Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα ολόλευκα γενέθλια του Ν. Λαπαθιώτη

Posted by sarant στο 31 Οκτωβρίου, 2009


neanikoΣαν σήμερα κλείνουν 121 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Σκέφτηκα να γιορτάσω την επέτειο παρουσιάζοντας ένα (απ’ όσο ξέρω) άγνωστο ποίημά του, που δεν περιλαμβάνεται στα Άπαντά του, όσα δηλαδή μπόρεσε να συγκεντρώσει το 1964 ο Άρης Δικταίος, και δεν νομίζω να έχει δημοσιευτεί αλλού (αν κάνω λάθος, ενημερώστε με!).

Επιπλέον, το ποίημα είναι ταιριαστό για γενέθλια, αφού γράφτηκε από τον νεαρό Λαπαθιώτη την παραμονή των εικοστών γενεθλίων του, τη νύχτα της 30ής Οκτωβρίου 1908, πριν από 101 χρόνια δηλαδή.

Να προειδοποιήσω πως το ποίημα δεν βρίσκεται σε τελική μορφή, αφού κάποιες στροφές επαναλαμβάνονται, ενώ άλλες έχουν διαγραφές. Θα μπορούσαμε να το πούμε πρωτόλειο, αν και ο νεαρός Λαπαθιώτης το 1908 είχε ήδη δημοσιέψει πολλά ποιήματα.

(Η φωτογραφία βέβαια παρουσιάζει τον Λαπαθιώτη όχι στα 20 χρόνια του, αλλά κάπως νεότερον).

Ολόλευκα γενέθλια

Από λευκά χρυσάνθεμα
σα χιόνι και σα γάλα
λευκή λευκή ανθοβόλησε
και ανάβρυσε όλ’ η σάλα

Σε κάθε μου αλαβάστρινο
και κρυσταλλένιο βάζο
όλο ευωδιές με κάνουνε
κι άθελα αναστενάζω!

Καμέλιες πλημμυρίσανε
τα κόκκινα ανθογυάλια
Δροσούλες απ’ τα πέταλα
σταλάνε αγάλια-αγάλια

Και συλλογιούμαι: αν τύχαινε
και τώρα εγώ πεθάνω
τι ωραία που θα μου ταίριαζαν
χρυσάνθεμα από πάνω…

Νύχτα 30.10.908
Πέμπτη-Παρασκευή γενεθλίων. Νοσταλγίες…

Με την ευκαιρία, να σας συστήσω την επετειακή δημοσίευση που είχε κάνει πέρυσι τέτοιον καιρό ο Βαγγέλης Ψαραδάκης στο poiein.gr.

Και, για άλλο υλικό περί Λαπαθιώτη (αν και αρκετά ακατάστατο και με ανάγκη επιμέλειας), στον ιστότοπό μου:

68 Σχόλια προς “Τα ολόλευκα γενέθλια του Ν. Λαπαθιώτη”

  1. πολὺ ὡραῖο τὸ ποίημα!

  2. Μαρία said

    Νύχτα 30.10.1908

  3. καὶ ποῦ τὸ βρῆκες ἀδημοσίευτο ποίημα;

  4. Γιατί τόση κατάθλιψη στην τέταρτη στροφή; Σχεδόν παρακαλάει να απαλλαγεί απ΄ τη ζωή του, αν είναι τυχερός. Νέος με τόσα ταλέντα!
    Είδα στα γρήγορα και τους συνδέσμους του άρθρου, που δείχνουν τον ίδιο μελαγχολικό τόνο και προσμονή για την ώρα της τελικής και καθολικής ανακούφισης.
    Βιώματα; Ψυχασθένεια;

  5. Ευχαριστούμε Νίκο για το πολύτιμο υλικό που μας χαρίζεις! Πραγματικά δεν το έχω συναντήσει πουθενά αυτό το ποίημα κι αναρωτιέμαι αν υπάρχουν πολλά τέτοια ακόμη που δεν γνωρίζουμε.

    Καλημέρα!

  6. sarant said

    Μαρία, ναι -στο χειρόγραφο γράφει 908 και μπερδεύτηκα! Το διόρθωσα.

    Κορνήλιε και Μαριάννα (καλώς ήρθες!) αθησαύριστα του Λαπαθιώτη, με την έννοια ότι δεν περιλαμβάνονται στη συλλογή του Δικταίου, μπορεί να είναι είτε δημοσιευμένα σε περιοδικά (διότι ο Δικταίος δεν είχε κάνει εξαντλητική έρευνα, το λέει και ο ίδιος άλλωστε) είτε αδημοσίευτα από το αρχείο του. Αυτό εδώ είναι στη δεύτερη κατηγορία. Το αρχείο Λαπαθιώτη υπάρχει στο ΕΛΙΑ και από εκεί έχω πάρει αντίγραφα.

  7. Βαγγέλης Ψαραδάκης said

    Καλημέρα!

    Ούτε κι εγώ γνωρίζω αυτό το ποίημά του! Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν και άλλα (πόσα;) ανέκδοτα ποιήματα του Λαπαθιώτη – «θα βρίσκονται τα καημένα πουθενά»; Αρκεί να σκεφτούμε ότι στην έκδοση Δικταίου (και κατ’ επέκτασην η έκδοση Ζήτρου, η οποία την αναπαράγει), υπάρχει ένα χρονολογικό κενό, όσον αφορά τα ποιήματα, μεταξύ των ετών 1913-1922.
    Συγχαρητήρια, κύριε Σαραντάκο, και σε άλλα με το καλό!

  8. sarant said

    Κύριε Ψαραδάκη, καλημέρα!

    Πράγματι, υπάρχει ένα κενό που ενμέρει το ομολογεί κι ο ίδιος ο Δικταίος όταν λέει π.χ. ότι δεν αποδελτίωσε τον Νουμά μετά το 1913. Έχει γίνει μια διδακτορική διατριβή, αλλά κι αυτή δεν διεκδικεί την εξαντλητική κάλυψη.

  9. imwrong said

    Είμαι εκτός θέματος, αλλά νομίζω πως αξίζει τον κόπο να επισημάνω στο Βήμα της προηγούμενης Κυριακής. Ο κ. Μαρίνος αναπαράγει ανερυθρίαστα το αυστραλιανό λερναίον που σχολίασες για τον Καρατζαφέρη τον Μάιο. Μήπως πρέπει να σχολιαστεί κι αυτό;

  10. imwrong said

    τα έκανα λίγο χάλια με το λινκ, αλλά θα βρεις το δρόμο 🙂

  11. sarant said

    Τους έχω γράψει, περιμένω να δω αν θα το βάλουν αύριο.

  12. Κε Ψαραδάκη,
    όντας γείτονας του παλιού σπιτιού του Λαπαθιώτη, σας διαβεβαιώ ότι το σπίτι δεν αποκαθίσταται, όπως διάβασα στο αφιέρωμα του «Ποιείν» αλλά αποσυντίθεται…
    Δυστυχώς!

  13. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Θερμά Συγχαρητήρια και στον κύριο Σαραντάκη και στον κύριο Ψαραδάκο!

    (το έχω πει κι αλλού: η ζωή μας, πλέον, χτίζεται -ή αποσυντίθεται- με βάση τις «μικρές» επετείους, όχι τις εθνικές ή τις θρησκευτικές…)

  14. SophiaΟικ said

    Απορά αναγνώστριας¨γιατί τόσο ενδιαφέρον για το Λαπαθιώτη, 40ακο;

  15. Μπουκανιέρος said

    Όμως Μιχάλη (4) χωρίς την κατάθλιψη της τέταρτης στροφής το ποίημα δε θ’άξιζε τον κόπο να γραφτεί.

  16. sarant said

    Σοφία, βρίσκω πως έχει εξαιρετική μουσικότητα. Εκτός αυτού, έχει τόσο αφανές έργο.

  17. #15.
    Πράγματι, το ύφος θα ήταν εντελώς διαφορετικό. Προσπαθώ να καταλάβω λίγο καλύτερα από πού πηγάζει αυτή η θλίψη, καθότι τώρα μόλις συναντώ ποιήματα του Λαπαθιώτη.
    Ευχαριστίες και στον Νίκο που παραμένει ακούραστος και απολαυστικός.

  18. Μπορεῖ νὰ εἶχε ἕνα σωρὸ κουσούρια ὁ αὐτόχειρ ποιητής, ἀλλὰ ἦτο ποιητής, τὸ σωστὸ νὰ λέγεται.

  19. Μαρία said

    #Δε μας χέζεις, ρε Νταλάρα.

  20. Μπουκανιέρος said

    Κορνήλιε, αυτή την εμμονή σου την έχεις ψάξει καθόλου;

  21. #18,
    Όχι, δεν πρόκειται για κουσούρι, δεν αξιολογώ τα συναισθήματα του ποιητή. Απλώς προσπαθώ να καταλάβω από πού προέρχονται, για να διεισδύσω περισσότερο σ’ αυτά που γράφει.
    Να το εξηγήσω με ένα παράδειγμα: Όταν η Alfonsina Storni έγραψε το Voy a dormir ήταν έτοιμη να βάλει τέλος στη ζωή της μια ώρα αρχίτερα, για να απαλλαγεί από τους φριχτούς πόνους της αγιάτρευτης αρρώστιας της – κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Τα συναισθήματα που μου δημιουργούνται όταν διαβάζω το ποίημά της μού είναι πολύ πιο έντονα γνωρίζοντας την ιστορία πίσω του.
    Γιατί ο Λαπαθιώτης, παληκαράκι στα δεκαεννιά, με τόσες καλλιτεχνικές ανησυχίες και ταλέντα, ονειρεύεται τον θάνατό του; Θα φανταζόμουν οτι βλέποντας τα λουλούδια θα σκεφτόταν, λόγου χάρη, να τα προσφέρει στον έρωτά του ή κάτι άλλο.

  22. νομίζω ἦταν καὶ λίγο τῆς μόδα ἡ θανατίλα στὰ ποιήματα

  23. Καλώς σας βρήκα Νίκο μου. Είμαι φανατική αναγνώστρια του ιστολογίου και των σελίδων σου, όπως ξέρεις, και απολαμβάνω πολύ και τα σχόλιά σας. Ο Λαπαθιώτης όπως και πολλοί της γενιάς του, αξίζουν τον κόπο να μελετηθούν και σου είμαι ευγνώμων που συχνά μας γνωρίζεις ποιήματα που δεν γνωρίζουμε.

    Όσον αφορά το θανατικό των ποιημάτων της περιόδου εκείνης, ήταν και τάση της εποχής, αλλά και φυσική συνέπεια της υπερευαισθησίας και της ιδιότυπης ιδιοσυγκρασίας των ποιητών. Δεν υπήρξαν τυχαία τόσοι αυτοκτόνοι ποιητές ή τόσοι αυτοκαταστροφικοί ποιητές. Όποιος έχει διαβάσει την Ελληνική Ποιητική Ανθολογία Θανάτου του εικοστού αιώνα, των Γ.βαρβέρη και Κ.Παπαγεωργίου, θα έχει διαπιστώσει ότι δεν υπήρξε σχεδόν ποιητής που να μην έχει γράψει τέτοια ποιήματα.

    Καλό μήνα!

  24. τὸ ἔχω στὴν βιβλιοθήκη μου ὅμως γιὰ νἆμαι κυνικὰ εἰλικρινὴς βαρι;΄ομουν νὰ τὸ ἀντιγράψὤ. ἔτσι τὸ βρῆκα -ποῦ ἀλλοῦ;- στοῦ Σαραντάκου.

    Γιώργος Κοροπούλης – Γενέθλια

    Γενέθλια

    Εσπούδασε πολλά, μα δεν θυμάται

    τώρα πια γιατί έγινεν ο ντόρος.

    Σε άλλων τα γραπτά αποκοιμάται

    και ονειρεύεται δικά του· ο σπόρος

    της έμπνευσης εθλίβη, έγινε ζύθος·

    ο Βάγκνερ του είν’ ένας σερβιτόρος.

    Κυλήσανε τα χρόνια ως συνήθως:

    τις Κυριακές ξανάκουγε τη μπάντα·

    τις νύχτες, με αμιλλητήριον ήθος,

    τρία βιβλία έβαλε στην πάντα

    (να τά’ χει στη Δευτέρα Παρουσία)·

    και έκλεινε απόψε τα τριάντα

    (αργύρια για κάποια προδοσία).

    ἔχω γράψει κι ὲγὼ ἕνα ποίημα μὲ τίτλο 25 ἐτῶν.

    Δέσποτα, μὴ τάξῃς σ’ ἅγιο κερὶ καὶ στὸν Κορνήλιο ποίημα. Ἀκόμη περιμένω τὸ λατινίζον τοῦ Σουρῆ. Κι ἔχω νὰ κάνω καὶ μιὰ προσφορά.

  25. sarant said

    Κορνήλιε, για το λατινίζον του Σουρή είχα κρατήσει μια σημείωση -την οποία φυσικά, λόγω της δικτατορίας του Μέρφι, δεν βρήκα όταν την αναζήτησα.

  26. andriou said

    Απο την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου, ξεκινούν στο Κύτταρο μουσικές παραστάσεις με τίτλο: ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ.
    Αφιερωμένες στην Κατερίνα Γώγου, τον Νικόλα Άσημο, τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη!
    Για όσους ενδιαφέρονται: http://www.facebook.com/home.php#/group.php?gid=277800955715&ref=mf

  27. #23.
    Ευχαριστώ! Καταλαβαίνω λίγο καλύτερα τώρα.

  28. Μπουκανιέρος said

    Χμ, φαίνεται ότι κανείς δε γράφει ποίημα για τα γενέθλιά του από μια ηλικία και πάνω.
    Και γω μόνο για τα τριάντα μου χρόνια σκάρωσα ένα σονέτο.

    Νικοκύρη, σιμώνουν και τα δικά μας, μιας και τόφερε η κουβέντα.

  29. Μαρία said

    Σονέτο ε;
    Έχετε γενέθλια την ίδια μέρα;

  30. Μπουκανιέρος said

    Όχι, αλλά κάπου κοντά.

  31. Μαρία said

    Και θα πενηνταρίσετε, πουλάκια μου!
    Αξίζει να γραφτεί ένα ακόμα σονέτο. Μισός αιώνας είν’ αυτός.

  32. sarant said

    Όχι όλοι. Μερικοί είναι ακόμα πολύ άγουροι.

  33. Μπουκανιέρος said

    Τι λε-ρε-γέρο!
    Μαρία, μιας κι έχουμε ξεμπροστιαστεί ανεπανόρθωτα, έχω διορία ένα χρόνο ακόμα
    (για να γράψω το σονέτο).

  34. Μαρία said

    Μπορείς να το γράψεις για το Νίκο. Σας νόμιζα συμμαθητές. Κερδίζεις χρονιά;

  35. #28
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/09/09/m9909/

  36. Μπουκανιέρος said

    Μαρία, δεν κερδίζω τίποτα. Ήμασταν παρά λίγο συμμαθητές – ή συμμαθητές με την ευρεία έννοια. Θέλω να πω στο σκολειό γνωριστήκαμε και κάναμε παρέα – αλλά ο γέροντας ήταν μια τάξη παραπάνω. Και θα μείνει, στον αιώνα τον άπαντα, ένα χρόνο μεγαλύτερος (ακριβώς, δηλ. παρά λίγο)- γι’ αυτό και οι κακιούλες του περί ανωριμότητας και αγ(γ)ουροσύνης.

  37. Μαρία said

    Όσο πας μικραίνεις. Ένα χρόνο αργότερα να γεννιόσουν, θα σου έριχνα μια δεκαετία. Αλλά κι εγώ όταν σε είπα τζόβενο, πάλι θύμωσες.
    Να του το γράψεις πάντως το ποιματάκι.

  38. ΔΗΜΩΔΕΣ ΣΚΩΠΤΙΚΟΝ ΑιΣΜΑ ΕΥΡΕΘΕΝ ΕΙΣ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΙΖ’ ΑΙΩΝΟΣ

    Ὁ Δέσποτας κι ὁ Φαίακας τὰ δυὸ βουνὰ μαλώνουν,
    γυρίζει ὁ γερὸ-Φαίακας καὶ λέει τοῦ Δεσπότη:

    «Μή μὲ μαλώνῃς Δέσποτα γερὸ-μπαταλιασμένε,
    ἐγώ ‘μαι νέος, τζόβενος, οἱ γκόμενες τὸ λένε,
    τὸ λὲν πιπίνια τοῦ ἀγροῦ, μανούλια τοῦ πελάγου,
    τὸ λέει τοῦ Βάγγου ἡ ἐγγονὴ κι ἡ κόρη τοῦ Πανάγου,
    τὸ λὲν Μακεδονίτισσες, τὸ λὲν νησιωτοποῦλες,
    τὸ λὲν γεράκια στὶς κορφὲς, ἀρνάκια στὶς ῥαχοῦλες,
    τὸ λὲν κλανιόλες στσοὺ Κορφούς, στὸ Τζάντε μαντολῖνα,
    τὸ λὲν κι οἱ δάσκαλοι οἱ παλιὶ ἀπὸ τὰ χρόνια ἐκεῖνα,
    τὸ λέει καὶ μιὰ ἔμορφη ἀπ’τὴν δική σου τάξι
    ποὖχε τὰ χείλια ζάχαρι καὶ τὰ μαλλιὰ μετάξι.
    Κάτσε λοιπὸν ὑπάκουα καὶ γράψε τὸ σονέττο
    κι εἰς ὅλων τὸ ἐπήκοον μὲ στόμφο ἀπάγγειλέ το
    κι ὅρκο βαρὺ σοῦ δίνω γὼ πὼς σ’ἕνα χρόνο ἀπάνω
    σοῦ γράφω ἕνα καλύτερο καὶ μιὰ χαψιὰ σὲ κάνω».

  39. Μπουκανιέρος said

    Μπα… Πού να μικρύνω…
    Είναι κάπως μπερδεμένα (και) αυτά με τις ηλικίες, τις γενιές και τις εποχές – κι ας μοιάζουν πιο απόλυτα από τα υπόλοιπα. Κοίτα, στα δεκάξι μου και στα δεκαοχτώ μου είχα την τάση να κάνω παρέα με τριαντάρηδες, ε, σου μένει μια μυρωδιά μετά. Κι έπειτα είχα μεγάλο ενδιαφέρον για τα παλιά (γενικώς) και μου άρεσε π.χ. να παίζω χαρτιά με τσου γερόντους στο χωριό μου (τι αίσθημα κι αυτό, να είσαι ο τελευταίος ζωντανός από διάφορα καρέ). Μεγάλωσα μέσα σε παλιές ιστορίες, με μια κουβέντα. Τώρα, (προσπαθώ να) κάνω παρέα με τριάντα και κάτω – αλλά δεν ξανανιώνω βέβαια.
    Όχι, δε θύμωσα που με είπες τζόβενο – είναι που σκέφτηκα κάτι συγκεκριμένο, αλλά άστο να πάει.
    Μερσί για την αποκάλυψη, αλλά βέβαια, από τα συμφραζόμενα, ήξερα στο περίπου την ηλικία σου.

  40. Μπουκανιέρε ἔχουμε κοινὸ τὴν συναναστροφὴ μὲ γέρους στὰ μικρᾶτα. ἐγὼ περισσότερο μὲ μπάμπες. καὶ φοιτητὴς μὲ τριαντάρηδες εἶχα ἀρκετὲς συναναστροφές. γενικῶς μὲ περνοῦν γιὰ μικρότερο. σήμερα σφύριζα στὸν δρόμο μὲ τὰ χέρια στὶς τσέπες ἀνέμελος κι ἕνας συμπαθητικὸς λιγνὸς καλοντυμένος γκριζομάλλης μὲ σταματάει καὶ μοῦ λέει: «ποῦ ἔμαθες ἐσὺ νὰ σφυρᾷς;» «ἔ, δύσκολο πράμα εἶναι;» τοῦ λέω. «πόσο εἶσαι;» μὲ ῥωτάει; «25» «ἄ καλά» μοῦ κάνει κάπως ἔκπληκτος «τότε δικαοῦσαι νὰ σφυρᾷς». γενικῶς μὲ περνοῦν γιὰ μικρότερο ὅταν μὲ βλέπουν. ἅμα διαβάζουν ὅμως ἐπιστολές μου μὲ περνοῦν γιὰ μεγαλύτερο καὶ δὲν πείθονται εὔκολα γιὰ τὴν ἡλικία μου (τὸ δοκίμασα στὸ Γυμνάσιο καὶ στὸ Λύκειο σὲ ἐκπομπὲς καὶ σὲ μερικὰ διαδικτυακὰ φόρουμ ἀργότερα).

  41. Μπουκανιέρος said

    Ο Νικοκύρης έχει πέσει για ύπνο κι η τύχη του δουλεύει.

  42. Μπουκανιέρος said

    Χμ, ναι, μπορεί… Αλλά για να μην παραγνωριζόμαστε, Κορνήλιε, έχει σημασία και το ποιους γέροντες ψάχνεις, τι είδους παλιές ιστορίες σκαλίζεις…
    Και μένα πάντως με κάνουν, ακόμα, για μικρότερο στο live. Φταίει που δεν έχω ασπρίσει και δεν έχω καταφλιάσει. Αλλά πού θα πάει;

  43. Μαρία said

    Σιγά την αποκάλυψη. Τότε με τα μικιμάους σου την είπα αλλά βαρέθηκες να κάνεις την αφαίρεση.

    ἅμα διαβάζουν ὅμως ἐπιστολές μου μὲ περνοῦν γιὰ μεγαλύτερο
    Πάλι καλά που δεν σε περνούν για το φάντασμα του Μιστριώτη.

  44. Μαρία said

    Μπα, δε παίζει μεγάλο ρόλο το άσπρισμα. Σου το λέω εγώ που άσπρισα απ’ τα 35. Κόβει κάτι σε κάποιες το βαμμένο αλλά άμα πατσουρέψεις, δε σε σώζει τίποτα.

  45. #42 Φταίει που δεν έχω ασπρίσει και δεν έχω καταφλιάσει

    κι ἐγὼ γιατί εὶμαι ἐδῶ; 🙂

  46. sarant said

    Της νύχτας τις αποκαλύψεις, βλέπω, είχαμε, ενώ η τύχη μου δούλευε!
    Κορνήλιε, μερσί για το ποίημα!

  47. Μπουκανιέρος said

    Καλημέρα Νίκο.
    Αλλά, δεν κοιμόμαστε που δεν κοιμόμαστε, άσε να δουλέψουμε λίγο τώρα.

  48. SophiaΟικ said

    Αμαν! Όλοι οι μεγάλοι και το τζόβενο ο Κορνήλιος!

    Για να πω πάντως και του στραβού το δίκιο, όσο περνάν τα χρονια οι συνομίληκοί μου κι εγώ εχουμε διαφορά φάσης (τώρα βρίσκονται στη φάση γονείς με μωρά), οποτε αναγκαστικά κανεις παρέα με νεότερους, μόνο που κάποια στιγμή το χάσμα των γενεών αρχίζει να σε βαράει στο κεφάλι.

    Κορνήλιε δε σε πιστευω, είσαι τουλάχιστον 28.

  49. Σοφία, μὴ μοὺ κλέπτῃς 3 χρόνια!

    43 β’ μοῦ ἔδωσες μία ἰδέα. παραθέτω τὸν πρόλογο:

    Ἕνα φάντασμα πλανιέται πάνω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα: τὸ φάντασμα τοῦ Μιστριώτη. Ὅλες οἱ δυνάμεις τῆς γηρασμένης Ἑλλάδος ἑνώθηκαν σὲ μιὰ ἀνίερη συμμαχία γιὰ νὰ κυνηγήσουν αὐτὸ τὸ φάντασμα: ὁ Κριαρᾶς καὶ ὁ Σαραντᾶκος, ὁ Μπουκανιέρος καὶ ὁ Φαροφύλαξ, οἱ ἀριστεροὶ δημοτικισταὶ καὶ οἱ δεξιοὶ γλωσσολόγοι.
    Ποιὸς ἀρθρογράφος τοῦ ἑλληνικοῦ Τύπου δὲν ἔχει κατηγορηθεῖ ὡς νεοκαθαρευουσιάνος ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους του ποὺ ἱστολογοῦν, ποιός ἱστολόγος μὲ τὴν σειρά του δὲν στιγματίστηλε μὲ τὴν κατηγορία τοῦ νεοκαθαρεουσιανισμοῦ ἀπὸ τοὺς ψυχαρικοὺς ἀντιπάλους του καὶ τοὺς ὑπερμαλλιαροὐς του ἐχθρούς; Δύο συμπεράσματα βγαίνουν ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτό:
    Ὁ νεοκαθαρευουσιανισμὸς ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλες τὶς ἑλληνικὲς δυνάμεις ὡς μιὰ δύναμι.
    Εἶναι καιρὸς πιὰ οἱ νεοκαθαρευουσιάνοι νὰ ἐκθέσουν ἀνοιχτὰ τὶς ἀπόψεις τους, τοὺς σκοπούς τους, τὶς ἐπιδιώξεις τους καὶ νὰ ἀντιπαραθέσουν στὸ παραμύθι τοῦ μιστριωτικοῦ φαντάσματος ἕνα Μανιφέστο τοῦ ἴδιου τοῦ νεοκαθαρευουσιανισμοῦ.
    Γι’αὐτὸ τὸ λόγο συγκεντρωθήκαμε στὸ Φανάρι νεοκαθαρευουσιάνοι ἀπὸ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ συντάξαμε τὸ παρακάτω Μανιφέστο ποὺ δημοσιεύεται ἀττικιστί, ἰωνιστί, αἰολοδωριστί, λακωνιστὶ καὶ βοιωτιστί.

  50. Κορνήλιε, όλο εκπλήξεις. Δεν ήξερα ότι εντρυφείς και στον Κάρολο.

  51. Δύτα, εἶμαι ὑπὸ σκέψιν γιὰ τὴν δημιουργία ἑνὸς ἱστολογίου κατὰ τὰ πρότυπα τοῦ Ρωμηοῦ τοῦ Σουρῆ. Δὲν ξέρω ἂν ὑπάρχῃ κάτι σχετικὸ στὴν δικτυόσφαιρα ἢ ἂν θὰ πρωτοτυπήσω.

  52. sarant said

    Κορνήλιε, είστε μάγειρος στον πολιτικό σας βίο; Φτιάχνετε εξαιρετικά παστίτσια!

  53. #52 δὲν τὀ ‘πιασα!

  54. sarant said

    Παστίτσιο είναι το καλλιτεχνικό έργο που συντίθεται κατά μίμηση άλλου έργου από το οποίο αναπαράγει στοιχεία ή που αποτελεί συρραφή στοιχείων από άλλα έργα, αυτό εννοούσα.

  55. Κορνήλιε, pastiche.

  56. Γράφαμε ταυτόχρονα… ή είμαι το alter ego του οικοδεσπότου. 🙂

  57. Ἄααα, μάλιστα. ἤξερα τὸ εἶδος καὶ τὴν τεχνοτροπία ἀλλὰ δὲν ἤξερα ὅτι λέγεται ἔτσι. νομίζω ὅτι στὰ ἑλληνιστικὰ χρόνια ἦταν τῆς μόδας ποιήματα – συμπιλήματα ἀποτελούμενα ἐξ ὁλοκήρου ἀπὸ στίχους κλασσικῶν.

    Τὸ κίνημα τοῦ εὐκλεοῦς
    ἀρχαϊσμοῦ ἐκοιμᾶτο
    κι ἔβλεπες μόνον μαλλιαροὺς
    εἰς τοῦ δικτύου τὰς ἀτραποὺς
    ἐν ἀφθονί’ ἀφάτῳ.

    Αἱ διαλείπουσαι μορφαὶ
    καθαρευόντων τύπων,
    αμφίβολοι καὶ ἀραιαί,
    ἐνίοτε βαρβαρικαὶ
    τὰ ὄμματα ἐκτύπων.

    πρέπει ὅμως νὰ φύγω….

  58. Νομίζω το παστίς λέγεται και κέντρων. Τουλάχιστον αυτό θυμάμαι από τον «Αθάνατο» του Μπόρχες.

  59. sarant said

    Κορνήλιε, θα σε γελάσω ποιος το έγραψε και με ποιαν αφορμή, μάλλον όμως με την ευκαιρία θεατρικής παράστασης:

    Η έκτασις του αχανούς
    θεάτρου εκοιμάτο
    κι έβλεπες δύο θεατάς
    ο είς επάνω κερατάς
    μπινές ο άλλος κάτω.

  60. Πολύ γέλασα! Το πρωτότυπο με τους ουρανούς, ήταν Σούτσος ή Ραγκαβής; Δεν θυμάμαι…

  61. Μαρία said

    Ραγκαβής για Δύτη
    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/ragkabhs_plous.html

  62. Μαρία said

    Δύτη, ο κέντρωνας είναι ποίημα καμωμένο με συρραφή στίχων. Αλλά και επιστημονικά συγγράμματα είναι κέντρωνες. Μη πάει το μυαλό σου στο σύγχρονο καπιπάστωμα, το σπορ ήταν γνωστό και στην αρχαιότητα.

    Ο Νικοδεσπότης έκανε πλάκα με το παστίτσιο. Με τη στενή έννοια τα έργα του Κορνήλιου δεν είναι παστίτσια αλλά παρωδίες. Το παστίτσιο είναι μη σατιρική παρωδία και έχει αυτονομία, δηλαδή για να γίνει κατανοητό δε προϋποθέτει τη γνώση του πρωτότυπου που μιμείται, πράγμα απαραίτητο για την επιτυχία της παρωδίας. Ωραία παστίτσια έγραψε ο μακαρίτης ο Ηλίας ο Λάγιος.

  63. Μπουκανιέρος said

    Αφού πιάσατε τα φιλολογικά ζυμαρικά, υπάρχει και το μακαρόνικο ύφος – που γνώρισε πιένες το 16ο αιώνα με το μαντοβάνο Teofilo (ή Girolamo) Folengo, αλλά έχει παλιότερες ρίζες θαρρώ.

  64. Μαρία said

    Τα μακαρόνικα είναι ότι πρέπει για τον Κορνήλιο.

  65. #65 μικρὸς εἶχα δεῖ στὴ τηλεόρασι τὴν «Βαβυλωνία» καὶ ἀμέσως ταυτίστηκα μὲ τὸν λόγιο. σήμερα ἕνας φίλος μου μοῦ εἶπε ὅτι μοιάζω νὰ ξεπήδησα ἀπὸ ῥωγμὴ τοῦ χρόνου.

    Ὦ Δύσι, πύλη τῶν δεινῶν!
    Ἐπιρροὰς κακίστας
    διδοῦσα εἰς τὸ γλωσσικὸν
    ἐλήσθης τῶν λατινικῶν
    καὶ μαλλιαρὴν συνίστας.

    Ἀλλ’ὅπου λήθη τύμβου πλὰξ
    καλύπτουσα τὰ πάντα
    διαβρουμένη διαμπὰξ
    ὑπὸ δακρύων ἐναλλὰξ
    πρὸς τάφον ἢ σαράντα.

    Οὔτω προσμένομεν λαμπρὰν
    ἀνάστασιν τῆς γλὠσσης
    ἦς καὶ τὰ ῥήματα σειρὰν
    εὶς βίβλον ἔγραψεν μακρὰν
    ὁ Ἰωάννης Ῥώσσης.

  66. τὸ #65 ἄκυρο

  67. ἐννοῶ τὸ «#65» στὴν ἀρχὴ τοῦ #65

  68. sarant said

    Κορνήλιε, χαίρομαι που το ιστολόγιο σού δίνει εμπνεύσεις!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: