Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αι δυσκολίαι της δενδροφυτεύσεως (Μποστ)

Posted by sarant στο 20 Μαρτίου, 2010


Στις μέρες μας, δενδροφυτεύσεις κάνει ο σταθμός Σκάι, αλλά πριν από 45 χρόνια την πρωτοβουλία αυτή την είχε ξεκινήσει η Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη, η νεολαία της αριστεράς, που συχνά έπαιρνε τέτοιες κοινωφελείς πρωτοβουλίες την περίοδο εκείνη.

Οι δενδροφυτεύσεις είχαν και δυσκολίες, όπως σκιτσάρει εδώ ο Μποστ (πατήστε να μεγαλώσει λίγο και ευχαριστώ τον Κώστα Β. που το λεύκανε!). Το σκίτσο προέρχεται από την Αυγή και δημοσιεύτηκε στις 21.3.1965, πριν από ακριβώς 45 χρόνια (παρά μία μέρα).

Ο Πειναλέων θέλει να γραφτεί στους Λαμπράκηδες αλλά δεν ξέρει… τι δέντρο να διαλέξει για να φυτέψει. Ο Μποστ σατιρίζει εδώ την κριτική που έκαναν διάφοροι στις δραστηριότητες της ΔΝΛ που τις έβρισκαν όλες πολιτικά χρωματισμένες. Και, σε επίδειξη χαρακτηριστικού μπόστειου σουρεαλισμού, ίσως και σε υπόγεια κριτική στην ΕΔΑ, ο Πειναλέων απορρίπτει ένα προς ένα όλα τα δέντρα επειδή τα βρίσκει πολιτικώς φορτισμένα.

Με τη σειρά: Η δάφνη θυμίζει τον δήμαρχο Δάφνης, τον αγωνιστή Χρ. Μιχαλόπουλο που ήταν τότε υπόδικος για τα γεγονότα που προηγήθηκαν της έκρηξης του Γοργοπόταμου τον Σεπτέμβριο του 1964 (μια ανεξιχνίαστη θαρρώ ιστορία)· η μυρτιά το ομώνυμο τραγούδι του Θεοδωράκη, η γαριφαλιά τον υπουργό Γαρουφαλιά που ακόμα δεν είχε αποστατήσει, η κερασιά τον Λαμπράκη που είχε γεννηθεί στην Κερασίτσα Αρκαδίας. Ο φοίνικας θυμίζει την Κατοχή (κάποια οργάνωση, ίσως δοσιλόγων ήταν αυτή, αλλά δεν θυμάμαι και δεν έχω χρόνο να ψάξω· όποιος συμβάλει, θα του χρωστώ χάρη). Οι κίτρινοι πρέπει να είναι οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές (Μακρής-Θεοδώρου κτλ.), ενώ οι μανδαρίνοι απλώς είναι υπαινιγμός για τη γραφειοκρατία της δημόσιας διοίκησης.

Δεν έχω ξεδιαλύνει τον υπαινιγμό σε καλάμια, πέστροφες και Βοϊδομάτη (Αώο) ποταμό, ζητώ τα συλλογικά φώτα σας. Το καπνικό ζήτημα ήταν σε έξαρση και ο βουλευτής Σερρών της ΕΔΑ Εφραιμίδης πρωτοστατούσε σε διαδηλώσεις καπνοπαραγωγών. Τα «πέραν των συνόρων» είναι υπαινιγμός για το «παραπέτασμα» μάλλον, ίσως μάλιστα εκεί να παραπέμπει και η αναφορά (της μαμάς Ελλάδας) στο ότι το πράσον «ευδοκιμεί πλησίον των Καυκάσων».

Οπότε, η μόνη λύση «κοπριά στους βασιλικούς»! Το σύνθημα αυτό δεν ξέρω αν ήταν συχνό τότε, αλλά ακούστηκε αρκετά πριν από το δημοψήφισμα του 1974.

Να προσεχτεί παρακαλώ ο θαυμάσιος στίχος: Μπανάνες, μπάμιες, ανανάς και άλλων κωνοφόρων», όπως και η μαθήτρια με τις μαύρες κάλτσες που ποτίζει στο φόντο. Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, θαρρώ, είχε καταγγείλει στη Βουλή τις Λαμπράκισσες με τις μαύρες κάλτσες που ξελογιάζουν στρατιώτες και είχε μείνει ιστορικό. Θα άξιζε να φέρω κι άλλο υλικό για το θέμα αυτό, αν κάποιος έχει ας το εισφέρει.

38 Σχόλια προς “Αι δυσκολίαι της δενδροφυτεύσεως (Μποστ)”

  1. Όπως τότε έτσι και σήμερα τα ίδια γίνονται…
    Α ΡΕ ΑΘΑΝΑΤΗ (Γ)ΕΛΛΑΣ!

  2. doctor said

    Ως ακτιβιστής λάτρης της φύσης και ως συχνάκις δεντροφυτεύων θα εντόπιζα τη δυσκολία όχι στη δεντροφύτευση (είναι το πιο εύκολο πράγμα) αλλά στις μετά από αυτήν ενέργειες: περιποίηση των δενδρυλίων, πότισμα, κλάδεμα, υποστήριξή τους με πασάλους, καθάρισμα από χόρτα κ.λπ.
    Δυστυχώς ο Σκάι προβάλει τις δεντροφυτεύσεις αλλά μετά από αυτές κάνει ελάχιστα πράγματα. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι το έργο του δεν είναι σημαντικό, το αντίθετο μάλιστα. Αξίζουν συγχαρητήρια σε τέτοιες ενέργειες αν και πέρα από φανφάρες και εντυπωσιασμούς υπάρχει και η ορθολογική δράση, όπως αυτή εδώ:
    http://dasamarisos.blogspot.com/2010/01/blog-post_20.html

    doctor

    Υ.Γ. Ζητώ συγνώμη για την μερική εκτροπή του θέματος από τον οικοδεσπότη!

  3. Η κριτική στις δραστηριότητες των Λαμπράκηδων για την πολιτική φόρτιση προερχόταν από το εσωτερικό της ΕΔΑ;

  4. Φυσικέ, από μια άποψη μακάρι να γίνονταν τα ίδια! Από τους Λαμπράκηδες πέσαμε στον Σκάι, και από την ΕΔΑ του ’65 σε …θου Κύριε.

  5. sarant said

    Δύτη, όχι, από την ΕΡΕ και την κυβέρνηση προερχόταν -αλλά δεν αποκλείω η ΔΝΛ κάποιες φορές να ήθελε να αποφύγει συμβολισμούς, γιαυτό λέω και ότι ίσως είναι σε ένα βαθμό και υπόγεια κριτική. Σκέτη εικασία, δεν τα έζησα από πρώτο χέρι.

  6. Μαρία said

    Πανελλήνιος Ένωσις Θυμάτων Γερμανικής Κατοχής «0 ΦΟΙΝΙΞ»: Α’ περίοδος
    Πανελλήνια Ένωση Θυμάτων Γερμανικής Κατοχής «Ο Φοίνιξ»
    Μαυροματαίων 12, Αθήνα
    Τηλ. 210 8821698

    Όλο στο κακό το μυαλό σου!

  7. Μαρία said

    εφ. Μακεδονία, 18/2/1965 Οι πουτάνες μαθήτριες Λαμπράκισσες
    http://tinyurl.com/ybskdjf
    και 17/2/1965
    Κανελλόπουλος: Και το σεξουαλικόν κίνητρον χρησιμοποιείται δια την διάβρωσιν των μαθητών
    http://tinyurl.com/y8awd74

    (Μη νομίσεις οτι κουράστηκα στο ψάξιμο. Τα είχα στο αρχείο μου.)

  8. Ευτυχώς που υπάρχει και αυτό το θαυματουργό αρχείο! Τις μαύρες κάλτσες δεν βλέπω, το έχω ακούσει κι εγώ ότι τόπε, ωστόσο.

  9. Μαρία said

    Και ποιος δε τις άκουσε τις κάλτσες.
    http://tinyurl.com/yehfsyv

  10. Μαρία said

    Όπως βλέπεις Δύτη, δε πρόκειται για καταγγελία Παναγιωτάκη, αλλά για δημοσιογραφική φαντασία.
    http://tinyurl.com/yzjwbk6

  11. Αγγελος said

    θυμάμαι το χρονογράφημα του Ψαθά όπου κορόιδευε τις φαιδρότητες περί σεξουαλικού κινήτρου και έβαζε τη λαμπράκισσα να δείχνει στον εθνικόφρονα νέο … τον ερυθρό παράδεισο, και συνέχιζε:
    «Κι εσείς πού τα ξέρετε, κε Κανελλόπουλε; κοιτάζατε από την κλειδαρότρυπα;»
    Αναρωτιέται κανείς διαβάζοντάς τα σήμερα, «μα είναι δυνατόν σοβαροί άνθρωποι να λέγαν τέτοια πράματα» κλπ. Τώρα θεωρούμε ίσως δεδομένο ότι οι πολιτικοί μας ΔΕΝ είναι σοβαροί άνθρωποι, κι ας μή λένε τέτοια!
    Διαβάζοντας πάντως και τα άλλα άρθρα των εφημερίδων της εποχής – που δεν είναι δα και τόσο μακρυνή – μόνο νοσταλγία δεν ένιωσα. Διάβολε, με όλα τα στραβά μας έχουμε κάνει ΜΕΓΑΛΗ πρόοδο από τότε!

  12. Γλυκόπικρο το κοίταγμα σε παλιές εφημερίδες, και ήταν πολύ ωραία τα παράπλευρα στις αναρτήσεις της Μαρίας: Σινεμά, δηλώσεις, δρομολόγια, «Σύλλογος Νέων Επιστημόνων», η ΜΑΧΗ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΝΙΑΣ (προς στιγμήν νόμισα πως οι Αμερικάνοι επιτέθηκαν στο μπουζούκι για να προωθήσουν το ροκ), και οι αιώνιοι 1-1 στη Λεωφόρο…plus ça change…και η ζωή συνεχίζεται…

  13. Ο Φοίνικας (το μυθικό πουλί και όχι το δέντρο) ήταν άρχικά ένα από τα σύμβολα της Φιλικής Εταιρείας και εν συνεχεία της Επανάστασης του ΄21. Ομοίως έτσι ονομάστηκε το πρώτο νόμισμα του ελληνικού κράτους. Κατόπιν, σαν σύμβολο,περιέπεσε σε αχρησία ως την Κατοχή. Το χρησιμοποίησε η πρώτη κατοχική κυβέρνηση του Τσολάκογλου, ως εθνόσημο στα πηλίκια των χωροφυλάκων, κατόπιν όμως έγινε το επίσημο σύμβολο της ΠΕΕΑ (Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης), δηλαδή της Κυβέρνησης του Βουνού. Αν επισκεφθείτε το Μουσείο της ΠΕΕΑ στη Βιβιανη, θα το διαπιστώσετε.
    Αναφορικά με το σχόλιο 12, για τη σοβαρότητα του Παναγιωτάκη Κανελλόπουλου (ο οποίος είχε χαρακτηρίσει τη Μακρόνησο «Νέον Παρθενώνα»), υπεθυμίζω τη φράση του Ελευθερίου Βενιζέλου: «ο Παναγιωτάκης, που δε θα γίνει ποτέ Παναγιώτης»

  14. Μαρία said

    Ακόμη ένα παράπλευρο, το κούρεμα του λαμπράκη Ντεντιδάκη, πάλι στη Σαλονίκη.
    http://tinyurl.com/ydn6caa

  15. gerasimos said

    @ Δημ. Γερμιώτης: Όπως αντιλαμβάνονται και μόνοι τους όσοι γνώρισαν ή γνωρίζουν έστω και ελάχιστα το έργο και την προσωπικότητα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου (την προσωπικότητά του όπως αναδύεται, επί παραδείγματι, μέσα από το Ημερολόγιο Κατοχής του) τα περί ‘νέων Παρθενώνων’ δεν ήταν παρά κακίες που εκτοξεύτηκαν εναντίον του από κάποιους μικρόψυχους, όπως δυστυχώς συνήθως συμβαίνει στην Ελλάδα σε κάθε άνθρωπο που θα χαλάσει την ‘πιάτσα’ της μετριότητας στον χώρο όπου κινείται – είτε πρόκειται για την πολιτική είτε οπουδήποτε αλλού. Και πιο συγκεκριμένα, ο ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ο οποίος τότε (το 1949) βρισκόταν εξόριστος στη Μακρόνησο, σε σχετική τηλεοπτική συνέντευξή του – που παραθέτει η ιδιαιτέρα του Κανελλόπουλου στο βιβλίο της Η ζωή με τον Πρόεδρο: κοντά στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, στη σελ. 225 – εξηγεί ότι, απαντώντας στα αγγλικά σε σχετική ερώτηση ξένων κυρίως δημοσιογράφων, είχε πει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος: ‘Η Ελλάς, η οποία άλλοτε έδωσε στην ανθρωπότητα τον Παρθενώνα και την Αγία Σοφία… βρέθηκε τώρα στην τραγική θέση, τέκνα της να έχουν λάβει τα όπλα εναντίον της…’. Αυτή η δήλωση νομίζω ότι μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη και τις πολιτικοκοινωνικές συνθήκες της εποχής, τα Δεκεμβριανά και τον Εμφύλιο, αλλά όχι και να παρερμηνευτεί κατά τον χυδαίο τρόπο που έκτοτε παρερμηνεύτηκε.

  16. Ε εντάξει τώρα, τόπε δεν τόπε ήταν υπουργός Στρατιωτικών επί Μακρονήσου, αν δεν απατώμαι, και άρα για ό,τι συνέβαινε εκεί είχε την πλήρη πολιτική ευθύνη, ή κάνω λάθος;
    Επίσης οι δηλώσεις στη Βουλή για τις Λαμπράκισσες δεν δείχνουν και πολύ σοβαρό άνθρωπο, θα έλεγα. Μου θυμίζει τον πολυπαινεμένο Γεώργιο Ράλλη, που είχε βρει τον υποκινητή των πανεπιστημιακών καταλήψεων του ’79 στο πρόσωπο του Λουκιανού Κηλαηδόνη. Τον οποίο, νομίζω, αποκαλούσε «Κελαηδόνη». Μαρία, παραπομπή;

  17. gerasimos said

    Βεβαίως και είχε την πλήρη πολιτική ευθύνη, παρότι η Μακρόνησος πρωτολειτούργησε ως στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1947, ενώ ο Κανελλόπουλος ανέλαβε το 1949. Αλλά εκτός από την αναμφισβήτητη πολιτική ευθύνη για τη διατήρηση της Μακρονήσου, ο Κανελλόπουλος έχει συγγράψει και μια Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος καθώς και πλήθος άλλων έργων, τα οποία αναρωτιέμαι αν έτυχε ποτέ να ξεφυλίσσουν, έστω, οι θιγόμενοι από την υποτιθέμενη δήλωσή του περί ‘νέων Παρθενώνων’. Διότι είναι κρίμα ένας άνθρωπος με το ήθος και την πνευματική καλλιέργεια του Κανελλόπουλου, σε μια χώρα της οποίας οι πολιτικοί δε φημίζονται ούτε για το ήθος ούτε για την καλλιέργειά τους, να έχει μείνει όχι για τίποτα άλλο, αλλά για μια φράση που ούτε καν είπε.

  18. Δεν αμφισβητώ ούτε το ήθος ούτε την καλλιέργεια του Π.Κ., και προφανώς οι σημερινοί πολιτικοί φαντάζουν μικροκομματάρχες όσον αφορά τη μόρφωση κλπ. Ωστόσο, οι πολιτικοί κρίνονται εκ του αποτελέσματος: δεν βλέπω γιατί θα έπρεπε να μείνει στην ιστορία ως πολιτικός ο Π.Κ. Όπως και ο άλλος ογκόλιθος της συντηρητικής φιλοσοφίας στην Ελλάδα, ο Τσάτσος, εδώ που τα λέμε. Σαν τον Κασπάροφ, καλύτερα να τον θυμόμαστε ως σκακιστή παρά για τα υπόλοιπα.

  19. gerasimos said

    Συμφωνώ ότι ο Κανελλόπουλος δεν έκανε για πολιτικός και ατύχησε στην επιλογή του αυτή. Αλλά επειδή είδα παραπάνω να κρίνεται και γενικότερα για τη σοβαρότητά του, θεώρησα καλό να παρέμβω. Κατά τα άλλα, ο καθένας κρίνει ανάλογα με το τι βλέπει ή μπορεί να δει. Oπότε, I rest my case.

  20. ΘηταΚαππα said

    Όσοι δεν έζησαν την εποχή ας είναι κάπως επιφυλακτικοί σε κρίσεις και συμπεράσματα. Υπάρχει και η διαφημιστική δουλειά του Μποστ στον Ταχυδρόμο, για τις ακτοπλοϊκές γραμμές Νομικού, Ρενώ Ντοφίν, Πλαστικά χρώματα Φλόου-κοτ, πολωνέζικα κατεψυγμένα κοτόπουλα κλπ. Δεν έχουν πολιτικά υπονοούμενα αλλά είναι ξεκαρδιστικές και ευρηματικότατες, μαθήματα για τους σημερινούς διαφημιστές. Θα άξιζε να δημοσιεύονται σποραδικά.

  21. «Αριβερντέρτσι Ρόμα, γκουντ-μπάι Φλόου-κοτ, ψιθύρισεν η Σάρα η σύζυγος του Λωτ».

    Για το πρώτο, πάω πάσο και αφήνω χώρο στους παλιότερους. 🙂

  22. sarant said

    Πάντως, ο Κανελλόπουλος είχε πει σίγουρα και το Ζάλογγο («Δεν αντέχομεν αλλά δεν μειώνομεν τας δαπάνας… Εμείς έχομεν Ζάλογγα εις την ιστορίαν μας»)

    Βλ. https://sarantakos.wordpress.com/2009/03/13/grammpost/

    Μαρία ευχαριστώ για τα παράπλευρα. Για τον Ντεντιδάκη, έχω να βάλω κάτι, ενκαιρώ.

  23. Abravanel said

    Το διάβασα τις προάλλες σ’ενα ιστολόγιο αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς που – παραθέτω οπότε straight from the horse’s mouth:

    Γύρισαν την πλάτη τους στη φιέστα της δενδροφύτευσης
    […]
    Την ίδια στιγμή, κλιμάκιο από την Επιτροπή του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών σε Μεσόγεια και Λαυρεωτική, τη Νομαρχιακή Αγωνιστική Συνεργασία Ανατολικής Αττικής (ΝΑΣ) μαζί με τη Δημοτική Αγωνιστική Συνεργασία Μαραθώνα (ΔΑΣ) και τη Δημοτική Αγωνιστική Κίνηση Νέας Μάκρης (ΔΑΚ) παραβρέθηκε στο χώρο της συγκέντρωσης, μοιράζοντας ανακοινώσεις που καλούσαν μαθητές και καθηγητές, αλλά και πολίτες του Μαραθώνα να μη γίνουν όργανα της αμερικανικής προπαγάνδας και των ΜΚΟ.

  24. «gerasimos είπε ……. η Μακρόνησος πρωτολειτούργησε ως στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1947…….»

    Η Μακρόνησος λειτούργησε για ένα και πλέον χρόνο ως υποχρεωτικό λοιμοκαθαρτήριο προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής ( Ποντίων κατά κύριο λόγο ) την περίοδο 1922-1923 . “Φιλοξενήθηκαν” δεκάδες χιλιάδες προσφύγων κάτω από απάνθρωπες και τραγικές συνθήκες με αποτέλεσμα πάρα πολλοί να αφήσουν εκεί την τελευταία τους ανάσα.

    Δυστυχώς το θέμα αυτό αποσιπωπήθηκε πλήρως στη συνέχεια, και από αριστερούς ιστορικούς, παρότι ο Ρίτσος το αποτύπωσε εξαιρετικά:

    “..Κι η Παναγιά του Πόντου
    φλωροκαπνισμένη απ’ το σούρουπο
    να σεργιανάει ξυπόλυτη στην αμμουδιά
    συγυρίζοντας τα σπίτια των μικρών ψαριών
    καρφώνοντας μ’ ένα θαλασσινό σταυρό τη φεγγαρίσια της πλεξούδα..”

    (Γιάννης Ρίτσος -Πέτρινος χρόνος-Τα Μακρονησιώτικα)

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2010/02/02/makronisi/

    Μ-π

  25. Alfred E. Newman said

    Προσπάθησα να αποφύγω σχολιασμό για τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, αλλά πρέπει να καταθέσω 2-3 στοιχεία τα οποία υπογραμμίζουν το γεγονός ότι ενώ ήταν από τους σημαντικότερους πνευματικούς ανθρώπους του περασμένου αιώνα (γεν. 1902) ως πολιτικός δεν ήταν και η καλύτερη επιλογή.

    Πρώτα σχετικά με το θέμα της Μακρονήσου. Διαβάζω το επιτραπέζιο ημερολόγιο του 1950 του Β΄Τάγματος Μακρονήσου, του γνωστού και ως ΒΕΤΟ:
    «Στη Μακρόνησο αναγεννάται η Ελλάς ωραιοτέρα στην ψυχή των Ελλήνων»»Είμαι υπερήφανος που σας αντίκρυσα άνδρες του Β! Τάγματος Σκαπανέων. Σας συγχαίρω και σας υπόσχομαι να μείνω ψυχικά πάντα κοντά σας»Π. Κανελλόπουλος (υπουργός Στρατιωτικών).
    Στο ίδιο επίσης «Εδώ είναι η Ελλάδα» Μαρίκα Κοτοπούλη.
    Επίσης «Η Μακρόνησος μακραίνει και πλαταίνει. Σε λίγο θα σκεπάσει όλην την Ελλάδα». Κ. Τσάτσος (υπουργός Παιδείας).
    Λέτε να μη τα είχαν πει;

    Τώρα για τη στάθμιση της πολιτικής ικανότητας του ΠΚ αρκεί να εξετάσουμε τη στάση του στη Μέση Ανατολή και του Απριλίου του 1967 με την συμφωνία του με τον Γ. Παπανδρέου την οποία κράτησαν μυστική με τα γνωστά αποτελέσματα. Και το τρίτο που έχω προσωπική γνώση. Τον Ιούλιο του 1974 ήταν υπαίτιος τελικά που ήρθε πίσω ο Κωνσταντίνος Καραμανλής γιατί δεν μπορούσε να πει στον Γκιζίκη ότι ότι ως τελευταίος νόμιμος Πρωθυπουργός της χώρας θα ανελάμβανε αμέσως την ηγεσία μόλις είχε καταρεύσει η Χούντα.

  26. Alfred E. Newman said

    @21
    Δύτη
    Ίσως έχει δει και μια διαφήμιση που είναι εν μέρει επίκαιρη σήμερα λόγω Γερμανίας:

    Βάφενζη γκουτ πιλότ;
    Γιαβόλ μάιν οφιτσήρ! Έξτρα πρίμα φλόου κοτ!
    Και ο κυρίως τίτλος:
    ΟΛΟΣ Ο ΚΟΖΜΟΣ ΧΡΙΣΥΜΟΠΗΟΙ ΤΑ ΦΛΟΟΥ – ΚΟΤ. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΛΟΥΦΤ ΒΑΦΕ!

  27. Μαρία said

    >Η Μακρόνησος λειτούργησε για ένα και πλέον χρόνο ως υποχρεωτικό λοιμοκαθαρτήριο προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής ( Ποντίων κατά κύριο λόγο ) την περίοδο 1922-1923 .

    Εκτενής αναφορά γίνεται στο βιβλίο του Μπρους Κλαρκ, Δυο φορές ξένος,σ.174-176. Την περίθαλψη των προσφύγων ανέλαβε μια οργάνωση που είχε ιδρυθεί απο γιατρίνες το 1911 στη Ν. Υόρκη. Η Λαβτζόι, που επέζησε ενώ ο Έλληνας βοηθός της Πόμπουρας πέθανε απο τύφο, μας άφησε και απομνημονεύματα.

  28. Μαρία said

    Αν τα στερνά τιμούν τα πρώτα, ας αναφέρουμε οτι το 1982 ο Κανελλόπουλος ήταν ο μόνος που υπερψήφισε το νομοσχέδιο για την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης, μένοντας έξω απ’ τη στρούγκα Αβέρωφ που μάζεψε τα πρόβατα και αποχώρησε απ’ τη βουλή.

  29. Alfred E. Newman said

    @28
    Αυτό Μαρία επιβεβαιώνει απλώς το ανεπίληπτο ήθος του ΠΚ το οποίο δεν νομίζω ότι έχει αμφισβητήσει κανείς και οπωσδήποτε όχι εγώ.

  30. gerasimos said

    @ Πόντος και Αριστερά: μιλούσα για αντιφρονούντες κατά την περίοδο του Εμφυλίου όταν αναφέρθηκα στη Μακρόνησο ως στρατόπεδο συγκέντρωσης και στο πότε πρωτολειτούργησε.

  31. nikos10 said

    Έχω την εντύπωση ότι ο Μποστ, κάνοντας λόγο για τους «κίτρινους», αναφέρεται στο περίφημο «Σχέδιο Περικλής», που είχε αποκαλύψει ο Γ. Παπανδρέου ένα μήνα πριν στη Βουλή. Σε αυτό «κίτρινοι» χαρακτηρίζονταν οι δημοκρατικοί πολίτες (κατά κύριο λόγο οι οπαδοί της Ένωσης Κέντρου), ενώ «κόκκινοι» οι αριστεροί.
    Επίσης, ίσως οι «μανδαρίνοι» σχετίζονται με την Κίνα, που, ως χώρα κομμουνιστική, ανήκε στις τάξεις του εχθρού.

  32. sarant said

    Νίκο10, κατά πάσα πιθανότητα έχεις δίκιο για τους κίτρινους, ίσως και για τους μανδαρίνους, σε ευχαριστώ πολύ!

    Αλφρέδο, ευχαριστώ και για τη διαφήμιση και για τα άλλα.

    Μαρία, ναι, αυτή η αξιοπρεπής στάση έσωσε την υστεροφημία του Κανελλόπουλου.

  33. Στέλλα Μαρκαντωνάτου said

    Δεν είμαι τακτική στο μπλογκ σας, και ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

    Τελικά, από ό,τι φαίνεται οι δενδροφυτεύσεις, όταν δεν γίνονται από τον ΣΚΑΙ, είναι εκδηλώσεις αντίστασης σε κάτι. Οι κάτοικοι των Εξαρχείων που (δενδρο)-φύτεψαν στη Ναυαρίνου είναι κακοί αναρχικοί σύμφωνα με το δήμαρχο της Αθήνας [το λέω με τη καρδιά μου ότι το πάρκο εξελίσσεται σε μνημείο της πόλης φτειαγμένο από τα χέρια δημιουργικών νέων ανθρώπων]. Οι κάτοικοι της περιοχής Φιλοπάππου (σε αυτούς ανήκω και εγώ) διώκονται από το Υπουργείο Πολιτισμού διότι φύτεψαν στο λόφο [όσοι αγαπάτε τη Βόλτα — με Β κεφαλαίο — ελάτε στο λόφο, και σίγουρα θα τα δείτε και τα 300 δικά μας φυτά, τα λιπαίνουμε, τα σκάβουμε, τα ποτίζουμε τα σκληρά καλοκαίρια κουβαλώντας το νερό στη πλάτη γιατί ο Δήμος Αθηναίων έχει αφήσει το σύστημα ποτίσματος πρακτικά να διαλυθεί]. Βίλλα Δρακόπουλου, Ελαιώνας, Ζωγράφου, Ποικίλο Όρος, Παράδεισος Αμαρουσίου είναι μερικές από τις περιοχές της καϋμένης Αττικής που συμπολίτες ανώνυμοι, χωρίς ταυτότητα κομματική ή άλλη, χωρίς πολιτικές ή άλλες φιλοδοξίες, φύτεψαν και συντηρούν δεκάδες φυτά για το καλό της ψυχής τους.

    Πρόσφατα, μάλιστα, έμαθα τον όρο guerilla gardening (http://www.athensnews.gr/articles/13372/10/01/2010/24642 )(«ανταρτοκηπουρική» ας πούμε) και τρόμαξα. Τέτοιες είναι οι μέρες μας που το να συντηρείς πρωτοβουλιακά δυο φασκόμηλα σε εγκαταλειμένο δημόσιο χώρο είναι πράξη αντίστασης. Από αυτήν την άποψη λίγο έχουμε αλλάξει από την εποχή με τις μαύρες κάλτσες….ως προς την επιβίωση της ψυχής εννοώ.

    Ευχαριστίες για τη φιλοξενία, και στο Νίκο Σαραντάκο προσωπικά.

    Στέλλα Μαρκαντωνάτου

    ΥΟΝ. Να μη θεωρηθεί ότι έχω κάτι με τις δενδροφυτεύσεις του ΣΚΑΙ. Προς Θεού.

  34. sarant said

    Καλημέρα Στέλλα

    Ανταρτοκηπουρική λοιπόν, αφού ο Δήμος με άλλα ασχολείται, μπράβο!

  35. στρατής said

    Σχόλιο για τον «Νέο Παρθενώνα».
    Μέχρι σήμερα η φράση (παρόλο που σε όλες σχεδόν τις μαρτυρίες Μακρονησιωτών, γραπτές και προφορικές, θεωρείται απολύτως δεδομένη), δεν έχει εντοπιστεί στον Τύπο της εποχής ή οπουδήποτε αλλού.
    Είναι πιθανόν λοιπόν να μην ειπώθηκε ποτέ. Ωστόσο, ακόμα και αν συνέβη έτσι, η ρήση αποδίδει με απόλυτη πιστότητα τον γενικό θαυμασμό που εκφράζει για τη Μακρόνησο η πολιτική, θρησκευτική πνευματική, στρατιωτική ηγεσία του τόπου, αλλά και ο ίδιος ο Π. Κανελλόπουλος.
    Γνωρίζουμε άλλωστε δηλώσεις του Κανελλόπουλου ισοδύναμες: «η ιστορία θα γράψει πως η στροφή της παγκοσμίου καταστάσεως άρχισε εδώ στη Μακρόνησο», η «Μακρόνησος «είναι σύμβολον του αιώνος μας» ή «η Μακρόνησος έχει συμβολική και τιμητική σημασία για το έθνος» (από τον «Σκαπανέα» και τα Πρακτικά της Βουλής, αν θέλετε σας δίνω και συγκεκριμένες παραπομπές).
    Μας φαίνεται ασύλληπτο σήμερα, και όμως το 1947-1949 οι πάντες (δεξιοί, κεντρώοι, φιλελεύθεροι, διανοούμενοι πλην κομμουνιστών και «συνοδοιπόρων») διαγκωνίζονται σε δηλώσεις θαυμασμού για το «θαύμα» της Μακρονήσου. Είναι χαρακτηριστικό ότι και ο Π. Κανελλόπουλος αρνείται τη ρήση περί «Ν. Π.» μόνο το 1980, όταν δηλαδή και οι συγκυρίες και ο ίδιος έχουν αλλάξει πολύ
    Με δυο λόγια θα έλεγα ότι η ρήση περί «Νέου Παρθενώνα» είναι ίσως ανακριβής κατά γράμμα, ακριβής όμως στο πνεύμα
    Καλό βράδυ
    Στρ. Μπουλαλάκης

  36. sarant said

    Στρατή Μπ. σε ευχαριστώ πολύ, είναι σχεδόν βέβαιο πώς έτσι που τα λες είναι. Ίσως γράψω κάτι εν καιρώ.

  37. ΠΑΤΗΡ said

    1. Ο χειμαρώδης Μπόστ έγραφε πάρα πολλά και υπονοούσε περισσότερα! Γιά τους μανδαρίνους έχει γράψει πολλές φορές, θα στις συγκεντρώσω και θα διευκρινίσω (και γιά μένα ακόμη) τί εννοούσε. Κάτι θυμάμαι γιά τους κίτρινους, αλλά αυτή την στιγμή δεν είμαι σίγουρος, θα το ψάξω. Ο Καύκασος δεν μου θυμίζει τίποτα, θα ρωτήσω όμως την ανηψιά του αν θυμάται κάτι. Τα περί λαμπάκηδων και λαμπρακισσών είναι έτσι όπως τα γράφουν οι συνομιλητές σου στο blog (και ακόμη χειρότερα !!!) Οι διαφημισεις του (υπάρχει ειδική έκδοση με όλες σχεδόν (ή τις κυριότερες) φοβερό, αν δεν το έχεις να στο φωτοτυπίσω), οι περισσότερες ήταν ΚΑΙ πολιτικές «τί λες βρε θηρίον, μία και είκοσι των εισιτηρίων, έλα Χριστέ και μη χειρότερα, δεν παίρνω μιά ντωφίν να μου στοιχίζει και φθηνότερα…» (ήταν η εποχή που τα εισητήρια από 1 έγιναν 1,20). Εχουμε να πούμε πολλά γιά τον Μπόστ, θέλει ψάξιμο στα γεγονότα της εποχής. 2. γιά τον «Παναγιωτάκη» υπάρχουν δεκάδες σκίτσα κυρίως του Φωκίωνα Δημητριάδη που τον εμφανίζουν -όχι αδίκως- μικρό παιδάκι, προφανώς λόγω του αδύνατου, ευμετάβλητου αλλά και προσκολημένου στην παράταξή του με αποτέλεσμα να έχει κάνει και να έχει πεί πολλά ως υπουργός στρατιωτικών στον εμφύλιο και την μετεμφυλιακή περίοδο, όπως το γνωστότατο «στρατηγέ μας, ιδού ο στρατός σας» (το είπε στον Βαν Φλήτ, ουσιαστικά επικεφαλής των κυβερνητικών δυνάμεων στον εμφύλιο, και μάλιστα το είπε αρκετά χρόνια μετά όταν ο Βαν Φλήτ είχε ξανάρθει περαστικός στην Ελλάδα ως …εμπορικός αντιπρόσωπος κάποιας εταιρείας ως ιδιώτης!!!!!) Το συμβάν έχει σχολιαστεί και από τον Μπόστ (θα το άφηνε;!!!). ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΒΑΛΕΣ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΓΥΡΙΣΕΣ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ, ΘΑ ΣΤΑ ΜΑΖΕΨΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ και τα λέμε!

  38. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο. Θα σας στείλω μήνυμα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: