευρέσεις, ὅπως λ.χ. ὁ κεραμεικὸς τροχός, ἡ βαφὴ καὶ ἡ τῆξι τοῦ σιδήρου, ἡ περγαμηνή, τὸ πλεκτό, ἡ ἀπόσταξι, ἔγιναν δεκτὲς ταχύτατα καὶ σιωπηρῶς χωρὶς καμμία ἀντίρρησι, διότι δὲν καταργοῦσαν καμμία καθεστῶσα κουλτούρα, οὔτε δήλωναν τὴν καταγωγή τους. τὸ ἀλφάβητο ὅμως, παρ’ὅλο ποὺ εἶναι ἡ μεγαλύτερη κι ὠφελιμώτερη ἐφεύρεσι στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος, στὴ διάδοσι κι ἀποδοχή του συνάντησε καὶ συναντάει ἀκόμη τὴν πιὸ σκληρὴ καὶ πεισματικὴ ἀπόκορυσι κι ἀντίστασι, ποὺ ὀφείλεται, ὅπως ἐξήγησα, στὸν ἐθνικὸ ἐγωισμὸ καὶ κυρίως στὸ θρησκευτικὸ κι ἱερατικό. ἐννοῶ τὼν εἰδωλολατρῶν καὶ τῶν μωαμεθανῶν. διότι ἡ χριστιανικὴ πίστι ὑπῆρξε ὁ κυριώτερος μεταδότης τοῦ ἀλφαβήτου. ἡ ἀντιστασι στὴν ἀποδοχὴ τοῦ ἀλφαβήτου γίνεται, διότι πολὺ δύσκολα ἕνα ἔθνος ἀπαρνεῖται τὴν ἐθνική του παράδοσι, ἀκόμη κι ἂν αὐτὴ εἶναι αἰτία τῆς καθυστερησεώς του. ἐπειδὴ σχεδὸν πάντα φορεῖς τῆς ἐθνικὴς παραδόσεως καὶ κουλτούρας εἶναι τὸ θρήσκευμα μὲ τὸ ἱερατεῖο, ἡ αὐλή, ἡ ἀριστοκρατία, ἡ καθιερωμένη ἐλὶτ τῆς λογοτεχνίας καὶ τοῦ πλούτου, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν ὅλοι μία κάστα, τὴ λεγόμενη ἄρχουσα τάξι, ποὺ ἀρνεῖται μὲ πεῖσμα μιὰ μεταβολή, ἡ ὁποία θὰ κάνῃ αὐτοὒς ἀναλφάβητους, ἐνῷ μορφωμένους τοὺς ναῦτες καὶ τοὺς ψιλικατζῆδες, ποὺ πρῶτοι συνήθως ἀσπάζονται τὴν ξένη γραφή, ἐπειδὴ θὰ γκρεμιστῇ καὶ θὰ καταδικστῇ στὸν ἀφανισμὸ ὁ κακοήθης ὄγκος τῆς ἐθνικῆς παραδόσεως, ποὺ εἶναι τὸ οὐσιαστικὸ σκῆπτρο τῆς ἐξουσίας τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος, ,κι ἐπειδὴ ἡ κάστα αὐτὴ ἐκπροσωπεῖ τὸ ἔθνος, γι’αὐτὸ τὸ ἔθνος ἐμποδίζεται νὰ υἱοθετήσῃ κάτι φωτεινὸ ἀλλὰ ξένο, ὅπως εἶναι τὸ ἀλφάβητο. μόνον ὅταν καταρρεύσῃ τὸ καθεστώς, καὶ τὸ ἔθνος βρεθῇ σὲ ἔσχατη ταπείνωσι, μπορεῖ νὰ ἀφήσῃ τὸν ἑαυτό του νὰ εὐεργετηθῇ. ἔτσι οἱ Ἕλληνες πῆραν τὸ ἀλφάβητο, ὅταν οἱ θαλασσοκράτορες Ἀχαιοὶ ἦταν ταπεινωμένοι καὶ συντριμμένοι κάτω ἀπὸ τὴν καταστρεπτικὴ ὅρμὴ τῶν ἀγραμμάτων Δωριέων. οἱ αὐλικὲς καὶ ἱερατικὲς κάστες, ποὺ εἶχαν σὰ σκῆπρτο τὴν ἀχαιικὴ γραφή, ἦταν ἐξωντωμένες. ἐπίσης ἡ ὑπερήφανη κλασσικὴ Ἀθήνα μὲ τὴν κουλτούρα της καὶ τὴν πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἀδυναμία της δέχτηκε σχεδὸν τελευταία τὸ ἰωνικὸ ἀλφάβητο τῶν 24 γραμμάτων, ὅταν ταπεινώθηκε κάτω ἀπὸ τὴ σχεδὸν ἀγράμματη Σπάρτη, τὸ 403 π.Χ., ἐνῷ πρὶν ἀπ’αὐτὴν τὸ εἶχαν δεχτῇ ἀκόμη καὶ οἱ πιὸ ὀλιγογράμματοι τῶν Ἑλλήνων Μακεδόνες. τὶς δὲ ξεπερασμένες παραλλαγὲς τοῦ ἀλφαβήτου ἐξαφάνισε ἀπὸ τὶς σποραδικὲς ἑστίες των στὴν ὑπόλοιπη Ἑλλ;δα ἡ βία τῶν Μακεδόνων, ποὺ δὲν εἶχαν μιὰ πινδαρικὴ ἢ σπαφικὴ κουλτούρα. οἱ Κύπροι μόνο μετὰ τὴν ὑποταγή τους στοὺς Μακεδόνες δέχτηκαν τὸ ἀλφάβητο, ποὺ ἀρνοῦνταν νὰ τὸ δεχτοῦν ἐπὶ 8 περίπου αἰῶνες. οἱ Ἕλληνες ἀρνοῦνταν νὰ δεχτοῦν τὸ σημερινὸ ἀριθμητάριο, τὸ θαυμασιώτερο ὑποπροϊὸν τοῦ ἀλφαβήτου, ἂν καὶ τὸ γνώριζαν ἀπὸ τὸν ΙΓ’ μ.Χ αἰῶνα, διότι ἦταν γραφὴ τῶν Ἀγαρηνῶν, τὸ πῆραν δὲ τὸ 1453 μὲ τὴν πτῶσι τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τὴν ἐξαφάνισι τοῦ Βυζαντινοῦ κράτους. ὅταν οἱ Ἰσπανοὶ τυχοδιῶκτες κατέσφαξαν κι ἐξώντωσαν τὴν ἄρχουσα τάξι τῶν Μάγια καὶ τῶν Ἀζτέκων τῆς Ἀμερικῆς τὸ 1520, καὶ διέλυσαν τὰ κράτη των, τότε τὰ ἔθνη ἐκεῖνα δέχθηκαν τὸ λατινικὸ ἀλφάβητο. ἀλλιῶς θἄγραφαν ἀκόμη μὲ τὴν πρωτόγονη κι ἀπίσια ἐκεινη γραφή τους σὰν τοὺς Κινέζους. χρειάστηκε νὰ καταρρεύσῃ ἡ Ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία τὸ 1920, ὥστε τὸ 1928 νὰ δεχτοῦν οἱ Τοῦρκοι τὸ λατινικὸ ἀλφάβητο ἀντὶ γιὰ τὴν ἄκρως δυσανάγνωστη ἀραβικὴ παραλλαγή του, καὶ νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν ἀμάθεια καὶ τὴν καθυστέρησι. τὸ 1945, ποὺ συντρίφτηκε καὶ ταπεινώθηκε ἡ τότε ἀλαζονικὴ καὶ πεισματάρα Ἰαπωνία μὲ τὶς πρῶτες ἀτομικὲς βόμβες, δέχτηκε πολλὰ στοιχεῖα τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ, ἄρχισε νὰ χρησιμοποιῇ τὸ ἀλφάβητο ἔστω καὶ ἀνεπισήμως, καὶ σήμερα ἀντὶ νὰ λατρεύῃ τὸ Χιροχίτο χτυπώντας ὅπως οἱ Ἰρανοὶ τὸ κούτελλο στὸ χῶμα καὶ νὰ βγάζῃ τ’ἄντερά της ἰδιοχείρως στὴν πιατέλλα, ἐπειδὴ στενοχωρήθηκε ὁ γιὸς τοῦ Ἥλιου Χιροχίτο, ἔγινε ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ προηγ;μένα ἔθνη. φυσικὰ καμμιὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς ταπεινώσεις καὶ καταστροφὲς δὲν ἔγινε γιὰ τὸ ἀλφάβητο. ἁπλῶς αὐτὲς ὑπῆρξαν γι’αὐτὸ εὐκαιρίες διευσδύσεως καὶ ἐπικρατήσεως. ἂν ἐξαιρεθῇ ἡ μετάδοσι τοῦ ἀλφαβήτου μὲ τὴ Χριστιανκὴ πίστι, ὅπως στοὺς Κόπτες, Γότθους, Σλάβους καὶ ἄλλους, οἱ ἄλλοι τρόποι, μὲ τοὺς ὁποίους αὐτὸ ῥίζωσε στὰ ἔθνη, ἦταν ἢ κάποια καταστροφὴ, ποὺ ἀποτέλεσε νάρκωσι γιὰ ἐγχείρησι, ἢ ἡ βία. οἱ ἄνθρωποι δύσκολα δέχονται τὸ ἀγα;θο, ἰδίως ὅταν πρόκηται μ’αὐτὸ ν’ἀντικαταστήσουν τὰ κακά τους.

  39. @37 Ηλεφού : κάτι για τις αντιδράσεις στην καταστροφή που επέφερε η γραφή μάς το μετέδωσε κι ο Πλάτωνας, έτσι; Φαίδρος 275, εκεί που μόλις σκάρωσε ο Θευθ τα γράμματα. Θα κοπτέραβα εδώ το αρχαίο, αλλά αρκετά αρχαία θαρρώ πέταξα εδώ απόψε 🙂

  40. ηλε-φούφουτος said

    Το κείμενο αυτό είναι γνωστό σε όποιον είχε ακολουθήσει εις την εποχήν μου (γκαχ γκαχ γεροντόβηχας) στο σχολείο τρίτη δέσμη. Εδώ που τα λέμε, δεν τα λέει κι άσχημα ο μαστρο-Θευθ! Όχι μνήμης αλλ’ υπομνήσεως φάρμακον! Δεν είδες τους αγράμματους Σέρβους ραψωδούς τι έπη ήξεραν απέξω;
    Αμ εγώ, εδώ που τα λέμε, πόση ορολογία δεν ήξερα μέχρι να μπλέξω με τις έτοιμες βάσεις δεδομένων;!

  41. ὑπάρχει ἕνας Γρεβενιώτης ἀγράμματος βοσκὸς, τυφλός, ποὺ ξέρει ἀπ’ἕξω ὅλη τὴν Καινὴ Διαθήκη. καὶ ἀνακατωτὰ ἐπίσης. τοῦ λες πχ πές μου Ρω 2,12 καὶ στὸ λέει!

  42. Βρὲ παιδιά, δεκτὲς οἱ παρατηρήσεις, μάλιστα ὡς καὶ ὁ Γ. Καρατζαφέρης πρὶν κανὰ χρόνο ἢ λιγότερο ἐδήλωσε ὅτι «ἐμεῖς δὲν εἴμαστε ἐθνικιστὲς ἀλλὰ ἐθνιστές», ἀλλά, ὅμως, ὁ ὅρος εἶναι καθιερωμένος καὶ διεθνῶς καὶ ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ τὸν Παπαναστασίου μέχρι τὸ 1974 θὰ ἔλεγα, χωρὶς ἀρνητικὴ σημασία, καὶ στὴν ἐπιστήμη καὶ στὸν τύπο. Οἱ ἀντάρτες τοῦ Ζέρβα ἐδῶ, ἢ τοῦ Μιχαήλοβιτς στὴν Σερβία, ὡς ἐθνικιστὲς δὲν ἀναφέρονται; Γιὰ τὸν Ἴωνα Δραγούμη μέχρι τὸν Ἐρνέστο Ῥενὰν καὶ τὸν Γκιουζέπε Μαντσίνι, ὄχι μόνον τὸν Ἰωάννην Φίχτε, προπαντὸς γιὰ ὅλα τὰ φιλελεύθερα ἐθνικὰ κινήματα μετὰ τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάστασι, ὁ «ἐθνικισμός» δὲν εἶναι ὁ καθιερωμένος ὅρος; Θὰ μοῦ πεῖτε, ἐὰν ἀναφερόμαστε στὸ σημερινὸ πολιτικὸ φάσμα, ἄλλο. Σύμφωνοι. Ἀλλὰ ἱστορικῶς, ἰδεολογικῶς καὶ φιλοσοφικῶς, ἐπίσης ἄλλο.

    Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ἐπιδιώκω τὴν εἰλικρινὴ καὶ ἀπενοχοποιημένη χρήσι τοῦ ὅρου «ἐθνικισμός» εὐρέως καὶ παγκοίνως καὶ μὲ θετικὴν καὶ μόνον σημασίαν, ὁπότε τὸν ὅρον «ἐθνισμός» τὸν ἀπορρίπτω ὡς περιττόν. (Χώρια ποὺ τὸν θεωρῶ δυσλειτουργικόν.) Ἐν τῷ μεταξύ, πάντως, γιὰ νὰ μὴν ἔχουμε παρεξηγήσεις καὶ περιττὰ διλήμματα, προσωπικῶς δηλώνω ἐθνικιστής, καὶ μὲ τὴν καλὴ καὶ μὲ τὴν κακὴ καὶ τὴν ἀνάποδη καὶ ὅποια ἄλλη ἔννοια θέλετε. Εὐχαριστῶ!

    (Ὑ.Γ. Οἱ πιὸ προχωρημένοι νεοταξικοί- ἐθνομηδενιστὲς σήμερα, ὅσο καὶ ἂν ἐκ πρώτης ὅψεως φαίνεται περίεργο, ἀπορρίπτουν εὐθέως τὴν φιλελεύθερη Γαλλικὴ Ἐπανάστασι ὡς ἐθνικιστική – μητέρα μᾶλλον τοῦ νεωτέρου ἐθνικισμοῦ. Ἀλλὰ αὐτὸ ἐκφεύγει τῆς παρούσης συζητήσεως.)

  43. Συγγνώμη, τὸ ἀνωτέρῳ σχόλιο προωρίζετο γιὰ ἐδῶ.

  44. ppan said

    «νεοταξικοί», «εθνομηδενιστές»… Και μετά λέτε ότι η γλώσσα συρρικνώνεται..

  45. sarant said

    Ναι βρε Φειδία, κάνε μας μια ανάλυση για τον όρο «εθνομηδενισμός» -ποιος τον εισήγαγε στην Ελλάδα; Διότι πρώτη φορά σε κάτι γραφτά του σ. Τζουγκασβίλη μου λένε ότι παρουσιάστηκε.

  46. Μαρία said

    Ο οποίος δε μπορούσε να προβλέψει την ελληνοποίηση του Καχιασβίλη.

  47. ξεχάσατε καὶ τὸν ἐθνοφασιμό. προτείνω καὶ τὸν ἐθνοναζισμό, ἔτσι μὲ διπλῆ τὴν λέξι ἔθνος μέσα της (σὰν νὰ λέμε ἐθνοεθικοσοσιαλιστής). πάντως τὸν ῥωμαϊκὸ πέλεκυ μὲ τὴν δέσμη τὸν ἔχει στὴν σημαία του τὸ ἑλβετικὸ καντόνι St. Gallen.

  48. καὶ κάτι μὲ ἀφορμὴ τὴν «ἑλληνοποίησι» τῆς Μαρίας. διάβαζα τὶς προάλλες τὸ πρωτοσέλιδο τοῦ Ἀδέσμευτου Τύπου ποὺ ἔκανε λόγο γιὰ θηλυκοποίησι. γιατί θηλυκοποίησι καὶ ὄχι ἐκθήλυνσι δηλαδή;

  49. sarant said

    Νομίζω ότι άλλο η θηλυκοποίηση άλλο η εκθήλυνση. Εκθήλυνση είναι βιολογικό. Το θηλυκοποίηση είναι νεότερο, λέμε πχ. θηλυκοποίηση της φτώχειας, όταν κυρίως γυναίκες πλήττονται από τη φτώχεια. Στα αγγλικά feminisation.

  50. Μόνο ποὺ τὸ θέμα ἀφοροῦσε βιολογικὸ φαινόμενο, κάτι γιὰ τὶς ὁρμόνες τῶν τροφῶν καὶ τὰ ῥέστα!

  51. Μαρία said

    Αν πρόκειται για ορμόνες, είναι εκθήλυνση. (Κι έτσι εμείς έχουμε, μάλλον είχαμε, δύο λέξεις για τη γαλλική φεμινιζατιόν)

    Προχτές τα λέγαμε: άλλο εξελληνίζω κι άλλο ελληνοποιώ.

  52. Διὰ πρώτην φορὰν συμφωνῶ μὲ τὴν Μαρία. Ἐξελληνισμός εἶναι αὐτὸ ποὺ περιγράφει ὁ Καβάφης στὸ «200 π.Χ.» Ἑλληνοποίηση εἶναι αὐτὸ ποὺ κάνει ὁ Παυλόπουλος (μασκαρεύω ἕναν παράνομο Πακιστανό).

    Γενικῶς, ἡ «-ποίηση» εἶναι βαρβαρισμός, καὶ πρέπει νὰ ἀποφεύγεται. (Ἀλλὰ καὶ ἡ ἑλληνοποίηση ἐπίσης, ὁπότε, συμπτωματικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν ἡ λέξις εἶναι ἡ ἀρμόζουσα, δηλεῖ γὰρ τὸ ψεῦδος τοῦ πράγματος.)

    (Ἡ ἀλήθεια πάντως εἶναι ὅτι ἡ ἑλληνοποίηση ὡς ὅρος εἶναι παλαιότερη· καθιερώθηκε μὲ τὸ ποδόσφαιρο καὶ τὸ μπάσκετ (ἑλληνοποίηση τοῦ Σούμποτιτς, τοῦ Πρέλεβιτς κ.λπ.))

  53. Μαρία said

    δηλόει-δηλοί

  54. Σταύρος said

    Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι ένα αστείο για την αμηχανία που προκαλεί σε πολλούς από εμάς (εμού του ιδίου συμπεριλαμβανομένου)η αλλαγή στον τρόπο που γράφονται οι λέξεις, θα δημιουργούσε τέτοια αντίδραση.
    Α) Στις «οδηγίες» για την έκθεση περί «συρρίκνωσης της γλώσσας κλπ.» περιέχεται και μια νύξη στην τεχνολογία. Υπέθεσα ότι η διάδοση της χρήσης των συντμήσεων στα sms δόθηκε ως παράδειγμα τέτοιας κακής επίδρασης στην γλώσσα, και έκανα το αστείο αντιπαραβάλλοντας την Γραμμική Β΄ (που δεν είναι αλφάβητο) με το Ελληνικό Αλφάβητο (που είναι).
    Β) Η επιγραφή, στο αγγείο του Διπύλλου (8ος αι. με το «Η» στη θέση της δασείας ) η αναγραφή των ονομάτων σε Αθηναϊκά αγγεία του 7ου και 8ου αι. (αυτή η αναγραφή του «Πάτροκλος» με «q» αντί για «κ» !!!) η γνώση ότι ο Πεισίστρατος (6ος αι.) έβαλε γραφιάδες να καταγράψουν τα Ομηρικά Έπη, δείχνουν ότι οι Αθηναίοι, πολύ πριν το 403π.χ. χρησιμοποιούσαν Το Αλφάβητο (και μάλιστα πολύ εγγύτερου του Χαλκιδαϊκού από όπου προέρχεται το Λατινικό).
    Γ) Τα συλλαβογραφήματα της Γραμμικής Β΄ αποδείχτηκαν «χοντροκομμένα» και «ατελέστατα» για τα Ελληνικά, και αντικαταστάθηκαν με την επινόηση του αλφαβήτου. Γεγονός είναι ότι εκτός του ότι για τρεις αιώνες δεν έχουμε γραπτό μνημείο της Ελληνικής (δεν ξέρω αν υπάρχουν δείγματα της Κυπριακής γραφής στους «Σκοτεινούς Χρόνους» ) δεν έχουμε και τίποτα άλλο εκτός από απογραφές, κατάστιχα και σημειώσεις συναλλαγών στην Γραμμική Β΄. Ούτε ένας στίχος.

  55. Σταύρος said

    Και, μια στιγμούλα…
    Οι Κόπτες είναι Χριστιανοί!
    Δεν διαδόθηκε σε αυτούς ο Χριστιανισμός και το Αλφάβητο.
    Και μια και μιλάμε για Κόπτες. Κάποιοι λένε ότι πρόκειται για «Τους» Αιγυπτίους, οι οποίοι είχαν «ταπεινωθεί» από τους Ρωμαίους, πριν από τους Ρωμαίους, από τους Μακεδόνες (εντάξει, τους Έλληνες που πήγαν να τους εκπολιτίσσουν) και πιο πριν από τους Πέρσες. Παρά τις απανωτές «ταπεινώσεις» δεν άλλαξαν το σύστημα γραφής τους, μέχρι που άλλαξε πίστη και «γλώσσα» (σύστημα γραφής) το ιερατείο τους
    Κάποιοι, ίως οι λιδιοι με τους προηγούμενους, λένε ότι από τα Αιγυπτιακά Ιερογλυφικά προήλθε ένα σύστημα γραφής που ονομάζεται «Πρωτο-Σιναϊτικό» το οποίο εξελίχτηκε αφενός προς το Φοινικικό και αφ’ ετέρου προς το Αραβικό.

  56. φυσικὰ καὶ διαδόθηκε σὲ αὐτοὺς ὁ Χριστιανισμός, οἱ Αἰγύπτιοι χριστιανοὶ ἦσαν; σὲ ὅλους διαδόθηκε, ἀκόμη καὶ στοὺς Ἰουδαίους. τὰ αἰγυπτιακὰ ἱερογλυφικὰ σηκώνουν μεγάλη συζήτησι.
    φυσικὰ καὶ εἶχαν ἀλφάβητο οἱ Ἀθηναῖοι. ἐδῶ μλᾶμε γιὰ τὴν κατοπινή του μεταρρύθμισι.

  57. Μαρία said

    Σταύρο,όπως βλέπεις, κάποιοι δεν παίρνουν απο αστεία.

  58. Κοντος Μιχαηλ said

    Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα, μπλαμπλαμπλαμπλαμπλα;;;;;;;;;;;; ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
    Μπαααααααααααα…

    Λοιπον,
    Σε αυτον τον χωρο σιγουρα θα τον διαβασουν αρκετοι…
    Παντως ο αναδεξιμιος μου οταν μιλαει με τους φιλους του στις 6 λεξεις οι 2-3 ειναι «μαλακας»…
    (οπως και πολλοι, μα παρα πολοι Νεοι και Νεες οταν μιλουν στο κινητο, ακομη και μεσα στο λεωφορειο, δρομο, καφετερια κλπ, κλπ, κλπ… ΤΙ να κανουμε;;; Ετσι ειναι…)…
    Αρκετα συχνα επισης με ρωτουν «ΤΙ σημαινει αυτη η λεξη;;;»
    Ακομη και τηλεφωνο με παιρνουν, εστω και για παιχνιδι…
    Οταν «καποιος» εχει πολυ περιορισμενο λεξιλογιο, τοτε τι;;;;;;;;;;;

    Ο λογος προς τους μαθητες:

    » Αυτά τα λόγια απηύθυνα στους µαθητές µου, στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών για την επέτειο της 25ης Μαρτίοuυ

    Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραϊσκάκη,
    Αλλά το µυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.
    Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21,
    Αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.
    Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει
    Να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο.
    Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα
    Τι να λένε σε σένα; Σε εσένα που ßιάζεσαι να φύγεις,
    Να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.
    Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά.

    Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο
    Και σε δεκαπέντε µέρες φεύγω για αλλού
    Σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία , Θα σου µιλήσω σταράτα
    Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις µου.
    Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις, Οι µαθητές που δίδαξα φέτος Στην συντριπτική τους πλειονότητα µε σεßάστηκαν,
    Αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του µαθήµατος.
    Πολλοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές Δε µε σεßάστηκαν, µε προσέßαλαν κατ’ επανάληψη. Με έργα, µε λόγια, µε ύßρεις,
    Δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος Που µε σόκαρε, που µε έßαλε σε µελαγχολικές σκέψεις.
    Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει Πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο, Πως εκτός του γνωστικού ελλείµµατος Το συγκεκριµένο σχολείο χωλαίνει δραµατικά…
    Και στο ηθικοπλαστικό του έργο,
    Στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων.
    Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία Είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας, Των δασκάλων σας και των γονιών σας. Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε Πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση, Πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα,
    Θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν,
    Θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας,
    Θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση,
    Θα σας γεράσουν πρόωρα.
    Αν όµως θέλετε µια συµßουλή από ένα δάσκαλο,
    Σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη, Που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα πενήντα σχεδόν, Για να καταλάßει τότε πως η µόρφωση, η καλλιέργεια Ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη.
    Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο Και έµαθε πέντε κολλυßογράµµατα, Για να µας πει την ιστορία του ßίου του,
    Το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών.
    Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο,
    Και µπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη
    Να ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε,
    το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας,
    Τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.
    Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από
    Τον µπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρßανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη.
    Ήταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς,
    Αλλά είχε αυτό που από τα αλßανικά µάθαµε σαν µπέσα,
    Ήταν πάνω απ´ όλα µπεσαλής. Αυτό θα ‘θελα να έχετε κι εσείς.
    Υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα. Να αναλαµßάνετε τις ευθύνες σας,
    Να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον,
    Να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφοßία.

    Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του
    Ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου,
    του Νικηταρά.
    Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης,
    Συνέßαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του
    Κι έπειτα φυλακίστηκε,
    Για να χαθεί σ’ ένα στενοσόκακο του Πειραιά,
    Σχεδόν τυφλωµένος, πάµπτωχος και εγκαταλειµµένος από όλους,
    Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα
    Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει
    Από την κυßέρνηση µια πλούσια σύνταξη,
    Απαντούσε πως η πατρίδα τον αµείßει πολύ καλά,
    Λέγοντας ψέµατα, για να µην προσßάλει την πατρίδα του.
    Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγµα του Νικηταρά.
    Αλλά νοµίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα,
    Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόµο της αξιοπρέπειας,
    Να προσπαθήσετε τίµια και µε αγωνιστικότητα
    Για εσάς και για το µέλλον της οικογένειας που
    Αύριο θα κάνετε.

    Ξέρω, καταλαßαίνω, αντιλαµßάνοµαι
    Πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική,
    Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών, της εποχής στην οποία µεγαλώνετε.
    Oµως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της, Περιµένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά Και µε επιτυχία τη σηµαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.
    Κι όταν ßλέπω την εποχή µας Να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση,
    Να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία, Να µουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας,
    Μόνο σε εσάς ελπίζω, Στην ειλικρινή σας διάθεση
    να αγωνιστείτε,
    να αντισταθείτε,
    να πολεµήσετε,
    να νικήσετε.
    Μη µας απογοητεύσετε.

  59. Σταύρος said

    @ Κορνήλιος 56.
    Ο Χριστιανισμός διαδόθηκε στους Αιγυπτίους και όχι στους Κόπτες όπως λέει ο κ. Σιαμάτης.
    Όταν επικράτησε ο Μονοφυσιτισμός (ή κάτι τέτοιο νομίζω) στην περιοχή, τότε έγιναν Κόπτες. Ήδη είχαν υιοθετήσει το Ελληνικό Αλφάβητο, κάπου 700 (ίσως και λιγότερα δεν θα τα χαλάσουμε) χρόνια μετά την κατάκτησή τους από τον Μ. Αλέξανδρο.
    Το ζήτημα είναι ότι το Ελληνικό Αλφάβητο το υιοθέτησαν χωρίς να υποστούν καμιά «ταπείνωση», απλά οι Ιερείς της Αρχαίας Θρησκείας (που ζούσαν και βασίλευαν, τόσο επί Πτολεμαίων, όσο και επί Ρωμαίων) …εξέλιπον, και δεν έμεινε κανείς να γράφει ιερογλυφικά.

    Ποια κατοπινή μεταρρύθμιση; Το αστείο μου αφορούσε την μετάβαση από την Γραμμική Β΄ στο Αλφάβητο γύρω στο 800(υποθέτοντας ότι η Γραμμική Β΄εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται όπως έκανε στην Κύπρο)

  60. π2 said

    Επ’ ευκαιρία, επειδή βλέπω σε ορισμένα σχόλια να θεωρείται δεδομένο ότι η Γραμμική Β΄ διατηρήθηκε στην Κύπρο, να επισημάνω πως αυτό δεν ισχύει. Η κυπριακή συλλαβική γραφή έχει συλλαβική δομή και αυτή, και ίσως προέρχεται από την Γραμμική Α΄ αλλά είναι ένα αρκετά διαφορετικό σύστημα γραφής.

  61. α. οἱ κόπτες εἶναι Αἰγύπτιοι. αὐτὸ ποὺ ἐννοεῖ ὁ Σιαμάκης εἶναι ὅτι οἱ κόπτες πῆραν τὸ ἀλφάβητο ἅμα τῷ ἐκχριστιανισμῷ τους καὶ τοὺς ἀντιδιαστέλλει ἀπὸ τοὺς ἐπιμείναντες στὴν εἰδωλολατρία (οἱο ὁποῖοι πάντως εἶχαν φτιοάξει τὸ δικό τους λαθραλφάβητο)
    β. πουθενὰ δὲν ὑπονόησα ὅτι ἡ Κύπρος εἶχε Γραμμικὴ Β. εἶναι γνωστὸ ὅτι εἶχε δική της συλλαβικὴ γραφή.

  62. ηλε-φούφουτος said

    Ο Σταύρος αναφέρεται στο οξύμωρο της φράσης «μετάδοσι τοῦ ἀλφαβήτου μὲ τὴ Χριστιανκὴ πίστι, ὅπως στοὺς Κόπτες».
    Ο όρος Κόπτες δηλώνει τα μέλη της χριστιανικής εκκλησίας της Αιγύπτου που από τη Σύνοδο της Χαλκηδώνας και μετά ακολουθούν δικό τους χαβά.

    Βέβαια, στο κείμενο μπορεί να βρει κανείς πολλά ανάλογα αξιοπερίεργα και δυσεξήγητα όπως για την Αθήνα που «δέχτηκε σχεδὸν τελευταία τὸ ἰωνικὸ ἀλφάβητο τῶν 24 γραμμάτων, ὅταν ταπεινώθηκε κάτω ἀπὸ τὴ σχεδὸν ἀγράμματη Σπάρτη, τὸ 403 π.Χ.» ή για την απαίσια (!) γραφή των Αζτέκων!!!
    Φοβάμαι μόνο μήπως συζητώντας για το ένα ή το άλλο, θα μοιάζουμε σαν το ανέκδοτο που λέει «τι είναι πράσινο κι άμα το πατήσεις κάνει μπου;»

  63. Angelos said

    Σχετικά με τα greeklish και τα «κομμένα» ελληνικά που παρουσιάζει το φελέκι, στο περιθώριο της συζήτησης θα ήθελα να σημειώσει, ότι ίσως είμαι προσωπικά ένοχος για τη συρρίκνωση, καταστροφή και ανασκολοπισμό της ελληνικής γλώσσας. Ιδού η ιστορία εν συντομία:
    Ήταν ένα βροχερό απόγευμα στο βροχερό Manchester της βροχερής Γηραιάς Αλβιώνας όταν, πρωτοετής φοιτητής, γνωρίστηκα για πρώτη φορά με το σατανικό διαδίκτυο (μιλάμε για το μακρυνό 1996). Από τις πρώτες εμπειρίες ήταν και το IRC (Internet Relay Chat), όπου στα γνωστά «εικονικά» δωμάτια και κυρίως, βέβαια, στο #Hellas, συνομιλούσαμε με τους «Ελλαδίτες». Εκεί πρωτοσυνάντησα τις γνωστές, σήμερα συντμήσεις των ελληνικών, όπως και τα greeklish (τότε δεν υπήρχαν ούτε SMS, ούτε ελληνικές γραμματοσειρές, ειδικά σε υπολογιστές στην Αγγλία). Αφού κόπιασα να τα μάθω, άρχισα κι εγώ ως ένας γνήσιος ιντερνετ-μαλάκας (κατά Ζουράρι – κρίμα να είναι τόσο κομπλεξικός αυτός ο άνθρωπος, btw) να τα χρησιμοποιώ καθημερινώς. Και τότε κάποια αποφράδα ημέρα του Δεκεμβρίου του 1996 (για τα ιστορικά του μέλλοντος), έγραψα, ιδία έμπνευση, σε κάποια συζήτηση «τεσπά», εννοώντας «τέλοςπάντων». ΔΕΝ το είχα δει πουθενά μέχρι τότε και ΔΕΝ βρήκα ΚΑΝΕΝΑΝ που να ξέρει τί σημαίνει (αν και κάποιοι το έπιαναν γρήγορα). Βέβαια, εκείνα τα χρόνια, έγραψα «tespa» αντί για «telospantwn». Συνέχισα να το χρησιμοποιώ, ενώ και συνομιλητές μου της εποχής άρχισαν να το χρησιμοποιούν αντιγράφοντάς με και αργότερα (κάποια χρόνια μετά) άρχισα να το βλέπω και από άλλους, σε άλλα κομμάτια του Internet (ιστοσελίδες, ICQ, MSN κ.τλ.).

    Λοιπόν, δε μπορώ, βέβαια, να είμαι σίγουρος, ότι «ανακάλυψα» το «τεσπά» (ή «tespa» έστω). Προσωπικά άρχισα να το χρησιμοποιώ χωρίς να το έχω δει κάπου αλλού, ενώ εκείνα τα χρόνια, η μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων χρηστών του, βρεφικού για τα ελληνικά δεδομένα, internet χρησιμοποιούσε το IRC, το οποία κατά γενική ομολογία ήταν τότε ο χώρος γέννησης των σύγχρονων greeklish και των γραπτών συντμήσεων (πριν από τη μαζική επέλαση των sms).

    Αν πάντως, είμαι όντως ο γεννήτορας του «τεσπά», θα ήθελα να αποτυπωθεί επισήμως στη Ιστορία της Καταστροφής της Ελληνικής Γλώσσας (που φαντάζομαι θα γραφτεί τα επόμενα χρόνια – αν δε γίνει η καταστροφη του κόσμου το 2012, βέβαια). Έτσι θα μείνω στην ιστορία, όπως εκείνος ο τύπος που έκαψε το ναό, μόνο και μόνο για να μείνει το όνομά του στην ιστορία (παρακαλώ πολύ, ΜΗ μου το θυμήσετε, το να το ξεχνάω είναι η καλύτερη εκδίκηση).

    Υ.Γ.1 Παρεμπιπτόντως, αναφέρομαι στα ΣΥΓΧΡΟΝΑ greeklish (και συντμήσεις) γιατί πιστεύω, ότι δεν είναι στην πραγματικότητα ένα νέο φαινόμενο (της εποχής του σατανικού internet και της τρισκατάρατης παγκοσμιοποίησης). Πρόχειρα θυμάμα, ότι ο Καραγάτσης στο Κίτρινο φάκελο γράφει (σε ένα τηλεγράφημα) «OLA EN TAXEI». Φαντάζομαι, ότι θα υπάρχουν και άλλα τέτοια παραδείγματα. Ενδιαφέρουσα θα ήταν μία έρευνα σχετικά με τη χρήση λατινικών στοιχείων (για πρακτικούς σκοπούς, όπως παραπάνω, ή και άλλους), αλλά και συντμήσεων, σε παλιότερες εποχές.

    Υ.Γ.2 Είχα στείλει κάποτε λουλούδια από την Αγγλία στην Ελλάδα σε μία κοπέλα – μεγάλο έρωτα με αφορμή τα γεννέθλιά της (το 1997 νομίζω). Στο συνοδευτικό σημείωμα (που θα έπρεπε να αντιγραφεί από Άγγλους πριν φτάσει σε αυτή) είχα γράψει «XRONIA SOY POLLA. NA PERNAS KALA KAI NA ME SKEFTESAI», ή κάτι τέτοιο, ίσως λιγάκι περισσότερο γλυκανάλατο. Παρόλα τα άψογα greeklish μου, οι ενδιάμεσοι τα κάνανε μούσκεμα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί η κοπέλα να καταλάβει τί διάολο της έγραφα (και να θυμώσει και λιγάκι). Λοιπόν, ασχέτως της μεγάλης συζήτησης για τα greeklish «και των καταστροφικών αυτών συνεπειών», εγώ βλαστήμησα και τα ελληνικά και τα αγγλικά και την παγκοσμιοποίηση και τον λουλουδά και έκατσα και της έγραψα ένα «παλιό καλό» χειρόγραφο γράμμα γεμάτο ελληνικότατες μελωμένες κοινοτυπίες. Θες να γίνεις νεωτεριστής και δε σ’ αφήνουν οι διαβόλοι.
    Τεσπα.

  64. sarant said

    Angelos, καλώς ήρθες (σε γράφω έτσι διότι υπάρχει άλλος Άγγελος ελληνόγραπτος, άλλωστε σε έναν καταστροφέα της γλώσσας ταιριάζουν τα γκρίκλις:)

    Τα παλιά τηλέτυπα λειτουργούσαν, επί δεκαετίες, με γκρίκλις αναγκαστικά. Λεπτομέρειες δεν ξέρω πολλές, αλλά είναι βέβαιο. Όμως, δεν το είχαν εντοπίσει οι ακαδημαϊκοί μας κι έτσι δεν καταστράφηκε τότε η γλώσσα μας.

  65. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ said

    ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΛΕΟΝ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΠΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟ ΜΙΣΘΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΘΟΝΤΑΙ 3 ΜΗΝΕΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: