Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Έλλη Παππά (1920-2009)

Posted by sarant στο 27 Οκτωβρίου, 2009


dspphoto

Με τον Μπελογιάννη στη δίκη

Πέθανε σήμερα το πρωί η αγωνίστρια, συγγραφέας και δημοσιογράφος Έλλη Παππά. Για τη συντρόφισσα του Νίκου Μπελογιάννη θα γραφτούν ασφαλώς πολλά, οπότε δεν θα έχει νόημα να παρουσιάσω εδώ τη βιογραφία της. Δεν τα λέει άσχημα η ηλέκδοση του Βήματος, ενώ καλό, και μάλιστα ενημερωμένο για τον θάνατο, είναι και το άρθρο της Βικιπαίδειας.

Είχα την τύχη να γνωρίσω την Έλλη Παππά -ήταν γλυκύτατη, πολύ υπομονετική με τους προπετείς νέους και γενναιόδωρη με τον χρόνο της.

Γενναιόδωρη ήταν και στους επαίνους (είχε χαρακτηρίσει ‘σχεδόν αντάξιο του Τσέχοφ’ ένα διήγημά μου!) αλλά και δεν χάριζε κάστανα -είχα λάθος το ‘ευάριθμος’, το διόρθωσε, έκτοτε το έμαθα. Όταν είχε εκδώσει μια μικρή μελέτη της (το «Σωθήτω η δημοτική», 1984 θαρρώ, που λείπει και από την εργογραφία της) της είχα στείλει ένα μακροσκελέστατο γράμμα, στο οποίο εξέθετα τις απόψεις μου. Βασικά συμφωνούσα μαζί της, αλλά την επέκρινα που διάλεξε καθαρευουσιάνικο τίτλο. Μου είχε απαντήσει με σοφία, η δε μεγάλη ειρωνεία της τύχης ήταν που 23 χρόνια μετά έβγαλα κι εγώ βιβλίο με τίτλο καθαρευουσιάνικο, τη Γλώσσα μετ’ εμποδίων.

Όμως, σταματώ εδώ να μιλάω για μένα και θα κλείσω με ένα επεισόδιο με γλωσσικό ενδιαφέρον. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 πρέπει να ήταν, όταν είχε βγει η μόδα του «καλυτερότερος», και αμέσως διάφοροι λόγιοι είχαν σπεύσει να καταδικάσουν τη φθορά της γλώσσας και να προβλέψουν μύρια δεινά. Παρόλο που η ίδια είχε περάσει πια τα 70, άρα ήταν σε μια ηλικία όπου συνηθίζεται να γκρινιάζει κανείς με το νέο (μερικοί το παθαίνουμε από τα 45 μας), θυμάμαι ότι έγραψε στις εφημερίδες ένα μεγάλο γράμμα-άρθρο, όπου αποδελτίωνε ανάλογες εκφράσεις από την αρχαιότητα (ήταν και γερή στα φιλολογικά), όπως ‘παγκάκιστος’, ‘μεγιστότατος’ κτλ. Να σημειωθεί ότι αυτά τα έκανε πριν βγει το TLG, τώρα ξέρω και τα κάνω κι εγώ. Θέλω να πω, ήταν ανοιχτή στο καινούργιο και υπερασπιζόταν με φανατισμό το καινούργιο. Αιωνία της η μνήμη.

 

 

 

82 Σχόλια to “Έλλη Παππά (1920-2009)”

  1. sarant said

    Επίσης, της άρεσε να ανασκευάζει μύθους, όπως π.χ. ότι η ονομασία Grec είναι ξενόφερτη και υποτιμητική:
    http://pheidias.antibaro.gr/Hellas_names/Pappa.html

  2. Πρέπει να ήταν καταπληκτικός άνθρωπος, και πολύ γερό μυαλό. Συλλογιόταν ελεύθερα, που θα ‘λεγε και ο Ρήγας.

  3. Ηλεφούφουτος said

    Κάθε φορά που πεθαίνει τέτοιος άνθρωπος σκέφτομαι «τι κρίμα που δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω».
    Νικοδεσπότα, μήπως ξέρεις τι γνώμη είχε για την ταινία «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο» του Τζίμα; Υπήρχε και ρόλος για την ίδια εκεί. Την υποδυόταν η Μίρκα Παπακωνσταντίνου.

    Για το μύθο σχετικά με το «γκρεκ» δεν ήξερα, μέχρι που ένας φίλος, αλλοδαπός ελληνομαθής, μου είπε ότι σε ένα μουσείο η ξεναγός τούς είπε να μη χρησιμοποιούν αυτή τη λέξη κι ότι έτσι μας λένε οι Τούρκοι (ή , αν προτιμάτε, είναι οι Τούρκοι που μας λένε έτσι :-), για να μην πω πως είπε «μας την έχουν βγάλει οι Τούρκοι» και γίνω υπερβολικός).
    Υπάρχει βέβαια πυρήνας αληθείας του μύθου. Οι παπικοί χρησιμοποιούσαν το «γκρέκους» για να αναφερθούν στους ορθόδοξους Ρωμιούς με διάθεση μειωτική, σαν να έκλειναν το μάτι και να έλεγαν «ξέρετε, αυτοί οι κρυφοπαγανιστές, οι σόδομοι και γόμοροι».

  4. sarant said

    Όχι, δεν ξέρω τι γνώμη είχε για την ταινία, αλλά ας θυμηθούμε τη σκηνή της απολογίας της:

  5. Είμαι πολύ, μα πολύ περίεργος να δω τι θα γράφει αύριο (σήμερα προφανώς δεν πρόλαβε, εντάξει) ο Ριζοσπάστης. Δημοσίως ορκίζομαι να ξαναρχίσω να ψηφίζω ΚΚΕ μόλις δω γραμμένη την ανάλυση: «Πώς καταφέραμε και διώξαμε τα καλύτερα μυαλά μας».

  6. Toixorixos said

    Ρίχνω την βόμβα μεγατόνων και τρέχω για κάλυψη. http://www.thermopilai.org/content/pragmatopoietheke-e-omilia-tes-annas-tziropoulou-ston-sullogo-thermopules-me-thema-ten

  7. Την εθυμάμαι σε μία έκθεση βιβλίου, στο Πεδίο του ΄Αρεως, πριν καμιά εικοσαετία. Είχε έρθει με την αδελφή της, τη Διδώ Δωτηρίου. Δύο συμπαθέστατες κυρίες αλλά αλλίμονό σου άμα έβλεπες μόνο αυτό. Το βλέμμα τους πέταγε σπίθες.
    Κι αλλίμονό σου άμα σηκωνόσουν να τους προσφέρεις κάθισμα: «Τόσα βιβλία έχει εδώ, παιδί μου, κι εμείς θα καθόμαστε;»

  8. gbaloglou said

    «Παγκακιστοι» για παραδειγμα (TLG) οι ποντικοι κατα τον Χριστοφορο Μυτιληναιο (11ος αιωνας, Carmina Varia 103) — μπαινοβγαινουν στις παγιδες και τα βρηκανε με τις γατες:

    ἔστησα τούτοις καὶ μυάγραν πολλάκις,
    (πολλαὶ δ’ ἐφηδρεύ)σαντο καὶ γαλαῖ σφίσιν·
    ὑπῆρξε δ’ αὐτοῖς καὶ σκέπη τις ἡ πάγη
    …ξαν ἔσχον εἰς κατοικίαν,
    μυοτρόφον φανεῖσαν, οὐ μυοκτόνον. (60)
    (καὶ τὰς γαλᾶς) ὁρῶντες οὗτοι καὶ πάγας,
    τὰς μὲν γαλᾶς ὁρῶσιν οἷα συννόμους,
    (τὰς δ’ αὖ πά)γας βλέπουσιν ὥσπερ ἑστίας·
    τοσοῦτον ἔξω τυγχάνουσι τοῦ φόβου,
    (τὴν φυσικὴν μὲν) δειλίαν λελοιπότες, (65)
    δέος δὲ πᾶν ῥίψαντες ὡς πορρωτάτω.
    (μάτην δ’ ἔκαμνον μ)ηχανώμενος δόλους
    καὶ τοὺς πονηροὺς μῦας οὐκ ἠδυνάμην @1
    (ἔξω διώκειν) τῆς ἐμῆς κατοικίας,
    τὰ παγκάκιστα ζῷα καὶ βδελυκτέα. (70)

  9. #5, το άλλο με τον Τοτό, το ξέρεις… 😆

  10. E, μα γιατί νομίζεις ορκίστηκα τόσο εύκολα; 🙂

  11. Δύτη #5: Μινικτίθισι, που θα’λεγε κι ο Ζήκος.

  12. JohnyQ said

    το #5 είναι πολύ προκλητικό και θα μπω στον πειρασμό…

    Αλλά ποιος είναι το κόμμα?
    κάθεται σε ένα σπίτι με τηλέφωνα?
    Είναι οι σκέψεις του μυστικές, οι αποφάσεις του άγνωστες?
    Ποιος είναι?
    Είμαστε εμείς
    Εσύ κι εγώ κι εσείς – εμείς όλοι
    Μες στο κουστούμι σου βρίσκεται,
    Σύντροφε, και σκέφτεται μες στο κεφάλι σου.
    Εκεί που κατοικώ εγώ, είναι το σπίτι του, και ’κει που δέχεσαι επίθεση εσύ, εκεί δίνει τη μάχη
    Δείξε μας το δρόμο που πρέπει να πάρουμε, και ‘μεις θα τον πάρουμε όπως κι εσύ, όμως
    Μην προχωράς χωρίς εμάς στο σωστό δρόμο
    Χωρίς εμάς είναι
    Απ’όλους ο πιο λάθος

    Μην απομακρύνεσαι από μας!
    Μπορεί λάθος να κάνουμε, και δίκιο να χεις εσύ, λοιπόν
    Μην απομακρύνεσαι απο μας.
    Οτι ο πιο συντομος δρόμος είναι καλύτερος απ το μακρύ, αυτό κανείς μας δεν τ’αρνιέται
    Όμως όταν κανείς τον ξέρει
    Και δεν μπορεί να μας τον δείξει, τη σοφία του τι να την κάνουμε?
    Σοφός να σαι μαζί μας!
    Μην απομακρύνεσαι από μας!

    Μπερτολτ Μπρεχτ

    όχι ότι θα το καταλάβετε αλλά έτσι σκέφτεται το ΚΚΕ-τα μέλη του.

  13. Οπότε, αγαπητέ JohnyQ, αγνοούμε και την Έλλη Παππά γιατί λάκισε. Εντάξει.

  14. Ηλεφούφουτος said

    Δύτη και Μπρεχτ, δίκιο έχετε κι οι δυο σας.

  15. Meropi said

    Η Έλλη Παπά ήταν, για μένα, ό,τι θα έπρεπε να είναι σήμερα ο Αριστερός. Ανήσυχο πνεύμα, χωρίς δόγματα (στα όρια της θρησκοληψίας) και ανοιχτή σε καινούργιες ιδέες. Αυτό δε που διάβασα στο «ΒΗΜΑ» ότι στόχος της ήταν «η κάθαρση της μαρξιστικής σκέψης από τις σταλινικές στρεβλώσεις», μου άρεσε πολύ. Φαντάζομαι ότι δεν θα είχε συμβουλευτεί την Αλέκα και τους συντρόφους της (της Αλέκας εννοώ), για να καθορίσει τους στόχους της!

  16. Κι εσύ δίκιο έχεις, Ηλεφού (για να παραφράσω την ιστορία του Χότζα που έγινε καδής) 🙂

  17. Εντάξει, τουλάχιστον έχουμε δήλωση, πάλι καλά: http://www.tvxs.gr/v24482

  18. Ηλεφούφουτος said

    Ναι, από παιδί είχα κάτι από καδή.

  19. Ηλεφούφουτος said

    σχ. 17, βλέπω όμως στη δήλωση Πετσάλνικου ότι η μακαρίτισσα δεν απέφυγε τα μεταθανάτια μουστάκια:
    «Ασυμβίβαστη μαχητής της Αλήθειας»

    Πάλι καλά που δεν την είπε και αγωνιστή.

  20. ὁ Χριστόφορος Μυτιληναῖος εἶναι ὁ ἴδιος ποὺ κατακρίνει τὴν πρακτικὴ τῶν λειψανολιγούρηδων τῆς ἐποχῆς του καὶ τοῦ ὁποίου τὸ σχετικὸ ποίημα παραθέτει ὁ Παπαρρηγόπουλος στὸ δέκατο βιβλίο τῆς ἱστορίας του;

  21. sarant said

    Ηλεφού, κι εγώ το πρόσεξα.

    Τοιχωρύχε, αν και άσχετο το λινκ έχει ενδιαφέρον.

    ΓΜπαλόγλου, προσέχω και εκείνο το «μύας».

  22. Ηλεφούφουτος said

    Νίκο, νόμιμο είναι και το «μύας». Ίσως ο ακραιφνέστερα αττικός τύπος να είναι το «μυς» αλλά και το «μύας» δεν απαγορεύεται.

    Ο συγκεκριμένος ποιητής νομίζω ότι θεωρείται από τους καλούς στη γραμματική. Το λέω γιατί πολλοί άλλοι βυζαντινοί άφηναν να τους ξεφεύγουν λάθη.

  23. Μαρία said

    Δύτη #17, το θάνατο του Φαράκου τον είχαν περάσει στα ψιλά. Εδώ φαίνεται δε τους έπαιρνε.
    http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=3978766&publDate=27/3/2007

    Ηλεφού, οτι το ΚΚΕ χρησιμοποιεί ένα ποίημα απο ένα αμφιλεγόμενο θεατρικό του 1930, για να μας πει οτι ένα είναι το κόμμα, έχει μια πρωτοτυπία πώς να το κάνουμε.

  24. Ηλεφούφουτος said

    Το πώς θα περάσει η αναγγελία εξαρτάται πάντα από τις σχέσεις του μακαρίτη με το ΚΚΕ στο τελευταίο τους στάδιο. Του Κατριβάνου πέρασε στα χοντρά, κι ας προερχόταν απ την ΕΔΑ, με την οποία είχαν παίξει ξύλο.

    Μπρεχτ είπα! Γιατί αμφιλεγόμενο;

  25. Μαρία said

    Μπρεχτ, είπε εσύ σα κατής. Γούγλισε Brecht Die Massnahme

    Για την αναγγελία ναι. Το θέμα είναι η ανακοίνωση.

  26. Ηλεφούφουτος said

    Δεν καταλαβαίνω τη διάκριση που κάνεις.

    Διάβασα και το Βικι-λήμμα, θάμαξα δε λέω, αλλά
    1. Πόσοι στο τότε αριστεράδικο πήραν τη θέση που οι σύγχρονοι μετά Χριστόν προφήτες θεωρούν επακριβώς ορθή (μη μου πεις για τον Τρότσκι και άλλους πικραμένους);

    2. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι το κείμενο του σχ. 12 έχει αυτόνομη αξία.

  27. ἐπίσης δὲν κατάλαβα ποιόν κανόνα παραβαίνει ὁ ὑπερθετικὸς τοῦ πάγκακος ἀφ’οὗ μαρτυρεῖται καὶ συγκριτικὸς καὶ ὑπερθετικὸς τοῦ πάμπολυς.

  28. Ηλεφούφουτος said

    εννοώ το ’36

  29. espectador said

    Την αυτοκτονια του Πουλαντζα ο Ριζοσπαστης την ειχε βαλει κατω απο τις τιμες των λαχανικων. Ελπιζω η Ελλη Παππα να εχει καλυτερη μεταχειρηση απο την «ορθοδοξια».
    Αν και πριν ακουσα την δηλωση της Αλεκας που ηταν σοβαρη και περιεκτικη.
    Οσο για την ταινια του Τζιμα, θυμαμαι τα πληθη που συνωστιζονταν στους κινηματογραφους και ανεξαρτητα απο την γνωμη της Ελλης γι αυτην, εκανε γνωστο τον Μπελογιαννη και την σταση ολων τους στην δικη σε μεγαλο αριθμο ανθρωπων. Ηταν συγκινητικες στιγμες, παρολο που η ταινια ηταν λιγο «πασοκικης» αισθητικης.

  30. Μαρία said

    Ηλεφού, εννοώ το 2009.

  31. τὴν ὥρα ποὺ προβάλλεται παρακμιακὸ τηλεπαιχνίδι στὸν ΑΝΤ1 μὲ ἕνα παλιό ὁμήλικο σχεδὸν γνωστό μου νὰ ἀναζητῇ σὲ αὐτὸ γκόμενα ἐγὼ θυμοῦμαι ὅτι τὸν τύπο καλυτερότερος κλπ εἶχε ὑπερασπιστεῖ ὁ Βελούδης στὸ 10 μῦθοι γιὰ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα. δὲν συμφωνῶ βέβαια μὲ αὐτὴν τὴν ὑπερδημοτικιστικὴ προσέγγισι ποὺ συγκινεῖ τοὺς γλωσσολόγους, ἀλλὰ τὸ πάγκακος γραμματικῶς εἶναι θετικός.

  32. tania said

    http://kalodia.blogspot.com/2009/10/blog-post_27.html

  33. Μαρία said

    ἀλλὰ τὸ πάγκακος γραμματικῶς εἶναι θετικός
    Θετικός βαθμός του επιθέτου εννοείς;
    Μα πώς είναι δυνατόν να λες τέτοια πράματα; Το παν- το χρησιμποιούμε για να σχηματίσουμε υπερθετικό, εξ ου και πάγκαλος. Τα υπόλοιπα θα τα γράψεις μόνος σου, πανέξυπνε που παριστάνεις τον πανίβλακα.

    Ο Βελούδης το καλυτερότερος, αργοτερότερα τα ερμηνεύει σε ένα άρθρο που ασχολείται με τη γλώσσα των νέων. Άλλο βέβαια οτι το καλυτερότερος το λέει εδώ και είκοσι χρόνια ένας φίλος μας ογδοντάρης τώρα, πολύ πλακατζής.
    Δε καταλαβαίνω γιατί χάνεις το χιούμορ σου ώρες ώρες. Θα φταίει η αηδία που παρακολουθείς στην τιβί.

  34. sapere aude said

    > αρχές της δεκαετίας του 1990 […] όταν είχε βγει η μόδα του «καλυτερότερος»

    Στα αγγλικά ο τύπος «bestest» είναι πολύ πιο παλιός (19ος αιώνας;) Φαίνεται ότι πρωτοεμφανίστηκε στη διάλεκτο του Γκλόστεσερ / Gloucestershire.

  35. Mindkaiser said

    Ας είναι ελαφρύ το χώμα που την σκεπάζει. Τέτοιες στοχάστριες επιβεβαιώνουν την πίστη μου στους ανθρώπους.

    Όσο για τη βόμβα του Τοιχορύχου, δε χρειάζεται να πούμε και πολλά. Οι άνθρωποι μαρτυράνε χωρίς ξύλο. Στην προσφώνηση της Τζιροπούλου, ο ομιλητής την χαρακτηρίζει «πολυ-γραφικότατη» συγγραφέα.

  36. Χαχαχά! καλό! (μ’ άρεσε και το «μαρτυράνε χωρίς ξύλο»)

  37. ὄχι ὄχι αὐτὴ ἡ ἀηδία δὲν φταίει. μιλᾶμε γιὰ τὸ ἴδιο ἄρθρο τοῦ Βελούδη μᾶλλον. ἀλλὰ ἂν τὸ παν- ἀρκῇ γιὰ νὰ σχηματιστῇ ὁ ὑπερθετικὸς (γραμματικῶς ἐννοῶ γιατὶ νοηματικῶς εἶναι) τότε γιατὶ ὑπάρχει ὁ παμμέγιστος ὡς ὑπερθετικὸς τοῦ πάμμεγας; καὶ παναγιώτατος καὶ πανιερώτατος καὶ πανοπλότατος καὶ παγκάλλιστος καὶ πανάριστος (ἤδη στὸν Ἡσίοδο τὸ τελευταῖο);

    τὰ περὶ χιοῦμορ δὲν τὰ κατάλαβα.

  38. Τα 2 επεισόδια της Μηχανής του Χρόνου με τη συμμετοχή και της Έλλης Παππά για τις δίκες και την εκτέλεση Μπελογιάννη.
    http://rapidshare.com/files/39917237/MTX_27.part1.rar
    http://rapidshare.com/files/39919886/MTX_27.part2.rar
    http://rapidshare.com/files/39925584/MTX_28.part1.rar
    http://rapidshare.com/files/39928323/MTX_28.part2.rar

  39. Μαρία said

    Κορνήλιε, και η Έλλη Παππά τέτοιους υπερθετικούς αποδελτίωσε. Το παν+υπερθετικός είναι πλεονασμός. Μοιάζει με το σημερινό λάθος «ο πιο καλύτερος» πολύ συχνό στον προφορικό λόγο.
    Νομίζω οτι οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους υπερθετικούς είναι μεταγενέστεροι- δεν έχω δυνατότητα να το κοιτάξω- και δεν είναι τυχαίο που στα ΝΕ υπάρχει παμμέγιστος αλλά όχι πάμμεγας, πανιερότατος κλπ μόνο στην εκκλησιαστική γλώσσα αλλά όχι πανίερος.

  40. gbaloglou said

    Μπορει να φταιει και το #8, αλλα οταν ειδα σε διαδικτυακη αναζητηση οτι εχει συγγραψει ακομη και τον «Βίο και έργα της Γάτας της Σοφής» … δεν αντισταθηκα στον πειρασμο, αγορασα το βιβλιο, το διαβασα, και ουδολως το μετανοιωσα 🙂 [Δεν ειναι παιδικο, οπως νομιζαν στου Μαλλιαρη, αλλα αυτοβιογραφικο!]

  41. εἶναι ὁ ἴδιος ποὺ ἔχει γράψει τὸ ποίημα γιὰ τὰ λείψανα;

  42. Μαρία said

    Είναι της Παππά. Κι εγώ για παιδικό το είχα.

  43. sarant said

    Ευχαριστώ για τα λινκ, Στάζιμπε και Τάνια, και για τη συζήτηση όλους!

  44. […] • Έλλη Παππά (1920-2009) στο Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία […]

  45. Νομίζω ότι όποιος πραγματικά συγκινείται από τον θάνατό της σιωπά. Τα υπόλοιπα θυμίζουν ψιθυρίσματα «πιστών» την ώρα της λειτουργείας

  46. JohnyQ said

    όπως εγραψα στην τελευταία μου φράση

    «όχι ότι θα το καταλάβετε αλλά έτσι σκέφτεται το ΚΚΕ-τα μέλη του»

    και πήρα την απάντηση και την επιβεβαίωση της πρόβλεψής μου από το αμέσως επόμενο μήνυμα που κατάλαβε ότι

    «αγνοούμε και την Έλλη Παππά γιατί λάκισε»

    αν έτσι νομίζεις, έτσι είναι…(εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι..)

  47. sarant said

    ΤζόνιQ, αν μου επιτρέπεις, η φράση «όχι ότι θα το καταλάβετε αλλά…», εκτός από αλαζονική είναι και θεμελιακά λαθεμένη διότι προϋποθέτει ότι όλοι οι θαμώνες του ιστολογίου -και είναι, δόξα νάχουν, δεκάδες- σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο. Εκτός αν απευθυνόσουν στον Δύτη σε πληθυντικό ευγενείας.

  48. Εντάξει, κατάλαβα, σε μένα απευθυνόταν το σχόλιο και όχι στην Έλλη Παππά. Ε τι να κάνω τώρα.
    Επειδή όμως τη λογική του Μπρεχτ την έχω νιώσει κι εγώ πολύ βαθιά, θα μου επιτρέψεις να ρωτήσω την άποψή σου για την Ε.Π. από το ’75 και μετά, για τα τελευταία βιβλία της ας πούμε. Ελπίζω ότι δεν θα είναι όπως αυτά που διαβάζω στο Ριζοσπάστη για το Γλέζο, ότι «τα στερνά τιμούν τα πρώτα» και αντιστρόφως.

  49. #47 δόξα νἄχουν! πρώτη φορὰ ἀκούω αὐτὴ τὴν φράσι γιὰ κοινοὺς θνητούς! αἰσθάνομαι σὰν τὸν πολυχρονεμένο Πατησάχ! 🙂

  50. sarant said

    Ζωή νάχουν ήθελα να γράψω, μεγαλειότατε!

  51. #12, #46 θάναι ο Μπρεχτ που σας καθοδηγεί και στα blogroll σας; μαζί, κοντά, κοντά, και τοίχο-τοίχο… |-O

  52. Μαρία said

    Νίκο #47, πολύ περίεργη τοποθέτηση: «Εκτός αν …» Ο Δύτης δηλαδή είναι ο δήθεν σοφός κατά το ποίημα αλλά τελικά βλάκας που δε μπορεί να καταλάβει τη σοφία του Κνίτη;

  53. sarant said

    Μαρία, μάλλον με παρεξήγησες. Λέω ότι, ανεξάρτητα από το ποίημα και σε όλες τις περιστάσεις, δεν είναι σωστό να λες «δεν μπορείτε να καταλάβετε» συλλήβδην στους θαμώνες ενός ιστολογίου.

  54. Εγώ δεν παρεξηγήθηκα πάντως 🙂
    Και τέλος πάντων, καλύτερα να μη λύσω εδώ τους λογαριασμούς μου με το ΚΚΕ (και άλλους). Εδώ κατάφερα και δεν τσακώθηκα με τον Κορνήλιο που έχουμε αντιδιαμετρικά διαφορετικές πολιτικές θέσεις, κρίμα θα είναι να τσακωθώ με τον ΤζόνυΚιου. Θα ήθελα ωστόσο μια απάντηση στο ερώτημά μου (48), το οποίο ας θεωρηθεί ότι επαναδιατυπώνω όσο πιο ευγενικά γίνεται.

  55. Μαρία said

    Από την παρουσίαση του εκδοτικού οίκου «Άγρα» του βιβλίου της Έλλης Παππά «Μακιαβέλλι ή Μαρξ» στη στοά του βιβλίου στις 8/11/2005.
    Του Δημήτρη Πλουμπίδη
    http://i-parea.gr/bookagra1prn.htm

    Με διάφορα τυπογραφικά π.χ. ένα κάποτε γίνεται καπότα…

  56. Μπουκανιέρος said

    Διαβάζοντας το σχ. 45 μου ήρθε και μένα να ψιθυρίσω.
    Να θυμηθούμε και τον Πλάτωνα της.

    …και τι καλά που θάταν οι διαγραφές από το κόμμα να συνοδεύονταν με το παραπάνω ποίημα γραμμένο σε μπιλιετάκι, αντί για όσα λέγονται και γράφονται συνήθως (κι εγώ μαζί με τους βλάκες).

  57. Μαρία said

    Μπουκάν, ξέρεις πόση ώρα είναι που σε φώναξα ως εξπέρ; Πού είσαι ρε παιδί. Τρέξε στα «πολλά και διάφορα» της 14ης του μηνού.

  58. Μαρία said

    Απο δω και κάτω.
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/14/polladiafora/#comment-13303

  59. Μπουκανιέρος said

    Ήμουν αλλού, τώρα ήρθα. Πάω.

    #55
    Κάποτε, στο σπίτι του Δημήτρη, γνώρισα και τη δική του μάνα. Αλλά δεν τόλμησα ν’ανοίξω κουβέντα για τα παλιά.

  60. #55 και ο Λούκατς έγινε Λουκάς!

  61. JohnyQ said

    παρεξήγηση…
    ναι, το σχόλιο απευθύνεται αποκλειστικά, στο συντάκτη του σχολίου #5

    την έλλη παππά δεν θα την κρίνω εγώ(είμαι και πολύ μικρός γιαυτό, χωρίς τις γνώσεις και την σοφία)

  62. Ωραία, θεωρώ ότι καλύφθηκα και μπορούμε να σταματήσουμε εδώ. Αν και, πίστεψέ με, καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό τον τρόπο σκέψης, και δεν το λέω ειρωνικά. Παρεμπιπτόντως, μπορείς να με λες Δύτη. 🙂

  63. Δύμιος said

    Κάποιοι ερμήνευσαν τη μόδα του «καλυτερότερος» σαν τυπικό στοιχείο των Ελλήνων να ρέπουν προς την πολυπλοκότητα (πρόσθεση μίας συλλαβής κόντρα στην παγκόσμια τάση της υπεραπλοποίησης και των συντομεύσεων).
    “Ἀγγέλων ἀνωτέρα γέγονεν ἡ Παρθένος, μειζοτέρα τῶν χερουβεὶμ καὶ τῶν σεραφεὶμ”
    Λέτε να τό είχαμε από παλιά;
    (ή οι συνηθισμένες υπερβολές των…Ελληναράδων διανοούμενων;).
    Τέλος πάντων. Δόξα και τιμή στην Έλλη Παππά. Σημείο φωτεινό στο μελανό φόντο της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας. Ας είναι ελαφρύ το χώμα…

  64. Και, φυσικά, αντίθετα με άλλους αριστερούς, προσφάτως, ή όχι, αποδημήσαντες, η Παππά είχε συνέπεια μέχρι την πολιτική της κηδεία.

  65. sarant said

    Πάντως, σήμερα στην κηδεία υπήρχε στεφάνι από την ΚΕ του ΚΚΕ. Υπήρχε επίσης, ανάμεσα στ’ άλλα, από τον Δήμο Μπελογιάννη, δηλαδή το χωριό των πολιτικών προσφύγων που πήρε το όνομα του Μπελογιάννη στην Ουγγαρία.

  66. Μαρία said

    #65 Μαζί με το βασιλικό ποτίζεται κι η γλάστρα.

  67. Μαρία said

    Μπουκάν, πες αλεύρι, η Φανή σε γυρεύει.
    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=41&nid=1069631

  68. Kanali said

    Υπήρχε στεφάνι απο το ΚΚΕ.
    Υπήρχε και εκτεταμένη ανακοίνωση στο Ριζοσπάστη και δήλωση από κ. Αλέκα Παπαρήγα.

    Αλλά όλα σαν απλή διεκπεραίωση μιας κοινωνικής υποχρέωσης.

    Δες τι διαφορά υπάρχει ανάμεσα στις δυο δηλώσεις (τις βρήκα στον Ροϊδη) και εξήγησέ μου.

    Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ για την κηδεία και τη νεκρή:

    Κηδεύεται αύριο Σάββατο με πολιτική τελετή η αγωνίστρια της ΕΑΜικής Αντίστασης, δημοσιογράφος και συγγραφέας Ελλη Παππά, στο Τρίτο Νεκροταφείο, δίπλα στον τάφο του εκτελεσμένου κομμουνιστή Νίκου Μπελογιάννη, συντρόφου εν ζωή της Ε. Παππά.

    Η Ελλη Παππά ήταν δημοσιογράφος και συγγραφέας, κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου. Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920. Ηταν η μικρότερη από πέντε παιδιά: Την Ηρώ, την Δέσποινα, την Διδώ (πρόκειται για τη γνωστή συγγραφέα Διδώ Σωτηρίου) και τον Γιώργο. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η οικογένεια εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Φοίτησε αρχικά στη Φιλοσοφική και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές της, λόγω της Κατοχής. Παράλληλα, εργαζόταν σαν δημοσιογράφος. Μετά την Κατοχή εντάχθηκε στο ΕΑΜ και στο ΚΚΕ. Εργάστηκε στην παράνομη έκδοση του «Ριζοσπάστη», μέχρι το 1949, οπότε άρχισε η συνεργασία της με τον Νίκο Πλουμπίδη και από τον Ιούνιο του 1950 με τον Νίκο Μπελογιάννη που έγινε σύντροφός της στη ζωή.

    Η Ελλη Παππά και ο Νίκος Μπελογιάννης συνελήφθησαν το Δεκέμβρη του 1950, στη δίνη της μετεμφυλιακής τρομοκρατίας και των διώξεων. Παρέμειναν σε απομόνωση έως την πρώτη δίκη τους, το Νοέμβρη του 1951. Στη φυλακή, τον Αύγουστο του 1951, γεννήθηκε ο γιος τους Νίκος. Ακολούθησε η δεύτερη δίκη, το Φλεβάρη του 1952. Μαζί με τον σύντροφό της, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελέστηκε. Η Ελλη Παππά, παρά την καταδικαστική απόφαση, δεν οδηγήθηκε στο απόσπασμα, λόγω του νεογέννητου Νίκου, ο οποίος ήταν τότε μόλις 7 μηνών. Το μετεμφυλιακό καθεστώς την κράτησε φυλακισμένη στις φυλακές Αβέρωφ και απελευθερώθηκε πολλά χρόνια μετά, το 1964.

    Εργάστηκε στην ΕΔΑ και από το 1965 ήταν αρθρογράφος και μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας «Δημοκρατική Αλλαγή». Η χούντα των συνταγματαρχών τη συνέλαβε και την εξόρισε στη Γυάρο. Τον Ιούλιο του 1968, ενάμιση χρόνο μετά τη σύλληψη και τον εκτοπισμό της, αποφυλακίστηκε λόγω σοβαρής ασθένειας. Σαν δημοσιογράφος, εργάστηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση, στην εφημερίδα «Μακεδονία», στο περιοδικό «Γυναίκα», στην εφημερίδα «Εξπρές» και στην εφημερίδα «Εθνος».

    Από την περίοδο της φυλάκισής της σώζονται αλληλογραφία, κείμενα και ενθυμήματα, πολλά από τα οποία φυλάχθηκαν από τον γιο της και την αδελφή της Διδώ Σωτηρίου. Σε δεκατρία χρόνια φυλακής, καθώς ο γιος της Νίκος μεγάλωνε με τη φροντίδα της αδελφής της Διδώς, δεν έπαψε μέσα στο κελί της να δημιουργεί βιβλία για το παιδί. Γραμμένα ή διασκευασμένα από την ίδια, ζωγραφισμένα και βιβλιοδετημένα στο χέρι με λεπτομέρεια, τα βιβλία που φιλοτέχνησε για τον γιο της η Ελλη Παππά, αποτελούν μια μορφή αντίστασης στη βαρβαρότητα της φυλακής. Μετά το 1990 αποσύρθηκε από τη δημοσιογραφία και αφιερώθηκε στο συγγραφικό της έργο. Από τα λογοτεχνικά της έργα ξεχωρίζουν «Το ημερολόγιο ενός φυλακισμένου» (Μυθιστόρημα, Βουκουρέστι 1961) και η «Δουλειά της φυλακής» (Διηγήματα και ποιήματα, 1979).

    Συλλυπητήριο μήνυμα της Αλέκας Παπαρήγα
    Για το θάνατο της Ελλης Παππά, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα έκανε την παρακάτω δήλωση: «Εκφράζω στη οικογένεια της Ελλης Παππά τα θερμά μου συλλυπητήρια για το θάνατο της παλαίμαχης αγωνίστριας της ΕΑΜικής Αντίστασης και πνευματικού ανθρώπου. Θα μείνει στη μνήμη πολλών γενεών ιδιαίτερα η στάση της στις ιστορικές δίκες του Νίκου Μπελογιάννη και των άλλων στελεχών του ΚΚΕ, ως στάση διαπαιδαγώγησης και σταθερής προσήλωσης στην πάλη για να ξημερώσουν και στον τόπο μας καλύτερες μέρες».

    ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΗΣ ΈΛΛΗΣ ΠΑΠΠΑ.

    Είμαστε όλοι και όλες εδώ Έλλη.
    Δεν ήρθαμε να αποχαιρετίσουμε τον αιώνα σου.
    Ήρθαμε να δεσμευτούμε για τα επόμενα χρόνια.
    Δεν ήρθαμε να δούμε την τελευταία σελίδα που έγραψες.
    Ήρθαμε να σου υποσχεθούμε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, πως πολλές σελίδες ανυπομονούν να γραφτούν.
    Γιατί, για να γεμίσουν οι σελίδες τα χρόνια που έρχονται Έλλη χρειάζεται έμπνευση.
    Χρειάζεται, δηλαδή, ο κόσμος μας, προσωπικότητες σαν εσένα.
    Ήσουν, είσαι και θα παραμείνεις η έμπνευσή μας.
    Η ζωή, το έργο σου, η προσωπικότητα σου, οι αγώνες σου Έλλη.
    Είναι η μνήμη μας.
    Είναι η έμπνευσή μας.
    Έζησες τον αιώνα σου και είναι σαν να έζησες πολλές ζωές μαζί.
    Η προσφυγιά, η κατοχή, η αντίσταση, οι σπουδές σου δημιούργησαν ένα φως που όλα αυτά τα χρόνια φώτισε τα σκοτάδια της πολιτικής και της διανόησης.
    Συντρόφισσά μας.
    Είμαστε όλοι εδώ με ένα χαμόγελο και ένα δάκρυ.
    Γιατί η ζωή σου είναι η ιστορία της Αριστεράς.
    Η Έλλη Παππά είναι η γυναίκα που δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της κι όμως ήταν η πιο καλλιεργημένη.
    Είναι η γυναίκα που εργάστηκε και πέτυχε την χειραφέτησή της.
    Είναι η δημοσιογράφος που λάτρεψε την ελληνική γλώσσα.
    Είναι η αγωνίστρια που οργανώθηκε σε καιρούς δύσκολους χωρίς να φοβηθεί κατοχικά στρατεύματα και στρατοδικεία.
    Είναι η σύντροφος που φώναξε «Θέλω να έχω την ίδια τύχη με τον Μπελογιάννη».
    Είναι η μάνα που γέννησε στην φυλακή και από εκεί έγραφε παραμύθια για τον γιο της.
    Είναι η συγγραφέας και η ιστορικός που άφησε την δική της σφραγίδα.
    Είναι η φυλακισμένη και εξόριστη για χρόνια, που κράτησε όρθιο το ανάστημα της και το φρόνημα των συγκρατούμενων της.
    Είναι το κομματικό μέλος που δεν δίστασε να πάει κόντρα στον κομματικό μηχανισμό.
    Είναι το ανήσυχο πνεύμα που ήθελε την κάθαρση της μαρξιστικής σκέψης από τις σταλινικές στρεβλώσεις.
    Έλλη είμαστε όλοι και όλες εδώ.
    Θυμόμαστε τις πατημασιές σου.
    Από την Σμύρνη, στην Κοκκινιά. Από το Γυμνάσιο, στο ΕΑΜ. Από τον εμφύλιο, στην σύλληψη και στα κρατητήρια. Από την θανατική ποινή, στην γέννηση του παιδιού σου στην φυλακή.
    Από την αποφυλάκιση στη δημοσιογραφία και στο συγγραφικό έργο. Από την Γυάρο στην άρνησή σου να φιλοξενηθείς στην Σοβιετική Ένωση.
    Από την μεταπολίτευση, στην αφοσίωσή σου στη γλώσσα, στην δημιουργία και την αξιοπρέπεια.
    Όλα αυτά τα χνάρια ακολουθούμε και τα κρατάμε μέσα μας, οδηγό και πολύτιμο σύντροφό μας.
    Είμαστε όλοι και όλες εδώ Έλλη.
    Για να σε δούμε πάλι δίπλα στον Νίκο Μπελογιάννη. Για να σας αφήσουμε, επιτέλους, μαζί και μόνους. Για να σας τιμήσουμε για τις θυσίες σας. Για να αποχαιρετήσει επιτέλους αυτός ο τόπος, με 57 χρόνια καθυστέρηση, και τον Νίκο Μπελογιάννη. Και αυτό προσπάθησε να σου στερήσει το εκδικητικό μετεμφυλιακό κράτος συντρόφισσά μας. Την ευκαιρία να αποχαιρετίσεις με αξιοπρέπεια τον σύντροφό σου, τον άνθρωπο με το γαρύφαλλο, τον αγωνιστή που ήθελες να πας μαζί του στην εκτέλεση.
    O Μπελογιάννης, όμως νίκησε, συντρόφισσα Έλλη. Είναι ο ηθικός νικητής του εμφυλίου πολέμου.
    Δεν τον κέρδισε με τα όπλα, αλλά ενσαρκώνοντας μπροστά στο δικαστήριο το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Της Αριστεράς, των κοινωνικών αγώνων και της εθνικής αντίστασης.
    Υπερασπίστηκε την ανάγκη να λήξει ο εμφύλιος και να υπάρξει ειρήνη και συνεννόηση. Και αυτός είναι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο εκτελέστηκε.
    Και ο Μπελογιάννης είναι και θα παραμείνει για πολλές γενιές ένα από τα κορυφαία σύμβολα της Αριστεράς.
    Έγινε τραγούδι, έγινε αφίσα στα εφηβικά δωμάτια, έγινε σκίτσο από τα χέρια του Πικάσο.
    Δεν θα γεράσει ποτέ. Θα ζήσει για πάντα δίπλα στον Τσε, δίπλα στους ήρωες των εφηβικών χρόνων για κάθε γενιά, αφού η εικόνα του θα γεννά σε κάθε γενιά τις δικές της ξεχωριστές μνήμες αντίστασης, αγώνα και αξιοπρέπειας.
    Γιατί ο Μπελογιάννης ήταν, είναι και θα είναι παρόν σε όλες τις μεγάλες αναμετρήσεις της νέας γενιάς με την ιστορία.
    Για τη γενιά των Λαμπράκηδων, ήταν παρόν στις μεγάλες διαδηλώσεις για τη δημοκρατία, ήταν εκεί στη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα.
    Για τη γενιά του Πολυτεχνείου, ήταν παρόν στο Νοέμβρη, σκαρφαλωμένος στα κάγκελα, τραγουδούσε μαζί με τους φοιτητές συνθήματα για την ελευθερία.
    Για τη γενιά της μεταπολίτευσης ήταν παρόν, ήταν τραγούδι στα χείλη του πλήθους που πίστευε ότι είναι κοντά ο κόσμος που ονειρεύτηκε.
    Για τη δική μου γενιά ήταν παρόν στις μαθητικές καταλήψεις του ΄90, στη δολοφονία του Τεμπονέρα, στον άδικο χαμό του Κάρλος Τζουλιάνι στη Γένοβα.
    Για τους σημερινούς 16άρηδες, ήταν κι αυτός εκεί, στις οργισμένες μέρες του περασμένου Δεκέμβρη. Σα να’ δινε το γαρύφαλλο που για πάντα κρατά στα χέρια του, στους συμμαθητές του Αλέξανδρου για να το προσφέρουν στους αστυνομικούς.
    Συντρόφισσα Έλλη, εσύ και ο σύντροφός σου ο Νίκος είστε η περιουσία μας.
    Εδώ, σήμερα, μπροστά σας όλες οι γενιές υποκλίνονται.
    Κρατάμε τη στάση ζωής, τη σκέψη σου, το κριτικό σου πνεύμα.
    Και υποσχόμαστε να βουτήξουμε κι εμείς βαθιά στα νερά.
    Σε μία από τις τελευταίες σου συνεντεύξεις, σε ρώτησε η δημοσιογράφος «υπάρχει κάτι όπου μπορούμε να προσβλέπουμε;». Κι εσύ απάντησες: «Εγώ το μόνο, όπου προσβλέπω, όπου μπορώ να δω μια ελπίδα, είναι η νέα γενιά. Βιάζεσαι, μου λένε μερικοί, αλλά το πιστεύω, ακούγοντας τα ίδια τα νέα παιδιά που έρχονται εδώ, χωρίς να τα ξέρω, για να μιλήσουν μαζί μου. Και διαπιστώνω ότι αρνούνται αυτόν τον κόσμο, δεν τον θέλουν. Αυτό είναι το μόνο που με γαληνεύει στην Ελλάδα σήμερα».
    Μείνε ήσυχη και γαλήνια συντρόφισσά μας. Η ελπίδα σου θα παραμείνει ζωντανή.
    Καλό σου ταξίδι.

  69. sarant said

    Αγαπητέ, καλώς ήρθες και σ’ ευχαριστώ για τα παραθέματα. Η συλλογή υλικού που υπάρχει στο ιστολόγιό σου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, όπως και το ίδιο το ιστολόγιο άλλωστε:
    http://kanali.wordpress.com/

    Δίκιο έχεις για τη διεκπεραίωση και τη διαφορά.

  70. Νίκος Τ said

    «και προπάντων όχι κουτσομπολιά, ο μακαρίτης τα σιχαινότανε», Μαγιακόφσκι
    Το ίδιο ισχύει και για την Έλλη Παππά.
    Είναι χρήσιμο να αρχίσει ο οικοδεσπότης Σαραντάκος μια παρουσίαση των βιβλίων της Έλλης Παππά. Από το δυσεύρετο και συγκλονιστικό ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥ (εκδόσεις ΠΛΕ, 1961) μέχρι τον ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ ΣΤΟ ΑΙΩΝΑ(ΑΓΡΑ, 2005), ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΑ ΤΟΥ 1871(ΑΓΡΑ, 2006) και τα ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟ ΓΙΟ ΜΟΥ(ΑΓΡΑ, 2007).
    Να δούμε ποιοί αριστεροί θα συμφωνούσαν με τα γραπτά μιάς από τις πιο καταρτισμένες μαρξίστριες της εποχής μας.
    Σημειώνω από το “Σωθήτω η δημοτική”, 1984 εκδ «Οδηγητής»(έχει σχέση με τη γνωστή φυλλάδα; Μπορεί να μας βοηθήσει κανείς παλιός;). σελίδα 5 « Το μικρό αυτό «πόνημα» είναι γραμμένο για τους νέους. Απευθύνεται στα παιδιά που τους πέφτει να κρατήσουνε τη σημαία της εθνικής και της ταξικής περηφάνειας, του εθνικού και του ταξικού μέλλοντος(ποιος μπορεί να αμφισβητήσει πως, εδώ και πολύ καιρό, τα δυό αυτά πάνε μαζί;)…» Ελλη Παππά
    Αυτή η αντίληψη περνά όλη τη ζωή και το έργο της. Έργο χρήσιμο για το ζητούμενο της εποχής: Την Αριστερά που θα πραγματώσει την επανάσταση του 21ου Αιώνα.

    Υστερόγραφο.
    Εγώ, παλιέ γνώριμε Νίκο Σαραντάκο, δεν θα αναζητήσω στο ΒΗΜΑ τη βιογραφία της Έλλης Παππά. Κυρίως για αισθητικούς λόγους: Πρίν από 2 μήνες(6/9/2009) είχε δημοσίευμα περί Κόκκινων Κατασκόπων(«Πώς ιδρύθηκε και οργανώθηκε η «σχολή πρακτόρων» του ΚΚΕ»). Αν έχεις διαβάσει την αγόρευση του στρατοδίκη που καταδίκασε το Νίκο Μπελογιάννη και την Έλλη Παππά σε θάνατο δε χρειάζεται να διαβάσεις το άρθρο. Για το δημοσίευμα του ΒΗΜΑΤΟΣ όλοι οι όψιμοι υπερασπιστές της Έλλης Παππά μουγκάθηκαν.

    Αδέλφια, σας αφήνω. Σε λίγο σκαντζάρω. Αύριο πάλι…

  71. sarant said

    Νίκο Τ. καλώς ήρθες και αφού είσαι παλιός γνώριμος δώσε γνωριμιά! Για την απορία σου, στη δεκ. 1980 ο Οδηγητής, η εφημερίδα της ΚΝΕ, είχε εκδώσει κάμποσα βιβλία, ανάμεσα στα οποία και το βιβλιαράκι της Έλλης Παππά για τη γλώσσα.

  72. […] παιδί της πλατείας) 8. https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/27/ellipappa/ (Σαραντάκος) 9. […]

  73. Νίκος Τ. said

    Καλώς σας βρήκα! κιας άργησα. Επειδή η απάντηση είναι μακροσκελής τη στέλνω στο eMail …@pt.lu. Είμαι ολίγον φλύαρος. Μην κουράζω. Αν θέλεις να το ανεβάσεις δεν έχω αντίρρηση.

  74. π2 said

    Μια έκδοση που αναμένω με ενδιαφέρον.

  75. Μαρία said

    Χρόνια την περιμένουμε.

  76. Μαρία said

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=508467

  77. Μαρία said

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=521957

  78. Μαρία said

    Έλλη Παππά, Η κάθοδός μου στον Άδη.
    ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ 22Ιουνίου-2 Ιουλίου 2002
    Αντί ευχών
    ΜΙΕΤ Αθήνα 2009

    Καλαίσθητο βιβλιαράκι με την ανέκδοτη ως τώρα καταγραφή, που προέρχεται απ’ το Αρχείο Έλλης Παππά στο ΕΛΙΑ

  79. π2 said

    Α, καλά που μου το θύμησες, Μαρία. Το έχω και δεν το διάβασα.

  80. Μαρία said

    Κι άλλο ανέκδοτο κείμενο:«Μικρό εμπειρικό δοκίμιο για τη λειτουργία μιας ιδεολογικής επιτροπής» για να μαθαίνουν και οι παλιοί και οι νέοι 🙂
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=531337

  81. Μαρία said

    http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=146989

  82. Βάγια said

    Πολύ σημαντική προσωπικότητα η εκλιπούσα! Ευχαριστούμε κε Σαραντάκο για το άρθρο που αφιερώσατε στη μνήμη της και ορισμένους σχολιαστές για τα σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: