Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το πηλήκιο του ελληνομέτρη

Posted by sarant στο 28 Σεπτεμβρίου, 2009


Στη χτεσινή Καθημερινή, ο Χ. Γιανναράς ξεκινάει το άρθρο του ως εξής:

Ναι, το είπε ο ανελλήνιστος: «Και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο»!
Υπήρξε υπουργός Παιδείας, υπουργός Εξωτερικών, ετοιμάζεται να είναι αυριανός πρωθυπουργός των Ελλήνων. Και δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» (αποτέλεσμα της διαίρεσης δύο αριθμών) από το «πηλήκιο» (στρατιωτικό κάλυμμα της κεφαλής).

Αναφέρεται βέβαια στον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος πράγματι, σε προεκλογική ομιλία του στην Κοζάνη στις 10 Σεπτεμβρίου φαίνεται να είπε «Μηδέν στο πηλήκιο» αντί για «πηλίκο». Ακούστε το και μόνοι σας (χάρη στον φίλτατο Ακίνδυνο που το ψάρεψε):
http://www.youtube.com/watch?v=Nvg8LG3aRNw#t=1m40s

Αλλά ας επιστρέψουμε στον ελληνομέτρη κ. Γιανναρά, ο οποίος στη συνέχεια, αφού παρομοιάσει τις εκλογές της Κυριακής με τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, όταν ο Βενιζέλος έχασε (αναπάντεχα;) και ακολούθησε η Μικρασιατική Καταστροφή, επαναλαμβάνει:

Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο».

Κατανοώ βέβαια την ευαισθησία του γνωστού διανοητή σε ό,τι έχει να κάνει με πηλήκια και άλλα στρατιωτικά εξαρτήματα. Ο ίδιος άλλωστε πιο κάτω στο άρθρο του θρηνεί διότι δεν υπήρξε «παρήγορη παρέμβαση» εκ μέρους, μεταξύ άλλων, της ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων, στο θέμα της εξαφάνισης των εθνικών θεμάτων από την προεκλογική ατζέντα. (Στα πόσα τανκς θεωρείται παρήγορη η  παρέμβαση, άραγε;).

Ξέρω επίσης ότι ο Γ. Παπανδρέου στο μικρόφωνο συνηθίζει τα σαρδάμ. Πριν από τις ευρωεκλογές, θα θυμάστε, είχε πει «στις κάλτσες» αντί «στις κάλπες», ενώ στο μεγάλο ντιμπέιτ είχε πει το γνωστό «πάση Θεού» και κάμποσα άλλα. Όμως, αναρωτιέμαι, και εδώ θα ήθελα και τη γνώμη σας. Από πότε τα σαρδάμ στοιχειοθετούν ελλιπή γνώση της ελληνικής; Πιστεύει κανείς σοβαρά ότι ο ΓΑΠ μπερδεύει το πράγμα πηλήκιο με το πράγμα πηλίκο; Ότι όταν ντύνεται φοράει κάλπες αντί για κάλτσες; Όχι βέβαια. Επομένως προς τι η επιμονή του Γιανναρά σε τέτοιας ποιότητας λάθη; Προσοχή, δεν λέω ότι κι εγώ δεν γελάω ακούγοντας τα σαρδάμ των πολιτικών, και κυρίως του ΓΑΠ, στην Ελληνοφρένεια. Όμως, άλλο μια εκπομπή ευτράπελου σχολιασμού και άλλο ένα υποτίθεται σοβαρό άρθρο. Αν και, τελευταία, η Ελληνοφρένεια είναι απείρως σοβαρότερη από τον κ. Γιανναρά, ο οποίος μάλλον σε επίπεδο Μάρκου Σεφερλή κινείται.

Πάμε παρακάτω. Ο Γ. Παπανδρέου, θα μου πείτε και θα έχετε δίκιο, δεν κάνει μόνο σαρδάμ. Κάνει και άλλα γλωσσικά λάθη που για ορισμένους δείχνουν ελλιπή γνώση της ελληνικής. Ωστόσο, υπήρξαν στο παρελθόν ηγέτες με άριστη γνώση της ελληνικής που δεν τα πήγαν και πολύ καλά στα καθήκοντά τους, όπως π.χ. ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Κατά τη γνώμη σας, ο χειρισμός της γλώσσας είναι από τα καίρια προσόντα ενός πρωθυπουργού;

Δεν διακατέχομαι από σπουδή να υπερασπιστώ τον Γ. Παπανδρέου, που άλλωστε δεν τον ψηφίζω, αλλά αγανακτώ με επιθέσεις σαν κι αυτή του κ. Γιανναρά (του οποίου το σχεδόν ρατσιστικό άρθρο δεν αντέχω να αναλύσω). Θυμάμαι πάντως ότι και τον Σημίτη τον κατηγορούσαν για “άθλια ελληνικά” αν και στη δική του περίπτωση τα περισσότερα ήταν ή προβλήματα άρθρωσης ή σαρδάμ. Όμως, τη μόδα την είχε ξεκινήσει το Πασόκ, με την ιταμή συνεργία του Ρένου Αποστολίδη, εναντίον του Έβερτ (Η Απωνία).  Οπότε, όλα εδώ πληρώνονται.

Advertisements

207 Σχόλια to “Το πηλήκιο του ελληνομέτρη”

  1. Μαρία said

    Την Απωνία την θυμήθηκε πρόσφατα κάποιος κακεντρεχής με αφορμή την υποψηφιότητα της Αλεξίας
    http://www.tvxs.gr/r76544

  2. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Είναι, δυστυχώς, αλήθεια ότι, είτε για πηλήκιον πρόκειται είτε για πηλίκον, το αποτέλεσμα εκατέρωθεν παραμένει τραγικά μηδέν.

  3. π2 said

    Αφού ξεκαθαρίσω ότι ούτε εγώ σκοπεύω να ψηφίσω τον ΓΑΠ, να πω ότι, στην εποχή των προβαρισμένων κινήσεων και των στρατιών των επικοινωνιολόγων που επιμελούνται τη δημόσια εικόνα των πολιτικών, μάλλον με συμπάθεια βλέπω τα σαρδάμ, τα λάθη και τις επικοινωνιακές αστοχίες όσων αποδεικνύονται κουμπούρες στο επικοινωνιακό μάθημά τους.

    Δεν ξέρω αν στον ΓΑΠ παρατηρείται το ίδιο φαινόμενο που έβλεπε κανείς στον Σημίτη, ο οποίος όταν μιλούσε σε άλλη γλώσσα (όχι μόνο τα γερμανικά) ή σε μη πολιτικά συμφραζόμενα (θυμάμαι πρόχειρα μια συνέντευξη όπου μιλούσε για τον Βέλτσο) δεν έκανε λάθη και εκφραζόταν με πολύ μεγαλύτερη ευχέρεια.

  4. Παύλος said

    Η διαφορά είναι ότι το πηλίκον δεν μπορεί να έχει από κάτω ένα σκέτο μηδενικό ενώ κάτω από το πηλήκιον αυτό συμβαίνει πολύ συχνά.

  5. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Διαβάζοντας το κείμενο, θυμήθηκα την περίπτωση της Υβόννης, Πριγκίπισσας της Βουργουνδίας, που πνίγηκε τρώγοντας ψάρι, μόνο και μόνο γιατί την κυττούσαν επισταμμένως (καμμία σχέση με την ιστορία) κάποιοι κακεντρεχείς (ψηφοφόροι της, sans doute…)

  6. To «Μηδέν στο πηλήκιο» δεν αποδεικνύει ότι ο Γ.Π. δεν μπορεί να ξεχωρίσει το «πηλήκιο» από το «πηλίκον».

    Ο Γ.Π. πράγματι δεν ξέρει καθόλου καλά Ελληνικά. Αυτό είναι προφανέστατο. Τα λάθη του μάλιστα έχουν μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον για μένα.

    Ο χειρισμός της γλώσσας πράγματι είναι από τα καίρια προσόντα ενός πρωθυπουργού.

    Από την άλλη, παρά την αναμφισβήτητα ελλιπή γνώση της Ελληνικής, ο Γ.Π. μπορεί να γίνει καλύτερος πρωθυπουργός από τον τωρινό.

    Έτσι έχουν τα πράγματα, κατά τη γνώμη μου.

  7. Superdora said

    «…ο χειρισμός της γλώσσας είναι από τα καίρια προσόντα ενός πρωθυπουργού;»

    Για την ώρα είναι απλώς υποψήφιος πρωθυπουργός και ως τέτοιος είναι στην ουσία η βιτρίνα του κόμματος. Η δουλειά του δηλαδή είναι να μας πείσει να ψηφίσουμε ΠΑΣΟΚ. Υπό αυτή την έννοια, φυσικά και είναι «καίριο προσόν» ο χειρισμός της γλώσσας. Δεν εννοώ ότι τον περνάμε από συνέντευξη και αν δεν κλίνει σωστά το χ, ψ μυστήριο ρήμα τον κόβουμε (αν και για μερικούς ισχύει κι αυτό) αλλά φυσικά παίζει ρόλο η εντύπωση που προκαλεί και ο τρόπος που μιλάει είναι βασική συνιστώσα αυτής της εντύπωσης.

    Τώρα αν ο χειρισμός της γλώσσας είναι «καίριο προσόν» για κάνει τη δουλειά του πρωθυπουργού, τι να πω… Είναι πάντως μια ένδειξη – όταν κάποιος μιλάει τόσο εξωγήινα, είναι φυσικό να είμαστε επιφυλακτικοί. Άλλωστε τι άλλα δεδομένα έχουμε για να τον αξιολογήσουμε; Υπάρχει βέβαια το υπουργικό του έργο, αλλά ποιος κάθεται να μελετήσει τα έργα και τις ημέρες των υποψηφίων προτού ψηφίσει… Δέον αλλά ανέφικτο.

  8. Η γνώμη μου είναι η εξής: Τα σαρδάμ ή γλωσσικά λάθη του ΓΑΠ δεν έχουν καμμία σχέση ούτε με τις ικανότητές του, ούτε με το αν είναι καλός Έλληνας ή πατριώτης. Ένας πρωθυπουργός που δεν είναι καλός ρήτορας όμως έχει σαφές μειονέκτημα στην επικοινωνία του με τον «λαό», ακόμα και στη σημερινή εποχή.

  9. Meropi said

    Αγαπητέ κ. Σαραντάκο,
    Παρακολουθώ εδώ και λίγο καιρό τις αναρτήσεις στο ιστολόγιο σας, αλλά είναι η πρώτη φορά που αφήνω σχόλιο. Παρόλο που δεν είμαι θερμός οπαδός του ΓΑΠ, εντούτοις σ’ αυτό το θέμα νιώθω την ανάγκη να τον υπερασπιστώ, γιατί πιστεύω ότι δέχεται μια άδικη επίθεση. Τα ελληνικά του είναι πολύ καλά, αν μάλιστα αναλογιστεί κανείς ότι μέχρι τα 9 του χρόνια ζούσε στις ΗΠΑ. Σ’ αυτό που ίσως μειονεκτεί είναι η ευχερής χρήση των καθημερινών εκφράσεων και παροιμιών, οι οποίες, ως επί το πλείστον, μαθαίνονται στην παιδική ηλικία. Αυτό όμως δεν τον κάνει ακατάλληλο για Πρωθυπουργό.
    Καταλήγοντας λέω ότι, σε κάθε περίπτωση, ο ΓΑΠ μιλά πολύ πιο καθαρά και κατανοητά ελληνικά από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (τον Α΄), την καταλληλότητα του οποίου για Πρωθυπουργός, κανείς δεν τόλμησε να αμφισβητήσει

  10. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Φοβούμαι ότι ο σχολιασμός, αναπόφευκτα πλέον, αρχίζει να παίρνει τη μορφή «προθέσεως ψήφου»…

  11. Giannis said

    Αν και δεν είμαι οπαδός του ΓΑΠ, δεν πιστεύω ότι η τέλεια γνώση της Ελληνικής θα επηρέαζε την εκτέλεση των καθηκόντων ενός πρωθυπουργού (στο κάτω κάτω, είδαμε κι αυτοί που μιλούσαν χωρίς τόσα λάθη, πού έφτασαν την Ελλάδα). Η δουλειά του πρωθυπουργού είναι βασικά οργανωτική, πρέπει να παίρνει αποφάσεις, όχι να το ρίχνει στο μπλα μπλα.

    Έχοντας φοιτήσει σε πανεπιστήμια της Γερμανίας, μου έχει τύχει να διδαχθώ και από ξένους (μη Γερμανούς) καθηγητές που δεν γνώριζαν τέλεια Γερμανικά και έκαναν πολύ περισσότερα λάθη γραμματικής/συντακτικά κ.α. από τον ΓΑΠ. Όμως κανένας δεν γκρίνιαξε, αυτό που ως φοιτητές προσπαθούσαμε να αποκομίσουμε ήταν το νόημα, το οποίο παρά τα λάθη, ήταν πάντα πολύ υψηλού επιπέδου.

    Τέλος, θεωρώ πως είναι απαράδεκτο που ο Γιανναράς το πάει πολύ παραπέρα: «Η Ελλάδα δεν είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα.» Αυτό αποτελεί προσβολή για όλους τους ομογενείς που αγαπάν (ή —γι’ αυτούς που δεν ζουν πια— αγάπησαν) την Ελλάδα (όχι μόνο στο μπλα μπλα, αλλά και εμπράκτως) ενώ ξέρουν (ή ήξεραν) λίγα ή καθόλου Ελληνικά.

  12. Καραμανλῆς ἢ Παπανδρέου;

    γιὰ νὰ ἐπαναλάβω ἕνα γνωστὸ ῥητό: πρέπει νὰ αἰσθανόμαστε τυχεροὶ ποὺ θὰ κερδίσῃ μόνο ἕνας ἀπὸ τοὺς δύο.

  13. ppan said

    Πάντως ο Σαρκοζύ κάνει πολλά λάθη. Γενικά τον σιχαίνοαμι και τα λάθη του δεν καλυτερεύουν την γνώμη μου γι αυτόν, ίσως ούτε βέβαια την χειροτερεύουν. Αλλά δεν θεωρώ ότι είναι αντιγάλλος ούτε ότι δεν είναι κανονικός γάλλος απλώς ότι είναι αμόρφωτος, κι αυτό είναι κάπως σοβαρό. Αυτά βέβαια στην Γαλλία που έχει παράδοση καλλιεργημένων προέδρων δημοκρατίας, στην Ελλάδα δεν ξέρω πώς θα μου φαινόταν.

  14. Πολλοί Έλληνες της Διασποράς (και δη Αλεξανδρινοί, όπως εγώ) χειρίζονται (και κατέχουν) τα ελληνικά πολύ καλύτερα από πλείστους όσους Ελλαδίτες. Τα επί μέρους παραδείγματα δεν υποδηλώνουν μια γενικότερη κατάσταση. Προσωπική άποψη που μπορώ να επιβεβαιώσω αν χρειαστεί.

  15. sarant said

    Δεν νομίζω ότι ο σχολιασμός έχει εκτραπεί σε δηλώσεις προθέσεως ψήφου, αλλά αυτός ο κίνδυνος εκ των πραγμάτων δεν είναι ανύπαρκτος.
    Ppan, ομολογώ ότι δεν έχω στο νου μου άλλο γλωσσικό του Σαρκοζύ πέρα από το πρόσφατο με τους prevenus-accuses (δεν μπορώ να βγάλω αξάν) αλλά έχω κόψει και την τηλεόραση, μονο λίγο ραδιόφωνο ακούω. Τα racaille και οι άλλες βρισιές δεν είναι στην ίδια κατηγορία (είναι πολύ χειρότερα αλλά σαρδάμ δεν είναι)
    Γιάννη, πέρα από τους ομογενείς, πολλοί από τους οποίους ξέρουν άπταιστα ελληνικά, υπάρχουν και οι τόσοι αγωνιστές του 21 που μόνο αρβανίτικα μιλούσαν.
    Μερόπη, καλώς ήρθατε. Γηγενή, Νότη, ευχαριστώ. Πιδύε, εύστοχο για τον Σημίτη.

  16. gbaloglou said

    Εκτος και αν πασχει απο δυσλεξια, τα σαρδαμ του Γ. Παπανδρεου μαλλον οφειλονται στο οτι τα Ελληνικα δεν ειναι μητρικη του γλωσσα: θυμαμαι πως σε στιγμες κουρασης ή αφηρημαδας εγραφα «some» αντι «sum» ή αντιστροφα, και αρκετα αλλα παρομοια που (ευτυχως) δεν θυμαμαι πια 🙂

  17. ppan said

    15. Πρώτα απ΄όλα το ακυζέ-πρεβενύ δεν ψήνομαι ότι ήταν λάθος, δικηγόρος είναι….
    Πάτα στο γκουγκλ faute français sarkozy και θα δεις πιο πολλά, μέχρι μια ερευνήτρια είχε γραψει στον Μοντ σχετικά. Θυμαμαι ένα σπαρταριστό » je commence par les infirmières parce qu’ils sont les plus nombreux» αλλά κι άλλα, άφθονα, αφού λένε ότι το κάνει επίτηδες 🙂 Σχετικά με το πώς γράφει ορίστε το ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ντοκουμέντο που βλεπουμε στο βίντεο (για όσους δεν γνωρίζουν το πετί ζουρνάλ: είναι σατιρική εκπομπή αλλα σχολιάζει πραγματικά γεγονότα, δεν κάνει μοντάζ και τέτοια):

    http://www.dailymotion.com/video/x4grx0_les-notes-de-sarkozy-et-son-orthogr_fun

  18. akindynos said

    Το τι νομίζει ο Γιανναράς νομίζω είναι απλό. Μιλάμε όπως σκεφτόμαστε, οπότε αν δεν μιλάμε σωστά ελληνικά …

    Το γαμώτο με τον Γιανναρά, όπως το βλέπω εγώ, είναι πως θα μπορούσε για ένα τσακ να είναι ένας αληθινά ανοιχτόμυαλος άνθρωπος.

    Στο Καταφύγιο Ιδεών αναφέρει, για να δείξει πόσο ταμπού ήταν στη Ζωή ακόμα και η ελάχιστη αναφορά στο σεξ, ότι στη λειτουργία λογοκρίνανε το Ευαγγέλιο, και μάλιστα τα λόγια του Χριστού.

    Δηλαδή εκεί που οι Σαδδουκαίοι πάνε να τη φέρουνε στο Χριστό για την ανάσταση, με την αθώα απορία σε ποιον θα ανήκει μετά θάνατον η γυναίκα που παντρεύτηκαν όλα τα αδέλφια μετά από διαδοχικούς θανάτους, ο Χριστός απαντάει «εν γαρ τη αναστάσει ούτε γαμούσιν ούτε εκγαμίζονται, αλλ΄ ως άγγελοι Θεού εν ουρανώ εισί»

    Ε, στη Ζωή, λέει ο Γιανναράς, διάβαζαν «εν γαρ τη αναστάσει ούτε ούτε, αλλ΄ ως άγγελοι Θεού εν ουρανώ εισί»

    Κι ένας άνθρωπος με τέτοια ερεθίσματα μοιάζει στ’ αλήθεια να πιστεύει πως ο Παπανδρέου όντως αδυνατεί να διακρίνει ανάμεσα στο πηλήκιο και στο πηλίκο.

    Από την άλλη, υποθέτω πως αν οι σύμβουλοι ενός πολιτικού του πούνε να κόψει μια χειρονομία όχι μόνο θα καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες αλλά κι αν δεν τα καταφέρει θα προσλάβει κάποιον χειροδύναμο να του κοπανάει μ’ ένα σφυρί το χέρι κάθε φορά που εκτρέπεται μέχρι να το κόψει.

    Δεν λέω ότι είναι συγκρίσιμα μεγέθη. Αλλά επειδή ο δημόσιος λόγος ενός πολιτικού αρχηγού εκφέρεται μόνο υπό ελεγχόμενες συνθήκες, ίσως η επένδυση στην ευφράδεια (ειδικά ενός κληρονομικώ δικαίω αρχηγού) να θεωρείται πεταμένα λεφτά. Αν το έχει από τη κούνια εντάξει, αλλιώς ανοιχτές ομπρέλες κι ό,τι βρέξει ας κατεβάσει.

    Να πω και μια κακία, χωρίς ιδιοτέλεια.

    Αναρωτιέμαι αν μια μελέτη των δημογραφικών χαρακτηριστικών των βουλευτών διαχρονικά, θα μπορούσε να συσχετίσει τη χρυσή επόχή της ευφράδειας (ας υποθέσουμε πως υπήρξε) με μια κυριαρχία των δικηγόρων και την παρακμή με την άνοδο γιατρών και μηχανικών.

    Μπόνους http://video.google.com/videoplay?docid=-3023844240275388466&hl=el#

  19. ὁ Παπανδρέου ὁ Γ’ Πορφυρογέννητος καὶ ὁ Καραμανλῆς ὁ Β’ ὁ Μπουλοῦκος συνείρουν εἰς τὴν μνήμη μου τὸ φαινόμενον τῶν Βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων οἵτινες κατήγοντο ἐξ ἐνδόξων προγόνων ἱδρυτῶ δυναστειῶν, αὐτοὶ δὲ ἐστεροῦντο παντὸς ἄλλου οὐσιαστικοῦ προσόντος. γενικῶς έἰς μίαν δυναστείαν ὁ πρῶτος συνῆθως εἶναι ὁ ἱκανὸς οἱ δὲ ἑπόμενοι ἀνάξιοι κληρονόμοι τῆς ὑστεροφημίας του. ὑπάρχουν βεβαίως καὶ αἱ ἐξαιρέσεις οἵα ἡ τοῦ Βουλγαροκτόνου. ὁ Καραμανλῆς εἶναι μὲν κατά τι καλλίτερος ῥητωρ τοῦ ἀντιπάλου του ἀλλὰ τοῦτο ὀφείλεται ἐν μέρει καὶ στὸ ὅτι εἶναι Β καὶ οὐχὶ Γ.

  20. Γιώργος said

    Φυσικά και τα Ελληνικά είναι μητρική γλώσσα του Παπανδρέου. Το ότι ίσως έχει δεύτερη μητρική γλώσσα, τα Αγγλικά, δε σημαίνει ότι τα Ελληνικά δεν είναι μητρική γλώσσα.

  21. #20 Δὲν πιστεύω νὰ εἶσαι ὁ ΓΑΠ!!!

  22. Μαρία said

    Τα ελληνικά είναι πατρική γλώσσα του ΓΑΠ.

  23. SophiaΟικ said

    Εντάξει, το έχουμε εμπεδώσει ότι ο ΓΑΠ δε μιλάει ελληνικά εκτος αν είναι απαραιτητο (και το έχουμε διαπισ΄τωσει σε μη-δημόσιες εμφανίσεις του).
    Βεβαίως κι άλλοι περασαν τα παιδικά τους χρονια αλλού χωρίς να μιλάνε ελληνικά και μετα ήρθαν στην Ελλάδα και τα μάθανε μια χαρα τα ελληνικά, και ιδιωματισμούς ξέρουν και κάλοι μαθητές ήταν στα νέα ελληνικά κλπ κλπ. Αλλά στην οικογένεια Παπανδρέου προφανώς δεν έγινε καμιά σχετική προσπάθεια, μάλλον γιατί η μητέρα δεν ήταν ελληνίδα και δεν της ερχόταν βολικό να τους μιλάει ελληνικά (αν και οι συμμαθήτριές μου με γερμανίδες μαναδες δεν υστερούσαν στη γλώσσα). Και βάζω στο λογαριασμό όλη την οικογένεια γιατι και το ένα βιβλίο του ΝΑΠ που έιχα διαβασει ήταν λεξη προς λέξη μετάφραση από τα αγγλικά.

    Αυτό για πολλούς από εμάς που μεγαλώσαμε πριν τη λαιφσταιλάτη εποχή που λίγδωσε το άντερό μας και γίναμε Ευρωπαίοι, ίσως να φέρνει άσχημες αναμνήσεις της υπεροψίας με την οποία αντιμετώπιζαν διαφοροι Δυτικοί εγκατεστημένοι στην Ελλάδα τους Έλληνες. Είναι άλλωστε γνωστό ότι δε μαθαίνεις τη γλώσσα των παρακατιανών, απαιτέις να μα΄θουν αυτοί τη δική σου.

    Θυμαμαι πολύ καλα την αμερικανίδα μητέρα συμμαθητή μου στο δημοτικό (σε ιδιωτικό δημοτικό) που απαίτησε να παρακολουθήσει το μαθημα για να δει αν της αρέσει το σχολείο. Ειχαν μόλις έρθει από τις ΗΠΑ και τώρα που έχω δει παραέξω αντιλαμβάνομαι ότι αυτη η κυρία ήταν μαλλον μικροαστή και βγάλε στη χώρα της αλλά στην Ελλάδα το επαίζε αριστοκράτισσα και δεν έκανε καμία προσπάθεια να τα μάθει λίγο. Τα αμερικανάκια του σχολείου μας κορόιδευαν που δεν ήμασταν σαν κι αυτά. Πάω στοίχημα ότι υπάρχουν πολλοί έλληνες με παρόμοιες εμπειρίες και όταν ακούνε τον ΓΑΠ πάνε νοερά πίσω στο σχολείο και τους ανεβαίνει η πίεση.
    Σημαίνει αυτό κατι για τις ικανότητές του; Όχι, αν θεωρήσουμε ότι η αποικιοκρατική αντίληψη έιναι προσόν για έναν πολιτικό. Άλλωστε δεν είμαστε και καλύτεροι.

  24. Γλωσσοδετολόγος said

    Εγώ πάντως την ημέρα των εκλογών θα απουσιάζω στη

    Σουηδική Αραβία,

    που αποτελεί για μένα ό,τι άλλοι αποκαλούν «ευτοπία».

  25. argosholos said

    Ναι, πράγματι ο ΓΑΠ δεν έχει την ευχέρεια της ομιλίας όπως ο εθνικόφρων εδώδιμος αρχηγός με το ελληνοπρεπές επώνυμο…
    Διερωτώμαι όμως, αν υπήρχαν ντιμπέιτ 50-60 χρόνια πριν, θα μπορούσαν οι νταβατζήδες εργολάβοι και αυλικοί να επιβάλουν έναν καράβλαχο* από ταςς Σσέρας, που ως το τέλος δεν έμαθε να μιλάει ελληνικά με στοιχειώδη προφορά και άρθρωση;
    (*το βλάχος με την αθηναϊκή σημασία, όχι την κυριολεκτική)

  26. gbaloglou said

    #23:

    Μου γλυτωσες χρονο πολυ μ’ αυτα που εγραψες!

  27. sarant said

    Ακίνδυνε (18) κάτι εισηγήσεις του Γιανναρά για τη γλώσσα της Εκκλησίας που είχα διαβάσει παλιά δείχναν άλλον άνθρωπο σε σύγκριση με τα εμπαθή άρθρα στην Καθημερινή. Βέβαια από τότε (όχι που τα διάβασα, από τότε που τα έλεγε αυτός) έχουν περάσει κάπου 35 χρόνια.

  28. cyrus said

    Ας κάνουμε τον Γιανναρά πρωθυπουργό, και σε λίγους μήνες θα νοσταλγούμε τον Καρατζαφέρη…

  29. ἐγὼ δὲν ἔβγαλα τὸ λύκειο
    οὔτε καὶ ξέρω γράμματα πολλά,
    ξέρω ὅμως ὅτι τὸ πηλήκιο
    ταίριαξε κουτὶ στὸν κύριο Γιανναρᾶ.

  30. #28 αὐτὸ ἔχει ἤδη γίνει μὲ τὸν Καραμανλῆ, μὲ τὸν ΓΑΠ νὰ δῇς.

    μᾶλλον ὁσονούπω θὰ βγῇ καὶ ὁ Καργᾶκος
    τοῦ ΓΑΠ νὰ ἐπαινῇ τὰ ὡραῖα ἑλληνικά,
    καὶ τώρα θἆναι σύμμαχος ὀ κύριος Σαραντᾶκος
    κι ἐχθρὸ κοινό τους θἄχουνε τὸν ἄθλιο Γιανναρᾶ.

    τοῦ ἐνοῦ ἔχει μέσα νούμερο τ’όνομα τὸ μικρό του
    καὶ τοῦ ἄλλου τὸ ἐπίθετο τὸν ίδιο ἀριθμό,
    κατάληξι τὰ ἐπώνυμα ἀμφότερα τοῦ Νότου
    θυμίζουν γεωγραφικῶς Γεώργιο Γεμιστό.

  31. simeonidis said

    Νομίζω ότι ο Χ. Γιανναράς πρέπει να διαβάσει το «καταφύγιο ιδεών» του Χ. Γιανναρά

  32. echthrosofer said

    Εγω συμπαθω τον ΓΑΠ(με του οποίου τα σαρδάμ βέβαια γελάω πολύ),αλλα δεν είναι εκεί το θέμα. Το εκπληκτικό με το άρθρο του Γιανναρά είναι ότι αποτελεί επιτομή αυτού που ο Έκο θα αποκαλούσε ξεχαρβαλωμένη σκέψη: «κανει σαρδαμ άρα είναι εν δυνάμει προδότης».Παντως στην εποχή των «επικοινωνιακών» μάλλον συμπάθεια προκαλούν τα σαρδαμ του ΓΑΠ, όπως επισήμανε και ο Π2.

  33. voulagx said

    «Η Ελλάδα δεν είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα.»
    Αναρωτιεμαι αν ο κ. Γιανναρας θεωρει ως τετοια «σταση και νοημα ζωης» τον τροπο με τον οποιο εγινε καθηγητης της Φιλοσοφικης Σχολης.Δεν ενθυμουμαι καλως τα γεγονοτα(προϊουσης της ηλικιας αμβλυνεται η μνημη αλλ’οξυνεται η κρισις-παρηγορια κι αυτη…*) και ισως να τον αδικω τον ανθρωπο.
    Μηπως μπορει να με βοηθησει κανενας απο την παρεα;

    *Φορεσα το… αλα Σαραντ φρακο!!

  34. Μαρία said

    Καθηγητής φιλοσοφίας στο Πάντειο. Υπήρξαν αντιδράσεις επειδή οι βασικές του σπουδές είναι στη Θεολογία.

  35. Μαρία said

    Για Voulagx:
    http://www.theseis.com/index.php?option=com_content&task=view&id=51&Itemid=29

    http://www.iospress.gr/ios1997/ios19970608b.htm

  36. echthrosofer said

    “Η Ελλάδα δεν είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα.”

    Κι όμως, η Ελλάδα είναι μια χώρα. Και το κακό γι’αυτή τη χώρα είναι ότι η ακατάσχετη αρλουμπολογία, όπως αυτή του παραθέματος, περνιέται (απο ορισμένους)για βαθυστόχαστη φιλοσοφική ανάλυση.

  37. voulagx said

    @Μαρια: Σ΄ευχαριστω,ευκαιρια να φρεσκαρω την μνημη μου!

  38. sotiris said

    ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΗΛΗΚΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ Χ.ΤΣΟΥΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ.

  39. sarant said

    Κορνήλιε, υποκλίνομαι!

    Echthrosofer, πολύ μου άρεσε το 36

    Σωτήρη, είναι σίγουρα του Γιανναρά, το λινκ οδηγει στην Καθημερινή.

  40. Μαρία said

    Συγγνώμη κύριε, αλλά ανελλήνιστοι δεν είμεθα θαρρώ. Απλώς, ο κ. Γιανναράς ασχολείται κατά το σύνηθες με ανούσιες λεπτομέρειες, σημειώνοντας στην «Καθημερινή» τα εξής:
    http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=28/09/2009&s=o-typos-twn-hlwn

  41. Το ζητούμενο είναι όχι σε τι γλώσσα σκέφτεται (γιατί αυτή προφανώς δεν είναι η ελληνική), αλλά πώς ή αν σκέφτεται. Δυστυχώς, έχουμε άλλο ένα μαμόθρεφτο που ποτέ δεν γνώρισε την πραγματική ζωή (αντίθετα με τα λεγόμενά του), και δη την ελληνική. Από αυτά που μεγαλώνουν σε γυάλα, κατακτούν τις σικέ «επιτυχίες» τη μία με την άλλη (σχολεία, πτυχία, οφίτσια…), και, καμιά φορά, νομοτελειακά για τον τόπο μας γ#$^#%&, υπακούουν στις συμβουλές να μην κάνουν και να μην λένε τίποτε, ώστε να καταλήξουν πρωθυπουργοί. Δυστυχώς, για μας, αυτό που θα κληθεί να κυβερνήσει δεν είναι ΜΚΟ.

  42. Γείτονα, θα συ΄φωνήσω με τοω ppan, δεν πιστεύω καθόλου ότι το accusés/prévenus ήταν λάθος.
    Αντίθετα, λάθη κάνει πάμπολλα και για μένα είναι διαφορετικής χρειάς από τον ΓΑΠ.
    Ο ΓΑΠ όταν κάνει λάθη μου δίνει την εντύπωση ανθρώπου που δεν ξέρει καλά ελληνικά. Αυτό μπορεί να είναι αστείο αλλά δεν είναι απαγορευτικό, σε αντίθεση με πολλές από τις απόψεις του αλλά ασ μην μπούμε στα πολιτικά.
    Ο Σαρκό μου δίνει την εντύπωση ημιμαθή που μόνο η Ρουαγιάλ τον περνάει σε έλειψη κουλτούρας.
    Μπορείς να βρεις στο dailymotion παλιές τηλεμαχίες Giscard/Mitterand ή Mitterand/Chirac και να συγκρίνεις με Σαρκό/Σεγκολέν. Περνάς από πανεπιστημιακό επίπεδο σε υπό το μηδέν.

  43. Στάσυμπε (41), για μια φορά θα διαφωνήσω μαζί σου. Βρίσκω λάθος να επικεντρώνουμε στα πρόσωπα. Δεν νομίζω ότι αυτή τη στιγμή η διακυβέρνηση Παπανδρέου θα είχε μεγάλες διαφορές (αν υπάρξει, γιατί εγώ έχω μια τρελή πρόβλεψη που πρέπει οπωσδήποτε να παίξω στο στοίχημα μου φαίνεται!) από μια, ας πούμε, Βενιζέλου (που έστω ότι δεν μεγάλωσε σε γυάλα). Ή, για να είμαι ειλικρινής, με άλλη μια διακυβέρνηση Καραμανλή. Κατά τα άλλα, μια και δεν πρόλαβα να βάλω το λιθαράκι μου στην κουβέντα, είχα κι εγώ την ίδια εντύπωση με τον Ακίνδυνο (18) για το τσακ του Γιανναρά. Έτσι κι αλλιώς, ου γαρ έρχεται μόνον, όμως. Και ο Γιανναράς έχει ξεφύγει τελείως πια, αντίθετα με τον Κριαρά που λέγαμε τις προάλλες…
    Α, και υποκλίνομαι κι εγώ στον οίστρο του Κορνήλιου (29-30)!

  44. voulagx said

    «Στη δεκαετία του 1950 ή ’60, αν ένας πολιτικός μιλούσε για «μηδέν στο πηλήκιο» θα είχε τελειώσει αυθημερόν την καριέρα του μέσα στον γενικό καγχασμό.»
    Χ.ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

    «Κι ηταν τα στηθη σου
    ασπρα σαν γαλατα
    και μούλεγες
    γαργάλατα, γαργάλατα»
    Απόσπασμα (απο μνημης)ποιηματος του Αθανασιαδη-Νοβα,πρωθυπουργου (..τελος παντων) της δεκαετιας του ’60.

  45. Δύτη, με αφορμή τα σχετικά, περιέγραψα σύντομα την ιδέα που έχω για τον άνθρωπο – υποψήφιο πρωθυπουργό. Δεν σημαίνει ότι αυτομάτως έχω καλύτερη για αυτούς που ανέφερες.

    Για τον Γιανναρά, γράψτε με στην ίδια φράξια.

    (ξέχασα να πω ότι πιο νωρίς παρακολούθησα στην τηλεόραση ολόκληρη την ομιλία Καρατζαφίρερ στην Κομοτηνή· άθλος! Τα ελληνικά του ήταν εξίσου κακά με του ΓΑΠ, η δε πολιτική του σκέψη, για τα μπάζα, π.χ. καταργούμε όλα τα ταμεία και επιβάλουμε νέο φόρο δασμό, 3% επί οποιουδήποτε τζίρου, Έλληνα,μετανάστη, τουρίστα. Γιατί δουλεύουμε 2,5 εκ για να έχουν περίθαλψη 25 εκ, ήτοι, 10 εκ. Έλληνες, 2 εκ. Μετανάστες, 12 εκ. τουρίστες. Ή, έχουμε 2 εκ. μετανάστες, που στέλνουν καθημερινά 50 εκ. ευρώ έξω -χρυσές δουλειές η Γουέστερν Γιούνιον, 1 δισ. ευρώ το μήνα, 12 δισ. ευρώ το χρόνο! και μετά ψάχνουμε το έλλειμμα στο ισοζύγιο συναλλαγών…)
    http://www.laos.gr/press/txtfiles/cenPage/text12.txt

  46. Πω-πω. Ότι νά’ναι. Τα 2 εκ. μετανάστες που μέτρησε έχουν ένσημα, ή τους τα κλέβουν τα 10 εκ. που έχουν περίθαλψη χωρίς να πληρώνουν εισφορές;

  47. Μαρία said

    Voulagx, δεν είναι του Νόβα αλλά το σκάρωσε ο Κώστας Σταματίου των Νέων και του το φόρτωσε.
    Υπάρχει κι η μαρτυρία του Λευτέρη Παπαδόπουλου για την καζούρα.

  48. sarant said

    Γιάννη Ν., για τα λάθη του Σαρκοζύ, για να το λέτε εσείς οι μόνιμοι κάτοικοι, κάτι θα ξέρετε!

    Voulagx, χωρίς να έχω όρεξη να υπερασπιστώ τον Νόβα, το «γαργάλατα» ΔΕΝ το είπε ποτέ, ούτε το έγραψε, το έβγαλε από το νου του ο Κώστας ο Σταματίου στα Νέα στα τέλη Ιουλίου 1965. Είναι όμως αλήθεια ότι ο Νόβας είχε μια τάση προς τις εύκολες ρίμες (ήταν ποιητής πριν γίνει πολιτικός).

  49. Στάζυβε μὲ ἐκπλήττεις! Σὲ βλέπω σὲ λίγο νὰ γράφῃς ποιματάκια στὸ πολυτονικό. Καλά, ὁ Γιανναρᾶς δὲν εἶναι καὶ τόσο ἀγράμματος, δὲν εἶναι Ἀγουρίδης ἂς ποῦμε, γιὰ νὰ γίνῃ καὶ καθηγητὴς τῆς Θεολογίας.

  50. sarant said

    Οοοπ! την ώρα που έγραφα εγώ, έγραφε κι η Μαρία. Τουλάχιστον συμφωνούμε!

  51. Ότι νά’ναι.

    Βλέπω παρακολουθείς τις γλωσσικές τάσεις ως νεολαίος ;-P … Αλλά δεν θέλει «ό,τι»; κι έχει βρεθεί καμιά άκρη πώς – πότε προέκυψε η φράση;

  52. sarant said

    Για το άρθρο του ελληνομέτρη Γιανναρά γράφει κι ο Γιάννης Χάρης στο ιστολόγιό του:
    http://yannisharis.blogspot.com/2009/09/blog-post_28.html

    και μεταξύ άλλων τσακώνει και τον Δάσκαλο του γένους να διαπράττει έναν τόσο δα σολοικισμό.

  53. Στάζυ, δίκιο έχεις, «ό,τι». Ξαφνικά ανακάλυψα κι εγώ ότι είναι πολύ της μόδας η φράση, εμένα όμως δεν με ξενίζει καθόλου, νομίζω πως και παλιότερα την χρησιμοποιούσαμε.
    Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω ακόμα πώς ακριβώς χρησιμοποιείται σήμερα, είναι το «λέμε». Δεν το πιάνω, λέμε!

  54. voulagx said

    @Μαρια,Sarant:Δεν το ηξερα,οποτε ανακαλω το προηγουμενο σχολιο μου.

  55. Μαρία said

    Στάζυ, σύμφωνα όχι με το μονοτονικό που καθιερώθηκε αλλά μ’ αυτό που ο Πετρούνιας είχε προτείνει, το λεγόμενο λογικό (βάζουμε τόνο εκεί που προφέρουμε τόνο), μπορούμε να κάνουμε τη διάκριση οτι(ειδικό) -ότι(αναφορικό).

  56. Ελένη said

    Το ομολογώ… δεν είχα διαβάσει ποτέ Γιανναρά. Διάβασα το άρθρο κι έπαθα! Θα αφήσω το πηλήκιο, τη μητρητή γλώσσα του ΓΑΠ και όλα τ’άλλα, για να βάλω ερωτηματικό σε ΜΙΑ ΜΟΝΟ φράση:

    … να τον κάνει πρωθυπουργό σε κράτος με γλώσσα (και συνείδηση) δίχως ετερότητα – σε κανένα Βέλγιο ή Λουξεμβούργο.

    Μα από όλες τις διαθέσιμες χώρες, το Βέλγιο βρηκε ως παράδειγμα χώρας χωρίς ετερότητα;;;; το Βέλγιο με τις 3 επίσημες γλώσσες, το έτοιμο για διάσπαση, με τους ευρωπολίτες που μένουν δίπλα στα trailer parks του Σαρλερουά και με το φλαμανδικό μπλοκ;;;

  57. #56 προφανῶς ἐννοεῖ ἑτρότητα τοῦ ἴδιου τοῦ ἔθνους ἔναντι τῶν ἄλλων ἐθνῶν. π.χ. ὅπως λὲς κι ὲσὺ μιλιοῦνται 3 γλῶσσες, ποιά ἀπὸ αὐτὲς θὰ ἀποκαλούσαμε βελγική;

  58. philalethe00 said

    Αγαπητέ, προτρέχετε, προτρέχετε:
    «Ο ίδιος άλλωστε πιο κάτω στο άρθρο του θρηνεί διότι δεν υπήρξε “παρήγορη παρέμβαση” εκ μέρους, μεταξύ άλλων, της ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων, στο θέμα της εξαφάνισης των εθνικών θεμάτων από την προεκλογική ατζέντα.»
    O Χ.Γ. λέει «Για την εξαφάνιση των «εθνικών» θεμάτων και της άμυνας από την προεκλογική ατζέντα θα μπορούσε να έχει υπάρξει κάποια παρήγορη παρέμβαση (συμβολική αντίσταση συλλογικής αξιοπρέπειας) της Ακαδημίας Αθηνών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Εχει μάλλον χαθεί η επίγνωση ότι μπροστάρηδες στην κοινωνία δεν μπορεί να είναι μόνο οι ανυπόληπτοι επαγγελματίες της εξουσιαστικής μονομανίας και ιδιοτέλειας.»

    Άνευ σχολίου.

    Δείτε και το εξής: το να λέμε, ότι ο Γιανναράς είναι ελληνομέτρης(δεν το λέτε εσείς, το ξέρω, απλώς το μεταγράφετε, με κάποια βια) είναι όντως από τις μεγαλύτερες «χοντράδες» που μπορούν να ειπωθούν για τον γνώστη του θέματος. Ο Γιανναράς προσπαθεί να «εκπροσωπήσει» την υπερεθνική (και κατ’άλλους αεθνική) Ρωμηοσύνη κόντρα στην Φραγκοσύνη και μάλιστα με σχετική μετριοπάθεια. Και, όπως ξέρουν και διάφοροι δυτικοεθνικιστές συντάκτες που θυμώνουν, οι κεραυνοί του εναντίον του εθνικισμού, που μας θυμίζει ότι καταδικάστηκε ως αίρεση άπαξ δια παντός, είναι ή έχουν υπάρξει αδιάλλειπτοι.

    Ομολογώ, πάντως, ότι οι κριτικές εναντίον του πολύ μεγάλου σύγχρονου «θεολογοφιλόσοφου» έχουν σταθή πάντα σε ένα επίπεδο δραματικής ανεπάρκειας. Το θυμάμαι από τότε που διάβαζα εν μέρει και επί τροχάδην ένα από τα πρώτα βιβλία του, το «προνόμιο της απελπισίας», όταν έγραφε στο Βήμα(πριν υποστεί ριζική γενετική μετάλλαξη). Εν πάση περιπτώσει, την ταπεινή γνώμη μου(imho, που λένε και οι φίλοι μας οι Φράγκοι) μεταφέρω, και με χαιρετισμούς και τιμή σε όλους..

  59. SophiaΟικ said

    26: Και να σκεφτιες Γεώργιε (μπαλόγλου) ότι φοβόμουν ότι γράφω απόψεις… ανα΄δερφες. Προφανώς οι άλλοι αναγνωστες και σχολιαστές δεν έχουν ιδιες αναμνήσεις, αλλα τι να κανουμε 😉

  60. Μαρία said

    #58 με σχετική μετριοπάθεια

    Πού να μην ήταν και μετριοπαθής ο αμπελοφιλόσοφος!

  61. Α,μάλιστα ας είναι ο Πρωθυπουργός φαυλεπίφαυλος ή έστω ανίκανος ή ακόμα και τα δύο. Αρκεί να μπορεί να κλίνει σωστά την ευκτική του πλαγίου λόγου! Ποιός νοιάζεται για έργα, ποιότητα ζωής κλπ: Οι λέξεις είναι η ψυχή μας και η τροφή μας
    Προτείνω να μπουν τέτοιες αιφνιδιαστικές ερωτήσεις στα «δίβατα» 😀 😀 😀 Πέρα από τις ερωτήσεις του τύπου «πόσο κάνει ένα κιλό φασολάκια;» να μπουν και του τύπου «Πείτε μας τον τύπο της ευκτικής μέλλοντα σε Α’ πληθυντικό πρόσωπο του ρήματος «είμι»! »
    Δια να ξέρουμε και ποίον θα ψηφίσουμε!!!!!

    @36: Δυστυχώς η αρλουμπολογία γοητεύει πάρα πολλούς στην Ελλάδα 😦

  62. Ντροπαλέ (#61): εσοίμεθα; Αν ναι, πάω για πρωθυπουργός 🙂

    Φιλαλήθη (#58): Δεν περίμενα ότι θα υπήρχαν απολογητές του Γιανναρά τον 21ο αιώνα. Ο «πολύ μεγάλος» σύγχρονος (εμ πώς) «θεολογοφιλόσοφός» σας αδυνατεί να ξεχωρίσει τα γνήσια από τα νόθα αποσπάσματα του Ηράκλειτου, κάνει τον Χάιντεγγερ κρυπτοχριστιανό και φοράει στον Βιτγκενστάιν ζουρλομανδύα κρυπτογιανναρισμού, σχολιάζει δημοσιεύματα του Χάντινγκτον και του Φουκουγιάμα χωρίς να ξέρει αγγλικά, και άλλα τέτοια φαιδρά. Αφήνω δε ότι επαναλαμβάνει τον εαυτό του, με το ίδιο ακριβώς λεξιλόγιο, σε επιφυλλίδες και βιβλία τα τελευταία σαράντα χρόνια. Ας σοβαρευτούμε.

  63. sarant said

    Φιλαλήθη (58) αν το πρόβλημά σας είναι ότι έγραψα «θρηνεί» βάλτε κάποιο άλλο λιγότερο έντονο ρήμα. Όμως, τον χαρακτηρισμό ελληνομέτρης τον κέρδισε μεταξύ άλλων επειδή έγραψε, για τον Λ. Κύρκο, ότι είναι «η πιο κραυγαλέα περίπτωση αφελληνισμένης συνείδησης». Η εμπάθεια που τον διακρίνει τα τελευταία χρόνια αδικεί και το παλιότερο έργο του. Λογουχάρη, από τη στιγμή που έχει πιαστεί να συκοφαντεί (ότι δήθεν άκουσε με τ’ αυτια του από την τηλεόραση την Μ. Γιαννάκου να κηρύσσει την αθεΐα της, αλλά όταν προκλήθηκε να δώσει ακριβή στοιχεία έκανε την πάπια) η αξιοπιστία του είναι πολύ χαμηλά.

  64. iconology2009 said

    Τα ελληνικά του Γιώργου Παπανδρέου είναι η κορφή του παγόβουνου.Αλλά πριν πάμε στο ίδιο το παγόβουνο ας δούμε πρωτα τη κορφή του. Φυσικά και δεν ζητάει κανείς να έχει πτυχίο φιλολόγου ένας-ακόμα και απο το ανώτατο πολιτικό προσωπικό-πολιτικός. Πέιτε μου όμως πόσο τιμητικό ή το αντίθετο πόσο ατιμωτικό είναι να στεκόμαστε απέναντι απ’την οθόνη να τον ακούσουμε να επικοινωνεί μαζί μας και αντί να εισπράττουμε το νόημα τον λόγων του, να μετράμε στα μπλοκάκια μας των αριθμών των γλωσσικών του ατοποημάτων? Έν δυνάμει ένας ηγέτης είναι και δάσκαλος,αν όμως γίνεται αντικείμενο καζούρας-και δεν εννοώ κακόβουλης αντιπολιτευτικής και δημοσιοποιημένης αλλά ιδιωτικής μπρός την τηλεόραση ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας μας-τότε με τί κύρος θα πορευτεί αυτό το άτομο στα καθήκοντά του; Όπως είπα όμως πιό πάνω αυτό δεν είναι παρά η κορφή του παγόβουνου. Όσοι έχουν παρακολουθήσει συνεντεύξεις του Γιώργου Παπανδρέου στη μητρική του γλώσσα διαπιστώνουν σχεδόν την όχι απλώς μιά γλωσσική ανεπάρκεια αλλά ένα επίπεδο σκέψης και εκφοράς αυτής της σκέψης θάλεγα πολύ χαμηλό. Θατόλεγα αλλιώς:επίπεδος τρόπος σκέψης,χωρίς διακυμάνσεις,χωρίς ατραπούς,χωρίς ανεβάσματα και κατεβάσματα,χωρίς εντάσεις,απογειώσεις,εξάρσεις.Καμμιά πλαστικότητα στη σκέψη(γιά όσους θυμούνται τον πατέρα του-και πάλι απο συνεντεξεις του όπως εκείνη η θρυλική στο CNN-μπορούν να καταλάβουν μέσα απο την σύγκριση τί εννοώ)Να το πώ πάλι αλλιώς ; κανένα βάθος σκέψεις. Το αντίθετο: όλα ρηχά και σχεδόν όλα κλούβια. Αλλά και πάλι θα μού πείτε και τί θέλεις δηλαδή; ο πολιτικός να είναι Καντ ή Σοπενχάουερ;Όχι βέβαια. Όμως ένα σωστά συγκροτημένο μυαλό σημαίνει ότι μπορεί να έχει εποπτεία μιάς κατάστασης που του προκύπτει. Αυτό σημαίνει ότι το μυαλό αυτό «σκανάρει» γρήγορα και με επάρκεια τη κατάσταση που έχει μπροστά του και που πολλές φορές ίσως χρειαστεί επέιγουσα παρέμβαση.Ένα άτομο με χαμηλή ή ανύπαρκτη συγκρότηση θα χρειαστεί πολύ φροντιστήριο όχι απλά γιά να φτάσει στην απόφαση αλλά ακόμη και γιά να καταλάβει γιά ποιό πράγμα πρέπει να αποφασίσει.Ο πολιτικός πρέπει να έχει ένα υψηλό διανοητικό επίπεδο. Δεν διοικεί μανάβικο αλλά ψυχές,διαχειρίζεται με όρους ιστορίας την ιστορία. Θέλω να πώ ότι το πρόβλημα με τον συμπαθή αρχηγό του Πασοκ είναι πααααααααααααααααααααρά πολύ μεγαλύτερο απο τις αυτογελοιοποιητικές κοτσάνες που δε θα πάψει να πετάει ποτέ(στα 57 χρόνια είναι πολύ αργά γιά να αποκτήσει αίσθηση της γλώσσας της χώρας που καλέίται αύριο να κυβερνήσει).

  65. Iconology2009, νομίζω ότι όσο θεωρούμε τον εαυτό μας «ψυχές που πρέπει να διοικηθούν», όσο πιστεύουμε ότι ο πολιτικός «διαχειρίζεται με όρους ιστορίας την ιστορία», θα έχουμε πολιτικούς επιπέδου Παπανδρέου (ή βάλτε όποιο άλλο όνομα θέλετε).

  66. iconology2009 said

    Λέτε να γίνω κι εγώ σα το Γιώργο?Πολλά ορθογραφικά λάθη που θα μάς πάρει το πρωϊνό να τα διορθώσω:εκείνο το «βάθος σκεψεις» όμως είναι όντως αντάξιο του Γιώργου. Συγγνώμη γιά τα τερατουργήματα…

  67. iconology2009 said

    Αγαπητέ δύτη αφαλώς και δεν το πιστεύω κι εγώ(αυτά γιά τη διατύπωση «Διοίκηση ψυχών»). Απλά γιά την οικονομία της συζήτησης π΄ρεπει κάπως να κάνουμε χρήση μιάς τεχνικής γλώσσας, μιάς ορολογίας. Νομίζω όμως ότι ο πολιτικός πρέπει το δίχως άλλο να διαχειρίζεται την ιστορία που δημιουργεί μέσα στα συμφραζόμενα της ιστορίας γενικότερα,να έχει επίγνωση και φυσικά γνώση της ιστορίας. Αυτό είναι αυτονόητα επιβεβλημμένο να συμβαίνει.

  68. Αγαπητέ Iconology, θέλω να πω, κάπως πιο απλά, ότι δεν θεωρώ πως θα υπήρχε σπουδαία διαφορά αν στις δεδομένες συνθήκες στη θέση του ΓΑΠ ήταν κάποιος πολύ πιο εύστροφος άνθρωπος, με ιδέες και τα λοιπά. Φαντάζομαι οι παλιότεροι, που έζησαν πρωθυπουργό τον σαφώς καλλιεργημένο Ράλλη (που όμως μπορούσε να διανοηθεί ότι για τις καταλήψεις του ’80 έφταιγε ο «Κελαηδόνης» [sic]) ή τον Καραμανλή που συναναστρεφόταν τον Χατζιδάκι και τον Χορν, θα μπορούσαν να συμφωνήσουν μαζί μου. Ακούγεται οξύμωρο, αλλά ο ηγέτης είναι υποχείριο της πολιτικής του, θέλω να πω.

  69. Για την ελευθερία έχουν γραφεί σελίδες επί σελίδων για το εάν είναι η απουσία καταναγκασμών ή η ικανότητα να αυτοπροσδιορίζομαι. Η ελευθερία ταυτίζεται με την ύπαρξη καθεστώτος διακυβέρνησης από ομοεθνείς μου; Οι έλληνες ήταν ελεύθεροι στην περίοδο της Δικτατορίας; Πόσο «σκλάβος» ήταν ο Έλληνας της Τουρκοκρατίας, του οποίου την ταυτότητα δεν την όριζε κανείς άλλος παρά ο εαυτός του (ή έστω η κοινότητά του) αλλά όχι η Οθωμανική κυβέρνηση; Είμαι ελεύθερος, εάν απουσιάζουν οι καταναγκασμοί, αλλά ταυτοχρόνως απουσιάζουν και τα (υλικά) μέσα για να επιτύχω την όποια αυτοπραγμάτωση κλπ; Φυσικά και είναι αδύνατον να συζητηθούν αυτά στον περιορισμένο χώρο μιας εφημερίδας, αλλά ο επιφυλλιδογράφος φαίνεται να τα λύνει αφοριστικά με α-νόητους (δηλ. που δεν έχουν νόημα, κάνω χρήση και εγώ της «παυλικής» λογικής, που χρησιμοποιεί και αυτός) ορισμούς, που έχουν ερωτικούς υπαινιγμούς. Λες και η στάση και το νόημα έκαναν σεξ και γέννησαν την γλώσσα. Τουλάχιστον η μυθολογία είχε ομορφότερες ιστορίες για να ακούσει και να διαβάσει κανείς.
    Ναι το ομολογώ! Δεν καταλαβαίνω την φιλοσοφική διαφορά μεταξύ societas και κοινωνίας. Φοβάμαι, μάλιστα. -στην περίπτωση, που τυχόν καταλαβαίνω τις διαφορές βιωματικά-, μήπως προτιμώ την societas. Μήπως η ελληνικότητά μου είναι ελλιπής. Κάτι σαν περίπτωση «μανή θεκέλ φάρες»

    Είναι γνωστός ο θαυμασμός του επιφυλλιδογράφου για τον χαρισματικό ηγέτη μεγάλης χώρας. Προσδοκά κάποιον παρόμοιο στην Ελλάδα, ο οποίος με την πυρφόρο ρομφαία του θα πατάξει και θα εκκαθαρίσει την χώρα από τον ‘οποιο «βόθρο». Ξεχνά, βέβαια, ότι χαρισματικός ήταν και ο ηγέτης, του οποίου την πολτική την θεωρεί ως την έναρξη της παρακμής της Ελλάδας. Αυτό το ρίσκο έχουν οι χαρισματικοί: Δεν βγαίνουν πάντα, όπως τους θες. Εκτός….εκτός….Εκτός, εάν είσαι ο «νους του βασιλέως» δείχνοντας του το σωστό. Δεν ξέρω, γιατί αλλά ο επιφυλλιδογράφος μού δίνει την αίσθηση ότι τέτοιον ρόλο θέλει για τον εαυτό του.

    Έστω, λοιπον, ότι ο «ανελλήνιστος» (και άλλοι ομοϊδεάτες του, αλλά και από την άλλη παράταξη) τα έχει «πουλήσει όλα». Επίκειται η εδαφική συρρίκνωση κλπ. Εάν το γνωρίζουμε και το επιλέγουμε είναι δικαίωμά μας. Στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, αλλά υπάρχουν και ρίσκα. Προφανώς δεν επίκειται κάτι τέτοιο, αλλά υπάρχει μια ροπή του επιφυλλιδογράφου στην συνομωσιολογία (εκτός, εάν μπορεί να παρουσιάσει πραγματικές αποδείξεις για τους ισχυρισμούς του).
    Εάν το δούμε βαθύτερα, ο επιφυλλιδογράφος δεν τα βάζει τόσο με τον «ανελλήνιστο», όσο με το σώμα των πολιτών. Δεν έχει κρίση (αφού θα επιλέξει μάλλον έναν ανελλήνιστο), προτιμά την ευζωία (αντί να βρίσκεται σε συνεχή κινητοποίηση και σε θυσίες υπέρ «ιδανικών») κλπ. Στην θέση των παρηκμασμένων πολιτών, ο επιφυλλιδογράφος θαυμάζει έναν φαντασιακό κοινοτικό λαό με την δύναμη της παράδοσης (αντίθετα πχ το μαζικό δημοφλές βιβλίο best-seller είναι δείγμα παρακμής). Με λίγα λόγια δεν προσβάλλει τον κύριο Παπανδρεόυ. Υβρίζει όλους μας χωρίς εξαίρεση.

    Ας φαντασθούμε το εξής: Οι Τούρκοι εγκαταλείπουν την Μικρά Ασία για τις αρχέγονες κοιτίδες τους, οι Έλληνες δικαιωματικά επεκτείνονται μέχρι την «Κόκκινη Μηλιά», πρωτεύουσα γίνεται η Κωνσταντινούπολη, οι καλύτεροι των γενετιστών βρίσκουν τον απόγονο του Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου (οι «γνώστες» λένε ότι θα ονομάζεται Ιωάννης), η Λειτουργία στην Α. Σοφία συνεχίζεται από εκεί που είχε διακοπέι κλπ. Εικόνα τελείως αντίθετη από αυτήν της εδαφικής συρρίκνωσης.
    Θα ήταν ευχαριστημένος ο επιφυλλιδογράφος; Πολύ φοβάμαι πως όχι. Ο τρόπος σκέψης του είναι ο τρόπος σκέψης του «αμαρτωλού», ο οποίος προτιμά να συνεχίζει να «αμαρτάνει» (για να μέμφεται τιον εαυτό του) αντί να αλλάζει σκέψεις και τρόπο ζωής (μεταννοεί). Εξάλλου ας μην ξεχνάμε ότι οι «βάρβαροι» πάντα αποτελούν κάποια λύση και είναι απαραίτητοι για την ταυτότητά μας και για να σκούμε εκφοβιστικό ιδεολογικό εξουσιασμό.

    @62. Όχι εννοώ το είμι (έρχομαι). Υπάρχει ο περιορισμός των δημοσκοπήσεων και δεν μπορώ να σας πω, πόσες μονάδες χάσατε 😀 😀 😀

  70. Μ’άρεσε η ανάλυση, Ντροπαλέ, και πιο πολύ το κλείσιμο. Μα είτε το Βυζάντιο ονειρευτεί, είτε την αρχαία Αθήνα, εδώ που τα λέμε, τα ίδια χαρακτηριστικά εντοπίζονται και πάλι: ό,τι περιγράφουν οι επιφυλλίδες του Γιανναρά τα τελευταία χρόνια μπορεί άνετα να εφαρμοστεί στην εποχή του Περικλή ή του Βουλγαροκτόνου. Άραγε ονειρεύεται το ρόλο Μιχαήλ Ψελλού, χωμένου στις ίντριγκες ένθεν κακείθεν του Μαντζικέρτ;

  71. Παύλος said

    Σχετικά με τα γαργάλατα υπάρχει και το
    Από την εποχή της αλώσεως
    έχουμε να δούμε τέτοιο εργοστάσιο εμφιαλώσεως
    (ή κάπως έτσι).
    Δεν ξέρω αν είναι κι αυτό κατασκευασμένο.

  72. Ντροπαλέ (#69): Εξαιρετικό σχόλιο, το προσυπογράφω με χέρια και πόδια!

  73. π2 said

    Ντροπαλέ (#69): Εξαιρετικό πράγματι το σχόλιο. Τη δική μου άποψη για τον Γιανναρά θα την συνόψιζα ως εξής: Το μυαλό του ανθρώπου είναι σαν το γάλα. Με τα χρόνια πήζει και γίνεται τυρί. Ορισμένα μυαλά, όσο ρευστά και διερευνητικά και αν είναι όσο είναι γάλα, έχουν την προδιάθεση να γίνουν ξινοτύρια.

  74. #61 Καταφεύγεις σε σόφισμα, που δεν βοηθά την συζήτηση. Ειπώθηκε

    Α(ΓΑΠ) και (όχι Β(ΓΑΠ))

    όπου
    Α(χ) = «Ο χ θα γίνει πρωθυπουργός»
    Β(χ) = «Ο χ μιλάει σωστά ελληνικά»

    με μεγάλη (αλλά fuzzy) πιθανότητα να ισχύουν τα Α(ΓΑΠ) και (όχι Β(ΓΑΠ))

    Επίσης κάποιος μπορεί να υπονοεί ότι πρέπει να ισχύει:
    Α(χ) => Β(χ)

    ένας πρωθυπουργός πρέπει να μιλάει σωστά ελληνικά.

    Αν έχεις να αμφισβητήσεις κάτι στα παραπάνω, έχει καλώς. Κανείς, όμως, δεν υποστήριξε αυτό που κάνεις τον κόπο να αντικρούσεις, ως επιχείρημά σου στο #61:

    Β(χ) => Α(χ)

    ότι, δηλαδή, όποιος μιλάει καλά δικαιούται να γίνει πρωθυπουργός.

  75. j95 said

    Έν δυνάμει ένας ηγέτης είναι και δάσκαλος

    και φιλόσοφος και θεός και πατέρας και χορεύτρια…

    α ξέχασα δεν ψάχνουμε για ηγέτη σαν τον Ατατούρκ ή το Στάλιν.

  76. #69 Σωστός! Ένα λαθάκι έκανες, μόνο· οι γενετιστές θα ανακαλύψουν τον Χρήστο Γιανναρά. 🙂

  77. iconology2009 said

    Εντάξει βρέ παιδιά κατάλαβα. Υπάρχει τέτοια διάθεση αβαρίας στα προσόντα που μπορεί να έχει ένας πρωθυπουργός και είναι τόσο τυφλωμένη η επιχειρηματολογία μπρός στο προφανές της γύμνιας του βασιλιά που μένω με την απορία: γιατί κανείς απο σας δε διεκδίκησε΄το τίτλο που διεκδικεί ο ανοιακός. Είστε πολλαπλάσια χαρισματικότεροι του,ασύγκριτα πιό συγκροτημένοι απ’αυτόν, δεν αμφιβάλλω αυθεντικότερα και αισθαντικότερα έλληνες, διαλεκτικότεροι ως εκεί που δεν παίρνει σε σύγκριση με τον εξαφανισμένο(θα μάς εμφανιστεί σα λαγός το βραδυ των εκλογών, βγαλμένος απο μιά ψηλοκαπελόσχημη κάλπη!). Να σας πώ γιατί; γιατί είστε γνωστικοί μοιρολάτρες. Ενδόμυχα ξέρετε ότι έχει αποφασιστεί απο ένα(καλά οργανωμένο)»πεπρωμένο» να είναι αυτός ο επόμενος πρωθυπουργός. Και παραδίνεστε αμαχητί αντί να εξοργίζεστε και να ζητάτε το καλύτερο. Κι έτσι όλη αυτή σας η θαυμαστή συγκρότηση πάει στράφι.Τί να πώ; Ίσως πράγματι και νάναι αληθινά πεπρωμένο και όχι απλά καλοσχεδιασμένο «πεπρωμένο».

  78. @74:
    Λάθος δεν ισχυρίσθηκα ότι το να μιλά κάποιος καλά Ελληνικά είναι προαπαιτούμενο για να γίνει Πρωθυπουργός. Η θέση μου αυτή ήταν ειρωνική και είτε δεν την διατύπωσα καλά, είτε δεν έγινε κατανοητή. Προφανώς και προτιμώ έναν «άγλωσσο» πρωθυπουργό, που αφήνει έργο από έναν άλλο μπροστά στον οποίο οι Ακαδημαϊκοί καταθέτουν τα πτυχία τους, αλλά είναι καταστροφικός για την χώρα κλπ.
    Ζώντας σε μια χώρα, που έχει πάρει διαζύγιο με την λογική δυσκολεύτηκα να κατανοήσω το σχόλιο (και δεν είμαι και σίγουρος και εάν το έχω κατανοήσει)
    Καλημέρα
    🙂

  79. iconology2009 said

    Καιμ συμβαίνει το εξής παράξενο:όσο περισσότερο τον πλήττεις επιχειρηματολογώντας, τόσο πιό πολύ αλώβητος βγαίνει κι ας είναι άκαπνος. Υπάρχει ένα είδος συμπάθειας-εντελώς απολίτικης-προς τη μεριά του που πραγματικά ακυρώνει κάθε επιχείρημα- ακόμα και το πιό ευλογοφανές,αυτό που θα κατατρόπωνε και τον πιό ευφυή και μεγάλο πολιτικό. Σού φαίνεται πως ένας λαός παίρνει υπο την προστασία του τον ηγέτη που τάχθηκε να τον υπηρετεί και να τον προστατεύει αλλά δυνατεί παρόλαυτά να το κάνει.Η ζωή είναι αξεπέραστη στο να αποκαλύπτει μπρός στα μάτια μας συνεχώς καινούργιες αντινομίες.

  80. #78 Δεν είπα οτι το ισχυρίστηκες· είπα ότι με το #61, αυτό αντέκρουσες, ενώ αυτό δεν ήταν το θέμα.

  81. sarant said

    Iconology, συμφωνώ σε αρκετά απ’όσα λες στο 64, βλέπεις όμως ότι αυτά δεν τα θίγουν οι επικριτές του ΓΑΠ, αλλά μένουν στα πηλήκια. Όσο για το αν είναι αναπόφευκτο να βγει στις εκλογές, σου θυμίζω ότι εγώ και αρκετοί άλλοι σχολιαστές εδωμέσα δεν θα τον ψηφίσουμε, ούτε ήμασταν εμείς πυο αφήσαμε το ημιθανές Πασόκ του Οκτωβρίου 2007 να σταθεί στα πόδια του.

  82. ἐγὼ ποτὲ δὲν θὰ θεωροῦσα καλύτερο ἡγέτη τὸν Μιχαὴλ Ψελλὸ ἀπὸ τὸν ἀγράμματο Βασίλειο Α’. τί γίνεται ὅμως ὅταν ὁ Βασίλειος εἶναι καὶ Ψελλός; στὸ τελευταῖο ὄνομα ἀντὶ τοῦ ψ διαλέχτε ἂν θέλετε καὶ κανένα γειτονικὸ σύμφωνο….

    ἦταν μεγάλη κακία;

  83. SophiaΟικ said

    Κι εγώ συμφωνω με πολλά του Iconology και παω στοίχημα ότι όλοι αυτοι που λενε ότι δεν έχει σημασία η γνώση της ελληνικής γλώσσας από τους ηγέτες της χώρας, θα ανατριχιαζαν κάποτε ακούγοντας μέλη της ελληνικής βασιλικης οικογένειας να μιλάνε γερμανοελληνικά ή δανεζοελληνικά ή ό,τι άλλο σπαστο ελληνικό. Άλλωστε έχει χρησιμοποιηθεί αρκετά αυτό το επιχείρημα για να δείξει την ασυμβατότητα της συγκεκριμένης ομάδας με την ελληνική πολιτική.
    Και πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει να λέγεται για κάποιο παιδί μεταναστη ότι δεν εχει πλεον σχέση με την Ελλάδα, δε μιλάει ούτε τη γλώσσα;
    Και φυσικά έχουμε το πρόσφατο παράδειγμα του Μπους, που τα σαρδάμ του, όσο κι αν ψυχαγωγουσαν τους αμερικανούς και όλο τον κόσμο, ενίσχυαν την εικόνα ότι ήταν απλά μαριονετα του αντιπροέδρου του.
    Το ότι είναι προθυμοι οι άλλοι σχολιαστές να θεωρήσουν ασήμαντο το ζήτημα απλα δειχνει ότι μπορεί μεν κανένας τους να μην ψηφίζει ΠΑΣΟΚ (όπως λέει ο 40ακος) αλλά είναι φιλικά προσκείμενοι. Ίσως ο συμβολισμός ΠΑΣΟΚ= αριστερη φωνή στο δημόσιο βίο να είναι ακόμα ζωντανός.

  84. Σοφία, προσωπικά είμαι πολύ εχθρικά προσκείμενος προς το ΠΑΣΟΚ, ιδίως επειδή παριστάνει την αριστερή φωνή στο δημόσιο βίο. Επιμένω όμως ότι η πιο ουσιαστική διαφορά μιας διακυβέρνησης ΓΑΠ από μια διακυβέρνηση ΚΑΚ θα είναι ότι θα γελάμε περισσότερο. Κατά τα άλλα, θα κλαίμε όπως και τώρα.

  85. (παρντόν, εχθρικά διακείμενος ήθελα να πω, για να μη γελάτε και μαζί μου) 🙂

  86. εχθρικά προσκείμενος στον ΓΑΠ είναι ο Μπένι

  87. Αυτό μου άρεσε πάρα πολύ 😀

  88. @SophiaOik νομίζω ότι συγχέεις την άποψη περί γλώσσας με την ιδεολογική ή πολιτική τοποθέτηση του καθενός. Δεν χρειάζεται να ψηφίζει κανείς ΠΑΣΟΚ για να πιστεύει ότι τα σαρδάμ δεν σημαίνουν ότι κάποιος είναι ανόητος ή ακατάλληλος για πρωθυπουργός. Ο πολιτικός του λόγος έχει σημασία και αυτός αρθρώνεται και με σαρδάμ και χωρίς σαρδάμ.

  89. SophiaΟικ said

    Νότη, ξαναδιάβασε τι έγραψα για τον Μπους.

  90. sarant said

    Σοφία (83) έχεις δίκιο, το επιχείρημα της λειψής γνώσης της ελληνικής χρησιμοποιήθηκε και εναντίον του Γλίξμπουργκ. Μάλιστα, να σου πω κι ένα περιστατικό. Όταν στην πρωτοχρονιά του 1966 έκανε ο Κωνσταντίνος εκείνο το περίφημο διάγγελμα για τα μιάσματα, μέσα στην κατακραυγή που σηκώθηκε ήταν και ένα κείμενο του Τάσου Βουρνά, ο οποίος μεμφόταν αυτούς που έγραψαν το λόγο για ένα «ευχαριστώ όλους όσους» (αντί του θεωρητικά σωστού «όλους όσοι») το οποίο, κατά τον ΚΒ, έδειχνε κακή γνώση της ελληνικής, διότι τα μεταφράζουν από τα αγγλικά. Ευτυχώς όμως είχαν κι άλλα επιχειρήματα κατά του Κωνσταντίνου.

    Για το Πασόκ: Δεν ξέρω για τους άλλους, αλλά η δική μου αντίδραση ήρθε επειδή μπούχτισα να ακούω να κατηγορούν τα ελληνικά του ΓΑΠ με επιχειρήματα σαν του Γιανναρά (και όχι σαν του Iconology).

  91. Μαρία said

    Iconology2009, δεν αφήνεις τα σάπια λέω γω. Ενώ αναπαράγεις στο μπλογκ σου το άθλιο άρθρο του Γιανναρά, δεν έχεις το θάρρος να το υπερασπιστείς. Αντί γι’ αυτό μας σφάζεις με το βαμβάκι(77). Ποιος σου είπε, ρε φίλε, οτι επειδή χειρίζεσαι σωστά τη γλώσσα, μπορείς να μας προσβάλλεις;

    Η απολιτική πάντως συμπάθεια είναι προτιμότερη απ’ τη μονομανία. Το μπλογκ σου δείχνει οτι έχεις έμμονες ιδέες με την οικογένεια Παπανδρέου.

    Υ.Γ. Το ελληνικό ερωτηματικό είναι αυτό:;

  92. sarant said

    Κι εγώ δεν το είχα αντιληφθεί κι έχω θυμώσει. Βρε Iconology, δικό σου δεν είναι το μπλογκ που αναπαράγει όχι μόνο τα άρθρα του Γιανναρά αλλά και τα επιχειρηματά του όπως:

    «Η γλώσσα μας είναι η πατρίδα μας. Η γλώσσα μας δεν είναι η πατρίδα τους. Αυτοί ΠΟΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΧΟΥΝ?» (Και από κάτω φωτογραφίες των μελών της οικογένειας Παπανδρέου).

    Κι αφού έχεις αυτές τις απόψεις (με γεια σου με χαρά σου) γιατί τις κρύβεις και μας παρασταίνεις εδώ τον νηφάλιο; Το πρωί καντηλανάφτης και το βράδυ αντεροβγάλτης; Είναι σωστό αυτό;

  93. nikosl said

    Τα παραδείγματα της Σοφίας (83) με εξόργισαν. Στην ίδια μοίρα ο μετανάστης και ο Γλύξμπουργκ; Οταν κάποιος κατηγορούσε τους γλυξμπουργκέους για μη καλά ελληνικά ήταν κομμάτι του συνολικού επιχειρήματος για την ξενόφερτη δυναστεία τους (ή καλύτερα, δεν ήταν κομμάτι του επιχειρήματος, ήταν ένα στρεβλό αισθητικό συμπλήρωμα του πραγματικού επιχειρήματος). Αν κάποιος συνεπώς τον έβγαζε το σύνθημα πχ «μάθε πρώτα ελληνικά και μετά κυβέρνα την Ελλάδα» είναι εύκολο να καταλάβεις σε ποια λογική εντάσσεται. Αν κάποιος όμως πει σε ενα μετανάστη «μάθε πρώτα ελληνικά και μετά ελα στην Ελλάδα» πρέπει να του κόψουμε τη γλώσσα για να μην ξαναμιλήσει καμία γλώσσα.

  94. nikosl said

    Με αυτή την έννοια, όταν στο δρόμο κάποιος μου πει ότι ο Γιωργάκης είναι αμερικανάκι, ούτε ελληνικά δεν ξέρει και αυτό το συνδέει με το ότι ο ΓΑΠ προετοίμασε με την περιοδεία του τον πόλεμο στο Ιράκ το 2003 και ήταν στην κυβέρνηση που έστειλε στρατό στο Αφγανιστάν, θα είμαι μαζί του. Αν όμως το λέει ο Γιανναράς, ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, της γλώσσας εν αναμονή κόψιμου (για να κάνω και ένα σαρδάμ αλά ΓΑΠ).

  95. #93 μὲ λίγα λόγια μονὰ ζυγὰ δικά μου.

  96. Μαρία said

    Nikosl, η Σοφία αναφέρεται στα παιδιά των Ελλήνων μεταναστών.

  97. nikosl said

    Μαρία είσαι πάντα πιο νηφάλια και καλοπροαίρετη από μένα. Είδα τι γράφει η Σοφία και βλέπω πώς αυτή το διαρκές (όχι από τη Σοφία -γενικά) επιχείρημα της αντικειμενικότητας γυρνάει πάντα ενάντια στους πιο αδύναμους.

  98. Μαρία said

    Ε όχι και πάντα!

  99. SophiaΟικ said

    Φυσικά και αναφερόμουν στα παιδιά των Ελλληνων μεταναστών, όπως είναι εμφανές από τη λέξη «πλέον» και δεν εχω ιδέα τι άλλο μπορεί να βάλει κανένας άλλος στο μυαλό του διαβάζοντας το.
    Άμα έχεις τη μύγα «να προλάβω να αποκαλέσω πρώτος φασίστα και ρατσιστη όποιον πει κάτι για τους Αλβανούς/Αφγανούς/ Κούρδους», ΝίκοΛ, αυτά παθαίνεις 😉

  100. nikosl said

    Δεν σε κατηγόρησα ούτε για ρατσισμό ούτε για φασισμό. Θεωρώ όμως ότι ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισες το θέμα αφήνει ορθάνοιχτο το περιθώριο να αντιστρέψει κανείς το σκεπτικό σου για τους μετανάστες εδώ. Μάλλον εσύ μυγιάστηκες και αυτό είναι χειρότερο, γιατί το να είσαι ευέξαπτος με ό,τι το ρατσιστικό είναι υγιές ρεφλέξ.

  101. philalethe00 said

    @sarant
    Αγαπητέ μου, σωστός εδώ. Εγώ, όμως, αναφερόμουν στο αμέσως παρακάτω, παρενθετικόν σχόλιο. Αν μη τι άλλο, δείχνει άγνοια του «κρινομένου» και εναγομένου. Όσο για την Γιαννάκου, φημολογείται, ότι το είχε δ η μ ο σ ί α πράξη προ εικοσαετίας. Αν μετανόησε, καλώς. Αν δεν το είπε, ακριβώς χρωστάει μία μετάνοια ο Γ.
    @Τιπούκειτος
    Ο Βιτγκενστάιν υπήρξε σε μέγα μέρος της ζωής του αποφατικός φιντεϊστής. Ο καθ. π. Ν. Λουδοβίκος του καταλογίζει ένα είδος «εβραϊκού αποφατισμού» στο δοκίμιό του «Θεοποιΐα:η μετανεωτερική θεολογική απορία». Στο τέλος της ζωής του, έκανε κάποιες αλλαγές. Ένας φίλος μου με πληροφόρησε, ότι προσέχωρησε στο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Ένας άλλος, ότι έγινε Χριστιανός και, μάλιστα, ακτήμων. Προσωπικά, έχω διαβάση τις διαλέξεις του για την «θρησκευτική πίστη», μεγάλο μέρος των «στοχασμών» του, ενώ με περιμένει το Tractatus Logicophilosophicus. Βάσευ αυτών, δεν βρίσκω αστήρικτη την θέση, ότι έχει κοινά με τον Γ.
    Για τον Χάιντεγκερ: πρόκειται για φορέα του ευρωπαϊκού υπαρξισμού. Ως γνωστόν δε, πατέρας του υπαρξισμού υπήρξε ο Σέρεν Κίρκεγκωρ. Ο Κίρκεγκωρ είναι Χριστιανός μέχρι το κόκαλο, ενώ έχει γράψει ολόκληρο έργο πάνω στην θυσία του Αβραάμ, και γράφει με ψευδώνυμα μεγάλων Πατέρων της Ανατολής ή μυστικών της Δύσης, όπως ο Ιωάννης του Σταυρού.Τέλος, όπως ξέρουμε πολύ καλά από τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ, ακόμη οι άθεοι υπαρξιστές, ενώ απαρνούνται τον Χριστιανισμό του Kierkegaard, υποστηρίζουν τις φιλοσοφικές του θέσεις. Μόνο που τα δύο είναι αλληλένδετα.

    Τέλος, για τον Ηράκλειτο, τι να πω παρά ότι ο Γιανναράς έχει εκτενή βιβλιογραφία στα φιλοσοφικά θέματα που υποστηρίζει τις θέσεις του, αν και λέει και «αιρετικά» πράγματα συχνά, όπως για την επίδραση των Πατέρων στον όψιμο Αλμπέρ Καμύ. Επίσης, είναι γνωστός και παγκοσμίως. Ακόμη και στην γουίκιπίντια είναι καταχωρημένος ήδη. Αν υπάρχη κάτι πιο σαφές, ας το δούμε
    Ταύτα, παίδες. 🙂

  102. philalethe00 said

    @Μαρία

    Σε …..λησμόνησα. 🙂 Βλέπε και παραπάνω, πάντως πρέπει να συγκρίνεις Γιανναρά με Κόντογλου, Ζουράρι και πολλούς ακόμη, για να δεις ότι είναι μετριοπαθής σχετικά στην κριτική του και όχι αφοριστικός, αλλά απλώς κριτικός προς τον δυτικό «πολιτισμό». Τώρα, για το «αμπελοφιλόσοφος», ας μην τα συζητήσουμε καν, ήταν …μπέναλντι. :-)Αυτά!!!

  103. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας said

    Πάντως ἀλλοδαποὺς πρίγκηπες εἶχε πολλοὺς ἡ χώρα.
    Ὁ Καποδίστριας (ἔγραφε γαλλικά), ὁ Ὄθωνας, ὁ Γεώργιος Α’, ὁ Τρικούπης, ὁ Μαυροκορδᾶτος …
    Καὶ ἀλλογλώσσους, βλέπε Κωλέττη, Μπόταση, Κουντουριώτη …
    Ἀκόμα καὶ ὁ Καραμανλής ὁ Α’γεννήθηκε Ὀθωμανὸς ὐπήκοος. Ὁ Σημίτης μιλοῦσε γερμανικὰ μὲ Ἑλληνικὲς λέξεις.
    Ἀλλὰ καὶ ὁ Σολωμὸς δὲν πάτησε πόδι στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα. Καὶ τὶ νὰ ποῦμε γιὰ τὸν Κάλβο ἢ τὸν Καβάφη;

    Τώρα, ἡ οὐσία τῶν γραφέντων ὑπό τοῦ Γιανναρᾶ εἶναι ὅτι οὔτε ὁ ΓΑΠ οὔτε ὁ ΚΑΚ οὔτε ἡ κυρία Γιαννάκου θεωροῦν ὅτι οἱ Ἔλληνες καὶ ἡ Ἑλλάδα ἔχουν κάτι διαφορετικὸ ἀπὸ τὴν Πορτογαλία ἢ τὸ Βέλγιο. Ἀλλὰ γιὰ νὰ γίνεις πρόεδρος τῆς ἑταιρείας Pepsi-Cola πρέπει νὰ πιστεύεις (ἢ νὰ ὐποκρίνεσαι πειστικῶς ὅτι πιστεύεις) ὅτι ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἔχει οὐσιαστικὴ διαφορὰ άπὸ τὴν ἑταιρεία Coca-Cola. Πιθανώτατα οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι στὶς πλούσιες χῶρες ξέρουν ὅτι ἡ Coca-Cola καὶ ἡ Pepsi-Cola εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτό. Ὅσοι ὅμως τὸ κηρύσσουν δημοσίᾳ, πρέπει νὰ κηρύξουν καὶ τὸ λογικὸ συμπέρασμα : Δὲν χρειάζεται χωριστὸ ἑλλαδικὸ κράτος καὶ προσχωροῦμε στὸ πρῶτο διαθέσιμο ὐπερεθνικὸ μόρφωμα, πιθανῶς μιὰ διευρυμένη Ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία. Ἐπειδὴ, ὅμως, δὲν ἔχουμε προσφορὲς προσχωρήσεως ἀπὸ κανέναν, ἀκόμα καὶ απὸ τοὺς Τούρκους, μᾶλλον οἱ ἄλλοι, οἱ πολλοὶ περισσότεροι ἄλλοι, δὲν μᾶς θεωροῦν καὶ τόσον ὀμοίους τους. Ἐκεῖ, λοιπὸν, λαθεύουν καὶ ἡ Μαριέττα καὶ ὁ Κωστάκης καὶ ὁ Γεωργάκης καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς κοσμοπολίτες Ἕλληνες καὶ ἔχει τὴν ψῆφο τῶν συντριπτικῶς πλειόνων ὁ Γιανναρᾶς.
    Ξέρω, ξέρω δὲν ἔχει τὴν ψῆφο τῶν κρειττόνων … μὴν μπεῖτε στὸν κόπο νὰ τὸ παρατηρήσετε.

  104. Όπως το αντιλήφθηκα και προσέγγισα το ζήτημα, το θέμα δεν είναι τόσο ( ή μόνο) να υπερασπισθούμε τον ΓΑΠ, όσο να υπερασπισθούμε τους εαυτούς μας και το δικαίωμα να κάνουμε ίδιες επιλογές. αυτό άσχετα από το εάν συμπαθούμε ή όχι, ψηφίσουμε ή δεν ψηφίσουμε τον συγκεκριμένο πολιτικό.
    Μιας και πιάσαμε το θέμα της βασιλευομένης, μια παρενθετική παρατήρηση-αίσθηση. Μήπως η σχετικά θετική εικόνα που έχει ο Γεώργιος ο Α’ οφείλεται όχι τόσο στο ότι ήταν ο βασιλιάς, όταν απελευθερώθηκαν η Μακεδονία κλπ, αλλά στο ότι μεγάλωσε στην Δανία με τα εκεί πολιτικά ήθη, με αποτέλεσμα να ξέρει πότε να κάνει πίσω (υποθέσεις Σπόνεκ, αλλά και Τρικούπης), σε αντίθεση π.χ με τον γιό του, ο οποίος ενηλικιώθηκε εδώ και έμαθε τα αντίστοιχα πολιτικά έθιμα (πελατειασμός, κουμπαριές κλπ) ;
    Το θέμα της γλώσσας, λοιπόν, χρησιμοποιήθηκε ως αντιδυναστικό επιχείρημα. Νομίζω, όμως, καθώς δεν έχω ζήσει αυτή την εποχή ότι θα ήταν από τα απλοϊκά λαϊκιστικά επιχειρήματα. Τα σοβαρά επιχειρήματα δεν θα είχαν να κάνουν τόσο με την ορθή ή μη-χρήση της γλώσσας.
    Κλείνοντας και για να επιστρέψουμε στο θέμα της ανάρτησης: Τα ελληνικά των Γλυξβούργων, ή του ΓΑΠ, τα σουβλάκια και το πλέι-στέσιον του Καραμανλή κλπ είναι επιχειρήματα για το καφενείο, την επιθεώρηση (από τις πλέον συντηρητικές κοσμοθεάσεις), την παραπολιτική στήλη της κίτρινης φυλλάδας. Δεν είναι επιχειρήματα για κάποιον, που θεσμικά τουλάχιστον κατέχει θέση πνευματικής ηγεσίας. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση ο επιφυλλιδογράφος προδίδει την εμπιστοσύνη που τού έδειξε το κοινωνικό σύνολο, ακόμα και εάν παρουσιάζει τα επιχειρήματά του με «ποιοτικό στύλ».

  105. iconology2009 said

    Παίδες συγγνώμη δε παρακολουθώ πολύ τα μπλογκς και τώρα μόλις πρόσεξα τα σχόλια σας.Ναί κάνω συστηματικές αναρτήσεις εναντίον του Γιώργου Παπανδρέου(και μόνον ε;να το ξεκαθαρίσω αυτό). Θεωρώ τη περίπτωση του καρκίνωμα γιά τη πολιτική ιστορία αυτού του τόπου. Τόχετε συνειδητοποιήσει ότι αυτό το άτομο-που θάναι ο τρίτος Παπανδρέου που θα κυβερνήσει αυτό το τόπο-έρχεται στην εξουσία με καθαρά ΔΥΝΑΣΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ? Αυτό είναι όνειδος γιά κάθε παράταξη, πολύ δε περισσότερο γιά μιά παράταξη που πολέμησε τη μοναρχία με μένος και συνέπεια. Η θεσμικά συζητήσιμη νομιμότητα εκλογής του(αυτά τα νασερικής λογικής δημοψηφίσματα χωρίς αντίπαλο συνυποψήφιο είναι ό,τι πιό κακόγουστο έχουμε ζήσει στη νεώτερη πολιτική ιστορία-ούτε ο Καρατζαφέρης δε έχει κάνει αυτές τις γελοιότητες-και δεν αντιστοιχούν στο είδος πολιτικής σκέψης ενός δημοκρατικά οργανωμένου κόμματος)μυρίζει μεθόδευση του αισχρότερου είδους και κανενός είδους κομματικός πατριωτισμός δε θα με τυφλώσει γιά να τα παραβλέψω. Παίδες,ειδικά με την διαφαινόμενη νίκη του Πασοκ, φορτωνόμαστε ένα όνειδος θεσμικό που δε θα αργήσει να μετατραπεί σε εφιάλτη.Η νομιμοφάνεια κάποιων ενεργειών δεν μπορεί να κρύψει ούτε τη φυση και την έκταση της μεθόδευσης, ούτε τις αγκυλώσεις που θα προκαλέσει. Το ξαναλέω(και θλίβομαι)ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΒΑΡΙΑ ΔΥΝΑΣΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΑΣΥΜΒΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΜΑΣ.Θεωρώ τον Γιώργο Παπανδρέου κάλπικα νομιμοποιημένο και όσοι επικαλεστούν νομιμοφάνεια θα τους απαντήσει τότε απ’το βάθος του πηγαδιού του ο Βουλγαράκης:Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ! Αυτή είναι η απάντηση που εκ τών πραγμάτων δίνεταικαι απο τους ζηλωτές του σημερινού προέδρου. Αυτή είναι η ας το πούμε ΘΕΣΜΙΚΗ ΟΥΣΙΑ των πραγμάτων. Για να δούμε και την ουσία καθεαυτή: νάλεγα ότι ο πρόεδρος μας είναι ένα συγκροτημένο μυαλό,με επάρκεια, με γνώσεις, με αγωνιστικότητα θάλεγα πάει στο διάβολο η θεσμικότητα. Αλλά στο θεό σας είναι αυτή εμφάνιση ηγέτη κυβερνητικού κόμματος? Εξαφανισμένος απο συνεντεύξεις,απο ντιμπέιτς ακόμα και απο ομιλίες σε συγκεντρώσεις. Ποτέ δεν είδα σε προεκλογική περίοδο τον εν δυνάμει νικητή των εκλογών τόσο λίγο παρουσιασμένο μπρός στο λαό του. Και υποτίθεται ότι βρισκόμαστε στις παραμονές του θριάμβου του. Συγγνώμη παιδιά αλλά εγώ δεν μπορώ να εθελοτυφλώ γιά κανένα κομματικό πατριωτισμό. Σε τελική ανάλυση πέρα απο φίλος-το ομολογώ δεν είμαι μέλος του-του κόμματος,πάνω απόλα είμαι φίλος της πατρίδας μου. Ε,το λοιπόν θεωρώ ότι αυτό το άτομο-καθόλα συμπαθές σαν άτομο-είναι εντελώς ακατάλληλο γιά να είναι και ηγέτης αυτής της παράταξης αλλά και πολύ περισσότερο ηγέτης της χώρας μας. Ωραία και τί θα γίνει δηλαδή? σαν τί προτείνεις? θα μου πέιτε εύλογα. Αυτό, που χρειάζεται το Πασοκ είναι μιά νίκη ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ,που σημαίνει μιά νίκη με διάρκεια. Το Πασοκ δε χρειάζεται να γίνει το πράσινο διάλειμμα που ονειρεύεται ο Καραμανλής(που αποδεικνύεται ο Παπανδρεϊκότερος όλων). Με τον ΓΑΠ,τον ανεπαρκή και τον λίγο τί νομίζετε ότι θα συμβεί? Η χώρα θα κυβερνιέται απ’τους συμβούλους του,έχετε καμιά αμφιβολία γι’αυτό? Και πόσο θα μείνει αυτή η κατάσταση κρυφή? Ωραία μεγάλε θα μού πείτε και τί προτείνεις? Προτείνω ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ, να χάσουμε γιά να λυτρωθούμε απ’το καρκίνωμα πούχει κολλήσει στο κορμί μας. Καιμόνο χάνοντας πανηγυρικά θα πε΄ρασουμε οριστικά στη σελίδα τη καινούργια,την απαλλαγμένη απ’αυτό το μίασμα που λέγεται δυναστική λογική. Αυτή Η ΔΥΝΑΣΤΙΚΗ ΛΟΓΙΚΗ ΒΡΙΣΚΕΙ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ ΣΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΥΠΟ ΝΑ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝΕ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ? φαντάζεστε τί καζούρα θα τους κάναμε? Τώρα απλά περιοριζόμαστε να τον αποκαλούμε μπούλη και κωστάκη αλλά ο τύπος απέναντι τρώει το δικ’ό μας λάχανο σε όλες τις εμφανίσεις του. Μάς αξίζει αυτή τύχη? Μόνο αν χάσουμε θα κερδίσουμε στρατηγικά. Το ξέρω ότι αυτά που λέω ακούγονται παρανοϊκα στο παρα πέντε της κάλπης Κι όμως τα λέω εδώ και σχεδόν δυό χρόνια αλλά σε άλλο σαιτ(στη Lifo). Η ήττα το ξαναλέω είναι νίκη, γιατί η νίκη θα στηθεί σε πιό στέρεα βάση και όχι σε γυάλινα πόδια απο τα μπιμπελό μιάς δυναστείας.
    Κάτι για την αναφορά στον Γιανναρά:ούτε και μένα είναι του απόλυτου γούστου μου ο κύριος,αλλά… «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»(ε άμα είναι κι απ’το Γιανναρά έχει εξασφαλισμένη και την ευλογία του θεού!
    Τέλος γιά το θέμα του ποιό είναι το ερωτηματικό ασφαλώς και ξέρω ότι είναι αυτό(;) αλλά γιά λόγους εκφραστικής προτιμώ το εντυπωσιακότερο (?).

  106. γιὰ τὸ ὅτι ἡ ἐκλογή του ἐσωκομματικῶς ἦταν μεθοδευμένη τὸ ξέρω κι ἐγώ. γνωρίζω ἄτομο ποὺ ψηφοφόρος τοῦ ΠΑΣΟΚ δὲν εἶναι κι ὅμως τὸν ψήφισε γιὰ πρόεδρο πάνω ἀπὸ μία φορὲς τὴν ἴδια μέρα.

  107. @24.
    Νομίζω οτι τη λένε Σαουνική Αραβία στη Σουηδία. Έγκυρες πηγές, μάλιστα, αναφέρουν οτι από τις εμπειρίες τους σε θερμοκρασίες της Αραβικής ερήμου ενεπνεύσθησαν Σουηδοί ταξιδευτές το γνωστό ατμόλουτρο που διακαώς αγαπούν.

  108. νόμιζα ὅτι ἡ σάουνα εἶναι φινλανδική.

  109. Ο ΓΑΠ μπέρδεψε το πηλίκο όχι γιατί η ελληνική δεν είναι μητρική του, αλλά γιατι δεν πήγε σε ελληνικό σχολείο. Πόσοι Έλληνες έμαθαν την λέξη «πηλίκο» από την μητέρα τους (ή τον πατέρα τους);

    Η φράση «μηδέν εις το πηλίκον» έχει διεισδύσει στο ελληνικό γλωσσικό φολκλόρ, ακριβώς επειδή ακουγόταν αλλόκοτη και δασκαλίστικη.

    Και το γεγονός οτι ο ΓΑΠ δεν παιδεύτηκε στην Ελλάδα (απ ότι ξέρω), εκτός από μειονεκτήματα (βιωματικό έλλειμμα) μπορει να είχε και πλεονεκτήματα, δεδομένου οτι ο ΓΑΠ δεν αναγκάστηκε να γεμίσει τον σκληρό δίσκο του μυαλού του με πολλές άχρηστες γνώσεις, απ’ αυτές που απλώς πιάνουν πολύτιμο χώρο και δεν σβήνουν.

    (Δια του λόγου το ασφαλές: Δεν ψηφίζω, καθότι απόδημος Έλληνας)

  110. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας said

    Δὲν βλέπω καμμία ἀπάντηση στὸ κύριο ἐρώτημα τοῦ Γιανναρᾶ :
    Ποιὸς λόγος ὑπάρχει νὰ γίνει ὁ Γεωργάκης πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ ὄχι τοῦ Βελγίου ; Τὶ διαφορετικὸ κομίζει εἰς τὴν τέχνην τοῦ διοικεῖν τὴν Ἑλλάδα ποὺ δὲν ἔχουμε μέχρι σήμερα ;
    Καὶ θὰ περίμενε κανεὶς σὲ ἱστολόγιο ποὺ έχει θέσει ὠς θέμα ἐνδιαφέροντός του τὴν γλῶσσα κάποια σχετική εὐαισθησία. Γιὰ σύγκριση ὁ Ντοστογιέφσκι γράφει στοὺς Δαιμονισμένους («Παράφρονες» εἶναι ἀκριβέστερη άπόδοση) ὅτι ἐθνικὸς συγγραφέας εἶναι αὐτὸς ποὺ γράφει κάτι δικό του κι ἂς γράφει σὲ κακὰ Ρωσσικά. οιπόν, τὰ κακὰ Ἑλληνικὰ εἶναι δεδομένα γιὰ τὸν Γεωργάκη. Ποῦ εῖναι τὸ δικό του ;
    Κατὰ τὴν «ἑλληνομετρία» ὐπάρχει καὶ ἡ «ἐλληναπέχθεια», ἀρχαιώτατο χαρακτηριστικὸ τῆς φυλῆς, τὸ ὁποῖο τὴν ὤθησε νὰ διασπαρεῖ στὰ πέρατα τοῦ κόσμου. Ὅμως, ποὸ εἶναι τὸ ἀντίστοιχο τοῦ «ἑλληνομέτρη»;

  111. SophiaΟικ said

    109:εννοείς άχρηστες γνώσεις όπως τον Παλαμά, π.χ.; Δεν εχεις άδικο, έχει τη Διαμαντοπούλου να συμπληρώνει το κενό.

    ΥΓ Το σχολείο δεν μας γεμίζει άχρηστες γνώσεις. Έχω βαρεθεί πια να το ακούω αυτο από Ελλάδα. Όλες οι γνώσεις ειναι χρησιμες. Αλλα πρέπει να έισαι καλλιεργημενος για να το καταλάβεις αυτό και δυστυχώς το σχολείο σου δίνει τα εφόδια για την καλλιέργεια, αλά δεν μπορεί να σε κάνει καλλιεργημενο.

  112. Κύριε Γεώργιε Ἰακ. Γεωργάνα (#110), θέτετε συναρπαστικὰ ἐρωτήματα καὶ ἀνοίγετε ἀνεξερεύνητες ἀτραπούς. Ὡς ταπεινὸς τιπούκειτος θὰ περιοριστῶ σὲ ὀλίγα σχολαστικά, διότι ἐξ ὄνυχος τὸν λέοντα.

    Καθ’ ἃ γνωρίζω, ἡ ὀρθὴ ἀπόδοσις τοῦ ῥωσσικοῦ Бесы εἶναι «δαίμονες», «διάβολοι», οὐδαμῶς δὲ «παράφρονες». Ὁ Δοστογιέφσκη ἠρύσθη τὸν τίτλον ἐξ ὁμωνύμου ποιήματος τοῦ μεγίστου Πούσκιν (http://pushkin.ouc.ru/besy.html).

    Καλὸν θα ἦτο ἐπίσης νὰ μᾶς ὑποδείξετε ποῦ ἀκριβῶς λέει ὁ Δοστογιέφσκη ὅτι δὲν πειράζει νὰ γράφεις κακὰ ῥωσσικά, ἀρκεῖ νὰ λὲς κάτι δικό σου. Ἂν κι ἔχω διαβάσει τοὺς Δαίμονες κάμποσες φορές, τέτοιο πράμα δὲν τὸ θυμᾶμαι. Ἀλλὰ μπορεῖ καὶ νὰ κάνω λάθος, γιατί εἶναι καὶ ὀχτακόσες σελίδες κουμούτσα.

    Καὶ γιὰ νὰ ἀπαντήσω στὸ ἐρώτημά σας: τὸ ἀντίστοιχο τοῦ ἑλληνομέτρη εἶναι ο Καρατζαφέρης. Πότε μὲ τὸ καλὸ μᾶς φεύγει γιὰ τὰ πέρατα τοῦ κόσμου;

    Ἐπίσης, ἅμα θέλει ὁ κὺρ Γιανναρᾶς μπορεῖ νὰ ψηφίσει τὸν Γιωργάκη γιὰ πρωθυπουργὸ τοῦ Βελγίου. Βλέπετε, τὸ Ἑλλαδιστὰν τοῦ παρέχει τὴ δυνατότητα νὰ ψηφίζει καὶ νὰ γράφει ὅ,τι κατεβάσει ἡ γκλάβα του — δυνατότητα ποὺ ἴσως δὲν θὰ εἶχε οὔτε στὴν ἀγαπημένη του ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία οὔτε στὸ λατρεμένο του Βυζάντιο (ἢ Ἀνατολικὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία, γιὰ νὰ μὴν τὸν κακοκαρδίσουμε).

  113. Επίσης, από αρχαιοτάτων χρόνων η ελληνική φυλή γράφει το «αρχαιότατος» με όμικρον και όχι με ωμέγα, σε πείσμα του κ. Γεωργίου Ἰακ. Γεωργάνα. Όποιος το γράφει με ωμέγα είναι εθνικός ύποπτος, ενδεχομένως δε και εαμοβούλγαρος, και δέον όπως προσάγεται στην Ακαδημία Αθηνών διά τα περαιτέρω.

  114. @111.
    Δεν πρόκειται για συνολική καταδίκη της Ελληνικής εκπαίδευσης. Είναι απλώς επισήμανση διαφόρων σοβαρών προβλημάτων που υπήρχαν τον καιρό που ο ΓΑΠ ήταν μαθητής – λίγα χρόνια πριν από μένα – και που διαφοροποιούν το υπόβαθρό του απ’ αυτό των περισσοτέρων συνομηλίκων του. Μερικά προβλήματα λύθηκαν, άλλα παραμένουν άλυτα (στον βαθμό που γνωρίζω). Το τραγικότερο: Η εμμονή στην έμφαση του πώς μιλούσαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι σε αντίθεση με το τί έλεγαν (το χιλιοσυζητημένο και πολωτικό Γλώσσα και Γραμματεία – πολλαπλοί σύνδεσμοι σ’ αυτό το ιστολόγιο).

    Αναμφίβολα, υπήρχαν και υπάρχουν και θετικά στο ελληνικό εκ-παιδευτικό σύστημα (του οποίου είμαι προϊόν), αν και μου φαίνεται οτι αυτά προκύπτουν παρά το σύστημα και όχι λόγω του συστήματος.

    Δέχομαι οτι όλες οι γνώσεις είναι χρήσιμες μόνον με παραδοχές:
    Η έννοια του χρήσιμου είναι πολύ δύσκολο να οριστεί (χρήσιμο επαγγελματικά; συναισθηματικά; αισθητικά; πολιτισμικά;…) και οτι η μελλοντική χρησιμότητα της γνώσης – οποιασδήποτε μορφής τέλος πάντων – είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Αλλά δεν έχει χρόνο κανείς να τα μάθει «όλα». Χρειάζεται επομένως επιλογή (παρότι εκ προοιμίου ατελής). Είναι απίθανο να αποβεί χρήσιμη η γνώση, λόγου χάρη, των αριθμών και ονομάτων στη σελίδα 97 του τηλεφωνικού καταλόγου (κάποιες γνώσεις μου δεν απέχουν πολύ απ’ αυτό). Δεν θα ήταν προτιμότερο να διδαχθεί κανείς περισσότερα για το πώς να σκέφτεται ή για τον Παλαμά, ας πούμε;

  115. οὐάου!!!! Πολυτονικὸς Τιπούκειτος! Πρέπει νὰ κρατήσω σκρῆνσοτ καὶ νὰ ἑορτάσω τὸ γεγονὸς μὲ ἄφθονο καμπανίτη οἶνο!!!!

  116. 113 Τιπούκειτε ξεχνᾷς ὅτι στὰ πανάρχαια χρόνια τὸ μακρὸ καὶ τὸ βαρχὺ ο ἐγράφοντο μὲ τὸ ἴδιο σύμβολο. ἔτσι πχ τὸ γράμμα ΚΟΠΑ μὲ μακρὸ Ο ὅταν μεταγράφηκε Κόπα δὲν ταίριαζε μετρικὰ στοὺς μεταγενέστερους ποὺ τὸ ἔκαναν κόππα γιὰ νὰ εἶναι τὸ ο θέσει μακρό, ἐν ᾦ τὸ ὀρθὸν εἶναι κώπα (ὅπως καὶ κώπη, ἡ λέξι σημιτικῆς καταγωγῆς).

  117. Κορνήλιε, #115: Όχι μόνο πολυτονικός, αλλά και σε ψευτοκαθαρεύουσα σαν και τη δικιά σου! Άνοιξε και κανα ουισκάκι.

    Κορνήλιε #116: Θαυμάσια, αλλά το γεγονός παραμένει ότι κανένας ημών πρόγονος δεν έγραψε ποτέ «αρχαιώτατος», παρεχτός κι αν ήτανε δυσλεκτικός ή αθεράπευτα ανωρθλώγραφως.

  118. ἔχω γράψει καὶ σὲ βαρύτερη καθαρεύουσα, ἀλλὰ τὸ οὐίσκι τὸ άπεχθάνομαι.

  119. Μαρία said

    Και απο πότε το ‘ριξες στην ανειμένη;

  120. Τιπούκειτε διάβασα τοὺς Ἀριστοφάνειους στίχους σου και πρῶτον ζήλεψα, ἔπειτα μελαγχόλησα γιατὶ δὲν ξέρω πόσοι Ἕλληνες θὰ μποροῦν νὰ τὸ κάνουν αὐτὸ σὲ 50 χρόνια, τρίτον εῖπα: τέτοια ἄτομα τὰ θέλω στὴν δική μου μεριά, τῶν καθαρευουσιάνων.

    Μαρία, οἱ καιροὶ εἶναι χαλεποί. ἀλλὰ πρέπει νὰ δράσουμε σταδιακά. ἂς ἐπαναφέρουμε τὶς κλιτὲς ἐνεργητικὲς μετοχές, τὶς καταλήξεις, τὴν δοτική, τὶς προθέσεις κλπ καὶ μετὰ βλέπουμε.

  121. Μπουκανιέρος said

    #120
    Πάνω-κάτω τόσοι όσοι μπορούσαν και πριν 50 χρόνια (ή και σήμερα).

  122. #121 μακάρι

  123. Μαρία said

    Πού θα είσαι δικαστικός αντιπρόσωπος;

  124. δὲν θἆμαι. ὁπότε μὲ συμφέρει ἡ μὴ αὐτοδυναμία μὲ προοπτικὴ ἐκλογῶν καὶ πάλι. νὰ μὴ ἔχω κι ὲγὼ τὴν ἰδιοτέλειά μου; 🙂

  125. @ 115

    Ε, δεν είναι και η πρώτη φορά.

    Όχι και ουάου, Κορνήλιε, ελληνολάτρης άνθρωπος… Κάτι σε τήνελλα μήπως; 😀

  126. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας said

    Αγαπητέ μου Τιπούκειτε,
    Προφανῶς συμφωνεῖτε μὲ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Γιανναρᾶ ποὺ προτείνω. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ καὶ πετᾶτε τὴν μπάλλα στὴν ἐξέδρα.
    Ἐν τούτοις, τὸ έρώτημα παραμένει καὶ ὄχι μόνον γιὰ σᾶς: Υπάρχει ἰδιαίτερος λόγος ἠ Ἑλλάδα νὰ κυβερνᾶται ἀπὸ Ἕλληνες ; Ἤ, μήπως, εἶναι καλύτερο νὰ δώσουμε τὴν διακυβέρνηση ἐργολαβικῶς σὲ ἄλλους; Θέλω νὰ ‘πῶ, γιατὶ νὰ σταματήσουμε στὸν Γεωργάκη καὶ νὰ μὴν ἐξετάσουμε καὶ τὸν Ἐρντογάν; Καλά δὲν τὰ πάει στὴν Τουρκία; Ἂν, πάλι θέλουμε ἄνθρωπο τοῦ θεάματος, γιατὶ σταματᾶμε στὸν Καρατζαφέρη; Ὑπάρχει καὶ ὁ Μπερλουσκόνι.

  127. Οι εκλογές με το βλέμμα του Φιλόσοφου!

    το μπανεράκι με τα τηλέφωνα επικοινωνίας.

    Τώρα, Γιανναράς στο Μέγκα, με συνομιλητή τον Καμπουράκη. Και μόλις είπε «πόσους ψήφους θα χάσουν….». Πρωτοπορία

  128. π2 said

    Τα γλωσσικά λάθη των ελληνόψυχων δεν μετρούν. Μόνο τα λάθη όσων δεν έχουν αναγνωρισμένο πιστοποιητικό ελληνοφροσύνης από το Ινστιτούτο Ελληνομετρίας είναι επίφοβα.

  129. sarant said

    Το προκείμενο όμως («τους ψήφους») είναι λαϊκός τύπος, που τον αναγνωρίζει π.χ. το ΛΚΝ. Εδώ ενδιαφέρον έχει περισσότερο ότι ο ΧΓ χρησιμοποιεί έναν λαϊκό τύπο.

  130. #129: Γι’ αυτό το ανέφερα κι εγώ (συστηματικά, κάνω το λάθος (;) να γράφω «και γω» αντί «κι εγώ», και το διορθώνω).

  131. «Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ πρόσθεσε ότι είναι καιρός μετά από 35 χρόνια ο ελληνικός λαός να τους συνταξιοδοτήσει, διαφορετικά η ψήφος μας, όπως είπε χαρακτηριστικά θα είναι μηδέν εις το πηλήκιο, κάνοντας σαφή αναφορά στο πρόσφατο γλωσσικό ολίσθημα του Γιώργου Παπανδρέου».

    http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=88492

    Δυστυχώς, δεν παρακολούθησα τηλεόραση. Αν μίλησε για πηλήκιο με κατάλληλο χρωματισμό της φωνής, τότε ειρωνεύτηκε τον Παπανδρέου. Πράγματι έτσι είναι όμως; Ρωτάω, γιατί ούτε ο Κ. φημίζεται για τα καλά Ελληνικά του.

  132. #131: Ειρωνευόταν

  133. sarant said

    Είναι σαφής σπόντα, όπως λέει και ο Στάζιμπος. Στο απόσπασμα ακούγεται να λέει «μηδέν εις το πηλήκιο, ή στο δίκωχο, πώς το ‘πε ο Γιώργος;»

    35 χρόνια μας κυβερνούν δύο οικογένειες, είπε ο Καρατζαφέρης, αλλά είναι ανακριβές. Υπάρχει καταρχάς η τριετία Μητσοτάκη, που είναι από άλλη οικογένεια (ανιψιός του Βενιζέλου, μην ξεχνάμε). Υπάρχει η μισή χρονιά Ράλλη, που είναι από την πιο μεγάλη οικογένεια από πλευράς πρωθυπουργών (μετράνε μαζί κι οι Θεοτόκηδες). Και είναι βέβαια και ο Σημίτης, που δεν ανήκε σε καμιά οικογένεια.

  134. Βέβαια ο Γ. Καρατζαφέρης δεν είναι ο καταλληλότερος να μιλάει για τα γλωσσικά λάθη των άλλων. Mπορούμε να θυμηθούμε την επιστολή του προς τον Ανδρέα Παπανδρέου στη δεκαετία του ’90 (το ’94, αν θυμάμαι καλά), τα ορθογραφικά λάθη του κειμένου (λ.χ. «ενόψη») και τις δικαιολογίες που επικαλέστηκε (ότι το κείμενο το έγραψε μια αλλοδαπή γραμματέας -αν κάποιος θυμάται περισσότερες λεπτομέρειες, ας γράψει σχετικά). Η «Ελευθεροτυπία», θυμάμαι, τον είχε ξεμπροστιάσει.

    Επιστολή με ορθογραφικά λάθη και με αποδέκτη τον πρωθυπουργό της χώρας! Ακόμη κι αν όντως τα λάθη οφείλονταν στη δακτυλογράφο, ο Γ.Κ. θα μπορούσε να ρίξει μια ματιά στο κείμενο (και μάλιστα σε ένα τέτοιο κείμενο) προτού σταλεί.

    Μάλλον ο Γ.Κ. είναι παράδειγμα για το πόσο «ψηλά» μπορούν να φτάσουν και οι κακοί μαθητές μιας τάξης…
    :p

  135. SophiaΟικ said

    133: δε νομίζω όμως 40ακο να αμφιβάλλει κανεις ότι έιναι οικογενειακή υπόθεση η πολιτική, όχι μόνο στην Ελλάδα.
    Βρισκόμαστε στο παράδοξο σήμερα να εχουμε όχι απλά απογόνους αλλα απογόνους με τα ίδια ονόματα. Κι αυτό το επιχείρημα το χρησιμοποιούν βλεπω και οι πιο αριστερά και οι πιο δεξιά.

  136. sarant said

    Σοφία, στην Ελλάδα είναι πολύ περισσότερο οικογενειακή υπόθεση η πολιτική, παρά σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Δες ποσοστό βουλευτών που είναι τέκνα βουλευτών. Αυτό δεν μπορεί να μην το επισημάνει κάποιος, είναι προδηλο.

    Πάντως, το ότι είναι ίδια τα ονόματα στην περίπτωση των Παπανδρέου είναι πρωτιά, αλλά τριάδα παππού-μπαμπά-εγγονού που να έχουν γίνει πρωθυπουργοί δεν είναι μοναδική περίπτωση, προϋπήρξαν οι Ζαΐμηδες.

  137. Σπύρος Δανέλλης* @ Κρήτη TV, πριν λίγο:
    Η Ν.Δ. όχι μόνο τίναξε την μπάνκα στον αέρα, αλλά δε μας λέει και που πήγαν όλα αυτά τα λεφτά…

    * πρώην στέλεχος του ΣΥΝ, πρώην Δήμαρχος Χερσονήσου, εν αναμονή Ευρωβουλευτής ΠΑ.ΣΟ.Κ. (α’ επιλαχών, αναμένοντας την υπουργοποίηση κάποιας από τις εκλεγμένες -αφού ο Παπακωνσταντίνου δεσμεύτηκε να μείνει στο Ευρωκοινοβούλιο).

  138. Μαρία said

    Άμα προσθέσεις και τα ανίψια π.χ. Λιάπης και τους γαμπρούς π.χ. Δούκας ο αριθμός ανεβαίνει πολύ.

    Έμαθα οτι ο 80χρονος Καραμανλής θείος προσπάθησε μάταια να πείσει τα παιδιά του να τον διαδεχτούν. Είναι κι αυτό μια κάποια πρόοδος. Οπότε αποφάσισε να ξανακατεβεί ο ίδιος.

  139. Μαρία said

    Στάζυ, το σχόλιό σου πάει στο ποστ με τα ζάρια.

  140. Μαρία, σωστή!

  141. Ελένη said

    Καλά η πολιτική, καθώς και τα «ελεύθερα» επαγγέλματα… στο κάτω κάτω, όλα αυτά θέλουν και μια κάποια «πελατεία» που κληρονομιέται!!!

    Εδώ (στη σουρεαλιστική χώρα του Μπρετόν, που όλο και πιο αμέρικαν μπαρρρρρ γίνεται) είναι κληρονομικές οι…. θέσεις καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης! ‘Οταν συνταξιοδοτηθεί ένας καθηγητής η θέση ανήκει δικαιωματικά στα παιδιά του, ανήψια του, αδέλφια του κ.ο.κ.

  142. sarant said

    Λες στο Μεξικό, Ελένη; Πτωχοί Μεξικανοί! Οι Έλληνες καταδέχονται να κληρονομήσουν μόνο θέσεις καθηγητών πανεπιστημίου.

  143. Ελένη said

    Μα για τους πανεπιστημιακούς εξυπακούεται! Παρόλο που το πρεστιζ τους μόλις τα τελευταία χρόνια άρχισε ν-ανεβαίνει. Αυτό που πολύ συμβαίνει είναι να επικρατούν οι «δυναστείες» στα διοικητικά των πανεπιστημίων (πρυτάνεις, γεν. γραμματείς, διευθυντές ινστιτούτων…). Επίσης μέχρι πριν από πολύ λίγα χρόνια όλη η οικογένεια κάποιου καθηγητή συνήθως δούλευε στο Πανεπιστήμιο, σε ό,τι θέση υπήρχε ελεύθερη. Και φυσικά μιλάμε για θέσεις με μονιμότητα, ασφάλιση, συνταξιοδοτικά δικαιώματα κτλ, πράγμα πολύ δύσκολο σ-αυτή τη χώρα.

  144. ppan said

    Ελένη, είσαι σίγουρη γι αυτό που λες για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση της Γαλλίας;

  145. Ελένη said

    δε μιλάω γιατη Γαλλία… η σουρεαλιστική χώρα του Μπρετόν είναι το ΜΕξικό!

  146. ppan said

    ααα συγνώμη.

  147. SophiaΟικ said

    136: Νικο, μπορέι στην Ελλάδα να υπαρχει η αμεσότητα που λες και να παίρνει ο γιός τη θέση του πατέρα, αλλά το ΗΒ που ξέρω π.χ δεν παει πίσω. Ο νυν αρχηγός της αντιπολίτευσης, ο θεωρούμενος νεός Μπλαιρ και σίγουρος μελλοντικός πρωθυπουργός, Ντείβιντ Κάμερον είναι απόγονος τριών βουλευτών (προπολεμικών βέβαια) και η συζυγός του είναι κόρη υπουργού της κυβέρνησης Μέιτζορ. O Mπλαιρ ήταν γιος πολιτευτή του συντηρητικού κόμματος και η σύζυγός του κόρη συνδικαλιστή των Εργατικών. Ο νυν άτυπος κυβερνήτης της χώρας, Πήτερ Μαντελσον είναι εγγονός υπουργού. Κι αν κοιταξεις τα βιογραφικά των αφανών βουλευτών, θα δεις ότι οι πιο πολλοί έιναι κληρονομικοί. Και δεν αναφέρομαι στην μέχρι προτινος κληρονομική Βουλή των Λόρδων.
    Στις ΗΠΑ από την άλλη η οικογένεια Κενεντυ είναι σε όλα σχεδόν τα ποστα κι έχει συγγένεια εξ αγχιστείας με αυτούς που έιναι στα ποστα που της ξέφυγαν.

  148. Μαρία said

    Σοφία, είναι γνωστό οτι είμαστε συγκρίσιμοι μεν με τους Αγγλοσάξωνες, άπαιχτοι δε.

  149. stefanos said

    Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο κ. Χρήστος Γιανναράς είναι ένας αρκούντως ενδιαφέρων σχολιαστής της κοινωνικοπολιτικής ζωής του τόπου. Δυνατή πένα στις γραπτές επιφυλλίδες της «Καθημερινής» και εντυπωσιακός λόγος στις εμφανίσεις του στην τηλεόραση… Μπορεί σε πολλά να διαφωνώ μαζί του, όμως οι απόψεις του είναι ενδιαφέρουσες και κυρίως με τον τρόπο που τις εκφέρει…
    Στις 27-09-09 δημοσίευσε στην Καθημερινή ένα άρθρο με τίτλο «Μηδέν στο πηλήκιο», όπου επιτέθηκε με μοναδική σφοδρότητα στον κ. Παπανδρέου κατηγορώντας τον ως ανελλήνιστο! Αφορμή έδωσε η φράση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ: «Και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο»! Και απορεί πως μπορεί να μην μπορεί να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο»… Και εκτινάσσει εναντίον του (με λύσσα) το δηλητήριο «Πώς να εμπιστευθούμε ότι καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας: ποια η διαφορά (βιωματικού φορτίου αιώνων) ανάμεσα στην Κοινωνία και στη Societas, στη Δημοκρατία και στη Respublica, στον Λόγο και στη Ratio, στην Αλήθεια και στη Veritas, στο Πρόσωπο και στην Persona, στον Νόμο και στη Lex”. Η συνέχεια είναι ένα μνημείο ύβρεως και προσβολών, ενάντια στον ανελλήνιστο που γεννήθηκε στις Ενωμένες Πολιτείες και «δεν έχει ριζωμένα παιδικά βιώματα πατρίδας»! Ο εθνολογικός ακροβατισμός του κ. καθηγητή και η φασίζουσα αριστοκρατική του σκέψη μου έφερε ξαφνικά σλαβόφωνους Μακεδονομάχους της λίμνης των Γιαννιτσών, και ένοιωσα θλίψη μεγάλη για το ολίσθημα του κ. Γιανναρά, που αναρωτιέται κιόλας «τι θα υπερασπίσει σαν πρωθυπουργός» ο κ. Παπανδρέου;
    Κι όσο κατηφορίζουμε τις τυπωμένες αράδες της επιφυλλίδας, η μανία του συγγραφέα και κριτή της ελληνικότητας του Πρωθυπουργού, πλέον, της πατρίδας μας, εκτινάσσεται στο υπερπέραν…
    «Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το πηλίκον από το πηλήκιο»…
    “Δεν είχε παιδικά βιώματα πατρίδας στην Ελλάδα ούτε γλώσσα μητρική τα ελληνικά”.
    Και επειδή δεν μιλάει ελληνικά, δεν μπορεί και να σκέφτεται ελληνικά. Αυτό μας λέει ο Έλληνας πνευματικός ταγός. Άρα θα δούμε να εκχωρεί την Κύπρο, το όνομα της Μακεδονίας, το Φαρμακονήσι, τη Θράκη, την ελληνικότητα του Αιγαίου, και πάει λέγοντας…
    Η απάντηση στον περί «πηλίκου και πηλήκιου» λίβελο του κ Γιανναρά κατά του κ. Γιώργου Παπανδρέου, έρχεται από τον ελληνικό λαό! Στις 4 Οκτωβρίου 2009, τρία εκατομμύρια Έλληνες προτίμησαν τον πολιτικό που έχει την τάση να πέφτει στο αμάρτημα του αναγραμματισμού, από εκείνον που παραπλανά με ωραία λόγια και ρητορική δεινότητα… Μαζί με την εντολή για να κυβερνήσει ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, ο Ελληνικός Λαός έδωσε ηχηρό χαστούκι στον κ. Γιανναρά και την εκ του πονηρού καυστική πένα του…
    Είναι αργά για να προτείνω στον Φιλόσοφο και Θεολόγο να πολιτευτεί με το ΛάΟΣ του κ Καρατζαφέρη ή τη Χρυσή Αυγή…
    Όμως δεν είναι καθόλου αργά να συνεργαστεί με τον κ. Λαζόπουλο στο φεστιβάλ σαρδάμ του Αλ Τσαντήρι…
    Ας βιαστεί!

  150. ἔ καλὰ μὴ τρελλαίνεσαι, τὸ ΠΑΣΟΚ πῆρε ὅσες περίπου ψήφους πῆρε καὶ τὸ 2004. ἡ ΝΔ ἁπλῶς καταποντίστηκε. ἄντε νὰ δοῦμε τί θὰ κάνῃ κι αὐτός.

  151. SophiaΟικ said

    148: Μαρία, εμείς εχουμε απλοποιήσει τα πράγματα, το διαλαλούμε. Ενώ οι άλλοι τηρούν τα προσχήματα. Σε πολύ λίγα βιογραφικά τους θα δεις να αναφέρουν τις διασυνδέσεις τους |(η Βικιπαιδεία που τα εχει ξεπατικώσει από τις ανακοινώσεις των κομματων, τσιμουδιά).
    Ο λόγος είναι απλός: εδώ άμα πει ο γιός όχι στην πολιτική καριέρα υπαρχουν άλλες θεσεις που μπορει να παρει και επιχειρήσεις να ασχοληθεί κι η επόμενη γενιά ίσως συνεχίσει το πολιτικό σπορ.Στην Ελλάδα η άτιμη η ανεργία δεν επιτρέπει τέτοιες αποφάσεις. Ο νέος γόνος βουλευτή αν δεν πολιτευτει τι επαγγελματικές οδούς έχει; Να παέι μεταναστης στην Κίνα;

    149: Ηρέμησε φίλε, τον βγάλατε τον ΓΑΠ, ψυχραιμία.

  152. Πάνος Θεοδωρίδης για την σπανιότητα της Ανδρονίδειας κεφαλοδιαμέτρου.

  153. Μαρία said

    Πολύ καλός ο Πετεφρής με τη μεγάλη γκλάβα. Μπράβο Στάζυ.

  154. Παρεμπιπτόντως, εδώ οι τίτλοι των αναρτήσεων σε ροή rss, μια ευγενική προσφορά του Akindynoy.

  155. επιχαρμος μπαρμπουτιωτης said

    Όσον αφορά τον ΓΑΠ πέρασε την παιδική του ηλικία στο εξωτερικό αλλά κυρίως μέσα σε μια οικογένεια που μάλλον μιλούσαν κυρίως στα αγγλικά (μητρική του γλώσσα κατά κυριολεξία είναι τα αγγλικά)κι αυτό δικαιολογεί κάποια λάθη (τουλάχιστον από τον Γκμοχ μιλάει καλύτερα). Το θέμα είναι ότι αυτή τη στιγμή κρίνεται για τις πολιτικές του απόψεις (κι εκεί μπορεί κανείς να πει πολλά και σοβαρά). Ο Γιανναράς βέβαια (καθηγητής σε σχολή πολιτικών επιστημών δεν ήταν, αν και θεολόγος;) αντί να ζορίσει το μυαλό του και να βρει κάτι να σχολιάσει τις πολιτικές απόψεις του ΓΑΠ αναμάσησε τις δικές του ιδεοληψίες περί Sprache und Boden (το Blut θα το προσθέσει αργότερα;)και μας έβαλε να γεμίζουμε τις σελίδες του (Ν)ικοδεσπότη μας.

  156. akindynos said

    Επειδή αναφέρεται συχνά, ο Γιανναράς πράγματι είναι θεολόγος. Τη θεολογία την έχει σπουδάσει στην Ελλάδα, περίοδο που περιγράφει με μελανά χρώματα, και στη Γερμανία. Επίσης σε διάφορα βιογραφικά του βλέπω να αναφέρεται «διδάκτωρ φιλοσοφίας του πανεπιστημίου της Σορβόνης».

    Αν δεν είναι αναληθές, η υπόμνηση αποκλειστικά των θεολογικών του σπουδών είναι φάουλ, ακόμη κι αν οφείλεται σε άγνοια.

  157. »θυμήθηκα την περίπτωση της Υβόννης, Πριγκίπισσας της Βουργουνδίας, που πνίγηκε τρώγοντας ψάρι, »
    Μαλλον αυτή ειναι η περιπτωση του ΓΑΠ.
    Εχει τρακ ο ανθρωπος

    γι αυτο και τα σαρδαμ ..
    ( γιαυτό και επεσε απο το ποδηλατο .. τοτε που κοροιδευαν οι ΕυρυΠυγοι που δεν εκαναν στην ζωή τους Ποδηλατο και δεν καταεβαινουν απο το αμαξι..)

    Ομως πραγματι ο ΓΑΠ εστω και με τρακ και σαρδαμ ειναι Πολύ πιο Συμπαθής απο ολο τον Συρφετο των Ελληνοπρεπών Εθνολαικιστών που μας κυβερνουσαν τοσα Χρονια
    Και σιγουρα πολύ πολύ περισσοτερο απο τον Ελληνομέτρη κ Γιανναρά

    Ποιος δεν εχει Καθολου Τρακ καιδεν κανει Σαρδαμ; Μα ο επιδοξος νεος Αρχηγος της Νου Δους κ Παναγιωτης Ψωμιαδης ..

    Μηδεν εις το Πηλικιον …
    Θα το λεω Μ’ αρεσε. Οπως και το Αλλο που ειπε ο Γκιουλέκας: το Νυκτουριον .

  158. akindynos»Αν δεν είναι αναληθές, η υπόμνηση αποκλειστικά των θεολογικών του σπουδών είναι φάουλ, ακόμη κι αν οφείλεται σε άγνοια.»
    Γιατί ειναι Φαουλ; Ο Γιανναράς εκλεχθηκε με τροπο που θυμουνται πολλοι σε μια Σχολή Πολιτικών Επιστημών στην Εδρα Πολιτικής Φιλοσοφιας Οντας κυριως Θεολόγος ..

    Πολιτική Φιλοσοφια κληθηκε να διδαξει .. Οχι σκετα Φιλοσοφια .Και βεβαια οχι Θεολογια …

  159. akindynos said

    Αν στα τυπικά προσόντα δεν περιλαμβάνεται η απουσία σπουδών θεολογίας, και τεκμήριωνεται η φτώχεια των ουσιαστικών προσόντων, δεν βλέπω τι προσθέτει το σκιάχτρο του θεολόγου.

  160. Aκινδυνε προσπαθησε να καταλαβεις .

    Οταν εγινε η περιβοητη εκλογή Γιανναρά ( την ιδια θεση διεκδικουσε και ο κ Μαρκής αν θυμαμαι καλά – με πολύ καλές σπουδες στο αντικειμενο της Πολιτικής Φιλοσοφιας )

    εγινε μια πολύ σοβαρη συζητηση στο περιοδικό »Ο Πολιτης » και αλλου :

    Αφορουσε στο πρωτο -τοτε- δειγμα – αρχες ’80 ακομα- μιας συνθους αργότερα παρακτικής στα Ελληνικά Πανεπιστημια .. Να καταλαμβανουν θεσεις και εδρες με πολύ συγκεκριμμένο Γνωστικο αντικειμενο Υποψηφιοι με υπαρκτα μεν αλλα εντελώς ή οχι εντελώς ασχετα Προσοντα..

    Ειδικά ο Γιαννράς δεν ειχε κανενα ειδικό προσον που να τον κανει ανταγωνιστικό – περα βεβαι των Τυπικών που εσυ αναφερεις των μεταπτυχιακών του στη Σορβοννη που βεβαια ειναι αυτονοητα προαπαιτουμενο για μια θεση στο Πανεπιστημιο ..

    Ομως η θεση αφορουσε Πολιτική Φιλοσοφια

    Και ο κ Γιανναράς ειχε ως Κυριο αντικειμενο του-οχι μόνο κυριο πτυχιο – την Θεολογία ..

    και υπήρχαν και αλλοι-σου ανεφερα εναν – που ειχαν ειδικές σπουδες στο αντικειμενο της Πολιτικής Φιλοσοφιας
    οχι ομως τις προαπαιτουμενες Δημοσιες σχεσεις
    Τωρα
    το μεγαλο προβλημα με τον Γιανναρισμό δεν ειναι βεβαια η εκλογή του
    Και αλλοι εκλεχθηκαν – απο τοτε αρκετοι – με ασχετες σπουδες σε ασχετες θεσεις..

    Το μεγαλο προβλημα ειναι οτι η ..Πολυσχιδής του δραση νομιμοποιησε στο να θεωρειται ως Φιλοσοφική σκεψη και μαλιστα Πολιτικής ταξεως

    Η πιο αδιανοητη , η πιο απιστευτη Μπουρδολογια ,το πιο ακατανοητο συνοθυλευμα ασχετων

    και ετροκλητων α-νοησιων
    οι Πιο αυθαιρετες νοητικές συλληψεις
    Με αποτελεσμα σημερα να εχουμε αυτό το νεφελώδες εντελώς Α-νοητο μπουρδολόγημα που συνιστα τον συγχρονο ελληνοεθνολαικισμό …..

  161. Μαρία said

    Ακίνδυνε, δες στο #35 τον πρώτο σύνδεσμο.

  162. akindynos said

    Ας το ξαναπώ: αν τεκμήριωνεται η φτώχεια των ουσιαστικών προσόντων, δεν βλέπω τι προσθέτει το σκιάχτρο του θεολόγου.

    Ας το ξαναξαναπώ, σε μια τεκμηριωμένη κριτική της ιστορίας της 6ης, τι προσθέτει το ανέμισμα του πτυχίου γαλλικής φιλολογίας της Ρεπούση;

  163. philalethe00 said

    @Nοσφερατος
    Αγαπητέ, ο μέγιστος Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, λόγω κάποιων προσκομμάτων, δεν κατόρθωσε καν να λάβη το πτυχίο του. Έγινε επί τιμή καθηγητής, επειδή είχε αποδείξη πολύτροπα την κατάρτισή του, την παίδευσή του, με ειδικές εργασίες κτλ. Ενδεικτικόν παράδειγμα.

    Τώρα, πλην της Σορβόννης, που βλέπω, ότι αναφέρεται διαβάζω στο βιογραφικόν( http://www.antifono.gr/portal/index.php?option=com_content&view=section&id=12&Itemid=95 ):

    «Ο Χρῆστος Γιανναρᾶς γεννήθηκε τὸ 1935 στὴν Ἀθήνα ὅπου καὶ σπούδασε Θεολογία, ἐνῷ συνέχισε μὲ σπουδὲς Φιλοσοφίας στὴ Βόννη καὶ τὸ Παρίσι. Διδάκτωρ Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ Φιλοσοφίας τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Σορβόννης. Διετέλεσε καθηγητὴς φιλοσοφίας στὸ Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικῶν καὶ Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν τῆς Ἀθήνας, στὸ Τμῆμα Διεθνῶν καὶ Εὐρωπαϊκῶν Σπουδῶν. Ἐπίσης, ἔχει διδάξει βυζαντινὴ θεολογία καὶ Φιλοσοφία στὸν Ἅγιο Σέργιο Παρισίων, στὸ Ἰνστιτοῦτο Οἰκουμενικῶν Σπουδῶν (Παρίσι), στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Γενεύης, στὴ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ Κρήτης (Ρέθυμνο) κ.ἀ.»

    Έτσι, λοιπόν, βλέπω, ότι αναπαράγονται πράγματα που δεν ισχύουν. Ακόμη, θυμάμαι δε την αθλιότητα του συγκεκριμένου εκείνου(που δεν τον ξέρω) συντάκτη της στήλης IOS της Ελευθεροτυπίας, που, επειδή δεν του «καλαρέσουν» οι απόψεις Ζουράρι, τον έβγαλε, ότι …δεν είναι καθηγητής Πανεπιστημίου και μετά το επαναλάμβανε αφελώς ο αγαπητός και κατά τα άλλα ειλικρινώς συμπαθής ευρωανανεωτικός αριστερός κος Γιαννουλόπουλός μας(στην τηλοψία τα έλεγε). Ενώ ήταν καθηγητής πολιτειολογίας κλπ στο Παρίσι(το έχω το ακριβές αντικείμενο, για όποιον ενδιαφέρεται, btw)!! Λοιπον, ας αφήσουμε, παρακαλώ, τις ανοησίες τύπου αμερικανότροπων libertarian -κατά Νόαμ Τσόμσκι- ακροδεξιών-φωταδιστών-Ταύρων τύπου Μ.Βασιλάκη(θυμάμαι την κατά τα ειωθότα ιταμή επίθεσή του στον Χ.Γ. σε βιβλίο του, να μην το θίξωμε τώρα 🙂 ), και ας προσπαθήσουμε να αποφύγουμε την «επίθεση στο ήθος του αντιπαλου» ή κατά τους Φραγκολατίνους «ad hominem» επιχειρήματα.

    Αυτά, πολύ φιλικά -όπως πάντα. 🙂

    Υ.Γ Δεν είμαι θυμωμένος με κανέναν προσωπικά, έτσι..; 🙂

  164. γιὰ τὸν Παπαρρηγόπουλο τρέφω ἀπεριόριστο θαυμασμό. τὸν θεωρῶ φαινόμενο. ἀνακηρύχθηκε in absentia καθηγητής. ἀλλὰ γιὰ ἄλλο λόγο ἀνασταίνω τὸ νῆμα. ἐπειδὴ ἡ κα Φραγκουδάκη στὰ σημερινὰ Νέα γράφει γι’ αὐτὸ τὸ θέμα.

  165. sarant said

    Πράγματι:
    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=4540541

  166. chequechak said

    Για το θέμα της εκλογής Γιανναρά, ευρεία συζήτηση και αντιπαράθεση είχε γίνει τότε στο περιοδικό Επιστημονική Σκέψη. Θυμάμαι τον Αύγουστο Μπαγιώνα ο οποίος είχε αναλάβει το κύριο βάρος της αντιπαράθεσης. Αν ο sarant έχει εκείνα τα τεύχη θα ήταν καλό για την ιστορία της υπόθεσης να τα αναρτήσει.

  167. Pygoskelis Obnoxii said

    @chequechak: Μήπως πρόκειται για αυτό το άρθρο;
    http://www.politikokafeneio.com/neo/modules.php?name=News&file=article&sid=2117

  168. sarant said

    Κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι το ίδιο κείμενο, αν και μπορεί να αναπτύσσει τα ίδια επιχειρήματα.

    Τα τεύχη δεν τα έχω, αν και μπορεί να τα βρω σε 15-20 μέρες. Υπάρχουν κάπου που ξέρω, φυσικά σε χαρτί. Κάποιος πρέπει να τα σκανάρει όλα αυτά….

  169. νομίζω ὅτι γιὰ καμιὰ 50αριὰ χρόνια πρέπει νὰ ἀπαγορευτῇ στοὺς Ἕλληνες πανεπιστημιακοὺς νὰ ψηφίζουν ἄλλους πανεπιστημιακούς. συνήθως ψηφίζουν κόρες, γιούς, ἐπιβήτορές τους, γαμπρούς τους, κλπ κλπ ἡ κατάστασι εἶναι τραγικὴ κι ἐσεῖς κολλήσατε στὸν Γιανναρᾶ, ποὺ προαλειφόταν γιὰ διάδοχος τοῦ Τρεμπέλα καὶ ἀποστάτησε (μὲ συναποστατήσαντες τοὺς ἐπίσης πρώην καντιωτικοὺς Θ. Ἀγγελόπουλο καὶ Λευτέρη Παπαδόπουλο). μέχρι καὶ μίζες ζητᾶνε γιὰ νὰ σὲ ἐκλέξουν καθηγητή. ὅσο γιὰ τὸν Γιαννουλόπουλο καὶ τὴν φαιδρὴ περίπτωσί του ὁ ἄνθρωπος εἶχε δίκιο: ἂν δὲν εἶσαι καθηγητῆς τῆς Παντείου τῶν «Ἡρακλειδῶν» στὴν Ἑλλάδα δὲν θεωρεῖσαι καθηγητής. ποιά ψωρογαλλία τώρα, Γιαννουλόπολος’s speaking!

  170. voulagx said

    Επειδη η συζητηση για την εκλογη Γιανναρα ξεκινησε με αφορμη το #33 σχολιο μου, οφειλω μια διευκρινιση.Μου εχει μεινει στη μνημη οτι ο Γιανναρας ειχε γερες πλατες τοτε, τον Κ.Καραμανλη τον πρεσβυτερο.Ισως να κανω λαθος. Μπορει κανενας απο την ιστοπαρεα να το διαψευσει ή να το επιβεβαιωσει;

  171. philalethe00 said

    @chequechaAND@Pygoskelis Obnoxii
    Δεν βλέπω, πάντως, η κριτική του μακαρίτη του Μπαγιόνα να λαμβάνη υπ’όψει της την πραγματικότητα. Ίσως εντάσσεται σε αυτό που ο αείμνηστος ο πολύ μεγάλος μαρξιστής θεωρητικός Κωστής Μοσκώφ είχε γράψη ως τίτλο σε άρθρο του «φασισμός των φωταδιστών» που είναι/ήσαν έτοιμοι για διωγμούς τύπου μετεμφυλιακού κράτους, όπως έλεγε. Για να μην πούμε, βέβαια, για το ότι ήταν πολύ κοντά ο Μπ. σε αυτούς τους αστο-ορθολογιστές που ο Κορνήλιος Καστοριάδης έβλεπε ως έκγονα της παρά φύσιν μίξης μεταξύ διαλεκτικής και υλισμού, όπως ο Αλτουσέρ και οι ακόλουθοί του, είναι άλλο θέμα…

    Ο Μπαγιόνας, λοιπόν, λέει τάχα, ότι ο Γιανναράς δεν έχει σπουδές φιλοσοφίας για να εκλεγή καθηγητής φιλοσοφίας και ότι είναι θεολόγος. Ουδέν αναληθέστερον τούτου, όπως βλέπουμε από το βιογραφικό του, που παρέθεσα παραπάνω. Φαίνεται, ότι οι νεοφωταδιστές επιμένουν να αγνοούν την πραγματικότητα, τη αιγίδι, πάντα, της Υπερτάτης θεότητος-Raison.

    Μπορεί, παρακαλώ, κάποιος να απαντήση σε αυτό; 🙂 Μήπως δεν πρόσεξα κάτι; Για αυτό, εξ άλλου, ο Γιανναράς είναι γνωστός ως θεολογοφιλόσοφος. Άφησε δε τα φιλοσοφικά του έργα. Το «πραγματικό και το φαντασιώδες στην πολιτική οικονομία» και τόσα άλλα τι έργο είναι; …Θεολογικό;Το «αίνιγμα του κακού»;

    @Κορνήλιος
    Ευχαριστώ, φίλε, για τις αποκρίσεις και συγγνώμην για την βραδυπορία(να δω πού θα εύρω την άλλην 🙂 .Για την ταμπακέρα, απαντώ, ότι το να μην έχης καν πτυχίο και να διορίζεσαι υφηγητής ή καθηγητής σε ένα θέμα δεν είναι εξαίρεση, είναι συχνό φαινόμενο. Για μην πάρω τους λεγόμενους κλασσικούς της οικονομικής επιστήμης που ήσαντε ερασιτέχνες όλοι, ας θυμηθώ τον J.K. Galbraith, τα έργα του οποίου κυκλοφορούν σε εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Ο ίδιος θύμιζε στους αναγνώστες του-π.χ. σε εμένα 🙂 – σε αρκετά βιβλία του, ότι ο ίδιος δεν πήρε ΠΟΤΈ πτυχίο οικονομικών, αλλά αποκλειστικώς Αγροτικής Οικονομίας, ένεκεν και της καταγωγής του εξ αγροτικών περιοχών του Καναδά(~1908). Παραταύτα, ίσως ήταν ο διασημότερος καθηγητής όσο ήταν εν ζωή, διηύθυνε τόσες δημόσιες θέσεις(αποχώρησε λόγω πολέμου Βιετνάμ άπαξ), όπως την Υπηρεσία Ελέγχου Τιμών επί Β’ Π.Π., κτλ. Τα παραδείγματα δεν έχουν τέλος, γενικώς… Ελπίζω, ότι κατέστησα σαφή την θέση μου. 🙂

    Αυτά και ευχαριστώ…

  172. Μαρία said

    Υπάρχουν στην Πάτρα φιλαλήθεις; 🙂

  173. philalethe00 said

    @Μαρία
    Τι θέλει να πει ο ποιητής; 🙂

  174. Μαρία said

    Σου ξέφυγε ένα πατρινό ήσαντε.

  175. πὼ πὼ κακίες ποὺ βγάζει ἡ Μαρία! τὴν ἔχειπατήσει ἄγρια ἀπὸ Πατρινὸ φαίνεται! 🙂

  176. philalethe00 said

    @Μαρία
    Σύμφωνοι, αλλά δεν μου ξέφυγε. Νομίζεις, ότι όταν η Εργατική Αλληλεγγύη αυτοχαραχτηρίζεται ως «βδομαδιάτικη» εφημερίδα, της ξεφεύγει; 🙂

  177. Επίχαρμος Μπαρμπουτιώτης said

    #171. Όπως βλέπω πάντως στο βιογραφικό και την εργογραφία του Γιανναρά,το επιστημονικό του ενδιαφέρον κατευθύνεται πρωτίστως στη θεολογία και/ή στα φιλοσοφικά πεδία που αντιμετωπίζουν κυρίως οντολογικά ερωτήματα. Κλήθηκε να διδάξει πολιτική φιλοσοφία. Με άλλα λόγια τον φιλοσοφικό κλάδο που αντιμετωπίζει κυρίως πρακτικά – δεοντολογικά ζητήματα. Από το σύνολο του έργου του, αν εξαιρέσουμε την πλουσιότατη επιφυλλιδογραφία δε νομίζω ότι θα μπορούσαμε να εντάξουμε στο πεδίο αυτό (από άποψη αντικειμένου κι όχι μεθόδου, που είναι άλλο μεγάλο ζήτημα) το «Ορθοδοξία και Δύση» και το «Η απανθρωπία του δικαιώματος» (το δεύτερο μοιάζει να έχει ψιλοξεχαστεί. Την εποχή που βγήκε θυμάμαι ότι είχε υποστεί τη δριμεία κριτική του Κ. Σταμάτη και την αδιαφορία του κοινού, επιστημονικού και μη). Με τέτοια διαπιστευτήρια εκλέχτηκε, δίδαξε και συνταξιοδοτήθηκε αφήνοντας τον επιστημονικό κλάδο που υποτίθεται ότι θεράπευε τελείως ανεπηρέαστο. Και αυτό είναι που ενοχλεί. Και με ενόχλησε στην κριτική του για τον (εν πολλοίς ανούσιο) πολιτικό λόγο του ΓΑΠ ακριβώς αυτή η απουσία πολιτικού στοχασμού και η επενδεδυμένη με φρεσκοσιδερωμένα ελληνικά κριτική καφενείου μετά τον πέμπτο γύρο τσίπουρα (ο ΓΑΠ είναι ανελλήνιστος, άρα ενδοτικός, άρα προδότης). Ενώ πολλά και εξόχως ενδιαφέροντα θα μπορούσε να πει κανείς επί της ουσίας.

  178. Επίχαρμος Μπαρμπουτιώτης said

    #171. Όπως βλέπω πάντως στο βιογραφικό και την εργογραφία του Γιανναρά,το επιστημονικό του ενδιαφέρον κατευθύνεται πρωτίστως στη θεολογία και/ή στα φιλοσοφικά πεδία που αντιμετωπίζουν κυρίως οντολογικά ερωτήματα. Κλήθηκε να διδάξει πολιτική φιλοσοφία. Με άλλα λόγια τον φιλοσοφικό κλάδο που αντιμετωπίζει κυρίως πρακτικά – δεοντολογικά ζητήματα. Από το σύνολο του έργου του, αν εξαιρέσουμε την πλουσιότατη επιφυλλιδογραφία δε νομίζω ότι θα μπορούσαμε να εντάξουμε στο πεδίο αυτό (από άποψη αντικειμένου κι όχι μεθόδου, που είναι άλλο μεγάλο ζήτημα) παρά το “Ορθοδοξία και Δύση” και το “Η απανθρωπία του δικαιώματος” (το δεύτερο μοιάζει να έχει ψιλοξεχαστεί. Την εποχή που βγήκε θυμάμαι ότι είχε υποστεί τη δριμεία κριτική του Κ. Σταμάτη και την αδιαφορία του κοινού, επιστημονικού και μη). Με τέτοια διαπιστευτήρια εκλέχτηκε, δίδαξε και συνταξιοδοτήθηκε αφήνοντας τον επιστημονικό κλάδο που υποτίθεται ότι θεράπευε τελείως ανεπηρέαστο. Και αυτό είναι που ενοχλεί. Και με ενόχλησε στην κριτική του για τον (εν πολλοίς ανούσιο) πολιτικό λόγο του ΓΑΠ ακριβώς αυτή η απουσία πολιτικού στοχασμού και η επενδεδυμένη με φρεσκοσιδερωμένα ελληνικά κριτική καφενείου μετά τον πέμπτο γύρο τσίπουρα (ο ΓΑΠ είναι ανελλήνιστος, άρα ενδοτικός, άρα προδότης). Ενώ πολλά και εξόχως ενδιαφέροντα θα μπορούσε να πει κανείς επί της ουσίας.

    ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

  179. Μπουκανιέρος said

    «ο αείμνηστος ο πολύ μεγάλος μαρξιστής θεωρητικός Κωστής Μοσκώφ»

    Μαμούθ, πράγματι.

    «είχε γράψη ως τίτλο σε άρθρο του “φασισμός των φωταδιστών” που είναι/ήσαν έτοιμοι για διωγμούς τύπου μετεμφυλιακού κράτους, όπως έλεγε.»

    Το κόψατε στο καλύτερο όμως. Τελικά πήγε στον Αι-Στράτη ο Γιανναράς ή απλώς δεν τον άφησαν να πιάσει δουλειά; Κι ο Μοσκώφ; Εκείνο το ‘αείμνηστος’ με κάνει να φοβάμαι ότι οι φωταδιστές τον ντουφέκισαν. Ή βγήκε στην παρανομία και τη γλίτωσε;

  180. Τα μισά βέβαια -τα ιδεολογικά- πού σούρνουμε για τον Χ.Γ. ισχύουν και για τον σερ Μπιθι του άλλου ποστ, και την «αριστοκρατική» του περίδο της «επαναστάσεως» μετά της κ. Δέσποινας, κλπ.

  181. Μαρία said

    Μπουκάν, τι εννοείς με το μαμούθ; Απο πού κι ως πού ο Κωστής θεωρητικός του μαρξισμού; Ιστορικός ήταν πριν να το γυρίσει στα νεοορθόδοξα.

  182. philalethe00 said

    @Μπουκανιέρος
    1)Ο Μοσκώφ είναι κορυφή για τον ελληνικό μαρξισμό. Ο ίδιος προσέβλεπε στον ιδρυτή του ΚΚΙ Αντ. Γκράμσι ως πρότυπο που διαμόρφωσε κατά θεμελιώδη λενινιστική αρχή τον ι τ α λ ι κ ό μαρξισμό και κατηγορούσε τον Κορδάτο ως απλοϊκό μαρξιστή. Ξέρετε, γενικά, ο τύπος του μαρξιστή είναι ο δογματικός, δεν είναι ούτε ο κριτικός ούτε, πολύ περισσότερο, ο σκεπτικιστής. Για αυτό και μ ό ν ο, ο Μοσκώφ θα έλεγα, ότι είναι μια όαση στην έρημο των μαμουθοειδών παρωπίδων. Σε εκτίμηση έχω και άλλους μαρξιστές θεωρητικούς, όπως τον φυσικό Ευτύχη Μπιτσάκη και συγγράφοντα στην «Ουτοπία» και συγγράψαντα βιβλία. Μεγάλα θέματα. Δείτε και αυτό, αν θέλετε:
    http://philalethe00.wordpress.com/2009/08/28/moskov-citata-poison-of-the-bourgeois/

    2)»Εκείνο το ‘αείμνηστος’ με κάνει να φοβάμαι ότι οι φωταδιστές τον ντουφέκισαν.»
    Αγαπητέ, κάνετε ωσάν να μη γνωρίζετε την ορισμένη φωταδιστική μ ε τ α π ο λ ι τ ε υ τ ι κ ή… κατάληψη στα ΜΜΕ και το Πανεπιστήμιο. Ο Γιανναράς, στον οποίον, ειρήσθω εν παρόδω, έχω ασκήση αρκετή κριτική για πολιτικές, ιδίως, θέσεις, πήγε να το κάμη όπως ο Λεχ Βαλέσα, ενώ ο Μπαγιόνας μάλλον διεδραμάτιζε ρόλο …Γιαρουζέλσκι. 🙂 Μας έσωσε από τους εχθρούς του λαού, προς χάριν των φώτων του 18ου αιώνος.

  183. philalethe00 said

    @Μαρία
    Ιστορικός ναι, αλλά του εργατικού κινήματος, μέλος του ΚΚΕ, συγγραφέας των «Δοκιμίων», της «διοργάνωσης του επαναστατικού μας ονείρου», ποιητής, κτλ.
    Τώρα, τα περί νεορθοδοξίας ας το αφήσουμε, διότι ο καθένας φαντάζεται ό,τι του καπνίσει ως ορισμό. Πάντως, πάλι καλά που το ΚΚΕ τότε δεν δικαίωσε τα… ρασιοναλιστικά αλτουσεριανά μουλάρια, που έλεγε και ο Καστοριάδης αυτολεξεί, και εντυπωσιακά. 🙂 Αν ο διαλεκτικός υλισμός είναι ρασιοναλισμός, εκτός από μεσαιωνικός είναι και καταδικασμένος ιστορικά για πάντα. Ο Μοσκώφ, φύση ποιητική και αισθηματική, προσπάθησε να αναδείξη την σφοδρή αντίθεση του μαρξισμού στην μοντέρνα μεταπολιτευτικώς στις ελίτ της διανόησης στο ελληνόφωνο φωταδιστάν αποθέωση του αστικού Λόγου, τον θετικισμό, τον οικονομισμό κτο. Έτσι, θα μπορούσε να τον σώση και να τον κάνη και νικηφόρο, ίσως. Αλλά υπερίσχυσαν οι μονολιθιστές, και οι γραφειοκρατολάτρες.

  184. Μαρία said

    Οτι θα μάθαινα στα γεράματα οτι «γενικά, ο τύπος του μαρξιστή είναι ο δογματικός, δεν είναι ούτε ο κριτικός ούτε, πολύ περισσότερο, ο σκεπτικιστής» ε, αυτό δε το περίμενα.
    Άστα να πάνε καλύτερα, φιλαλήθη. Και μόνο που θεωρείς το Μπαγιώνα είδος Γιαρουζέλσκι μάλλον δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης μ’ εμένα τουλάχιστον. Αυτά που γράφεις τα διαβάζαμε πριν 35 χρόνια και έχουν μπαγιατιάσει.

  185. Μπουκανιέρος said

    Καλά, αυτός ο Καστοριάδης ζωολόγος ήτανε;
    Όλο για μουλάρια και για κτήνη τετράποδα έλεγε…

  186. philalethe00 said

    @Μαρία
    Αυτό που παραθέτεις το έλεγε ο αρχικά ιδεαλιστικής απόκλισης μαρξιστής και κατόπιν Ορθόδοξος και προσωποκράτης σοσιαλιστής Νικολάι Μπερντιάγεφ, μεγαλοφυΐα της φιλοσοφίας και θεολογίας, που με τον δια βίου αγώνα του για αυτά τα θέματα, και επειδή το καθεστώς τον είχε ορίση καθηγητή στην Μόσχα το ΕΣΣΔ το 1920, ήξερε πάρα πολύ καλά πολλούς μαρξιστές. Ο Ραφαηλίδης τον είχε σε ιδιαίτερη εκτίμηση και έλεγε, ότι προσπαθούσε για την προσέγγιση Χριστιανισμού και Μαρξισμού. Το πρόβλημα είναι, ότι και εγώ, από την εμπειρία μου, το ίδιο έχω αποκομίση. Νομίζουν ακόμη πολλοί(δεν λέω για τους ανανεωτικούς), ότι ό,τι είπε ο Μαρξ στο Κεφάλαιο έγινε ή θα γίνη, πάντως είναι …επιστημονικό. Όταν, βέβαια, τους λες, π.χ., για το ποσοστό κέρδους που διαχρονικά δεν ακολούθησε, ούτε κατά διάνοια, πτωτική τάση, τα μασάνε. Ασε που, όπως έλεγε και ο Γκράμσι, η Μπολσεβίκικη «Επανάσταση» έγινε εναντίον του «Κεφαλαίου» του Μαρξ, αφού αυτό προβλέπει ρητά και κατηγορηματικά, και αναπόφευκτα κοινωνικά στάδια(η «θεωρία των σταδίων», που λέει και ο IOS)…

    Είμαι απολύτως ανοικτός σε αντιρρήσεις, πάντως… Τον Μπαγιόνα τον έχω γνωρίση τελευταία περισσότερο, είναι γνωστό, ότι υπήρξε εξωκομματικός ως άνθρωπος, απλώς είναι σαφές, ότι θέλει να αποκλείση δια του νόμου(εξ ου και η παρομοίωση) τον Γιανναρά, επειδή είναι, λέει, «νεοσκοταδιστής»(…) και άλλες λέξεις κενές νοήματος, βερμπαλισμοί, που κινούνται στον χώρο της ι δ ε ο λ ο γ ί α ς κατά την μαρξιστική έννοια.

    Τέλος πάντων. Στο ιστολόγιό μου αναφέρομαι συχνά σε αυτά τα ζητήματα. Είστε… επισήμως προσκεκλημένη, Μαρία. 🙂
    Σας χαιρετώ άπαντες.

  187. nickosl said

    @186 ειδικά για το νόμο πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους ρίξε μια ματιά αν θες στα πιο πρόσφατα: α) εδώ, β)το τελευταίο βιβλίο του Harman, Zombie Capitalism έχει ένα κεφάλαιο υπεράσπισης του νόμου με τα πλέον ενημερωμένα στοιχεία και σε πιο εκλαϊκευμένη μορφή (σε μισή δική μου μετάφραση). Ο Μαρξ κάνει λόγο για αντισταθμιστικές τάσεις στον νόμο πτωτικής τάσης: αύξηση εκμετάλλευσης, καταστροφή κεφαλαίου, μαζική επένδυση σε τεχνολογία που απελευθερώνει κεφάλαιο κλπ, αλλά τα πραγματικά στοιχεία δείχνουν ότι αυτό δεν σταμάτησε τη γενική τάση του νόμου. Το πλέον «παράδοξο» διάστημα είναι η 25ετία 1945-1970, το οποίο είναι και το πιο μακρύ διάστημα στην ιστορία του καπιταλισμού χωρίς σημαντική κρίση.

    Δεν δίνεις λινκ για το ιστολόγιό σου όμως

  188. nickosl said

    Συγγνώμη, το βρήκα το ιστολόγιο του philalethe00

  189. Μαρία said

    Κοίτα διαίσθηση ο φιλαλήθης. ΝίκοΛ δες #176.

  190. 😀 Καλό!

  191. nickosl said

    Ναι Μαρία, το είχα δει… Με ξεσκέπασε

  192. καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς Ἀσσυρίων λέγων ἁπαγετε ἐκεῖθεν καὶ πορευέσθωσαν καὶ κατοικεἰτωσαν ἐκεῖ καὶ φωτιοῦσιν αὐτοὺς τὸ κρῖμα τοῦ θεοῦ τῆς γῆς.
    καὶ ἤγαγον ἕνα τῶν ἱερέων ὧν ἀπῴκισαν ἀπὸ Σαμαρείας καὶ ἐκάθισεν ἐν Βαιθὴλ καὶ ἦν φωτίζων αὐτοὺς πῶς φοβηθῶσιν τὸν Κύριον.

    Β΄ Βασιλέων 17,27-28

    αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχαίότερη χρῆσι τοῦ ὅρου «φωτίζω» μὲ τὴν ἔννοια τῆς ἐνημερώσεως καὶ τῆς μεταδόσως κάποιας γνώσεως. εἶναι ἑβραϊσμός. γιὰ νὰ ξέρουν καὶ οἱ φωταδιστὲς τὴν πρὀέλευσι τῆς ὁρολογίας τους.

  193. philalethe00 said

    @nickosl

    Αγαπητέ, κατ’αρχάς, ευχαριστώ για την άμεσον απάντησιν και τις ζεύξεις -που υπόσχομαι τουλάχιστο να «σαρώσω». 🙂 Λοιπόν, στο προκείμενο, να τονίσω κατ’αρχάς, ότι η «πτωτική τάση του ποσοστού κέρδους» είναι ένα παράδειγμα από τα πάρα πολλά. Δεύτερον, νομίζω, ότι ο Μαρξ ήταν βέβαιος για την αδιάλλειπτη πτώση αυτή. Θυμίζω, ότι ανέπτυξε τον σοσιαλισμό και κομμουνισμό ως μία ΑΝΑΓΚΑΙΌΤΗΤΑ(ταύτιζε την «σημασία» με το «πρακτό», που ελεγε και ο Ράμφος παληά) και όχι ως μία α ξ ί α. Αυτά ήσαν του …μικροαστού σοσιαλιστή Προυντόν, εν αντιθέσει, βέβαια, με τον πτωχευμένο μεσοαστό Μαρξ. Για αυτό το θέμα, έχει κάνη μία αρκετά «διαφωτιστική» κριτική ο Καστοριάδης στην «γραφειοκρατική κοινωνία». Η δε περίοδος 1945-1980, χρυσή τριακονταετία κτλ., είναι ενα κλασσικό παράδειγμα ανόδου μετά από μία, ας πούμε, γενική πτώση του ποσοστού κέρδους. Και θυμίζω, οτι όπως ήξεραν πολύ καλά οι φραγκφουρτιανοί, ο Μαρξ ουδέποτε προέβλεψε τον φασισμό, ο ίδιος ομολογούσε, ότι δεν κατανοούσε καθόλου την περίπτωση Βοναπάρτη κ.λπ. Πάντως, θα είχε αξία να βλέπαμε τι ακριβώς είπε ο Μαρξ. Δεδομένου, όμως, ότι ο ίδιος ευνοούσε την συντριπτική κριτική της παραδεδομένης επαναστατικής θεωρίας, δικαιούμαστε (ακόμη) και μαρξιστικά να την κάνουμε, εφ’όσον βλέπουμε τις αντιστοιχίες, έτσι δεν είναι; Μπορούμε να γίνουμε και λίγο εκλεκτικοί…Το ιστολόγιο μου είναι philalethe00.wordpress.com , και, όπως ξαναείπα, τα συζητούμε συχνά αυτά τα θέματα… Τις προάλλες τα συζητούσαμε -είχε κάποια εκδήλωση η «ΑΝΤΑΡΣΥΑ», εξ ου και η αφορμή- και με φίλο που, νομίζω, είναι στον ίδιο χώρο… 🙂 Αυτά. Είσαι προσκαλεσμένος, λοιπόν, και εσύ, αγαπητέ. Υπόσχομαι, ότι δεν θα …δαγκώνω, δηλαδή δεν θα είμαι δηκτικός. Πώς μπορώ, άλλωστε; Αυτά προς το παρόν. Με πολλές ευχές.

    @Μαρία
    Άσχετον. Το παράδειγμα με την «εργατική αλληλεγγύη» υπήρξε δι’εμέ λίγο εντυπωσιακό αρχήθεν, για αυτό το ανέφερα. Για κανένα άλλο λόγο, σας βεβαιώ. Ούτως ή άλλως, δεν είχα προσέξη ιδιαίτερα τον αγαπητό φίλο Nickosl, σας το πιστοποιώ υπευθύνως… 🙂

  194. Μαρία said

    Φιλαλήθη, μα κι εγώ γι’ αυτό το σχολίασα, μίλησα για διαίσθηση.

  195. Ορίστε, για να μην λένε μερικοί ότι σαρδάμ δεν κάνεις στην μητρική:
    http://www.naftemporiki.gr/podcast/listenclip.asp?id=20127

  196. Γιανναράς σε ονείρωξη· χούντα «επιστρατευμένων προσωπικοτήτων», αντί του «Γιωργάκη». Το δικό του Φύλλο Πορείας μας κρύβει μόνο….

  197. Immortalité said

    Και αναθεωρητική Βουλή στους καιρούς που διανύουμε… «Για να αποκτήσει η χωρα καινούριο εξ υπαρχής Σύνταγμα». Ξαφνικά μεταξύ όλων των άλλων, μας φταίει και το Σύνταγμα…

    Παρεπιπτόντως στο άρθρο που παραπέμπει ο Στάζυ στο 196 έχω μια άγνωστη λέξη και μια απορία στην ίδια φράση:»(…)ο ρόλος που διεκπεραιώνει ο «Γιωργάκης» με τους νεήλυδες επιλέκτους του, θα ολοκληρωθεί κάποια στιγμή (…) sic«. Η άγνωστη λέξη είναι η βαρυτυπωμένη. Η απορία έγκειται στην απουσία εγκλισης τόνου. Η μήπως επειδη ακολουθεί κόμμα δεν είναι απαραίτητη;

  198. Αν έλεγε επίλεκτούς του, να έβλεπα δεύτερο τόνο. Από τη στιγμή που τον κατεβάζει στην παραλήγουσα -επιλέκτους του- δεν τίθεται ζήτημα….
    νέηλυς

  199. δηλαδὴ ,Ἰμμόρ, τὸ Σύνταγμα δὲν φταίει; ὅταν δίδη τὴν πρωτοβουλία γιὰ τὴν διεξεγωγὴ δημνοψίσματος στὴν κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία (σὰν νὰ δίδῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας στοὺς ἐργαζόμενους μόνον ὑπὸ τὴν αἵρεσι τῆς ἐργοδοτικῆς συναινέσεως ἕνα πρᾶμα) ὅταν ἔχει διαστρεβλώσει πλήρως τὸν ῥόλο τῆς Βουλῆς μετατρέποντάς την οὐσιαστικὰ ἀπὸ ἐλεγκτὴ τὴς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας σὲ μακρύ της χέρι, ὅταν ἐπιφυλάσσῃ στὸν πρόεδρο τῆς δημοκρατίας τὸν ῥόλο τοῦ κομπάρσου ὑπουργοῦ ἐπικυρώσεων ὅταν ὅταν ὅταν ἐπιμένεις ὅτι εἶναι καλὸ σύνταγμα;

  200. Ἰμμόρ, ἡ ἔγκλισι τόνου ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸν νόμο τῆς τρισυλλαβίας. ὅπως σοῦ ἔξήγησε σωστὰ ὁ Στάζυβος ὁ τόνος κατεβαίνει λόγῳ μακρᾶς ληγούσης ὁπότε καὶ δὲν τίθεται θέμα οὔτε ἐγκλίσεως οὔτε καὶ σχετικῆς ἐγκλήσεως. 🙂

  201. Immortalité said

    @ 198 & 200 Μερσι για τις (ταχύτατες) εξηγήσεις 🙂

    Τώρα για το αν φταίει το Σύνταγμα (198) Κορνήλιε είναι μεγάλη κουβέντα. Για το σημερινό χάλι φυσικά και δεν πιστεύω ότι φταίει το Συνταγμα. Η αναδιάρθρωση του ρόλου του Π.Δ. δεν έγινε χτες, ο ρολος της Βουλής εξαρτάται απολυτως απο την ανεξαρτησία αυτών που την απαρτίζουν και το δημοψήφισμα δεν ειναι πανάκεια. Στο κάτω κάτω κάποιος πρέπει να αποφασίζει για το αν θα γίνει ή όχι δημοψηφισμα. Ο παραλληλισμός με την απεργία νομιζω είναι ατυχής διότι η Βουλή είναι εκλεγμένη ενώ η εργοδοσία όχι. Σε καθε περίπτωση, οι αλλαγές που υπονοείς και οι οποιες απαιτούν αναδιάρθρωση του πολιτεύματος, δεν είναι σίγουρα της παρούσης. Και σε καμία περίπτωση δεν πρεπει να γίνει υπό τις συνθήκες που περιγραφει ο Γιανναράς. Αν το τηρούσαν το ήδη υπάρχον Σύνταγμα δεν θα ημασταν εδώ.

  202. Εσύ, καλέ, ψήφισες;

  203. θὰ παραβλέψω τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι ἐκλεγμένη ἀναλογικά (ὰν καὶ ὁ παραλληλισμὸς δὲν στόχευε νὰ παρομοιάσῃ τὴν ἐργοδοσία μὲ τὴν Βουλὴ ὡς πρὸς τὴν νομιμοποιητική τους γιὰ τὴν λήψι ἀποφάσεων βάσι, ἀλλ’ὡς πρὸς τὸ γεγονὸς ὅτι καμία Βουλὴ δὲν θὰ ἐπέλεγε ποτὲ δημοψήφισμα ξέροντας πὼς θὰ τὸ χάσῃ καὶ δὲν θὰ εἶχε οὐσιαστικὸ λόγο νὰ τὸ κάνῃ ἐπίσης ποτὲ γνωρίζοντας πὼς θὰ τὸ κερδίσῃ , θέλω δηλαδὴ νὰ πῶ ὅτι τὸ δημοψήφισμα κυρίως χρειάζεται ὅταν ἐπὶ ἑνὸς θέματος ὑπάρχῃ προφανὴς διάστασι ἀπόψεων μεταξὺ Βουλῆς κι ἐκλογικοῦ σώματος, διάστασι ποὺ φυσικὰ καμία Βουλὴ (διάβαζε κυβερνητικὴ πλειοψηφία) δὲν θὰ διαγνώσῃ ποτέ. ἀλλὰ θὰ συμφωνήσω γιὰ τὰ περὶ πανάκειας. ὅμως καὶ τίποτε δὲν εἶναι πανάκεια ἔτσι κι ἀλλιῶς. δὲν ἀναζητοῦμε πανάκεια, αὐτὸ εἶναι δεδομένο. ὅτι τὸ Σύνταγμα θέλει ἕνα γερὸ σέρβις τὸ θέλει, σοβαρὸ ἐννοῶ κι ὄχι μερεμέτια-παλινωδίες τοῦ τύπου ἐπαγγελματικὸ ἀσυμβίβαστο, βασικὸς μέτοχος κλπ. διαφωνῶ ὅτι τὸ βασικὸ πρόβλημα εἶναι ἡ μὴ τήρησί του. κι αὐτὴ σύμπτωμα εἶναι, ὄχι αἰτία τοῦ κακοῦ.

  204. παρόραμα:λῆψι

  205. Immortalité said

    @ 202 Εμένα ρωτάς; Αυριο! 🙂

  206. Immortalité said

    @ 203 Ασε λοιπον να ισορροπήσουν τα πράγματα και τότε βλέπουμε…

  207. philalethe00 said

    @Stazybο Hοrn
    Αγαπητέ, υπάρχει…… ονείρωση(sic) σίγουρα, μόνο που δεν ξέρω σε ποιον εντυγχάνει… 🙂

    Και, για να σοβαρευτούμε, δυστυχώς, η κακεντρέχεια προς κάποιον μας κάνει να φανταζόμαστε διάφορα πράγματα για αυτόν, οιονεί «κακούς λογισμούς»… Έτσι, κάποιος φτάνει να κατανοήσει ένα τμήμα κειμένου με τελείως διαφορετικό τρόπο από ό,τι θα μας αποκάλυπτε η ιστορικογραμματική του κριτική ανάγνωση, ας πούμε…
    Λυπάμαι που γίνομαι δυσάρεστος, αλλά………

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: