Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πετάει, πετάει ο αστακός;

Posted by sarant στο 16 Απριλίου, 2010


Επειδή ξέρουν πως ασχολούμαι, πολλοί φίλοι μού στέλνουν μαργαριτάρια που τα ψαρεύουν στις εφημερίδες ή στο Διαδίκτυο. Έτσι και το σημερινό, που μου το έστειλε μια καλή φίλη που την ξέρω καλά και εκτός Διαδικτύου (ενώ με άλλους μπορεί να έχω ηλαλληλογραφία επί χρόνια και να μην έχουμε συναντηθεί). Το μαργαριτάρι ψαρεύτηκε στο πασχαλινό φύλλο του Βήματος και αφορά ένα άγνωστο είδος αστακών, που υπήρχαν στη βιβλική εποχή στην Αιθιοπία, που πετάνε ή τέλος πάντων βγαίνουν από το νερό και παίρνουν το δρόμο και σουλατσάρουν με άνεση σε κατοικημένες περιοχές.

Πρόκειται για άρθρο που προσπαθεί να εξηγήσει επιστημονικά τις δέκα πληγές του Φαράω. Από μακριά φωνάζει ότι πρόκειται για (όχι καλή) μετάφραση, όμως στο πλαίσιο της δεοντολογίας το υπογράφει φαρδιά-πλατιά ο κ. Θωμάς Λαϊνάς, χωρίς να αναφέρει, προφανώς για να μη μας κουράσει, τις πηγές του. Να σημειωθεί ότι δεν είναι απλό δημοσιογραφικό άρθρο, αλλά δημοσιεύεται στις σελίδες της επιστήμης -παναπεί, δικαιούμαστε να έχουμε κομμάτι μεγαλύτερες απαιτήσεις.

Εκεί λοιπόν διαβάζουμε: Στη διάρκεια της θύελλας η θερμοκρασία, συνδυαζόμενη με ένα επικείμενο χαμηλό βαρομετρικό, δημιούργησε όχι μόνο χαλάζι αλλά και μια καταιγίδα με αστραπές που στους αρχαίους Αιγυπτίους φάνηκε σαν φωτιά από τον ουρανό. Ο άνεμος που ακολούθησε αποπροσανατόλισε τον πληθυσμό των αστακών της Αιθιοπίας και τους οδήγησε μέσα στις αστικές περιοχές. Ο συνδυασμός του χαλαζιού και των περιττωμάτων των αστακών παρήγαγε μυκοτοξίνες.

Πρόκειται για μια προσπάθεια επιστημονικής εξήγησης της όγδοης πληγής. Φυσικά, όσοι θυμόμαστε τα θρησκευτικά του σχολείου, ξέρουμε ότι δεν ήταν… αποπροσανατολισμένοι αστακοί που αφάνισαν την Αίγυπτο αλλά ακρίδες. Στη μετάφραση, κάποιος μπέρδεψε το lobster (αστακός) με το locust (ακρίδα). Να σημειωθεί πάντως ότι η μετάφραση έγινε με χριστιανικό τρόπο, δηλαδή με πιστή τήρηση της εντολής να μη γνωρίζει η δεξιά σου τι ποιεί η αριστερά σου. Πιο κάτω, εκεί που γίνεται επιγραμματική υπενθύμιση των δέκα πληγών, οι ακρίδες παίρνουν τη θέση που δικαιούνται: Σκοτείνιασε η γη της Αιγύπτου από τα σμήνη των ακρίδων τα οποία κατέφαγαν τη βλάστηση και τους καρπούς που είχαν απομείνει από την πληγή του χαλαζιού.

Το θέμα θα τελείωνε εδώ, όμως είναι βαθύτερο. Όπως μου υπέδειξε και η φίλη μου, όσο κι αν δεν φαίνεται, ο αστακός και η ακρίδα στα αγγλικά είναι ετυμολογικώς ξαδερφάκια, παναπεί προέρχονται από την ίδια ρίζα. Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, στα λατινικά αστακός και ακρίδα, όσο κι αν αυτό φαίνεται περίεργο, δηλώνονται με την ίδια λέξη, locusta. Αυτή η ταύτιση κληρονομήθηκε στις νεότερες λατινογενείς και όχι μόνο γλώσσες. Στα γαλλικά, η ακρίδα είναι locuste, κατευθείαν από τη λατινική λέξη, ενώ ένα είδος αστακού λέγεται langouste. Χειρότερα είναι τα πράγματα στα ισπανικά, όπου οι αστακοί (όλων των ειδών) λέγονται langosta, όπως ακριβώς και οι ακρίδες. Για να λυθεί η σύγχυση, προσδιορίζουν τη λέξη, π.χ. langosta de mar, της θάλασσας, αν και φαντάζομαι πως αν ζητήσετε σκέτο langosta στο εστιατόριο μάλλον δεν θα σας φέρουν ακρίδες. Στα αγγλικά, το locusta έγινε loppestre μέσα από μια περίεργη και ελαφρώς σκοτεινή παραφθορά, και τελικά έδωσε lobster.

Εδώ πρέπει να κάνω μια διευκρίνιση: πιο πάνω είπα πως οι Γάλλοι λένε langouste ένα είδος αστακού. Πράγματι, έτσι λένε τον αστακό χωρίς δαγκάνες. Τον αστακό με τις δαγκάνες, τον λένε homard. Στην Ελλάδα, και τα δυο είδη τα λέμε αστακούς, αλλά αν χρειαστεί διευκρίνιση τον αστακό με τις δαγκάνες (homard) τον λέμε «αστακοκαραβίδα» ενώ τον αστακό χωρίς δαγκάνες, που είναι άλλωστε και αυτός που είναι συχνότερος στα νερά μας, τον λέμε κυρίως αστακό, και επικουρικά «κωλοχτύπα» ή «παντόφλα» (αλλά βέβαια με τέτοια ονόματα δεν μπορείς να κάνεις καριέρα στη γαστρονομία: φανταστείτε, ξερωγώ, κωλοχτύπα θερμιδώρ, δεν λέει!)

Η αγγλική βικιπαίδεια, στο λήμμα Locust (ακρίδα) έχει πολλά ενδιαφέροντα για τη γλωσσική σύμπτωση ακρίδας-αστακού και τζιτζικιού, που δεν τα μεταφέρω εδώ. Η ελληνική γλώσσα, βέβαια, μια και είναι τέλεια και γλώσσα των θεών και πιο τρισχιλιετής απ’ όλες τις άλλες, δεν έχει τέτοια προβλήματα και λέει αλλιώς τον αστακό κι αλλιώς την ακρίδα. Ο αστακός ετυμολογείται από το οστούν (οστακός αρχικά, επειδή είναι σκληρός), ενώ η ακρίδα… δεν ξέρουμε με βεβαιότητα. Το ετυμολογικό του Σαντρέν τη συσχετίζει με το ρήμα κρίζω (τρίζω) από τον ήχο που βγάζει, ενώ το αρχικό άλφα ίσως να το πήρε από παρασυσχέτιση με τη λέξη άκρη, διότι οι αρχαίοι έλεγαν ότι πήρε το όνομά της επειδή τρώει τις άκριες από τα φυτά (τα άκρα εσθίουσα).

Και παρεμπιπτόντως, δεν είναι αληθινή η ιστοριούλα που ίσως σας είπε στο σχολείο ο δάσκαλος (τουλάχιστον εγώ εκεί την άκουσα, δεν ξέρω αν λέγεται ακόμα), ότι όταν διαβάζουμε πως ο Ιωάννης Πρόδρομος έτρωγε «ακρίδες και μέλι άγριον» εννοείται ότι έτρωγε τις άκρες από τα χορταράκια. Ακρίδες έτρωγε ο άγιος, οι οποίες άλλωστε ήταν καθιερωμένη τροφή στην περιοχή, και ακόμα τις τρώνε στη σημερινή Παλαιστίνη. Αν είχε μεταφραστή τον δημοσιογράφο του Βήματος ίσως να έτρωγε και αστακούς!

100 Σχόλια προς “Πετάει, πετάει ο αστακός;”

  1. Πρώτη φορὰ ἀκούω τὴν ἐκδοχὴ γιὰ τὶς ἄκριες ἀπὸ τὰ χορταράκια. Φυσικὰ κι ἀκρίδες ἔτρωγε.

    Ὁ ἀρνητὴς αὐτὸς τῆς Βίβλου πρέπει νἄχῃ μαῦρα μεσάνυχτα ἀπὸ ἀγροτικὰ πράματα γιὰ νὰ μὴ ξέρῃ τὸ τὶ εἶναι ἱκανὸ νὰ κάνῃ στὴν σοδειὰ ἕνα τεράστιο σμῆνος ἀκρίδων. μέχρι καὶ τραῖνο ἐκτροχιάζουν.

  2. Χαχα! Τις ακρίδες με μέλι τις έλεγε και ο θεολόγος που είχα στο γυμνάσιο αλλά και τότε δεν καταλάβαινα γρι! Αλλά κυκλοφορεί ακόμα, πχ
    http://www.christianity.gr/?module=article&art_id=2134
    http://www.pigizois.net/kiriakodromio/augoustinos/09_pro_foton.htm
    http://www.pmeletios.com/ar_meletios/agioi/ti_den_htan_o_ioannhs_o_baptisths.html
    http://anatash.pblogs.gr/2009/01/emeis-oi-hortatoi-analytes-gia-allh-mia-fora-analyoyme-thn-agiot.html

    κι άλλα πολλά.

    Προς τιμήν του, ο Ριζοσπάστης το διορθώνει:
    http://www2.rizospastis.gr/storyPlain.do?id=3782634

  3. Μὰ ὁ ῥιζοσπάστης ἔχει τὴν λάθος ἐκδοχή.

  4. Επίσης, βλέπω ότι υπάρχει και μια μετάφραση του Μέγα Ιεροεξεταστή του Θεόδωρου Δοστογιέφσκη(sic) όπου μιλάει για «ἀκρίδες κι ἄγρια χόρτα» (Κορνήλιε, στο αγαπημένο σου πολυτονικό)
    http://users.uoa.gr/~nektar/arts/prose/fyodor_dostoevsky_the_great_inquisitor.htm

  5. nickel said

    Μάστορα, δεν είχα ιδέα για τη σχέση locust και lobster. Να ‘σαι καλά.
    Ρίξε τώρα και μια γυροβολιά με κάραβο, καραβίδα, καράβι, σκαραβαίο.

  6. «Οι κότες σε ακτίνα 100 – 200 μ. από το σπίτι εψάχνανε για κανένα σποράκι, για κανένα σκουλικάκι, για καμιά ακρίδα. Τους χοίρους τους «δρομιάζαμε» στους κάμπους και στα φαράγγια όπου τον χειμώνα τρώγανε χόρτα ενώ το καλοκαίρι ψάχνανε για χοχλιούς και σκουλήκια»

    Κορνήλιε, εμφανέστατα ο συντάκτης με την ακρίδα εννοεί τα χόρτα.
    http://www.kandanos.eu/node/546

  7. sarant said

    Jago, οι πηγές που δίνεις αποκρούουν τις άκρες χόρτων και λένε (σωστά) ότι ο Ιωάννης έτρωγε έντομα. Ο Τσαπόγας στο λινκ από τον Ριζοσπάστη έχει μείνει σ’ αυτό που μου έλεγε κι εμένα ο δάσκαλός μου, ότι ακρίδες σήμαινε τάχα άκριες από χόρτα.

  8. Παιδιά μὴ τρελλαίνεστε. Στὸ 11ο κεφάλαιο τοῦ Λευϊτικοῦ ποὺ γίνεται ὁ διαχωρισμὸς βρωσίμων καὶ ἀκαθάρτων ζῴων οἱ ἀκρίδες ἐπιτρέπονται ὡς διατροφή, διότι λέγεται: «ἀλλὰ ταῦτα φάγεσθε ἀπὸ τῶν ἑρπετῶν τῶν πετεινῶν, ἃ πορεύεται ἐπὶ τέσσαρα, ἃ ἔχει σκέλη ἀνώτερα τῶν ποδῶν αὐτοῦ, πηδᾶν ἐν αὐτοῖς ἐπὶ τῆς γῆς». (Λε 11,21) ὁλοφάνερα ἐννοεῖ τὰ διάφορα εἴδη ἀκρίδων.

  9. sarant said

    Νίκελ, αυτό είναι το ωραίο, ότι ένα μεταφραστικό λάθος δίνει ευκαιρία για να πεις πέντε ωραία πράγματα. Η παραγγελιά σου είναι λιγάκι πιο δύσκολη, γιατί έχει κι άλλες άκριες, αλλά μπαίνει στα υπόψη 🙂

  10. Νικοκύρη, οι πηγές που έδωσα είναι προς επίρρωση της τελευταίας παραγράφου σου για το αν λέγεται ακόμα και σήμερα ότι ο Ιωάννης έτρωγε έντομα.

  11. Οι Χειμερινοί Κολυμβητές πάντως εννοούν τα χόρτα: αυτά που λεν ακρίδες / που ο Αϊ Γιάννης έτρωγε στην έρημο με ρίζες

  12. Μαρία said

    Κι εγώ δεν ήξερα οτι στα γαλλικά για την ακρίδα (criquet ή καταχρηστικά sauterelle) υπάρχει και η λέξη locuste.
    Ακρίδες βέβαια τρώει ο κόσμος και σήμερα. Ήξερα για την νοτιοανατολική Ασία, αλλά βρήκα ωραίες αφρικάνικες συνταγές (προτελευταία παράγραφος). Τι γαρίδα τι ακρίδα σουβλάκι!
    http://www.afrik.com/article8786.html

  13. Προφανώς η συνεργασία ΔΟΛ-NG βγάζει και «επιστημονικά» άρθρα

  14. Αγγελος said

    Κορνήλιε (1), δεν νομίζω ότι ο συντάκτης του άρθρου είναι «ἀρνητὴς τῆς Βίβλου». «ἀρνητὴς τῆς Βίβλου» είναι όποιος πιστεύει και διδάσκει ότι αυτά δεν έγιναν, ή τουλάχιστον όχι όλα μαζί (διότι βεβαίως εισβολές ακρίδων, καταστρεπτικές χαλαζοπτώσεις κλπ. έγιναν και γίνονται κατά καιρούς) και πάντως όχι για να εκβιαστεί ο Φαραώ ν’αφήσει τους Ισραηλίτες να φύγουν. Ο συντάκτης ανήκει μάλλον σ’εκείνους που πιστεύουν (αν βέβαια ξέρει τι πιστεύει) ότι όταν ο Θεός θαυματουργεί, ενεργεί κατά το δυνατόν μέσω της φύσης, προκαλώντας ή αξιοποιώντας συμπτώσεις γεγονότων κατά τα άλλα φυσικών· τις θαυματουργικές θεραπείες των λεπρών λ.χ. θα τις εξηγούσε με διέγερση (θεία βουλήσει βεβαίως) του ανοσοποιητικού τους συστήματος ώστε να καταπολεμήσει αστραπιαία το μικρόβιο, και όχι με θαυματουργική εξαφάνιση των μυκοβακτηρίων από τον οργανισμό τους. – Θα έλεγα κάπως ωμά ότι αυτοί θέλουν να τά ‘χουν καλά και με το Χριστό και με το Διάβολο, ή τουλάχιστον και με την Ορθοδοξία (που θεωρεί ιστορικά γεγονότα τα όσα θαυμαστά αφηγείται η Βίβλος) και με το Διαφωτισμό (που τα θεωρεί μύθους), και μάλλον καταγέλαστοι γίνονται. Φυσικά, η εξήγηση ενός μύθου μπορεί θαυμάσια να έγκειται σ’ένα σπάνιο ιστορικό γεγονός· η βιβλική περιγραφή των περιστάσεων της παράδοσης του Νόμου στο Σινά λ.χ. σαφώς θυμίζει έκρηξη ηφαιστείου, αλλά θα ήταν καωμικό ν ισχυριστούμε ότι ο Μωυσής όντως ανέβηκε στο Σινά σε καιρό έκρηξης!

  15. Ἄγγελε, τὸ νὰ καταστραφῇ ἡ ἐθνικὴ παραγωγὴ τῶν προϊστορικῶν Αἰγυπτίων ἀπὸ ἀκρίδες δὲν εἶναι καὶ κανένα γεγονὸς ποὺ χρειάζεται πίστι στὸν Θεὸ γιὰ νὰ ἐξηγηθῇ. Ἡ ἐκδοχὴ μὲ τοὺς ἀστακοὺς εἶναι πολὺ πιὸ ἀπίθανη!

  16. Αγγελος said

    Τωόντι. Αν έλεγε σταλήθεια τέτοιο πράμα (με αστακούς) η Βίβλος, εκεί θα ταίριαζε το περίφημο Credo, quia aburdum!

  17. ξέχασες τὸ s, absurdum! 🙂

  18. Πάντως τὸ γνωστὸ ἀνέκδοτο μὲ τὸν ῥιζοσπάτη καὶ τὸν γάιδαρο ποὺ πετάει ἀποδεικνύεται διαχρονικώτατο!

  19. Ξέχασες το «σ» του Ριζοσπάστη, αφερεμένε!
    «Ε, τι πετάει… Δυό δρασκελιές πάει και ξαναπέφτει κάτω.»
    Ώστε αστακομακαρονάδες περιδρόμιαζε ο Αγιάννης ο Βαπτιστής στην έρημο…

  20. ppan said

    Πολυ διασκεδαστικη ανάρτηση, κεφια εχει ο οικοδεσπότης!

  21. Να πω και γω μια σαχλαμάρα: στα τουρκικά ο αστακός είναι ιstakoz. Πλάκα δεν έχει;

  22. Μαρία said

    Και ιstavroz ο σταυρός 🙂

  23. gbaloglou said

    παῖς πρὸ τοῦ τείχους ἀκρίδας ἐθήρευε. πολλὰς δὲ συλ-
    λαβὼν ὡς ἐθεάσατο σκορπίον, νομίσας ἀκρίδα εἶναι, κοι-
    λάνας τὴν χεῖρα οἷός τε ἦν καταφέρειν αὐτοῦ. καὶ ὃς τὸ
    κέντρον ἐπάρας εἶπεν· „εἴθε γὰρ τοῦτο ποιήσαις, ἵνα καὶ
    ἃς συνείληφας ἀκρίδας ἀποβάλῃς

    Αν στα χρόνια του Αισώπου μπορούσε κάποιος να εκλάβει σκορπιό για ακρίδα, γιατί όχι και αστακό (ή έστω καραβίδα) για ακρίδα λίγους αιώνες αργότερα;

    [Ο ίδιος μύθος μας δίνει σημαντική μαρτυρία για την κατανάλωση ακρίδων από τους αρχαίους ημών προγόνους* — φαίνεται μάλιστα ότι τις έριχναν στο καζάνι ζωντανές**, όπως κάποιοι πιο τυχεροί τους αστακούς στις μέρες μας 🙂 ]

    *αυτό δεν αποκλείει και την έννοια «ακρίδα» = «χορταρικό», καθώς στην Διήγηση των Τετραπόδων ακρίδες τρώει και η αλεπού:

    καί όταν εξαπορηθής, εσθίεις τας ακρίδας
    και κλέπτεις τα σταφύλια και τρώγεις τας σταπίδας

    [Είναι άραγε ικανή η αλεπού «να πιάνει ακρίδες στον αέρα»;]

    **ο Αισώπειος σκορπιός ζητάει από το παιδί να αφήσει τις ακρίδες που έπιασε ελεύθερες — για ποιόν άλλο λόγο να μην τις σκότωνε μόλις τις έπιανε;

  24. πρῶγιατὶ νὰ μὴ μπερδέψουν τοὺς ἀστακοὺς μὲ ἀκρίδες;

    πρῶτον στὸν μῦθο ἔχουμε παιδί. ἴσως ὄχι τυχαῖα. διευκολύνει τὸ λάθος του νὰ ἐκλάβῃ γιὰ ακρίδα τὸν σκορπιό. ἔπειτα ὁ ἀστακὸς εἶναι θαλλάσιο ζῷο, κανεὶς δὲν θὰ τὸν περίμενε στὴν ξηρά.

    τελοσπάντως ὡς ἀκρὶς στὴν Βίβλο ἐννοεῖται σαφῶς τὸ ἔντομο. ἔδωσα τὸ χωρίο Λε 11,21. ἀμέσως τὸ ἑπόμενο 11,22 ἀναφέρει ῥητῶς τὴν ἀκρίδα. ἡ θεωρία γιὰ τὰ χορταράκια εἶναι μᾶλλον πολιτιστικὸς εὐπρεπισμός, σὰν ἐκεῖνον μὲ τὸ κρασάκι ποὺ ζητοῦν τὰ παιδιά, καὶ ὁ Γιαννακόπουλος στὴν μετάφρασί του τὸ μεταμορφώνει σὲ νεράκι.

  25. sarant said

    Γιώργο Μπ. πολύ ενδιαφέροντα τα αισωπικά, αλλά γιατί αποκλείεις η αλεπού των τετραπόδων να έτρωγε έντομα όταν την έζωναν οι πείνες;

  26. Μαρία said

    Μπαλό, οτι έτρωγαν ακρίδες το ξέρουμε απ’ τον Αριστοφάνη. (Αχαρνής, 1115-18)
    Και τζιτζίκια έτρωγαν με προτίμηση στα θηλυκά με αυγά(χαβιάρι)(Αριστοτέλης,Περί τα ζώα ιστορίαι,556b7) Την παραπομπή στον Αριστ. απο Andrew Dalby,Σειρήνια δείπνα,ΠΕΚ 2000

  27. #24 παρόραμα: θαλάσσιο

  28. gbaloglou said

    #25:

    Γιατί, παρά την αλεπουδίσια πονηρία της, δεν την θεωρώ ικανή να πιάνει ακρίδες 🙂 [Κακώς μάλλον — βλέπε παρακάτω…]

    Η παρανόηση επιζεί και στον Θεσσαλονίκης Ευστάθιο (που όμως φαίνεται πως ξέρει τι παίζεται, γι’ αυτό και γράφει για *ευαγγελικές* ακρίδες):

    Καὶ οὕτω μὲν ὁδηγοῦντος θεοῦ καὶ διὰ κοράκων οἱ τοῦ θεοῦ με-
    γάλοι τρέφονται· εἰ δέ τι τροφῆς οἴκοθεν ἐθέλουσι καὶ αὐτοὶ πορίζεσθαι,
    ὀλίγα τῆς γῆς μέλον αὐτοῖς (οὐ γὰρ παρενοχλοῦσιν αὐτῇ ζητοῦντες τρυ-
    φερὰν δίαιταν, ὅσα καὶ ἀπὸ μητρὸς οἱ γαλακτοτροφούμενοι), ἀλλὰ βοτα-
    νῶν δρεπόμενοι, ὅσαι αὐτόματοι φύονται, καὶ ἀκρίδων εὐαγγελικῶν καὶ
    ἀκροδρύων τῶν παρατυχόντων ἀφοσιοῦνται τὴν θεραπείαν τῆς φύσεως.

    Αλλά πάλι ο Ευστάθιος μας δίνει μαρτυρία για την κατανάλωση ακρίδων στο ζωικό βασίλειο, όπως και (παρα)ετυμολογία του «ακρίς»:

    Ἀκρὶς δὲ κατὰ τοὺς παλαιοὺς ἐτυμολογεῖται ἀπὸ τοῦ α ἐπιτατικοῦ καὶ
    τοῦ γράω, τὸ ἐσθίω, ἐξ οὗ καὶ γράστις ἡ ὑπὸ τῶν ζῴων χλωρὰ ἐσθιομένη, καὶ
    γραῦς, ἣν ὁ χρόνος μικροῦ καὶ κατέφαγεν, οἱονεὶ οὖν ἀγρὶς καὶ κατὰ τροπὴν
    ἀκρίς, ἡ πάνυ γράουσα, ὅ ἐστιν ἐσθίουσα. Αἴλιος δὲ Διονύσιος ἐν τῷ ῥητορικῷ (15)
    αὐτοῦ Λεξικῷ οὐκ ἐθέλει ὠνομάζεσθαι γράστιν ὅλως. φησὶ γάρ· κράστιν
    Ἀττικοὶ τὴν πόαν, γράστιν δὲ οὐδένες.

    [Ωραία πράγματα βλέπω εδώ — «γράω», «grass», «χόρτα», «χορταίνω»…]

  29. 5, Νίκελ, αρκετό υλικό για καραβίδες και γλωσσικά σε προηγούμενη ανάρτηση αυτού του ιστολόγιου.

  30. https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/10/loizospetalo/

  31. gbaloglou said

    #26:

    Και από τον άλλο Αριστοφάνη (τον γραμματικό), απ’ ότι βλέπω (TLG):

    Ὅτι τῶν εἰρημένων οὐ πολὺ διεστῶτές εἰσιν οἱ ἀκριδοφάγοι· τὸ
    ἔθνος βραχύτεροι μὲν τῶν λοιπῶν, ἰσχνοὶ δὲ τοῖς εἴδεσι, μέλανες δὲ
    ἐξαισίως. ὑπὸ δὲ τὴν ἐαρινὴν ἰσημερίαν, ὅτε λίβες παρ’ αὐτοῖς καὶ ζέφυροι
    πνέουσι παμμεγέθεις, ἀκρίδων πλῆθος ἀμύθητον ἐκ τῆς ἀνιστορήτου μετὰ
    τῶν ἀνέμων παραγίνεται χώρας, τῇ μὲν δυνάμει τῆς πτήσεως τῶν ὀρνίθων
    μικρὸν παραλλάττον, μακρὸν δὲ τῷ σώματι. ἀπὸ τούτων τῶν ζῴων τρέ-
    φονται πάντα τὸν χρόνον, ἄλλως τε τούτοις καὶ τεταριχευμένοις χρώμενοι.
    καπνῷ δὲ ταῦτα θηρῶσιν, ἐκ τοῦ ἀέρος ἐπὶ γῆν καταφέροντες

    [Axxx … πότε θα έλθουν εδώ στην Μακεδονία περισσότεροι Ασιάτες — πιο σκούροι από αυτούς που μνημονεύει ο ‘Μισίρκωφ’ — ν’ ανοίξουν εστιατόρια εξωτικά και να φάμε και μεις καμμιά γαρίδ… ε, ακρίδα ήθελα να πω;]

  32. 28, …κι εγώ είμαι χορτοφάγος: Τρώω μέχρι να χορτάσω.

  33. «…μαργαριτάρια που τα ψαρεύουν…»

    «Αλιείς μαργαριταριών», λοιπόν, και ο όρος ακακατεύει καθαρεύουσα με δημοτική – μήπως επειδή «Αλιείς μαργαριτών» θα μπέρδευε τον μαργαρίτη με την μαργαρίτα;

  34. Δεμέλ Ενεζάκ said

    Απολαυστικό το ποστ, πράγματι. Στα ισπανικά, της Ισπανίας τουλάχιστον, βολεύονται συχνά με το saltamontes για την ακρίδα, αυτό που πηδάει λόφους, και καθαρίζουνε. Όταν ζητάς langostino και όχι langosta στο εστιατόριο το τοπίο είναι λίγο θολό. Κατά κανόνα είναι μεγαλύτερο από γαρίδα και μικρότερο από αστακό, χωρίς όμως να είσαι σίγουρος. Μάλλον αναφέρεσαι σε μια οικογένεια θαλασσινών. Για να αποφύγουν το κίνδυνο να ξεδιαλύνει ποτέ το μπέρδεμα, έχουν ονομάσει και κάποια έντομα (παρόμοια της ακρίδας) με το ίδιο όνομα.

  35. SophiaΟικ said

    Ωραίο, πολύ μου αρέσουν οι αστακοί που πηδάνε σαν ακρίδες. Όταν τους βάζεις ζωντανούς στο καζάνι, σίγουρα.
    Βεβαίως εδω περα μπορέι να ζήσουμε τις δικες μας πληγές του Φαραώ, αν κατέβει η ηφαιστειακή σκόνη πιο κάτω. Δεν ξερω όμως αν θα βρέξει και αστακούς.
    ΠΑρεμπιπτόντως, εγώ ξέρω ότι όλοι οι αστακοί εχουν δαγκάνες, αστακοί χωρίς δαγκάνες; Οι καραβίδες;

  36. gbaloglou said

    #28 κλπ:

    Πάντως στην δημώδη Μεσαιωνική φαίνεται υπήρχε και η ‘χλωριδική’ ακρίδα: επειδή το παράδειγμα από την Διήγηση των Τετραπόδων είναι όντως αμφίσημο, κσταφεύγω — πριν με προλάβει ο άσπονδος φίλος Νικνίκ — στο δεύτερο ποίημα των Πτωχοπροδρομικών (στίχος 103):

    ακρίδας ου σιτεύομαι ουδ’ αγαπώ βοτάνας

    Βέβαια ούτε και αυτό είναι 100% ξεκάθαρο, ειδικά επειδή η άκρη του βότανου είναι τελικά μέρος του βότανου 🙂

  37. Μπουκανιέρος said

    Α, και με τα είδη των αστακών θα μπερδευτούμε… Εγώ ξέρω αστακούς μόνο τους αστακούς (με δαγκάνες), η κωλοχτύπα μού φαίνεται τελείως διαφορετικό ζούδι. Μάλιστα, μια φορά σε εστιατόριο που είδα κωλοχτύπες (στο ενυδρείο: φάτε μάτια δηλ.) που τις ονόμαζαν αστακούς, το θεώρησα φτηνή (όχι και τόσο…) απάτη. Από την άλλη, η αστακοκαραβίδα είναι, κατά τη γνώμη μου, άλλο, τρίτο είδος, κάπου ανάμεσα.
    Επίσως, έχω μείνει με την εντύπωση (πιθανώς λανθασμένη) ότι στην Καραϊβική ονομάζουν homard αυτό που στο Εξάγωνο ονομάζουν langouste.

    Τώρα, μου ήρθε η ιδέα να ρωτήσω τι ακριβώς είναι τα scampi, που συνηθίζονται τόσο στο UK – αλλ’ αν ψάξουμε το πώς εννοεί ο καθένας μας τη διαφορά γάμπαρας-γαρίδας και καραβίδας-σκουίλας και πάει λέγοντας, μάλλον θα μπερδευτούμε εντελώς.
    …Λίγο ακόμα και θα πεινάσω.

  38. Μπουκανιέρος said

    #17
    Το absurdum πώς το προφέρετε εσείς; Με σ, με ζ, ή μήπως με ψ;
    (αυτός ο πόνος είναι απ’ το άλλο νήμα)

  39. Μαρία said

    38 Εσύ;

  40. Μπουκανιέρος said

    Εε, ή με ζ (αμπζούρντουμ) ή, αν πάω να κάνω κράτι στο ζ, θα μου βγει με ψ (αψούρντουμ). Για να το πω ορθογραφικά, μου βγαίνει λιγάκι σα λόξιγκας (αμπ-σούρντουμ).
    Τώρα, για το πώς το έλεγε ο Κικέρωνας, δεν είμαι πολύ σίγουρος…

  41. SophiaΟικ said

    Περί scampi, από το ακόλουθο σάιτ:
    http://www.youngsseafood.co.uk/web/heritage.asp
    It was responsible for a number of notable seafood firsts, including the invention of scampi in 1956 and the marketing of the very first frozen prawns.

    Δεν είναι κάποιο συγκεκριμένο ειδος γαρίδας αλλα γενικό όνομα για τις γαρίδες με χυλό, για τηγάνισμα. Και μπορεί να μην είναι καν γαρίδες, αλλά ποικιλία θαλασσινών αλεσμενων και φτιαγμένων να μοιάζουν με γαρίδο-ειδή. Περίπου σαν το σουρίμι
    http://en.wikipedia.org/wiki/Surimi
    από το πιο πάνω:
    Foods made from surimi: artificial crab leg meat and shrimp

  42. nikosl said

    Η παρατήρηση που κάνει το άρθρο της wikipedia ότι η κοινή ονομασία των ειδών συνδέεται και με το ότι όλα ήταν πηγή τροφής είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Νομίζω ενισχύεται αν δούμε ότι χωρίς σύνδεση με τα λατινικά, και στα αραβικά ακρίδα και αστακός έχουν ίδια λέξη «τζαράντα», ρίζα τζ-ρ-ντ η οποία έχει να κάνει με την αποφλοίωση.

    Στα ισπανικά, τον αστακό τον έλεγα bogavante εκτός από langosta. Από ό,τι βλέπω τώρα bogavante είναι ένα συγκεκριμένο είδος. Και για να αυξηθούν τα ζώα, βλέπω στο λεξικό της Real Academia Española ότι αυτός ο bogavante προέρχεται από παραφθορά του lobagante το οποίο είναι από το ύστερο λατινικό lucopante, απόδοση του ελληνικού λυκοπάνθηρος, δηλαδή τσακάλι ή λύγκας (τι απ’τα δύο δεν έβγαλα άκρη). Επειδή λέει ομοιάζουν στην απειλητική εμφάνιση….

    Και κάτι τελευταίο ζωικό/άσχετο, αν είναι κανας Κοζανίτης τριγύρω, τις λίγες φορές που είχα πάει στο χωριό της μάνας μου, μου έκανε εντύπωση ότι αυτό που λέμε σαμιαμίδι (ή μολυντήρι άλλοι) εκεί το αποκαλούσαν σκορπιό, ενώ για το σκορπιό είχαν μια άλλη λέξη (νομίζω τελείωνε σε -ουρας) την οποια έχω ξεχάσει. Λέει σε κανέναν τίποτα αυτό;

    ΥΓ. Το ωραίο θα ήταν ο συντάκτης να είχε να αντιμετωπίσει τίποτα crabs

  43. 37,
    Μπουκάν στην Καραϊβική νομίζω έχουν και καραϊβίδες 🙂

  44. gbaloglou said

    Επίκαιρο ποίημα

  45. Voulagx said

    #44 Τελειο!! Κατι τετοια με πειθουν οτι το καλυτερο ψαρι ειναι το ζυγουρι!! :mrgreen:

  46. Immortalité said

    @38 & 40 Μπουκάν μ’ ένα ελαφρύ ζ ανάμεσα στο στο σ και στο ζ . Σαν να αρχίζει με σ και καταλήγει σε μια υποψία ζζζ. 🙂

    @45 καλό το ζυγούρι αλλά και καμιά συναγριδούλα στα κάρβουνα με σαλάτα και πατάτες τηγανιτές δεν έβλαψε ποτέ κανένα! 🙂

  47. #37 Καλά… στη Νότια Ελλάδα τρώνε πολλή γά(μ)παρη για γαρίδα. Το ίδιο, βέβαια, μου έχει συμβεί και στο Όσλο (με σου-λου), όπου κάτι κουβάδες με γάπαρη που κατεβάζαμε σ’ ένα ιστιοφόρο στο φιορδ shrimps τις ανεβάζανε, shrimps τις κατεβάζανε. Αλλά εκεί μπορεί να έφταιγε η ενδιάμεση (αγγλική) γλώσσα. Δεν κατάφερα να συγκρατήσω τη δική τους λέξη. Κι όταν ρωτούσα prawn?, οι περισσότεροι έλεγαν yes, shrimp, it’s the same…. Μπορεί να έφταιγε κι ένα κοκτέιλ που υπήρχε στον άλλο κουβά και σερβιριζόταν με την κουτάλα…

  48. αν δεν είναι κόπος, νικοκύρη κλείνεις το strong/bold στο ήτα της γάμπαρης…

  49. sarant said

    47: Έγινε, γιατί όμως μαύρισες το «η» της γάμπαρης; Το λένε και αλλιώς;

  50. Ο Μπουκάν στο 37 είχε γράψει γάμπαρα

  51. sarant said

    Δεμέλ, η αλήθεια είναι ότι και στα γαλλικά το βασικό όνομα της ακρίδας δεν είναι locuste, αλλά sauterelle, επειδή πηδάει. Ωστόσο, αν πιστέψω την αγγλική Βικιπαίδεια (στο λ. locust) κι εκεί υπήρχε σύγχυση παλιότερα, γιατί και τον αστακό τον λέγαν έτσι.

    Μπουκανιέρε, το αμπσούρντουμ μάλλον με μπζ. Το αψέντι με ψι 🙂

    Μιχάλη, ετυμολογικώς είσαι μέσα αν τρως χόρτα ώσπου να χορτάσεις.

    Νίκο Λ. πολύ ενδιαφέρον το αραβικό.

  52. gbaloglou said

    #28:

    (παρα)ετυμολογία της «ακρίδας» ναι, μαρτυρία για φάγωμα ακρίδων από άλλα ζώα όχι — παρενόησα στην βιασύνη μου τον μπάρμπα Στάθη 🙂

    #31:

    από άλλα γραφόμενα του Ευστάθιου συμπεραίνω ότι οι ακριδοφάγοι του Αριστοφάνη είναι οι Αιθίοπες

  53. Μαρία said

    >ότι οι ακριδοφάγοι του Αριστοφάνη είναι οι Αιθίοπες
    Του Αριστοφάνη όμως του κωμικού είναι οι Αθηναίοι 🙂

  54. http://www.bees.gr/blog/2007/11/blog-post.html

  55. sarant said

    Κορνήλιε, το γουστόζικο είναι ότι ο… λίκνος που δίνεις είναι ιστολόγιο μελισσοκόμου και ότι στο τέλος κάποιος βετεράνος προφανώς μελισσοκόμος δίνει την «αληθινή» εξήγηση, ότι ακρίδες = άκριες χόρτων.

  56. gbaloglou said

    «ἔπειτα ὁ ἀστακὸς εἶναι θαλλάσιο ζῷο, κανεὶς δὲν θὰ τὸν περίμενε στὴν ξηρά»

    Κάνε τότε μια έκπτωση από αστακό σε ποταμίσια ή λιμνίσια καραβίδα αν έχεις την καλοσύνη 🙂

  57. Μπουκανιέρος said

    #49-50
    Ε, ναι γάμπαρα. Αυτή την κάπαρη, τη γάπαρη που λες (χωρίς b), δεν την έχω ακούσει.
    Όσο για το η, καλά, εσείς λέτε και Σιμόνη και Βαλεντίνη. 🙂
    Τέλος πάντων,συμφωνούμε στον πληθυντικό γάμπαρες, ελπίζω.

    #51
    Α, ναι, υπάρχει και ο Ίψεν με τα ιψενικά του.

  58. #57 http://awurl.com/GzRomVP4g

    Χωρίς πληθυντικό το ξέρω: όπως το υλικό και το λογισμικό 😉

  59. Φαίδων said

    Δεν είναι πιο πιθανό το αρχικό κείμενο να μην ήταν στα αγγλικά αλλά σε κάποια άλλη λατινογενή γλώσσα που οι δύο έννοιες είναι με την ίδια ή (πιο) παρεμφερή λέξη, όπως π.χ. τα ισπανικά που αναφέρθηκαν;

  60. sarant said

    Φαίδωνα, εύλογη η ιδέα σου, αλλά δεν είναι πολύ πιθανό να μετέφραζε από τα ισπανικά ο δημοσιογράφος, και ο Στάζι βρήκε ότι υπάρχει και σχετικό ντοκιμαντέρ του BBC ή/και του National Geographic, οπότε είναι πιθανότερο το αγγλικό πρωτότυπο.

    Μπουκάν, δεν μπορώ να εξηγήσω το «γάμπαρα» αφού ιταλικά είναι gambaro (κι εμείς το πήραμε μάλλον από τον πληθυντικό, gamberi). Πάντως, είναι αντιδάνειο: κάμμαρος.

  61. Μπουκανιέρος said

    Ε, απ’ το gambaro (παλιότερη μορφή του gambero), με αλλαγή του γένους, φαντάζομαι.

  62. sarant said

    Το έγραψα ασαφώς, για να μην πω παραπλανητικά. Δεν μπορώ να εξηγήσω, εννοούσα, το καταληκτικό «α» στο κερκ. γάμπαρα (αν είναι έτσι), αφού δεν υπάρχει στο ιταλικό, δηλ. δεν είναι gambara.

  63. Immortalité said

    Πάντως και δω γάμπαρη τη λέμε…

  64. Μπουκανιέρος said

    Το «αν είναι έτσι» με εκνευρίζει λιγάκι.

    Κατανοώ ότι οι φιλόλογοι θέλουν τυπωμένες αυθεντίες, δίνω λοιπόν τόπο στην οργή και μπαίνω στον κόπο ν’ανοίξω το Χυτήρη. Αμέσως μετά το λήμμα «γαμιστής» (όπου και η παροιμία «Τον κακό τον γαμιστή και οι τρίχες τον μποδάνε»), βρίσκουμε το λήμμα «γάμπαρα = μεγάλη γαρίδα».

    Ελπίζω τώρα η μαρτυρία μου να έγινε αξιόπιστη.

  65. Μπουκανιέρος said

    Νομίζω ότι το -α είναι η «φυσιολογική» (η πιο συνηθισμένη δηλ.) κατάληξη στα θηλυκά (κι όχι μόνο στα κερκυραϊκά).

    Πάντως, εμείς λέμε και π.χ. βενζίνα (νομίζω το λένε και αλλού).
    Στην παιδική μου ηλικία, βενζίνα ήταν, κυρίως, το μηχανοκίνητο καΐκι. Αλλά κι αυτό νομίζω το λέγανε κι αλλού.

    Τώρα, αν τυχόν παραβιάζουμε κανένα Μέγα Νόμο της ετυμολογίας, ε, νομίζω ότι θα μπορέσω να τ’αντέξω.

  66. Μαρία said

    Θυμίζει το κάμαρη/κάμαρα.

  67. nikosl said

    #59,60: Ενας λόγος που με κάνει να θεωρώ αγγλικό το πρωτότυπο είναι ότι έχει αφήσει αμετάφραστο το Glanders, το οποίο επειδή είναι αρκετά κοινή μολυνση έχει ξεχωριστές λέξεις σε κάθε γλώσσα. Μάλη είδα ότι το λένε στα ελληνικά.

  68. Θανάσης Πρωτόπαπας said

    Saltamontes ήξερα και γω για τα ισπανικά.
    Αν και (στο Μεξικό τουλάχιστον) για να στις φέρουν στο εστιατόριο πρέπει να ζητήσεις chapulines.
    Υπάρχει κι ένα μεξικάνικο στου Γουδή που τις κάνει εισαγωγή. Λίγο πανιασμένες αλλά τι να κάνουμε.

  69. sarant said

    Για το εστιατόριο στο Γουδί, είναι το λινκ στο σχόλιο αρ. 54

  70. SophiaΟικ said

    69: Με αφορμήαυτό, να κανω μια συσταση στους θαμώνες όταν δίνουν ένα συνδεσμο να μπαίνουν στον κόπο να μας γράφουν και μια γραμμή για το τι είναι ώστε να αποφασίζουμε αν θέλουμε να παμε να το δούμε;
    Γνωστή μέθοδος σε όλους τους παλιους του διαδικτύου, από την πεοχή που ήταν χρονοβόρα η περιήγηση, αλλα χρησιμη και σήμερα,που δεν έχουμε χρόνο να κοιτάμε τα πάντα.

  71. gbaloglou said

    Σιγά σιγά θα μας στείλουν μέχρι το Μέξικο Σίτυ για να φάμε ακρίδες ταριχευμένες… (Αυτός ο Κορνήλιος παίρνει γερή προμήθεια μου φαίνεται…) Γιατί να μην ακούσουμε τον Αριστοφάνη (τον γραμματικό); Όταν τις δείτε να ίπτανται προς την εξοχική σας κατοικία … ανάψτε φωτιά, σηκώστε καπνό, και ολόφρεσκιες θα πέσουν στην αγκαλιά σας!

  72. #70, 69, πεοχή, τς τς τς! ἐγὼ πταίω τώρα;

  73. Μαρία said

    72 Εννοείται. Εγώ ούτε που το πρόσεξα.

  74. SophiaΟικ said

    Οταν θα βάλει ορθογράφο το γουορντπρες θα κάνω λιγότερα λάθη.

  75. Alfred E. Newman said

    @16 και 46

    Για να αποφεύγετε τα φωνητικά προβλήματα της λέξης absurdum μπορείτε να τσιτάρετε τη φράση όπως ακριβώς την έγραψε ο Τερτυλιανός: «certum est quia impossibile» και όχι τη παραφθορά της. 😆

  76. π2 said

    Οταν θα βάλει ορθογράφο το γουορντπρες θα κάνω λιγότερα λάθη.

    Εύκολο.

  77. #76 even καλύτερο

  78. Silent_Bob said

    Ενδιαφέρον αυτό με το langosta στα ισπανικά. Δεν είχα κάνει την σύνδεση με την ακρίδα.Μόνο στην Αποκάλυψη του Ιωάννη 9:1-12 το είχα πετύχει:
    1 El quinto ángel tocó su trompeta, y vi una estrella que había caído del cielo a la tierra,a y se le dio al ángel la llave del pozo del abismo.b 2 Abrió el pozo del abismo, y subió humo como de un gran horno, y el humo del pozo oscureció el sol y el aire.c 3 Del humo salieron langostas, que se extendieron por la tierra; y se les dio un poder semejante al poder de los alacranes. 4 Se les mandó que no hicieran daño a la hierba de la tierra, ni a ninguna cosa verde, ni a ningún árbol, sino solamente a quienes no llevaran el sello de Dios en la frente.d 5 Pero no se les permitió matar a la gente, sino tan solo causarle dolor durante cinco meses; y el dolor que causaban era como el de una picadura de alacrán.
    6 En aquellos días, la gente buscará la muerte y no la encontrará; desearán morir, pero la muerte se alejará de ellos.e
    7 Las langostas parecían caballos preparados para la guerra;f en la cabeza llevaban una especie de corona de oro, y su cara tenía apariencia humana. 8 Tenían cabello como de mujer, y sus dientes parecían de león.g 9 Sus cuerpos estaban protegidos con una especie de armadura de hierro, y el ruido de sus alas era como el de muchos carros tirados por caballos cuando entran en combate.h 10 Sus colas, armadas de aguijones, parecían de alacrán, y en ellas tenían poder para hacer daño a la gente durante cinco meses. 11 El jefe de las langostas, que es el ángel del abismo, se llama en hebreo Abadón y en griego Apolión.i
    12 Pasó el primer desastre, pero todavía faltan dos.j

    Και μιας και το ‘φερε η κουβέντα ορίστε και ένα σχετικό απόσπασμα από την τρομερή κωμωδία του José Luis Cuerda «Así en el Cielo como en la Tierra».

  79. sarant said

    Σιωπηλέ, ευχαριστούμε!

  80. gbaloglou said

    ΕΔΩ

  81. Πάντως υπάρχει κι ένα περιστατικό ή έστω μύθος, κατά τον οποίο κάποιος σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και ανεφώνησε «αστακοί».
    Λένε ότι ήταν ένας πλανόδιος ψαράς που περιφερόταν με τα κοφίνια του και κάποια στιγμή βλέπει σε κάποιο μπαλκόνι μια τροφαντή υπηρετριούλα με κοντή φουστίτσα να σκύβει…
    Και αναφώνησε ο ψαράς: «Ωχ, τα πόδια! Άστα ΄κεί! Και λαχταριστοί κολιοί!». Παιδικό, το ξέρω, αλλά μου άρεζε… 😳

  82. Immortalité said

    @ 65 Πάντως, εμείς λέμε και π.χ. βενζίνα (νομίζω το λένε και αλλού).
    Στην παιδική μου ηλικία, βενζίνα ήταν, κυρίως, το μηχανοκίνητο καΐκι. Αλλά κι αυτό νομίζω το λέγανε κι αλλού.

    Οχι μόνο το λένε κι αλλού Μπουκάν, το χουν κάνει και ποίημα 🙂

    Συγγνώμη που το έκοψα, έβαλα την αγαπημένη μου στροφή και την επίμαχη…

    Να ‘βγουν και να περπατήσουν
    σαν κορίτσια οι νεραντζιές
    Κι όλ’ οι άντρες ν’ αγαπήσουν
    μια και δυο και τρεις φορές

    Χάιντε χάιντε βρε παιδιά
    πάμε στην Αγια-Μαρίνα
    Πάμε στην Αγια-Μαρίνα
    με την όμορφη μπενζίνα.

  83. sarant said

    Το οποίο είναι του Ελύτη.

  84. Immortalité said

    @83 Και μελοποιήθηκε από το Λινο Κόκοτο, τραγουδήθηκε από το Βιολάρη και την Κουμιώτη και ήταν στο δίσκο «θαλασσινό Τριφύλλι» Αργότερα περιελήφθηκε στα «Ρω του Έρωτα»

    <a href=http://www.youtube.com/watch?v=l_hrg4o2J4M

  85. Μισιρλού... said

    Μιας και πιάσαμε τις μελοποιήσεις…
    @81

    Λένε ότι ήταν ένας πλανόδιος ψαράς που περιφερόταν με τα κοφίνια του και κάποια στιγμή βλέπει σε κάποιο μπαλκόνι μια τροφαντή υπηρετριούλα με κοντή φουστίτσα να σκύβει…
    Και αναφώνησε ο ψαράς: «Ωχ, τα πόδια! Άστα ΄κεί! Και λαχταριστοί κολιοί!».

    Που βεβαίως το έχει κάνει και τραγούδι ο Άκης Πάνου!
    (Με τον Μιχάλη Μενιδιάτη, το 1972)

    Ο ΨΑΡΑΣ

    Πέρναγε ο ψαράς ο φουκαράς
    κάτω απ’ το μπαλκόνι της κυράς
    είχε στο πανέρι πρώτο πράμα
    το καλύτερο της αγοράς.

    – Αχταπόδια! Αχταπόδια!
    – Αστακοί! Αστακοί!

    Όποτε κοιτάξει στο μπαλκόνι
    πωπω τι παθαίνει ο φτωχός
    γόπα και μαρίδα στο πανέρι
    αλλ’ αυτός φωνάζει συνεχώς :

    – Αχταπόδια! Αχταπόδια!
    – Αστακοί! Αστακοί!

    Έρχονται κυράδες, έρχονται κι οι γάτες
    ο ψαράς αλλού βουρλίζεται.
    Κάθεται η κυρία στο μπαλκόνι
    λιάζεται και δεν σκοτίζεται.

    – Αχ τα πόδια! Αχ τα πόδια!
    – Ας τα κει! Ας τα κει!

  86. Immortalité said

    <a href= «http://www.youtube.com/watch?v=l_hrg4o2J4M»> Το τραγουδάκι

  87. sarant said

    Ιμόρ, πήγα να σου σιάξω το λινκ καιτο έκανα χειρότερο 😦

  88. Immortalité said

    Το τραγουδάκι

  89. Immortalité said

    Yes!!!!! Πού θα πάει σε λίγο θα το παίζω στα δάχτυλα! 🙂

    Νίκο τα κατάφερα!!! :mrgreen:

  90. Μισιρλού... said

    Να και οι μουσικοί σχολιασμοί των κειμένων !!!

    Εδώ (το σπάνιο άκουσμα) Ο ΨΑΡΑΣ (ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ)

    &

    «Βενζίνα» λέει και ο Στράτος Παγιουμτζής, στο ωραίο χασάπικο (του 1946):

    Ο ΑΝΑΠΤΗΡΑΣ

    Αναπτήρας με φιτίλι
    είναι τα δικά σου χείλη
    σπίρτο είναι λες μονάχο
    τέτοιον αναπτήρα να ‘χω.
    Τσαφ και έπαιρνε φωτιά
    τσουφ και σπίθα στην καρδιά.

    Αναπτήρας με βενζίνα
    είσαι κούκλα μου τσαχπίνα

    σαν ανάβεις με γλυκαίνεις
    και μες την καρδιά μου μπαίνεις.
    Τσαφ και έπαιρνε φωτιά
    με την πρώτη την ματιά.

    Σαν την φλογερή ματιά σου
    που προδίδει την φωτιά σου
    βρε δεν έχει ξαναγίνει
    τέτοιο φλογερό καμίνι.
    Τσαφ και πήρε πυρκαγιά
    ήταν ατσίδα βρε παιδιά.

    Αναπτήρας με την πέτρα
    είσαι πονηρή και ψεύτρα
    είσαι στα ναζάκια μάνα
    και η σπίθα πάει διάνα.
    Τσαφ και έπαιρνε φωτιά
    τσουφ και κάηκε η καρδιά.

    ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ !!!

  91. sarant said

    Ιμόρ, φελισιτασιόν!

    Μισιρλού, είσαι θησαυρός, αυτά είναι σπάνια!

  92. γκρρρ. Ας σβηστούν 91, 93 και 94

    #86-89 Όταν κάνεις paste κείμενο από αλλού, το wordpress προσπαθεί να μετατρέψει το "κείμενο" σε “κείμενο”, αν δεν είναι ήδη τέτοιο στο πρωτότυπό σου. Η τιμή της ιδιότητας href στην ετικέτα <a …> πρέπει να δίνεται με τα πρώτα εισαγωγικά (ή με τα αντίστοιχα 'απλά').

  93. Immortalité said

    @ 95 Εντάξει Στάζυ που θα μου πάει κάποια στιγμή θα το καταφέρω με την πρώτη 🙂

  94. Σισέ said

    Αν θέλετε νέα για Αστακό βάλτε : http://www.astakos.co.uk

  95. gbaloglou said

    #90:

    Άλλο ένα φλογερό άσμα (και χωρίς απαισιόδοξο υστερόγραφο):

  96. sarant said

    Φλογερό και εκρηκτικό, πράγματι!

  97. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Τυχαῖα καὶ πολὺ ἑτεροχρονισμένα ἔπεσα πάνω στὸ ἄρθρο σας αὐτὸ. Γιὰ καθαρὰ ἐνημερωτικοὺς λὸγους καὶ ἐπειδὴ ὑπάρχει μιὰ σχετικὴ σύγχυση γιὰ τὰ ὀστρακὸδερμα τὰ ὁποῖα πραγματικὰ «πετοὺν στὰ ὕψη» (ἀπὸ πλευρᾶς τιμῶν) θὰ ἤθελα νὰ ξεκαθαρίσω λίγο τὰ πράματα.
    Τὸ εἰκονιζὸμενο εἶδος εἶναι ἀστακοκαραβίδα (Homarus gammarus) καὶ εἶναι σχετικὰ πιὸ σπάνιο ἀπὸ τὸν κοινὸ ἀστακὸ μὲ τὶς κεραῖες (Palinurus elephas) ποὺ εἶναι διαφορετικὸ εἶδος. Διαφορετικὸ εἶδος ἀπὸ τὰ δυὸ προηγούμενα εἶναι καὶ ἡ κωλοχτύπα (Scyllaridae) ποὺ εἶναι καὶ ἀρκετὰ πιὸ φτηνὴ.
    Περισσότερες πληροφορίες:http://www.hcg.gr/alieia/fishes/KARKINOEIDH/KARKINOEIDH_KAT.php

  98. Γς said

    Και το είχε πάει το σκασμένο στην ψαροταβέρνα για καμιά μαριδούλα κι αυτή παράγγειλε αστακο.
    Και τον καθάριζε:
    -Τάκη που έχει το [μπιπ] του ο αστακός;
    -Στον λογαριασμό!

  99. sarant said

    97 Ευχαριστώ για τις πληροφορίες, έρχεται και στην επιφάνεια ένα παλιό άρθρο που δεν θα το θυμούνται πολλοί.

  100. Βάγια said

    Ωραίο άρθρο! Πράγματι, υπάρχει πολύ μεγάλο μπέρδεμα με τα οστρακόδερμα: υπάρχουν πολλά είδη, αυτά τα είδη έχουν πιθανόν και ποικιλίες, μπορεί να υπάρχουν διαφορετικά ονόματα για το ίδιο είδος ή ίδιο όνομα για διαφορετικά είδη, καθώς μοιάζουν πολύ και δεν είναι εύκολο να ξεχωριστούν εκτός από τους ειδικούς και από τους ψαράδες. Πάντως, ο συσχετισμός τους με έντομα δεν είναι μόνο ετυμολογικός: στα γαλλικά, ένα είδος καβουριού με μακριά πόδια ονομάζεται «αράχνη της θάλασσας» (αν και η αράχνη δεν είναι ακριβώς έντομο).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: