Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Εσείς γκουγκλάρετε, γκουγκλίζετε ή γκουγκλεύετε;

Posted by sarant στο 24 Νοεμβρίου, 2009


Το… αγωνιώδες αυτό ερώτημα είχε τεθεί παλιότερα στη Λεξιλογία, το φόρουμ των μερακλήδων μεταφραστών.  Όμως, σκέφτηκα να το βάλω και εδώ, καθώς οι εκλεκτοί επισκέπτες του ιστολογίου δεν είναι στην πλειοψηφία τους μεταφραστές, ενδιαφέρονται όμως για τη γλώσσα και είναι και δεινοί χρήστες του Διαδικτύου, άρα πιθανότατα και του Γκουγκλ, Google. Για να πω τη μαύρη αλήθεια, το κάνω επίσης για να μάθω να χρησιμοποιώ τις σφυγμομετρήσεις (poll) που προσφέρει το Γουορντπρές. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, στη σελίδα θα εμφανιστεί ένα poll για να εκφράσετε τις προτιμήσεις σας . Μπορείτε να ψηφίσετε χωρίς να σχολιάσετε, αλλά και να σχολιάσετε χωρίς να ψηφίσετε (εννοείται ότι μπορείτε επίσης να κάνετε και τα δύο, και σχόλιο και ψήφο!).

Τα επιχειρήματα υπέρ του «γκουγλάρω» τα συνοψίζει καλά ο Νίκος Λίγγρης (τα ξεσηκώνω από τη συζήτηση της Λεξιλογίας): Εφόσον το γκουγκλ είναι ξένη λέξη, ο κανονικός σχηματισμός είναι με -άρω. Δεν ταιριάζουν  τα —εύω και τα —ίζω. Θα ήταν σαν να είχαμε φτιάξει *σουτεύω ή *σουτίζω. Μπορεί να μας φαίνεται μπασκλάς το γκουγκλάρω και κατάλληλο για το slang.gr, αλλά σόρι, έτσι λειτουργεί η γλώσσα, εκτός αν εσείς στον κύκλο σας σερφεύετε στο διαδίκτυο, κοπιεύετε από άλλες σελίδες ή ζουμεύετε με το φακό. Επιπλέον, η κυριαρχία του «γκουγκλάρω» είναι αδιαμφισβήτητη στη χρήση.

Τα επιχειρήματα υπέρ του «γκουγκλίζω», όπως τα είχα διατυπώσει εγώ:  Εγώ αυθόρμητα σχημάτισα το γκουγκλίζω κάποτε και έκτοτε το τηρώ. Το γκουγκλάρω μου φαίνεται κακόηχο. Το γκουγκλεύω έχει κατά τη γνώμη μου «τα χειρότερα των δύο κόσμων», δηλ. ούτε κανονικό σχηματισμό έχει, ούτε εύηχο είναι.  Ναι, έχει απόλυτο δίκιο ο Λίγγρης σε όλα του τα επιχειρήματα, είναι κρυστάλλινα και ακλόνητα. Κανονικά θα έπρεπε να λέω γκουγκλάρω. Όμως το να είναι μια λέξη κακόηχη ή κακέμφατη είναι πανίσχυρη παράμετρος. Γιαυτό άλλωστε και τον Hesse τον λέμε εσφαλμένα Έσε, όχι; Γιαυτό και είπαμε αχλάδι και όχι απίδι. Στο γκουγκλ,  το γκουγκλίζω έχει ένα αξιοπρεπές μερίδιο, 20-30%.  Οπότε, μπορεί γιαυτό να επικρατήσει τελικά το γκουγκλίζω.

Τα επιχειρήματα υπέρ του «γκουγκλεύω» από τον Κ. Βαλεοντή στο Ορόγραμμα της 18/6/2007: «γκουγκλεύω»
Δεν είναι αστείο, είναι πρόταση όρου· το ρήμα google (από το κύριο όνομα Google, που σημαίνει ψάχνω να βρώ κάτι με τη μηχανή αναζήτησης Google), προτείνεται να αποδοθεί γκουγκλεύω και η αντίστοιχη ενέργεια γκούγκλεμα ή γκούγκλευση (κατ’ αναλογίαν προς τα: ψαρεύω/αλιεύω και την ενέργειά τους ψάρεμα/αλίευση ή –αν προτιμάτε– κατά τα ψαχουλεύω-ψαχούλεμα και γυρεύω = ψάχνω να βρώ.

Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί και άλλες επιλογές, όπως «γκουγκλάω» ή «γκουγκλώνω». Πρέπει επίσης να παρθεί υπόψη η ευκολία δημιουργίας παραγώγων (γκουγκλάρισμα, γκούγκλισμα κτλ.)΄

Τέλος πάντων, εγώ είπα προς το παρόν ό,τι είχα να πω, περιμένω τη γνώμη σας. Γκουγκλάρετε, γκουγκλεύετε ή γκουγκλίζετε;

83 Σχόλια to “Εσείς γκουγκλάρετε, γκουγκλίζετε ή γκουγκλεύετε;”

  1. Q said

    Γκουγκλίζω θυμίζει σουβλίζω. Πολύ βίαιο, αντιαισθητικό. Κάτι υποδουλώνει η κατάληξη –άρω, παρακαλώ τους γλωσσολόγους να το αναλύσουν, όπως και τις άλλες –ιζω, -ευω κτλ.

  2. Πάπιας said

    Το γκουγκλίζειν εστί φιλοσοφείν. Ή ακόμα και γκουγκλίζω, άρα υπάρχω.

    Πράγματι όμως δεν μπορώ να θυμηθώ αυτή τη στιγμή κάποιο ξενόφερτο ρήμα σε κατάληξη άλλη από -άρω (πχ σπρεχάρω), αλλά κάθε κανόνας έχει κι εξαιρέσεις.

  3. π2 said

    Αναφανδόν γκουγκλίζω, με κύριο κριτήριο τα σύνθετα. Το «κανονικό» υποτίθεται γκουγκλάρω δεν έχει παράγωγο, ακριβώς επειδή είναι κανονικό: τα -άρω προέρχονται συνήθως από αμετάβλητη ξένη λέξη (σουτ –> σουτάρω, μπαν –> μπανάρω) και δεν μπορούμε να αφήσουμε το γκουγκλ αμετάβλητο και για την εταιρεία (Google) και για την πράξη (googling). Άρα χρειαζόμαστε ρήμα που να επιτρέπει παράγωγο, και το γκούγκλισμα είναι προτιμότερο από τα αστεία γκούγκλεμα και γκούγκλευση. Τέλος, το γκουγκλίζω επιτρέπι και διάφορα λογοπαίγνια, του τύπου γκουγκλίζειν, κάτι που για μένα είναι προσόν.

  4. cyrus said

    Θα μπορούσαμε, προς τιμήν της ένδοξης ελληνοποιητικής παράδοσης, να το κάνουμε και «γουγλίζω». Είναι ωραία και η έκφραση «ο Γούγλης», αντί για «το Γκουγκλ».

  5. Όμοια με τον Νίκο, κάποια στιγμή είπα αυθόρμητα γκουκλίζω κι έτσι το κράτησα. Στην τάξη όμως μια φορά ένας μαθητής με διόρθωσε: γκουγκλάρω, κύριε!

    Η κατάληξη σε –άρω πράγματι έδωσε λύση σε πολλά δανεισμένα ρήματα και πιστεύω πως ίσως η αρχή έγινε με ρήματα από τα Ισπανικά (σε –ar) κι από τα Ιταλικά (σε –are), κι ίσως να έπαιξε εδώ τον ρόλο της κι η ναυτική αργκό. Η μεγάλη εξάπλωση των ρημάτων σε –άρω έφτασε να ισχυροποιήσει την κατάληξη τόσο που να χρησιμοποιηθεί μέχρι και για ρήματα από καθαρά ελληνικά ουσιαστικά όπως τα μεταβολάρω και στροφάρω τής στρατιωτικής αργκό (το δεύτερο και στην ΚΝΕ με άλλη έννοια).

    Από εκεί και πέρα, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αν η χρήση θελήσει τελικά το γκουγκλίζω. Αντί να ανήκει στην ομάδα ρημάτων σε –άρω θα ανήκει σε αυτήν σε –ίζω. Εξαίρεση ίσως αποτελέσει για τους γλωσσολόγους που ασχολούνται με τον σχηματισμό των λέξεων όμως όχι και για τον απλό χρήστη καθώς αυττό εντάσσεται κανονικότητα στην γλώσσα μας σαν ομαλό ρήμα. Και από εκεί και πέρα και για το δικό μου αισθητήριο πιο εύηχο.

  6. Εγώ έχω καταθέσει ήδη την άποψή μου! Πάντως, τώρα λέω ότι παρόλο που το γκουγκλεύω με γοήτευσε, εξακολουθώ να λέω γκουγκλάρω χωρίς σκέψη και γκουγκλίζω μετά από σκέψη. Ψηφίζω γκουγκλίζω, λοιπόν, αλλά με μισή καρδιά (όπως σε όλες τις εκλογές!).

  7. Έρεβος said

    Εγώ θα πρότεινα μια περιφραστική λύση: «Ρωτώ τον θείο Γούγλη»

  8. Γκουγκλάρω όταν το κάνω με την άνεσή μου και έχω πλήρη έλεγχο (όπως και όταν αριβάρω, κυαλάρω, κοπιάρω).
    Όταν θέλω να έχω σαφή ωφέλη απο την αναζήτηση θα γκουγκλέψω (όπως όταν θα ψαρέψω, θα τσουρνέψω)
    Αλλά να γκουγκλίσω κιόλας; Επιθετικά, όταν σουβλίζω, στριγκλίζω, χαστουκίζω;
    Προστακτική «Γκούγκλα το;» (όπως «γκντούπα το»;)

    Αυθαίρετο 100%

  9. Barrman said

    Tο να χρησιμοποιείς την google – εκτός των άλλων – είναι σα να βάζεις ένα ρουφιάνο στο σπίτι σου. Εγώ δεν τη χρησιμοποιώ ούτε κατά λάθος. Το ίδιο ισχύει και για την Bing της Microsoft, την Ask, την AOL κ.λπ.

    Οι μηχανές Yahoo, MSN, AltaVista, Lycos, A9, AlltheWeb, SearchSight κ.λπ. δίνουν πάντα τα most relevant αποτελέσματα απ’ τη πρώτη κιόλας σελίδα. Οι αδρά αμειβόμενες μηχανές τύπου google σε δελεάζουν να κλικάρεις πάνω στα πρώτα (πληρωμένα) sites, προσπαθώντας να επιβάλουν ένα πεπερασμένο εύρος στο ενοχλητικά «άπειρο» www.

    Συνεπώς, ουδέποτε γκουγκλιάζω.
    Πάντα ερευνώ ή ηλερευνώ.

    Είναι μεγάλη και επίκαιρη αυτή η συζήτηση.
    Ερευνήστε το, αλλά μην χρησιμοποιήσετε το google.
    Δεν δίνει αποτελέσματα.

  10. Πάπιας said

    Γκούγκλισέ το ίσως? Με το «γκούγκλα το» πάντως αυθόρμητα μου ήρθε το (χωριάτικο) «σαλάγα το»…

  11. π2 said

    Γκούγκλισέ το ίσως?

    Ασφαλώς. Κατά το γνωστό ποδοσφαιρικό:

    Γκούγκλισέ το, το . . .ημένο
    δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω.

  12. Πάπιας said

    Ναι, απαντούσα στον προηγούμενο ~ αν και για να πω τη μαύρη αλήθεια μόνο σε πολύ χαλλλλλαρές καταστάσεις το έχω πει, προτιμώ το «ψάξτο».

    «Tο να χρησιμοποιείς την google – εκτός των άλλων – είναι σα να βάζεις ένα ρουφιάνο στο σπίτι σου. Εγώ δεν τη χρησιμοποιώ ούτε κατά λάθος. Το ίδιο ισχύει και για την Bing της Microsoft, την Ask, την AOL κ.λπ.»

    O mon dieu, αυτοί οι κακοί κσένοι μας κατασκοπεύουν! Πάντως το ask είναι τελείως άσχετο όπως και η AOL.

  13. @ 8, 10

    Καλά, αυτό δεν χρειάζεται συζήτηση. Όταν μια λέξη ενταχθεί σε μια κλητική ομάδα υποτίθεται πως το κέρδος είναι ακριβώς αυτό: θα λειτουργήσει κατά έναν συγκεκριμένο και γνωστό τρόπο.

    Έτσι π.χ. το γκουγκλάρω θα δώσει κατά το παρκάρω: γκουγκλάρισα, γκούγκλαρε, γκουγκλαρισμένος κτλ.

    Ενώ το γκουγκλίζω κατά το μυρίζω: γκούγκλισα, γκούγκλισε, γκουγκλισμένος κτλ.

  14. Superdora said

    Δεν χρησιμοποιώ κανένα από τα προτεινόμενα, εκτός αν θέλω να πειραματιστώ έτσι για πλάκα οπότε θα πω «γκουγκλάρω».

    Συνήθως λέω (και ακούω) «(το) βάζω στο Google»
    π.χ. «Έβαλα στο google «banana jam» και βγήκαν αμέτρητες συνταγές»
    και ένα ωραίο τώρα που το βλέπω από συζήτηση σε ένα blog:
    «- Το link υπ’ αριθμόν 3 δεν δουλεύει.
    – Αν το βάλεις στο google το βγάζει»

  15. xasodikis said

    Να πω την αμαρτία μου, όλα κακόηχα μου ακούγονται γι’ αυτό και συνήθως προτιμώ την περίφραση («ψάχνω στο γκουγκλ», και σε προστακτική: «ψάξ’το/βάλ’το στο γκουγκλ»). Αλλά πιο ορθόδοξο μου φαίνεται το γκουγκλάρω.

  16. Συγνώμη που θα βλογήσω τα γένια μου αλλά πρέπει να σας θυμίσω ότι και το google ελληνικό είναι!
    Γιατί άμα περίμενα να το βρείτε γκουγκλάροντας ή γκουγκλίζοντας…

  17. Δεμέλ Ενεζάκ said

    Ωραίο. Η δική μου γλώσσα πήγε στο γκουγκλάρω από παλιά, αλλά παραδέχομαι πως το -ίζω μου ακούγεται πιο εκλεπτυσμένο.

    #3: Έχουμε όμως παρκάρισμα, μαρκάρισμα, φρενάρισμα, που τα δεχτήκαμε μια χαρά.

  18. Συνήθισα στην ελληνοποίηση που λέει ο Κύρος πιο πάνω γιατί ξεκίνησα να κάνω πλάκα με την αμετροεπή χρήση των ξενικών όρων από τους geeks και την αποστειρωμένη καθαρολογία των «ελληνολατρών». Γουγλίζω/Γούγλης. Οπότε, η ψήφος μου πάει στο «γκουγκλίζω».

    Όσο για τα επιχειρήματα του Λίγγρη, να παρατηρήσω πως το γκουγκλάρω κλίνεται άτσαλα, στην παθητική φωνή τι θα λέμε, γκουγκλαίνομαι για να δω τα αποτελέσματα του ιστολόγιου μου; Ενώ με το γουγλίζω δεν ενοχλούν όσες κλίσεις μπορείς να χρησιμοποιήσεις (ή έστω εφεύρεις) και στις δύο φωνές.

  19. Γκουγκλίζω, και συμφωνώ και με το #4. Ο δε Γούγλης κάλλιστα θα μπορούσε να είναι ξάδερφος του Μόγλη.

  20. π2 said

    Δεμέλ, σωστά. Αλλά:
    α) η λύση x –>x+ (-ίζω, -ισμα κλπ.) μου φαίνεται απλούστερη από το x –> x+-άρω –>x+-άρισμα, και

    β) το γκουγκλάρισμα ακούγεται χάλια, σε μένα τουλάχιστον.

    Σκύλε, lol!

  21. Π2 #3 μπαν –> μπανάρω. Μα ήδη έχουμε το μπανίζω που κατέχει άλλη έννοια.

  22. δμ3κ said

    Συνήθως γουγλάρω (χωρίς «γκ») κι ενίοτε γουγλώ (κυρίως σε προστακτική, «γούγλα το!»).

  23. Παρόραμα: γκουγκλάρομαι

  24. TAK said

    Χρησιμοποιώ μόνο το γκουγκλίζω (και την προστακτική γκούγκλισε). Μου φαίνεται πιο εύηχο, όπως και στο Νίκο, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα (η καλαισθησία, η αισθητική γενικότερα είναι εντελώς προσωπικά ζητήματα και είναι σαν τις γνώμες (και τις κωλοτρυπίδες, κατά τους Αμερικανούς!): ο καθένας έχει από μία…).

    Ο Νίκος Λίγγρης σε αυτά που λέει δεν έχει λάβει υπόψη του μια πολύ βασική παράμετρο: η κατάληξη -άρω αφορά παραγωγή ρημάτων από ρήματα (συνήθως λατινογενή). Αυτό δε σημαίνει ότι όλες οι δάνειες λέξεις της ελληνικής έχουν κατάληξη -άρω (ούτε καν όλα τα ρήματα. Δείτε λ.χ. τα ρήματα από το αοριστικό θέμα των τουρκικών ρημάτων, ταγιαντίζω, καζαντίζω, καβγαδίζω, σοβαντίζω, μπογιατίζω, κοκ).

    Μία από τις συνηθέστερες καταλήξεις παραγωγής ρημάτων από ουσιαστικά είναι η κατάληξη -ίζω (αρχή>αρχίζω, αλώνι>αλωνίζω, ρουθούνι>ρουθουνίζω, κ.π.ά.) Για αυτό από πολύ παλιά, ρήματα παράγωγα και από ξένα ουσιαστικά είχαν κατάληξη -ίζω (δείτε το λουμπάρδα>λουμπαρδίζω (πβ. σημ. μπουμπαρδίζω και βομβαρδίζω), το τουφέκι>τουφεκίζω κ.ά.).

    Το γκουγκλ>γκουγκλίζω είναι λοιπόν ο κανονικός σχηματισμός στα ελληνικά (όπως οι κανονικοί σχηματισμοί είναι το σερφάρω, κοπιάρω και ζουμάρω που προέρχονται από ρήματα) και όχι το γκουγκλάρω… Συνεχίστε να το χρησιμοποιείτε χωρίς τύψεις…

  25. gbaloglou said

    Απλως … γιαλοσκοπουμε!

  26. Πάντως, τώρα που το σκέφτομαι, στην προκείμενη περίπτωση απαγορεύεται ρητώς και δια ροπάλου η κατάληξη «-άνω»!

  27. nickel said

    Όταν ο μεταφραστής, ο επιμελητής, ο συγγραφέας, ο λεξικογράφος, ο δάσκαλος, ο ορολόγος στέκονται απέναντι στη γλώσσα, δεν στέκονται όλοι στο ίδιο σημείο. Ο ορολόγος πλάθει νέους όρους, αλλά δεν κάνει του κεφαλιού του, οφείλει π.χ. να λαμβάνει υπόψη του και κάποια ISO (και όχι μόνο). Ο λεξικογράφος οφείλει κανονικά να περιγράφει αυτό που συμβαίνει και ο δάσκαλος αυτό που θα έπρεπε να συμβαίνει ή αυτό που του λένε ότι συμβαίνει (αν και ξέρουμε λεξικογράφους που κάνουν και το δάσκαλο). Ο μεταφραστής και ο επιμελητής οφείλουν να υπηρετήσουν το πνεύμα του πρωτοτύπου και να προβάλουν όσο γίνεται λιγότερο τις γλωσσικές τους ιδιορρυθμίες. Μόνο κάποιοι συγγραφείς έχουν την άνεση να επιλέγουν τη γλώσσα που θα χρησιμοποιήσουν. Να φτιάχνουν λέξεις, να ανασταίνουν άλλες, να αποτυπώνουν ντοπιολαλιές και ιδιόλεκτα, να αλλάζουν συντάξεις και ορθογραφίες, να δημιουργούν από τις ακροβασίες τού σήμερα, αν όχι τη γλώσσα, σίγουρα τα τσιτάτα τού αύριο.

    Παρέθεσε ο νοικοδεσπότης κάτι που έγραψα στη Λεξιλογία, όχι όμως το αρχικό disclaimer, ότι δεν προσπαθώ να επιβάλω άποψη (δηλαδή, δεν λέω τι προτιμώ εγώ), απλώς εξηγώ τους λόγους που έχει επικρατήσει το «γκουγκλάρω» (μια πραγματικότητα που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε, ίσως μάλιστα αδυνατούμε και να ανατρέψουμε). Μπορεί να είναι κακόηχο, αλλά ποιος θα διανοούνταν να αλλάξει το «μπουκάρω» σε «μπουκίζω» ή «μπουκεύω» (το «μπουκώνω» είναι πιασμένο). Επίσης, δεν μπορώ να ισχυριστώ αυθαίρετα ότι δεν έχουμε φτιάξει ρήματα σε –ίζω από άκλιτες ξένες λέξεις, αλλά αν έχουμε φτιάξει, θα είναι λίγα και θα ήθελα να τα ακούσω. Άρα διαφωνώ με τα γραφόμενα του ΤΑΚ στο #24, μέχρι να με πείσετε με ισχυρότερα, ή μάλλον εγκυρότερα, επιχειρήματα. Προς το παρόν, δείτε στο ΛΚΝ: http://www.komvos.edu.gr/dictonlineplsql/simple_search.display_full_lemma?the_lemma_id=6884&target_dict=1 .

    Επειδή αναρωτήθηκε κάποιος για την προστακτική: Η προστακτική «γκούγκλαρε» και «γκουγκλάρισε» (ας μην ξεχνάμε ότι τα ρήματα σε –άρω το έχουν δίπορτο σε κάποιους χρόνους, βλ. το «πλασάρω» εδώ http://www.neurolingo.gr/el/online_tools/lexiscope.htm?term=%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%AC%CF%81%CF%89 ) είναι ήδη πιο διαδεδομένη από το «γκούγκλισε».

    Επειδή αναρωτήθηκε κάποιος άλλος για την παθητική: γκουγκλάρομαι. Τι περίεργο έχουν τα «πλασάρομαι», «μακιγιάρομαι», «κομπλεξάρομαι», «μπλοκάρομαι» ή κάποιο άλλο από τα 174 ρήματα σε -άρομαι που δίνει το Αντίστροφο (και δεν είναι όλα).

    Επειδή λοιπόν οι δημοσκοπήσεις είναι άτιμο πράγμα, που, αν το προσεγγίσεις στα τυφλά, ακόμα κι ο σοφός δεν θα μπορέσει να το χειριστεί με ακρίβεια:

    Αν το ερώτημα είναι: «Εσείς ποιο ρήμα προτιμάτε όταν γράφετε χωρίς κανέναν περιορισμό;», απαντάτε σύμφωνα με το ιδιόλεκτό σας.

    Αν έμπαινε στον Εκατομμυριούχο το ερώτημα «Ποιο ρήμα χρησιμοποιείται συνήθως για την αναζήτηση στο Google;» και έπρεπε να διαλέξετε από τις επιλογές: (α) Γκουγκλάρω (β) Γκουγκλεύω (γ) Γκουγκλίζω (δ) Γκουγκλώνω, οι επιλογές β-δ θα σας έριχναν αμέσως στο μαξιλαράκι.

    Αν το ρίξουμε στη μελλοντολογία («Ποιο ρήμα πιστεύετε ότι θα χρησιμοποιείται συνήθως, σε 5 χρόνια από σήμερα, για την αναζήτηση στο Google;»), η δική μου πρόβλεψη θα ήταν και πάλι το (α), επειδή υποστήριξα, ευθύς εξ αρχής, ότι είναι πιο φυσιολογικό να επικρατήσει το «γκουγκλάρω» παρά τύποι πιο «κομψευόμενοι» όπως «γκουγκλίζω» ή «γκουγκλεύω». Γι’ αυτό το λόγο και για τους λόγους που ανέπτυξα στην πρώτη παράγραφο, ο μεταφραστής, ο επιμελητής και ο λεξικογράφος επιλέγουν «γκουγκλάρω» (εκτός αν θέλουν να το παρακάμψουν εντελώς). Ο ορολόγος που επιλέγει «γκουγκλεύω» επιμένει να αγνοεί το λαϊκό αισθητήριο. Τα ελεύθερα πνεύματα μπορούν να επιλέξουν «γκουγκλίζω» επειδή έτσι κι αλλιώς προτιμούν να ανήκουν σε μειοψηφίες.

  28. ὡραῖα πρωτοβουλία τὸ δημοψήφισμα, χαίρομαι ποὺ προσχωρεῖ καὶ ἡ Ἀριστερά! ὅμως θὰ προτιμοῦσα καὶ τὸν ἐυπρεπισμένο τύπο γουγλίζω. ὅθεν ψηφίζω τὸ ὑπερδισύλλαβο εἰς -ίζω μὲ μέλλοντα γουγλιῶ, μὲ τὴν ἐπιφύλαξι ποὺ διετύπωσα.

  29. παρόραμα: ὡραία

  30. TAK said

    # 27
    Νίκο, δεν είχα παρακολουθήσει (και δεν έχω ακόμη δει) τη συζήτηση στη Λεξιλογία ούτε είχα συνειδητοποιήσει ότι έχει γίνει τόσος ντόρος. Ούτε βέβαια προσπάθησα να κάνω το δάσκαλο σε κανέναν (και για αυτό με ξενίζει η δική σου αντίδραση, αλλά υποθέτω ότι οφείλεται στην ιστορία της υπόθεσης που δεν έχω παρακολουθήσει). Αντίθετα, προσπάθησα να αφήσω στην άκρη τις προσωπικές μου αισθητικές προτιμήσεις και να προσεγγίσω το ζήτημα με επιχειρήματα που αντλούνται από το πεδίο των παραγωγικών καταλήξεων στα ελληνικά.

    Όλα τα παραδείγματα που χρησιμοποιείς (όπως τα παραθέτει ο Ν.Σ.) και το καινούργιο που προσθέτεις, το μπουκάρω (<βεν. imbocar) προέρχονται από ρήματα και άρα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν αναλογικά για το γκουγκλ-άρω ή -ίζω, που προήλθε ξεκάθαρα από το ουσιαστικό γκουγκλ.

    Τα παραδείγματα ρημάτων σε -ίζω από ουσιαστικά, ξένα και μη, είναι άπειρα (δες το Αντίστροφο της Αναστασιάδη) και αν δε σε πείθει το βομβαρδίζω και το τουφεκίζω, τότε μάλλον δε θα σε πείσουν ούτε τα γαβγίζω, κουκουβίζω, νιαουρίζω, κ.ο.κ., ούτε τα μπεζίζω, ροζίζω, κ.ο.κ.

    Το γεγονός ότι η αναλογία γκουγλάρω:γκουγκλίζω σύμφωνα με το γκουγκλ είναι 4:1 (περίπου 4000 εμφανίσεις για τον ένα τύπο και 1000 για τον άλλο) δεν είναι επιχείρημα με αποδεικτική ισχύ. Δε με ενδιαφέρει καθόλου η μελλοντολογία (προβλέψεις του στιλ ποιος τύπος θα επικρατήσει) και αν επικρατήσει τελικά ένας τύπος που είναι λιγότερο σωστός κατά τη γνώμη μου, με την έννοια ότι παραβιάζει τις αρχές της παραγωγής της ελληνικής, δε θα παραξενευτώ: δεν είναι η πρώτη φορά που οι ομιλητές της ελληνικής παραβιάζουν κατά κόρον το κλιτικό σύστημα της γλώσσας (δες τα τραβεστί θηλυκά, που αποτελούν πολύ σοβαρότερο ζήτημα κατά τη γνώμη μου).

    Η αντίληψη πως ό,τι λέγεται είναι σωστό δε με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο, αλλά θα ανοίξουμε μεγάλο ζήτημα και θα καταλήξουμε να γράφουμε σεντόνια, οπότε το αφήνω. Πάντως, αν θέλει κανείς να παραμείνει περιγραφικός (προσποιούμενος ότι δεν έχει ιδεολογικές θέσεις και προκαταλήψεις), και οι δύο τύποι απαντούν και ο συνεπέστερος με το κλιτικό σύστημα της ελληνικής είναι ο τύπος γκουγκλίζω. Για αυτό έγραψα συνεχίστε να τον χρησιμοποιείτε χωρίς τύψεις. Και σίγουρα δεν είχα πρόθεση να σε θίξω ή να σου κάνω το δάσκαλο ή κάτι τέτοιο.

  31. Θανάσης said

    Μετα την ερωτηση σου Νικο συνειδητοποιησα οτι χρησιμοποιω και τις δυο μορφες. Ποια θα χρησιμοποιησω εξαρταται απο τον τυπο του ρηματος. Προστακτικη θα πω «γκούγκλισε Princess Bride», αοριστο θα πω επισης «γκούγκλισα Princess Bride και πηρα αμεσως τα αποτελεσματα που ηθελα». Στον ενεστωτα ομως θα πω «μου αρεσει να γκουγκλαρω διαφορους ασχετους ορους και να διαλεγω παντα το πεμπτο αποτελεσμα». Ναι, δεν ειμαι συνεπης αλλα αυτο (νομιζω οτι) κανω. Ισως πρεπει να βαλεις περισσοτερες επιλογες στη σφυγμομετρηση σου 🙂

  32. Καλησπέρα,
    Χρησιμοποιώ το γκουγκλίζω. Το γκουγκλάρω δεν μού φάινεται τόσο φυσικό.
    Το γκουγκλώνω δεν το έχω ξαναακούσει, αλλά μού φαίνεται αρκετά προβληματικό, αφού:
    1) έχει τον ίδιο αριθμό συλλαβών
    2) περίπου «όμοια»-«κοντινα» συμφωνικά συμπλέγματα
    3) λ+ κατάληξη -ώνω…
    με μια λέξη που τα λεξικά συνήθως την χαρακτηρίζουν χυδ.
    Κορνήλιε (28 ): ό,τι σκεφτόμουν περί ευπρεπισμού σε γουγλίζω αντί γκουγκλίζω.
    Γουγλισθήτωσαν οι όροι των ημετέρων αναζητήσεων!

  33. nickel said

    ΤΑΚ, #30, με παρεξήγησες, δεν τα έβαζα μαζί σου, ούτε με κανέναν άλλο, συμπληρωματικές απόψεις κατέθετα. Άλλωστε, η προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν έχω άποψη, ή δεν ενδιαφέρει η προσωπική μου άποψη. Υπηρετώ καταστάσεις όταν εγώ ο ίδιος χρησιμοποιώ το «γκουγκλάρω». Δεν ενοχοποιώ το «γκουγκλίζω», για να χρειάζεται «απενοχοποίηση». Παραμένει μια έγκυρη μειοψηφία, που δεν είναι κακό πράγμα, ούτε για το «γκουγκλίζω» ούτε για τις μειοψηφίες γενικότερα. Θα διαφωνήσω ωστόσο σε ό,τι έχει να κάνει με το σχηματισμό του ρήματος. Εξακολουθώ δηλαδή να θεωρώ ότι είναι εγκυρότερος, στο βαθμό που μας ενδιαφέρει η ερμηνεία περισσότερο από τη ρύθμιση (αν και εδώ αυτό που υποστηρίζω είναι ότι και η ρύθμιση είναι υπέρ του –άρω). Βεβαίως έδωσα και δόθηκαν παραδείγματα ρημάτων σε –άρω από άκλιτες ξένες λέξεις: μπανάρω, σερφάρω, σουτάρω, κοπιάρω, ζουμάρω, αλλά και: μπλοκάρω, μπλογκάρω, σπιντάρω, λιντσάρω, σκανάρω, ριλαξάρω, ζαπάρω, σνομπάρω, σνιφάρω, σοκάρω, σπικάρω, φιξάρω, τριπάρω κ.ο.κ. (διάλεξα εδώ ξένες λέξεις που λήγουν σε σύμφωνο). Πιστεύω δηλαδή ότι για την επόμενη ξένη λέξη που θα μας έρθει άκλιτη και θα λήγει σε σύμφωνο, το ρήμα που θα σχηματίζαμε φυσιολογικά απ’ αυτήν θα έληγε σε –άρω. Με κομπρενδάρεις ή δεν με κομπρενδάρεις; Το μόνο πλεονέκτημα που έχει το «γκουγκλίζω» είναι που ριμάρει με το «στριγκλίζω» και το «τσιγκλίζω». 🙂

  34. τη λέξη «γκουγκλάρω» χρησιμοποιώ εγώ πιο αυθόρμητα.

  35. Μαρία said

    Νικέλ, ε όχι και δε τα έβαλες. Με τα ελεύθερα πνεύματα είσαι πολύ δηκτικός. Ετοιμαζόμουν να γράψω «σιγά τα αίματα».

    Μήπως το γκουγκλίζω το προτιμούν οι πιο σιτεμένοι και το γκουγκλάρω οι νέοι; Στην παρέα μου που είμαστε όλοι και όλες σιτεμένοι λέμε αντί κάνω ζάπινγκ ζαπίζω για την πλάκα μας εννοείται. Πίστευα μέχρι τώρα αφελώς οτι και το γουγλίζω/άρω κάπως έτσι λέγεται.
    Βέβαια μετά την παρέμβαση Πάγκαλου μπορεί να καθιερωθεί και το γκογκλάρω ή γκογλίζω.
    http://malvumaldit.wordpress.com/

  36. nickel said

    Μαρία, #35, εκείνο το καταληκτικό για τα ελεύθερα πνεύματα που φτιάχνουν μειοψηφίες αντιστοιχεί σε εκείνο το αρχικό για τους συγγραφείς: «Μόνο κάποιοι συγγραφείς έχουν την άνεση να επιλέγουν τη γλώσσα που θα χρησιμοποιήσουν. Να φτιάχνουν λέξεις, να ανασταίνουν άλλες, να αποτυπώνουν ντοπιολαλιές και ιδιόλεκτα, να αλλάζουν συντάξεις και ορθογραφίες, να δημιουργούν από τις ακροβασίες τού σήμερα, αν όχι τη γλώσσα, σίγουρα τα τσιτάτα τού αύριο».

    Λες να τα βάζω με τους συγγραφείς και να είμαι δηκτικός σε βάρος των συγγραφέων; Ποιος είμαι, ο Κούβελας;

  37. Δεν πιστεύω πως ο επικρατέστερος εκπρόσωπος μιας τεχνολογίας χρειάζεται να καταστήσει το όνομά του ταυτόσημο μ’ αυτήν τεχνολογία – παρόλο που το φαινόμενο συμβαίνει συχνά (Jeep, Xerox…). Εξάλλου, παρά την τεράστια επιτυχία του Γκουγκλ, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις.

    Όπως πρότειναν και άλλοι, λοιπόν, «το βρήκα/έψαξα στο Ίντερνετ» μου είναι αρκετό.

    Αποφεύγει και το μπαράζ από το γκ-γκλ (στα ελληνικά δεν υπάρχει το βραχύ(τατο) φωνήεν που υπάρχει στα αγγλικά ανάμεσα στο γκ και λ (gōō’gəl), που κάνει την προφορά ευκολότερη).

    Φυσικά, η επικράτηση του Γκουγκλ φαίνεται δεδομένη για την ώρα. Να υπενθυμίσω όμως την τεράστια επιτυχία και τωρινά προβλήματα του Γιάχου μέσα σε λίγα(;) μόλις χρόνια.

  38. Μια που κάποιος μίλησε εύστοχα για το «μπουκάρω» και «μπουκώνω», να ετοιμάσουμε και δημοσκόπηση για το «φεϊσμπουκάρω», «φεϊσμπουκίζω», «φεϊσμπουκώνω», όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω; 😉

  39. Nickel #27

    Επειδή αναρωτήθηκε κάποιος άλλος για την παθητική: γκουγκλάρομαι. Τι περίεργο έχουν τα «πλασάρομαι», «μακιγιάρομαι», «κομπλεξάρομαι», «μπλοκάρομαι»

    Επειδή οι συγκεκριμένες ξένες λέξεις δεν έχουν σχηματίσει ποτέ ρηματικό τύπο σε κατάληξη -ίζω. Στην διακριτή μειοψηφία του 4:1 μας ήρθε πιο φυσικό το γκουγκλίζω γιατί είναι εύχρηστο καθώς ικανοποιεί τα αισθητικά μας κριτήρια.

    Ενδιαφέρουσα η παρατήρηση της Μαρίας στο #35: Μήπως το γκουγκλίζω το προτιμούν οι πιο σιτεμένοι και το γκουγκλάρω οι νέοι; Αλλά ίσως μας ξεφεύγει αυτό που είπε ο Πλάνητας, #43, ότι είναι θέμα αυθορμητισμού.

  40. Ερώτηση:
    Χρειάζεται ο όρος Internet μετάφραση στα ελληνικά;
    Είναι το όνομα ενός δικτύου (φυσικά του επικρατέστερου στον πλανήτη, με γνωστή ιστορία) παρόλο που τώρα γράφεται και internet. Όπως Internationale Milano είναι το όνομα μιας ομάδας, Ίντερ Μιλάνου.
    Τι πιστεύουν αυτοί που ασχολούνται περισσότερο με δίκτυα υπολογιστών;

  41. Μιχάλη Νικολάου, ήδη το λέμε συχνά Διαδίκτυο. Με ένα απλό γούγλισμα βρίσκεις 6.110.000 ανευρέσεις άρα καθιερώθηκε.

  42. sarant said

    Μιχάλη, βολεύει το Διαδίκτυο στις περιπτώσεις που θέλεις να δείξεις τη γενική ή που θέλεις επίθετο (διαδικτυακός).

  43. Μαρία said

    #42 Εμένα το ιντερνετικός μου φαίνεται πιο ακριβές. Διαδικτυακός μπορεί να σημαίνει κι αυτό που συμβαίνει μεταξύ διαφόρων δικτύων (π.χ. για τα κοινωνικά δικαιώματα, γυναικών κλπ) όπως ο διαβαλκανικός ή διεπιστημονικός.
    Οι Φιλλανδοί πρόσθεσαν ένα ι (interneti) και καθάρισαν.

  44. TAK said

    #33
    Νίκο, νομίζω ότι η διαφωνία μας έγκειται στο εξής:

    τα «παραδείγματα ρημάτων σε –άρω από άκλιτες ξένες λέξεις: μπανάρω, σερφάρω, σουτάρω, κοπιάρω, ζουμάρω, αλλά και: μπλοκάρω, μπλογκάρω, σπιντάρω, λιντσάρω, σκανάρω, ριλαξάρω, ζαπάρω, σνομπάρω, σνιφάρω, σοκάρω, σπικάρω, φιξάρω, τριπάρω κ.ο.κ.» αποτελούν κατά κανόνα «μεταφράσματα» ρημάτων από τα αγγλικά: to ban, to surf, to shoot, to copy, to zoom, to block, to blog, to speed (up), to lynch, to scan, to relax, to zap, to sniff, to shock, to speak, to fix, to trip» (η μόνη εξαίρεση είναι το σνομπάρω) και όχι παραγωγή ρημάτων από άκλιτες ξένες λέξεις.

    Η κατάληξη -άρω είναι κανονικότατη για τη μεταφορά λατινογενών ρημάτων στα ελληνικά ήδη από τα ρωμαϊκά χρόνια και μέχρι σήμερα. Σε παλιότερες περιόδους, τα ρήματα αυτά μεταφέρονταν σχεδόν αυτούσια με αλλαγή μόνο του -ω της κατάληξης (λ.χ. κουράρω, ριμάρω, αβιζάρω, κλπ.). Τα τελευταία χρόνια μπαίνουν στα ελληνικά απευθείας από τα αγγλικά και ρήματα, όπως αυτά που αναφέρεις, με προσθήκη κατ’ αναλογία της κατάληξης -άρω, χωρίς να συντρέχει ετυμολογικός λόγος. Έτσι, είναι πολύ «φυσικό», ακολουθώντας τους εσωτερικευμένους κανόνες της γλώσσας του, ο χρήστης του διαδικτύου, μεταφέροντας στα ελληνικά το αγγλ. to ban να πει μπανάρω (άλλωστε το μπανίζω σημαίνει άλλο πράγμα), το αγγλ. to surf να πει σερφάρω, κοκ. Όλα αυτά τα ρήματα όμως δε φτιάχνονται από ουσιαστικά (κλιτά ή άκλιτα) που έχουν μπει προηγουμένως στα ελληνικά, όπως συμβαίνει με το γκουγκλ, αλλά μεταφέρουν στα ελληνικά αγγλικά ρήματα (τα οποία σε κάποιες περιπτώσεις θα μπορούσαν και να μεταφραστούν, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο).

    Τώρα το γιατί ο σνομπ μας έδωσε το σνομπάρω αυτό δεν το ξέρω (θα πρέπει να δούμε την ιστορία των λέξεων για να αποφασίσουμε – όσο ξέρω το σνομπ είναι αγνώστου ετύμου και στα αγγλικά από τα οποία υποτίθεται μπήκε στη γλώσσα μας). Ίσως πάντως να δείχνει κάποια αλλαγή στη νοοτροπία των ομιλητών απέναντι στο σχηματισμό ρημάτων από άκλιτα ξένα ονόματα, όπως υποστηρίζεις, που έτσι δικαιολογεί και τον τ. γκουγκλάρω (εκτός αν και αυτόν οι ομιλητές που τον χρησιμοποιούν τον μεταφέρουν στα ελληνικά από το ρήμα to google και όχι από το ουσιαστικό – πράγμα που μου φαίνεται κάπως ανορθόδοξο γιατί το γκουγκλ ήταν που μπήκε πρώτο στα ελληνικά, αλλά ποτέ δεν ξέρεις).

    Οι ομιλητές πάντως που έφτιαξαν από το γκουγκλ το γκουγκλίζω (φυσικά χωρίς να τα σκεφτούν όλα αυτά) ακολούθησαν κατά τη γνώμη μου τη συνηθέστερη και διαχρονικά συνεπέστερη παραγωγή ρήματος από ουσιαστικό, όπως είπα και παραπάνω (σχ. 24).

    Αν δε «διώκονται» για αυτό, αν δεν προσπαθεί να τους επιβάλει οποιοσδήποτε τον τ. γκουγκλάρω ως «ορθότερο», τότε δεν υπάρχει λόγος να διαφωνούμε.

  45. @ 40

    Φίλε Μιχάλη, στα Ελληνικά χρησιμοποιούμε καί την λέξη ίντερνετ (την οποία δεν υπάρχει λόγος να την κρατάς λατινογραμμένη μέσ’ στα Ελληνικά) καί την λέξη διαδίκτυο. Προσωπικά προτιμώ τις Ελληνικές αποδόσεις όταν αυτές είναι εύχρηστες ή καθιερωμένες και το «διαδίκτυο» είναι κι απ’ τα δυο.

    Παρεμπιπτόντως, μοιάζει να ταυτίζεις το διαδίκτυο με τον παγκόσμιο ιστό, όπως πολύς κόσμος άλλωστε. Το διαδίκτυο είναι ευρύτερο τού παγκοσμίου ιστού όμως η έκφρασή σου «το έψαξα στο Ίντερνετ» δεν είναι άστοχη αφού σε τελική ανάλυση: α) το ίντερνετ περιλαμβάνει μέσα του και τον παγκόσμιο ιστό και β) ο περισσότερος κοσμος τα ταυτίζει αυτά τα δύο.

  46. και συμπληρώνω: απλά σαν περιφραστική λύση υστερεί έναντι τής μονολεκτικής λύσης κι όπως για παράδειγμα το ρήμα τρώω μας γλιτώνει από το να πούμε «καταναλώνω τροφή» το ρήμα γκουγκλίζω/γκουκλάρω μας γλιτώνει από το να πούμε το δικό σου «το έψαξα στο ίντερνετ» πόσο μάλλον αφού προσδιορίζει και την συγκεκριμένη μηχανή αναζήτησης κι εντέλει έχει την έννοια «χρησιμοποιώ το γκουγκλ για να αναζητήσω στον παγκόσμιο ιστό μια πληροφορία με βάση κάποια λήμματα»

  47. TAK said

    παρόραμα: για τη μεταφορά λατινικών και όχι λατινογενών ρημάτων.
    Μαρία, μάλλον έχεις δίκιο για τους πιο σιτεμένους που χρησιμοποιούν το γκουγκλίζω και τους νέους που χρησιμοποιούν το γκουγκλάρω (δες εμένα και τον Πλάνητα λ.χ. που είναι φοιτητής μου… Γμτ, σίτεψα!!!!)

  48. π2 said

    Στην πληρέστατη και ενδιαφέρουσα συζήτηση δεν έχω τίποτε να προσθέσω. Να σημειώσω μόνο πως αφού και οι μπολσεβίκοι του γκουγκλάρω και οι μενσεβίκοι του γκουγκλίζω υπόσχονται ανοχή της αντίθετης άποψης, καταλήγουμε στον μαοϊσμό: αφήστε χίλια λουλούδια να ανθίσουν (και μετά θα τα γκουγκλ-ίσουμε/-άρουμε/-έψουμε).

  49. Μαρία said

    ΤΑΚ,το σνομπάρω είναι νεότατο. Οι παλιοί ήξεραν τον σνομπισμό και τη σνομπαρία. Αντί σνομπάρει έλεγαν αυτός είναι σνομπαρία. Οι Δημητράκος και Βοσταντζόγλου που κοίταξα έχουν μόνο τα ουσιαστικά.

  50. nickel said

    ΤΑΚ (#44) (που νομίζω ότι είσαι Τάσος και ζητώ συγγνώμη που έχω μείνει στο ψευδώνυμο), από τον καιρό που διώξαμε το πολυτονικό, έχω πάψει να νιώθω την ανάγκη για οποιονδήποτε άλλο διωγμό, χόρτασα. 🙂 Απλώς θεωρώ ότι το «γκουγκλίζω» εκπροσωπεί μια τάση να γίνει το ρήμα πιο ντιστενγκέ, πράγμα που άλλωστε παραδέχτηκε κι ο νοικοδεσπότης, ομολόγησε και η Μαρία και κακό δεν είναι.

    Εξακολουθώ πάντως να διαφωνώ με την ερμηνεία σου, δηλ. ότι τα ελληνικά ρήματα σε –άρω προέρχονται από αγγλικά ρήματα και ότι δεν υπάρχουν ενδιάμεσα ελληνικά ουσιαστικά. Δεν είναι ουσιαστικά τα: το μπλοκ, το μπλογκ, το σουτ, κάνω κόπι, κάνω ζουμ, κάνω μπαν, ο Λιντς, το ριλάξ, το σοκ κ.ο.κ.; Κατά κανόνα, είναι αγγλικές λέξεις που είναι ταυτόχρονα ουσιαστικό και ρήμα (όπως άλλωστε και το google).

    Αντιθέτως, δεν έχουν σχέση τα παραδείγματα που έδωσες. Τα μεν πρώτα (γαβγίζω, κουκουβίζω, νιαουρίζω) ανήκουν στην περίπτωση της ονοματοποιίας (4 στο http://www.komvos.edu.gr/dictonlineplsql/simple_search.display_full_lemma?the_lemma_id=19139&target_dict=1 ) ενώ τα μπεζίζω, ροζίζω στην κατηγορία 2 (δηλώνει ότι το υποκείμενο του ρήματος μιμείται ή έχει τάση προς αυτό που εκφράζει η πρωτότυπη λέξη).

    Γιατί μπερδευόμαστε τόσο; Δεν είναι πολύ απλό να πούμε ότι ο κοινότατος σχηματισμός είναι το γκουγκλάρω, ενώ το γκουγκλίζω είναι ένας απλός ευπρεπισμός;

  51. TAK said

    Μαρία, τη σνομπαρία το ΛΚΝ την ετυμολογεί από το σνομπ. Αν προϋπήρχε, ίσως να μπορεί να εξηγήσει αναλογικά το σχηματισμό του σνομπάρω (που τότε δεν έγινε απευθείας από το σνομπ, όπως λέει το ΛΚΝ).

  52. Μαρία said

    Ναι, προϋπήρχε, αυτό ανέφερα. Τα παλιά λεξικά θησαυρίζουν τα: σνομπ, σνομπαρία, σνομπισμός.

    Νικέλ, τι ομολόγησα; Εγώ δε είχα ιδέα για την διαμάχη και δε μου καίγεται καρφί. Το γκουγκλάρω το μαθαίνω σήμερα, ενώ το γκλουγκλίζω το έμαθα απ’ αυτό το μπλογκ και το γράφω γουγλίζω απο τεμπελιά αλλά και για πλάκα. Τι τραβάτε κι εσείς οι λεξικογράφοι 🙂

  53. TAK said

    Νίκο, ναι Τάσος είμαι, τουπίκλην Καπλάνης, χαίρω πολύ (και ακόμη περισσότερο με αυτό: «από τον καιρό που διώξαμε το πολυτονικό, έχω πάψει να νιώθω την ανάγκη για οποιονδήποτε άλλο διωγμό, χόρτασα»!).
    Στα γενικά, κάποιες από τις λέξεις που αναφέρεις, έχουν μπει όντως στα ελληνικά και ως ουσιαστικά (το σερφ, το μπλογκ, το ζουμ, το σουτ, το σοκ, το ριλάξ, κ.ά.), άλλες έχουν μπει σε περιφράσεις μόνο (όπως το κάνω μπαν, το κάνω κόπι ή το κάνω ζάπινγκ, όχι όμως και σκέτο το μπαν, το κόπι, το ζαπ ως ουσ.) και άλλες δεν έχουν μπει καθόλου (δε νομίζω ότι υπάρχει στα ελληνικά το σνιφ, το σπικ, το φιξ, το τριπ). Επειδή όμως τα αντίστοιχα ρήματα υπάρχουν, υποθέτω ότι ο μηχανισμός που ακολουθήθηκε για όλα ήταν αυτός που περιέγραψα (όχι παραγωγή ρήματος από το αντίστοιχο ουσιαστικό, αλλά απευθείας μεταφορά του ρήματος από τα αγγλικά με την προσθήκη της κατάληξης -άρω).
    Επί προσωπικού: εγώ τουλάχιστον δεν προσπάθησα να εξωραΐσω το γκουγκλάρω. Ήξερα το γκουγκλ και όταν έφτιαξα το ρήμα, έφτιαξα αυτόματα το γκουγκλίζω. Οπότε, δεν ξέρω αν για κάποιους αποτελεί προσπάθεια ευπρεπισμού ή εξωραϊσμού, για μένα ήταν «φυσικός» αυτοματισμός (λειτούργησαν μέσα μου οι κανόνες που έχω μάθει, αναμφίβολα). Σε άλλους ομιλητές ίσως λειτουργούν άλλοι κανόνες, αλλά σε ό,τι με αφορά δεν μπορώ να σου πω ότι πρόκειται για προσπάθεια ευπρεπισμού, γιατί απλούστατα δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο….

  54. Επίχαρμος Μπαρμπουτιώτης said

    Συμφωνώ με τον Θανάση #31 (ποιος Θανάσης;). Ενώ το «γκουγκλάρω» μου βγήκε αυθόρμητα, στην προστακτική, αφού απέρριψα το «γκούγκλαρε» , το «γκουκλάρισε» και (με πόνο ψυχής) το «γκούγκλισον» κατέληξα στο «γκούκλισε» ή σε περιφράσεις (ψαξε στο/ χρησιμοποίησε/ ζήτα το … στο Γκούγκλ).
    Ίσως για λόγους ενιαίας χρήσης να το γυρίσω στ層γκουγκλίζω» αλλά δεν θα είναι και πολύ εύκολο.

  55. sarant said

    Πάντως, για μένα ο βασικός λόγος εναντίωσης στο «γκουγκλάρω» είναι πως μου φαίνεται κακόηχο. Δεν μ’ ενοχλεί που τελειώνει σε -άρω. Για παράδειγμα, το «κλικάρω» το χρησιμοποιώ συνεχώς και σε γραπτά κείμενα, και σε όλα τα επίπεδα.

  56. Νέος Τιπούκειτος said

    Κορνήλιος έφα (#28): ὅθεν ψηφίζω τὸ ὑπερδισύλλαβο εἰς -ίζω μὲ μέλλοντα γουγλιῶ

    Αχαχαχαχα, γεια σου ρε Κορνήλιε βινύλιε γαμήλιε αλεξήλιε! Καινούργιο συκώτι κάναμε, να είσαι καλά! Γουγλίζω-γουγλιώ, όπως καπνίζω-καπνιώ, γεμίζω-γεμιώ, τσιρίζω-τσιριώ, και άλλα κοινόχρηστα ρήματα της καθομιλουμένης.

  57. nickel said

    Πολύ όμορφα, είναι αξιόλογες όλες οι προσωπικές αποκαλύψεις για τις αυθόρμητες γλωσσικές λειτουργίες. Για παράδειγμα, αυτά για την προστακτική. Από την άλλη:

    Το γκούγκλαρα, το ξαναγκούγκλαρα, στο τέλος έριξα και μια αλταβίστα για να βγάλω νόημα. (Έχει και το ρέτζιστερ το ρόλο του, δείτε το Ρεμπέτικο Λεξικό της Πληροφορικής, http://reb-lex.blogspot.com/ .)

    Και αφού αναφέρθηκε και το γιαχού εμμέσως (στο #16):
    Με το προηγούμενο του «γιουχάρω» και του «γιουχαΐζω» (το «γκουγκλάρω» & «γκουγκλίζω» δεν είναι το μοναδικό νταμπλ), το βέβαιο είναι ότι, χωρίς το Γκουγκλ, σήμερα θα γιαχουίζαμε μάλλον παρά θα γιαχουάραμε. Κι έτσι κι αλλιώς, μπλιαχ!

  58. Μαρία said

    ΤΑΚ, τα τριπ, φιξ, αφομοιώθηκαν ως υποκοριστικά τριπάκι, φιξάκι κατά το μπαράκι απ’ αυτούς που τριπάρουν.
    Αλλά σκέτο φιξ υπάρχει και ως ουσιαστικό και ως επίθετο απ’ τα γαλλικά.

  59. Μαρία said

    #55 Μυστήρια πράματα.

  60. hominid said

    Πάντως, δεν χρειάζεται τώρα να μπουν κανόνες και στη διαδικτυακή σλανγκ. Όποια κατάληξη κι αν προτιμάτε, για μια ανεπίσημη – χιουμοριστική λεξούλα μιλάμε (εκτός αν μου έχει διαφύγει τυχόν επέκταση της χρήσης της).

  61. Εγώ πάλι έχω πολύ σοβαρές επιφυλάξεις για την υποτιθέμενη ετυμηγορία του γούγλη υπέρ του γκουγκλάρω, καθώς η υποτιθέμενη μεγάλη διαφορά εμένα μου φαίνεται μηδαμινή (τι «σοβαρές επιφυλάξεις», γιατί να το κρύψομεν άλλωστε, διαφωνία έχω). Αρκεί κάποιος να πάει ένα ή δύο βήματα παρακάτω από το διάβασμα των αρχικών αριθμών.

  62. Μπουκανιέρος said

    Σε γενικές γραμμές, ψηφίζω το #52 (με έμφαση στη λέξη «καρφί»).

    Μου αρέσει όμως και το #61, δηλ. έχω αρχίσει να χάνω κάθε εμπιστοσύνη στα αριθμητικά του Γούγλη, και στον ίδιο το Γούγλη άλλωστε (χάνει λάδια).

  63. Όχι, δεν χάνει λάδια, απλώς θέλει σωστή ανάγνωση, και μερικές φορές αρκούν κι ένα δυο κλικ παραπάνω…

    Αν ένας όρος περιλαμβάνεται 500 φορές στο ίδιο site θα τον μετρήσεις 500 φορές; Αν αυτό το site είναι φόρουμ θα μετρήσεις πάλι 500 εμφανίσεις; Αν από τις 500 οι 400 είναι του ίδιου προσώπου, θα μετρήσεις 500 ή 101;

    Όταν αναζητούνται περισσότεροι όροι μπορεί κάποια σελίδα αποτέλεσμα Σ1 να μην τους περιέχει όλους, αλλά αυτοί που λείπουν να είναι σε μια άλλη Σ2, που δείχνει στη Σ1.

    Συνήθως, με ένα δυο κλικ σε επόμενες σελίδες αποτελεσμάτων (με το dsl δεν υπάρχει λόγος αυτές να αποτελούνται από 10 αποτελέσματα, αλλά από 100), ο ίδιος ο γούγλης ξεσκαρτάρει τα νούμερά του.

    Εν προκειμένω, δεν θα θεωρούσα ότι με 200 site, τα περισσότερα μπλογκ και φόρουμ, μπορώ να βγάλω συμπέρασμα.

    Σημ.: Τα αποτελέσματα του γούγλη ως σώμα κειμένων είναι μια ευρύτερη συζήτηση, και δεν την ανοίγω.

  64. Ξέχασα κάτι στη συγκεκριμένη περίπτωση μελέτης (κι όχι μελέτη περίπτωσης): ο γούγλης δεν γνωρίζει ακόμη τα δύο αυτά ρήματα, και τα χειρίζεται ως άκλιτες λέξεις. Μια καλύτερη αναζήτηση θα έπρεπε να περιλάβει χειροκίνητα τους ρηματικούς τύπους τους.

  65. Δέσποτα καὶ τὸ γκουγκλίζω κακόηχο εἶναι. ἐκεῖνο τὸ διπλὸ γκ μοῦ θυμίζει τσιχαρόβηχα. ἐπανέρχομαι λοιπὸν στὸ εὐπρεπιστικὸ αἴτημα καὶ στὸ γουγλίζω.

    τώρα τὰ εἶς -άρω ῥήματα δὲν μοῦ γεμίζουν τὸ μάτι. ἄντε νὰ ξεχωρίσῃς τὸν στιγμιαῖο ἀπὸ τὸν ἐξακολουθητικὸ μέλλοντα. μπορεῖς βέβαια νὰ καταργήσῃς τὴν διάκρισι καὶ νὰ υἱοθετήσῃς τὴν πρότασί μου γιὰ συνῃρημένο μέλλοντα ποὺ τόσο γέλιο χάρισε στὸν Τιπούκειτο καὶ χαίρομαι (ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ὁ Δατισμός) γι’ αὐτό.

  66. πάντως ἐγὼ δοκίμασα νὰ ψηφίσω καὶ δεύτερη φορὰ καὶ τὸ ἐπέτυχα. ἐκλογὲς βίας καὶ νοθείας ὀσμίζομαι!

  67. Λοιπόν έχω μείνει έκπληκτος. Τόσο καιρό χρησιμοποιώ το γκουγκλίζω χωρίς να το σκεφτώ και δεν ήξερα καν ότι υπήρχαν κι άλλες επιλογές. Ίσως επειδή στη Γαλλία δε συζητάω περί γκουγκλισμάτων με άλλους Έλληνες και οι Γάλλοι δεν έχουν φτιάξει ρήμα.
    Λογικά όλα τα επιχειρήματα υπέρ του γκουγκλάρω αλλά τώρα έχω συνηθήσει το γκουγκλίζω και δεν αλλάζω. Άλλωστε δεν το χρησιμοποιώ ποτέ στον ενεστώτα αλλά μόνο στον αόριστο και το μέλλοντα:
    το γκούγκλισα μου ακούγεται πιο ωραίο από το γκουγκλάρισα ή το γκούγκλαρα
    θα το γκουγκλίσω προτιμότερο από θα το γκουγκλαρίσω
    Το γκουγκλάρισμα μου φέρνει προς κακάρισμα, προτιμώ το γκούγκλισμα.

  68. sarant said

    Γείτονα Γιάννη. δεν έχετε φτιάξει googler;

    Κορνήλιε, έχω βάλει να μπλοκάρει τους διπλοψηφίζοντες με τη βοήθεια μπισκότου. Φαίνεται όμως ότι εσύ ξεγέλασες το σύστημα -βία και νοθεία από το 1961, βλέπεις! 🙂

  69. Χμ, κι εγώ μόλις κατάφερα να διπλοψηφίσω, δεν πιάνει το μπισκότο.

  70. TAK said

    Τι λέτε, ρε παιδιά; Μόνο σε μένα πιάνει το μπισκότο του Νίκου;…

  71. sarant said

    Είδες, Τάσο; 🙂

    Τώρα το έβαλα να μπλοκάρει και τη διεύθυνση IP, αλλά έτσι κι αλλιώς αύριο-μεθαύριο θα κλείσει η ψηφοφορία. Κάθε θάμα τρεις ημέρες…

  72. Μοῦ φαίνεται πρέπει ν’ ἀναλάβῃ ἡ Μαρία καὶ οἱ μυστικές της ὑπηρεσίες (πρὶν τὴν κλείσω στὸ φρέσκο διὰ τοῦ Κορνηλιοδικείου μου).

  73. Νίκο υπάρχει googler όπως υπάρχουν και googoliser και googeuliser και τα ουσιαστικά gouglette και googlage. Αλλά σχεδόν κανείς δεν τα χρησιμοποιεί.

  74. Μαρία said

    Αυτή είναι ψηφοφορία, όχι σα τους άλλους που μάζεψαν 165 υπογραφές απ’ τον Απρίλιο.

    Γιάννη, ε πού θα πάει θα καθιερωθεί. Και το ζαπέ έτσι δε θα ξεκίνησε;
    Γιατί -geuliser και όχι -gueliser; Εκτός αν έκανες αναγραμματισμό.

  75. gueliser δίκιο έχεις. Δυσλεκτική πληκτρολόγηση:-)

  76. Θέμης said

    Όλα εξόχως ενδιαφέροντα, αλλά το «γουγλιώ» έγραψε και τα επισκίασε (τι τα επισκίασε, ονείρου σκιά τα έκανε). Νέε Τιπούκειτε (#56), μη μας χαλάς το καλύτερο. Γουγλίζω, εγούγλιζον, γουγλιώ, έγουγλον (όχι να ξεκινάμε με αόριστους α’ και τέτοιες μπαναλούρες) ή εγούγλισα, γεγούγλικα ή γουγλίσας έχω, εγεγουγλίκειν ή γουγλίσας είχον, γεγουγλικώς-υία-ός. Και με τη μεσοπαθητική ουδέν πρόβλημα: γουγλίζομαι, εγουγλιζόμην, γουγλιούμαι, εγουγλόμην ή εγουγλισάμην, γεγούγλιμαι, εγεγουγλίμην, γεγουγλιμένος-η-ον. Οι εξ υμών φιλόλογοι ας επιληφθούν τυχόν διορθώσεων. Νικοδέσποτα, προσάρμοσε τάχιστα το παρωχημένο ψευδοδημοψήφισμά σου.

    Εγώ ο δυστυχής πώς ζούσα μέχρι τώρα απλώς γκουγκλίζοντας; Αύριο γουγλιώ την πρώτη απορία μου (κατά πάσα πιθανότητα «νόημα ζωής») και ομνύω να αρχίσω βίον καινουργή.

  77. Μαρία said

    Αμέσως. Γεγούγλισμαι και γεγουγλισμένα κατα τα νενομισμένα.
    Κι όταν θα σου λένε γούγλισ’ το, θα απαντάς εγουγλίσθη.

  78. Θέμης said

    Ευχαριστώ, Μαρία. Απορώ πώς μου διέφυγε. Ήταν (Κορν)ηλίου φαεινότερον.

  79. sarant said

    Θέμη, σ’ ευχαριστούμε που εξελλήνισες το βάρβαρο ρήμα, αν και έχω μιαν άλλη θεωρία για την (αρχαιοελληνική φυσικά) προέλευση της λέξης, την οποία θα εκθέσω αργότερα.

    Πάντως, λίγες ώρες πριν συμπληρωθεί το πρώτο 24ωρο, έχουμε 94 στην ψηφοφορία, και προηγείται ελαφρά το γκουγκλίζω με 46 έναντι 40 του γκουγκλάρω.

  80. π2 said

    Θέμη, το γεγούγλικα είναι όλα τα λεφτά.

  81. voulagx said

    Ψηφιζω το «γκουγκλευω» για να ακουω καναν βορειοελλαδιτη να λεει:
    » τι γκουγκλιεύς εά;»

  82. Βάγια said

    Εμένα προσωπικά μου αρέσει το γκουγκλίζω. Μου φαίνεται πιο κομψό από τις άλλες λύσεις και κυρίως μοιάζει με υπαρκτή λέξη. Οι μεγάλοι του κύκλου μου που ξέρουν από διαδίκτυο θεωρούν τη λέξη νεολογισμό και οι νεολογισμοί δεν τους αρέσουν, οπότε είναι συνηθέστερη η περίφραση.

  83. τακης said

    Εγώ ούτε γκουγκλαρω ούτε γκουγκλιζω.Σερνω το ποντίκι. Μόνοι μας χαλάμε τη γλώσσα μας.Τί μου ειπατε;Είμαι γραφικός;» Την γλώσσα μου έδωσαν ελληνική»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: