Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σταζ και όχι στέιτζ (Υπέρ Ευαγγελάτου)

Posted by sarant στο 24 Σεπτεμβρίου, 2009


Στο μεγάλο ντιμπέιτ των έξι πολιτικών αρχηγών (το άλλο, το μικρό, που έγινε την επόμενη μέρα με τους δυο μετεξεταστέους δεν θα με απασχολήσει), ο Νίκος Ευαγγελάτος, αναφερόμενος στα προγράμματα stage τα είπε «σταζ». Αυτό έκανε εντύπωση και σχολιάστηκε σε πολλά ιστολόγια, μεταξύ άλλων και στο δικό μας, (δείτε ιδίως τα σχόλια 1, 36 και επόμενα, 57 έως 67, κτλ). Στο μεταφραστικό φόρουμ Λεξιλογία έγινε και συνεχίζεται μια εξαιρετικά μεστή συζήτηση για το θέμα, που μπορείτε να τη δείτε εδώ.

Μάλιστα, στη συζήτηση που γίνεται μετά το ντιμπέιτ (εκεί που οι δημοσιογράφοι προσπαθούν να σε πείσουν τι εντυπώσεις αποκόμισες) έγινε και ο εξής διάλογος στον Αντένα ανάμεσα σε Ευαγγελάτο και Γερ. Γιακουμάτο, που ήταν κάποτε υφυπουργός αρμόδιος για θέματα ΟΑΕΔ:

Γιακουμάτος: στέιτζ
Ευαγγελάτος: σταζ είναι το σωστό, κι εγώ στέιτζ το έλεγα αλλά μου είπαν οτι το σωστό είναι σταζ και το διόρθωσα.
Γιακουμάτος: Καλά εσύ να το λες σταζ, εγώ θα το λέω στέιτζ.

Σε ένα άλλο ιστολόγιο, το «σταζ» του Ευαγγελάτου θεωρήθηκε η «κορυφαία γκάφα του ντιμπέιτ». Δεν συμφωνώ, γι’ αυτό και το σημερινό σημείωμα θα μπορούσε να λέγεται «Υπέρ Ευαγγελάτου».

Πριν όμως πω τη γνώμη μου για το αν πρέπει να λέμε «σταζ» ή «στέιτζ», να δούμε λίγο την ιστορία της λέξης. Υπήρχε το παλαιογαλλικό estage, που προέρχεται από το παλαιογαλλικό ρήμα ester (βρίσκομαι, κείμαι, από το λατινικό stare, χωρίς απαραίτητα τη μεσολάβηση αμάρτυρου τύπου *staticum) και που έδωσε το σημερινό γαλλικό étage, που σήμερα σημαίνει «όροφος». Από εκεί είναι και η εταζέρα.

Το estage σήμαινε αρχικά «διαμονή». Όταν οι νέοι ιερωμένοι ήταν να αναλάβουν καθήκοντα στην πρώτη τους ενορία, έπρεπε να περάσουν ένα διάστημα υπό δοκιμή και μόνο μετά είχαν όλες τις τιμές και τις απολαβές της νέας τους θέσης. Αυτό λεγόταν faire son stage ή stagium facere στα μεσαιωνικά λατινικά. Η χρήση αυτή γενικεύτηκε και stage ήδη από τον 18ο αιώνα σημαίνει γενικά τη μεταβατική περίοδο εκπαίδευσης και άσκησης πριν κάποιος αναλάβει κανονικά μια θέση, και ήδη από το 1803 χρησιμοποιείται στα γαλλικά το stage για την πρακτική άσκηση των δικηγόρων. Και σε πολλά άλλα επαγγέλματα ή στη γαλλική δημόσια διοίκηση θεσμοθετήθηκε μια δοκιμαστική περίοδος λίγων μηνών, μετά την πρόσληψη, η οποία ονομαζόταν stage, και μετά την παρέλευσή του ο ασκούμενος μπορούσε να ασκήσει πλήρως τα καθήκοντά του. (Τα σημερινά stage, αντιθέτως, δεν συνεπάγονται πρόσληψη στην επιχείρηση –ούτε εδώ, ούτε στη Γαλλία).

Η λέξη λοιπόν stage είναι γαλλική και με τη σημασία των επιδοτούμενων προγραμμάτων που αποβλέπουν σε απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας (ή στην πώληση ελπίδων) είναι όχι απλώς γαλλική αλλά «βρυξελλισμός», με την έννοια ότι ανήκει στην ορολογία των θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Αφενός κάθε χρόνο χιλιάδες νέοι από όλα τα κράτη μέλη έρχονται στις Βρυξέλλες ή στο Λουξεμβούργο για να περάσουν ολιγόμηνες περιόδους πρακτικής άσκησης στα κοινοτικά όργανα, αφετέρου η ΕΕ επιδοτεί ή προωθεί προγράμματα στον δικό μας ΟΑΕΔ και στους αντίστοιχους οργανισμούς άλλων κρατών.

Στα αγγλικά υπάρχει φυσικά η λέξη stage, που σημαίνει τη σκηνή του θεάτρου, το παλκοσένικο δηλαδή, ή τη σκαλωσιά, και μεταφορικά τη σκηνή, αλλά και «στάδιο, φάση, περίοδο». Η αγγλική λέξη ετυμολογείται από την παλαιογαλλική estage που είδαμε παραπάνω, αλλά δεν έχει τη σημασία του γαλλικού stage. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο θεσμός της πρακτικής άσκησης, το γαλλικό stage, λέγεται στα αγγλικά της Αγγλίας traineeship, και trainee ο ασκούμενος (γαλλικά stagiaire, ελληνικά σταζιέρ). Λέω της Αγγλίας, επειδή στην Αμερική λέγεται internship. Για παράδειγμα, η Μόνικα Λεβίνσκι ήταν ασκούμενη (intern) στον Λευκό Οίκο.

Φυσικά, τα παιδιά που συμμετέχουν σε «πρόγραμμα απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας» στην Ελλάδα και που βλέπουν γραμμένο stage, συχνά μάλιστα με κεφαλαία, STAGE, λες και είναι ακρώνυμο (δεν είναι), καλά κάνουν και το προφέρουν «στέιτζ». Και επειδή εγώ τη χρήση τη σέβομαι, βρίσκω πολύ σημαντικό το επιχείρημα ότι «οι νέοι το λένε έτσι». Δευτερεύον επιχείρημα εναντίον του «σταζ» είναι ότι θυμίζει το στάζει με ρουμελιώτικη προφορά.

Υπάρχουν όμως και μερικά αντεπιχειρήματα υπέρ του «σταζ».

α) Όπως είπα, η λέξη δεν υπάρχει με αυτή τη σημασία στα αγγλικά, είναι λάθος. Και υπάρχει και ο κίνδυνος, κάποια παιδιά να την περάσουν στην επικοινωνία τους με Άγγλους και να γίνουν ρεζίλι.

β) Η κατάσταση δεν έχει παγιωθεί υπέρ του στέιτζ. Δεν είναι όπως το «τσηρ*ώτο» ή το «πού την κεφαλήν κλίναι». Παίζεται ακόμα, άρα επιδέχεται παρέμβαση. Είναι, έστω 4 προς 1 η αναλογία του στέιτζ στο γκουγκλ. Επιπλέον, υπάρχουν ισχυροί θύλακες που λένε «σταζ» και μόνο. Μάλιστα, στη συζήτηση που έγινε υπήρχαν πολλοί που το έλεγαν μόνο «στέιτζ» και αγνοούσαν το «σταζ» αλλά και αρκετοί που το ήξεραν μόνο «σταζ» και αγνοούσαν το «στέιτζ».

γ) Όσο κι αν σταζ’, μιράζ’ και ζιτάν, η κατάληξη -άζ είναι υπαρκτή στα ελληνικά δάνεια: γκαράζ, μοντάζ, αμπραγιάζ, αμπαλάζ, μακιγιάζ, σαμποτάζ και άλλα εκατό. Μάλιστα, έχουμε και το «σπικάζ» το οποίο δεν ξέρω αν είναι ελληνική πατέντα ή δανειο. Αντίθετα, το στέιτζ ξενίζει. Λέξη μ’ αυτή την κατάληξη στα ελληνικά είναι μόνο το έιτζ. (Άντε και το νιου έιτζ).

δ) Και να καθιερώναμε το στέιτζ, πάντα θα υπάρχουν κάμποσες εκατοντάδες νέοι το χρόνο που θα κάνουν σταζ στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και θα το φέρνουν πίσω.

Οπότε, μετά απ’ όλα αυτά, συνεχίζω να το λέω «σταζ» περιμένοντας να δω ποια από τις δύο εκδοχές θα επικρατήσει. Ακόμα καλύτερα, βέβαια, θα είναι μια ελληνική λέξη, αλλά για να έχει ελπίδες καθιέρωσης δεν πρέπει να είναι σιδηρόδρομος. Αν το «άσκηση/ασκούμενος» το έχουν καπαρώσει οι δικηγόροι, θα μπορούσαμε να το πούμε «πρακτική». Μόνο που οι όροι αυτοί υποδηλώνουν ότι όταν παρέλθει η περίοδος άσκησης ή πρακτικής, ο ασκούμενος κατά κανόνα προσλαμβάνεται. Αυτό δεν βολεύει πολύ τους εργοδότες που βλέπουν τα σταζ σαν καλή ευκαιρία να καλύπτουν ανέξοδα πάγιες ανάγκες τους σε προσωπικό. Οπότε, ο ξένος όρος, stage, χωρίς παραδηλώσεις, τους βολεύει καλύτερα, και μικρή σημασία έχει αν τον προφέρουμε σταζ ή στέιτζ.

Advertisements

251 Σχόλια to “Σταζ και όχι στέιτζ (Υπέρ Ευαγγελάτου)”

  1. Superdora said

    Αυτοί που κάνουν σταζ στις ευρωπαϊκές κοινότητες και αυτοί που κάνουν στέιτζ στην πατρίδα είναι δύο διαφορετικές κατηγορίες νέων. Οι «ισχυροί θύλακες που λένε σταζ και μόνο» φαντάζομαι ότι περιέχουν τους τεχνοκράτες που το βλέπουν μόνο γραμμένο.
    Ίσως βέβαια αυτή να είναι η θεσσαλονικιώτικη άποψη.
    Όσο για την ομοιοκαταληξία με το έιτζ, μια χαρά μου φαίνεται!

    Επίσης λες «Αν το «άσκηση/ασκούμενος» το έχουν καπαρώσει οι δικηγόροι, θα μπορούσαμε να το πούμε «πρακτική». Μόνο που οι όροι αυτοί υποδηλώνουν ότι όταν παρέλθει η περίοδος άσκησης ή πρακτικής, ο ασκούμενος κατά κανόνα προσλαμβάνεται.» Λάθος! Ούτε τα ασκούμενα δικηγοράκια ούτε οι κάθε λογής πρακτικάριοι προσλαμβάνονται «κατά κανόνα» αλλά μάλλον κατ’ εξαίρεση!

  2. Και ενώ μπήκα μπαρούτι να βρίσω αρχοντοχωριάτες γραικύλους που θα μου πουν εμένα τι θα πει το [steidʒ], φυσικά και ο πάντα νηφάλιος Νικοδέσποτας έχει δίκιο. Και το σταζ και το στέιτζ δεν είναι πια λέξεις ούτε φραντζέζικες ούτε εγγλέζικες, ελληνικές είναι, εντός Ελλάδας θα κριθεί η μοίρα τους. Και ο αγγλόφωνος δεν έχει δικαίωμα να μιλλα, με τα πάνδεινα που έχει υποβάλει τα δάνεια στη δικιά του γλώσσα.

    Αλλά επειδή είμαι άνθρωπος κακεντρεχής και καθαρολόγος, θα χαρώ εντούτοις την όποια καζούρα πάθει όποιος ξαμολήσει κανά αδέσποτο «στέιτζ» σε αγγλόφωνο…

  3. Η κατακλείδα του άρθρου σου με κάνει από σήμερα να χρησιμοποιώ τις φράσεις «άσκηση (εργαζομένου)» /«προγράμματα άσκησης». Ήμουν από αυτούς που το θεωρούσαν αρκτικόλεξο.

    Άκου σταζ, αυτό είναι καπαρωμένο υποκοριστικό 😀

  4. στέιτζυμπο χορν 😀

  5. Αν βγάλεις το ταυ, και κάνεις όσο πιο βραχύ μπορείς το υ, έχεις πέσει διάνα στην προφορά του κ. Θωμά.

  6. Όντως!

  7. Αλλά αλίμονο σε όποιον προσπαθήσει να μάθει την προφορά των αγγλικών από τον κ. Θωμά. Θα περιμένει. 🙂

  8. Toixorixos said

    Γειά σου Ευαγγελάτε μόρτη.

  9. Rogerios said

    Νίκο, νομίζω ότι πρέπει να διευκρινιστούν κάποια πράγματα:

    Καταρχάς, δεν αναζητούμε ελληνική απόδοση της γαλλικής λέξης stage. Αυτή υπάρχει και είναι καταρχήν η «πρακτική άσκηση (επαγγέλματος)». Και όχι, οι δικηγόροι δεν έχουν καπαρώσει τίποτε: απλώς η χρήση του όρου έχει παγιωθεί στην περίπτωση αυτή γιατί η «άσκηση» είναι νομοθετικά ρυθμισμένη και αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την απόκτηση της άδειας άσκησης επαγγέλματος (υπάρχουν όμως κι άλλα επαγγέλματα όπου ισχύει αυτό).

    Άρα, το ζήτημα έγκειται απλώς στο πώς πρέπει να προφέρουμε την ονομασία ενός κοινοτικού προγράμματος το οποίο αποσκοπεί στο να δώσει σε κάποιους την ευκαιρία πρακτικής άσκησης προκειμένου να αποκτήσουν επαγγελματική εμπειρία. Η λέξη είναι γαλλική και ως τέτοια πρέπει να προφέρεται, πλην όμως στην Ελλάδα (που η νόρμα πλέον είναι να προφέρουμε οτιδήποτε το ξενικό με όρους αγγλικής) επικράτησε συντριπτικά το εσφαλμένο «στέιτζ». Βεβαίως και υπάρχουν εστίες αντίστασης που υπερασπίζονται το «σταζ» νομίζω όμως ότι τις υπερτιμούμε ως (και) γαλλόφωνοι, επειδή σε μας η γαλλική προφορά φαίνεται φυσιολογική (όπως και είναι εν προκειμένω). Πάντως, ελπίδες διόρθωσης υπάρχουν πολλές και έχουν να κάνουν ακριβώς με τους λαθοθήρες που εκσταζιάζονται να στηλιτεύουν κάτι τέτοια λάθη: 5-10 να ακολουθήσουν το παράδειγμα Ευαγγελάτου και γρήγορα οι ισορροπίες θα μεταβληθούν.

    Τέλος, το stage για τους Γάλλους έχει και τη σημασία της δοκιμαστικής περιόδου, μετά το πέρας της οποίας θα κριθεί αν ο δόκιμος υπάλληλος θα μονιμοποιηθεί. Δες για παράδειγμα το άρθρο 34 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (stage – probationary period – periodo di prova – δοκιμαστική περίοδος, όπου μόνον οι Γάλλοι χρησιμοποιούν στην περίπτωση αυτή αμφίσημο όρο). Έτσι, στα γαλλικά λέμε stage δύο (τουλάχιστον) διαφορετικά πράγματα: σταζ κάνει κι ο νεαρός που έρχεται να δουλέψει για ένα εξάμηνο σε κάποιο κοινοτικό όργανο προκειμένου να αποκτήσει την αντίστοιχη εμπειρία, σταζ και ο νεοπροσληφθείς υπάλληλος των ΕΚ (fonctionnaire) και μετά από 9 μήνες θα κριθεί η μονιμοποίησή του.

  10. Nicolas said

    Έχει γίνει το θέμα του μήνα:
    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4537779
    Και με κεφαλαίο, σας παρακαλώ, κατά την γερμανική γραφή: das Stage!

  11. Nicolas said

    Η δοκιμαστική περίοδος στη Γαλλία λέγεται « période d’essai » για τους μισθωτούς, το stage είναι για τα κακόμοιρα τα παιδιά που τάχα μαθαίνουν, δουλεύουν σα σκυλιά ελπίζοντας ότι θα τους προσλάβουν και παίρνουν ένα χαρτζιλικάκι (που δεν ήταν καν υποχρεωτικό πριν μερικά χρόνια).
    Να το βάλουμε και στα ρώσικα για να συμπληρώσουμε όλες τις σφαίρες επιρροής;
    stage (le) — stage (the) — Stage (das) — стажировка
    Προφέρετε ανάλογα με τις πεποιθήσεις σας!
    (Και στα ποντιακά « Σταζζ, δε σταζζ, εγώ πα θα φτάω το»)*
    *Ειδικό αφιέρωμα στον Πόντο αριστερά στο Internet (κατά το αριστερά στα FM) — Αν δεν το έγραψα σωστά στη λαλία σ΄, νέπε, διόρθωστο σε παρακαλώ, να λελεύω τα ψία σ΄.

  12. Πάπιας said

    «Ούτε τα ασκούμενα δικηγοράκια ούτε οι κάθε λογής πρακτικάριοι προσλαμβάνονται “κατά κανόνα” αλλά μάλλον κατ’ εξαίρεση!»

    Όταν ήταν να κάνω την πρακτική μου πάντως το κυριότερο πρόβλημα που αντιμετώπισα ήταν ότι δεν είχα υπηρετήσει τη μαμάκα Πατρίδα και δεν θα μπορούσα να συνεχίσω να εργάζομαι για την όποια εταιρεία, όπως ήθελαν όλοι με όσους μίλησα. Η κατάσταση βέβαια μάλλον θα διαφέρει σε άλλους κλάδους, που η εξέλιξή τους είναι πιο αργή.

  13. Είμαι πολύγλωσσος επαγγελματίας μεταφραστής, απόφοιτος της Σορβόννης το 1968 (ναι! ένας από κείνους τους λεγόμενους «soixante-huitards»)… Στη δεκαετία του ’60 και νωρίτερα ήδη υπήρχαν οι γαλλικοί όροι stage (σταζ) και stagiaire (σταζιέρ) που σήμαιναν ακριβώς μαθητεία, πρακτική εξάσκηση, μαθητευόμενος, εκπαιδευόμενος, κλπ. Δυστυχώς, η νεόφερτη αγγλο-αμερικανική επιρροή μάς υποχρέωσε(;) να χρησιμοποιούμε τον όρο stage (ίδια γραφή), με την αγγλική προφορά (στέιτζ). Η διαφορά έγκειται στο ότι, στα αγγλικά, «στέιτζ» σημαίνει πολύ περισσότερα πράγματα. Αντιλαμβάνομαι ότι το θέμα θα μπορούσε να είναι μακροσκελέστατο. Ζητώ συγνώμη για τη μακρηγορία. Στη διάθεσή σας για περαιτέρω λεπτομέρειες.

  14. Μαρία said

    Ο Ευαγγελάτος, αν κατάλαβα καλά, έχει κάθε βράδυ εκπομπή, αλλά δε ξέρω αν φτάνει μια βδομάδα για να καθιερωθεί το γαλλικό.
    Στη χτεσινή πάντως, που το σταζ πήγαινε κι ερχόταν, διαβάστηκαν και μηνύματα που ξεκινούσαν με τη φράση «Είμαι μία stage…»(ούτε σταζιέρ, ούτε στέιτζερ) το οποίο φυσικά αποδιδόταν σταζ.
    Άλατις ο Ευαγγελά.

  15. Μαρία said

    Στάζυ και Δύτη ποιος είναι ο κύριος Θωμάς;

  16. Ο κ. Θωμάς που περιμένει, είναι ο Τομ Γουέιτς.

  17. http://www.tomwaitslibrary.com/lyrics/raindogs/jockeyfullofbourbon.html

  18. ppan said

    Το θέμα πάντως ένα πράγμα δείχνει: ότι οι λατινικοί χαρακτήρες σε ελληνικά κείμενα είναι μια γελοιότητα και μισή. Πάρτε θέση κύριοι εφημεριδάδες, αποφασίστε ώς θα προφέρετε την λέξη και γράψτε την στα ελληνικά.

  19. Ηλεφούφουτος said

    Επί του διλήμματος του τίτλου δεν νιώθω κίνητρο για να τοποθετηθώ.

    Πάντως δεν συμφωνώ ότι επειδή χρησιμοποιούν οι δικηγόροι το «ασκούμενος» το έχουν καπαρώσει κιόλας. Μπορεί να επεκταθεί η χρήση του και στο εν λόγω αντικείμενο.

  20. Μαρία, εμένα μου κάνει εντύπωση (καλή; κακή; είναι θέμα ερμηνείας) που κανείς δεν απόρησε για το πεντάστερο της Βαλαωρίτου.

  21. sarant said

    Ροζέριε, σαν να έχεις δίκιο.

    Ντίνο Γαρουφαλιά, καλώς ήρθες, ενδιαφέρον το ιστολόγιο στο οποίο συμμετέχεις.

    Ppan (18) ίσως να χρησιμοποιούν λατινικό αλφάβητο για να μην πάρουν θέση σχετικά με την προφορά.

  22. Ηλεφούφουτος said

    sx.20 Δύτη, εγώ παρακολούθησα με ενδιαφέρον την κρυπτογραφική συζήτηση Μαρίας – Μπουκάν, ερωτήσεις όμως δεν έκανα γιατί δεν ήξερα τι να πρωτορωτήσω και νομίζω ότι θα ξενέρωνα και τους άλλους έτσι.

  23. Μαρία said

    Στάζυ και Δύτη, παρόλο που έχω δει την ταινία του Τζάρμους σπαζοκεφάλιαζα η καψερή τόσο καιρό για το ψευδώνυμο του Στάζυ. (τέρμα το στάζιμπος απο σήμερα)

    Δύτη, δεν απόρησε, γιατί η αφήγηση του Μπουκάν είναι εξαιρετικά σαφής και ακριβής. Γελάω ακόμα με τη λογοτεχνική κριτική.

  24. Ηλεφούφουτε, once upon a time η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης.

  25. Το άρθρο που παρέπεμψα μου τη σπάει λίγο, το βρήκα πρόχειρα. Μυθοποιώντας ή απομυθοποιώντας τη μεταπολίτευση, ξεχνάμε τα πριν.

  26. ppan said

    21 Ναι, γι αυτό το κάνουν. Αλλά αυτή η τακτική οδηγεί σε αφασία, υπάρχουν κείμενα που έχουν λέξη παρα λέξη στα λατινικά, θα θέλει κάποιος να το διαβάσει στην αναλφάβητη φίλη του και δεν θα του βγαίνει νόημα.

  27. Μαρία said

    Έχει λάθος τον αριθμό. Είπαμε ήταν διπλός 11-13.
    Τι έπαθες Δύτη; Ας όψεται η Κολόμβου.

  28. Μμμμ.. το ξαναδιάβασα λίγο πιο προσεχτικά. Άλλο είναι τελικά αυτό που μου τη δίνει, αυτό το «εναλλακτικό» στο τέλος.

  29. Ηλεφούφουτος said

    σχ.24, Δύτη, είδα το φως, ευχαριστώ. Δεν ξέρεις πόσο θολή την έβλεπα τη συζήτηση πριν και πόσες εναλλακτικές φανταζόμουν (έχει κι η θολούρα τη γοητεία της).

  30. Πολύγλωσσε επαγγελματία μεταφραστή Ντίνο Γαρουφαλιά (13), «η διαφορά έγκειται στο ότι, στα αγγλικά, “στέιτζ” σημαίνει πολύ περισσότερα πράγματα», αλλά όχι αυτό για το οποίο μιλούμε!

  31. aris53m said

    εγώ είμαι με τον Gerry.

    Πέραν τούτου, … Γιατί ντιμπέιτ και όχι ντημπέιτ?

  32. Μαρία said

    Ηλεφού -αν δεν κάνεις πλάκα- όταν εξαρχής ο Μπουκάν δηλώνει οτι διανυκτέρευε χωρίς τη θέλησή του, τι άλλο μπορεί κανείς να φαναταστεί; Το τρελάδικο;

  33. Ε, για τους Κερκυραίους το λένε αυτό… 🙂
    Θυμάμαι ένα γείτονα (Κερκυραίο) που έλεγε ότι η πινακίδα στο Ψυχιατρείο πρέπει να είναι ανάποδα, γιατί οι τρελοί είναι απ’έξω.

  34. Αρη (31), γιατί την σήμερον ημέραν – όπως ήδη συμβούλευε για τα μη κύρια ονόματα η κρατική Γραμματική του 1941 – στις ξένες λέξεις ακολουθούμε την απλούστερη δυνατή ορθογραφία (τρΈνο, λαντΌ, τάΛΙρο, ουίσκΙ κλπ.).
    Και για ορισμένες απ΄αυτές, όπως το ‘τραίνο’, όπου η παλιότερη γραφή και ιστορία αιώνων έχει στα ελληνικά (εντάξει, ο πληθυντικός είναι υπερβολή για το συγκεκριμένο παράδειγμα) και άμεσα παραπέμπει στο ξένο πρωτότυπο, η απλουστευμένη ορθογραφία που διδάσκονται τα παιδιά μας μου φαίνεται κι εμένα κάπως… ανορθόγραφη. Αλλά στο ‘ντιμπέιτ’, που χτες μόλις μπήκε στην ελληνική χρήση, ή στα ρωσικά επώνυμα, που και στη γλώσσα τους σε -ов τελειώνουν και δεν έχουν καμία διάκριση χρόνου ή χροιάς από οποιοδήποτε άλλο о, τι γυρεύει το ήτα ή το ωμέγα;
    «Και ο Ιμπραήμ;» θα αντιτείνει ίσως κάποιος. Ε, εδώ έρχεται η «ιστορία αιώνων» (ως έγγιστα δύο). Οι τουρκομαθείς αναγνώστες ας μας πληροφορήσουν αν αυτό το ήτα που βλέπουμε συχνά στα τούρκικα ονόματα έχει καμία σχέση με την (άγνωστη στη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων) διάκριση των τούρκικων ı και i…

  35. #31: νόμιζα ότι ήταν Jerry. Οπότε εδώ ταιριάζει το Τζέρι και συνεννοηθήκαμε όλοι (για τον Γιακουμάτο λέμε, και το παρατσούκλι του).

  36. (34) Όχι, το -η- στις μεταγραφές των τουρκικών ονομάτων όπως Ιμπραήμ ή Βαγιαζήτ δεν έχει σχέση με το i και ı των τουρκικών. Αποδίδει συνήθως το i, παρόλο που παλιά λεξικά όπως του Χλωρού (1899) χρησιμοποιούν το -η- για το ı.

  37. Νίκο, εμένα αυτό που δε μου πάει στο σταζ είναι ότι στα ελληνικά το stage και το stase ακούγονται ομόηχα.

    @11: Nicolas, πράγματι λέγεται «période d’essai» για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα αλλά stage για τους δημόσιους υπαλλήλους.

  38. Nicolas said

    Πρέπει να έχει σχέση με την αραβική γραφή, γιατί στις άλλες γλώσσες γράφουμε Ibrahim. Θα ρωτήσω τους αραβόφωνους αύριο και επιστρέφω.

  39. nikosl said

    (34) – (36). Δεν ξέρω τούρκικα, αλλά μέτρια αραβικά. Ετσι εχω παρατηρήσει ότι το «η» στα ονόματα που είναι αραβικής προέλευσης είναι το μακρό αραβικό i, ενω το Ι είναι βραχύ. Πχ στο Ιμπραήμ – Ιμπραχήμ (إبراهيم‎) το πρώτο ι (إ) είναι βραχύ ενώ ο προτελευταίος χαρακτήρας (ي) είναι μακρό ι. Αυτές οι μεταγραφές στα ελληνικά εγιναν πριν από την κεμαλική στροφή στο λατινικό αλφάβητο, άρα με το αραβικό αλφάβητο που χρησιμοποιούσε η οθωμανική αυτοκρατορία.

  40. Nicolas said

    @37 Γιάννη, βεβαίως, με τη διαφορά ότι ο δημόσιος υπάλληλος που κάνει stage περιμένει να μονιμοποιηθεί (είτε κρίνεται κατά το stage. οπότε μοιάζει με période d’essai, είτε μαθαίνει κάτι παραπάνω σε σχέση με τη θέση που θα πάρει). Ενώ στον ιδιωτικό τομέα, ο stagiaire στο τέλος παίρνει σκούπα (για να μην πω τίποτα άλλο, αλλά μπορεί να διαβάζουν και παιδιά).
    @39 Νίκο (κι άλλος ένας!), σκέφτηκα αυτό ακριβώς με τα μακρά και τα βραχέα, εξαιτίας της μεταγραφής του δεύτερου με το h μπροστά. Θα το επιβεβαιώσω και με τη συνάδελφό μου που είναι η γλώσσα της.
    Μήπως ο Καραμανλής ήταν σε stage μέχρι τώρα και θέλει να μονιμοποιηθεί; (για να μην ξεχνάμε κιόλας ότι όλα ξεκίνησαν από μία τηλεοπτική αναμέτρηση, παραμένοντας στα γλωσσικά ωστόσο).

  41. aris53m said

    @ Stazybο Hοrn

    για να μην συγχιστεί to Jerry me to Jerk το έγραψα με G 🙂

    Ξέρεις πόσο εύκολα παρεξηγούνται αυτά ε?

    @ Αγγελος

    Αγέννητος ων εκείνη την εποχή δεν μπορώ να διαφωνήσω. Απλά μου γεννήθηκε η απορία διαβάζοντας αυτό το άρθρο δεδομένου ότι η κλασσική γραφή του e είναι το η .

    i.e. Socrates, Aristophanes etc

  42. Nicolas said

    Αραβική συνέχεια (Ιμπραήμ):
    το πρώτο ι δεν είναι ι, αλλά άλεφ (άλφα) με τον τόνο από κάτω που το κάνει να διαβάζεται /i/. Το άλλο ι είναι όντως μακρό, γι΄ αυτό οι πρώτοι που το έγραψαν στα Ελληνικά έβαλαν η για μακρό /i:/ και στη λατινική μεταφορά h.
    Άντε, μάθαμε κάτι και σήμερα!

  43. nikosl said

    Οχι ακριβώς Nicolas. Το h δεν έχει να κάνει με το ι. Στην αραβική εκδοχή υπάρχει το γράμμα ‘χε’ πριν από δεύτερο ‘ι’. Αυτό το ‘χε’ είναι φωνητικά ίδιο με το αγγλικό h. Στη μεταγραφή στα ελληνικά αυτό πολλές φορές εξαφανίζεται. Πχ γράφουν το όνομα ‘Ισάμ’ ενώ είναι Hesham στην αγγλική απόδοση. Φαντάζομαι ότι θα αποδιδόταν με δασεία σε παλιότερα κείμενα. Στο μέσο της λέξης, απλώς εξαφανίζεται. Οπως άλλωστε έχει γίνει και στην εβραϊκή εκδοχή του ονόματος Ιμπραήμ – Αβραάμ.

  44. Ηλεφούφουτος said

    Από την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τον Μπραΐμη συνειδητοποιώ ότι ο εξελληνισμός τέτοιων ονομάτων έγινε την εποχή εκείνη απευθείας από την πηγή, την αραβική γραφή του ονόματος. Με πιάνει θλίψη όταν σκέφτομαι ότι σήμερα μαθαίνουμε όλο τον έξω κόσμο σαν αγγλικά. Απροπό το Hesham ο ανυποψίαστος θα το διάβαζε Χεσάμ , με το σ παχύ.
    Και μόνο γι αυτό το λόγο θα μπορούσα κι εγώ να γίνω Ευαγγελάτος.

  45. Μαρία said

    Νίκοσλ το αρχικό h, το μεταγράφουμε χ, χισάμ, χαμάς, χουσέν κλπ εκτός κι αν πρόκειται για διαφορετικά χ. Απ’ όσο ξέρω υπάρχει ποικιλία στα αραβικά.

  46. Για την ακρίβεια, τα αραβικά έχουν τρία χ. Ένα σαν το δικό μας (αυτό που οι Άγγλοι μεταγράφουν συνήθως kh και συχνά το βλέπουμε σε ελληνικές μεταφράσεις *-κχ-), ένα πιο αχνό, σαν το αγγλικό ας πούμε (πχ στο Χασάν, Χουσεΐν κλπ., το πιο συχνό αν δεν κάνω λάθος) και ένα που σχεδόν δεν ακούγεται, και που χρησιμοποιούν πολύ οι Πέρσες.
    Αυτό με το η που αποδίδει το μακρό ι, όπως γράφει ο Nicolas, δεν το είχα σκεφτεί. Πράγματι όσα ονόματα μπορώ να θυμηθώ που παλιά τα γράφαμε με η (Σελήμ, Χαλήλ, Βαγιαζήτ, Ιμπραήμ) αποδίδουν το μακρό η. Ωστόσο δεν είμαι βέβαιος ότι οι αποδόσεις αυτές συνδέονται αιτιακά. Αν μη τι άλλο οι Οθωμανοί σπάνια τραβούσαν το αραβικό μακρό ι, αντίθετα με το μακρό α που ακόμα και σήμερα ακούγεται σε κάποιες λέξεις.

  47. Μαρία said

    Δύτη, ένα απ’ τα χ, δεν ξέρω αν το πρώτο ή το δεύτερο που αναφέρεις το προφέρουν οι Καυκάσιοι, π.χ. Χάμπος (δασύ- ασπιρέ).

  48. Μαρία, το πρώτο που λέω είναι σαν το δικό μας, το δεύτερο ακούγεται αλλά λιγότερο, σαν το αγγλικό ή το γερμανικό.

  49. Μαρία said

    «Τα γνωστά σταζ…» δελτίο ΝΕΤ, πριν απο 1 λεπτό.

  50. ΝΕΤ εναντίον Τζέρι;

  51. sarant said

    Είδες Μαρία; Καθιερώνεται 🙂

  52. SophiaΟικ said

    Άντε, να καθιερωθει, να ησυχασουμε. Νομίζω ότι απλά με τον Ευαγγελάτο ήρθε στην επικαιρότητα και πολλοί που ήξεραν πως προφερεται απλά δεν ειχαν παρει χαμπάρι ότι οι άλλοι το λέγανε λαθος.
    ΠΑρεμπιπτόντως, 40ακο, στην αγγλική της ΕΕ λέγεται traineeship, αλλά στην αγγλική των Άγγλων λέγεται placement. Sandwich placement π.χ. δεν είναι η τοποθέτηση του σάντουιτς στο πιάτο ή στο τραπεζι, αλλά οι σπουδές που περιλαμβανουν ένα χρόνο διακοπή φοίτησης και ασκηση σε εταιρεία.
    Όσο για το ότι είναι μικρά παιδάκια οι σταζιέρηδες, να πω ότι εγώ ψάχνω τελευταία για σταζ-πλεισμεντ- ιντερνσιπ χωρίς να ειμαι παιδάκι. Απλά το πρόγραμαμ έχει επεκταθεί και περιλαμβάνει και άλλους αναξιοπαθούντες, π.χ. γυναίκες μηχανικούς.
    Επίσης συμφωνών με το 18. Μπορεόι εφημερίδες ναμην θέλουνναπα΄ρουνθέση για τοόνομα και να το γράφυν μελατινικούς χαρακτήρες επίτηδες αλλά ο ΟΑΕΔ μπορείνα παρει θεση και στα χαρτιά που στέλνει στο προσωπικό τυ να βάζει έστω μια υποσημείωση για οτπως προφέρεταικάθε τι.
    Κάποτε είχαμε τέτοιες υοπσημειώσεις, τωρα εχουν καταργηθεί κι αυτές.

  53. Μαρία said

    Μας βλέπω να ακοκτούμε και σάντουιτς στέιτζ.

  54. SophiaΟικ said

    53: Δηλαδή βιτρινα στην οποία τοποθετούνται τα σάντουιτς του μαγαζιου για να διαλεξει ο πελατης 😉

  55. SophiaΟικ said

    53: Ή φάση την οποία περνάνε όσοι δεν ξέρουν να μαγειρεύουν όταν λείπει ο μάγιρας τη οικογένειας (αυτό θα καταλαβαινε ενάς Άγγλος).

    Το οποίο μου θυμίζει την ερώτηση που έκανε πρωτοετής ελληνίδα φοιτηρια σε αγγλίδα συμφοιτήτρά της για να μάθει πως θα έπρεπε να ντυθεί στο χριστουγεννιάτικο χορό της σχολής: Are you going to wear a toilet?

  56. nikosl said

    Τα δύο παραδείγματα που φέρνει η Μαρία (45) (Χουσεϊν, Χαμάς, να προσθέσω επίσης το χαμάμ, το χαλβά, τη χαλάουα, το χαράμι-χαραμίζω, το χαλάλι-χαλαλίζω) είναι με ح, όχι δηλαδή με το αντίστοιχο του h. Αυτού του γράμματος δεν υπάρχει ακριβές φωνητικό αντίστοιχο ούτε στα ελληνικά ούτε στα αγγλικά, γι’αυτό το αποδίδουμε και αυτό χ.

    Το (Χ)ισάμ είναι με ه το οποίο αντιστοιχεί στον ήχο του αγγλικού h. Γι’ αυτό εμφανίζεται και ως Ισάμ, ή Ησάμ. Ο καθηγητής μου, παρότι αιγύπτιος, ήταν αρχαιόπληκτος λόγω βυζαντινολογίας και έγραφε το όνομά του Ησάμ Χάσαν (το ητα με δασεία). Να και ένας άλλος που το γράφει με ι. Λέξη με το ίδιο γράμμα που έχει φτάσει στα ελληνικά είναι η هجرة που αποδίδεται Εγίρα (με δασεία φαντάζομαι παλιότερα) και όχι Χεγίρα.

    Το πρόβλημα αν το γράφεις έτσι ή αλλιώς είναι αντίστοιχο του κλασικού και εύηχου Εσσε ή Χέσσε (Χέρμαν βεβαίως). Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι ούτε μεσω αγγλικών δεν μπορείς να ισχυριστείς αντιστρεψιμότητα, διότι στα μεν ελληνικά τα τρια αραβικά χ πάνε στο ένα, στα δε αγγλικά τα τρία αραβικά πάνε σε δύο: το h και το kh, το ένα αναγκαστικά χάνεται.

  57. Μαρία said

    Ωραία, Νίκο. Απο βδομάδα που θα είμαι Αθήνα λόγω εκλογών θα βάλω ένα φίλο μου που μιλάει αιγυπτιακά αραβικά να μου τα προφέρει.
    Αυτός που προφέρει τα αραβικά με αραβική προφορά είναι ο Κιούσης της Παντείου, όσες φορές εμφανίζεται στην τιβι, ως αραβόφωνος.

  58. nikosl said

    Τον Κούτση λες… ναι όντως. Ηταν ο επιβλέπων στο μεταπτυχιακό μου… γεννημένος στο Χαρτούμ (Khartoum) 🙂

  59. Μαρία said

    Αμάν, ναι, πώς τον έγραψα έτσι τον άνθρωπο και μου είναι πολύ συμπαθής. Και τα λάθη που κάνει στα ελληνικά έχουν πλάκα.

  60. – Σαμπάχ ελchέρ. Kεφ (χ)άλακ;
    – κουάι(γ)ιες. κουάι(γ)ιες κιντήρ!

    ήταν η καλημέρα, με τα διάφορα χι και το κοντά και μακρυά ι, με τους Παλαιστινίους στο πανεπιστήμιο…

  61. Μαρία said

    Σταζ με άψογη γαλλική προφορά απο υποψήφιο του ΛΑΟΣ. ΝΕΤ πριν απο 5 λεπτά.
    Άλατις!

  62. nikosl said

    Σταζ το είπε και η Τρέμη χτες στο δελτίο της. Πάντως νομίζω ότι δικαιωμένη από την όλη συζήτηση που έγινε σε αυτό το θρεντ είναι η άποψη που λέει ότι τέτοιου είδους λέξεις πρέπει να γράφονται με ελληνικούς χαρακτήρες από αυτούς που τις εισάγουν. Εδώ βλέπω ότι και ο ΟΑΕΔ το γράφει πάντα stage. Οπότε προς τι ο ψόγος προς αυτούς που το διάβαζαν τόσον καιρό στέιτζ; Μήπως έπρεπε να υποθέσουν ότι προϋποτίθεται γαλλομάθεια για να γίνεις 6μηνίτης με 400 ευρώ;

  63. sarant said

    Καλά λες Νίκο, τα παιδιά τι φταίνε; Να μυρίσουν τα νύχια τους πως είναι γαλλικό;

  64. sapere aude said

    To stage -> στέιτζ μου θύμισε την εποχή που είχε ανοίξει το Carrefour στους Αμπελόκηπους: Κάπου εκεί γύρω μια κυρία με είχε ρωτήσει, με decent αγγλική προφορά, αν ξέρω πού είναι το Care For.

  65. SophiaΟικ said

    Το Καρφούρ τουλάχιστον είχε την ευαισθησία (?) να βαζει με ψιλά γραμματα ένα «προφέρεται Χ» σε καποια φυλλάδιά του όταν είχε πρωτοανοίξει. Την ίδια ευαισθησία εχουν δέιξει κατά καιρούς κι άλλοι ιδιώτες με τα προιόντα τους, ενώ ο ΟΑΕΔ περα βρέχει.

  66. nevergrown said

    Έίναι σλιγουρα σταζ. Ακόμα και οι άγγλοι έτσι το προφέρουν. Ή χρησιμοποιούν πολύ πιο σπάνια το training course

  67. παρεμπιπτόντως, του χουμ ιτ μέι κονσέρν…

  68. Μαρία said

    Ο κ. Θεόφιλος Βαμβάκος, διπλ. μηχ.-ηλεκτρ. μηχανικός ΕΜΠ, μεταφραστής δυτικοευρωπαϊκών και σλαβικών γλωσσών, από την Αθήνα, γράφει:

    Είδατε τι κάνει η… μονοκρατορία της αγγλικής γλώσσας στη χώρα μας; Η λέξη stage, προσέξτε, με την έννοια που τη χρησιμοποιούμε πρόσφατα στην Ελλάδα («στέιτζ»), δηλαδή για την άσκηση μέσω της απασχόλησης, δεν συναντάται σε… κανένα σοβαρό λεξικό αγγλικής. Σημαίνει εντελώς… άλλα πράγματα, π.χ. σκηνή θεάτρου, θεατρικό έργο, επάγγελμα του ηθοποιού, εξέδρα, στάδιο διαδρομής, τμήμα δρόμου, όροφος πυραύλου, βαθμίδα ενισχυτή. Η λέξη stage έχει πράγματι την έννοια της άσκησης μέσω της απασχόλησης αλλά στα… γαλλικά και προφέρεται «σταζ»! Ακόμη και οι αγγλόφωνοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όταν τη συναντούν την προφέρουν «σταζ». Εδώ στην Ελλάδα, αν τολμήσει κανείς δυστυχής π.χ. γαλλομαθής να την προφέρει όπως πρέπει, θα πέσει ακαριαίως επάνω του ολόκληρη στρατιά συμπατριωτών μας εφοδιασμένη με αγγλικά ή αγγλικούλια για να τον «διορθώσει» θριαμβευτικά και να του επιβάλει το «στέιτζ».

  69. Ηλεφούφουτος said

    «ολόκληρη στρατιά συμπατριωτών μας εφοδιασμένη με αγγλικά ή αγγλικούλια για να τον «διορθώσει» θριαμβευτικά»

    Ναι, την ξέρω αυτή την ψυχολογία των βλάχων που «έμαθαν» Αγγλικά. Θυμάμαι την πρόγκα που είχε φάει ένας καθηγητής βυζαντινολόγος (είχε δηλαδή α πριόρι τη ρετσινιά του μούχλα), όταν σε μάθημά του στο Πανεπιστήμιο πρόφερε το empire «αμπίρ». Όχι μόνο δεν ήξερε δηλαδή πώς προφέρονται «τα ξένα» αλλά το είχε πει και γελοία (όλοι οι ανυποψίαστοι που τον άκουσαν και γέλασαν, μεταξύ τους κι εγώ, σκεφτήκαμε τα βαμπίρ).

    Οι σικ πέθαναν! Ζήτω οι ιν!

  70. Μαρία said

    Πολλά βλαχαδερά στο έτος σου, Ηλεφού. Δεν ήξεραν ούτε τα στοιχειώδη απο ντύσιμο.
    http://www.myself.gr/Item/dress-flowers/607.html

  71. nikosl said

    Θα είχε ενδιαφέρον να μαζέψουμε όλα αυτά τα αγγλοπρεπή γαλλογερμανοιταλικά. Από το σχολείο θυμάμαι το SI -το Διεθνές Σύστημα των μονάδων, το οποίο όλοι οι καθηγητές φυσικής το έλεγαν Ες Άι. Από τη θέση του επιθέτου φαίνεται ότι είναι Ες Ι. Της τελευταίας δεκαπενταετίας πρέπει να είναι και η προφορά Μπι Εμ Ντάμπλιγιου στη θέση της παλιάς Μπεμβέ. Πάντως πρέπει να υπάρχουν και αντίρροπες τάσεις… μικρός το ήξερα ράλι, τώρα βλέπω να το αποκαλούν περισσότερο ραλί. Εκτος αν κάνω λάθος.
    Επιμένοντας ωστόσο στην υπεράσπιση των «βλαχαδερών» το φαινόμενο των αγγλισμών μάλλον δείγμα πιο διευρυμένης γλωσσομάθειας είναι σε σχέση με την εποχή που το BMW θα το διάβαζε κανείς βμώ.

  72. @(60) Οι δύο φράσεις στα αραβικά με τα διαφορετικά «χ»: ساباح الخير – كيف حالاك
    επίσημα, φωνήεντα, με τη δική μας έννοια, δεν υπάρχουν.
    @(68) Πολύ σωστά, Μαρία: το αγγλικό stage (στέιτζ) στα γαλλικά λέγεται, μεταξύ των άλλων, étape και δεν έχει καμία σχέση με το γαλλικό stage (σταζ).
    @(69) Το «empire» (ίδια γραφή αγγλικά και γαλλικά) σημαίνει μεν αυτολεξεί «αυτοκρατορία», εξυπακούει όμως και μιαν ολόκληρη εποχή, μια γενικότερη τάση στην τέχνη και, όντως, στα γαλλικά, προφέρεται (περίπου) «ανπίρ».

  73. Μαρία said

    Νίκο #71, οι δικοί μου φυσικοί είχαν διδαχτεί το ΜΚS πριν απ’ την εμφάνιση του βλαχοαγγλέ.
    Το ραλί το λέγαμε απο πάντα για τύπο αυτοκινήτου π.χ. το πεζώ 206, το ραλί.
    Για τα ράλι που λες δεν έχω παρατηρήσει τίποτα, ούτε για τις μπεμβέ.
    Στη λαϊκή όμως γλώσσα έχει επικρατήσει το τουότα.

    Ντίνο, μα μιλάμε για καράβλαχους. Να μην έχουν δει ούτε ένα επιπλάκι, ένα σκαμπό βρε αδερφέ, στυλ αμπίρ;

  74. SophiaΟικ said

    69: Κι εγώ αυτό που σκέφτηκε η Μαρία σκέφτηκα, ότι ούτε απο φορέματα Αμπίρ δεν ξερουν (και όλη τη σχετική τεχνοτροπία).

    Για τν Μπεμεβε να πώ ότι ευθύνεται και η ίδια η εταιρεία, όπως ευθύνεται και η Μερσεντές για τις διαφημίσεις που έλεγαν «πάρε μια Μερτσέντες». Και ναι μεν έτσι το λένε οι Γερμανοί, αλλά δεν εχουν αποκλειστικότητα στο γυναικείο όνομα ούτε αλλάζει μετά από τόσα χρόνια.

  75. nikosl said

    Ντίνο (72), σου ξέφυγαν δύο άλεφ και ένα σιν. كيف حالك όχι كيف حالاك. Το σαμπάχ γράφεται με σαντ صباح χωρίς δύο άλεφ.

  76. #73 Ντικό μου ντάτσουν τουότα. Ντικό σου τι είναι;

  77. SophiaΟικ said

    76: εγκώ οντηγκεί αυγό. (AYGO)

  78. Μαρία said

    Στάζυ, και πριν 30 χρόνια μια φίλη μου είχε αγοράσει ένα σουνμπέαμ.

  79. Μαρία said

    Παιδιά, χωρίς πλάκα, το τουότα δε περιορίζεται στα γύφτικα ανέκδοτα.

  80. ppan said

    Τα πεζώ και τα ρενώ πάντως ΄πρέπει να έχουν τραυματίσει πολλούς. Αφού βρε μπαμπα ρευγκέοτ γράφει!

  81. Σαν αυτόν που ρώτησε οδηγίες στο δρόμο κάπου στη Θεσσαλία, και τις πήρε: «Θα πας όλο ευθεία, και δεξιά στη βρρρ.» (τη ΒΡ, ντε!)

  82. @ (75) Προφανώς, έχεις δίκιο! Εφυγα απ’την Αλεξάνδρεια το 1955 (σε ηλικία 15 ετών). Τα αραβικά που μου παραμένουν δεν είναι αρκετά για να τα συμπεριλάβω στις άλλες 5-6 γλώσσες που μιλάω, γράφω, διαβάζω, μεταφράζω και χειρίζομαι σα μητρικές μου.

  83. Ηλεφούφουτος said

    Δύτη, τώρα θυμήθηκα κι εγώ τη Ζουμπουλία από το «Παρά Πέντε» με το Βεάκη («στην ομπρέλα που λέει βεάκη») για το ΒΕΑCΗ.

    Κυρίες μου και κύριοι, τ ομολογώ ανερυθρίαστα! Το ντύσιμο αμπίρ το μαθαίνω τώρα από σας. Επίσης το ομώνυμο στιλ στα έπιπλα πράγματι δεν το ήξερε κανείς από την αγοροπαρέα που πρόγκαρε τον καθηγητή για το αμπίρ του, και μάλιστα για ένα διάστημα τού το είχαμε κολλήσει και παρατσούκλι («ο αμπίρ» – η αλήθεια είναι ότι έφερνε λίγο σε βρικόλακα). Μόνο το «λουί σεζ-λονγκ» ξέραμε (από μια διαφήμιση «ο επιμένων Ελληνικά» με τη Γιουλάκη, για όποιον θυμάται).

  84. nikosl said

    Ντίνο (82) προφανώς ξέρεις καλύτερα αραβικά από μένα. Απλώς εγώ όπως και τα «βλαχαδερά» που σχολιάζονταν πιο πάνω, όταν ξέρω κάτι πετάγομαι και το λέω… μπορεί να είναι κόμπλεξ, δεν ξέρω…μερικές φορές είναι δημιουργικό.

    Επανερχόμενος στο θέμα περί αγγλικής προφοράς άλλων γλωσσών, νομίζω αρκετά συχνή είναι η ανάγνωση του ισπανικού z ως ζ. Είναι δύσκολο να ξεφύγει κανείς και ίσως είναι ένα δείγμα των ορίων της ιδιότυπης λαθοθηρίας μας. πχ ο Ζορό προφανώς είναι Σόρο ή Θόρο αλλά ο ήρωας είναι βορειοαμερικάνικος και (νομίζω) ότι και ο δημιουργός του Ζόρο τον έλεγε. Αντίστοιχα ισχύουν για το Plaza – Πλάζα. Οταν μιλάει κανείς για την περίφημη οικονομική συμφωνία (που έγινε στο ξενοδοχείο) θα την πει «του Πλάζα» και το σαντουϊτσάδικο που είναι στη γειτονιά μου Πλάζα το λέει ο κόσμος. Τι θα του πεις; Οχι το ξενοδοχείο επειδή είναι στις ΗΠΑ εκεί το προφέρουν αγγλιστί ενώ το σαντουϊτσάδικο να το πούμε Πλάσα/Πλάθα;

  85. SophiaΟικ said

    Είμαστε σίγουροι ότι η λέξη πλάζα απαντάται μόνο στην ισπανική γλώσσα; Ο Ουέμπστερος την καταχωρεί στις αγγλικές (ισπανικής ετυμολογίας) και μάλλον παρομοια θα τη βρίσκουμε και σε άλλες γλώσσες.
    http://www.merriam-webster.com/dictionary/plaza

  86. @ (85) Γενικά, στα ισπανικά, ο ήχος «ζ» δεν υπάρχει. Το γράμμα «z», πολύ συνηθισμένο, ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού, στη μεν Ισπανία προφέρεται ανυπερθέτως σαν το ελληνικό «θ», στη δε ισπανόφωνη Αμερική, υπάρχει βέβαια το «z» αλλά προφέρεται πάντα «σ» (αντίθετα με τα πορτογαλικά, όπου το «z» προφέρεται πάντα «ζ», αλλά εκεί, η ισπανική plaza => πλατεία, έγινε praçα – προφ. πράσα»). Συνεπώς, plaza στην Ισπανία = πλάθα και στην ισπανόφωνη Αμερική = πλάσα. Διεθνώς, το Plaza (όπως τα διάσημα ξενοδοχεία/εστιατόρια, κλπ.) προφέρεται Πλάζα. Οι αραβόφωνοι(που δυσκολεύονται να προφέρουν το «π»), προφέρουν «Μπλάζα». Επίσης, μην ξεχνάμε τον ισπανικό αιμοσταγή όρο «Plaza de toros», κυριολεκτικά «Πλατεία των ταύρων» (=> όπου γίνονται οι ταυρομαχίες … καμία σχέση με τα δικά μας «ταυροκαθάψια»).
    @ (84) Στο Χαρτούμ, οι εξισλαμισμένοι Σουδανοί μιλάνε εξίσου αραβικά, αρκετά παρεμφερή προς τα αιγυπτιακά. Εγώ, απ’την Αλεξάνδρεια, θυμάμαι μόνο τη θεωρητική/προφορική πλευρά της γλώσσας.
    @ (83) Το αμίμητο «λουί σεζ-λονγκ» είναι αξεπέραστο !!!

  87. @ (84) Επανέρχομαι «δημήτριος» που έλεγε κι ένας διάσημος ημιμαθής (ονόματα, δε λέμε). Σχετικά με την … «αλεπού».
    «El Zorro» (αρσ.), ισπανικά, μεταφράζεται «αλεπού» και υποδηλοί την ίδια πονηριά που του αποδίδεται και στα ελληνικά. Ως προς την προφορά τώρα, υπάρχουν τα εξής … μεζεδάκια που λέει κι ο 40άκος: Στην Ισπανία προφέρεται «ελ θόρρρρο» (στα ισπανικά, το διπλό «ρρ» είναι ένα και μόνο γράμμα και προφέρεται πάντα σαν δύο «ρ»). Στην ισπανόφωνη Αμερική, φυσικά, προφέρεται «ελ σόρρρρο». Ο αγγλόφωνος (προφανώς ισπανομαθής) δημιουργός του ήρωα τον έγραφε και τον πρόφερε «Ζόρο». Το αστείο του πράγματος είναι ότι, επειδή εκείνη την εποχή, τα γαλλικά υπερτερούσαν της αγγλικής, οι περισσότερες μεταφράσεις γίνονταν από τα γαλλικά … εξ ού και η ελληνική (μετ)ονομασία του ήρωα σε «Ζορρό» (πράγμα που δεν εξηγεί τα δύο «ρρ»). Αναφέρω, παρεμπιπτόντως ότι, στην ίδια κατηγορία, εμπίπτει και ο ελληνοπρεπέστατος «Ρομπέν των Δασών», απευθείας μετάφραση του γαλλικού «Robin des Bois», που δεν έχει καμία σχέση με το αγγλικό «Robin Hood». Υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα στη διάθεσή σας.

  88. sarant said

    Ντίνο Γαρουφαλιά, πολύ σωστά όσα λες. Για τον Ρομπέν θα άξιζε ιδιαίτερο σημείωμα, αλλά νομίζω ότι και η Χαλιμά είναι παρόμοια περίπτωση. Το «επιστρέφω δημήτριος» είχα την εντύπωση ότι είναι χαριτολόγημα -το έχει όντως πει κάποιος στα σοβαρά;

  89. @ (88) Εχεις δίκιο, 40άκο. Ο Ρομπέν και όλες αυτές οι (ελληνοπρεπείς 😉 μεταφράσεις χρήζουν βελτιώσεων. Ουχ ήττον όμως, πώς ν’αλλάξεις τώρα πια, το Γιάννης Αγιάννης (από Jean Valjean) σε κάτι άλλο; Τον Ιαβέρη (από Javier) σε κάτι που να μη θυμίζει κούρσες αυτοκινήτων; Αν θυμάμαι καλά, η Fanchon la Cousette έγινε «Τιτίκα» και πάει λέγοντας… Φυσικά, η Χαλιμά έγινε Χαλιμά (από το δυσπρόφερτο περσικό شهرزاد Σεχραζάτ = Sheherazade)… όπως ο السندباد البحري, έγινε, από Σίντμπαντ ελ Μπάχρι, Σεβάχ ο Θαλασσινός … Τέτοια μεταφραστικά εξαμβλώματα (;) υπάρχουν σε πολλές γλώσσες και όχι μόνο στα ελληνικά (για να βλογήσουμε λίγο και τα γένια μας …

  90. sarant said

    Ντίνο, για να μην παρερμηνευτεί η θέση μου, εγώ αυτά δεν τα θεωρώ λάθη. Δεν φαντάζομαι αλλιώς τον Αγιάννη ή τον Γαβριά ή όλα τα άλλα που είπες. (Νομίζω όμως Cosette, όχι;) Ωστόσο, στη σημερινή εποχή, όπως φάνηκε στο μνημειώδες παράδειγμα των μεταφράσεων του Χάρι Πότερ, ταυτόχρονα σχεδόν σε δεκάδες γλώσσες, τα περιθώρια τοπικοποίησης είναι μικρότερα.

  91. Δέσποτα, ξεχνᾷς τὴν ἀττικίζουσα ἔκδοσι «Ἅρειος Ποτήρ».

  92. Μαρία said

    Ε όχι και μεταφραστικά εξαμβλώματα η μετάφραση των ονομάτων απ’ τον Σκυλίτση; Και η Τιτίκα θαυμάσια είναι.

  93. Ελένη said

    Εμένα μου φαίνεται ότι σχετικά με την απόδωση σε άλλες γλώσσες ονομάτων που ανήκουν πια στην «κληρονομιά της ανθρωπότητας» δεν υπάρχει σωστο και λάθος. Κάθε λαός μεταφράζει ανάλογα με τη γλώσσα του, την προφορά του και το τί σημαίνει κάθε όνομα. Τον Κουασιμόδο έτσι τον λένε εδώ και 150 χρόνια, κι όχι Καζιμοντό επειδή έτσι προφέρεται στα Γαλλικά ή Κουαζιμόντο κατά το λατινικό. Για να μην πάμε στις μεταφράσεις του Αστεριξ που ο αρχηγός έγινε Μαζεστιξ (γαλλική λέξη που δε σημαίνει τίποτε στα ελληνικά) ή που ο σκύλος από «έμμονη ιδέα» στα ελληνικά λέγεται συνήθως Ιννντεφιξ με το ν τονισμένο.

    Υ.Γ. Μη σας ξεφύγει ποτέ το θυλικό του Ζορό, στα ισπανικά zorra είναι (περίπου) η σκρόφα!

  94. SophiaΟικ said

    93: μα στον Αστερίξ επιβαλεται η μετάφραση των ονομάτων, διατηρώντας την καταληξη -ιξ, αλλιώς δεν πιάνει ο αναγνώστης το αστειο.

  95. SophiaΟικ said

    Χωρια που δε γίνεται να λες τον αδερφό του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου πρίγκηπα Τζον. Ο ένας εξελληνίστηκε κι ο άλλος παρέμεινε ημιάγριος Σάξωνας;

  96. Ελένη said

    Μα δεν κατέκρινα τη μετάφραση! Ισα-ίσα, το καταδιασκεδάζω! Απλά η μεταγραφή ή μετάφραση των ονομάτων είναι πονεμένη υπόθεση… Θυμάστε τον κακομοίρη(!) γ.γ. του ΟΗΕ Javier Pérez de Cuéllar;;; με χ, και με δυο τόνους νααα πάνω στο όνομα; Ε, μέχρι κανα χρόνο πριν λήξει η θητεία του, δε θυμάμαι να έχω ακούσει ή διαβάσει σωστά το όνομά του. Πάντα το γράφανε, προφέρανε αλά γαλλικά (που γράφεται Xavier).

    Ασχετο: τώρα που είπα Ξαβιέ, ξέρει κανείς από που βγαίνει η Ακτή Ξαβερίου στο λιμάνι του Πειραιά;;; Ποιός ήταν αυτός ο Ξαβέρης;; (οι υπόλοιποι έιναι ναύαρχοι: Κουντουριώτης, Μιαούλης, Τζελέπης, Χαλκοκονδύλης κτλ.)

  97. Μήπως εἶναι αὐτός;
    http://argolikivivliothiki.gr/2009/09/11/%CE%BB%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%81-%CE%BE%CE%B1%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82-1809-1885/

    ἀλλὰ τότε γιατί δὲν λέγεται Λάανδερ;

  98. SophiaΟικ said

    Τι σχέση έχιε η χημεία μετον πειραιά βρε Κορνήλιε;
    Πιό απλή εξήγησηαπό το γκουγκλ
    http://www.hmm.gr/images/NME_Resources/periplus/periplous_64.pdf
    1880 Ο Ξαβέριος Στέλλας ανοίγει εστιατόριο στην περιοχή του λιμανιού που θα πάρει και το όνομά του.

  99. SophiaΟικ said

    http://www.saintpaul.gr/mysite/afieroma/issue3.pdf
    Ξαβέριος Στέλλας
    Στα μέσα του 19ου αιώνα, στην τότε έρημη ακτή Ξαβερίου, ο Ξαβέριος
    Στέλλας έφτιαξε ένα καφενείο που διέθετε όμως και ζύθο. Δεν άργησε να
    γίνει σημείο αναφοράς στην πόλη, με αποτέλεσμα εκείνο το σημείο του λιμανιού να πάρει το όνομα του

  100. ἂν καὶ ἡ ἐξήγησί σου εἶναι εὐλογώτερη ὁ Πειρεὺς εἶχε κάποια σχέσι μὲ τὴν χημεία λόγῳ ΧΡΩΠΕΙ.

  101. Πειραιεύς

  102. @ 86, 87

    Απλοποίηση ότι το z στην Ισπανία προφέρεται θ και στην ισπανόφωνη Αμερική σ. Στον ιστοχώρο της Real Academia Española αναφέρεται σε ποιες περιοχές της Ισπανίας υπάρχει σεσέο.

    Στο ίδιο θέμα, υπάρχει αυτό το άρθρο, γραμμένο το 1980, όπου αναφέρονται περιοχές της ισπανόφωνης Αμερικής με θεθέο, και αντίστοιχα της Ισπανίας με σεσέο.

    Συζητήσιμο και το ότι ο ήχος ζ δεν υπάρχει στα ισπανικά. Στη διάλεκτο του Ρίο ντε λα Πλάτα (castellano rioplatense), δηλαδή στο Μπουένος Άιρες, το Μοντεβιδέο και τις γύρω περιοχές, υπάρχει ο λεγόμενος ζεΐσμο (zheísmo), σύμφωνα με τον οποίο τα ll, rr, αρχικά r και y προφέρονται ως δασύ ζ, π.χ. valle – βάζε, tierra – τιέζα, río – ζίο, yo – ζο.

  103. sarant said

    Ξαβέριος Στέλλας, ωραιότατο όνομα!

    Καλοπροαίρετε, ανοίγεις κουτί που μέσα του κρύβει μαύρα σκουλήκια με νύχια γαμψά, διότι βέβαια δεν έχω απαίτηση από τον δημοσιόγραφο που θα μεταγράψει τους παίχτες της Χιχον να ξέρει ποιοί παίχτες είναι Ισπανοί αλλά από περιοχή με σεσέο, και ποιοι είναι λατινοαμερικάνοι αλλά από περιοχές με θεθέο. Βέβαια, αν είναι ο συγγραφέας του βιβλίου που μεταφράζεις, καλό είναι να ξέρεις πώς λέγεται.

  104. sarant said

    Σοφία, έχω επιφυλάξεις αν πρέπει *πάντοτε* να μεταφράζονται τα ονόματα του Αστερίξ. Των περαστικών ηρώων, ναι ή μάλλον -αλλά των μόνιμων; Θα μεταφράσεις το Ιντεφίξ σε Εμμονηδεΐξ; Ή θα το αφήσεις έτσι ή θα επιχειρήσεις κάτι σαν Κατρουλίξ που είχε βάλει ο Ταχτσής. Αλλά αυτό είναι θέμα για χωριστό σημείωμα (ή βιβλίο).

  105. διαβάζοντας ἕνα Ἰσπανικὸ μυθιστόρημα ἔπεσα πάνω στὸ ζαμπόν. ἀπὸ τὴν ὅλη περιγραφὴ (χοιρινὰ μπούτια κρεμασμένα σὲ μαγαζιά) κατάλαβα ὅτι πρόκειται γιὰ χαμόν. εἶναι σωστὴ ἡ μετάφρασι ζαμπόν;

  106. Ελένη said

    Χαμόν λέγονται όλα τα ζαμπόν στα ισπανικά. Στα ελληνικά χαμόν λέγεται μόνο το ισπανικό serrano (καμία σχέση με τις τούρτες). Όπως στην ιταλία το προσιούτο έχει κι άλλεσ ποικιλίες κι όχι μόνο αυτή που ξέρουμε στην Ελλάδα.

    Καθώς ούτε το ζαμπόν είναι ελληνική λέξη, εμένα δε μ’ενοχλεί. Και χοιρομέρι να το’λεγαν, όλοι καταλαβαίνουμε περι τίνος πρόκειται.

    Υ.Γ. Ευχαριστώ πολύ για τον Ξαβέριο Στέλλα. Δεν τον είχα υπ’όψη μου.

  107. Ἑλένη σὲ εὐχαριστῶ γιὰ τὶς πληροφορίες.

  108. SophiaΟικ said

    Ειδικά το όνομα του σκύλου του Αστερίξ δεν αντιλαμβάνομαιίτ περίεργη ιδιότητα των σκύλων μπορεί να περγ΄ραφει.
    Δεν μπορεις να πεις όμως, ο βάρδος Κακοφωνίξ είναι πιο πετυχημένος.

  109. SophiaΟικ said

    106:Χμ, τίτλος ταινίας Μπίγας Λούνα: χοιρομερι, χοιρομέρι

  110. @ 103

    Είναι πράγματι άλλη κουβέντα. Δίνω τη νύξη ότι ο Ηλίας Ματθαίου, στην τρίτομη ανθολογία του ισπανικής και ισπανόφωνης ποίησης, απέδιδε τον ισπανό Ángel González Άνχελ Γκονθάλεθ και τον μεξικανό Enrique González Martínez Ενρίκε Γκονσάλες Μαρτίνες, στρεψοδικώ με το σόφισμα: και καλά, ο αναντάμ παπαντάμ καστιλλιάνος Βάθκεθ (Vázquez), αν μεταναστεύσει στο Μεξικό, θα ονομάζεται πλέον Βάσκες;, παραθέτω αυτόν τον πολύ ενδιαφέροντα σύνδεσμο (δεν τον έβαλα στο προηγούμενο σχόλιο, γιατί καραδοκεί ο χατζαροφόρος καπάνταης Ακισμέτ και αφήνει να περάσεις ατελώνιστα μόνο δύο λυγξ), έχει και άφθονα αρχεία ήχου, και σταματώ – εκτός αν κάποιος ξανανοίξει το κουτί με τα πώς τα είπες, οπότε θα επανέλθω «δημήτριος» 😀

    Σχετικά με τη Χιχόν, γνωρίζω ότι κάποιοι ευσυνείδητοι αθλητικοί δημοσιογράφοι που επιπλέον μπορούν να συνεννοηθούν σε γλώσσες πέραν της ελληνικής, της αρβανίτικης και της νοηματικής (καναδυό δηλαδή), πριν τον αγώνα που έχουν σταλεί στο εξωτερικό για να μεταδώσουν, ρωτούν τους ντόπιους συναδέλφους τους πώς προφέρονται οι παίκτες της γηπεδούχου. Το σύστημα αποδίδει σε αγώνες εθνικών ομάδων, ειδικά σε γλώσσες όπως πολωνικά και τσέχικα, όμως σε αγώνες συλλόγων, με δεδομένο ότι σε ολόκληρη ομάδα οι γηγενείς είναι πλέον, ελέω Μποσμάν, εσχατομειοψηφία, δεν.

    @ 105

    Κορνήλιε, οι ισπανοί μάς τιμούν κρατώντας τη δική μας δασεία με τη μορφή αρκτικού h. Γιατί δεν τους ανταποδίδεις τη φιλοφρόνηση, μεταγράφοντας το h του Hispania και των παραγώγων του σε δασεία στην Ισπανία και τα παράγωγά της; 🙂

    Σοβαρά τώρα: με δασεία δεν γραφόταν στην oldspeak;

  111. Rogerios said

    Εντάξει, είναι υπερβολικό να ζητήσουμε από έναν αθλητικογράφο να ελέγξει ακριβώς την καταγωγή του παίκτη μιας ισπανικής ποδοσφαιρικής ομάδας, ώστε να προφέρει το όνομα «σωστά» (δηλ. όσο γίνεται πιο κοντά στην αυθεντική προφορά). Όμως, μπορεί έστω να τηρεί βασικούς κανόνες, έστω κι αν κατ΄ανάγκη πρέπει να δεχθούμε την απλούστευση του «θ» για τα ισπανικά και του «σ» για τα λατινοαμερικάνικα: ο τόπος γέννησης και η ιθαγένεια των ποδοσφαιριστών μπορεί να βρεθεί πανεύκολα και να αποφεύγονται έτσι τα εγκλήματα του τύπου να προφέρεται το όνομα αργεντίνου με «θ» (αν υποθέσουμε ότι έχουμε ξεπεράσει το πρωταρχικό στάδιο όπου προφέρουμε ασύστολα «ζ»). Άμα είναι και λίγο μαγκίτης ο δημοσιογράφος άντε να εφαρμόσει το σεσέο και για τους Ανδαλουσιανούς.
    Άλλο βέβαια πρόβλημα και η προφορά αργεντίνικων ονομάτων, όταν αυτά είναι ιταλικής προέλευσης: νομίζω ότι συνήθως προφέρονται βάσει των ιταλικών κανόνων προφοράς, αλλά υπάρχουν κι εξαιρέσεις (αν ο καλοπροαίρετος μπορεί να βοηθήσει με τις γνώσεις του…). Για τον επιμελή αθλητικογράφο και για όλα αυτά υπάρχει λύση: στα διάφορα γιουτιούμπ του διαδικτύου μπορεί άνετα να βρεί περιγραφή αγώνων ομάδων της Αργεντινής και να υιοθετήσει τη σωστή προφορά (υπόψη ότι μιλάμε πια για δημοσιογράφους που θεωρητικά έχουν αποκτήσει εξειδίκευση σε συγκεκριμένα πρωταθλήματα. Θεωρητικά βέβαια, γιατί αλλιώς δεν θα μας είχαν ζαλίσει π.χ. με το «Σαμπιονά» ως αντίστοιχη, για τη γαλλική Α΄ Εθνική, ονομασία με την … ελληνική «Σούπερ Λίγκα», την ώρα που οι Γάλλοι μιλούν για «Ligue 1» και χρησιμοποιούν, λογικότατα, το «championnat» για το «πρωτάθλημα»).

  112. Κρούιφ, Χούλιτ, Shέλστρομ, Κάουτ, γκάουντα, Γιούτζ, Σπάου, shι, για να μη μείνουμε μόνο στα λατινογενή…

  113. ppan said

    Νομίζω το πιο εύστοχο είναι αυτό που είχε γράψει ενας επίσης αθλητικογράφος, η σωστή προφορά του ονόματος ενός ξένου ποδοσφαιριστή είναι αυτή που χρησιμοποιησε ο πρώτος έλληνας ρεπόρτερ που έγραψε ή μίλησε γι αυτόν

  114. #110 τὴν Ἱσπανία καὶ τὴν Ἑλβτία καὶ τὴν Ὁλλανδία τὶς δασύνω παγίως. φαίνεται θὰ μοῦ ξέφυγε. καλά, πῶς τὸ εἶδες; εἶναι τὀσο μικρά ποὺ μερικὲς φορὲς δὲν θυμᾶμαι τί ἔβαλα καὶ γιὰ σιγουριὰ σβήνω τὴν λέξι καὶ τὴν ξαναγράφω.

  115. καὶ τὴν Οὑγγαρία.

  116. Rogerios said

    @Ελένη (106): Το προσούτο (το ι είναι ευφωνικό και δεν προφέρεται, παρά την επιμονή τηλεμαγείρων και δημοσιογραφομαγείρων) είναι για τους Ιταλούς το ζαμπόν. Απλούστατε στην Ελλάδα ταυτίσαμε τη λέξη προσούτο με το προσούτο της Πάρμας (ή μάλλον με τον τρόπο παρασκευής και ωρίμανσής του, μια κι έχουμε φτάσει στο σημείο να μιλάμε π.χ. για «προσούτο Ευρυτανίας).

  117. @ (90) Στους Misérables όντως υπάρχει η Cosette: ένα είδος «Σταχτοπούτας» (άλλο ένα ανεκδιήγητο μεταφραστικό εξάμβλωμα του «Cendrillon»). Αναφέρομαι στη Fanchon la Cousette από το κλασικό πια τραγούδι του αγαπημένου μου Georges Brassens «Les amours d’antan». Fanchon = χαϊδευτικό του Françoise και cousette = μοδιστρούλα.
    Δυστυχώς, ο χώρος και ο χρόνος δε μου επιτρέπουν, επί του παρόντος, να επεκταθώ. Για τις διαφορετικές προφορές των «ισπανικών» ανά τον κόσμο, θα χρειαζόταν να σας γράψω ένα ολόκληρο βιβλίο. Το ίδιο ισχύει για τα αραβικά και τα αγγλικά.
    Αν μου επιτρέπεται, θα επανέλθω όχι «Δημήτριος» αλλά με το φιλολογικό μου ψευδώνυμο Dinogaroux με το οποίο υπογράφω όλα μου τα γραπτά.

  118. Μαρία said

    Τρομαχτικό το ψευδώνυμο!

  119. sarant said

    Αν είναι αγαπημένος σας ο Μπρασένς, έχετε παρέα και όχι μόνο από εμένα. Ευελπιστώ να ανεβάσω κάποια στιγμή μετά τις εκλογές το αφιέρωμα στον γορίλα!

  120. Ηλεφούφουτος said

    ppan είπε
    «Νομίζω το πιο εύστοχο είναι αυτό που είχε γράψει ενας επίσης αθλητικογράφος, η σωστή προφορά του ονόματος ενός ξένου ποδοσφαιριστή είναι αυτή που χρησιμοποιησε ο πρώτος έλληνας ρεπόρτερ που έγραψε ή μίλησε γι αυτόν»

    Και όχι μόνο ξένου ποδοσφαιριστή αλλά και ηθοποιού και πολιτικού και γλύπτη. Ουδέν εκνευριστικότερον του εξυπνάκια που θέλει να «διδάξει» γλωσσομάθεια και σωστή προφορά με ονόματα καθιερωμένα και φορτισμένα!
    Προσωπικά τέτοιο δικαίωμα μόνο στον Αλέξη Κωστάλα και στη Ροζίτα Σώκου αναγνωρίζω.

  121. nikosl said

    @117 Το Σταχτοπούτα μάλλον είναι απόδοση του Aschenputtel (το οποίο με τη σειρά του έρχεται από το Cendrillon) κρατώντας τη στάχτη και κάτι από τον ήχο της λέξης.

  122. SophiaΟικ said

    121: δεν κρατάει τον ήχο της λεξης, σημαίνει κατά λέξη το σταχτοκόριτσο. Ασχετο αν στα ελληνικά πλέον τη δευτερη συνθετική λέξη τη χρησιμοποιούμε με την κατάληξη -να και υποδηλώνει κορίτσι διαφορετικου επαγγελματος.

  123. Μαρία said

    Σοφία, λες γι’αυτό να φτιάχτηκε ο τύπος Σταχτομπούτα;

  124. SophiaΟικ said

    Μάλλον γιαιί έρχεται πιο εύκολα στη γλώσσα, όπως λέμε ΜΠΑΟΚ 😉
    Σοβαρά παντως, είναι πολύ πιθανό ο πρώτος μεταφραστης να ήταν νησιώτης (από εκεί νομίζω προέρχεται και το επιθετο Πούτος).

  125. @ 113

    Πράγματι· το 1974 ο Álvarez αποδόθηκε Αλβαρέζ –και έτσι έμεινε, το 1989 ο Warzycha Βαζέχα –και έτσι έμεινε, κ.ο.κ.

    Σήμερα, με το διαδίκτυο, είναι πρακτικώς αδύνατο να αποδοθεί λάθος όνομα. Έτσι, ο π.χ. Wawrzyniak αποδόθηκε, ορθώς, Βαβζίνιακ. Λάθος αρχική απόδοση διορθώνεται στην πορεία: ο κροάτης προπονητής μπάσκετ του Παναθηναϊκού Maljković είχε αποδοθεί αρχικά Μαλίκοβιτς και μετέπειτα διορθώθηκε σε Μάλκοβιτς· ο σενεγαλέζος ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού και του ΟΦΗ N’Doye, αρχικά Εντουαγιέ (και Ν’Ντουαγιέ) και μετά Ν’Ντόι· ο νιγηριανός Enakarhire, αρχικά Ενακαρχίρε και μετά Ενακαρίρε κ.ο.κ. Η μόνη πρόσφατη περίπτωση λάθους απόδοσης που ανακαλώ αυτή τη στιγμή είναι του κροάτη Bišćan: Μπίσκαν αντί Μπίστσαν.

    Ενίοτε υπάρχει διτυπία: Κετσπάγια και Κετσμπάια, Τζιμπούρ και Τζεμπούρ κ.ο.κ.

    Φαντάζομαι ότι, με τον καιρό, και οι ίδιοι οι ξενητεμένοι ποδοσφαιριστές συνηθίζουν στη λάθος προφορά και, από κεκτημένη ταχύτητα, απαντούν στο τηλέφωνο, ξερωγώ: «Λοσάν-ντα» (αντί Λοσάδα), κατά το «Πετροχείλος» του Κωνσταντάρα στο «Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι» 😀

    Καμιά φορά, είναι αναγκαία η παραποίηση της προφοράς κάποιου κύριου ονόματος. Προσπερνώ τον συγγραφέα του «Λύκου της στέππας» και τον πρωταγωνιστή του «Μπεν Χουρ» και θυμάμαι τον Διακογιάννη να προφέρει το τελικό –y πολωνού εμποδιστή (ήταν και στον τελικό των Ολυμπιακών της Μόσχας) ως –άι, και επίσης να αποφεύγει να αναφέρει τη γενέθλια πόλη του. Στην ίδια ομοταξία ανήκει και παλιός κυνηγός της Ρεάλ, που ακούγεται σαν τοπική φλεγμονή και κάνει ρίμα με τον κοκκύτη.

    Πάντως, για να μη χάνουμε την ουσία, ο Mozart, ας τον προφέρουμε Μότσαρτ, Μότζαρτ, Μόζαρτ, Μοζάρ, είναι ο κορυφαίος· η «Εύθυμη Χήρα» είναι διασκεδαστική, είτε την έγραψε ο Λέχαρ, είτε ο Λεχάρ, είτε και ο ΛέχαρΝΤ ακόμα· ο Mourinho, είτε Χοσέ, είτε Ζοζέ, και είτε Μουρίνιο, είτε Μοουρίνιου, είναι προπονηταράς· και ας είχα δει από κοντά τον Garrincha, και προτροπάδην Γκαρίνχα θα τον έλεγα…

    @ 114, 115

    Προσθέτω στις δασυνόμενες χώρες την Αϊτή και την Ονδούρα, και ξεκινώ κατάλογο δασυνόμενων πόλεων με την Αβάνα, το Αμβούργο, το Ανόι και το Ελσίνκι. Οι μερακλήδες θα προσέθεταν τη Ρωσσία, τη Ρουμανία και τη Ρουάντα, και τη Ρώμη και το Ρόττερνταμ αντίστοιχα, και οι πολύ μερακλήδες την αργεντίνικη πόλη Κορριέντες 😀

  126. sarant said

    Κλπ, αυτό με τον Πολωνό εμποδιστή και τη γενέθλια πόλη του δεν το θυμάμαι.
    Για τον Βαζέχα θαρρώ πως δεν απέχει πολύ από την προφορά του στα πολωνικά. Φαντάζομαι θα τον ρώτησαν πώς σε λένε και θα απάντησε κάτι σαν.

    Στις δασυνόμενες πόλεις είναι άραγε και το Υπρ, το φλαμανδικό χωριό κοντά στο οποίο χρησιμοποιήθηκε στον πρώτο πόλεμο ο υπερίτης;

  127. Ηλεφούφουτος said

    Ναι, ποιος ήταν ο Πολωνός εμποδιστής;

    Πιάστε και μια αντρεκότ:
    http://www.hungry.gr/get.asp?table=faghta&id=282

    Στην αναζήτηση που έκανα στο Γκουγκλ με adrecote, αφότου είδα τη συνταγή, πήρα 4 αποτελέσματα εκ των οποίων τα 3 ελληνικά.

  128. Rogerios said

    Καλοπροαίρετε (σχ. 125) υπάρχει κι άλλο ένα, τουλάχιστον, δείγμα εσφαλμένης προφοράς ονόματος αλλοδαπού ποδοσφαιριστή: ο Κροάτης επιθετικός του Αστέρα Τρίπολης Danijel Cesarec έχει καθιερωθεί να αποκαλείται στην Ελλάδα «Τσέζαρεκ», αντί του ορθού «Τσέσαρετς» (που ομολογουμένως ηχεί λιγο περίεργα και προφέρεται κάπως δύσκολα από τον μέσο Έλληνα).

  129. Rogerios said

    Α, ναι, φαντάζομαι ότι ο Πολωνός εμποδιστής πρέπει να ήταν ο Γιαν Πούστυ.

  130. Μαρία said

    Που γεννήθηκε στο Κόλο.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Jan_Pusty

  131. Rogerios said

    Μαρία, «κλέβεις», γιατί αυτό είναι το μυστήριο πολωνικό «ł», οπότε η τιμημένη γενέτειρα του Πούστυ θα πρέπει να προφέρεται κάπως σαν «Κόουγιο».

  132. Μαρία said

    Ρογήριε, άσχετη απο αθλητικά, απάνω που βρήκα στο γούγλη, ος τα πανθ’ ορά, τον Πούστη, είδα οτι με πρόλαβες. Τώρα βλέπω οτι δε πρόκειται για λ, φαίνεται όμως οτι ούτε κι ο Διακογιάννης ήταν σίγουρος.

    Παρά την ασχετίλα μου θυμάμαι καλά το σύνθημα «στη μπάντα, στη μπάντα, έρχεται ο Λοσάντα», οπότε δε μπορώ να τον φανταστώ αλλιώς. Κι ένα γκαρσόνι στην ταβέρνα που σύχναζα το ξέρω μόνο με το παρατσούκλι Λοσάντα.

  133. Ηλεφούφουτος said

    Ρογήριε, μην το χαλάς! Η Μαρία άλλωστε δεν κάνει άλλο από το να ακολουθεί την παράδοση. Βαλέσα, Βοϊτίλα και Λοτζ λέγαμε πάντα στα Ελληνικά, απ’ όσο θυμάμαι. Και Κουρίλοβιτς το γλωσσολόγο.

  134. nikosl said

    @Σοφία (121) δεν το ξέρω αυτο το πούτα, υπάρχει όντως στα ελληνικά; Εγώ νόμιζα ότι ο μεταφραστής πήρε το Puttel και το ελληνοποίησε κάνοντάς το πούτα.

  135. Μαρία said

    #133 Έλεγα κι εγώ πού είναι ο Ηλεφού να αποκαταστήσει την τάξη. Στα σοβαρά τώρα ο Βαλέσα είναι Βαγιέσα;

    Νικοσλ, το λεξικό λέει ότι και συ. Μάλλον πλάκα κάνει η Σοφία.

  136. τὴν περασμένη βδομάδα ἀνέφερα τὸν Βαλέσα σὲ μιὰ Πολωνὴ καὶ δὲν μοῦ εἶπε τίποτε. μιλούσαμε ἀγγλιστὶ βεβαίως.

  137. Μαρία said

    Κατάλαβε για ποιον μιλούσες;

  138. #137: το νι μόνο έλειπε,οπότε θα το παράκουσε. Βαλένσα τον λένε… Με τη διεθνή καριέρα, ακούει και στο ελληνικό.

    Το Λοτζ, αναφέρθηκε στο #112

  139. #137 βέβαια κατάλαβε. ῥωτοῦσε καὶ γιὰ τὶς ἐκλογὲς στὴν Ἑλλάδα, ἀκούγαμε τὴν τηλεμαχία τῶν 2 στὸ ῥαδιόφωνο. «αὐτοὶ εἶναι οἱ ἐπικρατέστεροι ὑποψήφιοι;»μὲ ῥωτάει. «ναί» ἀποκρίνομαι «ὁ ἑνας ἀνηψιὸς ἑνὸς παλιοῦ πρωθυπουργοῦ κι ὁ ἄλλος γιὸς καὶ ἐγγονὸς ἑνὸς ἄλλου παλιοῦ πρωθυπουργοῦ.» δυσκολεύτηκε νὰ τὸ πιστέψῃ. κι ἐγὼ τὸ ἴδιο.

  140. Μαρία said

    Στάζυ, μπα. Λου δεν υπάρχει. Δες πώς γράφεται (παναγίαμ) και προφέρεται κάτι σαν Βαούενσα.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Lech_Wa%C5%82%C4%99sa
    Αυτό το μυστήριο γράμμα αντιπροσωπεύει στη γραφή ημίφωνο απ’ ότι φαίνεται.
    Θα μαρτυρήσει και ο Ηλεφού.

  141. Υπάρχουν κι εξαιρέσεις, παίζει ρόλο και τι ακολουθεί. Εγώ σου λέω πώς τον προφέρανε στο Γκανσκ τη δεκαετία του 80. Πάντως, το μεγαφωνάκι στους όρους στην βίκι οδηγεί σε άκουσμά τους 😉 . Το νι βγαίνει από το ę.
    http://en.wikipedia.org/wiki/L_with_stroke
    http://en.wikipedia.org/wiki/%C4%98

    #139: http://en.wikipedia.org/wiki/Jaroslaw_Walesa

  142. Μαρία said

    Δεν έχω ήχο, το ένρινο ε φαίνεται και στη μεταγραφή.

    Μπα είχες επισκεφτεί και τα ναυπηγεία;

  143. nikosl said

    Ακούστε το από Πολωνούς εδώ. Εγώ πάντως ακούω Βαλένσα και ναζαλιζέ το ν.

  144. Μ, μηχανικός χωρίς σταζ, γίνεται;

  145. Μαρία said

    Και διάλεξες το Γκντανσκ επι Γιαρουζέλσκι! Το κόμμα σε έστειλε; 🙂

  146. Ε, κόντευε η Τρίτη Πολωνική Δημοκρατία…

  147. @ 126

    Η απόδοση του Warzycha ως Βαζέχα είναι, πράγματι, πταίσμα· σαν να αποδίδεται ο Νικοπολίδης Nikopoledis (τα τσουράπια του έπιανε χτες, αλλά είχε κι έναν π*το σαν βουλγάρικο θυμιατό· πω πω, παρασύρθηκα κι εγώ· η γλωσσική οικονομία των γηπέδων, βλέπεις) ή ο Λυμπερόπουλος Libiropoulos. Εκείνη που είναι τελείως οφσάιντ είναι η απόδοση του μικρού του ονόματος: το Krzysztof προφέρεται, περίπου, Kshίshτοφ και όχι όπως ο γάλλος τραγουδιστής της προεφηβείας μας (Et j’ai crié, crié: Aline! pour qu’elle revienne). Βέβαια, αν τα πω αυτά σ’ έναν οπαδό του Παναθηναϊκού, πιθανότατα θα μου πει: «Φίλε, άπαξ και ο πολωνέζος (sic) έσπρωχνε το τόπι στο μπακλαβωτό (ή: σοβάτιζε το κλουβί), ας τον έλεγαν, όχι Ξύστο που μου τσαμπουνάς, αλλά και Πενθεσίλεια» 🙂

    Στην ομοταξία του Έρμαν Έσσε, να προσθέσω και τον τραπεζίτη συμπρωταγωνιστή τής Λουσίλ Μπωλ στη φερώνυμη τηλεσειρά, που αποδιδόταν στους υπότιτλους Μόνεϋ.

    Βεβαίως και δασύνεται το Υπρ – όπως άλλωστε και η Υοκοχάμα (κατά το [Νέα] Υόρκη) 🙂

  148. Μαρία said

    Αλίν! Καλοπροαίρετε δείχνεις χρόνια.

  149. SophiaΟικ said

    Γιατί ναμην καταλαβει η κοπέλλα τον Βαλέσα, αφου στα αγγλικά Γουαλέσα τον λένε;

  150. Απαντώ και σχολιάζω εν τάχει:
    @ 118 Μαρία: «τρομαχτικό» ψευδώνυμο, με ποια έννοια; τρομάζει, φοβερίζει, ξαφνιάζει, καταπλήσσει, αρέσει, ή τι;
    @ 119 Σαραντ: Και όσοι φίλοι/θαυμαστές του Brassens, επισκεφτείτε το ελληνο-γαλλικό φόρουμ http://www.projethomere.com στου οποίου την αρχική σελίδα θα βρείτε μερικά από τα τραγούδια του που έχω μεταφράσει, με τολμηρό -είναι αλήθεια- λεξιλόγιο … (Υπάρχουν και διάφορα άλλα κείμενά μου, λεξικογραφικά επί το πλείστον).
    @ 121 Νικος/: Στο γαλλικό πρωτότυπο = Cendrillon, Γερμανικά = Aschenputtel (εξ ού, λες, το ελληνικό Σταχτοπούτα),ισπανικά = Cenicienta, αγγλικά = Cinderella, πορτογαλικά = Borralheira (κυριολεκτικά: Καρβουνοστάχτη / Χόβολη) ή και Cinderela (προφανώς από μεταγενέστερη μετάφραση απ’τα αγγλικά), ιταλικά = Cenerentola, κλπ. Οντως, λοιπόν, όλες οι μεταφράσεις εμπεριέχουν την έννοια «στάχτη», αλλά άντε πες σ’έναν ισπανόφωνο ότι, ελληνικά, τη λέμε Stajtoputa (!)… λίγο αθυρόστομος ή καλαμπουρτζής να είναι, θα σου απαντήσει «entonces, debe ser tu madre».
    @ 123 Μαρία: Το «Σταχτομπούτα» έχει υποκοριστικό «Σταχτομπουτάκι»;
    @ 130 Μαρία: Η σημαντικότερη ποδοσφαιρική ομάδα της Χιλής λέγεται Colo Colo.

    Για να μη γίνω φορτικός, θα συνεχίσω άλλη φορά με την προφορά των … ισπανικών, που είναι θέμα αρκετά εκτενές.

  151. Μαρία said

    Ντίνο, τρομαχτικό, γιατί μου ακούγεται σαν loup garou.

  152. Ηλεφούφουτος said

    σχ. 141, θα ήσαν εκφυλισμένοι Πολωνοί!! Επειδή μάλιστα η προφορά του εν λόγω φθόγγου έχει κοινωνιογλωσσικές προεκτάσεις στα Πολωνικά (λ αντί w το προφέρανε οι μανταμσουσούδες), φταίω εγώ να διαπιστώσω ότι ο δεξιός χαρακτήρας στο κίνημα της Αλληλεγγύης εκδηλωνόταν και γλωσσικά, αν αληθεύει η μαρτυρία του Σταζυμπου;!
    Βαουένσα τον προφέρουνε κανονικά αλλά καταλαβαίνουν φυσικά το «-λέσα» αφού έτσι πέρασε στα δυτκά μέσα ενημέρωσης, άσε που ταιριάζει έτσι και με το «λέσα, γιαλέσα (έρχεται ο Βαλέσα)».

    σχ. 150, εγώ Σταχτομπούτα την ήξερα μικρός, μάλιστα υπέθετα ότι έτριβε τα μπούτια της στις τζάκες του τζακιού για να ζεσταθεί.

  153. sarant said

    Ασφαλώς θα εννοείς «στις τζάκες του σταχτιού»!

    Και ερωτώ, μπορούμε να εμπιστευόμαστε κάποιον που μπερδεύει τις «τζάκες» με τις «στάχτες»;

  154. #152 😆 Κάτι ανάμεσα σε λου και ου, που λες, είναι. Εξάλλου, μην ξεχνάς ότι εμείς είμαστε εξοικειωμένοι και με το Ανωγειανό λου, που είναι τόσο δα μακρυά από το πολωνικό…

  155. αν αληθεύει η μαρτυρία του Σταζυμπου

    Μην αμφιβάλλεις. Λες, επειδή μ’ είδαν ξένο, να το «διόρθωναν»;

  156. SophiaΟικ said

    Διαφωνών με τα σχόλια πεί του αν το l το λένε ου, όχι γιατί μιλάω πολωνεζικα,αλλα γιατί δεν καταλαβαίνω αν πρόκειται για ου όπως λεμε δεν θέλω ου, αν πρόκειται για Λ βοριεοελλαδίτικο ή για οτιδήποτε αλλο.
    Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να μιλάμε σαν τον Κωστάλα όταν περιγραφει τα μπαλέτα Μπαλσσσσσουόι να κάνουν πλιέ. Ή μιλάμε με τους ήχους της ελληνικής γλώσσας όταν μιλάμε ελληνικά ή μιλάμε σαν μαντάμ σουσουδες.
    Οσο για τους Πολωνούς που δεν μας διορθώνουν, γιατί εμέις διορθώνουμε τους αγγλόφωνους όταν μιλάνε για τον Σόκρατιζ και τον Πλέιτο;

  157. ηλεφούφουτος said

    Ε, καλά δεν το λένε ου αλλά ούτε και λου!

    sarant είπε
    «Και ερωτώ, μπορούμε να εμπιστευόμαστε κάποιον που μπερδεύει τις “τζάκες” με τις “στάχτες”;

    Απροπό ου, Νικοδεσπότα, και αυτή η προσπάθειά σου να ισοπεδώσεις τα ου ισοδεπωτά, για να βγάλεις λάδι τον ΓκΑΠ (γκουπ) θα πέσει στο κενό (γδούπος!). Εγώ δεν κάνω τα σαρδάμ επειδή θέλω να κάνω το ΠΑΣΟΚ επαρχία του αμερικανικού Δημοκρατικού Κόμματος.
    Και για να απαντήσω επί της ουσίας του ερωτήματός σου, ΟΧΙ, όταν σας λέω για Σταχτοπούτες και παραμύθια. Ναι, όταν μιλώ για το συμφέρον του λαού, διότι τότε μιλώ μέσα από την καρυδιά μου.

    Σοφία, κανείς δεν ισχυρίζεται το αντίθετο ως προς την προφορά στα Ελληνικά. Είπαμε, Κωστάλας είναι μόνο ένας (και Ροζίτα Σώκου μία)

    Στάζυμπε σχ. 155, δεν καταλαβαίνω τι αποδεικνύει η παραπομπή σου. Δεν σε βλέπω στη φωτογραφία.
    Πήρα φόρα και συνεχίζω τις εικασίες. Ένας άλλος λόγος που μπορεί να ερμηνεύει τη μαρτυρία του Στάζυμπου είναι ότι η μυστήρια αυτή προφορά του l δεν έφτασε μέχρι το δυτικό άκρο της Πολωνίας όπου βρίσκεται το Γκντανσκ (για να μην πω ότι βρισκόταν στη Γερμανία μέχρι προχτές), θεωρώ δε αυθαίρετα κοιτίδα του την ανατολή, διότι το φαινόμενο ενός l που προφέρεται ως ημίφωνο απαντά και στα Λευκορωσικά. Κάποιος να με σταματήσει!
    Υπάρχει πολωνιστής στην αίθουσα;

  158. #157: Όταν αποφασίσω να άρω την συνεπή ψευδωνυμία μου, θα το κάνω για σπουδαιότερους λόγους από το να πω, ήμουν κι εγώ στην Γκντίνια, το Σόποτ ή το Γκντανσκ. Δεν έδωσα το σύνδεσμο ως τεκμήριο, απλώς ως διευκρίνιση.

    Μάλλον πάντως καιστη Wikipedia, γερμανοφέρνουν… 🙂
    [audio src="http://en.wikipedia.org/wiki/Media:Lech_Walesa.ogg" /]

  159. ηλεφούφουτος said

    σχ. 158 Κρίμα! Ήλπιζα ότι θα μάθαινα το αληθινό σου πρόσωπο!

    (φωνή μπάσα) Στάζυμπε, ποιος είσαι στ’ αλήθεια; 🙂

    απροπό φωνή, ο υπολογιστής μου αρνείται να μου ανοίξει ogg παρ’ όλο που έχω κατεβάσει το QuickTime.

  160. Από το More… κάτω από τον ogg player, έχεις κι άλλες εναλλακτικές.

    Επίσης, δες στο λινκ του #143 που είναι mp3.

    Αν έχεις firefox χρειάζεσαι το npqtplugin.dll στο C:\Program Files\Minefield\plugins. Και να έχεις ρυθμίσει στο Qt να παίζει τα συγκεκριμένα αρχεία audio.

  161. #125 Tὸ «Ερρίκος» πρέπει νὰ δασύνεται ἢ νὰ ψιλοῦται;

  162. ἐπίσης προβληματίζομαι γιὰ τὴν Ὄλγα ποὺ ψιλοῦται μέν, ἀλλὰ σχετίζεται μὲ τὸ Χέλγκα.

  163. Μπουκανιέρος said

    Αν η λογική σου είναι όσο βαθύτερα τόσο καλύτερα, τότε ο Ερρίκος θέλει δασεία (από παλαιογερμανικό Haimirich ή κάπως έτσι). Αλλά επειδή και το όνομα Amerigo προέρχεται από το ίδιο, βάζε δασεία και στην Αμερική.
    Η Όλγα πάλι, αν ακολουθήσεις αντίστροφα την πορεία των Ρως στο Χέλγκα θα καταλήξεις – οπότε πάει κι αυτή.
    Με λίγη καλή θέληση, βλέπεις, μπορείς να βάζεις δασεία παντού.

  164. @ 161, 162

    Σαφώς δασύνεται ο Ερρίκος, και να μην προβληματίζεσαι καθόλου για την Όλγα. Οι ρώσσοι τη γράφουν Ольга και το υποκοριστικό της Оля, οπότε ψιλούται. Και η βασίλισσα Όλγα, γεννηθείσα στη Ρωσσία άλλωστε, εψιλούτο.

    Ώστε θέλεις ν΄ ανοίξουμε κατάλογο μικρών ονομάτων που δασύνονται! Πάει καλά, ας κάνω την αρχή – με κάθε επιφύλαξη, έχει περάσει και ένα μπακτούν από την επιβολή του μονοτονικού:

    Ανδρικά: Αίμων, Έκτωρ, Ερμής, Ηρακλής, Ηρόδοτος, Ησίοδος, Ήφαιστος.

    Γυναικεία: Εκάβη, Ελένη, Έλλη, Ήβη, Ήρα, Ηρώ.

    Δεν δασύνονται ο Ηλίας, η Ηλέκτρα και η Ισμήνη.

    Παραλείπω όσα έχουν προφανές πρώτο συνθετικό (π.χ. Ιπποκράτης), και όσα αρχίζουν από ύψιλον – και από ρω, αν θέλεις 🙂

    Είπα με κάθε επιφύλαξη; Είπα.

    Μη με βάλεις ν’ αρχίσω κατάλογο και με επώνυμα, γιατί θα ξεκινήσω από τον Ουγκώ 🙂

    Διορθώσεις και συμπληρώσεις κανείς;

  165. Μαρία said

    Γυναικεία + Αβροκόμη

  166. voulagx said

    #164 Νομιζω και το Ουμπούντου (ubuntu) ψιλοδασύνεται, ή κανω λαθος;

  167. ηλεφούφουτος said

    σχ. 164 Ε, κατά μία έννοια, ίσως (μη σου πω και κατά δύο).
    Μια ιδέα δασείας σηκώνει ίσως και η Ουγκάντα, για να αποδοθεί το μπ- του Μπουγκάντα (το αρχαίο βασίλειο λεγόταν έτσι) και το λ- του Λουγκάντα.
    Η Ουαγκαντούγκου πάλι όχι!

  168. #164 μπακτοὺν τί εἶναι ;

  169. Μονάδα μέτρησης χρόνου των Μάγια, περίπου 400 χρόνια. Το χρησιμοποιώ για να δηλώσω μακρό χρονικό διάστημα, όπως λέμε, π.χ., πριν τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, όταν η Ακρόπολη ήταν ακόμα γιαπί και κάτι τέτοια. Είναι και της μόδας, τώρα που πλησιάζει η 21η Δεκεμβρίου 2012.

  170. #169 γιατί, τώρα πλησιάζει; καὶ πρὶν 100 χρόνια δὲν πλησίαζε; κάτι μελλοντικὸ πάντα δὲν πλησιάζει; (ἔχω ὀρεξοῦλες μοῦ φαίνεται….)

  171. SophiaΟικ said

    Το ημερολόγιο των Μάγια λήγει το 2012, Κορνήλιε.
    http://survive2012.com/
    Και φυσικά τιποτα δεν θα συμβεί, όπως δεν συνέβη τιποτα το 2000 ή κάποια αό τις εκατό φορές που έχουν πει οι Ιεχωβάδες ότι θα έρθει η δευτέρα παρουσία (είχαν πει το 1975 p.x.), όπως το 1999 δεν έφυγε η Σελήνη από την τροχιά της γης, παιρνοντας μαζι και την σεληνιακή βάση Άλφα (αυτό εισαι μικρός και ίσως δεν το θυμάσαι τι είναι).

  172. #171: Ε, όχι και τίποτa δεν θα συμβεί… 🙂

  173. SophiaΟικ said

    172:Μετράει για καταστροφή το άνοιγμα του μουσείου; Λες να ξέρει κατι ο Νταν Μπράουν;

  174. Αν πρέπει να περιμένουμε ως τότε, ναι, καταστροφή. 🙂

  175. Θυμήθηκα τώρα κάτι κι είπα να το καταγράψω, εδώ που ταιριάζει.

    Σύμφωνα με τους εκφωνητές του ESPN China και του ESPN Taiwan, δηλαδή, για κανένα δισεκατομμύριο ανθρώπους, στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αγωνίζεται κάποιος στράικερ ονόματι Ιβάνοβο.

    Το ακούω τακτικότατα, κάθε φορά που η ομάδα μου τυχαίνει να αγωνίζεται Σάββατο στις 5:00, ώρα που τα εγγλέζικα ματς πέφτουν ακριβά για την αγαπητή Νόβα, οπότε χρειάζεται να καταφύγουμε σε άλλες λύσεις.

    Πρόκειται φυσικά για τον φρέσκο χαζομπαμπά Димитър Иванов Бербатов, του οποίου το πατρώνυμο «του Ιωάννη» εξέλαβαν ως κύριο όνομα οι Κινέζοι…

  176. Μαρία said

    Στάζυ, λες το επώνυμό του να είναι στα κινέζικα σαν την περίπτωση του Πολωνού εμποδιστή που μας έλεγε ο Καλοπροαίρετος;

  177. Μπα, περισσότερο το κόβω για την εκδοχή του πρώτου Κινέζου δημοσιογράφου που τον ονομάτισε…

  178. sarant said

    Το πατρώνυμο Ιβάνοβ το πήραν για επώνυμο (κύριο όνομα) επειδή σ’ αυτή τη σειρά έχουν το δικό τους κύριο όνομα, όχι;

    Τέτοια προβλήματα έχουν και οι Ούγγροι, που προτάσσουν το επίθετο πάντοτε.

  179. #178 Δεν θυμάμαι τώρα σε τι αναφέρεσαι. Εν προκειμένω είναι Димитър Бербатов του Иван (Бербатов), που έπαιζε κι αυτός μπάλα στην Μπλαγκόεφγκραντ (ως το 55, Άνω ή Γκόρνα Τζουμάγια -Горна Джумая). Να δεις που κι ο Ντίματ’ρ θα βγει Μήτσος, στο τέλος.

  180. Στην Πίριν (Пирин) του Благоевград ήθελα να γράψω.

  181. Βαμβάκος said

    Αγαπητοί,

    Η γλώσσα μας κακοπαθαίνει, ένας από τους τρόπους παρέμβασής μας είναι ο «ασύστολος βομβαρδισμός» των ΜΜΕ με ηλεκτρονικά μας μηνύματα με τις αντιρρήσεις μας σε κάθε φαινόμενο και συμβάν στρέβλωσης της δόκιμης ελληνικής γλώσσας. Ο αγώνας μπορεί να φαίνεται…άνισος αλλά ακόμη και άν είναι ισχνή η ανταπόκριση των ΜΜΕ στις εκκλήσεις μας, κάτι θα βγεί στο τέλος, κάποιος θα πειστεί…

  182. sarant said

    Κύριε Βαμβάκο, καλώς ήλθατε

    Πράγματι, ο θόρυβος που έγινε έκανε κάποιους παρουσιαστές να χρησιμοποιούν την κατ’ εμέ προτιμητέα μορφή «σταζ» και όχι «στέιτζ». (Οι εφημεριδες ακολουθούν τη δήθεν σολομώντεια λύση να γράφουν stage και να ξεμπερδεύουν). Ωστόσο, το στέιτζ το χρησιμοποιούν πάρα πολλοί, όπως βλέπω από το φόρουμ Λεξιλογία, όπου υπάρχει ανοιχτό νήμα για το σταζ/στέιτζ, το οποίο ενημερώνεται διαρκώς:

    http://www.lexilogia.gr/forum/showthread.php?t=4540&page=10

    Δεν θα έλεγα, πάντως, ότι το «στέιτζ» αποτελεί «συμβάν στρέβλωσης της δόκιμης ελληνικής γλώσσας». Στην ενσωμάτωση νεολογισμών και δανείων λογικό είναι να υπάρχουν αμφιταλαντεύσεις. Ακόμα κι αν τελικά επικρατήσει το ‘στέιτζ’ η ελληνική θα συνεχίσει να χαίρει άκρας υγείας -μήπως «στρεβλώθηκε» η τουρκική όταν ενσωμάτωσε «λανθασμένα» τον νεολογισμό «πατάτα»; (Την πατάτα τη λένε patates οι γείτονες, διότι έτσι τη διαλαλούσε ο ρωμηός μανάβης -το ίδιο ισχύει και για τη ντομάτα, τα μπαρμπούνια κτλ.)

    Πάντως, συμφωνώ μαζί σας ότι σε τέτοια θέματα (νεολογισμοί) είναι πρόσφορες οι επιστολές στις εφημερίδες. Δεν θα έλεγα το ίδιο για άλλες επιστολές (και δικές σας) π.χ. για την καταδίκη του τύπου «έχει παράξει» -ένα θέμα με το οποίο επίσης ασχοληθήκαμε εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/08/paraksei/

  183. Μέσα σ’ όλα να κι ο χτθεσινός καιρός της Ε: Σταζ αίμα ανθρώπινο
    Τι έκανα, βρε παιδιά; 🙂

  184. Dinogaroux said

    Αφελής ών, νόμισα ότι το πρόβλημα «σταζ vs στέιτζ» είχε εξαφανιστεί. Θα επαναλάβω για τους μή γνώστες ή τους ξεροκέφαλους ότι η λέξη «stage», ανάλογα με την εκφορά ή την προφορά της, άλλα σημαίνει στ’αγγλικά κι άλλα στα γαλλικά. Οι (άσχετοι) δημοσιογράφοι επέλεξαν την υβριδική λύση της γραφής «stage» ή, για να το πω αλλιώς: «άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε» … Lamentable …

  185. Μαρία said

    Μα ήδη φτιάχτηκε και ο στέιτζερ στη θέση του σταζιέρ. Νομίζω οτι αναφέρθηκε παραπάνω αλλά το άκουσα χτες στο ράδιο απο εργατολόγο και μάλιστα στον πληθυντικό: οι στέιτζερς.
    Ντίνο, έχει εξαφανιστεί μόνο στην κρατική τηλεόραση.

  186. Βαμβάκος said

    Αγαπητέ Κε Σαραντάκο,
    Καλώς σας βρήκα!
    Μόνο καλά λόγια έχω να πω για τα ιστολόγιά σας.
    Τώρα για το σχόλιό σας :
    ——————————————————————————
    Δεν έλεγα, πάντως, ότι το “στέιτζ” αποτελεί “συμβάν στρέβλωσης της δόκιμης ελληνικής γλώσσας”. Στην ενσωμάτωση νεολογισμών και δανείων λογικό είναι να υπάρχουν αμφιταλαντεύσεις. Ακόμα κι αν τελικά επικρατήσει το ‘στέιτζ’ η ελληνική θα συνεχίσει να χαίρει άκρας υγείας -μήπως “στρεβλώθηκε” η τουρκική όταν ενσωμάτωσε “λανθασμένα” τον νεολογισμό “πατάτα”; (Την πατάτα τη λένε patates οι γείτονες, διότι έτσι τη διαλαλούσε ο ρωμηός μανάβης -το ίδιο ισχύει και για τη ντομάτα, τα μπαρμπούνια κτλ.)
    ——————————————————————————
    μπορώ να σας πώ ότι το «συμβάν στρέβλωσης της δόκιμης ελληνικής γλώσσας» δεν αφορούσε το stage (σταζ). Απλώς η φράση μου αυτή αφορούσε γενικά την ελληνική γλώσσα αλλά χρησιμοποίησα λάθος ..νήμα για την παρέμβάσή μου.

  187. Βαμβάκος said

    Αγαπητή Μαρία,
    Σε ευχαριστώ για την προσοχή σου στην επιστολή μου περί σταζ!

  188. nickosl said

    Η διαδήλωση των στέιτζ που μόλις τελείωσε νομίζω ότι έβαλε τέλος στο ερώτημα. Παρότι είχα συμφωνήσει με τον Νικοκύρη για το σταζ, όταν βλέπεις 10 χιλιάδες κόσμο που είναι η ζωή του αυτή να τα λέει στέιτζ, είναι πρόβλημα να διατηρείς το σταζ. Είναι σαν να τοποθετείς τον εαυτό σου έξω από την πραγματική χρήση της λέξης. Και δεν μπορεί να ριμάρει και το παρακάτω σύνθημα (δεν ήταν από τα καλύτερα, αλλά είναι ενδεικτικό της ξαφνικής και μαζικής εισόδου ανθρώπων στην πολιτική και στο κίνημα):

    Αντί για ένσημα θα μας κολλήσεις έιτζ
    είναι άρρωστο το πρόγραμμα των στέιτζ

  189. #188
    με ασεπ και με σταζ,
    ίδιος ο ιδρώτας στάζ’.

  190. sarant said

    Στάζ…υμπε, αυτό είναι δικό σου ή το λέγαν πράγματι;

  191. Δικό μου· έμπνευση της στιγμής.

  192. Dinogaroux said

    Για να τελειώνουμε, ως προς το θέμα «Σταζ (stage) ή Στέιτζ (stage)» δεν μπορεί και δεν πρέπει να υπάρχει διχογνωμία: η γαλλική λέξη stage > σταζ (εξ ής και το περί ού ο λόγος θέμα) δεν έχει καμία σχέση με την αγγλική λέξη stage > στέιτζ, ει μη μόνο την ίδια λατινική ορθογραφία.
    Ο Γιακουμάτος, που δεν πρέπει να’χει αλλάξει πολύ από την εποχή που παίζαμε μαζί bowling στο Holiday Inn, προ αμνημονεύτων, θα καταλάβαινε και δεν θα επέμενε.

  193. nickosl said

    Οχι, δεν τελειώνουμε. Το θέμα είναι ότι ασχετα με την προέλευση της λέξης, η λέξη stage έχει ελληνοποιηθεί ως στέιτζ για να καταγράψει τη συγκεκριμένη σχέση εργασίας και έτσι τη λένε όλοι όσοι δουλεύουν εκεί. Καθε αναζήτηση προς το σταζ διαχωρίζει αυτούς που μιλάνε για το θέμα με αυτούς που το βιώνουν

  194. Angelos said

    Ασχέτως πάντως της αρχικής προέλευσης της λέξης, με δεδομένο ότι στα αγγλικά σημαίνει και «περίοδος», «βήμα», «στάδιο» (όπως είπε ο οικοδεσπότης στην αρχή), θεωρητικά θα μπορούσε να χρησιμποποιηθεί με την έννοια που έχουν τα stage σε εμάς. Δηλαδή «…working in a STAGE program is just a stage for him until he finds a full-time job». Θεωρητικά, ίσως, μόνο, αλλά πάντως θα μπορούσε. Αν βέβαια η στη Γαλλία χρησιμοποιούν τον όρο για το ίδιο πράγμα, ενώ στην Αγγλία όχι (και η Κοινοτική λέξη είναι μόνο η γαλλική), ε, τότε φαντάζομαι το γαλλικό stage είναι πιο σωστό.

  195. Dinogaroux said

    Περί αυτού ακριβώς πρόκειται: ελληνοποιήθηκε αρχικά ως «στέιτζ» από άσχετους και ημιμαθείς (τάχαμου αγγλομαθείς) ίνα μη τι χείρον είπω. Για τη «συγκεκριμένη σχέση εργασίας» όπως λες, οπουδήποτε εκτός Ελλάδος κι αν βρεθείς και σε οποιαδήποτε γλώσσα κι αν μιλήσεις για «στέιτζ», κανείς δε θα καταλάβει. Κατ’εξαίρεσιν, οι ισπανόφωνοι, πορτογαλόφωνοι και ιταλόφωνοι που έχουν, λόγω λατινογενούς προέλευσης, οικειοποιηθεί και ενσωματώσει τον όρο «stage», «estagio», «estagio», «stagio», κλπ., με την έννοια που μας απασχολεί εδώ, δεν έχουν πρόβλημα. Ταύτα και μένω, που λέγαν κι οι παλιοί.

  196. nickosl said

    Ως προς το ποιο είναι το ορίτζιναλ σωστό, το θέμα είναι λυμένο. Δεν ανεσυρα το θέμα γιατί αμφέβαλα ξαφνικά γι’αυτό. Σταζ είναι το σωστό. Το θέμα είναι όμως αν είναι σωστό να το λέμε σταζ και όχι στέιτζ, αφού ήδη έχει ελληνοποιηθεί ως «στέιτζ» στο επίκέντρο της χρήσης του, εκεί που δεν αλλάζει με τίποτα, στους ίδιους τους εργαζόμενους.

    Να το πω αλλιως με ένα παράδειγμα που μου ήρθε. Είναι σωστό το βε-σε ή το ντάμπλιγιου-σι; Το δεύτερο προφανώς αφού προέρχεται από το Water Closet. Κι όμως στα ελληνικά ρωτάμε: «πού είναι το βε-σε;» (αλήθεια πού είναι;), παραβλέποντας την προέλευση.

    Αν το «βε-σε» ελληνοποιήθηκε από τάχαμου γαλλομαθείς που λέει κι ο Ντινος, το στέιτζ ελληνοποιήθηκε από τον κόσμο που είδε Stage και είπε στέιτζ πολύ απλά και σωστά κατά τη γνώμη μου.

    Αν ήταν λέξη που δεν είχει εκλαϊκευτεί εδώ και δεκα χρόνια, δεν θα αρνιόμουν να διορθωθεί, αλλά πλέον είναι μαζικής χρήσης. Καθε προσπάθεια σε αυτή την κατεύθυνση προκαλεί διχασμό στο λόγο.

  197. #194, υποθέσεις δεν χρειάζονται. Το θέμα είναι ξεκαθαρισμένο (δες τις 3 γλώσσες):
    http://ec.europa.eu/stages/index_en.htm

  198. nickel said

    Δεν ξέρω αν είναι καλό παράδειγμα το βεσέ, γιατί προέρχεται από τη γαλλική χρήση του W-C, που προφέρεται βεσέ από τους Γάλλους. Ίσως είναι πιο πιθανό να ακούσεις «Où est le wc?» παρά «Where’s the WC?». Αλλά αυτό, όπως και να το προφέρεις, είναι το ίδιο πράγμα. Το σταζ, άμα το προφέρεις στέιτζ, γίνεται άλλο πράγμα. Γι’ αυτό, ας συνεχίσουμε την προσπάθεια, και μπορεί και οι αναμεμιγμένοι στο πρόγραμμα, αυτοί που βγαίνουν μπροστά και δεν έμαθαν ακόμα πώς λέγεται αυτό που τους απασχολεί, κάτι να ακούσουν, κάτι να ψυλλιαστούν.

  199. Τείνω να συμφωνήσω με τη λογική του Nickosl, τελικά.

  200. sarant said

    Εγώ δεν θα συμφωνήσω ακόμα, αλλά βρίσκω τα επιχειρήματά του πολύ ισχυρά.

  201. Ελένη said

    Πάντως πριν από μερικές μέρες, είδα σε εφημερίδα (μάλλον στα ΝΕΑ) αρθράκι που έγραφε «σταζ» για τη δουλειά και «stager» -έτσι με λατινικούς χαρακτήρες- για τον εργαζόμενο…

  202. nickel said

    Στα διαδήλωση έγραφαν STAGE στα πανό και δεν ξέρω τι φώναζαν γιατί το βιντεάκι τα έχει φάει αυτά και έχει κρατήσει τα «σταζ» της κοπέλας που κάνει το ρεπορτάζ.
    http://www.megatv.com/summaries.asp?catid=14539&subid=2&pubid=4830742

  203. Μαρία said

    Στάζυ, αν και μεις διατηρούσαμε τη λέξη πρακτική όπως π.χ. οι Γερμανοί και δε δανειζόμασταν αυτή τη μαλακία δε θα τσακωνόμασταν τώρα.

    (Χα χα, μόλις τώρα ο Λοβέρδος μίλησε για σταζιέρ, ενώ η Ντόρα παράτησε το στέιτζ και υιοθέτησε το γαλλικό με τη γνωστή εννοείται προφορά.)

    Τώρα αν υπερπολιτικοποιήσουμε το θέμα, θα πούμε οτι στέιτζ είναι το σταζ του νεόφτωχου.

  204. #203 Το ηλεμήνυμα το έλαβες;

  205. Στον προφορικό λόγο του ΑΠΕ-ΜΠΕ ο μπαχτσές έχει απ’ όλα…
    http://www.naftemporiki.gr/video/video.asp?id=20188

  206. Πάπιας said

    Έχει εκλαϊκευτεί εδώ και δέκα χρόνια? Ναι? Πωπωπω σε ποιο λαό έχει γίνει αυτή «εκλαϊκευση»?

    Τίποτα δεν έχει εκλαϊκευτεί, αν είχε πράγματι γίνει μέρος του λόγου, τότε δεν θα υπήρχε αυτό το άρθρο. Είναι πολύ απλό το ζήτημα: αν κάτι είναι λάθος, διορθώνεται, ειδικά σε περιπτώσεις ξένων γλωσσών και νέων εννοιών (ούτε καν νέων απόλυτα, βλ. ΣΩΝ μάδερφακιν Κόννερυ).

  207. nickosl said

    Ημουν στη διαδήλωση και δεν υπάρχει ούτε ένας να το λέει σταζ. Μάλιστα η λέξη σταζ για πολλούς εργαζόμενους έχει γίνει σύμβολο της όψιμης ενασχόλησης των ΜΜΕ μαζί τους. Δείτε και στο ρεπορτάζ που δίνει ο Στάζιμπος ότι σταζ το λεει η δημοσιογράφος στο στούντιο (εκεί που υπάρχει και η απόσταση και η πίεση για το «σωστό»), ενώ η ρεπόρτερ το λέει στέιτζ.

    Γι’αυτό και κάνει λάθος ο Πάπιας. Μπερδεύει το γραπτό λόγο με τον προφορικό. Η εκφορά του stage είχε λυθεί εδώ και πολλά χρόνια στην πράξη: είναι στέιτζ. Αυτοί που δεν το είχαν λύσει είναι αυτοί που δεν είχαν καθημερινή τριβή με τη λέξη (όπως κι εγώ). Και η λέξη κυκλοφορεί εδώ και πολλά χρόνια. Τη θυμάμαι όταν ήμουν προπτυχιακός (97-2001) να συζητιέται από γνωστούς μου που μόλις είχαν αποφοιτήσει. Οπως και να το κάνουμε είναι πολλές φουρνιές εργαζόμενων που εχουν περασει από εκεί τόσα χρόνια και πρέπει να θεωρείται καθιερωμένη.

  208. Πάπιας said

    Πιστεύω ότι υπάρχουν κάποια σφάλματα στη λογική σου:

    1. Δέχομαι αδιαμαρτύρητα ότι το είχες ακούσει από κάποιους γνωστούς σου ~ όμως αυτό δεν αποδεικνύει ότι αποτελεί λαϊκή έκφραση. Ακόμα κι αν μεγάλη πλειοψηφία των άμεσα ενδιαφερόμενων το έλεγε στέιτζ, πάλι δεν είναι λαϊκή έκφραση μιας και δεν την ήξερε (υποθέτω και ομολογώ δεν έχω κάποια χειροπιαστά στοιχεία γι’αυτό) η πλειοψηφία του πόπολου.

    2. Δέχομαι την προσωπική σου μαρτυρία ότι όλοι στην διαδήλωση το λέγανε στέιτζ. Αντιπαραθέτω το παράδειγμα του Σιν Κόννερυ κι εξηγώ για το βεσέ ότι είναι μάλλον σύνηθες να χρησιμοποιούνται όσο το δυνατόν ευκολότερες εκφράσεις, άλλο το νταμπλγιουσι και άλλο το βεσέ. Μια άλλη περίπτωση είναι τα Καρφούρ ~ κάποιοι τα έλεγαν Κέρφορ, μήπως έπρεπε να μην διορθωθεί κι αυτό?

    3. Επειδή μιλάμε όλοι λίγο πολύ αγγλικά και είναι ΤΕΛΕΙΩΣ άσχετη νοηματικά λέξη σε δαύτα μου είναι τρομερά δύσκολο να μην το θεωρήσω λάθος.

    Προς θεού δεν εννοώ να γυρνάει κανείς να κάνει τον ξερόλα (α λα ανέκαθεν, σανίτιδες κλπ), αλλά προς το παρόν εγώ βλέπω ότι ουσιαστικά έχουμε δεύτερη περίπτωση Sean.

  209. Ακολουθεί σεντονάκι…

    Έκανα μια μικρή έρευνα με τον γούγλη στο επιφανειακό web, και με τις δικές τους μηχανές αναζήτησης σε μερικά σχετικά site του υπόγειου web (όπου δεν απαιτείται συνδρομή), και ιδού τα αποτελέσματα:

    Στον τύπο (μέσω google και των δικών τους μηχανών αναζήτησης, για Ελευθεροτυπία, Βήμα, Νέα, Ριζοσπάστη και Αυγή), βλέπω ότι αποφεύγεται συστηματικά τόσο ο όρος στέιτζ, όσο και ο σταζ. Προτιμάται ο ξένος stage, οπότε ξεμπερδεύουν με το πρόβλημα. Εξαίρεση ο Ρ, όπου εντόπισα σποραδικές εμφανίσεις του Στέιτζ, π.χ., εδώ.

    Ο ΟΑΕΔ τώρα, έχει ανέκαθεν την «απόκτηση εργασιακής εμπειρίας (STAGE)» και ξεμπερδεύει κι αυτός. Από το 1999 που βρίσκω site του, μέσω του wayback machine, εντοπίζω ελληνική διαδικτυακή παρουσία των stage.

    Οι εκπλήξεις έρχονται από τα πρακτικά της Βουλής. Στο διαδικτυακό της τόπο είναι ευρετηριασμένο το υλικό από το 1997 και μετά. Αυτό μεταξύ 1994 και 1997 υπάρχει μεν, αλλά δεν «αντιδρά» στις αναζητήσεις. Εδώ, λοιπόν, υπάρχει και ο παράγοντας πρακτικογράφος. Πώς καταγράφει αυτό που έχει ακούσει; Ελληνικά, φωνητικά, ή αγγλικά, γαλλικά; Παίζουν όλοι οι συνδυασμοί, παρά ένας· εντόπισα στα πρακτικά stage, stages και σταζ! Συμπεραίνω, λοιπόν, ότι ειπώθηκε κυρίως το στέιτζ, σίγουρα 2 φορές το σταζ (με πρόδηλη την αμηχανία του πρακτικογράφου που γράφει με σταζ με κεφαλαία), και ίσως περισσότερες, αν υποθέσουμε γαλλομαθή πρακτικογράφο που το κατέγραψε ως stage. Πάμε στα δύο -τουλάχιστον- σταζ:

    Χρήστος Πρωτόπαπας (Υφυπ. Εργασίας και Κοιν. Ασφαλίσεων) στις 21/05/1999:

    Στο πρόγραμμα εργασιακής εμπειρίας, στο περίφημο ΣΤΑΖ, μαζέψαμε τριάντα χιλιάδες αιτήσεις από επιχειρήσεις. Απορώ, πράγματι, γιατί ήταν κακό να ζητήσουμε από την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση να κάνει την έγκριση για τις τέσσερις χιλιάδες θέσεις εργασιακής εμπειρίας των νέων πτυχιούχων;

    Μαριέττα Γιαννάκου-Κουτσίκου στις 20/10/2000:

    Και βέβαια, κύριε Υπουργέ, θα γνωρίζετε καλά ότι προεκλογικά οι υποψήφιοι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ και το κόμμα έδωσαν τα ονόματα για το ΣΤΑΖ (stage) 3 και ΣΤΑΖ4. Αυτό το ξέρουν όλοι. Δεν αποτελεί καν αντικείμενο της ερώτησης. Είναι μέσα στα δεδομένα δυστυχώς.

    Η ίδια, ωστόσο, μερικά λεπτά μετά, καταγράφεται, προφανώς από τον ίδιο πρακτικόγραφο, διαφορετικά:
    Υπάρχει πίεση του κυβερνώντος κόμματος και των Βουλευτών του. Αλλά σας μνημόνευσα στην πρώτη μου ομιλία το stage 3 και το stage 4.

    Σε ό,τι αφορά την παλαιότερη καταγραφή του stage(s), τα πρωτεία ανήκουν στον πληθυντικό αριθμό:

    Ανέστης Σαατσόγλου στις 19/12/1998:

    Τρισήμισι χιλιάδες θέσεις εργασίας, με το πρόγραμμα εργασιακής εμπειρίας «stages», δεκαέξι χιλιάδες θέσεις εργασίας με το πρόγραμμα κατάρτισης ανέργων, εκατό χιλιάδες θέσεις εργασίας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις και ΔΕΚΟ με το πρόγραμμα κατάρτισης, δημιουργία θέσεων εργασίας για ειδικές κατηγορίες ατόμων – κοινωνικού αποκλεισμού, παλλινοστούντων Ποντίων, ψυχικής υγείας, τέσσερις χιλιάδες οκτακόσιες θέσεις με το πρόγραμμα των τοπικών συμφώνων απασχόλησης κλπ.

    Και στον ενικό, 11 μήνες μετά:

    Μιλτιάδης Παπαϊωάννου (Υπ. Εργασίας και Κοιν. Ασφαλίσεων) στις 15/10/1999:

    Φτιάξαμε, λοιπόν, τα δυο προγράμματα. Από κει και πέρα φτιάξαμε άλλα ειδικά προγράμματα. Και τα δυο σημαντικά προγράμματα, που είναι σε εξέλιξη και έρχεται το τρίτο, είναι τα προγράμματα για την απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας, το stage 1 και stage 2. Το πρώτο αφορούσε αποφοίτους ΑΕΙ, ΤΕΙ, και το δεύτερο είχε στόχο να δώσει απασχόληση σ’ αυτούς που έχουν τελειώσει τα ιατρικά, και παραϊατρικά επαγγέλματα. Τοποθετήθηκαν ήδη δυόμισι χιλιάδες στα πλαίσια του stage 2. Δηλαδή οι νέοι αυτοί εργάζονται τούτη τη στιγμή.

    Παρεμπιπτόντως, ιδού ένα «σταζ» του 2002, όταν δεν τολμάς να μεταφράσεις ότι ένας διαιτητής περνά κι αυτός από μαθητεία:

    Να σημειωθεί ότι στους αγώνες θα χρησιμοποιηθούν και τρεις δικοί μας διεθνείς διαιτητές της κατηγορίας εξέπσιονελ, που πέρασαν από το ειδικό σταζ της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Πάλης (FILA).

  210. …και Καθημερινή, στην τρίτη παράγραφο.

  211. Μαρία said

    Άντε, στο δελτίο της ΕΤ3 γραμμένο ΣΤΑΖ.

  212. Μαρία said

    Άλλη μια γαλλικούρα δέχτηκε αγγλική επίθεση-παραμόρφωση. Τίτλος σε δελτίο ειδήσεων:ΡΕΒΕΓΙΟΝ ΧΩΡΙΣ ΝΤΑΜΠΛ ΝΤΟΤ, για να μην πληρώνουν τα διπλά οι πελάτες, όπως σχολίασε ο αγγλομαθής ετυμολόγος ρεπόρτερ.

  213. sarant said

    Ευτυχώς που το εξήγησε! Πολύ καλό, ποιο κανάλι ήταν;

  214. Μαρία, η διπλή τελεία (νταμπλ ντοτ) στα ρεβεγιόν είναι σχεδόν καθιερωμένη, τουλάχιστον εδώ και μια πενταετία!

    Ο ατσίδας ρεπόρτερ μιλούσε σοβαρά; Αν ναι, πάει τσιφ για βραβείο Πορτοκάλος.

  215. Μαρία said

    Στον Άλφα, στο μοναδικό δελτίο που πρόλαβα, γιατί έχουμε και άλλες δουλειές που λέει κάποιος. Σοβαρά μιλούσε και μη κοροϊδεύεις Τιπού τις λαϊκές παρετυμολογίες του κάθε μαρκουτσάκια. Εννοείται οι άνθρωποι της νύχτας, ο Στηβ π.χ. κι όλη η κουστωδία ταμπλ έλεγαν στον άλλο δημοσιογράφο, τον καλοπληρωμένο, αλλά αυτός επέμενε στο νταμπλ.

  216. Μαρία said

    Απίστευτο, ρε παιδιά, αλλά το έχουν γραμμένο έτσι: double dot
    http://www.alphatv.gr/index.asp?a_id=89&news_id=40383
    Ω μπωωω!

  217. Μαρία said

    Και το μεταφράζει διπλή χρέωση.

  218. Ας προτείνουμε λοιπόν τον Π. Γραμμέλη για Τσαπατσούλιτζερ, αν όχι και για Μέγα Ταξιάρχη της Διπλής Τελείας.

  219. #216-216 μ’ όποια δασκάλα καθήσεις…

  220. Μαρία said

    Αμ δίκιο έχει ο Τιπού που λέει οτι πάλιωσε. Εγώ έχω μείνει πίσω.
    Η τατιανική ερμηνεία με τα περεστιγμένα στη μουσική σχίζει.

  221. sarant said

    Αυτό το double dot είναι αριστούργημα! Κάτι σαν το bus class
    http://www.sarantakos.com/language/mpasklas2.html

    (το οποίο θα βγει τώρα ο Μπουκάν και θα μου πει ότι το έχουμε ξανασυζητήσει)

  222. Μαρία said

    Παρηγοριέμαι, Νίκο, που ούτε εσύ το είχες πάρει είδηση. Στη λεξιλογία η Αλεξάνδρα το τσίμπησε πάλι απ’ τον ίδιο δημοσιογράφο. Πάει, απο τότε που πολιτεύτηκε ο Παναγιωτόπουλος με τση γαλλικούρες του, χάθηκε η ποιότητα, πέσαμε στους bus class.

  223. nickosl said

    Ενα αντίστοιχο με το νταμπλ ντοτ που κυκλοφορεί είναι το Κις Λορέν, το οποίο, όταν οι γονείς μου το μαγείρευαν τη δεκαετία του ’80 μου έλεγαν ότι είναι το φιλί της Λόρεν (quiche –> kiss), ότι δήθεν κάποιος μάγειρας το ονόμασε έτσι σε ένδειξη θαυμασμού στη Σοφία Λόρεν. Πέρασαν τα χρόνια και νόμιζα ότι ήταν απλώς άγνοια των δικών μου. Στην εκπομπή ψευτομαγειρικής που έχει ο ALPHA όμως πριν από κάνα μήνα άκουσα ξανά την ίδια ιστορία, άρα είναι παρεξήγηση που κρατάει 20ετία..

  224. εἶναι ἀλήθεια ὅτι τὸ Peugaut οἱ άγγλόφωνοι τὸ προφέρουν Πιούγκοτ;

  225. ΣοφίαΟικ said

    Όχι, Κορνήλιε, το προφέρουν Πιούζο.

  226. Μπουκανιέρος said

    Άρα το «παίζω σε διπλό νταμπλό» είναι, τελικά, πλεονασμός…

  227. ΣοφίαΟικ said

    Κι οι πιο σικατοι πέζοου

  228. #244: Κορνήλιε, μάλλον εννοείς το Peugeot… Καλά να μην ξέρεις ελληνικά, αλλά ούτε γαλλικά πια; Τελοσπάντων, τι σας μαθαίνουνε στα του Αδώνιδος φροντιστήρια;

  229. Μαρία said

    Κυκλοφορεί με πέζοου στις τσαμς ελάισες.

    Και άντε γιούργια στο νταμπλά με τα κουλούρια, για να μη μας έρθει κανένας νταμπλάς χριστουγεννιάτικα.

  230. Είστε όλοι αμαθέστατοι. Εξηγώ ακολούθως την αληθή ετυμολογία των όρων bus class και double dot, διά της εγκύρου μεθόδου του +πατρός Αποστόλου (ευλόγησον).

    Το bus class σημαίνει ότι οι λαϊκάντζες των χθαμαλωτέρων τάξεων παίρνουν το bus (αστοριανιστί «μπάσο»), γιατί δεν έχουνε λεφτά για taxi. Άρα είναι «τάξεως λεωφορείου», αγγλικανιστί bus class.

    Το double dot δεν έχει, βεβαίως, σχέση με τη διπλή παρεστιγμένη, όπως διαδίδουν διάφοροι εχθροί του ελληνισμού και πράκτορες της Νέας Τάξεως. Πρόκειται για απλουστευμένη γραφή του παλαιογαλλικού (ήδη στο Άσμα του Ρολάνδου) double d’hôte, που θα πει «η διπλή του οικοδεσπότη». Ως γνωστόν, τη διπλή του οικοδεσπότη την τρώμε στο ρεβεγιόν της πρωτοχρονιάς. Όλες τις άλλες μέρες τού τρώμε τη Μονή.

  231. ΣοφίαΟικ said

    Ο νταμπλας είναι το διπλό χτύπημα;
    😆

  232. Μαρία said

    Σοφία, φαντάζομαι τη γιαγιά σου τη ράφτρα να λέει νταμπλ φέις και να νταμπλάρει τις δαντέλες.

    Πέρα απ’ την πλάκα, αυτές οι παρερμηνείες είναι πολύ διδακτικές. Ποιος ξέρει μετά απο χρόνια, όταν και αν επικρατήσουν, πόσοι σαν εμάς καλή ώρα θα παιδεύονται να βρουν απο πού κρατάει η σκούφια της έκφρασης.

  233. ΣοφίαΟικ said

    Άσε τα ραψίματα Μαρία, γιαιτ τις προαλλες επεμενε κάποιος ότι οι εφαρμοστές φούστες, που εγώ τις ηξερα στενές ή ίσιες, τις λεγαμε από παντα πενσιλ.
    Αλλά και στη μεταγλώτισση στην τηλεόραση, νταμπλάρεται η φωνή, ε; Εκ του double-αρω.
    Θα διαφωνήσω όμως και με τον ανθέλληνα και αρχισυνωμότη Τιπουκειτο για το μπασκλας. Ως γνωστόν αγγλιστί bass είναι το λαβράκι. Εννοεί επομένως την συμπαθή ταξη των ψαράδων η έκφραση, και φυσικά οι ψαράδες, παιδιά της πιατσας και του λιμανιού, τι τάξη κι αυτή… Βρωμάνε και ψαριλα…

  234. 228 πρέπει νὰ ἐγκαινιάσω καὶ γαλλικὰ παροράματα.

  235. Μαρία said

    Το πένσιλ κι άλλα παρόμοια τα έμαθα απο σας εδώ, μια φορά που τα λέγατε με την Ππαν. Αλλά κι οι ξαδέρφες μου που πάνε με τη μόδα και είναι τριανταπεντάρες πένσιλ δε λεν.
    Το κλος πώς το λένε;

  236. nickosl said

    Θεωρώ ότι το φαινόμενο που συνεχίζουμε να συζητάμε με όλο και πιο πλούσια παραδείγματα έχει δυο ακόμη παράγοντες που το ενισχύουν και δεν ανάγεται σε κάποια «αγγλο/αμερικανο-δουλία».

    τον πρώτο λόγο νομίζω τον έχω ξανα-αναφέρει και είναι ότι σήμερα περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν αγγλικά (άρα είναι ένα βήμα προς τα μπρος) και έτσι δεν περιμένουν την από-τα-πάνω προσφερόμενη προφορά όπως θα γινόταν πριν από 50 χρόνια. Οι γαλλικές και άλλες λέξεις που στραβοπροφέρονται είναι παράπλευρες απώλειες.

    Ενας δεύτερος λόγος είναι ότι λόγω ίντερνετ κλπ έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι διεθνές επικοινωνίες και έτσι ακόμη και τις γαλλικές λέξεις αναγκάζεται πολύς κόσμος να τις προφέρει αγγλικά. πχ. Εχω γνωστούς που ασχολούνται με επιστημονική φαντασία και τα βραβεία Ουγκώ τα λένε βραβεία Χιούγκο. Μισοβοηθάει και η άγνοια γαλλικών και πολλά αλλά, αλλά ας παραδεχτούμε ότι αν μιλάς με γνωστούς συναδέλφους σε ΗΠΑ, Αγγλία κλπ θα τα λες συνέχεια Χιούγκο Πράιζις και έτσι θα σου μείνει και στο Ελλάντα.

  237. ἀλλὰ πόθεν συμπεραίνει ὁ Τιπ. ὅτι δὲν ξέρω ἑλληνικά; λοιπόν, θὰ ἀποκαλύψω τὴν ἀληθῆ τοῦ bass class ἐτυμολογία γιὰ νὰ μὴ τὸ πάιζει ἔξυπνος. πρῶτα πρῶτα τὸ σωστὸ εἶναι clas ἀπὸ τὸ κλάσις=θραῦσις. ὅσο γιὰ τὸ bass εἶναι τὸ δωρικὸ βάσσα (ὁμηρ. βήσσα=φαράγγι). πρόκειται γιὰ αὐτοὺς τοὺς κακόμοιρους ποὺ ἔσπαγαν πέτρες στὰ φαράγγια, κάτι λοῦμπεν τύποι δηλαδή.

  238. Μαρία said

    ΝίκοΛ οι λόγοι είναι προφανείς μάλλον ένας, η κυριαρχία των αγγλικών όπως παλιότερα των γαλλικών. Το έχουμε ξανασυζητήσει το θέμα. Στο Χιούγκο όμως υπάρχουν τα πολλά άλλα, ενώ με τον κουτουπιέ των τσαγκάρηδων δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα.

  239. nickosl said

    Εγραψα το προηγούμενο σημείωμα για να πω ακριβώς το αντίθετο Μαρία, ότι δεν οφείλεται απλώς σε αλλαγή κυριαρχίας, αλλά σε αλλαγές/προκλήσεις προς το καλύτερο (θεωρώ εγώ). Το καλύτερο είναι ότι έστω με λάθη περισσότεροι αριθμητικά άνθρωποι νιώθουν να έχουν σχέση με όλα αυτά και να μπορούν να διαβάσουν το STAGE έστω στέιτζ και το Hugo έστω Xιούγκο.

  240. Μαρία said

    Εσύ μίλησες για δουλεία όχι για κυριαρχία. Δηλαδή αμφισβητείς την κυριαρχία της αγγλικής; Απλώς την κουτσομαθαίνουν περισσότεροι, αλλά και περισσότεροι τελειώνουν το σχολείο. Έχουμε επίσης ξαναπεί οτι άλλαξε το μοντέλο του μορφωμένου με το οποίο συνδεόταν η κυριαρχία της γαλλικής. Δε θέλω να επεκταθώ στις σημερινές μεθόδους διδασκαλίας της ξένης γλώσσας, πάντως δε θεωρώ πρόοδο να λες Χιούγκο τον Ουγκώ σε περίπτωση που αγνοείς το δεύτερο.

  241. nickosl said

    ΟΚ, λέω ας το θέσω ως εξής. Το γεγονός είναι ότι σήμερα μπορεί να σταθεί -και να το ακούσεις σε μια παρέα- Χιούγκο. (διαλέγω το χειρότερο παράδειγμα). Πριν από 50 χρόνια ήταν αδύνατο. Ερωτημα: αυτό οφείλεται μόνο α)στο ότι τα γαλλικά τότε είχαν μεγαλύτερο κύρος; β)ότι έχουμε υποχώρηση της μόρφωσης/κουλτούρας κλπ;

    Ή χρειαζόμαστε και το γ)ότι υπάρχουν πολλοί περισσότεροι άνθρωποι, μεγαλύτερα και πιο ανεξέλεγκτα κοινωνικά δίκτυα που θα τριφτούν αν όχι με τον Ουγκώ τουλάχιστον με τα βραβεία που φέρουν το όνομά του σε σχέση με παλιότερα;

    Εγώ νομίζω ότι το γ είναι το βασικό, το α είναι επικουρικό και το β πρέπει να απορριφθεί

  242. Μαρία said

    Δεν θα απέρριπτα τόσο εύκολα το β. Αλλά ανοίγει τεράστια κουβέντα για το τι είναι μόρφωση κλπ. Μεγαλύτερη πληροφόρηση υπάρχει και πολύ επιφανειακή συχνά σχέση με τα πράγματα.
    Η ουσία της διαφωνίας μου βρίσκεται στο γεγονός οτι όταν η εκπαίδευση γίνεται ταξικά πιο ανοιχτή σερβίρονται κουτσουρεμένες γνώσεις και υπάρχει ισοπέδωση προς τα κάτω με το πρόσχημα της ισότητας. Γι’ αυτό και με ενοχλεί ο Χιούγκο. Για μένα είναι προτιμότερο να μην τον ξέρει κάποιος καθόλου.

  243. #216
    Πρόκειται για γραφή του colon
    🙂

  244. sarant said

    Νίκο Λ. τα βραβεία Χιούγκο καλώς λέγονται Χιούγκο (αν και στη Γαλλία δεν ξέρω’ ίσως να τα προφέρουν Ουγκό εκεί), διότι δεν είναι ονομασμένα από τον Βίκτωρα Ουγκώ αλλά από τον Χιούγκο Γκέρνσμπακ, λουξεμβουργιανό μετανάστη (Hugo Gernsbacher αρχικό όνομα) που έγινε Αμερικανός και έβγαλε το πρώτο περιοδικό ΕΦ.

  245. ΣοφίαΟικ said

    235: oι κλος δεν είναι πολύ στη μόδα, αλλά καιοι αγγλοι κλος τις λένε, όπως τα καπέλλα κλος, αλλά τις λένε και μπελ. Με την κουβέντα περί γαλλικών σκεφτομαι ότι στην Αγγλία είσαι μορφωμένος άμα μιλάς γαλλικά.
    Αλλά και στην Ελλάδα η εκμάθηση δεύτερης γλώσσας στα σχολεία δεν εφαρμόζεται; Επομενως δεν μαθάινουν γαλλικά;
    Έχει καταντήσει η γνωση της γαλλικής κουτσα- στραβά να είναι δειγμα υψηλού μορφωτικού επιπέδου;
    Εγώ βλέπω άλλο παντως: προς το τελος της δεκαετίας του ’90 ο αριθμος των Ελλήνων φοιτητών στην Αγγλία έιχε ξεπεράσιε καθε προηγούμενο Τωρα αυτοί είναι τριανταρηδες και η μονη εμεπιρία τους έξω απο τα σύνορα ήτνα το κατσικοχώρι της Αγγλίας που σπούδασαν και απο εφημερίδες η Σαν γιατι αυτή διαβαζεο σπιτονοικοκύρης τους, και αυτα βλέπουμε να αναπαράγουν κaι να έχουν σημείο αναφοράς.Γιατί φυσικά στην Αγγλία δεν έκαναν παρέα με αριστοκράτες στα καλά πανεπιστήμια, κι οπως η καλλιέργεια δεν είναι μερος της παιδείας εκεί, όπως πήγαν ήρθαν. Και τώρα δουλεόυν στα ΜΜΕ και γραφουν για πενσιλ και σταζ.

  246. Περί Χιούγκο: Σε σχέση με το παρελθόν, τα μισά παιδιά σήμερα ξέρουν τον Χιούγκο Μπος, και τ’ άλλα μισά δεν ξέρουν τον Ουγκώ (η υπερβολή για την έμφαση).

  247. nickosl said

    #244. Νίκο με σόκαρε η αποκάλυψή σου. Τι σου είναι η ημιμάθεια, ξεπετάγεται εκεί που δεν το περιμένεις. Είχα το πρόσωπο του Ουγκό (το γνωστό πορτρέτο) ταυτισμένο με τα βραβεία.

  248. sarant said

    Νίκο Λ, καλές γιορτές! Τον κ. Γκέρνσμπακ τον ήξερα από τα παλιά περιοδικά ΕΦ και τις ανθολογίες του Εξάντα, πολύ παλιά.

  249. (241) «Το γεγονός είναι ότι σήμερα μπορεί να σταθεί -και να το ακούσεις σε μια παρέα- Χιούγκο[…] Πριν από 50 χρόνια ήταν αδύνατο.»

    Πάλι θα φανερώσω την ηλικία μου (όχι ότι την κρύβω!), αλλά το περιοοδικό ΕΚΛΟΓΗ το θυμάστε; Δεν εννοώ το παλιό, που βασικά ήταν διασκευή του Reader’s Digest, παρά εκείνο το εξαιρετικό, μίμηση του New Yorker όπως ανακάλυψα αργότερα, που έβγαζε η Βλάχου το 1960-61. Είχε κοντά στα άλλα και μία στήλη επιγραφόμενη «Σημεία και Τέρατα», κυρίως με λάθη εφημερίδων. Εκεί μέσα θυμάμαι σχολίαζε μια απαρίθμηση – προφανώς μεταφρασμένη από τα αγγλικά – των πιο πολυδιαβασμένων συγγραφέων, όπου συγκαταλέγονταν μεταξύ άλλων οι Χούγκο, Πλάτο και Χόμερ.

    Πολύ θα ήθελα να ξανάβρισκα εκείνο το τεύχος – και όλα τα άλλα. Φοβάμαι πως χάθηκαν ότσν πλημμύρισε κάποια αποθήκη…

  250. nickosl said

    #248. Χρόνια Πολλά και σε σένα και σε όλους τους συμπλογκιανούς βέβαια.. Με την επιστημονική φαντασία δεν έχω μεγάλη σχέση. Διάβασα σχεδόν όλο το Βερν στο δημοτικό/αρχές γυμνασίου και μετά είπα να μείνω εκεί, έναν αιώνα πίσω..

  251. Γς said

    167:
    Όχι δεν μοιάζει με δασεία. Κανονικά προφέρεται. Απλώς αλλάζει το πρόθεμα, όπως συμβαίνει συχνά στη γλώσσα Λουγκάντα.

    Baganda είναι η μεγαλύτερη εθνική ομάδα της Ουγκάντα, με τρία εκατομμύρια και πολυπληθή διασπορά.
    Baganda (ενικός Muganda) τα μέλη της Baganda.
    Luganda η γλώσσα των Baganda και της Uganda.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: