Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σερ χωρίς μικρό όνομα, μόνο ο Μπιθικώτσης!

Posted by sarant στο 13 Οκτωβρίου, 2009


Διαβάζω στη σημερινή στήλη του Χρ. Μιχαηλίδη στην Ελευθεροτυπία για τον σερ Τόμας Λεγκ, έναν συνταξιούχο ανώτερο υπάλληλο στη Μεγάλη Βρετανία, στον οποίο ανατέθηκε να ελέγξει εξονυχιστικά τα έξοδα παραστάσεως των βουλευτών και των υπουργών και να εντοπίσει προσωπικές δαπάνες που περάστηκαν για υπηρεσιακές. Και δυο φορές βλέπω να τον αναφέρει «ο σερ Λεγκ». Όμως, είναι σχετικά γνωστό ότι ο τίτλος του σερ ποτέ δεν συνοδεύεται από το επώνυμο σκέτο. Θέλει και το όνομα. Μπορείς να πεις «σερ Τόμας Λεγκ», μπορείς να πεις «σερ Τόμας» σκέτο, χωρίς επώνυμο, αλλά «σερ Λεγκ» δεν λέγεται. Εντάξει, αυτή τη λεπτομέρεια δεν είναι έγκλημα να την αγνοεί κάποιος που δεν έχει εντρυφήσει στα αγγλικά ήθη και έθιμα, γι’ αυτό και δεν το έθιξα τις προάλλες που είδα, επίσης στην Ελευθεροτυπία, να γράφεται «σερ ΜακΚάρτνεϊ», αλλά ο Χρ. Μιχαηλίδης έχει περάσει χρόνια στην Αγγλία και απορώ πώς του ξέφυγε τέτοια χαραχτηριστική λεπτομέρεια. Για του λόγου το αληθές, δείτε και το άρθρο στην αγγλική Βικιπαίδεια, όπου δίνει ακριβώς το παράδειγμα του Πολ ΜακΚάρτνεϊ: («Sir James Paul McCartney», «Sir Paul McCartney», or «Sir Paul», but never «Sir McCartney»).

Για να το πούμε αλλιώς, ο μόνος σερ που μπορεί να αποκαλείται έτσι χωρίς το μικρό του όνομα είναι ο Μπιθικώτσης (σερ Μπιθί, για όσους το θυμούνται).

Και για να μη μένουμε μόνο στα λάθη, αξίζει να θυμηθούμε ότι το αγγλικό Sir είναι δάνειο από το γαλλικό Sire, και τελικά ανάγεται στο λατινικό senior, που σημαίνει «πρεσβύτερος», παραθετικό του senex. Από αυτή τη λέξη ξεπήδησαν ένα σωρό τίτλοι και προσφωνήσεις, σαν το ισπανικό señor ή το ιταλικό signor ή το γαλλικό monsieur.

Και το επτανησιακό σιόρ, θηλυκό σιόρα, από εκεί ετυμολογείται (προφανώς μέσω ενετικών), αν και είναι λέξεις που έχουν παλιώσει, οπότε ο τελευταίος σιόρ που έχει απομείνει τουλάχιστο στην ηπειρωτική Ελλάδα πρέπει να είναι ο σιόρ Διονύσιος του Καραγκιόζη. Για τα επτάνησα δεν ξέρω, φαντάζομαι κι εκεί να μην ακούγεται (εδώ και πολλά πολλά χρόνια) η λέξη, αλλά ας μας πληροφορήσουν ακριβέστερα οι επτανήσιοι.

Σινιορία λεγόταν το ανώτατο όργανο εκτελεστικής εξουσίας στις ιταλικές πόλεις-κράτη. Στη Βενετία συνήθιζαν να λένε «ο δόγης πέθανε, η σινιορία όχι». Ωστόσο, στην Κρήτη, που κι αυτή ήταν ενετική για κάμποσους αιώνες, δεν βρίσκω να έχει επιβιώσει, σε αντίθεση με τα Επτάνησα, κάποια μορφή του σινιόρ ή του σιόρ. Ή κάνω λάθος;

56 Σχόλια προς “Σερ χωρίς μικρό όνομα, μόνο ο Μπιθικώτσης!”

  1. marulaki said

    Εδώ δε γνωρίζω να επικρατεί κάτι παρόμοιο. Πιθανόν να οφείλεται στο γεγονός ότι στην Κρήτη δεν είχαμε όμως πρόσφατη Ιταλική κυριαρχία όπως τα Επτάνησα. Δεν ξέρω στη Ρόδο που είχε Ιταλούς μέχρι πρόσφατα αν επικρατεί τέτοιος τύπος.

  2. Meropi said

    Ας μη σταθώ στο τυπικό λάθος ότι πρέπει να αναφέρεται πάντα το μικρό όνομα, μετά το sir (ομολογώ ότι δεν το ήξερα) και ας προχωρήσω στην ουσία του άρθρου του Χρ. Μιχαηλίδη. Στο ότι έγινε έλεγχος στο Αγγλικό Κοινοβούλιο για τα λεγόμενα «έξοδα κινήσεως» και υποχρεώνονται πολλοί βουλευτές, μεταξύ των οποίων και ο Πρωθυπουργός, να επιστρέψουν διάφορα ποσά (μικροποσά θα έλεγα εγώ) που δεν εγκρίθηκαν ως τέτοια έξοδα. Ξέρω ότι δεν είναι αυτό το θέμα της ανάρτησης σου, αλλά φαντάζεσαι να γίνει το ίδιο εδώ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, τι ποσά θα βγουν στη φόρα ότι πρέπει να επιστραφούν???
    Υ.Γ. Και μια παρατήρηση σχετική με το θέμα της ανάρτησης. Στην Κύπρο, καμιά φορά χρησιμοποιούμε τον τύπο σιόρ. Όχι όμως για προσφωνήσουμε κάποιον «ευγενή», αλλά εν είδει επιφωνήματος. Π.χ. κάποιος μας λέει κάτι παράξενο και του απαντούμε «Άντε, σιορ» που σημαίνει περίπου «Άντε καλέ»!!!

  3. Μαρία said

    -Mais c’est donc une revolte?
    -Non, sire, c’est une revolution.
    Τρία χρόνια μετά τον περίφημο διάλογο μεταξύ Λα Ροσφουκώ-Λιανκούρ και Λουδοβίκου 16ου ο τίτλος σιρ καταργήθηκε.

    Απ’ το senior και το seigneur και σκέτο το sieur πολύ κοντά στον σιόρ.

  4. Στο «Πόλεμος και Ειρήνη» δεν αποκαλούν όμως sire το Ναπολέοντα; Ή μήπωςmessire, δεν θυμάμαι τώρα.

  5. Μπουκανιέρος said

    Πολύ στα γρήγορα Νίκο, οι λέξεις υπάρχουν αλλά έχουν «υποβιβαστεί».
    Περίπου όπως το κυρ-Τάδε και το κυρα-Δείνα: τα φαινόμενα στάθηκαν χρονολογικά παράλληλα.
    Π.χ. τη γιαγιά μου τη φωνάζανε, κανονικά, «σιόρα Καλλιόπη»,
    σήμερα όμως αυτό μπορείς να το πεις μόνο ειρωνικά ή κοροϊδευτικά, ή σαν φιλικό αστείο, ίσως και σαν χαϊδευτική προσφώνηση σε πολύ δικό σου πρόσωπο.
    Πρόσφατα άνοιξε ένα μικρό ξενοδοχείο πολυτελείας με τίτλο «Siora Vittoria» (κι αυτός τη γιαγιά του μνημονεύει).
    Δεν είναι τόσο παλιό λοιπόν.
    Αυτό που έχει χαθεί εδώ και πολλά-πολλά χρόνια, όπως λες, είναι το να χρησιμοποιείται η προσφώνηση αυτή προς κοινωνικά ανώτερο πρόσωπο.

  6. Μαρία said

    Δύτη, διατηρείται ως προσφώνηση αλλά όχι ως τίτλος ευγενείας.
    http://www.cnrtl.fr/definition/sire

  7. voulagx said

    Sarant, ισχυει ο ιδιος κανονας και για τις λαιδες;
    Εκτος του σερ Μπιθι υπαρχει και η Λαιδη Αντζελα

  8. (6) Sire, je n’avais pas besoin de cette hypothèse -Λαπλάς προς Ναπολέοντα, πάλι.
    (7) Απ’ό,τι ξέρω, για το «Λαίδη» ίσως όχι, αλλά ισχύει για το Ντέιμ (Dame), το θηλυκό του Σερ. Αν κάνω λάθος διορθώστε με. Με παρόμοιο τρόπο δουλεύει το «μπέη» στα τουρκικά.

  9. SophiaΟικ said

    Κοινότατο λάθος και η παραμονή στην Αγγλία δεν έχει σημασία. Ξέρεις πόσους έλληνες έχω ακούσει να το κάνουν λάθος μετά από χρόνια παραμονής εδώ;
    Άσε που στην Ελλάδα μας αρέσουν οι εγγλέζικοι τίτλοι, κι εχουμε μια τάση να τους παραφουσκώνουμε.

  10. Νικοδέσποτα
    αναρωτιέστε (υποκριτικότατα, υποψιάζουμαι) «Στη Βενετία συνήθιζαν να λένε “ο δόγης πέθανε, η σινιορία όχι”. Ωστόσο, στην Κρήτη, που κι αυτή ήταν ενετική για κάμποσους αιώνες, δεν βρίσκω να έχει επιβιώσει, σε αντίθεση με τα Επτάνησα, κάποια μορφή του σινιόρ ή του σιόρ. Ή κάνω λάθος;»
    Τα Επτάνησα ήταν έδαφος της Γαληνοτάτης, η Κρήτη ήταν κτήση της.
    Και (για να κάνομε και λίγο τσάμπα αντιιμπεργιαλισμό), ως γνωστόν, τα εδάφη έχουν περισσότερα δικαιώματα από τις κτήσεις. Δες το Αφγανιστάν και το Ιρακ! Έχουν Γερουσία, όπως η χώρα με τον πρόεδρο που πήρε Νόμπελ Ειρήνης; Δεν έχουν!

  11. SophiaΟικ said

    Ντέημ+ όνομα, ποτέ επίθετο, οι γυναικες – ιππότες.
    Λαίδη- χοντρικός κανόνας: οι συζυγοι των ιπποτών, οποιαδηποτε συζυγος ή κόρη κληρονομικού τιτλούχου. Οι σύζυγοι έιναι Λαίδη + επίθετο (και το χάνουν αν ξαναπαντρευτούν), οι κόρες Λαίδη + όνομα (και δεν το χάνουν ποτέ).
    Η Λάιδη Άντζελα επομενως είναι σαν τη Λάιδη Νταιάνα (κόρη του κόμη Σπένσερ, πριγκίπισσα της Ουαλλίας και γνωστη αγία)

  12. SophiaΟικ said

    Ενώ η Λάιδη Δημητρίου ειναι σύζυγος κάποιου Δημητρίου τιτλούχου.

  13. Rogerios said

    @ΣτΒΚ (σχόλιο 10)

    Κι όμως, καμία διαφορά δεν υπήρχε ως προς το νομικο καθεστώς Κρήτης και Επτανήσων όταν υπάγονταν στη Γαληνοτάτη. Φοβάμαι, ότι όλη η διαφορά έγκειται στο ότι στη δεύτερη περίπτωση η ενετική κυριαρχία συνεχίσθηκε και αντικαταστάθηκε, όταν συνέβη αυτό, από δύναμη που δεν είχε τη διάθεση, αλλά ούτε και τα χαρακτηριστικά για να ανατρέψει την κοινωνική/ πολιτιστική κατάσταση των Επτανήσων. Αντιθέτως, η οθωμανική κυριαρχία στην Κρήτη και ριζικές πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές μεταβολές σηματοδότησε και συνοδεύτηκε από εξίσου εντυπωσιακές αλλαγές της πληθυσμιακής σύνθεσης του νησιού.

  14. @ Rogerios (#13)

    Ναι, δίκιο έχετε. Τα θεσμικά δεν τα ξέρω, πέρα από το ότι στο Ηράκλειο λειτουργούσε επί Ενετών μία δημογεροντία. Πόσο περνούσε ο λόγος της; Δεν το ξέρω.
    Αλλά τα μεν Επτάνησα ήταν από καιρό ενσωματωμένα, λειτουργικό κομμάτι της Βενετικής Δημοκρατίας, η δε Κρήτη ήταν, κατά κάποιον τρόπο, ψιλοτσιφλίκι της. Ε, όσο νάναι, στο τσιφλίκι είσαι πιο αυταρχικός! Ιδιαίτερα άμα έχεις να κάνεις όχι με γαλίφηδες και παμπόνηρους Επτανήσιους αλλά με τσαμπουκαλήδες Κρητικούς…

    ΥΓ Ξέρει κανείς γιατί τον Μπιθί τον προσωνυμίσανε «Σερ»; Κι αν ναι, τι τιμάριο τούδωσαν; Του Αιγαλέου;

  15. ppan said

    Ίσως επειδή τραγούδησε «μια βαθιά υπόκλιση,ένα χειροφίλημα»;

  16. sarant said

    Το βέβαιο είναι πως το παρατσούκλι κόλλησε επί δικτατορίας, όταν ο Μπιθικώτσης τραγουδούσε κάμποσα τέτοια «αριστοκρατικά» τραγούδια -βάλτε μέσα και την Επίσημη Αγαπημένη.

  17. ppan said

    Ξύνησα νύχτα και μες στη σκέψη μου ανάψαν φώτα, ήρθες εσύ έτσι απροσκάλεστα στου νου την πόρτα;
    Βάλε που ήταν πάντα με κοστούμι(μπορεί και τριμελές, με γιλέκο) γραβάτα.

  18. Μαρία said

    Ενώ η Λάιδη Δημητρίου ειναι σύζυγος κάποιου Δημητρίου τιτλούχου

    Κι ενώ η συνομήλική μου Λαίδη Ντ’ Αρμπανβίλ ήταν λαίδη μόνο για τον Γιουσούφ Ισλάμ, πρώην Κατ Στήβενς.
    Αυτό το my lady μπορεί να συγκριθεί μόνο με το κεφαλλονίτικο «Κυρά μου».

  19. Μαρία, «κυρά μου» έλεγε και η αδελφή της γιαγιάς μου τη μητέρα μου. Από την Εύβοια ήταν όμως.

  20. Λιγότερη ειρωνεία για μια πολιτική σχολιάστρια, παρακαλώ:
    http://nonews-news.blogspot.com/2009/10/star_13.html

  21. Α, παρεμπιπτόντως, Σοφία, εκεί στο νησί μπορείτε να απολαμβάνετε πλέον Τατιάνα:
    http://webtv.antenna.gr/webtv/live

  22. Μαρία said

    Δύτη, φαίνεται το συνηθίζουν κι αλλού. Εμένα με προσφωνούσε έτσι η αδερφή της γυναίκας του πατέρα μου 🙂 που ήταν Κεφαλλονίτισσα. Θυμάμαι μάλιστα και κάποια φορά που στην Αθήνα μια ηλίθια την παρεξήγησε(Που θα με πεις εμένα κυρά…).

  23. Nicolas said

    @16 Και μόνον ειρωνικά πλέον.
    Η Άντζελα δεν είναι απλώς Λαίδη, είναι Θεά, σας παρακαλώ. Πρέπει ο Πατριάρχης να την κάνει Άγια εδώ και τώρα.

    Ο φίλος μας ο Κορνήλιος δεν φαίνεται τελευταία, άρχισαν οι πασόκοι την εκκαθάριση; 😉

  24. Nicolas said

    @21 Only viewers within Greece can watch this content
    Κρίμα!

  25. hominid said

    Γενικά, η ενετική κυριαρχία δεν άφησε έντονα γλωσσικά ίχνη στα κρητικά. Αυτό φαίνεται στον Ερωτόκριτο και άλλα έργα που γράφτηκαν προς το τέλος της ενετικής περιόδου. Οπότε η διαφορά που διαπιστώνεται εδώ σε σχέση με τα Επτάνησα δεν οφείλεται τόσο στις αλλαγές που έφερε η Οθωμανική κατάκτηση, αλλά σε προγενέστερες (διοικητικές κ.α.) ιδιαιτερότητες. Συμφωνώ με τον Σκύλο της Β.Κ.

  26. Rogerios said

    @ΣτΒΚ (σχόλιο 14): πιστεύω ότι είναι παρακινδυνευμένο να προσδώσουμε σε πληθυσμούς που λ.χ. τον 16 αι. ήταν υποτελείς στη Βενετία ιδιότητες και συλλογικό χαρακτήρα που θεωρούμε ότι έχουν στη σύγχρονη εποχή ή, έστω, σε πολύ πρόσφατες. Θέλω, να πω ότι θα είχε περισσότερεο ενδιαφέρον να συγκρίναμε Κρήτη και Επτάνησα κατά τον 15ο ή 16ο αι. προκειμένου να βγάλουμε πιο ασφαλή συμπεράσματα. Επιμένω ως προς το ότι η συμπεριφορά της Γαληνοτάτης δεν ήταν κατ’ ουσία διαφορετική στη μια ή στην άλλη περίπτωση. Άλλωστε η προ τουρκοκρατίας Κρήτη παρέχει ενδείξεις σημαντικής αφομοίωσης τής λατινικής/ ενετικής κουλτούρας. Επίσης, ήδη από τον 14ο αι. (επανάσταση του Αγ. Τίτου) η αντίθεση δεν είναι μεταξύ Κρητικών και Ενετών: Κρητικοί και Ενετοί άποικοι σχηματίζουν κοινό μέτωπο κατά των αξιωματούχων που στέλνει η μητρόπολη για να διοικήσουν το νησί χωρίς να έχουν επίγνωση των ιδιαιτεροτήτων του, αλλά απλώς εισπρακτικούς στόχους.

  27. Εγώ δεν πρόκειται να επιμείνω, διότι είμαι ένας απλός σκύλος.
    Πρόκειται μάλλον για αίσθηση. Και σίγουρα όχι βασισμένη σε σύγχρονα χαρακτηριστικά Κρητικών/Επτανησίων.

  28. (3) Ο χαρακτηρισμός του CNRTL «supprimé comme titre en 1791-92, v. Brunot t. 9, pp. 676-677,» με εκπλήσσει, και είναι μάλλον υπερβολικά hexagonal (γαλλικό αντίστοιχο του «ελλαδίτικος»). Ίσως η Νομοθετική Συνέλευση να αποφάσισε να καταργήσει στην επίσημη χρήση την προσφώνηση «sire» για το βασιλιά της Γαλλίας (αν και στην περίπτωση αυτή πώς θα τον προσφωνούσαν; Monsieur le Roi; ή είχε ήδη αρχίσει να καθιερώνεται το Citoyen στη θέση του Monsieur;) Αλλά πάντως δεν καταργήθηκε ποτέ η προσφώνηση «sire» από τη γαλλική γλώσα, έστω και αν καταργήθηκε στη Γαλλίαη βασιλεία. Είμαι βέβαιος ότι λ.χ. ο πρεσβευτής της Αγγλίας στη Ρωσία ή στην Αυστρία, που βέβαια γαλλικά θα μιλούσε με τον τσάρο ή τον καισαροβασιλέα, «sire» θα τον έλεγε. Και όταν, μόλις 13 χρόνια μετά, επανήλθε η βασιλεία και στη Γαλλία, πάλι «sire» προσφωνούσαν τον αυτοκράτορα – και έτσι προσφωνείται μέχρι σήμερα ο μόνος γαλλόφωνος βασιλιάς, ο του Βελγίου.

  29. Nicolas said

    Και ο Λιτρές τα ίδια λέει:
    http://francois.gannaz.free.fr/Littre/xmlittre.php?rand=&requete=sire&submit=Rechercher
    αλλά μην ξεχάσουμε ότι η λέξη έχει μία σημασία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση ηγεμόνα:
    » Par antonomase. Titre qu’on donne aux empereurs et aux rois. »
    Οι Βέλγοι μπορούν να τον φωνάζουν (σχεδόν) όπως θέλουν τον βασιλιά τους (τρομάρα του). Και τον Μποκάσα ίσως να τον φώναζαν κι αυτόν Sire.
    Και ένα αινιγματάκι: πως φωνάζουμε έναν παράλυτο σκύλο;


    τικ τακ τικ τακ

    Απάντηση στο επόμενο σχόλιο.

  30. Nicolas said

    Δεν τον φωνάζουμε, πάμε και τον μαζεύουμε!

  31. Μαρία said

    Άγγελε, δες πιο προσεκτικά το Α2. στο λεξικό. Δεν καταργείται ως προσφώνηση.
    Εκτός απ’ το σιρ υπήρχε και υπάρχει το votre majeste le roi ενώ ο μέγας δουξ του Νικοκύρη είναι απλή υψηλότητα (son altesse royale)

    Το Monsieur le Roi μου θύμισε το «Madame la Marquis’ m’ a foutu des morpions» Ακόμα περιμένουμε το σχετικό ποστ.

  32. Μαρία said

    Νικολά, πέσαμε μαζί.
    Σ’ έπιασε το πατριωτικό σου; 🙂

    Le bon roi Dagobert
    A mis sa culotte à l’envers ;
    Le grand saint Éloi
    Lui dit : Ô mon roi!
    Votre Majesté
    Est mal culottée.
    C’est vrai, lui dit le roi,
    Je vais la remettre à l’endroit.

  33. (28) Την εικασία μου τη βλέπω να επιβεβαιώνεται εδώ, αν και εξακολουθώ να έχω την απορία, οι εμπνευστές της κατάργησης πώς θα απευθύνονταν σ’αυτόν που εξακολουθούσε μέχρι νεωτέρας να είναι βασιλιάς:

    «Lors des premières séances [της Νομοθετικής] des difficultés d’ordre protocolaire surgissent. […] Tout d’abord, le 5 octobre, les députés sur proposition de Couthon, et emportés par l’éloquence d’un Vergniaud, votent un décret détaillant le nouveau protocole qui précise entre autres que le roi ne doit plus être appelé ni Sire ni Majesté et qu’un fauteuil identique à celui du président de l’Assemblée devra remplacer son trône au manège. Suite à des pressions extérieures et à des retournements d’opinions parmi les députés, le décret fut rapporté le 6 octobre et le roi vint donc à l’Assemblée le lendemain. Il fut accueilli aux cris de «Vive le roi!» et «Vive sa Majesté!».»

  34. Αγγελος said

    Για να παραπέμψουμε και σε σοβαρότερες πηγές, ο Michelet (ας είναι καλά το Google Books που τον έχει ολόκληρον) μας πληροφορεί ότι η Νομοθετική αποφάσισε «qu’on supprimerait le titre de Majesté [et] qu’on s’en tiendrait au titre de Roi des Français«, αλλά δεν λέει τίποτε για τη λέξη «sire», που θα άφηνε πιο δυαναπλήρωτο κενό· προσθέτει δε ότι υπήρξε μεγάλη αντίδραση από πολλές πλευρές και ότι την επομένη η ίδια Συνέλευση «ne rapporta pas le décret, mais en décréta l’ajournement.»

  35. sarant said

    Είδες τι ευλογία που είναι αυτές οι ψηφιακές βιβλιοθήκες, βρε παιδί μου!

  36. Μαρία said

    Άντε, αφού το ψάχνεις τόσο σου γράφω το σχετικό άρθρο 4. απ’ το διάταγμα του Κουτόν: (τους τόνους θα τους φανταστείς)
    Dans le cas ou, soit le president, soit tout autre membre de l’ assemblee aurait ete prealablement charge par elle d’ adresser la parole au roi, il ne lui donnera, conformement a la Constitution, d’ autre titre que celui de roi des Francais. La meme chose sera obsernee dans les deputations qui pourront etre envoyees au roi.

    Πρόσεξε οτι δε μιλάει γενικά για τίτλους αλλά για την περίπτωση που του απευθύνουν το λόγο.
    Άρα προσφωνείται απλώς βασιλιάς των Γάλλων. Κανένα κενό.
    Κι ύστερα όπως και να τον προσφωνούσαν λίγες ήταν οι μέρες του.

  37. Μαρία said

    Όπα, Νίκο. Έχουμε και κανονικά κιτάπια.

  38. sarant said

    Μαρία έχουμε, αλλά έχουμε και κανονικά ράφια, τα οποία δεν παίρνουν τρίτη σειρά, το πολύ δεύτερη, οπότε τι κάνουμε;

  39. Μαρία said

    Μη ξύνεις πληγές.

  40. @29.
    Αν φωνάξουμε έναν παράλυτο σκύλο, θα μείνουμε ακύνητοι…

  41. neostipoukeitos said

    Πάντως και στα αγγλικά το Sire (προφ. περίπου «Σάι[α]ρ») χρησιμοποιείται, ήδη από τον δέκατο ένατο αιώνα, ως προσφώνηση μοναρχών, αλλά μόνο σε ιστορικά συμφραζόμενα. Το Oxford English Dictionary θεωρεί αυτή τη χρήση «archaic» και δίνει για παράδειγμα ένα χωρίο από τον Οιδίποδα Τύραννο τού Σέλλεϋ (Swellfoot the Tyrant, στ. 71), έργο του 1820: «Your sacred Majesty… They are in waiting, Sire.»

    Και το ιταλοϊσπανικό Δον, που είναι λίγο πολύ το αντίστοιχο του Σερ, ακολουθείται υποχρεωτικά από το μικρό όνομα, ποτέ το επίθετο. Μόνη εξαίρεση ο Δον Κορλεόνε 🙂

  42. @ 40. Μ. Ν.: Απαπαπα! Φτου φτου φτου!
    Δαγκώστε τη γλώσσα σας!

  43. Ωπ, και δεύτερος σκύλος! Είμαστε δισκύνητοι. Ή δισκύλιοι;

  44. sarant said

    Διόσκυλοι

  45. Εγώ είμαι το χειμώνα δυσκύνητος και το καλοκαίρι αεικύνητος. Ένεκα που παίρνω το αυτοκύνητο κι ανεβαίνω στα βουνά…

  46. sarant said

    Μήπως είσαι και οπαδός της κυνοκτημοσύνης;

  47. Πφφ, κυνοτοπίες…

  48. voulagx said

    και μαλιστα κυνικες θα ελεγα

  49. sarant said

    Καλά ντε, μη στραβομουτσουνιάζετε έτσι, δεν σας δώσαμε και κυνίνο!

  50. voulagx said

    Σαν πολυ το κοσκυνισαμε!

  51. Αντιλαμβάνομαι ότι το ιταλικό σινιορία έχει άλλη έννοια από το ισπανικό σενιορία.

    Στα ισπανικά, σενιορία είναι… πώς λέγονται αυτά τα γαληνότατος, πανευσεβέστατος, μουσικολογιώτατος και δε συμμαζεύεται;… τιμητική προσφώνηση και σημαίνει κάτι σαν εξοχότατος ή εντιμότατος, π.χ. το δικό μας «κύριοι βουλευτές» είναι sus señorías los diputados, ενώ η αναφορά στον δικαστή σε τρίτο πρόσωπο είναι su señoría el juez.

    Χρησιμοποιείται και μόνο του, σαν κλητική προσφώνηση. Την εποχή των τριών σωματοφυλάκων που ήσαν τέσσερις, ο ένας απευθυνόταν στους πολλούς με την προσφώνηση señorías (όχι señores ή caballeros). Αλλά και σήμερα, στον δικαστή απευθύνονται με ένα σκέτο señoría, χωρίς κτητικό. Επίσης, το έχω δει σε ερωτηματικό τόνο με την έννοια του «επαναλάβατε παρακαλώ» από κάποιον που δεν άκουσε καλά: ¿Señoría?

    (Το, ήδη κλασσικό, «señorías, a la tarea», με το οποίο ο Θαπατέρο φέρεται ότι έκλεισε λόγο του στη βουλή τον Μάιο, δεν είναι ακριβής μεταφορά: στο βίντεο φαίνεται ότι λέει «Señoras y señores diputados, a la tarea».)

    Παλαιότερα υπήρχε η προσφώνηση vuestra señoría, και προφερόταν και γραφόταν ολογράφως (ο Δον Κιχώτης και τα σύγχρονά του κείμενα είναι γεμάτα από vuestra señoría)· ύπαρξε –για να θυμηθούμε και τον Μπελογιάννη– και η γραπτή συγκοπή usía. Σταδιακά αντικαταστάθηκε από το usted στον προφορικό και Ud. στον γραπτό λόγο, που με τη σειρά του είναι συγκοπή του vuestra merced. Τα έχω δει και μαζί κάπου, «vuestras señorías, y mercedes, y paternidades». Ε ρε βούρτσα…

    Στις επίσημες επιστολές, υπάρχει και ο τύπος SSª Iltma. (Su Señoría Ilustrísima). (Ελπίζω να εμφανίζεται σωστά ο εκθέτης a δίπλα στα SS, αλλιώς διαβάστε SS^a.)

    Δεν επεκτείνομαι στις ισπανικές επιστολικές βραχυγραφίες, θα ξεφύγουμε· άλλωστε, αμφιβάλλω αν επιβιώνουν σήμερα.

    s.s.s.q.b.s.m.,
    καλοπροαίρετος

  52. Dinogaroux said

    # 3. Στις σύγχρονες μεταφράσεις, το Sire αποδίδεται σαν «Μεγαλειότατε» και, τηρουμένων των αναλογιών, σαν «Άρχοντα», κλπ.

    #31. Χαίρομαι που βρίσκω φίλους/οπαδούς/θαυμαστές του Brassens, γιατί «Les trompettes de la renommee» δεν τις κατέχει ο πάσα ένας. «Madame la Marquise m’a foutu des morpions» μόνο ένας Brassens θα είχε το culot να το γράψει/τραγουδήσει.

    # 32. Αλλη μια παραλλαγή από chansons paillardes de carabins: «Saint Eloi bande encore».

    # 51. Por lo visto, dominas bien el español. Estoy buscando hispanófonos para intercambiar opiniones.
    Su Seguro Servidor Siempre A Sus Ordenes … Dinogaroux

  53. (σχετικό με #20) Ξεπεράστε το σοκ των πρώτων 23 δευτερολέπτων, και απολαύστε Λαίδη (ναι, και με σερ Μπίθι στο τέλος!)

  54. @ Dinogaroux 52

    …Y no sólo el español 🙂 Me gusta tu sitio web, sobre todo los archivos de son; tengo unas listas que tal vez te interesan, sobre todo en lo que se refiere a locutions du grec ancien utilisées en grec moderne; te contactaré por Homère. Pero, para que no tengas «Grandes Esperanzas», el refrán que totalmente me describe, es: Aprendiz de todo, maestro de nada.

  55. Dinogaroux said

    Bien imaginé que, tarde o temprano, aparecería un hispanófono para intercambiar cosas. A propósito de mis referencias, este otro «sitio» que te indico hoy, te ayudará a encontrarme en el mundo entero. Si eres de tan buena voluntad (como indica tu pseudónimo Καλοπροαίρετος), encontraremos medios de comunicarnos como se debe. Yo tambien, por muy maestro que sea, nunca dejaré de ser un humilde aprendiz. Espero noticias. Hasta siempre.

  56. If only more people would hear this.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: