Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Όταν πεθάνω βάλτε με σε κενοτάφιο -και άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 23 Σεπτεμβρίου, 2009


* Το πρώτο από τα σημερινά μεζεδάκια, που δίνει και τον τίτλο, μου το έστειλε ένας φίλος που διαβάζει πολύ. Σ’ αυτόν χρωστάω και τον τίτλο. Ο φίλος το ψάρεψε στην Βιβλιοθήκη της Ε. την Παρασκευή 18/9, όπου γράφει, κάτω από ένα ποίημα: ποίημα του Μίκλος Ραντνότι (1909-1944), ούγγρου ποιητή, εβραϊκής καταγωγής, που εκτελέστηκε από τους φασίστες. Τα τελευταία του ποιήματα, με τον γενικό τίτλο Καρτ Ποστάλ, βρέθηκαν πάνω του όταν, μετά την απελευθέρωση, ανοίχτηκε το κενοτάφιο. Πράγματι, ο Ράντνοτι (έτσι προφέρεται, όχι Ραντνότι) στον πόλεμο συμμετείχε σε άοπλο Τάγμα Εργασίας (διότι ως εβραίος ήταν εθνικώς ύποπτος) σε κάτι ορυχεία στη Γιουγκοσλαβία. Με την υποχώρηση (η Ουγγαρία, θυμίζω, ήταν με τον Άξονα), πολλοί φαντάροι του Τάγματος πέθαναν από τις κακουχίες, κάτι που μάλλον ήταν και ο σκοπός των διοικητών τους. Όποιον έπεφτε κάτω εξαντλημένος, τον εκτελούσαν. Εκεί βρήκε τον θάνατο κι ο Ράντνοτι (διάβασα ότι ένας από τους φύλακες τον είχε στο μάτι επειδή τον έβλεπε να γράφει) και θάφτηκε σε ομαδικό τάφο.

Πώς εξηγείται τότε το κενοτάφιο και μάλιστα σε κείμενο που υπογράφεται από ποιήτρια; Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι το μαργαριτάρι είναι «διορθωσιγενές». Η ποιήτρια προφανώς έγραψε «κοινοτάφιο», αλλά κάποιος ενεργοποίησε τον έλεγχο ορθογραφίας, ο οποίος δεν αναγνωρίζει το «κοινοτάφιο» και προτείνει σαν πρώτη επιλογή το «κενοτάφιο». Κι έτσι…

Άμα πεθάνω βάλτε με σε κενοτάφιο μέσα
μαζί με τα βιβλία μου, αχ κοινωνία μπαμπέσα…

* Στη χτεσινή Ελευθεροτυπία, κάποιος σχολιογράφος Π.Μακ. τα βάζει με τον όρο «τηλεμαχία», τον οποίο χαρακτηρίζει «σόλοικο νεολογισμό». Λέει: 

Αμάν πια, πήξαμε από τα «ντιμπέιτ» και τον σόλοικο νεολογισμό «τηλεμαχία», που κάποιοι τον εφηύραν για να… εξελληνίσουν το ντιμπέιτ!
Ας μπει, λοιπόν, κάποιο τέλος με τα γλωσσικά μασκαραλίκια που έχουν προαγάγει σε… λεξικογράφους κάποιους τηλεοπτικούς. Εχουμε και λέμε λοιπόν: το… ντιμπέιτ, τόσο στα γαλλικά (δηλαδή debat) όσο και στα αγγλικά (δηλαδή debate) σημαίνουν ή διάλογο (πολιτικό) ή και αντιπαράθεση και αντιδικία. Υπάρχει δηλαδή μια δέσμη συνωνύμων με τα οποία θα μπορούσαμε ν’ αντικαταστήσουμε το… ντιμπέιτ και να μη μαϊμουδίζουμε με παρόμοια γλωσσικά δάνεια.

Κι εμένα δεν μου πολυαρέσει η «τηλεμαχία», αλλά γιατί σόλοικος νεολογισμός; Μήπως επειδή, όπως είδα αλλού να υποστηρίζουν, το «τηλε-» στα ελληνικά σημαίνει «από μακριά». Αυτό ίσχυε μια φορά κι έναν καιρό, πριν την κυριαρχία της τηλεόρασης. Εξόν κι αν πιστεύετε ότι τηλεσκηνοθεσία είναι η σκηνοθεσία που γίνεται από μακριά! Πάντως, αν ο Π.Μακ. είναι κατά των δανείων, τότε το τηλεμαχία είναι προτιμότερο, αφού δεν είναι δάνειο, ενώ το «αντιπαράθεση» που προτείνει θα ήταν μεταφραστικό δάνειο.

* Στο ίδιο φύλλο, η κυρία Κοντράρου-Ρασσιά ανακαλύπτει τους μυθικούς γίγαντες γιους του Πάλλαντα, τους… Παλλαντήδες!! Παλλαντίδες βέβαια (ενικός: ο Παλλαντίδης). Γουστόζικη ανορθογραφία, μια και θυμίζει σύγχρονο επώνυμο (οι Λεβαντήδες, οι Καλατζήδες). Πολύ θα ήθελα να το χρεώσω στον δαίμονα του τυπογραφείου, αλλά ο Γκούγκλης μού λέει ότι κι άλλες φορές στο παρελθόν έχουν εμφανιστεί «Παλλαντήδες» στην ίδια εφημερίδα.

* Οι φίλοι των λεπτών διακρίσεων λένε ότι άλλο το «μια» (αόριστο άρθρο) κι άλλο το «μία» (αριθμητικό). Διαβάζοντας λοιπόν στα αθλητικά της ίδιας εφημερίδας ότι ο Ελβετός διαιτητής Μάσιμο Μπουζάκα «διαθέτει μία ιδιάζουσα προσωπικότητα», θα πρέπει να υποθέσουν ότι ο Ελβετός έχει μία ιδιάζουσα  προσωπικότητα και άλλη μία, εντελώς μπανάλ. για τις καθημερινές.

* Στο «στοιχηματικό» ένθετο της εφημερίδας, κι ενώ θαύμαζα τις εμβριθείς αναλύσεις για αγώνες 5ης κατηγορίας Αγγλίας (πέμπτη είναι νομίζω η Κόνφερενς) διαπίστωσα ότι έχει μεταφερθεί εκεί η σελίδα «Έχω αγώνα σήμερα» του Α. Φουντή, που παλιά ήταν στο Ον-Οφ και που ασχολείται με μαργαριτάρια των εκφωνητών που περιγράφουν αθλητικά. Παλιά με ενοχλούσε λιγάκι όταν προσπαθούσε να βγάλει κι από τη μύγα ξίγκι, χτες όμως είχε μερικά καλά, από τα οποία θα σημειώσω ένα κρούσμα γενικομανίας από τον Σκάι: «Αναβλύζει εμπειριών ο Πανιώνιος». Καιρό μαζεύω γενικοπαθή ρήματα, αυτό δεν το είχα καταγράψει.

* Και κλείνω μ’ ένα… καλυτερότατο από την ίδια σελίδα. Περιγραφή του αγώνα Ολυμπιακού – Άλκμαρ, και λέει μετά το γκολ ο εκφωνητής: «Είναι το πρώτο γκολ του Τοροσίδη στο Τσάμπιονς Λιγκ». Και συμπληρώνει από δίπλα ο Γιώτης Τσαλουχίδης: «Και μάλλον το καλύτερο»!

43 Σχόλια προς “Όταν πεθάνω βάλτε με σε κενοτάφιο -και άλλα μεζεδάκια”

  1. SophiaΟικ said

    Το κενοτάφιο το μπερδεύουν με τη σαρκοφάγο πολλοί, οπότε μήπως δεν ήταν απλά το αυτόματο διορθωτήρι;
    Ποδόσφαιρκά δεν ξερω, αλλά είναι τότο κακός ποσ=δοσφαιριστής αυτός ο Τοροσίδης ή ξέρει ο σχολιαστής κατι που δεν το ξέρουμε εμείς; 🙂

  2. echthrosofer said

    Άσχετο αλλά πρεπει να το πω. Γράφετε φανταστικά κύριε Σαραντάκο.Συγχαρητήρια

  3. Κατερίνα said

    Ο όρος débat/debate μπορεί απλούστατα και με πολλή ακρίβεια να αποδίδεται «αντιπαράθεση απόψεων» (ή απλά «αντιπαράθεση»). Πού είναι το πρόβλημα;

  4. metanastis said

    Ισως επειδή το «αντιπαράθεση» μπορεί να περιέχει και λίγο πιο βίαιες ανταλλαγές από απλές λεκτικές αψιμαχίες και δεν μας βγαίνει εύκολα στην προκειμένη περίπτωση.

    Δεν μιλάμε για αντιπαράθεση δύο στρατιών σε μια μάχη ή για την αντιπαράθεση διαδηλωτών και ΜΑΤ σε μια πορεία;
    Αντι-παράθεση, πήραν δηλαδή θέσεις ο ένας απέναντι στον άλλον, έτοιμοι για επίθεση.

    Θα πρέπει να λέμε ολόκληρο τον όρο «αντιπαράθεση απόψεων» που είναι πολύ μακρύς, ειδικά για τηλεοπτικούς δημοσιογράφους.

    Ενω με το debate είναι ξεκάθαρο ότι οι ανταλλαγές είναι μόνο λεκτικές και δεν περιμένουμε να πέσουν σφαλιάρες!

    Να δείτε που τελικά θα γυρίσουμε στο δίβατο, που όπως όλοι ξέρουμε είναι η αρχέγονη πηγή όλων αυτών των ξενόφερτων όρων !! (ειρωνία, βεβαίως βεβαίως)

  5. Μαρία said

    Μετανάστη, το δίβατο, μόλις το ανέφερε κάποιος υποψήφιος της ΝΔ στη ΝΕΤ.

    Νίκο, άλλαξε τον τόνο στο συνονόματό σου, αφού είναι Ούγγρος και όχι Ιταλός, πριν εμφανιστεί ο Σάπερες 🙂

  6. Μαρία said

    κάποιος υποψήφιος… αυτός:
    http://www.k-tzavaras.gr/

  7. xasodikis said

    Άσχετο -ίσως- με την Ε, αλλά ψάρεψα ένα ωραίο από το site της Ντόρας και το θέτω υπ’ όψιν της ομήγυρης: Μπροστά μπροστά και πάνω πάνω, το λοιπόν, έχει κοτσάρει η κ. ΥΠΕΞ με μεγάλα γράμματα ένα «Θέλω να κάνω share το προεκλογικό υλικό».

    Στην αρχή σκέφτηκα, πάει στο διάολο, θα είναι ψηφιακό το υλικό και η Ντόρα πάει να πιάσει τον παλμό της νεολαίας, γι’ αυτό και το ελληνογκρήκλις. Αλλά όχι: αν κάνεις κλικ στο μπανεράκι, σε βγάζει μεταξύ άλλων σε αναπτήρες και mouse pad! Επάνω στο οποίο σημειώνει τσαχπίνικα: «ιφ γιου νόου γουάτ άι μίν!» (sic).

  8. sarant said

    Χασοδίκη, απίστευτο! Όταν είδα το «ντου γιου νόου γουάτ άι μιν» σκέφτηκα κάτι άλλο που αρχίζει από «άι» αλλά δεν το είπα.

    Μαρία, ωραίος ο δίβατος υποψήφιος. Αλλά για τον Ράντνοτι έτσι το είχε η Ε. και με παρέσυρε.

  9. Μαρία said

    Άι χάσου μυρμηγκάκι…
    Άι πινίξ …

  10. argosholos said

    Από που βγαίνει το προτρεπτικό «άι»; Από το «αντε και»; Με ‘ι’ ή με ‘η’;

  11. sarant said

    Άι, με ι.
    Από το αρχαίο άγε > άε > άι, λένε τα λεξικά.

  12. SophiaΟικ said

    Συγγνώμη, έχω χάσει κανένα πολιτικό επεισόδιο; Σημαίνει κάτι το ιφ γιου νόου κλπ;
    Εγώ το ήξερα άει, όχι με άι. Απλοποιήθηκε κι αυτό;

  13. Κατερίνα said

    (4) «Ισως επειδή το “αντιπαράθεση” μπορεί να περιέχει και λίγο πιο βίαιες ανταλλαγές από απλές λεκτικές αψιμαχίες…»

    Όμως η ίδια η ξένη λέξη, débat (ρ. débattre), περιέχει την έννοια της «μάχης» (bâttre = μάχομαι, πολεμώ, παλεύω). Είναι οι Γάλλοι άραγε πιο … πολεμοχαρείς από εμάς και δεν έχουν πρόβλημα να χρησιμοποιούν αυτή τη λέξη αντί της «διάλογος»; Όχι βέβαια. Μα ΔΕΝ εννοεί το διάλογο η λέξη débat! Εννοεί σαφέστατα την αντιπαράθεση!

    Εξάλλου, στο κάτω-κάτω, η λέξη «τηλεμαχία» δεν περιέχει επίσης τη «μάχη» και μάλιστα ρητά;

    Πού το πρόβλημα λοιπόν;

  14. sarant said

    Κατερίνα, ίσως θα μπορούσαμε να πούμε και «αναμέτρηση», αλλά για κάποιο λόγο οι μη νεολογικές λύσεις φαίνονται ωχρές. Αυτό είναι ψυχολογικό. Λες «αντιπαράθεση» (ή «αναμέτρηση»). Ωπ, σου λέει ο άλλος -όχι, δεν αρκεί, πρέπει να προσθέσεις «τηλεοπτική αναμέτρηση» (ή «τηλεοπτική αντιπαράθεση»). Ωπ, σου λέει ο άλλος (αυτό το είπες εσύ), πρέπει να προσθέσεις «απόψεων». Ωπ, λέει ο τρίτος, πρέπει να πεις «προεκλογική». Ωπ, ο παράλλος, «μεταξύ πολιτικών αρχηγών». Οπότε, debate = τηλεοπτική προεκλογική αντιπαράθεση απόψεων μεταξύ πολιτικών αρχηγών! Μα, αυτός είναι ορισμός λεξικού!

    Με το δάνειο ή με τον νεολογισμό, αντίθετα, όλα θεωρούνται δεδομένα. Λες «τηλεμαχία» και κανείς δεν το βρίσκει ωχρό. Μπορεί να το βρει σόλοικο, άσχημο, αλλά όχι ωχρό. Λες «ντιμπέιτ» και καθάρισες. Όλοι ξέρουν τι εννοείς.

  15. marulaki said

    Όπως λέμε και ‘σάντουιτς’. Όλοι ξέρουν τι εννοείς… Αλλά αυτό είναι από άλλη συζήτηση 🙂

  16. Μαρία said

    Ο ΚΑΚ πριν απο λίγο στην Αλεξανδρούπολη είπε «στην τηλεοπτική αναμέτρηση, στο ντιμπέιτ…» και καθάρισε.

  17. sapere aude said

    > Μαρία:
    > Νίκο, άλλαξε τον τόνο στο συνονόματό σου, αφού είναι Ούγγρος και όχι Ιταλός, πριν εμφανιστεί ο Σάπερες

    Ένα από τα πιο αγαπημένα μου αγάλματα στην Ουγγαρία είναι αυτό του Miklós Radnóti http://tinyurl.com/l6asux

  18. Κατερίνα said

    (14) Μόνο που, οικοδεσπότα, στην ξένην ο όρος débat/debate δεν αναφέρεται μόνο στα τηλεοπτικά débats/debates. Ούτε αισθάνθηκαν την ανάγκη να επινοήσουν ένα … téledébat για «να καταλαβαίνει όλος ο κόσμος».

    Και σιγά, τελικά, μη δεν καταλάβαιναν όλοι οι Έλληνες αν διάβαζαν στην εφημερίδα ή άκουγαν στην τηλεόραση ότι «αύριο θα διεξαχθεί η καθιερωμένη πια τηλεοπτική αντιπαράθεση των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων»!

    Επομένως ο όρος «τηλεμαχία» εξυπηρετεί απλώς τις … ειδικές ανάγκες των ημέτερων δημοσιογράφων και ΚΑΜΜΙΑ πραγματική ανάγκη.

  19. Μαρία said

    Για το επόμενο ταξίδι του Νίκου στο Παρίσι.
    http://www.3colleges.com/english_version/historique_ecrivains.htm

  20. Μαρία, πολύ τσιγάρο+πίπα πέφτει στην ιστοσελίδα, και τη βλέπω οσονούπω λογοκριμένη…

  21. sarant said

    Πωπω τι ωραίο ξενοδοχείο! Σευχαριστώ Μαρία!

  22. Μπουκανιέρος said

    Για το μια/μία, θα τολμούσα να πω ότι οι φίλοι των λεπτών διακρίσεων λένε μαλακίες.
    Όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις.
    Τώρα, το πόσο απαραίτητο είναι το μία/μια στη συγκεκριμένη φράση, είναι άλλη υπόθεση.

  23. Μαρία said

    Δύτη και γω μόλις είδα το Μίκλος το ίδιο σκέφτηκα.

  24. Μαρία said

    Για το δύο/δυο τι λένε;

  25. Μπουκανιέρος said

    Ότι το δυο είναι το αόριστο άρθρο στον δυικό, φαντάζομαι.

    Πάντως ο Μίκλος είχε καλό γούστο (στην ποίηση εννοώ).
    Και, Σάπερε, μου άρεσε και μένα το άγαλμα.

  26. ΑΠ said

    Πες τα, Μπουκανιέρε (22), γιατί, αν τα πω εγώ, θα με γράψουνε…

  27. sarant said

    Βρε παιδιά, το περί λεπτών διακρίσεων είναι ειρωνικό!

  28. Μαρία said

    Προφανώς ειρωνικό, αλίμονο κι αν δεν ήταν. Αλλά στα σοβαρά υπάρχουν τόσο λεπτές ψυχές; Το βρήκες κάπου γραμμένο;

  29. @11 Το «άει» ίσως από το ἄγε, αλλά σίγουρα και με ενίσχυση από το τούρκικο hay. Η πρώιμη νεοελληνική είχε το ἄγωμε ως προστακτική, εξ ού το «άμε».

    Και το «άντε» επ’ ουδενί από το ἄγε δή, που το λένε ακόμα ορισμένα λεξικά· τούρκικο, hayda, haydı, και μάλιστα απανταχού στις τουρκογενείς γλώσσες. (Και λόγω τούρκων πανβαλκανικό, αλλά λόγω τατάρων, και πανσλαβικό: τσέχικο, ρωσικό, ουκρανικό, λευκορωσικό.)

    Αυτό μάλλον θα το αναρτήσω σε κάποιο στάδιο, το ‘χα ψάξει πριν λίγα χρόνια…

  30. @27 Ακόμα θέλω να κρατήσω τη διάκριση άμεσα/αμέσως, που πολλάκις κατσαδιάζει ο Νικοδέσποτας, οπότε το ρητό του για λεπτές διακρήσεις με ενοχλεί. Και το ξέρω πως η διάκριση ούτε το 1950 υπήρχε, ούτε τώρα φαίνεται πια να τηρείται.

    Αλλά εδώ ακόμα και με τις δυο ορθογραφίες gray/grey στα αγγλικά του γκρίζου, το λεξικό της Οξφόρδης σημειώνει πως ορισμένοι ήθελαν σώνει και καλά να δηλώνουν οι δύο ορθογραφίες δυο διαφορετικές αποχρώσεις. (Η βικιπαίδεια λέει πως κάποιοι ζωγράφοι το συνεχίζουν. «Χρειάζεται αναφορά», βέβαια.)

    Ο Γλωσσοκαπελάς, που αναφέρει το τσιτάτο της Οξφόρδης, σχολιάζει:
    «Το βρίσκω κάπως αλλόκοτο τόσοι να προσπάθησαν να διαφοροποιήσουν τις ορθογραφίες εννοιολογικά. Αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι, πρόκειται για άλλο ένα παράδειγμα της επιμονής του ανθρώπου να επιβάλλει κάποιο νόημα όπου κι αν στραφεί.»

    Και έστω και αν είναι το ίδιο χρώμα το gray και το grey, η διαφορά στην ορθογραφία εγείρει ουκ ολίγους συνειρμούς (κυριλέ εναντίον γιάγκηδων), όπως φαίνεται στο μακρότατο νημάτι εδώ.

  31. Και αναφορικά με το Μπουκανιέρο @22, ακόμα κι αν είναι μαλακία η αυστηρά σημασιολογική διαφορποίηση μία/μια (και είναι), πάντως διάκριση υπάρχει. Υφολογική βέβαια, αλλά και το ύφος έχει νόημα.

  32. sarant said

    Μαρία, 28: Δεν ξέρω αν υπάρχουν τόσο λεπτές ψυχές για το μια/μία. Υπάρχουν για το σαν/ως, οπότε προέκτεινα τη λογική τους.

    ΝικΝικ: Δεν «καταδικάζω» τη διάκριση στο άμεσα/αμέσως και στο απλά/απλώς, λέω ότι στην πράξη δεν ισχύει (πια;) και μ’ ενοχλεί να λένε ότι η μη τήρηση της διάκρισης σημαίνει ότι είσαι ανελλήνιστος, αγράμματος, ξυλινόγλωσσος. Λέω μάλιστα ότι στα άλλα επιρρήματα όπου ακόμα κρατάει η διάκριση π.χ. ευχάριστα/ευχαρίστως, ο λόγος είναι ότι δεν έχουν τριφτεί πολύ στο λόγο. Αν ποτέ τριφτούν, η διάκριση σιγά-σιγά θα φθαρεί.

  33. Μπουκανιέρος said

    #31
    Ε, ναι.

  34. @32 Και χωρίς να χαίρομαι που εξαλείφεται η διάκριση, γι’ αυτό και είπα πως η διάκριση το ’50 δεν υπήρχε. Δεν ήταν δα και ανελλήνιστοι οι καθαρευουσιάνοι που έλεγαν τότε «αμέσως» για τα πάντα. (Ή μάλλον ειπείν, δεν ήταν *γι’ αυτό το λόγο* ανελλήνιστοι!)

  35. Ελένη said

    Ως προς το μία/μια: μια και ζω σε ισπανόφωνη χώρα η κόρη μου είναι δίγλωσση. όπως εδώ υπάρχει ο τύπος unos/unas για να δηλώσει το «μερικοί/ες» (κανονικά algunos/as), αυτή χρησιμοποιεί το «μίες», δηλ. «μίες φίλες», «μίες φορές» κτλ. (είναι 6 χρονών). Λέτε να καθιερωθεί ΚΑΙ αυτο;

  36. Ἑλένη χωρὶς νὰ ξέρω καθόλου ἰσπανικὰ εἰκάζω ὅτι κάποια κληρονομιὰ ἀπὸ τὰ λατινικὰ πρέπει νὰ εἶναι αὐτὸ τὸ unos/unas. Διότι στὰ λατινικὰ ὑπάρχει πληθυντικὸς τοῦ unus.

  37. Μαρία said

    «αφορμές εν αμαρτίαις» Στυλιανίδης, ΝΕΤ πριν απο 3 λεπτά.

  38. sarant said

    Περιέργως, μια έγκυρη πηγή μου έχει πει πως ο Στ. όταν ήταν μαθητής ήταν θρύλος στην Κομοτηνή για τις άριστες επιδόσεις του, είχε μάλιστα κάποτε πάρει (σε απολυτήριες; σε πανελλαδικές;) και το απόλυτο 20 (κάτι σαν το 10 της Κομανέτσι στην ολυμπιάδα του Μόντρεαλ). Κι όμως, η εξουσία φθείρει, διότι δείτε:
    http://www.sarantakos.com/language/stylian.html
    και βέβαια…
    http://www.sarantakos.com/language/stylianidis.html

  39. Μαρία said

    Τα ξέχασε όταν πήγε στην Αμερική.

  40. Μαρία said

    Ο ίδιος: ευπατρίδηδες κατά το μανάβηδες.
    Πλέκει το εγκώμιο του κεφαλαίου και των ευπατρίδηδων μεγάλων ευεργετών του γένους.

  41. Μαρία said

    Ρέστα έδωσε πάλι ο γνωστός παρετυμολόγος Τζαβάρας(βλ.6) διδάσκοντας αυτή τη φορά στους βουλευτές την ετυμολογία της λέξης όπλο. Είναι λέει απ’ το έπω απ’ όπου προέρχεται και το έπος (πού να σκεφτεί ο άνθρωπος οτι υπάρχει κι άλλο έπω)και επομένως «η λέξη έχει αναφορά στο λόγο» αλλά κύριοι, «η τρομοκρατία είναι η στιγμή όπου παύει να ισχύει ο λόγος».

  42. sarant said

    Ο Τζαβάρας φαίνεται αστείρευτη πηγή κοτσανολογίας σε γλωσσικά -αν μάλιστα σπάσει κανένας διάβολος το ποδάρι του και γίνει υπουργός θα ξεπεράσει τον Πολύδωρα κατά πολύ!

  43. Μαρία said

    42 Ναι. Έτσι άρχισε την αγόρευσή του στη βουλή στη συζήτηση του νέου νόμου για τη χρήση όπλων. Την έδειξε η ΝΕΤ πριν απο λίγο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: