Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σημαντικοί ανώνυμοι (;) δημιουργοί

Posted by sarant στο 19 Φεβρουαρίου, 2010


Ένα ωραίο άρθρο έγραψε ο Περικλής Κοροβέσης σήμερα στην Ελευθεροτυπία για το σινάφι μας, παναπεί τους διορθωτές, τους επιμελητές και τους μεταφραστές. Το παραθέτω πιο κάτω ολόκληρο. Ωστόσο, το «ανώνυμοι» του τίτλου είναι κάπως παραπλανητικό, ειδικά που ο όρος «ανώνυμη δημιουργία» παραπέμπει σε δημοτικά τραγούδια, παροιμίες και τα παρόμοια. Ίσως «αφανείς» να ήταν ακριβέστερο, αλλά δεν θα κολλήσουμε εκεί.

Το άρθρο τελειώνει με μια αναφορά στο συνέδριο των μεταφραστών που γίνεται αυτό το Σαββατοκύριακο. Κι αυτό κάπως ασαφές είναι -πρόκειται για συνέδριο του ΕΚΕΜΕΛ, του Ευρωπαϊκού Κέντρου Μετάφρασης Λογοτεχνίας και Επιστημών του Ανθρώπου, που διοργανώνεται αυτό το Σ/Κ (20 και 21 Φεβρουαρίου) στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση, με θέμα «Το μεταφραστικό εύρημα». Θα μιλήσουν πολλοί και καλοί μεταφραστές και άλλοι, και αν ήμουν στην Αθήνα θα το παρακολουθούσα, όσο κι αν θα ήταν ακριβέστερο να αποκαλέσουμε «διημερίδα» την εκδήλωση.

Σχετικό με το θέμα είναι άρθρο της Όλγας Σελλά στην κυριακάτικη Καθημερινή, όπου μιλούν τέσσερις γνωστοί μεταφραστές.

Αλλά, μια και το άρθρο του Κοροβέση δεν αναφέρεται μόνο στους μεταφραστές αλλά επίσης στους διορθωτές και τους επιμελητές, πρέπει να σας θυμίσω ότι μόλις προλαβαίνετε να γραφτείτε μέλη του ΣΜΕΔ, του Συλλόγου Μεταφραστών, Επιμελητών και Διορθωτών, αν βέβαια είστε του σιναφιού κι αν σας ενδιαφέρει να πάρετε μέρος στις εκλογές που θα γίνουν στις 21 Μαρτίου. Στον ΣΜΕΔ, τον πρώτο σύλλογο που φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει και τα τρία επαγγέλματα του κλάδου των «αφανών δημιουργών», είχαμε αναφερθεί παλιότερα στο ιστολόγιο, όπως επίσης και στις συνθήκες εργασίας και τις αμοιβές των μεταφραστών σε καιρούς κρίσης.

Και μετά από αυτή την υπερβολικά φλύαρη εισαγωγή, ιδού το άρθρο του Π. Κοροβέση:

Υπάρχει μια πολύ σημαντική κατηγορία δημιουργών που κατά κανόνα μένει ανώνυμη, όσο και αν η προσφορά τους είναι εξαιρετικά σημαντική.

Και αν υποθέσουμε πως αυτοί οι άνθρωποι εξαφανίζονταν, τότε ένα έθνος θα κινδύνευε να χάσει τη γλώσσα του και τον πολιτισμό του. Ή στη χειρότερη περίπτωση θα ξαναγύριζε στον προφορικό πολιτισμό, δηλαδή στις εθνότητες εκείνες που αγνούν τη γραφή (σενάριο επιστημονικής φαντασίας).

Μιλάω για τους διορθωτές, τους επιμελητές και τους μεταφραστές. Τα δύο πρώτα επαγγέλματα δεν έχουν σαφή όρια. Οι μεταφραστές συγγενεύουν περισσότερο με τους συγγραφείς ή καλύτερα θα έλεγα πως είναι συγγραφείς που διαφέρουν από τους άλλους σε ένα και μόνο σημείο. Ο συγγραφέας δημιουργεί με βάση τη φαντασία του, ο μεταφραστής στη βάση ενός άλλου βιβλίου που έχει ήδη γραφτεί.

Δεν ξέρω αν έχουμε σκεφθεί πως όποιο έντυπο και να διαβάζουμε, από το πιο σκανδαλοθηρικό ώς το πιο έγκριτο φιλοσοφικό ή ψυχαναλυτικό, πριν από εμάς το έχουν διαβάσει οι διορθωτές που έχουν εγκύψει με φροντίδα να διορθώσουν τα διάφορα λάθη, ορθογραφικά και συντακτικά, και ενίοτε να αναμορφώσουν κάποια φράση, χωρίς εντούτοις να αλλοιώσουν την ιδιομορφία και το στιλ της γραφής του συντάκτη. Δουλειά επίπονη και εξαντλητική. Κατά κανόνα κακοπληρωμένη. Οι διορθωτές στην πλειονότητά τους είναι φιλόλογοι, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο προσόν. Υπάρχουν ταλέντα που γνωρίζουν βαθιά την ελληνική γλώσσα και δεν είναι σπάνια η περίπτωση που οι φιλόλογοι τους συμβουλεύονται. Μια τέτοια περίπτωση ήταν ο αξέχαστος Δήμος Μαυρομμάτης, δικηγόρος που δημιούργησε σχολή. Ή ο Παντελής Μπουκάλας που είναι οδοντίατρος.

Οι επιμελητές πάνε πιο βαθιά. Μπορεί να αναπλάσουν ένα κείμενο με τη σύμφωνη πάντα γνώμη του συγγραφέα. Ταλέντο και σωστά ελληνικά δεν πάνε πάντοτε μαζί. Μπορεί ένας ταλαντούχος συγγραφέας να χειρίζεται άσχημα τα ελληνικά. Η δουλειά του επιμελητή είναι να αναδείξει αυτό που θέλει να πει ο συγγραφέας με ενάργεια. Ακόμα και στην περίπτωση που ο συγγραφέας χειρίζεται άψογα τα ελληνικά, ο επιμελητής πάντα βρίσκει κάτι. Ο νομπελίστας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, όταν αποφάσισε την οριστική έκδοση των απάντων του, κατέφυγε στη βοήθεια του Γιάννη Η. Χάρη και μαζί αποφάσισαν πώς θα είναι η τελική μορφή του ποιήματος.

Οι μεταφραστές συχνά είναι και οι ίδιοι συγγραφείς και κάνουν αυτή τη δουλειά για βιοπορισμό. Ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αγαπήσει την κουλτούρα μιας χώρας είτε επειδή έζησαν εκεί ή απλά και μόνο αγάπησαν τη λογοτεχνία της χώρας και έμαθαν την άλλη γλώσσα σε βάθος. Και πήγαν και έζησαν στη χώρα που τους γοήτευσε. Αν δεν ζήσεις μέσα στη γλώσσα, δεν τη μαθαίνεις ποτέ. Η γλώσσα είναι βίωμα, δεν είναι ινστιτούτο. Λέγεται πως για να μεταφράσεις π.χ. Σέξπιρ, πρέπει να έχεις το ίδιο ταλέντο με τον Σέξπιρ. Αν π.χ. η Μάιρα Παπαθανασοπούλου μετέφραζε το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» θα είχαμε μια άλλη εκδοχή του βιβλίου της «Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα». Στην περίπτωση του Αρη Αλεξάνδρου, που κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια πόσα βιβλία των Ρώσων κλασικών έχει μεταφράσει, έχεις την εντύπωση πως ο Ντοστογιέφσκι έγραφε στα ελληνικά. Γιατί αυτή είναι η καλή μετάφραση. Να μην καταλαβάινεις πως είναι μετάφραση.

Οι μεταφραστές στην ουσία τους είναι εισαγωγείς πολιτισμού από όλο τον πλανήτη και μας κάνουν κατοίκους όχι μόνο όλης της Γης αλλά και της Ιστορίας του Πολιτισμού. Θα έλεγα και της ίδιας της Ιστορίας. Οταν βλέπεις «Αντιγόνη» καταλαβαίνεις καλά πώς λειτουργούσε η Αθηναϊκή Δημοκρατία, που αν δεν υπήρχε αυτή, δεν θα υπήρχε και θέατρο.

Στους ανώνυμους δημιουργούς πρέπει να βάλουμε και τους συντάκτες ύλης. Χωρίς αυτούς δεν μπορεί να βγει καμιά εφημερίδα. Στην ιεραρχία είναι πάνω από τους συντάκτες γιατί ουσιαστικά είναι αρχισυντάκτες. Εκτός από έναν επαγγελματικό κύκλο κανείς δεν τους ξέρει, όπως και οι διορθωτές και οι επιμελητές είναι γνωστοί μόνο στην «πιάτσα». Οι μεταφραστές είναι πιο τυχεροί. Αλλά όταν σου λέει κάποιος, διάβασα αυτό το βιβλίο σε μια θαυμάσια μετάφραση και ρωτήσεις ποιος το μετέφρασε, η πιο συνηθισμένη απάντηση που παίρνεις είναι: «Δεν θυμάμαι». Αυτό το Σαββατοκύριακο οι μεταφραστές έχουν το συνέδριό τους. Θα τους θυμηθεί κανείς;

86 Σχόλια προς “Σημαντικοί ανώνυμοι (;) δημιουργοί”

  1. Σωστός ο Κοροβέσης, για μία ακόμη φορά.

  2. Νέος Τιπούκειτος said

    Καλά και άγια τα παινέματα (παρηγοριά στον άρρωστο δηλαδή) για μας τους αφανείς, Νικοκύρη, αλλά αυτός ο βλοημένος ο ταβάριτς Κοροβέσης δεν μπορούσε τέτοιο κείμενο να το προσέξει λίγο παραπάνω; Στο γόνατο είναι γραμμένο. Το ξέρω, γκρινιάζω για νυοστή φορά, αλλά εγώ φταίω;

  3. Μισιρλού... said

    Έλα Τιπού… Δεν ξέρεις πως οι αρθρογράφοι στις εφημερίδες δεν έχουν καθόλου, μα καθόλου χρόνο ;

    COROVECI ο πολυαγαπημένος !!!
    😆

  4. Μισιρλού... said

    Ουπςςς! Τώρα το είδα (διάβαζε) >>>

    COROVICΕ ο πολυαγαπημένος !!!
    😆

  5. cortlinux said

    ένα βιβλίο που αναφέρεται σε αυτή ακριβώς την ιδιότητα του διορθωτή – μεταφραστή είναι το » η πολιορκία της Λισαβώνας» του Σαραμάγκου… με φιλοσοφικές και ψυχολογικές αναλύσεις του φαινομένου.

  6. Βάσω Μπαχ said

    Πραγματικά αφανείς τόσο στο επίπεδο της δουλειάς όσο, και ίσως πολύ περισσότερο, όταν «πετάγονται» έξω από αυτήν. Κακοπληρωμένοι, πιεσμένοι τρομερά από το χρόνο να προλάβουμε τη σεζόν, υποχρεωμένοι να εκτελούμε και πολλά καθήκοντα πέραν των αρμοδιοτήτων μας, και παρ’ όλα αυτά με σεβασμό απέναντι στο βιβλίο. Ας μην ξεχνάμε τους γραφίστες, τους σελιδοποιούς, τους διακινητές, τους πωλητές. Ο καθένας προσδίδει απ’ το δικό του πόστο ποιότητα στο βιβλίο μαζί με όλους τους πραναφερθέντες. Όσοι είναι στο χώρο το γνωρίζουν καλά αυτό. Όλοι αφανείς… Αλλά μερικοί δεν είναι ούτε τόσο αφανείς ούτε τόσο ανώνυμοι. Όπως λόγου χάρη ο γνωστός κ. Μπουκάλας ο οποίος μαζί με άλλους 39 διανοούμενους, καλλιτέχνες, συγγραφείς ένιωσε την ανάγκη να τοποθετηθεί δημόσια υπέρ της εργοδοσίας στην περίπτωση απόλυσης συναδέλφου στις εκδόσεις Άγρα, επειδή ο τελευταίος από το 2008 ζητά κατοχύρωση της ειδικότητάς του, με βάση τη Συλλογική Σύμβαση του κλάδου, χωρίς να εισακούεται. Και πώς να εισακουστεί όταν ο εκδότης αρνούνταν ακόμα και να συναντήσει τον εργαζόμενο; Απολύθηκε μία εβδομάδα αφότου κατέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας. «Γνωρίζουμε όχι μόνο τη σπουδαία συμμετοχή τους [του κ. Πετσόπουλου και της Άγρας] στα γράμματα αλλά και τις εργασιακές συνθήκες απόλυτου σεβασμού του προσώπου των εργαζομένων και των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων τους». Και αναρωτιέμαι: Το ότι ένας εκδοτικός είναι ποιοτικός συνεπάγεται νομοτελειακά ότι σέβεται και τα εργασιακά δικαιώματα; Γιατί από μέσα δεν είναι κανείς από αυτούς. Και κανείς από αυτούς δεν δέχτηκε τη βία της απόλυσης. Υπάρχουν στους διάφορους εκδοτικούς διορθωτές που υποχρεώνονται να συγγράφουν βιβλία χωρίς να διασφαλίζονται τα πνευματικά τους δικαιώματα, πωλητές που καθαρίζουν πεζοδρόμια και κάδους έξω από τα βιβλιοπωλεία, που δεν έχουν ένα σκαμπό να καθίσουν επί 8 ώρες, αποθηκάριοι που κουβαλούν τα βιβλία, πιθανόν και των συγγραφέων που συνυπογράφουν τη δήλωση, σε πατάρια που δεν σηκώνουν τόσους τόνους χαρτιού με κίνδυνο να καταρρεύσουν (και τα πατάρια και οι εργαζόμενοι)… Και αυτά τα γράφω επειδή παραπάνω εκτός από την πνευματική συμβολή συζητάτε και για δικαιώματα. Ως εργαζόμενη στο χώρο του βιβλίου, θεωρώ αναγκαίο να δημοσιοποείται η καλή, η κακή αλλά και η χείριστη πλευρά. Ωραία η βιτρίνα του ποιοτικού βιβλίου, εκδοτικού κ.λπ., ωραία και τα ποιοτικά βιβλία, αλλά θα πρέπει να έχουμε χρήματα και αντοχές για να μπορούμε να τα διαβάζουμε. Μπορείτε να δείτε λεπτομερώς το κείμενο της δήλωσης στο site της Άγρας.

  7. sarant said

    Για το ίδιο θέμα, άρθρο της Αυγής:
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=524945

    και από έναν ιστότοπο:
    http://www.kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=1199

    και χιουμοριστική αντι-συλλογή υπογραφών (ονόματα ηρώων έργων που έχει εκδώσει η Άγρα):
    http://lapositiondutireurcouche.blogspot.com/2010/02/blog-post_4211.html

    και κείμενο των εργαζομένων:
    http://antistasigr.blogspot.com/2010/02/blog-post_144.html

  8. Μαρία said

    Ετοιμαζόμουν να προσθέσω το κείμενο των εργαζόμενων αλλά το έκανες εσύ. Πάω να διαβάσω το χιουμοριστικό.

  9. Μαρία said

    Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να αποστείλουν την υπογραφή τους στη διεύθυνση

    mikavour@gmail.com

    Ανοιχτή επιστολή προς τις εκδόσεις «Άγρα»
    σχετικά με την απόλυση του συνδικαλιστή Ντίνου Παλαιστίδη
    και τους 49 διανοούμενους που στηρίζουν τον εκδοτικό «με αφορμή» την απόλυση του συνδικαλιστή

    Ομολογούμε ότι μας εξέπληξε και μας προβλημάτισε η απόλυση του Ντίνου Παλαιστίδη για «αντισυμβατική, αντιδεοντολογική συμπεριφορά και άρνηση εκτέλεσης καθήκοντος» από τον εκδοτικό οίκο Άγρα, στις 13/1/2010. Μόλις 5 μέρες μετά από προσφυγή και δικαίωση του κ. Παλαιστίδη από την επιθεώρηση εργασίας για θέματα που αφορούσαν τη σχέση του με την εργοδοσία. Θεωρούμε μια πρακτική απολύσεων μετά από προσφυγή των εργαζομένων στους νόμιμους θεσμούς, κατάφωρα εκδικητική και επικίνδυνη για τον ελεύθερο συνδικαλισμό, τη δημοκρατία και τη κοινωνική συνοχή.

    Προσπαθώντας να πληροφορηθούμε τα γεγονότα από την πλευρά της «Άγρας», επισκεφθήκαμε τον ισότοπο http://www.agra.gr/dilosi.html και διαβάσαμε τόσο τη δημόσια δήλωση των 49 επώνυμων όσο και την ανακοίνωση της «Άγρας».

    Εντύπωση μας προκάλεσε η παντελής απουσία πληροφορίας για το συγκεκριμένο γεγονός της απόλυσης, παρά τον τίτλο «Απόλυση Ντίνου Παλαιστίδη». Αντί συγκεκριμένων στοιχείων διαβάζουμε ότι «με αφορμή την απόλυση εργαζομένου ….. ο εκδοτικός οίκος επιχειρείται να εμφανιστεί ως διώκτης των συνδικαλιστικών ελευθεριών που εκφοβίζει και απολύει εργαζόμενους». Ποιες αιτίες κρύβονται πίσω από τις διαμαρτυρίες του συνδικαλιστικού σωματείου, εργαζομένων και πολιτών κατά των εκδόσεων «Άγρα», αν η απόλυση του συνδικαλιστή είναι μόνο αφορμή; Από ποιον απειλείται ο εκδοτικός «‘Αγρα» εναντίον του οποίου οι 49 αισθάνονται την υποχρέωση να τον υπερασπίσουν με τη δήλωσή τους, όπως αναφέρουν μέσα σ’ αυτή;

    Επίσης εντύπωση μας προκάλεσε η βεβαιότητα με την οποία οι 49 αποδέχονται την θέση του εκδότη σύμφωνα με την οποία ο εκδοτικός του «επί 30 χρόνια σεβάστηκε και σέβεται τα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων». Πώς μπορεί να είναι κανείς τόσο βέβαιος για τη στάση των εκδόσεων «Άγρα» απέναντι στους εργαζόμενους, χωρίς να ερωτηθούν ή να υπογράψουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι;

    Αλλά ακόμα και αν οι εκδόσεις «Άγρα» σεβάστηκαν τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους όλη την περίοδο της λειτουργίας τους μέχρι σήμερα, σύμφωνα με την κοινή λογική, ο έντιμος πρότερος βίος μπορεί να θεωρηθεί ελαφρυντικό στοιχείο στην καταδίκη του κατηγορούμενου, δεν μπορεί όμως από μόνος του να τον απαλλάξει από την κατηγορία.

    Γι’ αυτό τον λόγο ζητούμε από τις εκδόσεις Άγρα και τους υπογράφοντες δημοσιογράφους, καθηγητές πανεπιστημίων, συγγραφείς και άλλους διανοούμενους:

    1) Να δώσουν δημόσια στοιχεία που γνωρίζουν και τα οποία πείθουν ότι η απόλυση του συγκεκριμένου συνδικαλιστή έγινε με πλήρη σεβασμό στα εργασιακά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες ή

    2) Να συναινέσουν στην ανάκληση της απόλυσης του συνδικαλιστή.

    Οι υπογράφοντες

  10. SophiaΟικ said

    Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί ένα θεμα εργοδοτικό το οποίο μπορέι να λυθεί διαδικαστικά εχέι παρει τέτοιες διαστασεις.
    θα ήθελα να έβλεπα τους 30 να υπογράφουν και υπέρ άλλων εργαζομένων σε άλλες επιχειρήσεις, λιγότερο γνωστές και χωρίς λαμπρό παρελθόν, οι οποίες φέρονται με τέτοιιο τρόπο.
    Επίσης θα ήθελα να εβλεπα το σύλλογο των εργαζομενων να προσπαθεί να μεσολαβήσει κι όχι να χειροτερέυει την κατάσταση.
    Γενικά θεωρώ απίθανο να παρει πίσω τη θεση του ο απολυμενος, και δε νομίζω ότι θα το ήθελε κι όλας, μπορέι μόνο να ελπίζει ότι θα δικαιωθεί με νεά προσφυγή στην επιθεωρηση εργασίας, που θα επιδικάσει αποζημίωση.
    Απλά θεωρώ ότι ο εργοδότης ήταν πολύ τσαπατσούλης. Ας περίμενε έξι μήνες.
    Και φυσικά ευθύνες εχουν όλοι όσοι ανέχονται παρατυπίες απο τους εργοδότες τους αδιαμαρτύρητα. Έτσι είναι πιο δύσκολα όλα για όσους διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

  11. «Ο νομπελίστας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, όταν αποφάσισε την οριστική έκδοση των απάντων του, κατέφυγε στη βοήθεια του Γιάννη Η. Χάρη και μαζί αποφάσισαν πώς θα είναι η τελική μορφή του ποιήματος.»

    Αλήθεια; ο Ελύτης κατέφυγε στη βοήθεια του συμπαθέστατου Γιάννη Χάρη για να αποφασίσει μαζί του πώς θα είναι η τελική μορφή του ποιήματος; και ποιανού ποιήματος; Ή μήπως ο διορθωτής/επιμελητής, που βεβαίως είναι σηματικότατος συντελεστής κάθε σοβαρού βιβλίου, έκανε «ποίημα» το πόνημα, ήτοι τα Άπαντα του Ελύτη;

  12. sarant said

    Η διατύπωση είναι παραπλανητική. Απ’ όσα έχει γράψει ο ίδιος ο Χάρης, συμφώνησαν να δώσουν ενιαία ορθογραφική μορφή, αν θα κρατήσουν κάποιους τύπους μειωμένου κύρους ή όχι (π.χ απ’ ανέκαθεν), αν θα γράφουν με μία ή με δύο λέξεις κάποιες λέξεις, τέτοια.

  13. Νέος Τιπούκειτος said

    @11-12: Εμ, όταν λέω εγώ ότι είναι γραμμένο στο γόνατο το κομμάτι του Κοροβέση…

  14. Μαρία said

    12 Μα νομίζω οτι αυτό εννοείται. Απο τη στιγμή που αναφέρεται σε διορθωτή-επιμελητή είναι αυτονόητο οτι εννοεί την τελική ορθογραφική μορφή.

  15. Μαρία said

    #7,
    http://www.epohi.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=4620&Itemid=32

  16. άνω τελεία said

    Απ΄ τη μία ο επώνυμος αφρός και απ΄την άλλη οι αφρισμένοι »ανώνυμοι». Ο αφρός αναδεικνύεται στην επιφάνεια, γι΄αυτήν άλλωστε έγινε επώνυμος. Οι αφρισμένοι όσο ιδρώτα και να χύσουν θα υστερούν στο σάλιο. Οι περιστασιακές εξουσίες είναι άλλωστε προνομιακό πεδίο της ευέλικτης Αριστεράς.

  17. π2 said

    Ας το βάλω εδώ: το ΠΑΜΕ μάλλον χρειάζεται επειγόντως έναν μεταφραστή. Γιατί αλλιώς θα συνεχίσει τα θεϊκά γιγαντοπανά του τύπου Crisis pay the plutocracy.

  18. sarant said

    Πολύ σωστά. Και εκτός αυτού, όπως είπε και ο Λίγγρης στη Λεξιλογία, το plutocracy, αν και σωστό, παραείναι επίσημο -let the rich pay ή κάτι τέτοιο θα ήταν καλύτερο.

  19. Μήπως εκεί στο ΠΑΜΕ διαβάζουν πολύ Ζολώτα;
    🙂

  20. π2 said

    Το γιγαντοπανά που έγραψα ή είναι λάθος του πληκτρολογίου ή επιρροή από το θέμα… 😀

  21. Μαρία said

    http://radicaldesire.blogspot.com/2010/02/49.html

  22. sarant said

    Καλά έκανες και το έβαλες, Μαρία, με πρόλαβες. Είναι ένα άρθρο του Κ. Δεσποινιάδη για το θέμα της απόλυσης του Ντ. Παλαιστίδη από τις εκδόσεις Άγρα και για την συμπαράσταση 49 διανοουμένων στον εκδοτικό οίκο.

    Η άποψη του εκδοτικού οίκου, εδώ:
    http://agrapublications.blogspot.com/

  23. Μπουκανιέρος said

    Νίκο, πρόσεξε τι θα γράψεις στο επόμενο άρθρο σου στην Αυγή!
    Κυρίως ψάξτο καλά, μήπως υπάρχει κάτι που μπορεί να θεωρηθεί υπαινιγμός για ιερά και απαραβίαστα πρόσωπα … γιατί, αλλιώς, δε σε βλέπω καλά.

  24. Μαρία said

    Να κι ένας φίλος που αρνήθηκε να συνυπογράψει με τους διανοούμενους.
    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1136378

  25. π2 said

    Δείτε και τα (διακριτικά) σχόλια του Κουκουζέλη κατά την παράθεση αποσπασμάτων των κειμένων της δυσάρεστης υπόθεσης Παλαιστίδη.

    Γνωρίζοντας λίγο πώς δουλεύουν οι σχετικά μικροί εκδοτικοί οίκοι, ομολογώ πως δεν μου κάθεται καλά αυτή η ιστορία.

  26. Μπουκανιέρος said

    π2, δεν υπονοώ τίποτα ούτε για την Άγρα ούτε για τους μικρούς εκδοτικούς οίκους ειδικά,
    αλλά γενικά από τις μικρές επιχειρήσεις με το «οικογενειακό κλίμα» έχουν δει πάρα πολλά τα μάτια μας.

  27. Μαρία said

    Διακριτικός, διακριτικός ο Κουκ αλλά υπονοεί οτι μια μικρή επιχείρηση καλά θα κάνει να μη προσλαμβάνει συνδικαλιστές, αν δε θέλει να διαταραχθεί η οικογενειακή της γαλήνη.

  28. Μπουκανιέρος said

    #27
    …κάτι που μας οδηγεί στην (αμφισβητούμενη) δήλωση Πετσόπουλου.

    Για την οποία ο Κουκ υπονοεί ότι, κι αν δεν έγινε, θα έπρεπε να γίνει.

  29. Μαρία said

    Είναι αχάριστοι οι εργαζόμενοι.

  30. π2 said

    Μαρία (#27), άδικο μου φαίνεται το σχόλιο για τον Κουκουζέλη, δεν λέει κάτι τέτοιο. Εγώ καταλαβαίνω να υπαινίσσεται πως σε καμιά μικρομεσαία εκδοτική επιχείρηση δεν έχει νόημα η απόλυτη διάκριση αρμοδιοτήτων και καθηκόντων. Εξ ορισμού, όλοι κάνουν και άλλα πράγματα και αυτήν την εικόνα έχω κι εγώ. Κακώς ίσως, αλλά δεν μοιάζει να φέρνει τον εργασιακό μεσαίωνα που φαντάζεται κανείς, και αυτό φαίνεται να το παραδέχεται και η άλλη πλευρά. Εγώ θα περίμενα ανταπάντηση των συνδικαλιστών σε αυτά που γράφει ο Πετσόπουλος (#22): μου φαίνεται κάπως περίεργο να παίρνει κάποιος επίδομα εξωτερικών εργασιών και να αρνείται να κάνει εξωτερικές εργασίες, για παράδειγμα. Φυσικά, εάν ισχύει η δήλωση Πετσόπουλου περί χάρης, είναι απαράδεκτη και καταδικαστέα.

    Τέλος πάντων, κακώς ασχολούμαι με μια υπόθεση της οποίας δεν γνωρίζω τα καθέκαστα. Με ενοχλεί απλώς λίγο που ένας δυναμικός (και καλά κάνει) συνδικαλιστικός φορέας όπως είναι ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου- Χάρτου δεν επικεντρώνεται στις πραγματικά μεσαιωνικές συνθήκες εργασίες που κυριαρχούν σε πάρα πολλές επιχειρήσεις του χώρου (με πρώτα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία) και κάνει παντιέρα μια (εκ πρώτης όψεως, τουλάχιστον) αμφισβητούμενη υπόθεση. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

  31. π2 said

    Ξέχασα να πω πως εξίσου περίεργη μου φάνηκε εξαρχής η εμπλοκή των 49. Δεν καταλαβαίνω γιατί μπλέκουν τις εργασιακές διαφορές ανάμεσα σε έναν εργοδότη κι έναν εργαζόμενο και την αναμφισβήτητη ποιότητα της δουλειάς ενός εκδότη. Έτερον εκάτερον. Ακόμη και να τους ζήτησε τη συμπαράσταση ο Πετσόπουλος, μάλλον κακή εντύπωση έκανε η παρέμβασή τους, παρά καλή.

  32. Μαρία said

    Πιδύε, έτσι ερμήνευσα το ερώτημα του Κουκ:
    Άραγε τι πρέπει να κάνει όταν άνθρωπος του “Χώρου” πάει να του ζητήσει δουλειά;
    Ούτε εγώ είμαι σε θέση να μπω στην ουσία της εργασιακής διαφοράς αλλά βλέπω στην ανανοίκωση των εργαζόμενων οτι ο Π. αναγκάστηκε να προσφύγει στην επιθ. εργασίας που γνωμοδότησε υπέρ του.
    Δεν ξέρω τις παλιότερες κινητοποιήσεις του σωματείου, ξέρει ίσως ο Μπουκάν κι ο Δύτης, πιστεύω όμως οτι αν δεν κυκλοφορούσε στον τύπο το κείμενο των 49, δεν θα γινόταν τόσος ντόρος. Ευτυχώς που υπάρχουν και άνθρωποι που αρνήθηκαν να υπογράψουν.

  33. π2 said

    Συμφωνώ και επαυξάνω ότι δεν θα γινόταν τόσος ντόρος αν δεν κυκλοφορούσε το κείμενο των 49. Και ηθικά μεμπτό και στρατηγικό λάθος (ως μέσο υπεράσπιστης του Πετσόπουλου).

  34. Μαρία said

    Πιδύε, προσωπικά μιλώντας, μπορεί να μην έπαιρνα είδηση την απόλυση του ανθρώπου, μπορεί να ήταν ένας ακόμα απολυμένος. Και όσο χάρηκα με 2 φίλους που δεν υπέγραψαν άλλο τόσο στενοχωρήθηκα με άλλους 2.

  35. sarant said

    Νέα εκτενής δημοσίευση στην Αυγή:
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=526135

    Μεταξύ άλλων, δήλωση του Κουράκη (βουλευτή Σύριζα), δήλωση 18 διανοουμένων, διευκρίνιση της Αυγής για το κείμενο του Δεσποινιάδη, όπου υποστηρίζεται ότι δεν αρνήθηκαν τη δημοσίευση αλλά του ζήτησαν να το περιορίσει σε 500 λέξεις, ενώ δημοσιεύεται και ένα κομμάτι από το κείμενο.

  36. Ας πεταχτώ κι εδώ τώρα που έχω δίκτυο: 30, 32, Μαρία και π2 (η ρίμα αθέλητη πλην όμως επιτυχής, λέω), ο σύλλογος έχει πλούσια και αποτελεσματική δράση σε μικρά, μεσαία και μεγάλα βιβλιοπωλεία και εκδοτικούς οίκους. Παρεμβάσεις σε παρόμοιες απολύσεις στον Ιανό και άλλες μεγαλοεπιχειρήσεις. Συμβαίνει η Άγρα να έχει εκδώσει διάφορα βαριά ονόματα, τα οποία χάριν της φιλίας (θέλω να πιστεύω) έκριναν σκόπιμο να δώσουν τέτοια δημοσιότητα. Το «κείμενο των 49», πέρα από λάθος, μου φαίνεται γελοίο: οι υπογράφοντες δεν μπορούν να γνωρίζουν τις εργασιακές σχέσεις του εκδότη ή του φίλου τους, και εννοείται πως το τι βιβλία εκδίδει ένας οίκος δεν έχει καμία σχέση με την εργασιακή του πολιτική. Με εξέπληξε ιδιαίτερα η υπογραφή του Μπουκάλα, που διάβολε, έχει κάνει και διορθωτής ο άνθρωπος.

  37. Μαρία said

    Ευχαριστούμε, Δύτη.
    Ο Μπου. απ’ όσο ξέρω είναι ο βασικός διορθωτής της Άγρας.

  38. Μπουκανιέρος said

    Κείμενο του Φώτη Τερζάκη για την ίδια υπόθεση
    http://dangerfew.blogspot.com/2010/02/blog-post_27.html

  39. Μαρία said

    Φαρμάκι! Είδα οτι υπέγραψε και τη διαμαρτυρία.

  40. π2 said

    Φαρμάκι μεν, και με σωστά επιχειρήματα για το άκαιρο, μεμπτό, και παρεξηγήσιμο της πρωτοβουλίας των 49, αλλά μάλλον άδικο στις γενικεύσεις του. Προσκόλληση στην ισχύ των επιχειρηματιών; Εντάξει, μην υπερβάλλουμε. Για κάποιους από τους 49 είμαι βέβαιος πως τον κύριο ρόλο στην υπογραφή έπαιξε η προσωπική τους σχέση με τον Πετσόπουλο.

  41. Μπουκανιέρος said

    Οι «γενικεύσεις» είναι, κατά τη γνώμη μου, το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του άρθρου.
    Συμφωνώ όμως, ως ένα σημείο, και με τον π2 – δηλ. ότι η συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι απλή εφαρμογή αυτών των γενικεύσεων.
    Βοηθούν πάντως (οι γενικεύσεις) να κατανοήσουμε το κλίμα που έχει δημιουργηθεί σε κάποιους χώρους, και την ευκολία με την οποία δέχτηκαν, ορισμένοι από τους 49, να χρησιμοποιηθεί η υπογραφή τους. Π.χ. στο όνομα των προσωπικών σχέσεων δεν σκέφτηκαν καν -θέλω να ελπίζω- ότι ένα δημόσιο κείμενο είναι, καταρχήν, πολιτική πράξη.

  42. π2 said

    Μπουκανιέρε, με τις δύο τελευταίες προτάσεις συμφωνώ.

  43. Μπουκανιέρος said

    Ενδιαφέρον κι αυτό
    http://agrapublications.blogspot.com/2010/02/blog-post_26.html
    όπου οι εκδόσεις Άγρα δημοσιεύουν ένα σημείωμα του nickel (προϊόν υποκλοπής από την κλειστή λίστα του ΣΜΕΔ), με την ένδειξη «κείμενα στο διαδίκτυο», κατά κάποιο τρόπο σα να ήταν κείμενο συμπαράστασης στην Άγρα
    …και δεν το αφαιρούν, παρότι το ζητάει ο ίδιος ο nickel στα σχόλια.

  44. Μπουκανιέρος said

    Επίσης αυτό (για εντελώς άλλους λόγους)
    http://agrapublications.blogspot.com/2010/02/blog-post_4238.html

  45. Μαρία said

    Τι σόι κλειστή λίστα, αν σας υποκλέπτουν τα κείμενα; Μήπως δεν είναι υποκλοπή και κάποιος απ’ τους συνομιλητές του Νικέλ το έδωσε στην Άγρα;
    Η Κορομηλά με κούφανε. Ποιος είναι αυτός ο Κουφόπουλος;

  46. Μπουκανιέρος said

    Ε, Μαρία, προφανώς, κάποιος από τους συνομιλητές το διέρρευσε (όπως λέει …χμ, ο λαός).
    Αλλά, άμα κινδυνεύεις να βρεθείς συμπαραστάτης της Άγρας χωρίς να το θες και στα καλά καθούμενα, μπορούμε να σκεφτούμε διάφορα και για το πώς μπαίνουν οι υπογραφές.

    Δεν ξέρω ποιος είναι ο Κουφόπουλος – κάποια εκπομπή προφανώς, που τόλμησε να παρουσιάσει κείμενο της κακιάς πλευράς. Χωρίς να κοινοποιήσει ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις των συνδικαλιστών – α, μόνο εμείς οι διανοούμενοι έχουμε το θάρρος να υπογράφουμε φαρδιά-πλατιά με την ονοματάρα μας.
    (…άρχισα να νιώθω διανοούμενος, τώρα)
    Αλλά λέει πολλά κουφά η Μ.Κ. που βαριέμαι να τα σχολιάσω. Τυπικός προοδευτικός λόγος, πάντως.

  47. Μπουκανιέρος said

    Αλλά δε μου λες Μαρία, πότε λες να περνάει επιτέλους το τσουνάμι με τις γερμανικούρες;
    Άρχισα να βαριέμαι στο καταφύγιο…

  48. Μαρία said

    Έχετε ρουφιάνους στην κλειστή λίτσα.

    Ναι κατά καιρούς έχει πει πολλά κουφά για τον ελληνισμό.
    Για το τσουνάμι δε ξέρω, ελπίζω όταν γυρίσω, να έχει περάσει. Πάω μια φίλη παλιολλαδίτισσα στις Πρέσπες ν’ ακούσει μακεδόνικα.

    Παίζει και Σουρή για καταφύγιο αλλά θα πάει κι αυτός άπατος.

  49. Μπουκανιέρος said

    Ας βάλουμε και τον ιό
    http://www.iospress.gr/iospress/iospress201002.htm
    για όσους δεν πιάνουν χαρτί στα χέρια τους.

  50. Μπουκανιέρος said

    Α, και καλό μήνα. Dewi Sant σήμερα, η Ημέρα του Αγίου Δαβίδ.
    Και καλοτάξιδη.

  51. Μαρία said

    Η apolysiagra τα έχει όλα μαζεμένα.

  52. Μαρία said

    Του αγίου Δαβίδ; Της οσίας Ευδοκίας της οσιομάρτυρος, είχα φίλη Ευδοκία.

  53. Μπουκανιέρος said

    Κι εγώ έχω (Ευδοκία), αλλά άλλη η χάρη του Δαβίδ.
    Καληνύχτα.

  54. sarant said

    Άντε καλό ταξίδι, καλό μήνα, πάω να διαβάσω τα λίνκια.

  55. π2 said

    Κι άλλο ένα.

  56. Μπουκανιέρος said

    Κατέβηκε
    (αυτό του #43)

  57. π2 said

    Κι άλλο ένα κείμενο, με χονδροειδείς κατά τη γνώμη μου συνεπαγωγές (το κείμενο των 18 στην Αυγή ως «επαίσχυντη πράξη απεργοσπασίας», υπαινιγμοί ότι όσοι μίλησαν υπέρ του Πετσόπουλου το έκαναν από φόβο, και άλλα)· το κείμενο του Τριαρίδη στο οποίο παραπέμπω πιο πάνω μου φαίνεται πιο ουσιαστικό.

  58. Μπουκανιέρος said

    Χμ… είναι αλήθεια ότι οι 18 προκαλούν άλλου είδους αμηχανία ή προβληματισμό.

    Εντελώς άσχετα με την υπόθεση αλλά με αφορμή αυτά που λέει για την «ποιότητα» στον πολιτισμό (κι επειδή εμπίπτει στα μόνιμα ενδιαφέροντα τούτου δω του μπλογκ), σημειώνω ότι ορισμένοι θεωρούν ένδειξη ποιότητας την εμμονή στο πολυτονικό.

  59. sarant said

    Και μια καλή παρομοίωση που λέει ένα κείμενο με το οποίο δεν συμφωνώ ιδιαίτερα, μάλλον αυτό που δίνει ο Π2 στο 57, ότι το πολυτονικό το θεωρούν κάποιοι σαν τα ολόκληρα αμύγδαλα (ή φουντούκια) στη σοκολάτα.

  60. Μπουκανιέρος said

    Κι ένας από τους 18 απόσυρε την υπογραφή του – ή τουλάχιστον δήλωσε ότι «ήταν πολιτικό λάθος».

  61. Γιατί βρε Μπουκ μας βάζεις και ψάχνουμε;
    http://apolysiagra.wordpress.com/2010/02/25/%cf%84%ce%ac%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%bb%ce%b7%ce%b8%ce%b5%ce%af-%ce%b7-%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%bb%cf%85%cf%83%ce%b7/#comment-43

  62. Immortalité said

    @62 γιατί θέλει να μας παιδεύει μεσημεριάτικα Δύτη 🙂

  63. π2 said

    Μετά τους 49 υπέρ Πετσόπουλου, τώρα 42 εναντίον των 49.

  64. Είναι περισσότεροι από 42: οι πρώτοι 23 και οι υπόλοιποι.

  65. Μπουκανιέρος said

    Και μια εκδήλωση

    Click to access ekdilosi1.pdf

  66. Μαρία said

    Προσπάθησε να πας για να τα πεις και σε μας.

  67. @58
    Ίσως εννοούν τo πολυτονικό ringtone για κινητό τηλέφωνο, που σαφώς υπερέχει του μονοτονικού. 🙂

  68. Αίσιο τέλος, για την ώρα.

  69. Μπουκανιέρος said

    #67
    Πήγαμε, πήγαμε. Όμως, πέρα από τον Κ.Δ. (που δεν μπόρεσε να έρθει από Θεσ.), μας έκανε κοπάνα κι άλλος ένας ομιλητής. Διαβάστηκαν τα κείμενά τους από άλλους.

  70. Μαρία said

    Ποιος την κοπάνησε; Ο Σαρηγιάννης; 🙂
    Είχε κόσμο; Γράψε και καμιά κουβέντα;

    Δύτη, γιατί όλη αυτή η διαδικασία για το μπλογκ;

  71. Μαρία, δεν έχω ιδέα (και για τα δύο) 🙂
    Νομίζω χτες ή προχτές το μπλογκ έγραφε ότι θα κλείσει, του την έπεσαν στα σχόλια, δεν κατάλαβα τελικά τι έγινε. Ούτε ξέρω ποιος το κρατούσε.

  72. Μπουκανιέρος said

    Για το μπλογκ, υποθέτω ότι ήταν μέσα στη συμφωνία να κλείσει. Λογικό, αν λάβεις υπόψη σου τις αδυναμίες της άλλης πλευράς (πάνω στις οποίες αδυναμίες πατήσαμε και κερδίσαμε, απ’ τη στιγμή που δεν του βγήκε όπως ήθελε -σε σχέση πάντα με τις αδυναμίες- η γνωστή κίνηση).
    Νομίζω πάντως ότι δεν έκλεισε εντελώς αλλά έχουν πρόσβαση μόνο οι μυημένοι.

    Μαρία για το άλλο, έγραψα αλλού.
    Από κόσμο, ξεκίνησε με 80 άτομα, μαζεύτηκαν σύντομα 100+, μετά δεν μπόρεσα να το παρακολουθήσω (είχε μπες-βγες).

  73. Μαρία said

    Και σ’ αυτό το αλλού των «ευτυχισμένων» δεν ανέβηκε ακόμα;

  74. Μπουκανιέρος said

    Δεν εννοούσα αυτό. Σε κάποιο μέιλ εννοούσα.

  75. π2 said

    Έχω την εντύπωση πως η υπόθεση αυτή άφησε ανοιχτές πληγές, που θα αργήσουν να επουλωθούν.

  76. Μπουκανιέρος said

    #69
    Οριστικά http://www.bookworker.gr/?q=node/1061

    #72
    π2, τρομερά αντικειμενικό το αρθράκι, ε:!

  77. Μπουκανιέρος said

    Σήμερα, οι μεταφραστές aussi:
    http://syllogosmed.blogspot.com/

  78. π2, κρίμα (και) για τον Καλφόπουλο… Ανοιχτές πληγές; ας πρόσεχαν.

  79. π2 said

    Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, δεν συμμερίζομαι την ανάλυση του Καλφόπουλου· περίμενα πάντως μια τέτοια θεωρητικοποιημένη άμυνα από τους 49. Άλλοι, σοφότερα ποιούντες, έκαναν την πάπια, ίσως (θέλω να ελπίζω, γιατί κάποιους τους εκτιμώ) αναγνωρίζοντας εμμέσως ότι η υπογραφή τους ήταν μια βιαστική συναισθηματική κίνηση στήριξης του Πετσόπουλου.

  80. Αχ ναι, π2, δεν το εξέλαβα έτσι (ότι συμμεριζόσουν κλπ.).

  81. π2 said

    Ούτε εγώ το εξέλαβα ότι το εξέλαβες. 🙂

  82. Μαρία said

    78, Καλορίζικο το σάιτ.

  83. Μαρία said

    Συνέντευξη Παλαιστίδη
    http://www.epohi.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=4823&Itemid=32

  84. Μαρία said

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=535108

  85. Ellen,this may be true, but it was the gays that fought for those special laws, therefore they must think they are special!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: