Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο παλιός είναι αλλιώς, αλλά…

Posted by sarant στο 4 Φεβρουαρίου, 2010


Ο παλιός είναι αλλιώς.

Ο νέος είναι: Αρούρι, γαλί, γαλόπουλο, γάλος, γιαννάκης, γκάβακας, γκαβός, γκάου-μπίου, γράσο, γρασαδόρος, κουνέλι, κωλόψαρο, λεβέκουρας, μουλαρόγιαννος, νέο, νεοκλής, νέοπας, νέος, νέου, νεούδι, νέωψ, νιάτο, νιούφης, πατόψαρο, ποντικαράς, ποντίκι, πουστόνεο, στραβάδι, στράβακας, στραβό, στραβογαλας, στραβόγαλο, στραβόγιαννος, τύφλας, τυφλίτης, χρυσόψαρο, ψάρακας, ψαράς, ψάρι, ψαρόγιαννος, ψαρούκλα.

Πόσο πάει ο γαύρος σήμερα;

Πόσα είναι τα κουσού σου, ρε ψάρακα;

Μακριά, νέος: θα μας κολλήσεις μέρες!

Δεν θες να πας γερμανικό; Ξεψαρωσάμεν νεούδι;

Η άδεια, νέου, δεν είναι απολυτήριο!

Ακόμα μυρίζεις πολιτικό γαλατάκι!

Ποντικαρά-ποντικαρά, θα σου την κόψω την ουρά, γιατί σηκώνει σκόνη και τον παλιό λερώνει!

Τι σειρά είσαι, στραβάδι; Σειρά απελπισίας; Σειρά αυτοκτονίας, να λες!

Κωλόψαρο, έχεις αίματα από τ’ αγκίστρι!

Θαλαμοφυλίκι θέλεις; Δεν προβλέπεται για την ΕΣΣΟ σου, ρε ψάρι!

Νεούδια, κρατήστε τα νερά από το ντούς που θα κάνετε, γιατί θέλουμε να ετοιμάσουμε ψαρόσουπα.

Που λες, νεούλι, στην Κίνα, είναι μια χελώνα και περπατάει σιγά-σιγά. Ξέρεις τι κάνει αυτή η χελώνα που είναι στην Κίνα; Φέρνει το απολυτήριό σου!

Στραβόγιαννα, στραβόγιαννα, πότε θ’απολυθείτε;
Εικοσιένα τα σκαλιά στραβόγιαννα, να πα’ να γαμηθείτε

Τα ρούχα του παλιού ρε; Είναι βαριά!

Μη σε βάλω να παίξεις πιάνο πάνω στο τζόκεϊ!

Ακόμα δεν έχει τυπωθεί ούτε το συνοπτικό σου, στραβάδι!

Εικοσιτρείς τρελές είναι πολλές, νέος;

Έχεις γράσα στα μάτια σου

Τον καιρό που η θητεία βαστούσε δυο χρόνια και βάλε, ίσχυε το απόφθεγμα: «Οι νέοι φαντάροι είναι στραβοί· το ένα τους μάτι ανοίγει όταν κλείσουν χρόνο, το άλλο στους είκοσι μήνες». Όταν κάποιος είχε να υπηρετήσει π.χ. 28 μήνες μπορούσαν να του πούνε «ακόμα δεν έχει τυπωθεί ούτε το συνοπτικό σου, εννοώντας το συνοπτικό ημερολόγιο, της επόμενης χρονιάς.

Η λέξη με τα περισσότερα συνώνυμα στην φανταρίστικη γλώσσα πρέπει να είναι ο νέος. Παλιότερα τούς έλεγαν γιαννάκια, στραβόγιαννους, γαλόπουλα. Όταν έμπαιναν στη δεκαετία του ’50 στο στρατόπεδο οι νέοι, οι παλιοί πετούσαν καλαμπόκι και τους φώναζαν γλου-γλου, διότι τότε η κατεξοχήν λέξη, όπως σήμερα το ψάρι, ήταν το γαλόπουλο. Από τις παλιές λέξεις, αυτή που πιο πολύ ακούγεται σήμερα είναι το στραβάδι.

Όμως… ο νέος είναι ωραίος!

Ο παλιός είναι αλλιώς.

Ο νέος είναι: Αρούρι, γαλί, γαλόπουλο, γάλος, γιαννάκης, γκάβακας, γκαβός, γκάου-μπίου, γράσο, γρασαδόρος, κουνέλι, κωλόψαρο, λεβέκουρας, μουλαρόγιαννος, νέο, νεοκλής, νέοπας, νέος, νέου, νεούδι, νέωψ, νιάτο, νιούφης, πατόψαρο, ποντικαράς, ποντίκι, πουστόνεο, στραβάδι, στράβακας, στραβό, στραβογαλας, στραβόγαλο, στραβόγιαννος, τύφλας, τυφλίτης, χρυσόψαρο, ψάρακας, ψαράς, ψάρι, ψαρόγιαννος, ψαρούκλα.

Πόσο πάει ο γαύρος σήμερα;

Πόσα είναι τα κουσού σου, ρε ψάρακα;

Μακριά, νέος: θα μας κολλήσεις μέρες!

Δεν θες να πας γερμανικό; Ξεψαρωσάμεν νεούδι;

Η άδεια, νέου, δεν είναι απολυτήριο!

Ακόμα μυρίζεις πολιτικό γαλατάκι!

Ποντικαρά-ποντικαρά, θα σου την κόψω την ουρά, γιατί σηκώνει σκόνη και τον παλιό λερώνει!

Τι σειρά είσαι, στραβάδι; Σειρά απελπισίας; Σειρά αυτοκτονίας, να λες!

Κωλόψαρο, έχεις αίματα από τ’ αγκίστρι!

Θαλαμοφυλίκι θέλεις; Δεν προβλέπεται για την ΕΣΣΟ σου, ρε ψάρι!

Νεούδια, κρατήστε τα νερά από το ντούς που θα κάνετε, γιατί θέλουμε να ετοιμάσουμε ψαρόσουπα.

Που λες, νεούλι, στην Κίνα, είναι μια χελώνα και περπατάει σιγά-σιγά. Ξέρεις τι κάνει αυτή η χελώνα που είναι στην Κίνα; Φέρνει το απολυτήριό σου!

Στραβόγιαννα, στραβόγιαννα, πότε θ’απολυθείτε;
Εικοσιένα τα σκαλιά στραβόγιαννα, να πα’ να γαμηθείτε

Τα ρούχα του παλιού ρε; Είναι βαριά!

Μη σε βάλω να παίξεις πιάνο πάνω στο τζόκεϊ!

Ακόμα δεν έχει τυπωθεί ούτε το συνοπτικό σου, στραβάδι!

Εικοσιτρείς τρελές είναι πολλές, νέος;

Έχεις γράσα στα μάτια σου

Τον καιρό που η θητεία βαστούσε δυο χρόνια και βάλε, ίσχυε το απόφθεγμα: «Οι νέοι φαντάροι είναι στραβοί· το ένα τους μάτι ανοίγει όταν κλείσουν χρόνο, το άλλο στους είκοσι μήνες». Όταν κάποιος είχε να υπηρετήσει π.χ. 28 μήνες μπορούσαν να του πούνε «ακόμα δεν έχει τυπωθεί ούτε το συνοπτικό σου, εννοώντας το συνοπτικό ημερολόγιο, της επόμενης χρονιάς.

Η λέξη με τα περισσότερα συνώνυμα στην φανταρίστικη γλώσσα πρέπει να είναι ο νέος. Παλιότερα τούς έλεγαν γιαννάκια, στραβόγιαννους, γαλόπουλα. Όταν έμπαιναν στη δεκαετία του ’50 στο στρατόπεδο οι νέοι, οι παλιοί πετούσαν καλαμπόκι και τους φώναζαν γλου-γλου, διότι τότε η κατεξοχήν λέξη, όπως σήμερα το ψάρι, ήταν το γαλόπουλο. Από τις παλιές λέξεις, αυτή που πιο πολύ ακούγεται σήμερα είναι το στραβάδι.

Όμως… ο νέος είναι ωραίος!

Advertisements

77 Σχόλια to “Ο παλιός είναι αλλιώς, αλλά…”

  1. Νέος Τιπούκειτος said

    Νικοκύρη, τι είναι ο λεβέκουρας; Πρώτη φορά τ’ ακούω, παρόλο που έχω επί μακρόν (23 μηνάκια) ενδιατρίψει στην αργκό του στρατού.

    Όπως θα επιβεβαιώσει και ο Έφ. Ανθλγός (ΠΖ) ε.α. Κορνέιγ, υπάρχει ιδιαίτερο λεξιλόγιο για τους νέους της Σχολής ΥΕΑ: αλφούληδες, αλφάκια, αλφόνια, αλφόνσοι — όλα από το άλφα βεβαίως, καθότι το πρώτο δίμηνο περίπου της εκπαίδευσής τους οι υποψήφιοι έφεδροι ονομάζονται ως γνωστόν ΥΕΑ Α’.

  2. Νέος Τιπούκειτος said

    Υ.Γ.: Εικοστρία μηνάκια και κάτι μερούλες φυλακή ήθελα να πω…

  3. Νέος Τιπούκειτος said

    Αρχίσαμε τα παροράματα πρωί πρωί.

  4. sarant said

    Τιπούκειτε, το λεβέκουρας το έβαλα επίτηδες μήπως και μάθω τι θα πει 🙂

    Το βρήκα σε ένα παλιό βιβλίο περί στρατιωτικής γλώσσας, σαν συνώνυμο άλλων γνωστών όρων όπως στραβάδι.

    Ωστόσο, στο ιντερνέτι το βρίσκω σε ηπειρώτικα γλωσσάρια μόνο, όπου για επεξήγηση δίνονται οι εξίσου σκοτεινοί όροι «ο πάσλας, ο γκόρος». Οπότε το έβαλα μέσα στις άλλες λέξεις μήπως και μάθω τι θα πει, αλλά μάλλον δεν είναι λέξη της καθαυτό στρατιωτικής αργκούς.

  5. Νέος Τιπούκειτος said

    Έχουμε πολλά υστερόγραφα σήμερα, λέμε. Για τους μη γνωρίζοντες, να πούμε ότι τα κουσού είναι οι μέρες που σου μένουν για να απολυθείς (από τα αρχικά Κ.Σ. της φράσης «και σήμερα», as in «δεκαπέντε και σήμερα»).

    Επίσης, θα πρέπει να κατατεθεί το αθάνατο άσμα «Απολύομαι, ψαρούκλες, τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες».

  6. Νέος Τιπούκειτος said

    Το λοιπόν, Νικοκύρη, σε ένα εγκυρότατο ηπειρώτικο γλωσσάρι βρίσκω σαν συνώνυμα του πάσλα και του γκόρου τα εξής: ντάτσκος, πρατσίλας, φλοέρας, ο τενεκές (χαϊδευτικό μεταξύ φίλων, π.χ. «που ‘σαι ρε γκόρε;»), λαφαζιάνης, λεβέκουρας, μαξλάρας, χαμόρ, ντελιφσιέκας, ντερλικουέρας, σιέμος, σιοροκλεμές, σκόκας, τικφάς.

    Αφού εκφράσω τον απεριόριστο θαυμασμό μου για τον υπερτρισχιλιετή πλούτο του ηπειρώτικου ιδιώματος, θέλω να επισημάνω ότι απ’ όλες αυτές τις λέξεις γνωρίζω μόνο το φλοέρας, το οποίο στο δοξασμένο ιδίωμα της Δυτικής Θεσσαλίας χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του σαπέρας. Παράδειγμα, άι, η Μήτρους είνι ντιπ φλουϊέρας / σαπέρας, ήγουν στην κοσμάρα του, ντιπ χαμένος στο διάστημα, στον κόσμο του Μάλμπορο κτλ.

    Εάν κάτι ανάλογο δηλοί και το λεβέκουρας, τότε αντιλαμβάνεται κανείς για ποιον λόγο είναι εν χρήσει επί των συμπαθών πουστονέων.

  7. Sky said

    ΑργκΟΥΣ! Αποθηκεύεται για χρήση.

  8. sarant said

    Τιπούκειτε, εντυπωσιάστηκα κι εγώ από τον πλούτο, αν και άλλο είναι θαρρώ ο σουρουκλεμές και άλλο ο λαφαζάνης!

    Σκάι, εφόσον η αργκώ ετυμολογείται από τους Αργοναύτες και την Αργώ (οι οποίοι, σαν ναυτικοί, μιλούσαν μια ιδιαίτερη διάλεκτο) λογικό είναι να κλίνεται έτσι.
    (Για να μην παρεξηγηθώ: αυτό είναι πλάκα).

  9. Πάληουρας said

    Υπάρχει κι ένα χωροταξικό «ριματικό» συμπλήρωμα για το «ο νέος είναι ωραίος«…

    «πάνω στου παλιού το π…» – λένε!

    (θου Κύριε – και με το μπαρδόν)

  10. Ηλεφούφουτος said

    Στραβόγιαννα, στραβόγιαννα, πότε θ’απολυθείτε;
    Εικοσιένα τα σκαλιά στραβόγιαννα, ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ Τ ΑΝΕΒΕΙΤΕ;

    Έτσι το ξέρω. Τραγουδιόταν (τον καιρό που η θητεία στο Ναυτικό ήταν 21 μήνες) στο σκοπό της Σαμιώτισσας.

  11. sarant said

    Πιο λογική αυτή η παραλλαγή, ψάρακα!

  12. Alfred E. Newman said

    «αν και άλλο είναι θαρρώ ο σουρουκλεμές και άλλο ο λαφαζάνης»

    λαφαζάνης (lafazan)= φλύαρος (συμπτωματικά δείτε και τον συνεπώνυμο βουλευτή στα τηλεοπτικά παράθυρα.
    σουρουκλεμές (sürükleme) = ετεροκίνητος, συρόμενος, συνοδός

    Και τα δύο στο Λεξιλόγιο του Κουκκίδη.

  13. Ηλεφούφουτος said

    11, «στραβόγιαννο» τζίτζικα!

  14. Νέος Τιπούκειτος said

    Κυπρ. λαφαζάνης = φαφλατάς, αμπλαούμπλας, αυτός που ρητορεύει προσπαθώντας με τις περικοκλάδες να σου τη φέρει. Εν χρήσει και ρήμα λαφαζανεύκω, π.χ. λαφαζανεύκεις με, ρε; (=«με δουλεύεις, ρε;»)

  15. Το τουρκικό εκ του περσικού. Lâf-zen, κυριολεκτικά «αυτός που κοπανάει κουβέντες».

  16. sarant said

    Ο λεβέκουρας όμως από πού ετυμολογείται;

  17. Νέος Τιπούκειτος said

    Αμ ο Δελαβέκουρας από πού ετυμολογείται;

  18. Έχω την εντύπωση πως στην Κύπρο, όταν λέμε κάποιον λαφαζάνη, εννοούμε όχι τον φαφλατά, αλλά αυτόν που λέει ψεύτικες ιστορίες στις οποίες μεγαλοποιεί σε τεράστιο βαθμό τα γεγονότα και για τις οποίες θέλει να σε πείσει ότι είναι αληθείς. (Περισσότερο για εντυπωσιασμό παρά για να στην φέρει.) Για παράδειγμα τυπικές λαφαζανιές είναι ιστορίες του τύπου «Όταν είμασταν εμείς στο στρατό…» και «Προχθές που πήγα κυνήγι/ψάρεμα…» κ.τ.λ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα επίσης και το γνωστό σκετσάκι των Monty Pythons: http://www.youtube.com/watch?v=13JK5kChbRw

  19. Μαρία said

    18, σαν το δικό μας μασαλτζή.

  20. Μαρία said

    Για τον πάσλα δίνει παραμυθάς, ψεύτης. Ο λεβέκουρας δεν υπάρχει.
    http://19dim-ioann.ioa.sch.gr/lexiko/

  21. Νέος Τιπούκειτος said

    @18: Δημήτρη, I stand corrected!

  22. Μπουκανιέρος said

    Ο βαρώνος ήταν λαφαζάνης δηλαδή;

  23. sarant said

    Απροπό, έμαθα εξωϊστολογικώς ότι ο όρος «ψάρι» δεν χρησιμοποιείται στο Ναυτικό, ή τουλάχιστο δεν χρησιμοποιόταν πριν από μερικά χρόνια. Μόνο στραβόγιαννοι, στραβάδια, στραβοί. Ισχύει αυτό;

  24. Τώρα που το λες, νομίζω ναι, όσο μπορώ να θυμηθώ.

  25. Εχμ… ψάρι στο Ναυτικό, θα βρισκόταν μάλλον στο στοιχείο του.

    «Ψάρια» μας έλεγαν, έλεγαν, γιατί είχαμε ακόμα τα «λέπια» επάνω μας, όπου «λέπια» ήταν οι μικρές αυτοκόλλητες ταμπελίτσες με τα μεγέθη των ρούχων που μας μοίραζαν στο Κέντρο Εκπαίδευσης. Και ήτανε πάρα πολλές οι ρουφιάνες!
    Δεν νομίζω ότι ισχύει αλλά μάλλον είναι ωραίο.

  26. Μαρία said

    Δύτη, ήσουν νάπτης;

  27. Νάπτης του βουνού, Μαρία. Ραντάρ στην κορυφή της Λήμνου.

  28. sarant said

    Νομίζω ότι το ψάρι βγήκε από το ψαρώνω, αλλά δεν ξέρω.

  29. Μάλλον, δλδ (για να μαθαίνουν οι νεότερες) από την αμήχανη έκφραση με γουρλωμένα μάτια και στόμα που ανοιγοκλείνει χωρίς να βγάζει κανέναν ήχο. Σαν ροφός, ένα πράμα…

  30. Να συνδέεται τάχα το «ψάρι» με την φράση «σαν ψάρι έξω απ’ το νερό»;

    Πιο λογικό μου φαίνεται να προέρχεται το «ψαρώνω» από ουσιαστικό παρά αντίστροφα, αλλιώς πώς να δικαιολογηθεί από μόνο του;

  31. Abravanel said

    Και το αγρότης θυμάμαι, οπως και τα αστεία για τον γαλαξία που κρύβεται στο τζόκει (ένα αστέρι για κάθε μήνα). Πάντως τα «λελέ» πλέον κυριαρχούν στην γλώσσα – επισκεφτείτε την εφαρμογή Leledonia εδώ.

    υγ. Το ηπειρώτικο «χαμόρ» από που βγαίνει; Στα εβραικά σημαίνει γαϊδούρι.

  32. Καταπληκτική η Λελεδόνια!

  33. Voulagx said

    Μπραβο οι Λελεδόνες! Τι σου κάνει η τεχνολογία! Παν οι τσατσάρες.

  34. nikos10 said

    Μιας που τά ‘χω φρέσκα:

    Πάει ο παλιός φαντάρος,
    απολύεται παιδιά,
    ήρθ’ ο νέος με τα λέπια
    και την ποντικοουρά

    Καλή σκοπιά,
    καλή σκοπιά,
    σε όρχο, καύσιμα και πυρομαχικά

    Καλή σκοπιά,
    καλή σκοπιά,
    χαρούμενα τρελά γερμανικάααααα…

    Να σημειώσω, επίσης, ότι μεταξύ των φανταράκων κάνει θραύση η leleja, προγραμματάκι που «τρέχει» σε κινητά και όχι σε Η/Υ, όπως το leledonia. Το leledonia είναι, προφανώς, για τα βύσματα (αναμένω συνώνυμα) που περνούν τη θητεία στο σπίτι τους!

  35. Μπουκανιέρος said

    #28
    No psaran!
    (από κει βγαίνει)

  36. Τιπούκειται ἐπιβεβαιῶ τὰ περὶ ἀλφόνσων κλπ. μάλιστα τὶς προάλλες μὲ πέτυχε στὸν δρόμο εἶς ἐκ τῶν δύο ἀλφάδων μου (φκόπηκε ἀπὸ τὴν ΣΕΑΠ τὴν 2η ἢ 3η μέρα κι ὅμως μὲ θυμόταν). τὸ πρῶτο πράγμα ποὺ τοῦ εἶπα τότε στὴν ΣΕΑΠ ἦταν ὅτι πρέπει νὰ εἶναι περήφανος ποὺ φέρει τὸ ἐπώνυμο ἑνὸς μεγάλου πατριώτη γλωσσολόγου.

  37. #34 ἀκουγόταν παραλλαγμένο καὶ στὴν ΣΕΑΠ. ἐπίοσης τὸν καιρὸ ποὺ οἱ ΥΕΑ Β ἐτοιμαζόταν νὰ ὀνομαστοῦν ΔΕΑ καὶ νὰ φύγουν ἄκουγες παντοῦ διαλόγους τοῦ τύπου:

    -Ἄλφα, πόσοι ἦταν οἱ θεοὶ τοῦ Ὀλύμπου;
    -Δώδεκα.
    -Καὶ σήμερα.

    -Ἄλφα, πόσοι εἶναι οἱ παῖκτες μιὰ ποδοσφαιρικῆς ὁμάδας;
    -Ἕντεκα.
    -Καὶ σήμερα.

    κ.ο.κ.

  38. aerosol said

    Ο νέος με ονοματεπώνυμο: Νεοκλής Ποντικίδης
    Ίσως θυμάστε και το τετράστιχο:
    Οι νέοι είναι πονηροί
    και θέλουν το κακό μας.
    Στα μαγειρεία τρέχουνε
    να φαν το φαγητό μας.

  39. Αγχειβελιδάμων Ερπυλεκτριμένδυος said

    Σε κανέναν ιθαγένεια ελληνική αν δεν απαγγέλει σωστά τον ύμνο:

    Οὐρανὲ παγγενέτωρ, κόσμου μέρος αἰὲν ἀτειρές,
    πρεσβυγένεθλ’, ἀρχὴ πάντων πάντων τε τελευτή,
    κόσμε πατήρ, σφαιρηδὸν ἑλισσόμενος περὶ γαῖαν,
    οἶκε θεῶν μακάρων, ῥόμβου δίνῃσιν ὁδεύων,
    οὐράνιος χθόνιός τε φύλαξ πάντων περιβληθείς,
    ἐν στέρνοισιν ἔχων φύσεως ἄτλητον ἀνάγκην,
    κυανόχρως, ἀδάμαστε, παναίολε, αἰολόμορφε,
    πανδερκές, Κρονότεκνε, μάκαρ, πανυπέρτατε δαῖμον,
    κλῦθ’ ἐπάγων ζωὴν ὁσίαν μύστῃ νεοφάντῃ.

  40. Νέος Τιπούκειτος said

    @36: Κορνήλιε, Πλεύρη το λέγανε το νεούδι σου;

    @39: Έχετε απόλυτο δίκιο, δεν το συζητώ.

  41. Νέος Τιπούκειτος said

    @31: Αμπραβανέλ, εγώ θυμάμαι ότι το λελέ ήτανε κάτι σαν σιωπηλή ζητωκραυγή: στην τραπεζαρία, ένας βητάς φώναζε «ένα λελέ για τον αρχηγό», ας πούμε, και όλα τα φαντάρια σηκώναμε τα χέρια ψηλά και τα τινάζαμε από τον καρπό και κάτω, σαν για να στεγνώσει το μανόν στα νύχια ένα πράμα. Τρέχα γύρευε τώρα.

    Πάντως, πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες για το χαμόρ. Δεν αποκλείεται να πέρασε στη διάλεκτο από την εβραϊκή κοινότητα των Ιωαννίνων, ας πούμε.

  42. Δεμέλ Ενεζάκ said

    Βρε τα καημένα τα νέα τι ακούνε.. Ψάρια, πουλιά, θηλαστικά, όλα επιστρατεύονται για να τους χαρακτηρίσουν.

    #34: Νίκο το προγραμματάκι πήρε το όνομα του θαρρώ, από τα λελεδόνια, τα αποδημητικά πουλιά που επιστρέφουν κάθε τρίμηνο και κελαηδάνε από μακριά στη σειρά απολύσεως. «Άκου, άκου! έρχονται τα λελεδόνια» συνηθίζουν να λένε.

  43. sarant said

    Φαροφύλακα (30), δίκιο έχεις.

    Αμπραβανέλ (31), το «αγρότης» που λες, τι σήμαινε;

    Νίκο10, Αεροζόλ, Κορνήλιε ευχαριστώ για τα στιχάκια. Αυτόν που έχει πολλά βύσματα τον λένε πολύμπριζο.

    Το χαμόρ πράγματι έχει ενδιαφέρον!

    Όσο για τα λελεδόνια, που πράγματι κυριαρχούν τώρα, στην εποχή μου (μέσα δεκ. 1980) ήταν τελείως άγνωστα, όπως και το λελέ γενικώς.

  44. Εκ του συνθήματος «Απολελέ και τρελελέ», δηλαδή «απολύομαι και τρελαίνομαι»

  45. Abravanel said

    Το αγρότης έβγαινε από το πράσινο της στολής αγγαρείας που ακόμα δεν είχε ξεφτίσει από το πλύσιμο.

    Ασχετο μερικώς: ένα έθιμο που είδα σε ιστολόγια μερικών είναι το σκίσιμο της στολής – θα μπορούσε κάποιος και να το δει οτι ως νέος φοίνικας αναδύεται ο άνθρωπος μέσα από την στολή του κωλοφάνταρου αλλά δεν είμαι σίγουρος οτι αυτές είναι οι προθέσεις εκείνη την στιγμή.

    Κανονικά θα ήταν αδύνατο να υπάρχουν εβραικά στην ελληνόφωνη κοινότητα των Ιωαννίνων αλλά συγκεκριμένα το χαμορ είναι από τις λίγες εβραικές λέξεις που υπάρχουν και στα λαντίνο οπότε είναι ενδιαφέρον. Μπορεί βέβαια και να προέρχεται από το χαμούρα ή το χαμούρα να προέρχεται από το χαμόρ, (μια γρήγορη έρευνα έδειξε οτι το χαμούρα προέρχεται από το λατινικό camura – αλλά είμαι σίγουρος οτι το εβραϊκό χαμόρ δεν προέρχεται από εκεί).

  46. Νέος Τιπούκειτος said

    ***STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS***

    Σήμερα άκουσα στο ραδιόφωνο την κυπριακή έκφραση (που την αγνοούσα) μα πέ μου, ρε, είσαι τέλεια Γιαννής;. Η έκφραση αποδεικνύει περίτρανα (1) ότι η Κύπρος είναι μία και είναι ελληνική, και (2) ότι το Γιάννης/Γιαννάκης = «αγαθούλης» έχει ευρύτερη διάδοση από όσην (ίσως) υποψιαζόμασταν. Ας μας πει και ο Δημήτρης τι ξέρει επ’ αυτού.

    Αυτό σε σχέση με το γιαννάκης = «νεοσύλλεκτος».

    ***STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS*** STOP PRESS***BREAKING NEWS***

  47. nikos10 said

    @ Δεμέλ Ενεζάκ (42),
    αναφερόμουν στα «leledonia» το πρόγραμμα. Τα κανονικά λελεδόνια τα ξέρω καλά, γιατί τα άκουσα να κελαηδούν πρόσφατα!

    @ Abravanel,
    πράγματι, οι τελευταίες μέρες της θητείας συνοδεύονται από το σκίσιμο της στολής, συνήθως από φαντάρους που δεν απολύονται ακόμη.

  48. 40, ὄχι, εἶχε ἐπίσης τὸ ὀνοματεπώνυμο ἑνὸς μεγάλου μουσικοσυνθέτη ξέχσα νὰ πῶ.

  49. θρυλεῖται ὅτι ΛΕΛΕ σημαίνει Λῆξις Ἑνος Λανθασμένου Ἔτους. ὅμως διατηρῶ σοβαρὲς ἐπιφυλάξεις διότι ἡ ἐνιαύσια θητεία εἶναι σχετικὸς πρόσφατη (καὶ πρόσφατα κατηργημένη). ἴσως νὰ πρόκηται γιὰ αἰτιολογικὸ μῦθο. στὴν ΣΕΑΠ παρατηρεῖται ἰδιότυπη χρῆσι τῆς ἐκφράσεως «καὶ μακάρι» ποὺ δηλώενι ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο ἀπὸ τὴν συνήθη σημασία της καὶ ἐνέχει καὶ προδειδοποιητικὴ ἀπειλή. π.χ. «καὶ μακάρι νᾶ σηκωθῇ κανένα ἀλφόνι πρὶν τὸ ἐγερτήριο»=μὴ τολμήσῃ νὰ σηκωθῇ κλπ.
    δὲν ξέρω ἀπὸ πότε ὑπάρχει ἡ πολὺ διαδομένη στπν στρατὸ φρ;σσι «γιωτόμπαλο» ποὺ ἀκούγεται καὶ ἀγγλιστί: i- ball (ἄι μπόουλ)

  50. Ηλεφούφουτος said

    «Κωλόβυσμα» συνηθέστερον του απλού βύσματος.

    Δύτης 27,
    «Είμαι εγώ ο νάπτης του Αιγαίου
    Κρεβάτι μου έχω τα ψηλά βουνά»

    Αντίθετα, το να σκίζουν τις τσέπες απ τη στολή αγγαρείας είναι κάτι σαν καψόνι· ταπείνωση και καλά. Αντιστοιχεί στην τελετή σκισίματος των γαλονιών.

    Είχα βρεθεί σε φάση που το έκανε ένας καινούργιος σε έναν παλιό (πρωτοφανές!), του τράβηξε την τσέπη και την έσκισε, και το τι έγινε δεν περιγράφεται! Παραλίγο να τον σκότωνε ο παλιός τον καινούργιο, χωρίς την παρέμβαση των ψυχραιμοτέρων.

  51. @46

    Επιβεβαιώνω ότι έχω ακούσει την φράση αλλά μόνο ελάχιστες φορές. (Για νεοσύλλεκτούς πάντως πρώτη φορά ακούω να χρησιμοποιείται.) Νομίζω όμως ότι χρησιμοποιείται για τον βλάκα και όχι για τον αγαθό. Περίπου όπως στην παροιμία «Σαρανταπέντε Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση». (Πρέπει να υπάρχει και αντίστοιχη κυπριακή παροιμία. Δεν μου έρχεται όμως κάποια στο μυαλό. Αν υπάρχει πάντως, μάλλον θα είναι καταγεγραμμένη στο τρίτομο έργο του Παύλου Ξιούτα «Παροιμίες του κυπριακού λαού».)

    Και το σχετικό ανέκδοτο. Πάει ένας Κύπριος στο ληξιαρχείο.
    – Συγνώμη, θα ήθελα να κάνω μια αίτηση για αλλαγή του ονόματός μου.
    – Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόσος κόσμος θέλει να αλλάξει το όνομά του. Γιατί δεν σας αρέσει το όνομά σας;
    – Συγνώμη κύριε, αλλά εγώ ονομάζομαι Γιαννάκης Σκ@τ@ς.
    – Αν είναι έτσι τότε το πράγμα αλλάζει. Και σε τι θα θέλατε να το αλλάξετε;
    – Άκου να δεις. Που’ μουν μιτσίς ούλλοι εφωνάζαν με Γιαννάκη. Πάω σχολείο πάλε Γιαννάκη. Επαντρεύτηκα, έκαμα κοπελλούδκια, πάλε Γιαννάκη με φωνάζουν. Κάμε το σιόρ Γιαννής, να το λαλεί ο άλλος τζιαι να γεμώνει το στόμα του.

  52. # 49. παρόραμα: «σχετικώς»!

  53. sarant said

    Τιπού, ευχαριστώ για το Στοπ Πρες 🙂

    Το γιαννάκης, στραβόγιαννος είναι παλιά λέξη για νεοσύλλεκτους που λέγεται ακόμα.

    Για το ΛΕΛΕ κι εγώ πιστεύω ότι το ακρώνυμο είναι αιτιολογικός μύθος.

    Ευχαριστώ και για τις άλλες πληροφορίες.

  54. nikiplos said

    Το σκίσιμο των τσεπών προέρχεται ουχί από το ξήλωμα των γαλονιών, αλλά από το πραγματικό σκίσιμο των τσεπών που έκαναν οι παλιοί εκπαιδευτές στους ακομβίωτους (ξεχασμένες ξεκούμπωτες τσέπες) στην επιθεώρηση της Παρασκευής. Εννοείται φυσικά ότι οι ακομβίωτοι καθώς είχαν μετέπειτα σκισμένη τσέπη δεν διαννοούνταν να πάρουν το πολύτιμο εξοδόχαρτο της πολυποθητης 11ωρης ή και 48ωρης (για τους γρασσολεβιέδες ήτοι μεγάλα βύσματα…) που δινόταν μόνο τα Σαββατοκύριακα…

    Οι παλιοί από ζήλεια εκδικούνταν συχνά σκίζοντας τις τσέπες των νέων με βύσμα που αν και δεν προβλέπετο εις μάτην όλων έπαιρναν τις 11ωρες ή ακόμη και 48ωρες μετά διανυκτερεύσεως!

  55. Μπουκανιέρος said

    Αυτή η αιώνια κόντρα των παλιών με τους νέους (όπου ο νέος γίνεται αναπόφευκτα παλιός και εκδικείται πάνω στους επόμενους όσα έπαθε από τους προηγούμενους) δεν σας φαίνεται κάπως …κάπως … πώς να το πω; Όχι πολύ ανθρώπινη.

    (αποδεικνύει βέβαια την πετυχημένη παιδαγωγική λειτουργία του στρατεύματος)

  56. Αγχειβελιδάμων Ερπυλεκτριμένδυος said

    Βοκανίερε (#55) ανθρωπινότατη είναι τούτη η κόντρα και πανάρχαια. Γιατί δηλαδή; Ανθρώπινο είναι μόνο ό,τι θεωρούμε καλό ή μας αρέσει; Και η βαρβαρότητα ανθρώπινη είναι, αν πούμε ότι πρόκειται εδώ για βαρβαρότητα.

  57. sarant said

    Νίκιπλος, καλώς ήρθες αλλά να σε ρωτήσω κάτι: χρησιμοποίησες τον όρο «γρασολεβιέδες» = μεγάλα βύσματα. Όταν εγώ ήμουν στο ΣΕΜ (που πιθανόν κι εσύ εκεί να υπηρέτησες) είχαμε τον όρο «λεβιές = μαλάκας». Εσύ το ήξερες; Δώσε λίγο περισσότερα για τους γρασολεβιέδες.

    Αγχ.Ερπ. μην περιμένεις να σε προσφωνήσω με ολόκληρο το ψευδώνυμό σου, αλλά κι εσύ καλώς ήρθες (αν και έχεις ξαναστείλει).

  58. sarant said

    Κορνήλιε, και οι άλλοι, να επανέλθω στο «λελέ».
    Μια ερώτηση. Βλέπω πολύ συχνά να μπαίνει πλάι στον αριθμό της σειράς, π.χ. 298ΛΕΛΕ (άλλοτε με μικρά, άλλοτε με κεφαλαία). Πώς το καταλαβαίνετε αυτό;

  59. nikos10 said

    Νίκο,

    το «λελέ» συνοδεύει τον αριθμό της σειράς στις συζητήσεις μεταξύ των φαντάρων όταν πλησιάζει η ημέρα της απόλυσης για τη συγκεκριμένη σειρά. Συνήθως όταν η συγκεκριμένη σειρά είναι «σειρά απολύσεως». Μπορεί βεβαίως να χρησιμοποιηθεί και ειρωνικά από τους παλιούς για σειρά νεοσυλλέκτων ή φρέσκων στη μονάδα, με τη συνοδεία γέλιων…

  60. Μπουκανιέρος said

    Φίλε 56,
    Μ’ αυτή την έννοια που το λες, ναι, ανθρώπινη είναι και η βαρβαρότητα – κι ένα σωρό ακόμα χειρότερα.
    Νομίζω όμως ότι κατάλαβες τι εννοούσα: καλό είναι να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι κι όχι να επαναλαμβάνουμε τις ίδιες μαλακίες με τη δικιολογία ότι είναι πανάρχαιες, έτσι το βρήκαμε κι έτσι θα μείνει κλπ.
    (αλλά μπορεί να τα πούμε κι από κοντά, πολύ σύντομα, ε;)

  61. 298ΛΕΛΕ θὰ πῇ ὅτι ἡ 298 ἀπολύεται.

    πιὸ συνηθισμένο ποὺ τὸ ἔβλεπα παντοῦ γραμμένο σὲ στρατόπεδα ἦταν τὸ ΚΠΨ. π.χ. 45 ΚΠΨ θὰ πῆ 45 κι ἀπόψε.

  62. metanastis said

    Όταν υπηρετούσα υπήρχε και η έκφραση

    Ψαρίων ο Μεγαλοπρεπής!

    Έχω όμως την εντύπωση ότι δεν επικράτησε…

  63. Angelos said

    Λιγάκι εκτός θέματος, αλλά η καλύτερη λέξη που έμαθα στο ένδοξο ναυτικό μας (με την τρισχιλιετή παράδοση) ήταν τα «μπουλμεδάκια». Δε θυμίζει, πραγματικά, κάποιο μικρό, νόστιμο γλυκάκι (κάτι σαν τα μπακλαβαδάκια); Βέβαια προέρχεται από τον μπουλμέ (το σιδερένιο χώρισμα στα καράβια) και…δεν υπάρχει. Αλλά όταν έμπαινε κανάς νέος στο ΚΨΜ (το ιστορικό Αραξοβόλι της Σαλαμίνας) και μας ζητούσε μπουλμεδάκια που τον είχαν στείλει να φέρει οι παλιοί του καραβιού του, ε, όσο και σκληρό να είναι δεν μπορείς να μη γελάσεις.
    Πολύ μ’αρέσει αυτή η λέξη. Αν κάποιος βγάλει ένα γλυκό και το πει «μπουλμεδάκι» θα τρώω συνέχεια 🙂

  64. sarant said

    Άγγελε, πολύ καλό, πάρα πολύ καλό! Έχω ακούσει ότι κατά τα άλλα μπουλμές στο ΠΝ σημαίνει μεταφορικά τον βλάκα (ντουβάρι γαρ), ισχύει;

  65. Μαρία said

    Τον μπουλμέ τον έχει ο Βοσταντζόγλου στα μέρη του πλοίου: κύτος(το) κ. αμπάρι/ φρακτή κ. μπουλμές.

  66. Μαρία said

    Συνάντησα μόλις ένα φανταρίστικο καλιαρντό: ιεχωβιάζω=πετάω το όπλο.

  67. @58, 59, 61: Νομίζω ότι το «λελέ» είναι συντόμευση του «απολελέ και τρελελέ», ήτοι «απολύομαι και τρελαίνομαι».

  68. Φτου, τώρα είδα ότι το είχε πει πριν από μένα ο Σκύλος (#44), αλλά από τις 5 του Φλεβάρη μέχρι τώρα κύλησε πολύ νερό.

  69. sarant said

    Δεν πειράζει, ανασταίνεις το νήμα κι έτσι το βλέπουν κι άλλοι!

  70. Δαρειώτη- Πελεκάνου Θεοδώρα, φιλόλογος said

    Οι λεβεκουραίοι= νέοι σπουδαστές, που δεν ασχολούνταν με χειρωνακτικές εργασίες και αναλώνονταν σε περιπάτους, συζητήσεις και διασκέδαση.
    Σύμφωνα με το λαογράφο Δημ. Καλλιάνη, οι νέοι αυτοί που τους ονόμαζαν «Λεβεκουραίους» και διακρίνονταν για τη φυσιολατρεία τους, ξεκαλοκαίριαζαν στη Λουσίνα κάτω από τη στοργική παρουσία του μπαρμπα-Δημήτρη του Κουτρουμπή. Έστηναν το κρεβάτι τους πάνω σε τρία ελάτια σε σχήμα τριγώνου και διασκέδαζαν ρεμπελεύοντας και τραγουδώντας. Και βέβαια με αυτή τη σημασία χρησιμοποιήθηκε η λέξη και στις επόμενες 10ετίες.
    Η λέξη δεν έχει καταγραφεί στα λεξικά και αρκετοί φίλοι στο διαδίκτυο αναζητούν την ετυμολογία και άρα την προέλευσή της και έχουν γράψει την άποψή τους. Συγκεκριμένα έχει καταγραφεί ότι πιθανόν να προέρχεται από τη γαλλική φράση levez-vous courir που σημαίνει σηκωθείτε να τρέξετε. Κοινός τόπος σε αυτές τις καταχωρίσεις είναι η σημασία της λέξης (δηλ. ντενεκές, άχρηστος, μαξιλάρας κ.λπ.).
    Ερευνώντας για τα πρόσωπα που αναφέρονται στα υπό έκδοση απομνημονεύματα του Δημητρακάκη «έπεσα» πάνω στο Γάλλο φιλόσοφο και καθηγητή Λεβέκ. Πεποίθησή μου λοιπόν είναι ότι πρόκειται για φοιτητές θιασώτες του Γάλλου φιλόσοφου, ο οποίος κατά τον Δρανδάκη έζησε το 1818-1900 και υπήρξε τρόφιμος της γαλικής αρχαιολογικής σχολής στην Αθήνα. Κατά τον Ελευθερουδάκη εκτός των άλλων δίδαξε σε κολλέγιο της Γαλλίας στην έδρα της ελληνικής και λατινικής φιλοσοφίας, και μεταξύ άλλων έγραψε «Η επιστήμη του ωραίου….», «η πνευματική υπόστασις εν τη τέχνη», «Μελέτη της ελλ. και λατινικής φιλοσοφίας», «Αρμονίαι κατά πρόνοιαν».
    Από γλωσσική άποψη, η κατάληξη -ραίοι τσουβαλιάζει ανθρώπους που έχουν κάποιο κοινό χαρακτηριστικό σε μια ομάδα π.χ. τσοπαναραίοι, λιτρουβαραίοι κ.λπ. Επίσης για να τονιστεί κάποια ιδιότητα, χρησιμοποιούμε το επίθετο-επώνυμο π.χ. Ωνάσηδες (πλούσιοι), Καραγκιόζηδες (γελοίοι), Νταβέληδες (λήσταρχοι) κ.λπ. Άρα είναι πολύ πιθανόν οι φυσιολάτρες φοιτητές εραστές του ωραίου και αναστατωμένοι από τις φιλοσοφικές ιδέες του Λεβέκ να ονομάστηκαν Λεβεκουραίοι. Εξ άλλου ταιριάζει γάντι και η εποχή. Τα παιδιά των ισχυρών οικογενειών σπούδαζαν στη Γαλλία και στα σαλόνια της νεοσύστατης ελληνικής κοινωνίας μιλούσαν γαλλικά.
    Οι νέοι φοιτητές μας, όταν γύριζαν από την πόλη στο χωριό τις γιορτές και τα καλοκαίρια με την κουστουμιά τους, το μπαστουνάκι τους, το καπέλο τους, αμέσως άλλαζαν συνήθειες και σχεδόν και κοινωνική θέση. Δε συμμετείχαν στις αγροτοκτηνοτροφικές εργασίες των δικών τους και καταγίνονταν σε ρομαντικούς περιπάτους, ατέρμονες συζητήσεις και θορυβώδη γλέντια. Έχουμε σαν ντοκουμέντο καταχωρίσεις στο «Βορειοδημότη», σε οικογενειακές φωτογραφίες των φοιτητών και μνήμες στο σκληρό δίσκο των «80φεύγα». Επίσης όπως φαίνεται από το διαδίκτυο η λέξη δεν είναι τοπική καστανιώτικη ή σπαρτιάτικη αλλά συναντάται σε αρκετά μέρη της Ελλάδας επειδή από τα Πανεπιστήμια, οι ιδέες και οι γνώσεις με φορείς τους νεολαίους, εξακτινώνονται και διαχέονται προς όλες τις κατευθύνσεις.
    (Το κείμενο αυτό το έγραψα για το 20ό τεύχος του περιοδικού ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ (www.polydeuces.gr) που εκδίδει ο ομώνυμος πολιτιστικός σύλλογος Καστορείου (Καστανιάς) στη βόρεια Λακωνία. Διαπιστώνοντας πως η ετυμολογία της λέξης απασχολεί και το καθόλα αξιόλογο ιστολόγιό σας, το καταχωρίζω για κάθε ενδιαφερόμενο και περιμένω πιθανά σχόλια ή αντιρρήσεις).
    Δαρειώτη- Πελεκάνου Θεοδώρα, φιλόλογος

  71. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο.

    Ώστε λεβεκουραίοι από τον Λεβέκ; Η δυσκολία της εξήγησης αυτής είναι, κατά τη γνώμη μου, ότι είναι πολύ δύσκολο οι λαϊκοί χρήστες που τη χρησιμοποιούσαν να ήξεραν τον Λεβέκ. Το κρατάω σαν πρόταση αλλά, με όλο το θάρρος, δυσπιστώ. Βέβαια, δεν έχω να αντιπροτείνω κάτι πειστικότερο.

    Με πολλή χαρά βλέπω ότι είναι υπό έκδοση τα απομνημονεύματα του Δ. Δημητρακάκη.
    Πριν από δύο χρόνια είχε ανακοινωθεί κάτι σχετικό αλλά με την κρίση και τη δύσκολη συγκυρία φοβήθηκα ότι θα ματαιωνόταν το σχέδιο.

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    FB :Ταραντέλα καριέρα τσι Κέρκυρας
    11 Απριλίου 2016 ·

    ΛΕΒΕΚΟΥΡΑΣ
    (πληθυντικός : οι λεβέκουροι )

    Κουίζ γιά στρατόκαβλους

    Eδρα: Στρατιωτικής Ιστορίας της Ταραντέλας
    Ιδέα : Loupo

    Όσο κι άν ψάξετε λεξικά έντυπα ή ηλεχτρονικά δε πρόκειται να βρήτε ίτς τίποτις.
    Ψάχτε σε ανώτερα κλιμάκια της Ηγεσίας των ΕΔ.
    Κι εκεί άν……
    Δηλώνει το άσβεστο μίσος μεταξύ φατριών των έμμισθων ένστολων πραιτωριανών δημοσίων υπαλλήλων του Ελληνικού Κράτους.
    Οι πολλοί προχώ που έχουν θητεύσει ως τσάτσοι σε Διοικήσεις ίσως να την έχουν ακούσει τη λέξη .
    Τα απλά φαντάρια ούτε την υποπτεύονται γιατί έχει ετυμολογία λατινογενή.

  73. spatholouro said

    Και τούτοι οι λεβεκουραίοι στον Καραγάτση τι νάναι άραγε;

    https://books.google.gr/books?id=wYRiAAAAMAAJ&q=%22%CE%BB%CE%B5%CE%B2%CE%B5%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9%22&dq=%22%CE%BB%CE%B5%CE%B2%CE%B5%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9%22&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiDtNeAmJnYAhXlA8AKHS6YD0wQ6AEIJjAA

  74. spatholouro said

    Οι λεβεκουραίοι του Καραγάτση διαπιστώνω ότι είναι από τη «Μπουχούνστα» (πρώτη έκδοση στο βιβλίο ΠΥΡΕΤΟΣ 1945)
    Αν το έχει κάποιος το διήγημα, θα μας διαφώτιζε για το συγκείμενο όπου απαντούν οι καραγατσικοί λεβεκουραίοι…

  75. sarant said

    73-74 Θα το ψάξω.

  76. spatholouro said

    Το ανέγνωσα το διήγημα εν τάχει αλλά δεν βοηθήθηκα: ο Καραγάτσης θεωρεί αυτονόητο ότι ο αναγνώστης γνωρίζει περί τίνος πρόκειται

  77. sarant said

    76 Με πρόλαβες.

    Μήπως είναι απλώς ασαφής μειωτικός χαρακτηρισμός οπως χλιμίντζουρας;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: