Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα graffiti και ο graffit-άς (από τον Γ.Η.Χάρη)

Posted by sarant στο 17 Απριλίου, 2010


Αναδημοσιεύω εδώ το σημερινό άρθρο του Γιάννη Χάρη στα Νέα, φρέσκο μόλις βγήκε. Ο λόγος που το βάζω είναι ότι με ενδιαφέρει πολύ το θέμα και θα ήθελα τη γνώμη σας για την αιτία του φαινομένου αυτού, δηλαδή τι είναι αυτό, πέρα από τον σνομπισμό (ή μήπως snob-ισμό;), που μας σπρώχνει να γράφουμε στο λατινικό αλφάβητο λέξεις που έχουν μπει στη γλώσσα μας εδώ και δεκαετίες, π.χ. prim αντί πριμ (που είναι και λάθος, παρεμπιπτόντως, prime το γράφουν οι Γάλλοι απ΄όπου το πήραμε, prim στα αγγλικά θα πει άλλο πράμα!) και πολύ περισσότερο να γράφουμε (όσοι το γράφουν δηλαδή) τα τερατώδη υβρίδια του τύπου panelίστες, hitάκια, testάκια, αντί για πανελίστες, χιτάκια, τεστάκια.

Το σημερινό άρθρο του Γ.Χ. είναι το τρίτο μιας τριλογίας σημειωμάτων’ πρώτο ήταν μια ανασκόπηση της διαμάχης «σταζ ή στέιτζ», που μας είχε κι εμάς απασχολήσει. Όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο ΓΧ, αν κάποιος είχε κάνει τον κόπο να το γράψει στα ελληνικά, δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Το δεύτερο άρθρο της τριλογίας, του προπερασμένου Σαββάτου, εξετάζει αν πρέπει να γράφονται με λατινικό ή ελληνικό αλφάβητο τα κύρια ονόματα και καλύτερα να το διαβάσετε στο ιστολόγιό του και όχι στο σάιτ των Νέων, διότι έχει βάλει και προσθήκες. Το τρίτο άρθρο, το σημερινό, ξεκινάει από εκεί που καταλήγει το δεύτερο, ωστόσο διαβάζεται και αυτοτελώς. Έτσι κι αλλιώς, το πρώτο μισό αυτού του δεύτερου άρθρου συνεχίζει να μιλάει για την τάση να αφήνονται στο λατινικό αλφάβητο τα κύρια ονόματα, αλλά το δεύτερο μισό του σημερινού άρθρου είναι που μ’ ενδιαφέρει περισσότερο σήμερα, εκεί που επισημαίνει ο ΓΧ την τάση να λατινογράφονται λέξεις που είχαν προ πολλού ενσωματωθεί στη γλώσσα.

Η τάση για λατινογραφή δεν είναι άσχετη με την τάση να μην κλίνουν κάποιοι λέξεις και ονόματα που τα θεωρούν ξένα, έτσι: των παλτό, των τσίρκο, της Νικαράγουα, του Μεξικό, παρόλο που όλα αυτά παλιότερα κλίνονταν, επί δεκαετίες ή αιώνες μάλιστα. Είναι μια ιδιότυπη πισωδρόμηση, που γίνεται υποθέτω στο όνομα της καθαρότητας (τα ελληνικά με τα ελληνικά, τα ξένα με τα ξένα) και που λογική της συνέπεια (παράλογη, δηλαδή) είναι το testάκι. Και όπως λέει και ο Χάρης, ίσως να μην απέχει πολύ ο καιρός που θα γράφουμε porta και port-ιέρης. Όμως έγραψα πάρα πολλά, σταματάω και δίνω τον λόγο στον Γ.Χάρη. Μόνο μια παράκληση, προς όσους φίλους, νεότερους υποθέτω, συνηθίζουν να γράφουν test, hit, graffiti (αντί τεστ, χιτ, γκράφιτι), ίσως και hitάκι αντί χιτάκι: να μας πουν για ποιο λόγο βρίσκουν προτιμότερη αυτή τη γραφή.

Ντεπέστρ ή Ντεπέτρ, Νάιπουλ ή Ναϊπόλ ή Νάιπολ, μωρέ γράψ’ εκεί Depestre και Naipaul, σου λέει ο άλλος, να ’χεις το κεφάλι σου ήσυχο. Κι ακόμα: Λουλλύ ή Λυλλύ ή Λιλί,* άσε πια τον Βάργκας Γιόσα ή Λιόσα, τα μισά βιβλία Γιόσα, τα μισά Λιόσα.** Τι ανακούφιση, λοιπόν, κακά τα ψέματα, μ’ ένα Lully και Llosa.

Χμ, Llosa; Βλέπετε, μόλις φύγουμε απ’ την ψευτοασφάλεια των πιο οικείων μας αγγλογερμανικών, άντε κάπως και γαλλικών,*** το ξάφνιασμα είναι μεγάλο. Ε, χίλιες φορές το Λιόσα παρά αυτό το μυστηριώδες Llosa.

Αφιέρωσα ήδη δύο επιφυλλίδες στα λατινόγραπτα (α και β), επιχειρώντας να δείξω τον χαοτικό χαρακτήρα του θέματος, παρά τον ορατό κίνδυνο να οδηγηθεί εντέλει ο καταπτοημένος αναγνώστης στη γλυκιά θαλπωρή και την ασφάλεια του λατινικού αλφαβήτου.

Κι όμως, όσο βασανιστικό κι αν είναι αυτό το χάος για έναν μεταφραστή λ.χ., θα επιμείνω στην ανάγκη να γράφεται ελληνικά ένα ξένο όνομα. Δεν πρόκειται για καμία ηθική τάχα του επαγγέλματος, αυτοθυσία στην υπηρεσία του αναγνώστη κτλ. Ίσα ίσα: πιο πρακτικό και ωφελιμιστικό δεν θα μπορούσε να είναι. Γιατί, με τα πιο απλά μαθηματικά, όσο κι αν βασανίσει ένα όνομα έναν μεταφραστή, θα είναι πάντα ένα σε σχέση με τα εκατόν ένα που θα τον προβληματίσουν και τον ίδιο πια σαν αναγνώστη, τις εκατόν μία δηλαδή φορές που είναι κι ο ίδιος αναγνώστης σε σχέση με τη μία που είναι μεταφραστής.

Υπάρχει, είπαμε, και η ανάγκη του μελετητή να βρει το ξένο όνομα στη γλώσσα του, να αναζητήσει ενδεχομένως κάποιο του βιβλίο κτλ. Μα ούτε λόγος: σ’ ένα επιστημονικό ιδίως έργο, οι βιβλιογραφικές αναφορές, συγγραφέας, τίτλος κτλ., δίνονται πάντοτε στη γλώσσα τους. Και στο κείμενο μέσα, μπορεί την πρώτη φορά που απαντά ένα όνομα να δίνεται σε παρένθεση στη γλώσσα του –ενώ υπάρχει πάντα και το ευρετήριο, με τη διπλή γραφή, ελληνική και ξένη. Παίρνω στα χέρια μου την επιβλητική έκδοση του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης με τη Μίμηση του Άουερμπαχ: λατινικά στο εξώφυλλο, αλλά αμέσως μέσα ελληνικά. Διατρέχω το προλογικό κείμενο του Στάινερ: Τζανμπαττίστα Βίκο, Φόιερμπαχ, Χούμπολτ, Καρλ Φόσλερ, Λέο Σπίτσερ, Ε. Ρ. Κούρτιους και αναρίθμητοι άλλοι, όλοι ελληνικά. Στο τέλος, στο ευρετήριο, σε παρένθεση, η λατινική γραφή κάθε ονόματος. Κοιτάζω δύο τελευταίες εκδόσεις των πάντα φροντισμένων Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης: στο εξώφυλλο κιόλας, ελληνικά: Ετιέν Ζιλσόν, Το ον και η ουσία· Χανς Σλούγκα, Φρέγκε. Σαν πόσο υστερούν σε επιστημοσύνη αυτοί οι δύο μείζονες εκδοτικοί οίκοι;

Ενώ από την άλλη, γεμίζουν οι εφημερίδες μας, το λαϊκό αυτό από μιαν άποψη είδος, με λατινικά στοιχεία. Εδώ, σ’ εμάς π.χ., ολοσέλιδη θεατρική κριτική για το Sleuth! Το ίδιο και στη μαρκίζα του θεάτρου, σε πολλές στήλες θεαμάτων κ.α. Μια παράσταση με σπουδαίους ηθοποιούς, γνωστούς κι από την τηλεόραση, τον Κιμούλη και τον Μαρκουλάκη, που απευθύνεται και στο ευρύ κοινό –το οποίο δεν θα ξέρει όμως πώς λέγεται το έργο: Σλέτ, Σλόυτ, Σλόυθ; Δεν είναι δα και καμιά πολυσυνηθισμένη λέξη, ούτε προδίδει εύκολα την προφορά της: Σλουθ! Α, ώστε πρόκειται για την παλιά επιτυχία Χορν και Αλεξανδράκη, πιο παλιά με Διαμαντόπουλο και Μπάρκουλη, στον κινηματογράφο με Λώρενς Ολίβιε και Μάικλ Κέην, που, αν δεν ήταν ακριβώς επιτυχία, δεν ξέρω πόσοι θα ταύτιζαν τι.

Πρόσφατα πήγα στην εντυπωσιακή έκθεση Τσαρούχη στο Μουσείο Μπενάκη. Στον πάνω όροφο, μακέτες από σκηνικά, κουστούμια κτλ. Οι λεζάντες στα ελληνικά και στα αγγλικά. Όμως, και στην ελληνική λεζάντα το όνομα του συνθέτη λ.χ. είναι και πάλι στην ξένη γλώσσα: Bellini, Verdi! Αλλά ακόμα και τα ρωσικά, κι αυτά αγγλικά γραμμένα: Piotr Illich Tchaikovsky!

Δεν είδα την έκθεση με τα σκίτσα του Φελλίνι, κρατώ όμως στα χέρια μου τον υπέροχο κατάλογο: όλα ανεξαιρέτως τα ονόματα στα ξένα. Αλλά και τα πρόσωπα των ταινιών του; Διαβάζω και ανατριχιάζω, δυσκολεύομαι καταρχήν να αναγνωρίσω ταινίες και ήρωες των νεανικών μου χρόνων, την περιουσία μου όλη: Νύχτες της Cabiria; Άπαγε της βλασφημίας! Giulietta Masina η δική μου Τζουλιέττα Μασίνα, η σπαραχτική Τζελσομίνα στο μυθικό La Strada (όπως παιζόταν πάντα, και τώρα εμφανίζεται κατά αντίστροφη λογική: «Ο δρόμος»); Και Τζελσομίνα είναι η Gelsomina; Και ο Zampanò… Και Saraghina είναι η Σαραγκίνα που έτρεφε τις ερωτικές φαντασιώσεις των πιτσιρικάδων στο Οχτώμισι; Κι ενώ υπάρχουν και σκίτσα με λεζάντες όπως: «η Anna πλάτη…», «η Olimpia γυμνή…»

Πάω στο χρονολόγιο: «1920, ο Federico Fellini γεννιέται στο Rimini της Αδριατικής». Αλλά, αν έτσι το ζυμωμένο με τη νεοελληνική ιστορία Ρίμινι, πού θα σταθούνε πια οι Ριμινίτες;

Και καλά τα graffiti. O graffit-άς;

Ζυμωμένη με τη νεοελληνική ιστορία είναι κι η Βέρμαχτ. Τώρα σε σοβαρή καθημερινή εφημερίδα, σε σνομπίστικη, είν’ η αλήθεια, στήλη: Wehrmacht. Στην ίδια στήλη, το happy end, τα gadgets, το quiz, τα shocking. Δεν είναι η μόνη, κάθε άλλο.

Τελικά, όσο κατανοητή, οπωσδήποτε οικεία, και καμιά φορά, το ομολογώ, επιθυμητή μού είναι κι εμένα η ξενική γραφή των ονομάτων τόσο ακατανόητη, άσκοπη, α-νόητη βρίσκω την ξενική γραφή κοινών ιδίως λέξεων· και, εννοείται, όσο πιο κοινές, παλιές και περπατημένες, τόσο πιο ανόητη: «Ο Παυλόπουλος δεν θα τους δώσει το prim», «Embargo για ραδιοτηλεοπτικά μέσα», το prospectus, τα circo, τα bonuses (πληθυντικός του μπόνους!), το bazaar, το test, το studio, το scooter.

Υπάρχει παρακάτω; Όταν τα πάγκοινα ξενικά δίνουν παράγωγα, και πάλι επιμένουμε στην ξενική γραφή, σε πείσμα της ευδόκιμης ελληνοποίησης την οποία οι ίδιοι θελήσαμε: club-ίστικη ατμόσφαιρα, chic-άτος, panel-ίστες, τα hitάκια του Νικ Κέιβ, τα testάκια!

Είμαστε σίγουροι πως είμαστε μακριά από την porta και τον port-ιέρη;

Προσθήκη: Ο Γ. Χάρης αναδημοσίευσε το άρθρο και στο ιστολόγιό του όπου, όπως συνηθίζει, πρόσθεσε μερικά πολύ ζουμερά υστερόγραφα:

Υστερόγραφο-Σημειώσεις

* Ο Lully, Λουλλύ ή Λυλλύ ή Λιλί;
Με το εξίσου χαοτικό θέμα του τρόπου πλέον μεταγραφής, αν δηλαδή Λυλλύ ή απλογραφημένα Λιλί, έχω ασχοληθεί εκτενέστερα, βλ. Η γλώσσα, τα λάθη και τα πάθη, α΄ τόμ., σ. 54 κ.ε. (ή εδώ). Αν το ξανάπιανα σήμερα το θέμα, δεν ξέρω αν θα ’βγαζα άκρη: καταρχήν θα ήμουν, είμαι, περισσότερο σκεπτικός απέναντι στην αρχή της «αντιστρεψιμότητας» και την αποτελεσματικότητά της (ότι το Λυλλύ, εν προκειμένω, μας οδηγεί ασφαλέστερα πίσω στο Lully)· έπειτα, με τα χρόνια, βλέπω περίπου αναγκαστικό μονόδρομο την απλογράφηση, μ’ όλα της τα προβλήματα και τις τερατογενέσεις. Ωστόσο, πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό το «Λιλί» ενισχύει την εμμονή στα λατινόγραπτα. Και τότε οδηγούμαστε, περίπου αναπόφευκτα, στην Cabiria πρώτα, όπως είδαμε παρακάτω, έπειτα στην Olimpia και την Anna, κι από κει (ή μαζί) στο test, και μετά στο testάκι. Αδιέξοδο λοιπόν· για την ώρα, υπάρχει ακόμα η μέση οδός, με τις όσες ανακολουθίες της, γιατί όχι.

** Ο Llosa, Γιόσα ή Λιόσα;
Όλα τα μεγάλα λεξικά έδιναν και δίνουν πάντα σωστή προφορά το «Γιόσα», κατά καιρούς γράφτηκαν διάφορα σχετικά άρθρα, για την εμμονή, στα καθ’ ημάς, στο «Λιόσα», θυμάμαι (σωστά, ελπίζω) και ένα ενδιαφέρον άρθρο του Αρανίτση, κι όμως ποτέ δεν έτυχε να δω κάποιον αντίλογο, που να στηρίζει δηλαδή το «Λιόσα». Ωστόσο, δεν μπορεί, σκεφτόμουν, καθώς πλήθαιναν τα βιβλία με το «Λιόσα», κάποια εξήγηση θα υπάρχει –κι έμενα με την απορία. Μόνο τυχαία, σε κουβέντα με τον φίλο εκδότη Νίκο Γκιώνη, έμαθα το κοινό (;) μυστικό πως ναι μεν Γιόσα είναι η σωστή προφορά του Llosa, όμως ο ίδιος το θέλει «Λιόσα», σύμφωνα με δεν ξέρω ποια παλιά προφορά.

Ο Todorov είναι Τοντόροφ;
Ο Νίκος Γκιώνης πάλι έχει από πρώτο χέρι τη μαρτυρία πως ο Todorov δεν είναι «Τοντόροφ», όπως έχει επικρατήσει στα ελληνικά· ή Τόντοροφ, κατά τα βουλγαρικά, ή Τοντορόφ, κατά τα γαλλικά, που το προτιμά και ο ίδιος.

Ο Hobsbawm που δεν είναι Χομπσμπάουμ
Κι άλλο σχετικό: ο Hobsbawm, πασίγνωστος σήμερα, όχι όμως και πριν από λίγες δεκαετίες· Χομπσμπάουμ ειπώθηκε τότε, και έτσι και έμεινε, παρότι ο ίδιος λέει πως προφέρεται Χόμπσμπομ, το είπε εδώ και σ’ εμάς, ρητά, όταν επισκέφτηκε τη χώρα μας. Όμως η επιμονή στην ξενική γραφή (εννέα μεταφράσεις έργων του μέτρησα στο e-shop, σ’ όλα τα εξώφυλλα το όνομά του είναι γραμμένο με λατινικούς χαρακτήρες) μοιραία θα συντηρεί το «Χόμπσμπαουμ», στο οποίο επιμένουν σχεδόν οι πάντες, από άγνοια οι περισσότεροι, κάποιοι λίγοι, διόλου αθώα, για να υποδείξουν τη εβραϊκή καταγωγή του

*** Τα οικεία μας αγγλογερμανικά, άντε κάπως και γαλλικά
Αναφέρομαι σε οικεία αγγλογερμανικά, επειδή κάποια αγγλικά υποτίθεται πως όλοι γνωρίζουμε (αλλά πώς προφέρεται ένας Waugh που είδα συμπτωματικά τούτες τις μέρες;) και επίσης υποτίθεται ότι ξέρουμε πως στα γερμανικά διαβάζουμε ό,τι ακριβώς βλέπουμε (βάρδα να μη μας τύχουν τα Umlaut, οι τελίτσες σαν τα δικά μας διαλυτικά πάνω από ’να φωνήεν, ή τα παραπλανητικά ei, eu κτλ.). Αντίθετα, τα γαλλικά παραμένουν ερμητικά κλεισμένα: «εδώ στο Πορτ-ω-Πρινς» και κόντρα «Πορτ-ω-Πρινς» έλεγε το Πορτ-ω-Πρενς, τις μέρες του φοβερού σεισμού στην Αϊτή ο απεσταλμένος της ΝΕΤ.


276 Σχόλια προς “Τα graffiti και ο graffit-άς (από τον Γ.Η.Χάρη)”

  1. π2 said

    Να προσθέσουμε σ’ αυτά τα ολόσωστα και τον απόλυτο παραλογισμό των λατινοποιημένων μεταγραφών ονομάτων από γλώσσες που δεν γράφονται με λατινικούς χαρακτήρες. Από πού κι ως πού Dostoyevsky στα ελληνικά, χριστιανέ μου; Ούτε στο χωριό σου ούτε στο χωριό του τον έγραφαν έτσι.

  2. Προσωπικά δε νομίζω ότι το φαινόμενο έχει τόσο μεγάλο εύρος όσο υπονοεί ο Χάρης.
    Όσες φορές έχω δει τη λέξη πριμ, π.χ. στον αθλητικό τύπο που εμφανίζεται σχεδόν καθημερινά, είναι γραμμένη στα ελληνικά, όπως και το πριμοδοτώ.

    Το μόνο που θα μπορούσα να δω στην καθημερινή χρήση και ανήκει σε αυτόν τον κανόνα είναι η λέξη «σιντάκια» cdάκια, που στην γραπτή αγγλική μορφή του φαίνεται ότι μιλάμε για c.d. (compact disc) ενώ στην ελληνική η απεικόνιση είναι φωνητική και υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα παρανόησης.

  3. Ε, όχι και χιτάκια ο Nick Cave… 🙂 Πριν κάμποσα χρόνια, θαρρώ εποχές βινυλίου ακόμη, δισκογραφικές και ΑΕΠΙ (;) είχαν συμφωνήσει για πλήρη μεταγραφή -σωστός όρος;- ονομάτων και τίτλων κομματιών (των τρακ ή των tracks…) με ελληνικά γράμματα. Ευτυχώς λίγο μετά αγόραζα τα πάντα από cduniverse και cdnow (πριν ακόμη το αγοράσει το amazon).

  4. Νέος Τιπούκειτος said

    Αγαπητέ Νικοκύρη, ρίξε μια ματιά εδώ για να δεις πώς θα είναι η επόμενη γενιά γκρίκλις (Greeklish: the next generation, που θα έγραφε και η γράφουσα): http://drakouna.blogspot.com/2010/01/bonanza-cy.html

  5. SophiaΟικ said

    Πέστα Π2 (1).
    2:πιστέυω ότι είναι γενικευμενο το φαινόμενο,πολύ περισσοτερο απ’όσο ίσως καταλαβαίνει ο μεσος κατοικος Ελλάδας που έχει εθιστεί. Εγώ που βλέπω απο μακρυά έχω φρίξει πολλές φορές. Να, ήδη στο 3 ο Στασυμπ έχει γράψει σε τρεις σειρές τέσσερις λεξεις με λατνικά. Θα μου πείτε έιναι όλες ονόματα. Ναι, αλα κι η Κοκα- Κόλα όνομα είναι και παλιά τη γραφανε ελληνικά στα μπουκάλια. Θυμάμαι καποτε έιχαν κι εναν διαγωνισμό με το σήμα της κοκακόλας σε διαφορα αλφάβητα κι έπρεπε να βρεις σε ποιο αλφάβητο ήταν γραμμενο.

    Αλλα έχω δει και το φαινόμενο στο πρόγραμμα του μεγάρου μουσικής π.χ. να ειναι το μισό προγραμμα με όλα τα ονόματα στα αγγλικα, μέχρι και οι τίτλοι των εργων που δεν είχαν γράφτεί στην αγγλική γλώσσα, και στο άλλο μισό να είναι όλα γραμμένα με ελληνικούς χαρακτήρες. Κοινώς, δεν γνωρίζει η δεξιά τους τι ποιεί η αριστερά τους, ούτε φυσικά ε΄χουν ακούσειποτέ για διορθωτές.

    Αλλά εδώ νομίζω πολύ ενδεικτική των μυαλών που κουβαλάμε είναι η απάντηση που είχε δώσει σε σχετική ερώτησή μου ελληνας δημοσιογράφος επαγγελματίας, που τον ξέρει κι ο 40ακος. Η ερώτηση κι όλη η συζήτηση είχε γίνει στην παλιά καλή λίστα πριν καμιά δεκαπενταετία και σε γενικες γραμμες ήταν η εξής:
    Το Κλικ (και τα παραγωγά του), καλά κάνουν και τα γράφουν με λατινικούς χαρακτήρες τα μισά, γιατί αυτό είναι το δυναμικό και μοντέρνο στυλ και είναι σωστά ελληνικά και δεν είναι λαθος. Η Εστία που απευθύνεται σε άλλο κοινό ας τα γραψει όλα στα ελληνικά, κι αυτό σωστο είναι, αλλά για το κοινό της.

    Είχα ρωτησει τότε αν ειναι εξίσου αποδεκτό να αρχίσει ο λαιφσταιλατος τύπος να αλλάζει αυθαίρετα την ορθογραφία, ίσως κι από σελίδα σε σελίδα (ο κάθε αρθρογράφος διαφορετική άποψη, π.χ.). Απαντηση δε θυμάμαι να έιχα πάρει εκτός από επαναληψη ότι είναι θεμα κοινού και το νεανικό κοινό γουστάρει κατι τέτοια.

  6. Μιὰ ἀπὸ τὶς λίγες φορὲς ποὺ θὰ συμφωνήσω μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ κυρίου Χάρη. Πιστεύω πὼς τὸ ὅλο πρόβλημα ὀφείλεται στὴν ἀρχοντοχωριατιὰ κάποιων νὰ προφέρουν τὶς ξένες λέξεις καὶ τὰ ξένα ὀνόματα ποὺ βρίσκονται σὲ ἑλληνικὰ κείμενα μὲ τὴν προφορὰ τῆς γλώσσης καταγωγῆς τους, ἐν ᾦ ἡ φωνολογικὴ προσαρμογὴ στὰ ἑλληνικὰ θἄπρεπε νὰ νᾶναι δεδομένη. Ἐγὼ θὰ προχωροῦσα ἕνα βῆμα παραπέρα καὶ ἐκτὸς ἀπὸ μεταγραφὴ θὰ ζητοῦσα κι ἐξελληνισμό.

  7. SophiaΟικ said

    4: Τιπού, αυτά δεν είναι τα χειρότερα που εχω δει, κια το χειρότερο, τα εχω δει και σε σοβαρά έντυπα (υποτίθεται σοβαρά). Κάθε δευτερη λέξη αγγλική, χειρότερα κι παό τους μεταναστες του παλιού καιρού που στο κάτω κατω είχαν τη δικαιολογία της αγραμματοσύνης.

  8. SophiaΟικ said

    6: Κορνήλιε εννοείς δε σου αρέσει όπως λέει τα ρώσσικα ονόματα ο Κωστάλας;

  9. 8 🙂

  10. Συμφωνώ όσο δεν παίρνει με το 1ο σχόλιο. Τι τονε λες Mao Zedong, ρε παιδάκι μου, τον μακαρίτη; Πέστονα 毛泽东 να καταλάβουμε για ποιόν μιλάς….

  11. Καὶ τοὺς Ἄραβες πολλοὶ τοὺς γράφουν διὰ λατινικῶν χαρακτήρων. Ἔχει καταντήσει ἀηδία. Ἂν καὶ ὑποπτεύομαι ὅτι ξεπατικώνουν κείμενα ἀπὸ ἀγγλόφωνες πηγές, τὰ μεταφράζουν καὶ τὰ ὀνόματα τ’ ἀφήνουν ἔτσι εἴτε γιατὶ δὲν ξέρουν πῶς νὰ μεταγράψουν εἴτε γιατὶ δὲν ξέρουν κὰν σὲ ποιοὺς ἀναφέρονται. Ὄχι θὰ κάτσουν νὰ σκάσουν.

  12. Ἀκριβῶς ὅπως οἱ δυτικοὶ γραφεῖς ὅταν εὕρισκαν ἀπὸ καμιιὰ ἑλληνικὴ λέξι στὸ λατινικὸ κείμενο τὴν ἄφηναν ἔτσι στὰ ἑλληνικὰ μὲ ἑλληνικὰ γράμματα ποὺ ἀντέγραφαν χωρὶς νὰ ξέρουν τί ἀντιγράφουν. Graecum est non legitur κλπ.

  13. Θυμᾶμαι καὶ φοιτητικὴ κομματικὴ μπροσούρα ποὺ περιελάμβανε ὁδηγίες γιὰ τὴν συγγραφὴ ἐργασιῶν μὲ τὴν συμβουλὴ τὰ ξένα ὀνόματα νὰ γράφονται σὲ λατινικὸ ἀλφάβητο. Ἀπὸ τότε δὲν μοῦ ἄρεσε αὐτὴ ἡ πρακτική.
    Νομίζω ὅτι μιὰ ἄλλη αἰτία τοῦ φαινομένου εἶναι ἡ ἑξῆς: οἱ λαοὶ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης μοιράζονται τὸ ἴδιο ἀλφάβητο, τὸ λατινικό, ἔστω καὶ σὲ παραλλαγὲς μὲ ἐλάχιστες διαφορές: τόνοι στὰ γαλλικά, τίλντε στὰ ἱσπανικά, κάποια ἐπιπλέον γράμματα στὶς σκανδιναυικὲς παραλλαγὲς τοῦ ἀλφαβήτου κλπ. Ἔτσι ἡ ὀρθογραφία ἑνὸς ξενόγλωσσου ὀνόματος π.χ. γιὰ κάποιον Ἄγγλο ἢ Γάλλο ὅπως λ.χ. τοῦ Γερμανικοῦ Meyer παραμένει σεβαστὴ παρ’ ὅλο ποὺ στὶς γλῶσσες αὐτὲς ἡ ἀκουλουθία αύτὴ τῶν γραμμάτων θὰ διαβαζόταν πιθανώτατα ἀλλιῶς. Καὶ οἱ Ἄγγλοι μὲ τὴν σειρά τους θὰ γράψουν Wagner καὶ θὰ προφέρουν τὸ W γερμανικά. Αὐτὴν τὴν πρακτικὴ τὴν τόσο αὐτονόητη γιὰ γλῶσσες μὲ κοινὸ ἀλφάβητο ἐπιχειροῦν μᾶλλον κάποιοι νὰ περάσουν καὶ στὰ ἑλληνικά, τὀτε ὅμως γιὰ λόγους συνέπειας θὰ ἔπρεπε νὰ γράφουν καὶ τ’ ἀραβικὰ ὀνόματα μὲ ἀραβικοὺς χαρακτῆρες, τὰ ἰαπωνικὰ μὲ ἰαπωνικοὺς κ.ο.κ ‘
    Εκεῖ σὲ θέλω κάβουρα, νὰ περπατᾷς στὰ κάρβουνα!

  14. Πείτε τα, Χρυσόστομοι (Νίκο Σαραντάκο και Γιάννη Χάρη)! Ο αθλητικός Τύπος (ξέρετε, εκεί όπου είναι ντροπή να έχεις θάρρος και αρετή να έχεις θράσος…) έχει δώσει αριστουργηματικά υβρίδια ελληνο-αγγλικών, όπως n-Σαλίβα, n-Ντόι ροκ-«n»-ρολ κ.λπ.

  15. Καλημέρα,
    Πολλές φορές, ίσως να είναι η δύναμη της κοινωνικής πίεσης, πιάνω τον εαυτό μου να γράφει οι blogger, το post-άκι κλπ.
    Αρκετές φορές σε επιστημονικά κείμενα έχω δει ένας όρος στα ελληνικά να δίνεται σε παρένθεση και στα αγγλικά, χωρίς απαραίτητα το ίδιο το βιβλίο να είναι μετάφραση κάποιου αγγλικού και χωρίς φυσικά αυτός ο όρος να είναι απαραίτητα αγγλικός.
    Μιας και έγινε αναφορά στο παράδειγμα του Τσαϊκόφσκυ, θυμάμαι, πόσο εντύπωση μού είχε κάνει που στο πρόγραμμα μιας συναυλίας διάβασα ότι θα ερμηνεύονταν pieces for piano. Και γιατί να μην γραφόταν ο τίτλος στα ρωσικά με λατινικούς (έστω) χαρακτήρες σκέφτηκα, και γιατί να μην γραφόταν ο τίτλος στα ελληνικά «κομμάτια για πιάνο».
    Εάν το «-ιέρης» είναι λατινογενής παραγωγική κατάληξη, η πρόβλψη δεν θα έπρεπε να είναι για portier-η;

  16. Επανέρχομαι, διότι αφηρημένος ξέχασα και το άλλο. Θυμάστε που κάποτε οι εγκυκλοπαίδιες έγραφαν ότι πρωτεύουσα της Ν. Αφρικής ότι είναι η Πόλις του Ακρωτηρίου, του Μεξικού η Πόλις του Μεξικού κλπ; Τώρα διαβάζουμε για Μέξικο Σίτυ και για Καίηπ Τάουν, εάν και στην δεύτερη περίπτωση μπορούμε να έχουμε μεγαλύτερη ανοχή, διότι στην Ν. Αφρική υπάρχουν και αγγλόφωνοι, πέρα από τους ομιλήτές των Αφρικάανς (μάλιστα η επέκταση των αγγλικών κλπ, έχει φέρει σε κάποια κρίση την ιδιαίτερη ταυτότητα της κοινότητάς τους).
    Τώρα, δεν έχουμε μόνο Μέξικο Σίτυ, αντί για Θιουδάδ δε Μέχικο (ή όπως, εάν θέλουμε να το παίξουμε αυθεντικοί) ή Πόλη του Μεξικού (έστω Μεξικό), αλλά τις περισσότερες φορές ονομάζουμε εθιμικούς δρόμους και περιοχές με τις αγγλικές τους μεταφράσεις. Σπανίως θα πούμε για τον *δρόμο με τα γαϊδουράκια, αλλά θα πούμε για το *Ντάνκι λέιν, που επισκεφτήκαμε σε μια εκδρομή μας.
    Σκεφτείτε το, όσοι πήγατε στο Άμστερνταμ (δεν) πηγατε στην Συνοικία με τα Κόκκινα Φανάρια ή (δεν) πήγατε στο Red Light District;

  17. Νέος Τιπούκειτος said

    @16: Ντροπαλέ, το παράδειγμά σου είναι, νομίζω, λίγο διαφορετικό. Όταν πήγαινα σχολείο (στις αρχές του 14ου αιώνα), θυμάμαι ότι το Κέιπ Τάουν το μαθαίναμε Κέιπ Τάουν, οπότε μάλλον δεν είναι πρόσφατη η ονομασία παρ’ ημίν. Και λίγο (!) παλιότερα ακόμα, η Βέμπο τραγουδούσε «Λόντρα Παρίσι Νιου Γιορκ».

  18. #13 παρόραμα:νὰ γράφωνται

  19. sarant said

    Ευχαριστώ όλους για τις ενδιαφέρουσες απόψεις.

    Πλάνητα, στην αθλητική ειδησεογραφία το πριμ είναι κάτι καθημερινό και τα καθημερινά δεν τα γράφεις εξεζητημένα. Γενικά, η αθλητικογραφία αντιστέκεται στη λατινογραφή κι είναι γι’ αυτό αξιέπαινη, αν σκεφτούμε πόσα και πόσα ονόματα ξένων πρέπει να μεταγράφει -και δεν εννοώ τους ξένους που παίζουν εδώ, αλλά τις ξένες ομάδες και τους παίχτες τους.

    Βέβαια, αυτή η εκτίμησή μου έρχεται σε αντίθεση με αυτό που λέει ο αγαπητός Λευτέρης-Δικαίος, ότι τον Ενσαλίβα τον γράφουν n-Σαλίβα -μήπως πρόκειται για αθλητικό ρεπορτάζ πολιτικών εφημερίδων;

    Ντροπαλέ, σ’ ευχαριστώ -το πρόβλημα που βάζεις με τα οδωνύμια κτλ. που όμως επιδέχονται μετάφραση, ομολογώ ότι δεν το είχα σκεφτεί και είναι πιο σύνθετο. Ασφαλώς όταν πάμε στο Παρίσι θα επισκεφτούμε τον Πύργο του Άιφελ κι όχι τον Τουρ Εφέλ, αλλά μάλλον στο Κε ντ’Ορσέ θα πάμε (και όχι στην Προκυμαία Ορσέ), στη Νοτρ Νταμ (και όχι στην Παναγία των Παρισίων), στo Ενβαλίντ (και όχι στους αναπήρους πολέμου).

  20. δηλαδὴ ἐμένα ποὺ μὲ πῆγαν στὴν Παναγία τῶν Παρισίων μὲ κορόιδεψαν; 😦

  21. Δεν διαφωνώ για την Νοτρ Νταμ και το Κε ντ Ορσέ κλπ. Όμως, και αυτός είναι ο λόγος που αναφέρθηκα στην περίφημη συνοικία του Άμστερνταμ ως παράδειγμα όλοι λένε Red Light District και κανείς Συνοικία με τα Κόκκινα Φνάρια ή Prostitutiegebieden (in Amsterdam).
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Prostitutiegebieden_in_Amsterdam
    Συνήθως το πρόβλημα δεν υπάρχει τόσο με τα «δυτικά μέρη» όσο με τα πιο «εξωτικά». Εννοώ ότι ένα αραβικό, κινεζικό κλπ τοπωνύμιο θα μεταφρασθεί και θα προφερθεί στα ελληνικά με την αγγλική του εκδοχή και σπανιότερα στην πρωτότυπή του ή στην μεταφρασμένη στα ελληνικά του εκδοχή.

  22. Αγγελος said

    Για το Llosa, μου κάνει εντύπωση ο ισχυρισμός του Γιάννη Χάρη ότι ποτέ δεν έτυχε να δει κάποιον αντίλογο, που να στηρίζει τη γραφή «Λιόσα». Είναι ποτέ δυνατόν να μην ξέρει – ή κι αν δεν το ήξερε, να μην του το είπε ποτέ κανείς – ότι στα καστιλιάνικα (castellano!) το ll προφέρεται όπως το λι στο «ελιά»; Φυσικά, ο Μάριο Βάργας δεν είναι Ισπανός, και βεβαίως στη Ν. Αμερική το ll προφέρεται σαν γι ή και σαν γαλλικό j – αλλά μου φαίνεται απόλυτα λογικό να προτιμηθεί για τη μεταγραφή η πρότυπη προφορά της ευρωπαϊκής ισπανικής, που έχει και το προτέρημα να παραπέμπει στην ορθογραφία (όσο να ‘ναι, πιο αναγνωρίσιμος είναι ο Llosa ως Λιόσα – κι ας θυμίζει προάστιο της Αθήνας – παρά ως Γιόσα – που μάλλον γιαπωνέζικο ακούγεται). Δικαίωμα του Γιάννη Χάρη να μην πείθεται – αλλά όχι και να λέει ότι ποτέ δεν έτυχε να δει αιτιολόγηση της γραφής «Λιόσα»!

    Παρεμπιπτόντως, ένα ανάλογο πρόβλημα ανακύπτει και στα ουγγαρέζικα, όπου το ly προφέρεται επίσης γι. Ο Bolyai λ.χ., ο συνεφευρέτης της μη ευκλείδειας γεωμετρίας, να μεταγραφεί Μπόγιαϊ, όπως πράγματι προφέρεται, ή Μπόλιαϊ, όπως προφερόταν πριν από 200 χρόνια, οπότε και έζησε;

  23. Μαρία said

    Νίκο, αυτό με τη Νοτρ Νταμ το βρίσκω κι εγώ άστοχο. Η Παναγία λόγω του μυθιστορήματος έχει πολιτογραφηθεί στα ελληνικά, εκτός πια κι αν οι νεότεροι μαζί με τα λατινόγραφα την αφελλήνισαν κι αυτή.

  24. Νέος Τιπούκειτος said

    Για τις διάφορες προφορές του Waugh πάντως μπορεί κανείς να δει εδώ: http://www.british-genealogy.com/forums/showthread.php?1155-Correct-Pronunciation-of-Names

    Φαίνεται ότι η συνηθέστερη είναι Γουώ.

  25. Αγγελος said

    Το Παρίσι είναι ειδική περίπτωση, διότι τα αξιοθέατά του είναι γνωστά κατ’όνομα στους στοιχειωδώς μορφωμένους Έλληνες από πολύ παλιά, κυρίως μέσω της λογοτεχνίας και δη των Αθλίων (αλλά και του Ροκαμβόλ και πάμπολλων άλλων). Οπότε βεβαίως στην Παναγία των Παρισίων πήγαν τον Κορνήλιο, πιθανότατα και στον Κεραμεικό, ίσως δε και στους Απομάχους (όχι στους αναπήρους πολέμου, παρακαλώ). – Και για το κακόφημο Αμστερνταμ, εγώ ξέρω να πηγαίνουν τον κόσμο ή στο Rokin ή «στις βιτρίνες».

    Αλλά σαν μεταφραστής γίνομαι κι εγώ έξαλλος όταν οι Πολωνοί ή οι Ούγγροι μας γράφουν φερ’ειπείν (και πρέπει να το μεταφράσουμε) ότι αρμόδια αρχή για το τάδε ή το δείνα πράγμα είναι το District Court ή ο village notary, και πρέπει να μαντέψουμε τι εννοούσε ο ποιητής… Spreek uw moedertaal, που λένε και στα μέρη μας!

  26. SophiaΟικ said

    Εγώ παντως δε νομίζω να έχει «αλλάξει» η Πόλη του Μεξικού, απλα δεν ξερουν γεωγραφία όσοι μεταφράζουν. Στη γλώσα του Μεξικού είναι μέχικο-ντε-εφε (ανάλογο του Ουάσιγκτον ντι-σι).

    Ο λατινοαμερικάνικος κόσμος έχει πολλά ποδάρια όμως… Κι η γεωγραφία το ίδιο.
    Άλλο παράδειγμα έιναι το Σαντιάγο. Υπαρχουν ενα σωρό πόλεις με αυτό το όνομα σε όλο τον ισπανόφωνο κόσμο. Σαντιάγο της Κούβας, Σαντιάγο της Χιλής, Σαντιάγο ο ορίτζιναλ της Ισπανίας κλπ κλπ. Έλα όμως που τελευταία έχω πετυχει Σαντιάγ(κ)ο ντε Τσίλε (πολλές φορές) και Σαντιάγ(κ)ο ντε Κούμπα (μία φορά). Τι σόι φρουτα είναι αυτά;

  27. SophiaΟικ said

    Παναγία των Παρισίων στάνταρ!
    Και Ηλύσια Πεδία, και άλλα πολλά. Όχι μόνο στο Παρίσι και σε άλλες ευρωπαίκές πόλεις. Για το Άμστερνταμ εγώ ξερω απλώς «κακόφημη συνοικία».

  28. Immortalité said

    @10 Σκύλε douze points!!! ¨:-)

    Το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο στα πάσης φύσεως περιοδικά. Εάν δεν γνωρίζεις αγγλικά είναι παντελώς αδύνατο να καταλάβεις τί γράφουν. Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές έχω μπει στον πειρασμό και τελικά έχω γράψει στα αγγλικά κύρια ονόματα κυρίως σε μεταφράσεις εγγράφων. Οταν το όνομα είναι πολύ κοινό τότε μπορεί και να το γράψω στα ελληνικά αλλά με το αγγλικό σε παρένθεση. Αλλά αυτό είναι και ιδιαίτερη περίπτωση διότι άπαξ και το όνομα μεταγραφεί λάθος μετά για να το αλλάξεις έχει ένα τράβηγμα άλφα… Στην μεταγραφή τωρα των ονομάτων στο δημόσιο λόγο νομίζω ότι υπάρχει μια διαφορά μεταξύ αυτών που έχουν ήδη περάσει στην κοινή συνείδηση όπως πχ ο Ντοστογιέφσκι και αυτών που τώρα εμφανίζονται και η απόδοσή τους δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε δεδομένη. Αυτό με τον Waugh είναι ένα καλό παράδειγμα… Πέρα τώρα από τα ονόματα και τα τοπονύμια τα σιντάκια μ’αρέσουν σιντάκια 🙂

    Ερώτηση: γιατί «Πορτ-ω-Πρενς» και όχι «Πορτ- o-Πρενς»; Εγώ συμφωνώ με την πρώτη γραφή γιατί δηλώνει (με ένα κάποιο τρόπο) την ύπαρξη του διφθόγγου στα γαλλικά, αλλά ο κανόνας της απλοποίησης που παει;

  29. 28 παρ. 3 ἐδ. β΄: στὰ τσακίδια, ἐκεῖ ποὺ πάντα θἄπρεπε νἆναι!

  30. Immortalité said

    @ 24 Τιπούκειτε με πρόλαβες 🙂

    Για τα γαλλικά αξιοθέατα θα συμφωνήσω με τον Αγγελο. Και νομίζω Νίκο (19) ότι ούτε στην Προκυμαία του Ορσέ θα πάει κανείς ούτε στο «και ντ’ Ορσέ» αλλά μάλλον στο μουσείο του Ορσέ μια και το «και ντ’ Ορσέ» είναι ρεζερβέ στο υπουργείο εξωτερικών. Εκτός αν είμαστε προσκεκλημένοι ή διπλωματικοί ακόλουθοι 🙂 Το «quai» καί ή κέ ; το Καί της Σμύρνης, το πρώτο που έμαθα με αι γραφεται ακόμα νομίζω.

  31. Immortalité said

    @ κ. Συνάδελφε!!! 🙂

  32. σιγὰ σιγὰ θ’ἀναστήσουμε καὶ τὸ χειλοϋπερωικὸ γιὰ νὰ προφέρουμε σωστὰ τὰ ξένα ἀνθρωποτοπωνύμια. μήπως ν’ἀναθεωρήσουμε καὶ παραδεδομένες γραφὲς καὶ προφορές; πῶς λεγόταν στ’ἀρχαῖα περσικὰ ὁ Ξέρξης καὶ στὰ κατοπινὰ ὁ Χοσρόης; καὶ τὸν διάδοχο τοῦ ἀγγλικοῦ θρόνου γιατί παντοῦ στὴν Ἑλλάδα τὸν λένε καὶ τὸν γράφουν Κάρολο ἐν ᾦ τὸν Ἱσπανὸ ἄνακτα τὸν λένε καὶ τὸν γράφουν Χουὰν Κάρλος καὶ ὄχι Ἰωάννη Κάρολο; Αὐτὸ πάλι πῶς ἐξηγεῖται;

  33. Μαρία said

    30, Έλα όμως που μας προέκυψε το «Μουσείο της κε Μπρανλί»

    Αλλά πείτε κάτι και για τα λατινοελληνικά υβρίδια. Το θέμα της μεταγραφής των ονομάτων το έχουμε ξεκοκαλίσει άλλες φορές. Και έχουμε καταλήξει νομίζω οτι αυτό που ενδιαφέρει είναι να παγιωθεί επιτέλους μια γραφή, για να συνεννοούμαστε. Επειδή όμως αυτό απαιτεί πειθαρχία, μάλλον το πρόβλημα θα διαιωνίζεται.

  34. AA said

    Ομολογώ οτι δεν το είχα σκεφτεί καθόλου, αλλά αν ο σκοπός μιας γλώσσας είναι να μεταδώσει ένα μήνυμα, τότε κάπως πρέπει να μεταδωθεί το μήνυμα ‘Τσάρλς Ντάργουϊν’ σε κάποιον που δεν μπορεί να διαβάσει το ‘Charles Darwin’.

    Προσωπικά αποφεύγω να μεταγράφω κάποιους όρους στα ελληνικά (δηλαδή όπως θα ακούγονταν) αλλά περισσότερο επειδή βρίσκω λίγο περίεργες τις μεταγραφές όπως Ισαάκ Νεύτων, Κάρολος Δαρβίνος, Εδουάρδος και άλλες. (Αλλά θα συμφωνούσα περισσότερο αν το έβλεπα ώς ‘Άϊσακ Νιούτον (Isaac Newton)’)

    Ίσως μια λύση θα ήταν η πιο διαδεδομένη χρήση του Φωνητικού Αλφάβητου (phonetic alphabet).

    Πάντως οσο αφορά το γκραφίτι έχουμε ένα λόγο παραπάνω να το ‘ελληνοποιούμε’, ο πρώτος γκραφιτάς ήταν Έλληνας 😀 😀 😀
    http://en.wikipedia.org/wiki/TAKI_183

  35. sarant said

    Για τα γαλλικά αξιοθέατα, ίσως δεν είναι σωστό αυτό που έγραψα για τη Νοτρ Νταμ (αλλά και πάλι, είναι υποκειμενικό), αλλά έχει δίκιο και ο Ντροπαλός ότι άλλο γαλλικά άλλο ολλανδικά.

    ΑΑ, δεν ήξερα ότι ο πρώτος διδάξας το γκράφιτι ήταν Έλληνας! Αλλά σε σχέση με τον Δαρβίνο και τον Νεύτωνα, αν τους πεις Ντάργουιν και Νιούτον χάνεις την επαφή με τον δαρβινισμό και τη νευτώνεια φυσική.

    Και ή κε; Καλή ερώτηση. Στη Σμύρνη το γράφαν Και, φυσικά. Νομίζω και στην Αίγινα (που τον δεξιό λιμενοβραχίονα τον λένε έτσι) Και το γράφουν -αλλά δεν ξέρω αν μπορεί να στηριχτεί η εξαίρεση.

  36. Alfred E. Newman said

    Πάντως μου αρέσει περισσότερο ο Γοήθιος και ο Σακεσπήρος από τον Γκέτε και τον Σέξπιρ (άντε για σας σας Σέξπυρ που έχει και λογική συνέχεια.) 😈

  37. Voulagx said

    και Alfred Newman = Αλφρέδος Νέανδρος 😛

  38. Alfred E. Newman said

    Το μεσαίο μου «Ε» που πήγε; :mrgreen:

  39. brainwashed said

    Συγγνώμη που γράφω κάτι άσχετο με το θέμα του νήματος, αλλά μόλις υπέπεσε στην αντίληψή μου πως απόψε το κανάλι της Βουλής προβάλει το Όνομα του Ρόδου και δεν κατάφερα να συγκρατηθώ. Ο υποτιτλισμός από το συγκεκριμένο κανάλι στη συγκεκριμένη ταινία είναι πραγματική εμπειρία, και αν κάποιος την παρακολουθήσει θα ήθελα πολύ το σχόλιό του. Περισσότερα επί της οθόνης. Και πάλι με συγχωρείτε για την παρεμβολή. 🙂

  40. sarant said

    Καλό θα ήταν να γράψεις εσύ κάτι, εγώ δεν μπορώ να το δω από εδώ που είμαι 🙂

  41. Immortalité said

    @36 «Αντε για σας Σέξπυρ που έχει και λογική συνέχεια.» Υπονοείς κάτι Αφρεντ ή είναι η ιδέα μου; 😉

    Εμάς πάντως στο σχολείο Σαίξπηρ μας τον έμαθαν, προφανώς για να αποφευχθούν οι «λογικές συνέχειες»…

  42. Νέος Τιπούκειτος said

    @32: Κορνήλιε, άμαν είναι ν’ αναστήσουμε την περικλεά γλώτταν των προγόνων, τότε γιατί να μην αναστήσουμε και τα χειλοϋπερωικά και τα ινδοευρωπαϊκά λαρυγγικά και δε συμμαζεύεται; You gotta go all the way.

  43. #44 ἔ εἴπαμε τὴν κλασσική, ἄντε τὸ πολὺ μέχρι τὴν ὁμηρική. σιγὰ μὴ ἀναστήσουμε καὶ τὰ ἔνηχα ρ.

    Ἀλφρέδε, ὁ Π. Σοῦτσος στὸν πρόλογο τοῦ Λεάνδρου νομίζω λέει ὁ Γκέτης, δὲν θυμᾶμαι ὰν χρησιμοποιῇ ε ἢ αι.

  44. Αγγελος said

    «Σε σχέση με τον Δαρβίνο και τον Νεύτωνα, αν τους πεις Ντάργουιν και Νιούτον χάνεις την επαφή με τον δαρβινισμό και τη νευτώνεια φυσική.»

    Αυτό, νομίζω, είναι μια σημαντική πλευρά του θέματος, που συχνά παραβλέπεται. Οι πλήρεις εξελληνισμοί, τουλάχιστον των ονομάτων των μεγάλων ανδρών, είναι πολύ βολικοί γιατί διευκολύνουν τη δημιουργία επιθέτων και άλλων παραγώγων που χρειάζονται. Πώς να το κάνουμε, πολύ καλύτερα εντάσσονται στο ρέοντα ελληνικό λόγο τα ευληριανά ολοκληρώματα ή οι ριμάννειοι χώροι από τα δέλτα του Ντιράκ ή τις ομάδες του Βειγ/Βάιλ/Βάυλ (André Weil ή/και Hermann Weyl). – Βέβαια αυτό γίνεται και χωρίς ακραίους εξελληνισμούς: η Λαγκρανζιανή στη μηχανική δεν είναι οπωσδήποτε ανάγκη να γίνει Λαγράγγειος! Όπως όλα στη γλώσσα, χρειάζεται κι εδώ αυτί και αίσθηση του μέτρου. Θυμάμαι την έκκληση του Ροΐδη προς όσους καθαρευουσιάνους γίνουν δημοτικιστές, να αποκηρύξουν και «τα δόγματα της αηδούς ορθότητος»..

  45. Νέος Τιπούκειτος said

    @44: Και γιατί να αρκεστούμε μόνο στο πολυτονικό; Να γράφουμε με κεφαλαία, σε συνεχόμενη γραφή, πάνω σε πλάκες ή σε δέλτους ή σε φύλλα παπύρου…

    Όλα τ’ άλλα είναι ημίμετρα. Ή είμεθα σοβαροί αρχαϊσταί ή ξυνόμεθα.

  46. Μπουκανιέρος said

    #13
    Και όμως, παλιότερα οι Άγγλοι τα αγγλοποιούσαν, οι Γάλλοι τα γαλλοποιούσαν κοκ. Ο σεβασμός (ή «σεβασμός») στην αυθεντική γραφή είναι σχετικά πρόσφατο φαινόμενο.

    Το επιχείρημα ότι, αν προτιμάμε για κάποιο λόγο τη λατινογραφή, πρέπει να γράφουμε και στα αραβικά, κινέζικα, ρώσικα, τσερόκι κοκ, δεν μου φαίνεται σωστό.

    Το Νοτρ Νταμ και η Παναγία των Παρισίων μου φαίνονται το ίδιο οικεία.
    Αν κάποιος μένει ή συχνοπηγαίνει στο Παρίσι ή στη Γαλλία, ή διαβάζει πολύ γαλλικά έντυπα (ζει, εν μέρει, μέσα στη γαλλόφωνη κουλτούρα) είναι λογικό να γέρνει περισσότερο προς το Νοτρ Νταμ.

  47. Μπουκανιέρος said

    Ο Τιπού, κάπου παραπάνω, μας θυμίζει ότι υπάρχουν και αντίστροφες περιπτώσεις. Δηλ. ονόματα που τα λέγανε παλιότερα «ξένα» και τα λέμε τώρα «ελληνικά» (το ίδιο ισχύει και για τη γραφή, μερικές φορές).

    Σταματάω εδώ, για να μην ξαναγράψω όσα έχω πει σε παλιότερα νήματα.
    Γενικά, υπάρχουν αδικιολόγητες λατινογραφές που μου τη σπάνε, αλλά νομίζω ότι σηκώνουμε πολλή φασαρία και πανικό χωρίς αρκετά σοβαρό λόγο.

  48. Νέος Τιπούκειτος said

    @47: «Γενικά, υπάρχουν αδικιολόγητες λατινογραφές που μου τη σπάνε, αλλά νομίζω ότι σηκώνουμε πολλή φασαρία και πανικό χωρίς αρκετά σοβαρό λόγο.»

    Για πολλοστή φορά, θα συμφωνήσω με τον αγαπητό Μπουκάν.

  49. philalethe00 said

    Αυτό που έλεγε και κάποιος μεγάλος ο πνευματικός νεοπλουτισμός των βλαχαδερ… ε, συγγνώμην, των μορφωμένων μας… 🙂
    Βέβαια, και εγώ δεν έχω ξεφύγει από τα αναφερόμενα σ υ μ π τ ώ μ α τ α της νόσου, αν και για άλλους λόγους.

  50. Μπουκανιέρος said

    Α, και μια λεπτομέρεια. Εμένα μου αρέσουν τα ίντεξ με το διπλό τύπο, ελληνόγραφο με το λατινικό σε παρένθεση. Έχουν όμως ένα πρόβλημα: ότι έρχεται μετά ο κύριος Κριτικός, με το πάσο του, πάει κατευθείαν στο ευρετήριο και κάνει κριτική στις αποδόσεις σου – χωρίς να έχει διαβάσει το βιβλίο και, μερικές φορές, χωρίς να ξέρει ποιοι είναι αυτοί οι τύποι.
    (έχει τύχει)

  51. espectador said

    Στην διαρκεια της επταετιας μεσα στην ακατασχετη ελληνοπρεπεια, εγινε προσπαθεια να μεταφραστουν οι ποδοσφαιρικοι οροι και να χρησιμοποιουνται ετσι απο τους σχολιαστες του ραδιοφωνου και της τηλεορασης. «Γωνιακο λακτισμα» το κορνερ, «σφαλμα» το φαουλ, ‘επανορθωτικη γραμμη». «εντος παιδιας», το πεναλτυ δεν θυμαμαι πως το ελεγαν. Οι Γερμανοι απ την αλλη χρησιμοποιουν ανεκαθεν μεταφρασμενους τους ορους του ποδοσφαιρου και εχουν συνηθισει. Εδω ακουγονταν αστειο. Εμεις που ζησαμε και λιγο την εποχη του Μεδιολανου και των Παρισιων , εχουμε επισης συνηθισει και την καινουρια εποχη. Καμμια φορα υπαρχει εξεζητημενη χρηση ξενικων λεξεων (η αδυναμια μεταφρασης τους), σε ειδικα περιοδικα (για μουσικη τζαζ π.χ.) η για κινηματογραφο. Ειναι ενοχλητικο πραγματι.

  52. Γενικά, υπάρχουν αδικιολόγητες λατινογραφές που μου τη σπάνε, αλλά νομίζω ότι σηκώνουμε πολλή φασαρία και πανικό χωρίς αρκετά σοβαρό λόγο.

    Συμφωνώ απόλυτα κι εγώ· κι ακόμη, ό,τι κανόνες και να βάλει κανείς πάντα θα υπάρχουν ανακολουθίες κι αφορμές για κριτική.

  53. Ὁ ἐξελληνισμὸς ὅπως εἶναι αἴτημα τῶν σωστῶν καθαρευουσιάνων πρέπει νὰ εἶναι καὶ αἴτημα τῶν συνεπῶν μαλλιαρῶν. Σᾶς τὸ λέγω μετὰ λόγου γνώσεως: ὁ ἀγράμματος παπποῦς καὶ ἡ γιαγιὰ τὸ ξένο ὄνομα θὰ τὸ ἐξελληνίσουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ φυσικὴ τάσι ἡ ἀνεπηρέαστη ἀπὸ τὸν τηλεοπτικὸ ἐθισμό. Ἤ μήπως δὲν ἔλεγε ὁ Μακρυγιάννης Μπραΐμης καὶ Ντερνύς;

  54. Rogerios said

    Χμ… πέσαμε στο λάκο με τα φίδια, εκεί όπου δύσκολα θα συμφωνήσουμε όλοι για κάτι. Μήπως, όμως, είναι η ώρα να συζητήσουμε για το πού τονίζεται το άμοιρο το graffiti;

  55. Μαρία said

    44, Να προσθέσω και τα καρτεσιανά γινόμενα που έμαθα στο σχολείο.

  56. Voulagx said

    #55 και τις Ιακωβιανες απο τον Jacobi

  57. Voulagx said

    #55 Μου κανει εντυπωση που θυμηθηκες το καρτεσιανο γινομενο κι οχι τις καρτεσιανες συντεταγμενες! 😛

  58. sarant said

    Αν και οφτοπικίζω, για να συμπληρώσω την αιχμή που άφησε ο Brainwashed στο σχ. 39, για απερίγραπτα κακούς υποτίτλους στο Όνομα του Ρόδου, ένας Λεξιλόγος είχε την υπομονή να κρατήσει μερικά λάθη που τα παραθέτει στη Λεξιλογία:

    – Για να ελένξει κανείς στη φύση …
    – …με έναν αέρα ανακούφησης
    – … πνευματική ανησυχία στο πημνείο μου.
    – αν δεν ηρεμήσω το ποιμνίο μου…
    – από παράλογες φήμες για τον αντίχρηστο.
    – βοηθούν στη παράταση της ανδρικής στήσης.
    – Αυτοί όμως κήρρυταν πως όλοι πρέπει να είναι φτωχοί.
    – Τι μπορείς να ενοήσεις από αυτές εδώ τις πατημασιές?
    – να περπατούσε ο άντρας προς τα πίσω, σέρνωντας το σώμα…
    – για να διακομωδίσουν τους εχθρούς της πίστης.
    – να δοξάζονται ανόφελα πράγματα.
    – να επισκευθεί το πύργο.
    – να δυεισδύσει στη βιβλιοθήκη
    – Διασκεδάστε με τα ελλατώματα
    – Τα μεγενθυντικά μου γυαλιά…
    – Η τρίτη σάλπιγκα…
    – Βρίκατε ενα βιβλίο γραμμένο στα ελληνικά;
    – τις μπλε κυλίδες του Αντέλμου,
    – η πνευματική σου ηπερηφάνια…
    – Είσαι τρελός και αλαζώνας.
    – Για το ότι κάποτε συλήτευσες και έκαψες τη περιουσία της εκκλησίας?
    – λάθος ερμηνεία στο μύνημα των ευαγγελίων…
    – αμφισβιτήθηκε από τον Γουλιέλμο…
    – Ωστόσω αφού εμφανίστηκε ξανά
    – και αντλει ικανοποίηση από τα ελάτωμματά τους.

    http://www.lexilogia.gr/forum/showpost.php?p=64514&postcount=2056

    Βέβαια, σχεδόν όλα είναι ορθογραφικά (αν και τραγικά) και όχι λάθη ουσίας πέρα από εκείνο το ωραιότατο «συλήτευσες» (υβρίδιο του σύλησες και του στηλίτευσες;)

  59. Taal.gr said

    Να δώσω εδώ και δυο σχετικά παραδείγματα από την Ολλανδική γλώσσα:

    1) Τον Νοτιοαφρικάνο J.M. Coetzee τον ξέρουμε ως Κούτσι, πιθανότατα λόγω της εκφοράς του ονόματός του στα Αγγλικά. Όμως το Coetzee είναι καθαρά Ολλανδικό όνομα που προφέρεται Κουτσιέ. Το (ι) ίσα που ακούγεται, οπότε θα μπορούσαμε να το απλοποιήσουμε και σε Κουτσέ το οποίο πάλι θα ήταν πιο κοντά στον ήχο του ονόματός του από Κούτσι.

    2) Το πρώτο όνομα του Ολλανδού συγγραφέα Cees Nootenboom, το έχουμε δει και ως Κεες και ως Σέις. Και τα δύο είναι σωστά, αν σκεφτεί κανείς ότι Cees (όπως και Kees) είναι ένα συνηθέστατο Ολλανδικό όνομα που προφέρεται πάντα σαν «Κέε(ι)ς». Το ι πάλι ίσα που ακούγεται. Ο Nootenboom όμως είναι μια περίπτωση Llosa, μια και θέλει το όνομά του να λέγεται Σέις. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το «Κέες» είναι λάθος, μια που ακόμα και στην Ολλανδία, κάποιοι χρησιμοποιούν και αυτή την προφορά όταν αναφέρονται στον συγκεκριμένο συγγραφέα.

  60. SophiaΟικ said

    59: Εγώ θα τον έλεγα Κετζι, να ακούγεται γιαπωνέζικο κάπως.
    Αλλά το λεξικό μου (αγγλικής προφοράς ονομάτων) λέει ότι στα αγγλικά προφέρεται πρωτίστως σαν Κουτσία/ε και δευτερευόντως Κουτσί. Οπότε εμέις ίσως εχουμε φτιάξει ένα υβρίδιο.

    Το πρόβλημά μας όμως είναι ότι οι πηγές των ειδήσεων είναι πλεόν αγγλόφωνες, και καλείται ο δημοσιογράφος (στην προκειμένη περίπτωση) να μας μεταφέρει π.χ. το σταζ, χωρίς να του έχει περάσει παό το μυαλό ότι μπορέι και να λεγεται αλλιώς. Αντί να κοιτάξε να οτ πεις εληνικά το λείε στα ξενα, όπως του καπνίσει, κα το αφήνει και με ξένους χαρακτηρες να κόψουμε εμείς το λαιμό μας.

    Στη λίστα πιο πάνω να προσθεσω και τους νεπέριους λογάριθμους.

  61. Έλληνας επισκέπτης στην Αίγινα, θεώρησε αγγλικό το όνομα του ξενοδοχείου ΑΡΕΤΗ και αναρωτήθηκε, μεγαλοφώνως, τι σημαίνει «έηπεθ» (apeth). Ο ίδιος με τα μυαλά που έχει θα διάβαζε τον γνωστό φούρνο ΒΕΝΕΤΗ ως «μπήνεθ» (bemeth). Αμάν πια αυτή η αγγλομανία.

  62. Immortalité said

    @ Φρέσκα κουλούρια! Οχι από το φούρνο του ΒΕΝΕΤΗ αλλά από το «Κ» της σημερινής Καθημερινής. Στη στήλη Κ9 ο δημοσιογράφος Γ. Φραντζεσκάκης γράφει: «Πίναμε τις μεταπασχαλινές μας τσικουδιές με την αγαπημένη μου «petshop -ού» (κάποιος να προτείνει έναν πιο δόκιμο όρο, γιατί έχω στερέψει με τους νεολογισμούς…) την Τρίτη του Πάσχα όταν γνώρισα το ζευγάρι που βρήκε το σκυλάκο της πρώτης αγγελίας.»

    «Petshop -ού» λοιπόν…

    Α! και μια ερώτηση για το Στάζυ: τώρα που έμαθα τα βαρυτυπωμένα, μπορείς να μου πεις και πως γράφουμε πλάγια; 🙂

  63. 61 ὅπως στὴν Μεγάλη Χίμαιρα ποὺ ἡ Γαλλὶς κλασσικὴ φιλόλογος διάβασε τὸ ΧΙΜΑΙΡΑ ὡς λατινικὸ Ξιμαϊπὰ καὶ διερωτᾶτο τί γλῶσσα εἶναι αὐτη;

    #62, Ἀθανασία, φίλος ποὺ μοῦ διηγεῖτο ὑπόθεσι γνωστῆς ἀμερικανικῆς σειρᾶς γιὰ νὰ ἀποδώσῃ τὴν ἔννοια τῆς ἀστραπιαίας ἐν εἴδει ὁράματος ἀναδρομῆς στὸ παρελθὸν χρησιμοποίησε τὸν ὅρο φλασμπακιά. δὲν ξέρω πὼς θὰ τὸν ἔγραφε, ἐλπίζω ὄχι flashbackιά.

  64. sarant said

    Ιμόρ, μπράβο για το εύρημα. Βέβαια, για να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου, το «πετ-σοπάς» ή «πετ-σοπού» (πρέπει να βάλουμε παύλα, όχι;) επίσης ξενίζει -ενώ το χιτάκι και τα σταράκια κτλ. δεν ξενίζουν. Ίσως βέβαια να ξενίζει εμένα μόνο, διότι στο γκουγκλ βρίσκω περισσότερες φορές το «πετσοπάς» από το «πετ σοπάς» ή «πετ-σοπάς». Εδώ που τα λέμε, πετ σοπ υπάρχουν εδώ και δεκαετίες, αλλά να το μετατρέψεις στα ελληνικά είναι πολύ μακρινάρι (κατάστημα κατοικιδίων ζώων, υποθέτω). Ίσως σε καμιά εικοσαριά χρόνια να ανακαλύψει τον αγγλικό όρο η ειδική ομάδα της Ακαδημίας, να επεξεργαστεί πρόταση και να τη συμπεριλάβει στον επόμενο τόμο των νεολογισμών της.

    Κορνήλιε, το Ξιμάιπα δεν το θυμόμουν (δεν θυμάμαι καν αν έχω διαβάσει τη Μεγάλη χίμαιρα…) αλλά κάτι παρόμοιο είχε η Ζουμπουλία στο Παραπέντε, που είπε ότι η ομπρέλα γράφει Βεάκη (BEACH έγραφε).

  65. ἔ κι ἐγὼ μικρὸς τὸ ΤΗΕ ΕΝD τὸ διάβαζα τηὲ ἐνό. 🙂

  66. SophiaΟικ said

    Κι εγώ τα αυτοκίνητα Τουότα.

  67. Υπάρχει και ο Εύληρος (Euler) τον οποίο είχα δει από σπόντα σε κάποια παμπάλαια κιτάπια μαθηματικών στο γυμνάσιο («Το θεώρημα του Εύληρου»). Ω του μπερδέματος όταν το προφέρω Όιλερ στους μαθητές μου, που ακούνε Oiler (γιατί το Euler το προφέρουν Γιούλερ), και προς στιγμήν φαντάζονται κάποιον παλιό μεγιστάνα του μαύρου χρυσού, πιθανόν συντοπίτη τους, με έφεση στα μαθηματικά.

  68. Λευτέρης said

    62, ζωέμπορας, μικροζωέμπορας είναι περιγραφικότατο.
    Πιθανώς να μην αρέσει στην πετ-σοπού αλλά για όσους από μας
    δεν κάνουμε και πολύ κέφι αυτού του είδους το εμπόριο, είναι νομίζω μια χαρά.

  69. Νίκο, τα σε -άς (κατά το βιντεοκλαμπάς) όντως δημιουργούν πολλά ευτράπελα. Μου έρχεται στο νου επίσης η ακουστική ερμηνεία του Kids ‘r’ Us ως Κιτζαράς, όπως Κλειδαράς, Παιδαράς (ή παρόμοια 😉 ).

  70. #67 Το π του Αρχιμήδη, πάι τους το λες, φαντάζομαι…

  71. Μαρία said

    Μιχάλη, κρονόληρος πρέπει να ήταν αυτός που έκανε τον Όιλερ Εύληρο.

    70, όπως λέμον πάι;

    68 Και το τζαμπάζης καλό θα ήταν.

  72. espectador said

    Κάποτε το seven-up το λέγαμε επταύρ 🙂

  73. Λευτέρης said

    Μαρία πού το θυμήθηκες;
    Τη δεκαετία του ΄50 απέναντι από το σπίτι μου
    στα Χανιά έμενε ένας τζαμπάζης που είχε και
    στάβλο με τρία τέσσερα άλογα.

  74. sarant said

    Τώρα δεν υπάρχουν τζαμπάζηδες, μόνο τζαμπατζήδες 🙂

  75. Μαρία said

    Λευτέρη, εσύ τον είχες απέναντι, εγώ πήγαινα δημοτικό κοντά στα χάνια της πλατείας εμπορίου:

    Click to access Gavra.pdf

  76. nikosl said

    #69, ωραίο είναι και το τζακάς – jackass

  77. Alfred E. Newman said

    Ότν άνοιξε το Χίλτον στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1963 στην υποδοχή υπήρχε πινακίδα που έγραφε «F. Harry Stowe».

  78. 70,71
    Κρονόληρος όντως!
    Και, δυστυχώς πάι, αλλά φγάζω το άχτι μου στο φ (όπως fee).

    Χαιρετισμούς από την Ιθάκη! (Ithaca, New York)

  79. Α! και μια ερώτηση για το Στάζυ: τώρα που έμαθα τα βαρυτυπωμένα, μπορείς να μου πεις και πως γράφουμε πλάγια; 🙂

    Συγγνώμη, Ιμμόρ, τώρα το πρόσεξα αυτό. Με ετικέτες <em>emphasis</em> ή <i>italics</i>

  80. Νέος Τιπούκειτος said

    @67: Μιχάλη Νικολάου, στο Κορνέλ είσαι; Εγώ πάντως θυμάμαι ότι ο μαθηματικός μας στην Α’ Λυκείου έλεγε γαλλοπρεπώς Ελέρ τον Όιλερ.

  81. cortlinux said

    προσωπικά χρησιμοποιώ τα crashάρω και linuxάκι για πλάκα. όσο για τους νεύτωνα και δαρβίνο παρότι τους έχω μάθει έτσι δεν το βρίσκω απαραίτητα σωστό. βέβαια ίσως είναι και αντίστροφη εμμονή να θες να προφέρεις ένα όνομα ακριβώς όπως είναι κι όχι όπως μπορεί να το αποδώσει η γλώσσα σου. γενικά ρευστές καταστάσεις…

  82. #54 Εννοείται πως όποιος άκουγε Led Zep το έμαθε απ’ την αρχή σωστά…

  83. Μαρία said

    >προφέρεις ένα όνομα ακριβώς όπως είναι

    ακριβώς, ακριβώς;

  84. 80,
    Τιπού, στο Κορνέλ για επίσκεψη από το Χιούστον. Έχει γίνει δεκτή η κόρη μου και ήρθαμε για ενημέρωση.

    Α, και οποία σύμπτωσις, χτες το βράδυ είδαμε σε φοιτητική παράσταση την Λυσιστράτη!

  85. 77
    🙂

  86. Νέος Τιπούκειτος said

    @84: Καλή αρχή στην κόρη σου λοιπόν και συγχαρητήρια! Τι θα σπουδάσει;

  87. Immortalité said

    @64 Οντως Κορνηλιε, αυτή η γαλλίδα πoυ δεν μπορούσε να διαβάσει το όνομα του πλοίου που απέβη μοιραίο για τη ζωή της…

    Αλλά η φλασμπακιά, όλα τα λεφτά! 🙂

    @77 Που σημαίνει;

    @79 merci beaucoup Stazy

  88. Immortalité said

    @ 84 Και απο μένα συγχαρητήρια Μιχάλη! Στα καλύτερά της η μικρή 🙂

  89. Alfred E. Newman said

    @ 77, 87
    Κανείς άλλος δεν είχε απορία. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ λοιπόν για τη χαμηλή πάσα. 🙂

  90. Μαρία said

    Ιμόρ, αν στη θέση του b βάλεις u θα υπογραμμίζεις.

  91. Ιμόρ, αν στη θέση του b βάλεις u θα υπογραμμίζεις.

    Αλλά δεν θα το κάνεις ποτέ γιατί η υπογράμμιση είναι καθιερωμένη διακόσμηση μόνο για τους υπερσυνδέσμους στα υπερκείμενα και τα υπερμέσα του διαδικτύου… 🙂

  92. Immortalité said

    @ 91 Μείνε ησυχος Στάζυ, δεν θα το κάνω 🙂

  93. 86,88
    Τιπού, Ιμόρ, Ευχαριστώ!
    Σχεδιάζει πρώτα μηχανικός και μετά μπίζνες (εκτός αν τελικά την κερδίσουν τα εικαστικά!)

  94. Ἐγὼ εὔχομαι στὴν δίδα Νικολάου ἕνα βιογραφικὸ πιὸ ζαλιστικὸ ἀπὸ τοῦ πατρός της.

  95. Κορνήλιε, με σκλαβώνεις!

  96. Μπουκανιέρος said

    Μιχάλη, ό,τι καλύτερο για τη μικρή!
    (…αλλά το ότι αρχίζει σπουδές σημαίνει μάλλον ότι εμείς γεράσαμε, ε;)

  97. SophiaΟικ said

    ΜΠράβο στην εκκολαπτόμενη μηχανικό.
    96: Γεράσαμε; Το Σάββατο είχα παει στους αρραβώνες της κόρης μιας φίλης μου.

  98. Νέος Τιπούκειτος said

    @93: Ναι, αλλά μπορεί να συνδυάσει τα εικαστικά με τις μπίζνες! Το «Γκαλερί Νικολάου» πώς σας φαίνεται;

  99. Νέος Τιπούκειτος said

    Όσο για το ζαλιστικό βιογραφικό του μπαμπά Νικολάου, συμφωνώ με τον Κορνέιγ και επαυξάνω! Αυτά βλέπουμε εμείς οι ολιγοδρανείς και πρασινίζουμε απ’ τη ζήλια μας! 🙂

  100. SophiaΟικ said

    98: …με πλήρη μηχανογράφιση και ηλεκτρονικά συστηματα φύλαξης των εργων τέχνης (εγω κόλλησα στο μηχανολογικό), κοινώς smart gallery

  101. EL LOKO said

    Διαφωνώ με το σχόλιο 22 του Άγγελου. Στα καστιλιάνικα, το «ll» προφέρεται «γ». Αντίθετα, στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, το «ll» προφέρεται σαν απαλό «λ» (γι’ αυτό και Γκαλέτι κι όχι Γκαγιέτι). Ο Μάριο Βάργκας Λιόσα είναι Περουβιανός και ίσως γι’ αυτό προτιμά το «Λιόσα».
    Υ.Γ. Ξέρω ότι το ΕL LOKO είναι ανορθόγραφο (το σωστό είναι el loco). Επίσης, παρότι τυγχάνω θαυμαστής του ποδοσφαιριστή Γκαλέτι και του γαύρου (ειδικά στο φούρνο), δεν έχω καμία εκτίμηση σην ακατανόμαστη ομάδα με τα κόκκινα και πανηγυρίζω το πρώτο από τα πολλά «πράσινα» πρωταθλήματα που έρχονται!

  102. SophiaΟικ said

    101 Τώρα με μπερδέυεις φίλε, γιατί μέχρι τώρα είχα μία λατινοαμερικάνα δασκάλα, δύο Ισπανίδες και μία Αγγλίδα και όλες τους δίδασκαν καστιλλιάνικα και το διπλό Λ μας το μάθανε λι, όχι γι. Ομοίως δε θυμάμαι να άκουσα το -γι- πουθενά στην Ισπανία, αλλά μπορεί και να μην το πρόσεξα.

  103. SophiaΟικ said

    101 Τώρα με μπερδέυεις φίλε, γιατί μέχρι τώρα είχα μία λατινοαμερικάνα δασκάλα, δύο Ισπανίδες και μία Αγγλίδα και όλες τους δίδασκαν καστιλλιάνικα και το διπλό Λ μας το μάθανε λι, όχι γι. Ομοίως δε θυμάμαι να άκουσα το -γι- πουθενά στην Ισπανία, αλλά μπορεί και να μην το πρόσεξα. Στους λατινοαμερικάνους ε΄χω ακούσει να το λένε και -τζι-

  104. SophiaΟικ said

    Για να επιστρέψω όμως στο άρχικό θέμα μας, έριξα μιαματιά στη σελίδα του υπουργείου Εξωτερικών με τις διπλωματικές αποστολές μας στο εξωτερικό
    http://www.mfa.gr/www.mfa.gr/el-GR/Services/Directory/GreekAuthoritiesAbroad/

    Και παρατηρώ ότι η Νάπολη έχει γίνει Νάπολι. Είπαμε απλογράφιση, όχι αλλαγή γένους ρε παίδες!
    Επίσης παρατηρώ ότι γράφονται εμ λατινικούς χαρακτήρες τα ονόματα πόλεων ακόμα και αυτών που έιναι καθιερωμενες στην ελληνική γλώσσα, (Γλασκώβη, Εδιμβουργο, Νίκαια, Σεβίλλη). Βεβαίως βλέπω κι έναν Άγιο Φραγκίσκο, μία Τζέδδα και ένα Σάλτσμπουργκ, που σημάινει ότι είναι μύλος η υπόθεση.

  105. Σταύρος Παπαγιαννόπουλος said

    Αν και προσωπικά πέφτω συχνά στο «σφάλμα» της λατινογραφής, πρέπει να πω ότι με τίποτα στο κόσμο δεν θα έχανα την ευκαιρία να γράψω «Χλανέχλι» αντί του «Llanelli» (πόλη στην Ουαλία).
    Αν και στα Ελληνικά αναγνωρίζεται ως «Λανέλι» – δυστυχώς.

    Νομίζω ότι στα Oυαλικά (Cymraeg- Κάμρεγκ;)»χλαν» σημαίνει εκκλησία.

    Υπάρχει και χωριό στην Ουαλία που λέγεται Llanelly, όπως έγραφαν οι Εγγλέζοι την παραπάνω πόλη μέχρι το 1965, και στον προφορικό λόγο ίσως ακούγεται κάτι σαν «Χλανέχλα».

  106. 96-100,
    Μπουκάν, Σοφία, Τιπού, θερμές ευχαριστίες, και θα διαβιβάσω τα σχετικά περί γκαλερί στην κόρη μου!

    Τιπού, δε βαριέσαι, μια περιπέτεια είναι όλα, και τελικά τη βρίσκεις, ας πούμε, με εκλεκτή παρέα σε κάποιο ιστολόγιο… 🙂

  107. 102,
    Με βάση την εμπειρία μου, η προφορά του «ll» διαφέρει λίγο από χώρα σε χώρα της Λατινικής Αμερικής (Βενεζουέλα, Κολομβία, Αργεντινή, Μεξικό) από γ σε ζ σε τζ (απαλά όλα). Ενδιαφέρον έχουν τοποθεσίες στο Τέξας, όπως Llano Estacado (στην κυριολεξία: ό κάμπος που χρειάζεται να βάζεις παλούκια στο χώμα για σημάδι, αλλιώς είναι τόσο επίπεδος, που χάνεσαι) – είναι Γιάνο Εστακάδο για τους ισπανόφωνους, Λάνο (με παχύ λ) για τους αγγλόφωνους.

    Πάντως, το γ για το ll είναι κοινά κατανοητό στην Λ.Α., όπως εδώ, από Κολομβιανή (como se llama?).

  108. Μαρία said

    >ο κάμπος που χρειάζεται να βάζεις παλούκια
    Δηλαδή Μιχάλη καζικλί τσαΐρ 🙂

  109. sindarta said

    Και τι γίνεται με την ελληνοποίηση του ρήματος to google; Ίσως στα Ελληνικά να μπορούσαμε να το πούμε googlάρω. Αλλά πιστεύω πως το να πούμε γκουγκλάρω (ή μήπως γκουγγλάρω) είναι λανθασμένο μιας και αναφερόμαστε στο google που δεν ελληνοποιείται σαν ιστοσελίδα (η σελίδα γκούγκλ.gr δεν υπάρχει). Η ετυμολογία του είναι από τον μαθηματικό όρο googol (10 εις την 100η) που δεν έχει ελληνική γραφή έτσι και αλλιώς.

  110. sarant said

    Για το ρήμα αυτό ειχαμε κάνει ολόκληρη κουβέντα:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/24/googlis/

    Πάντως, με κανένα τρόπο δεν θα το άφηνα λατινογραμμένο το μισό. Ποιος είπε ότι το Γκουγκλ ως εταιρικό όνομα δεν γράφεται ελληνικά; Αν… γκουγκλίσετε θα βρείτε χιλιάδες γκουγκλιές.

  111. SophiaΟικ said

    109: Άλλωστε οι κίνδυνοι της λατινογραφης έιναι εμφανείς σε πολλές περιπτώσεις. Εσεις αγαπητέ Σιδάρτα πήρατε το παρατσούκλι σας από το όνομα του Βούδα; Αν ναι, το γράφετε ανορθόγραφα. Αν και για να είσαστε σίγουρος ότι δεν κάνετε λάθος, θα έπρεπε ίσως να το γραφετε सिद्धार्थ
    😆

  112. sindarta said

    Δεν την είχα δει αυτή την συζήτηση, ευχαριστώ πολύ για τον σύνδεσμο. Πάντως πρέπει να είναι η πρώτη φορά που εταιρικό όνομα περνάει στα ελληνικά (το to hover ποτέ δεν τα κατάφερε να μπει στην καθημερινή ομιλία μας). Από την άλλη σκέφτομαι πως η πλήρης ελληνοποίηση κάποιας λέξης είναι προτιμότερη από την ελληνογραφή. Για παράδειγμα η λέξη ιστοσελίδα είναι προτιμότερη από το σάιτ, η λέξη σύνδεσμος από το λινκ και ούτω καθεξής. Δυστυχώς η ετυμολογία της λέξης google είναι και δύσκολη και σκοτεινή (ο Τουέιν για παράδειγμα χρησιμοποιεί το to goggle σαν συνώνυμο του αλληθωρίζω, αλλάζοντας λίγο το αρχαιότερο gobble). Πρόσφατα πάντως άκουσα και το ευφάνταστο «ρώτησα τον γούγλη».

  113. sindarta said

    @112
    Όντας γερμανομαθής και λάτρης του Έσσε γνωρίζω πως η γραφή του υποκοριστικού μου είναι λανθασμένη, όμως όταν το πρωτοδιάλεξα ήταν αρκετά δύσκολο στον προφορικό λόγο να ορθογραφήσω το siddhartha για τους άμοιρους συμμαθητές μου, έτσι κόλλησε η απλούστερη (και λανθασμένη) τωρινή μορφή του που είναι φωνητική απόδοση του ελληνικού τίτλου του βιβλίου.

  114. Μαρία said

    Χέσσε μέσα δηλαδή 🙂

  115. 108, καλό!

  116. Μπουκανιέρος said

    #105
    Ναι, llan σήμερα «(παλιά) εκκλησία» (στα Cymraeg = Καμράιγκ). Κατά λέξη σημαίνει «περίφραξη», «φραγμένος χώρος» και μεταφράζει το λατινικό claustra. Έτσι ονόμαζαν τους θρησκευτικούς οίκους (μοναστήρια, περίπου)εκείνη την εποχή (6ος αιώνας), πρβλ. και το αγγλικό cloister.
    Η κανονική λέξη για την εκκλησία, πάντως, είναι eglwys (εγκλόις), με λατινοελληνική προέλευση.

    Τώρα, για την προφορά του ll… Μπορείς να αποδώσεις, στο περίπου, την ακουστική εντύπωση που αφήνει το Llanelli με το Χλιανέχλι. Αν αγαπάμε την ακρίβεια, είναι σαν το δικό μας «λι» ΟΜΩΣ άηχο. Παναπεί δεν πρέπει να πάλλονται οι φωνητικές χορδές (στη βάση του λαιμού). Με λίγη εξάσκηση, μπορεί να το πετύχει κανείς.
    Απόσο ξέρω, δεν υπάρχουν μη ηχηρά υγρά στις άλλες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες – γι’ αυτό ακούγεται τόσο εξωτικό.

  117. Μπουκανιέρος said

    Εντάξει, έφαγα το ρήμα στην πρώτη φράση (σημαίνει) – νόημα βγαίνει όμως.

  118. nikosl said

    @112 Σίγουρα δεν είναι πρώτη φορά που εταιρικό όνομα περνάει στα ελληνικά. Δύο από τα κλασικά πλέον είναι το φρέον και το καριοφίλι. Αλλά είναι και το τάπερ, ίσως και άλλα.

  119. 118 Επίσης η ρομβία, νομίζω. Το μπλακεντέκερ, το βέτεξ, τα σπορτέξ παλιότερα, αυτά θυμάμαι τώρα. Όπως και στα αγγλικά το xerox, ή στα τουρκικά το jilet (Gilette).

  120. @119/118 , hoover για σκούπισμα με ηλεκτρική όμως σκούπα.(επίσης ουσιαστικό για την ηλεκτρική σκούπα).

    βλ. λήμμα Genericized Trademark στη wp.

  121. λάθος λινκ γμτ. τη λίστα ήθελα να δώσω εδώ

  122. #119 το μπικ, πιο παλιά το τέζα, ακόμη πιο παλιά η κολινός, και δεν είμαι σίγουρος για το φλιτ. Πιο πρόσφατα, το πισί.

  123. nikosl said

    μόνο το πισί δεν μας κάνει γιατί δεν είναι εμπορική ονομασία.. Το φλιτ είναι.
    ημουν πιο οικονομικός στα παραδείγματά μου προσπαθώντας να βρω αυτά που έχει χαθεί πλέον η σχέση με την εμπορική ονομασία. Ετσι ώστε να μην πάει το μυαλό κάποιου να τα γράψει με λατινικούς χαρακτήρες. Στο φρέον βοηθάει η κατάληξη -ον που μοιάζει αρχαιοπρεπής..

  124. Alfred E. Newman said

    Έχει επιζησει εδώ κανείς που να θυμάται τις ελβιέλες;

    Δύτη η ρομβία (για τη λατέρνα) είναι ασφαλώς τέτοια περίπτωση. Φυσικά γνωρίζεις όμως ότι επρόκειτο για παρανάγνωση.

  125. sarant said

    Αλφρέδο, έτσι που το ρωτάς θα έλεγε κανείς πως έχει πέσει θανατικό στις ηλικίες μας, πάντως εγώ ελβιέλες φορούσα (μικρός).

  126. Εμπορική ονομασία κατοχυρωμένη δεν είναι, όμως πριν το IBM PC του 81 κανένα πισί δεν λεγόταν πισί, ή προσωπικός υπολογιστής· αυτά που υπήρχαν, της Apple, της Commodore, και κάποιων άλλων, τα λέγανε μάικρο(ς), ή μικροϋπολογιστές, και στο εμπόριο και στη διαφήμιση και παντού. Ο όρος δημιουργήθηκε από την IBM και επικράτησε μετά το 81, για λίγο μέσω του «συμβατός με πισί», αλλά γρήγορα, ως σκέτο «πισί».

  127. Σταύρος Παπαγιαννόπουλος said

    Όχι μόνο τις ελβιέλες, αλλά και το «κάμελ» (βερνίκι παπουτσιών) τις «βέσπες» (για όλα τα σκουτεράκια και όχι μόνο της Piaggio :)) τις «φλορέτες» και άλλα πολλά, μεταξύ των οποίων και η κόκα-κόλα.
    Τέλη της δεκαετίας του 70, όταν η Pepsi 🙂 (δεν μπορώ να την γράψω αλλιώς) κυριαρχούσε στην ελληνική αγορά, το slogan 🙂 της ήταν «πες Pepsi, πιες Pepsi», γιατί έβλεπε ότι άμα συνεχίσει ο κόσμος να ζητάει κόκα-κόλα, ενώ του σερβίρουν πέπσι (άντε!) κάποτε θα την πιει.

  128. Alfred E. Newman said

    @122
    Ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον ήταν η συχνή παραγγελία σε κατάστημα «Μια κόκκινη κολινό (sic)» φυσικά για Colgate.

  129. Alfred E. Newman said

    Αλλά και σήμερα προς μεγάλη ενόχληση της εταιρίας δεν είναι συχνότατο αντί για στιγμιαίο καφέ να ζητάςει κάποιος «νες» και να του σερβίρεται π.χ. Jacobs;

  130. nikosl said

    εχω μια υποψία ότι ο Νικοκύρης τα’χει μαζέψει κάπου αλλού όλα αυτά, αλλά μεχρι να μας διακόψει, εμπορικές ονομασίες είναι και τα φελιζόλ, πλεξιγκλάς, κλάξον, ενώ στις ιστορικές -τύπου ελβιέλας- είναι και ο Νιαγάρας.

  131. sarant said

    Είναι και το κλάξον, ε;
    Είναι βέβαια και το σελοτέιπ, αν δεν το είπατε.

    Το πισί δεν ξέρω αν είναι, αλλά σας πληροφορώ ότι λήμμα «πισί» υπάρχει στο Λεξικό της Λαϊκής του Δαγκίτση, που εκδόθηκε πριν από καμιά πενηνταριά χρόνια. Μόνο που σημαίνει, μεταξύ άλλων, «το γυναικείο αιδοίο».

  132. Και τουμποφλό, πλέον, βγαίνουν πολλές μάρκες.

  133. και το πόστιτ, αφού πιάσαμε τα είδη γραφείου.

  134. Immortalité said

    Το νες καφέ το είπε κανείς;

    @124 Αλφρεντ και γω έχω ελβιέλες, μήπως δεν έπρεπε να ζω;

  135. nikosl said

    Ναι, είναι και το Κλάξον. Η λίστα που έστειλε ο Μαουνιέρι έχει και διάφορα που χρησιμοποιούμε στα ελληνικά, πχ θερμός, γιο-γιο. Κάποια ωστόσο ήταν ελληνογενή και έτσι εντάχθηκαν αμέσως, πχ ηρωίνη, και έτσι κλίνονται κανονικά, ή έχουν ελληνικές καταλήξεις πχ βαζελίνη. Ενδιαφέρον έχει η ελληνοποίηση του τραμπολίνο από το trampoline, ενω δεν φανταζόμουν το πινγκ-πονγκ.

  136. Το άζαξ, επίσης. Άσχετο (;): το σινεάκ τι ετυμολογία έχει;

  137. Immortalité said

    Να πω και ένα αντίστοιχο στα γαλλικά; Το υπογραμίζω με φωσφορούχο μαρκαδόρο γαλλιστί λέγεται «stabillobosser» από τη μάρκα γραφικής ύλης Stabillo boss. Ρήμα πρώτης συζυγίας,ευρύτατα διαδεδομένο σε αμφιθέατρα, βιβλιοθήκες σχολεία και άλλους τόπους βασανιστηρίων 🙂

    Σταζυ σινεακ τί θα πει;

  138. Alfred E. Newman said

    @134
    Την Παρασκευή το βράδι μου πρόσφεραν σε ένα σπίτι καραμέλα «Τσάρλεστον». Η μάρκα είχε σημαδέψει τα παιδικά μας χρόνια. Μάλιστυα κάποια στιγμή που υπήρχε έλλειψη από μικρά κέρματα στα περίπτερα συμπλήρωναν τα ρέστα με τέτοιες καραμέλες.
    Όμως οι σημερινές τσάρλεστον δεν έχουν καμιά σχέση με τι παλιές ποικιλότροπα ακόμα και γευστικά.
    Έχω την εντύπωση ότι το εμπορικό σήμα «Ελβιέλα» έχει πάψει να υπάρχει πολλά χρόνια. Και ενώ κάποτε τα πάνινα παπούτσια ονομαζόντουσαν γενικά ελβιέλες, κάποτε γενόσημο έγιναν τα σπορτέξ.
    Ανεκδοτολογικά φαίνεται ότι το ίδιο συνέβη και με αυτοκίνητα όπου αναφέρεται ο εξής διάλογος: Τι μάρκα είναι το δικό σου τουότα; Το δικό μου είναι Μιτσουμπίσι(και προσθέτω εγώ: Και μελιστα σε σιμπιζάκι).

    Τώρα για το άλλο ερώτημα. Όχι δεν είδα αναφορά στο νες καφέ. Εγώ απλώς αναφέρθηκα στο νες…(129) 😆

  139. Μαρία said

    Μπα, το Τουότα εκτόπισε το Ντάτσουν;

    Τις Τσάρλεστον δεν τις ξέρω. Λέγαμε όμως όλες τις γάλακτος «Φλόκες»

    Ιμόρ, τα σινεάκ έπαιζαν παιδικά.
    (Α ορίστε άλλο σχήμα κατ’ εξοχήν, όχι μάρκα βέβαια: μικιμάους για όλα τα κινούμενα σχέδια)

  140. Immortalité said

    Εντάξει Αλφρεντ, μπορεί η Ελληνική Βιομηχανία Ελαστικών να έκλεισε όταν εγώ ήμουν ακόμα αγέννητη αλλά τα πρώτα μου πάνινα λευκά παπουτσάκια με κορδόνι και ίσιο πάτο ελβιέλες μου τα είπανε…

  141. Alfred E. Newman said

    Από προχθές έχω μια άσκημη ίωση που με έει διαλύσει. Κάποιοι εδώ μέσα θέλουν να με στείλουν οριστικά… Μόνο έτσι μπορώ να εισπράξω την ερώτηση για το Σινεάκ…

    Ας απαντήσει λοιπόν κάποιος ή κάποια μεγαλύτερης ηλικίας γιατί εγώ μόνο στο ελληνικό πήγαινα κάποτε…

  142. Μαρία said

    Το άβα για τα πιάτα.

  143. Μαρία said

    Αλφρέδο, το σινεάκ ήταν δίπλα το Ρεξ ή δε θυμάμαι καλά;

  144. Immortalité said

    @ 141 Δεν ήξερα ότι αν θες να ξεφορτωθείς κάποιον οριστικά τον ρωτάς τί είναι το Σινεάκ… Σας παρακαλώ όμως μην πεθάνετε· αν κάποιος αντέξει την ερώτηση ας απαντήσει…

  145. Immortalité said

    Α! και το Ρολί! «η μαμά μου η καλή καθαρίζει με Rolί» 🙂

  146. Ρε μάστορα, δεν είμαστε όλοι της πρωτευούσης… Ψιλιαζόμαστε ότι το πρώτο, ίσως, Σινεάκ έδωσε το όνομα και στα υπόλοιπα, οπότε εμπίπτει στις μετωνυμίες που συζητάμε, αλλά μπορεί και όχι. Κι ακόμη και τότε, παραμένει το ερώτημα για την προέλευση του ονόματος.

  147. Και το μπλάνκο, βέβαια.

  148. Alfred E. Newman said

    @143
    Εντάξει ρε Μαρία… και εσύ…
    Λοιπόν το ελληνικό Σινεάκ ήταν στο υπόγειο του Ρεξ στην Πανεπιστημίου. Το ισόγειο ήταν κανονικός κινηματογράφος και το Σινεάκ με είσοδο στο πλάι έπαιζε συνεχώς παιδικά καθώς και Επίκαιρα.
    Τα ασυνόδευτα παιδιά κάθονταν σε ειδκό τμήμα του κινηματογράφου επιτηρούμενο για να τα προστατεύει από τους εφαψίες και τους παιδεραστές.
    Η ιδέα του παιδικού κινηματογράφου ξεκίνησε από τη Γαλλία όπου λειτούργησε και το πρώτο Cinéak πριν τον Πόλεμο.

  149. Μισιρλού... said

    Πωπωωω… Υπερπαραγωγή έμπνευσης μεσημεριάτικα! Τι να πρωτοδιαβάσω;

    Πιάσε μια ασπιρίνη, βρε Νικοκύρη μου…
    Έχω να φτιάξω και köfteδάκια !!!

  150. Alfred E. Newman said

    @146
    Βρε Σταζι αφού το είχες βρει γιατί να με εκθέτεις. 😀
    «Μια άλλη όμως πρωτοτυπία του πολυθεαματικού χώρου παρουσιάζεται μετά την ολοκλήρωση του έργου και πριν τα εγκαίνια, που έγιναν αρχές του 1937: μια αίθουσα του υπογείου, που αρχικά προορίζονταν για καμπαρέ, μετατρέπεται σε κινηματογράφο. Όχι έναν συνηθισμένο κινηματογράφο. Είναι ο «πρωτοτυπώτερος» των υπαρχόντων στη χώρα, όπως γράφτηκε, αφού προβάλλει αποκλειστικά ζουρνάλ (επίκαιρα γεγονότα από όλο τον κόσμο), σόρτς (ταινίες μικρού μήκους) και ντοκυμαντέρ. Αρχικά ονομάζεται Σινέ Άκ (σινεμά των ακτυαλιτέ) αλλά καθιερώνεται ως ΣΙΝΕΑΚ και γίνεται θρύλος.»

  151. Το γαλλικό, λοιπόν, Cinéak πα να πει κάτι ως λέξη; Είναι/ήταν εμπορική -έστω και μη κατοχυρωμένη- ονομασία; (μη γαλλόφωνος, κι ο γούγλης πρόχειρα δε λέει τίποτα…)

  152. #150 έγραφα όσο απαντούσες…

  153. Immortalité said

    @ 148 & 180 Αν καθιερώθηκε ως αρκτικόλεξο των λέξεων Cinéma des actualités έπρεπε να γράφεται Cinéac και όχι Cinéak…

  154. #150 Μα σημασία δεν έχει πότε ξεκίνησε, αλλά πότε σταμάτησε. Μην αυτο-καρφώνεσαι… ;-P

    Τελικά δεν υπάρχει γαλλικός όρος στη Γαλλία;…

  155. Immortalité said

    @152 και γω έγραφα όσο ρωτούσες 🙂

  156. Μαρία said

    150 Γιατί δε λες την ετυμολογία απ’ την αρχή και κάνεις νάζια;

  157. Μισιρλού... said

    Για @156

    @150

    Αρχικά ονομάζεται Σινέ Άκ (σινεμά των ακτυαλιτέ) αλλά καθιερώνεται ως ΣΙΝΕΑΚ και γίνεται θρύλος.”

    Χμ… Λάθος το «έπιασα»;
    Εδώ δε μας δίνει την απάντηση;

  158. Alfred E. Newman said

    Για την Ελλάδα μιλάμε οπότε ισχύει η ελληνική γραφή «ΣΙΝΕΑΚ».

  159. Ιμμόρ, στην επαρχία που δεν υπήρχε πολυτέλεια για αποκλειστικά παιδικό κινηματογράφο, όταν καμιά Κυριακή πρωί παιζόταν κανένα παιδικό έργο, μας λέγανε πάμε σινεάκ (κι όχι σινεμά), αλλά κανείς δεν μας εξηγούσε τί σημαίνει. Επίσης, τα αντίστοιχα έντυπα, που π.χ. μοιράζανε στο σχολείο λέγανε ΣΙΝΕΑΚ η ΣΙΝΕΑΚ-Παιδικό Θέατρο

    Να το κλείσουμε, λοιπόν, ως μετωνυμία εμπορικής ονομασίας κι αυτό; Ελληνικής έμπνευσης ατυχούς επίδειξης γαλλοφωνίας;

  160. Immortalité said

    Σε μια πρόχειρη αναζήτηση βρήκα αυτό http://www.7artla.org/cineac.htm που επιβεβαιώνει την ετυμολογία και μια φωτογραφία που το συνοδευει την οποία θα δείτε αν πατήσετε το δεσμό «la chaîne Cinéac» στο κείμενο.

    (Στάζυ μήπως να μου πεις και πώς θα βάζω ένα δεσμό πίσω από μία λέξη;… 🙂 )

  161. Immortalité said

    @ 158 Αλφρεντ το ξέρω ότι είμαστε στην Ελλάδα αλλά αναφερόμουν στο 148 σχόλιο σου που το έδωσες στα γαλλικά και με τον τόνο: Η ιδέα του παιδικού κινηματογράφου ξεκίνησε από τη Γαλλία όπου λειτούργησε και το πρώτο Cinéak πριν τον Πόλεμο. Και δεν σε κατηγόρησα, μια επισήμανση έκανα…

    @ 159 Στάζυ αυτό δεν το θυμάμαι καθόλου… Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι την πρώτη φορά που πήγα σινεμά είδα το «ο Γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες» σ’ένα φοβερό κινηματογράφο που τώρα είναι εμπορικό κέντρο… 😦

  162. Alfred E. Newman said

    Κράτώντας κάποιες μικρές επιφυλάξεις γιατί δεν είμαι ιστορικός του κινηματογράφου, όταν δημιουργήθηκε το ελληνικό ΣΙΝΕΑΚ πήρε τον τίτλο από τους αντίστοιχους γαλλικούς κινηματογράφους. Σε πρώτη φάση ήταν κινηματογράφος για επίκαιρα (ζουρνάλ τα λέγαμε τότε) και μετά έγινε αποκλειστικά για παιδιά με τις προδιαγραφές που περιέγραψα. Επί πλέον μπορούσαν οι γονείς να «παρκάρουν» τα παιδιά ενώ είχαν πάει για ψώνια στο κέντρο της Αθηνας γιατί το ΣΙΝΕΑΚ επαιζε συνέχεια.
    Η επιτυχία μετέτρεψε τον όρο σε γενόσημο εξ ου και η χρήση της λέξης για όλα τα παιδικά θεάματα.
    Τώρα για το θέμα της γαλλοποίησης των τίτλων. Ως και τη δεκαετία του 50 στην Ελλάδα οι επωνυμίες είχαν μια γαλλόφωνη τάση. Μετά μας ήρθαν τα αγγλικά.
    Πάντως για την περίοδο πριν το Πόλεμο και κατά τη διάρκεια του Πολέμου εμφανίστηκαν και γερμανόφωνες επωνυμίες. Για παράδειγμα επειδή έχω αντιληφθεί ότι κάποιοι εδω μέσα έχουν περάσει από Πάτρα, ίσως είτε να γνώρισαν είτε να άκουσαν τον κινηματογράφο «Ούφα» (Uffa) με το όνομα της γερμανικής κινηματογραφικής εταιρείας.

  163. Immortalité said

    @ 156 Μα Μαρία δεν έχεις καταλάβει ότι του αρέσει να μας παιδεύει και να μας πα

  164. Μαρία said

    Στάζυ, βρήκα οτι οι αίθουσες με την ονομασία Cineac(με την ετυμολογία που έδωσε ο Αλφρέδος) ήταν ιδιοκτησίας του Ρεζινάλντ Φορντ, παλιού διευθυντή του καζίνου των Καννών και η πρώτη στο Παρίσι άνοιξε στη Μονμάρτη τον Ιούλιο του 31.

    Ενδιαφέρον αυτό που λες για την επαρχία.
    Και στη Σαλονίκη λειτούργησε για κάποια χρόνια Σινεάκ, δίπλα στον Έσπερο, στην Πολωνίας μετά πρίγκιπος Νικολάου και τώρα Σβώλου.

  165. Μισιρλού... said

    @160
    Immortalité, για να μην πληκτρολογείς κώδικες, βάλε στον ΜΟΤΖΙΛΑ σου το πρόσθετο :
    Make Link 9.11
    Σωτήριο και πανεύκολο (με δεξί κλικ και την HTML επιλογή για εδώ και έγινε !!!)

    Χμ… Έχεις Μοτζίλα ;

  166. Immortalité said

    μετά το «να μας παιδεύει» εκτός από το ερωτηματικό και τη φατσούλα 😉 που λείπουν, το υπόλοιπο είναι ασχετο· ας όψεται το tab…

  167. Immortalité said

    @ 165 Φυσικά και έχω Μοζίλα Μισιρλού, μερσί 🙂

  168. #160 (πάνω εννοείς…) Για εκεί που δεν θα σου χρησιμεύει το Make Link:

    <a href=»η διεύθυνση (url) στόχος» title=»προαιρετικός τίτλος που θα βγαίνει όταν το ποντίκι είναι απάνω (hover) στο λινκ» target=»_blank»>μπλα-μπλα…</a> To target=»_blank» προαιρετικό, για να ανοίξει ο στόχος σε νέο παράθυρο /καρτέλα (δε θυμάμαι αν δουλεύει στα σχόλια, ή το κόβει το wordpress…). Το ίδιο προαιρετικό είναι και το title=»τίτλος»

    Δοκιμή

  169. metanastis said

    @164
    για το ΣΙΝΕΑΚ δίπλα στον Έσπερο..δεν πρέπει να έμεινε για πολλά χρόνια γιατί εγώ θυμάμαι ένα ΣΙΝΕΕΠ που έπαιζε ταινίες για μεγάλα παιδιά…άνω των 18…

    Το Jet Ski επίσης είναι εμπορική ονομασία, κατοχυρωμένη στην Kawasaki, άσχετα αν έχει επικρατήσει γενικώς. Όπως έμαθα πέρισυ στη Γαλλία όταν
    προσπάθησα – χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία – να μάθω να χειρίζομαι το εν λόγω μαραφέτι, η επίσημη ονομασία του στα γαλλικά είναι Véhicule Nautique à Moteur(!)
    αλλά το λένε και motomarine…

  170. Immortalité said

    <a href=http://www.7artla.org/cineac.htm

  171. Immortalité said

    <a http://www.7artla.org/cineac.htm

    (Κάνω δοκιμές αλλά αυτό είναι δυσκολούτσικο. Στάζυ μπορείς να γίνεις λίγο πιο σαφής; τα εισαγωγικά τα κρατάμε ή όχι;· Είπα πίσω γιατί θεώρησα ότι ο δεσμός κρύβεται πίσω από τη λέξη… )

  172. Immortalité said

    Λες;

  173. Immortalité said

    Ε! ναι λοιπόν! Τα κατάφερα! 🙂 🙂 🙂 :mrgreen:

  174. π2 said

    Δεν ξέρω την ετυμολογία των Σινεάκ, αλλά νομίζω πως στα συνοικιακά Σινεάκ δεν έπαιζαν μόνο παιδικά ή, τέλος πάντων, έλεγαν Σινεάκ συνεκδοχικά οποιονδήποτε φτηνό κινηματογράφο έπαιζε συνεχώς ταινίες. Ο αδερφός μου ξημεροβραδιαζόταν σε συνοικιακό κινηματογράφο όπου έβλεπε παιδικά, ινδικά, καράτε, κλπ. στις αρχές της δεκαετίας του ’70 που νομίζω πως λεγόταν Σινεάκ. Σινεάκ λέγεται σήμερα και ο δημοτικός κινηματογράφος του Πειραιά, τιμής ένεκεν υποθέτω.

  175. …και το τζιπάκι!

  176. nikosl said

    Mιας και λύσατε το Σινεάκ, μήπως ξέρει κανείς από πού προέρχονται τα ούπα – τα στηρίγματα για τις βίδες. Υποπτεύομαι ότι είναι εμπορική ονομασία αλλά δεν το έχω βρει. Κάποιοι τα λένε και ούπατ, ενώ το εχώ ακούσει και θηλυκό, η ούπα – οι ούπες.

  177. 153,

    Με λίγη φαντασία, λέμε τώρα, Cineak θα μπορούσε να είναι η τούρκικη εκδοχή του Θεάτρου Σκιών, καθότι ak = άσπρο (όπως Ακ Ντενίζ η Μεσόγειος) και ο Μαυρομάτης ήρως εμφανίζεται «πίσω απ’ το λευκό πανί…λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελλή» 🙂

  178. Μισιρλού... said

    @177 Μιχάλη !!!
    Εξαιρετικός συνειρμός !
    😛

  179. Αγγελος said

    Αθανασία, για να κάνεις π.χ. τη λέξη «λουλούδια» να παραπέμπει στην ιστοσελίδα http://en.wikipedia.org/wiki/Flower γράφεις στο σχόλιό σου επί λέξει τα εξής:
    <a href=http://en.wikipedia.org/wiki/Flower> λουλούδια </a;gt;
    Αυτό είναι όλο!

  180. Αγγελος said

    Σκ…
    Ήθελα να πω λουλούδια </a>

  181. Αγγελος said

    Απόσκ…
    Ήθελα να πω <a href=http://en.wikipedia.org/wiki/Flower> λουλούδια </a>
    Ουφ!

  182. Μισιρλού... said

    😯

    🙄

    😳

    😥

    Kάνε καλή μου τη συμβουλή μου! Μια απλή κοπιπάστωση είναι (μετά το δεξί κλικ).
    Αντρικά μυαλά… Παντού να βλέπουν μόνο το δύσκολο δρόμο!
    (για να τους θαυμάζουμε, μάλλον!)

    💡

    [Βασικά, το ποστάρισμά μου αυτό ήταν για χρήση : Using Smilies for wordpress

  183. Immortalité said

    Ευχαριστώ ΄Αγγελε, νομίζω ότι τα κατάφερα 🙂

  184. SophiaΟικ said

    Οι εμπορικές ονομασίες δεν εχουν τέλος. Ορισμένες γιατί εμέις τις καθιερώσαμε, άλλες γιατί μας ήρθαν καθιερωμένες απ’έξω.
    Η Χούβερ που ρωτάει κάποιος πιο πανω γιατί δεν καθιερώθηκε, νομίζω η εξήγηση είναι απλή: οι ηλεκτρικές σκούπες γενικεύτηκαν στην Ελλάδα πολύ αργά, όταν η Χούβερ δεν ειχε πλεόν την πρωτοκαθεδρία.
    Αλυσίδα – Ελβιελα διαφημιζαν στην τηλεόραση κάποτε, άρα δεν είναι αναγκη να είσαι και τόσο αρχάιος για να τις θυμάσαι, αν κι εγώ είμαι της εποχής των σπορτέξ.

  185. Τόχει κάνει από το #172… Ά, και να βάζουμε τα σωστά λινκ. Στο .com είμαστε, όχι στο .org… 😉

  186. SophiaΟικ said

    Τα ούπα είναι Upat εμπορική ονομασία για το πλαστικό παξιμάδι για βίδες. Μου βρίσκει ο γουγλης ότι η εταιρεία είναι νοτιοαφρικανική.

  187. Για το 162 του κ. Alfred E. Newman
    «Πάντως για την περίοδο πριν το Πόλεμο και κατά τη διάρκεια του Πολέμου εμφανίστηκαν και γερμανόφωνες επωνυμίες. Για παράδειγμα επειδή έχω αντιληφθεί ότι κάποιοι εδω μέσα έχουν περάσει από Πάτρα, ίσως είτε να γνώρισαν είτε να άκουσαν τον κινηματογράφο “Ούφα” (Uffa) με το όνομα της γερμανικής κινηματογραφικής εταιρείας.»
    Κι εγώ είχα την απορία από πού ήλκε την ονομασία του το παλιό θέατρο Όρβο (Orwo). Μέχρι το 1988, που σε φτηνομάγαζο της Άγκυρας ανακάλυψα ένα γερμανικό φωτογραφικό φιλμ αυτής της μάρκας. Και, ναι, όταν το εμφάνισα, διαπίστωσα πως ήταν ληγμένο από χρόνια…

  188. Μαρία said

    Μετανάστη,169, έχεις δίκιο για το όνομα. Απο το 64 όμως μέχρι στο 75 ήταν τύπου Σινεάκ, έπειζε χοντρό λιγνό, μικιμάους κλπ.(Ρίξε μια ματιά στη 2η σελίδα της Μακεδονίας)
    Μετά για λίγα χρόνια μέχρι να βάλει λουκέτο έπαιζε πορνό.

  189. #187 Αυτά τα φιλμ πηγαίναμε μαζί με τις Смена, τις μηχανές (οι Зенит ήταν ακριβές…)

  190. SophiaΟικ said

    189: Ελυγε στάζ που δεν λατινογραφεις, αλαλ πηγάινεις κατευθείαν στο πρωτότυπο. ΤΟ δέυτερο το βλέπω ότι ειναι Ζένιτ, αλλα το πρώτο, ίσως γιατί δεν ξερω τη μάρκα, δεν το διαβάζω με τίποτα.

  191. «Ζμένα» διαβάζεται… http://en.wikipedia.org/wiki/Smena_(camera)
    Και βλέπω πως ναι, η Orwo έγινε ανατολικογερμανική και εθνικοποιήθηκε.
    http://en.wikipedia.org/wiki/ORWO
    Αν προσέξουτε το λογότυπο του λινκ, θα δούτε πως είναι όμοιο με του θεάτρου.
    Το οποίο θέατρο, νομίζω, πως βρισκόταν στην Στουρνάρη, κάτω από την Πατησίων. Να ήταν, άραγε, παλιότερα κινηματογράφος και να τούμεινε το φιλμικό όνομα;
    http://www.google.gr/#hl=el&q=%22%CE%B8%CE%AD%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF+%CE%8C%CF%81%CE%B2%CE%BF%22&start=10&sa=N&fp=e89cc5ab79e7f199

  192. Alfred E. Newman said

    @191
    Βουκουρεστίου στο κτίρο του τότε Μετοχικού Ταμείου Στρατού (τώρα Attica της Τράπεζας Πειραιώς).
    Φιλμ της Orwo κυκλοφοροπυσαν κινηματογραφικά και φωτογραφικά στην Ελλάδα οπωσδήποτε ως τη δεκαετία του 70. Το α/μ της ήταν καλύτερο και φθηνότερο από της Κόντακ.

  193. Μισιρλού... said

    Το θέατρο Όρβο ήταν στην οδό Βουκουρεστίου. Φτιάχτηκε το 1965 -διαμορφώθηκε το φουαγιέ τού Παλλάς- και το 1994 μετονομάστηκε σε «Μελίνα».

  194. Σμένα 😉

  195. Μισιρλού... said

    [Αλφ ! Μέχρι κι εκεί συναντιόμασταν ;;;!!!]
    😛

  196. Alfred E. Newman said

    @ 195
    Μπορεί! Για σιγουριά θάπρεπε να είχες αναφέρει ότι για χρόνια ονομαζόταν Θέατρο Έλσας Βεργή.
    (Παρενθετικά ο σύζυγος της Βεργή Laslie Finer πέθανε στην αρχή της χρονιάς στις ΗΠΑ όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια.)

  197. Μαρία said

    Βουκουρεστίου 1. Και στο ψαχτήρι της Ελευθερίας εμφανίζεται πράγματι απο το 65.
    Ομώνυμος σινεμάς φαίνεται να μην υπήρξε.

  198. @ 182
    ωραία ιδέα!
    💡

  199. Μισιρλού... said

    @ 196
    Bεβαίως, βεβαίως! Αλλά, για να μη με πείτε και συμμαθήτριά της έκανα την…. απόκρυψη στοιχείων !!!
    😳

  200. Μισιρλού... said

    Τα διάβασα σαφώς αυτά! Δεν τα ήξερα…
    Σε μια πολλή ενδιαφέρουσα εργασία > ΕΔΩ :

    Πολιτισμός της καθημερινότητας: Χώρος, χρόνος και κατανάλωση – Η περίπτωση City Link – Attica (Ζέττα Πασπαράκη)

    ________

    ΑΠΟΡΙΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ :
    Στάζυ… Πώς στο καλό λινκάρω κατευθείαν το pdf, χωρίς τη διαμεσολάβηση του σεβαστού κ. Γκούγκλη;
    Πού στα κομμάτια βρίσκω μόνο το λινκ τού pdf;
    Έσκασα, ψάχνοντας και αυτοσχεδιάζοντας, αλλά τζίφος!

  201. ΕΠΙΧΑΡΜΟΣ said

    Δεν διάβασα ακόμη όλα τα παραπάνω αλλά να ρωτήσω κάτι: Ο ουγγρικής καταγωγής οικονομολόγος Karl Polanyi πώς προφέρεται; Μέχρι πρόσφατα νόμιζα Πολάνι ή Πολάνιι αλλά στο βιβλίο του Ιμ. Βαλλερστάιν «Για να καταλάβουμε τον κόσμο μας» (εκδ. Θύραθεν) ο μεταφραστής Σπ. Μαρκέτος το αποδίδει «Πόλαϊ» (σελ. 41)

  202. π2 said

    Αθαναζί 😀

    Στο αποτέλεσμα του γκουγκλ που δίνεις, δεξί κλικ στο λινκ για το pdf, αποθήκευση δεσμού ε βουαλά.

  203. π2 said

    Ουπς, λάθος, δεν είσαι η Αθαναζί είσαι η Μισιρλού. Συγγνώμη.

  204. Μαρία said

    201 To σίγουρο είναι οτι οι Μαγιάροι τονίζουν πάντα την πρώτη συλλαβή, άρα Πόλανι
    Αν δε κάνω λάθος το y μπαίνει για να διαβαστεί το ν ή το λ(Kodaly) ουρανικό(πατρινό).

    Είχαμε το Σάπερε γι’ αυτά αλλά εξαφανίστηκε.

  205. Ενδιαφέρον. Opera 10.51, Google Chrome 5.0.342.9 beta, Safari 4.0 (530.17) αντιγράφουν το αναμενόμενο λινκ:

    Click to access 41PMS_POL_DIA_PasparakiZe.pdf

    IE 8.0.6001.18702 και Firefox 3.7a5pre βλέπουν αυτό:
    http://www.google.gr/url?sa=t&source=web&ct=res&cd=1&ved=0CAYQFjAA&url=http%3A%2F%2Flibrary.panteion.gr%3A8080%2Fdspace%2Fbitstream%2F123456789%2F1765%2F1%2F41PMS_POL_DIA_PasparakiZe.pdf&rct=j&q=%CE%B8%CE%AD%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF+%CE%8C%CF%81%CE%B2%CE%BF+%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85+%CE%A0%CE%B1%CF%83%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7&ei=JuTNS9zXKqikOLf9jLIP&usg=AFQjCNE-xIiYkzjf-LN0hpoX3JSQv4uQWw

    ή το ίδιο με google.com

    Δεν ξέρω, αυτήν τη στιγμή, αν είναι κάποια ρύθμιση εντοπιότητας στο γούγλη, σε IE και Fx, ή κάτι άλλο…

  206. Google Caffeine ψιλιάζομαι… Ελπίζω να προλάβω να επανέλθω

  207. Voulagx said

    μοζιλα

  208. Voulagx said

    Επιασε!! Γεια σου, Μισιρλου, με τον Μοτζιλα σου!! 😛

  209. Κρατάω το θεϊκό έχω Μοζίλα Μισιρλού! Θα το προωθήσω για την ονομασία κάποιου επόμενου alpha/beta branch του Firefox.

  210. Immortalité said

    @ 203 Λογικό το λάθος Π2 όλο εγώ ρωτάω για τα θέματα αυτά! 😉

    @209 Σταζυ τι είπα και δεν το κατάλαβα;

  211. Voulagx said

    Πυραλεπου η Μισιρλου! 😛 :mrgreen: 👿 😯

  212. Alfred E. Newman said

    @200
    Τείνω να το αποδώσω στην ίωσή μου. Διάβασα ολόκληρη (οκ διέτρεξα) την εργασία και ενοχλήθηκα επαρκώς ώστε να καταθέσω αυτό το σχόλιο.
    1. Στο κείμενο υπάρχουν πάρα πολλές ανακρίβειες, ασυνταξίες και ακυριολεξίες απαράδεκτες για πανεπιστημιακή εργασία, ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΙΟΥ.
    2. Λάθος πληροφορίες που είτε μεταφέρονται άκριτα από άλλες πηγές είτε υποστηρίζονται από τη συγγραφέα.
    3. Πολυλογία με άσκοπες βιβλιογραφικές παραπομπές από τη Γαλλία μόνο και μόνο για να «παχύνει» η εργασία ή για να ικανοποιηθούν γαλλοτραφείς επιτηρητές της εργασίας. Η κοπέλλα πρέπει είτε να συμπαθεί ιδιαίτερα είτε να φοβάται τον Βέλτσο αν κρίνω από κάποιες πηγές της.
    4. Κάποια συμπεράσματα είναι είτε άστοχα είτε περιττά. Από την άλλη βασίστηκε μόνο σε τυχαία άρθρα εφημερίδων και ένα βιβλίο το οποίο υποτίθεται ότι είναι η ιστορία του κτηρίου έκδοση της Τράπεζας Πειραιώς το οποίο -αν κρίνω από τις παραπομπές πάσχει πολλαπλά.

    Ξαναλέω μπορεί να οφείλεται στην ίωση η αντίδρασή μου. Καθόσον αφορά όμως το Πάντειο επισημαίνω ότι έχει διαπράξει πολλά σφάλματα στην ιστορία του. Για παράδειγμα μου έδωσε πτυχίο και με δέχθηκε και σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα. :mrgreen:

  213. Μαρία said

    212 Όταν σου έδωσε πτυχίο, ήταν ακόμα θηλυκό 🙂

  214. Alfred E. Newman said

    @212
    Βεβαίως και έχεις δίκιο.
    Πέραν των άλλων υπονοουμένων μήπως προσθέτεις ότι ως θηλυκό υπέκυψε στη γοητεία μου; 😀

  215. #210 Άθελά σου, η απουσία ενός κόμματος στο #167 έδωσε φοβερή έμπνευση. Καλύτερα είναι τα Εθνικά πάρκα;

    Δες εδώ τα codenames στην εξέλιξη του firefox. Πιο όμορφα είναι τα διάφορα Deer Park, Bon Echo, Gran Paradiso, Namoroka, Lorentz από ένα Misirlou;

  216. Κάτι ξέχασα, ε;

  217. Immortalité said

    @ 215, Στάζυ τώρα που το λες, ενα δίκιο το χεις 🙂

    Μισιρλού δεν ηταν στις προθεσεις μου 😉

  218. Μισιρλού... said

    @212
    Μπρε Αλφ… Μην είσαι τόσο ψείρας! Δεν είπα πως είναι και αριστούργημα…
    Προσωπικά δε δίνω σημασία σε ανούσιες λεπτομέρειες τέτοιων κειμένων.
    Διαβάζω και εισπράττω αυτά που θέλω !
    Έτσι κάνουμε, θαρρώ, εμείς οι αΠΑΝΤΕΙΟΥχού στρατοκόποι…

    π.χ. στο κείμενο αυτό «ανακάλυψα» (σε μια παραπομπή της) πως η μια πόρτα των βασιλικών στάβλων -το 1907- ήταν απέναντι από το Μέγαρο Σλήμαν.

    ***

    @211
    Βουλάγξη… Αυτή τη στιγμή η Μισιρλού είναι -κυριολεκτικώς- Μπυραλεπού !!!

    ***

    @208 & 209
    Ωωωω, Στάζυ! Προώθησέ με, μέγα προαγωγέ!
    Μα τι; Με κοροϊδεύετε με το «Μοτζίλα»;
    Όλοι οι τεχνολογούντες που ξέρω -και το χρησιμοποιούμε από το 2005- έτσι το λέμε!
    Τι; Μοζίλα το λέτε εσείς;;!!;; Αααα… δε μ’ αρέσει!

  219. Μπουκανιέρος said

    Απ’ το Γκοτζίλα, δηλαδή;

  220. SophiaΟικ said

    H λέξη Μοζίλα εδώ και πολύ καιρό προφέρεται Φάιρφοξ, οπότε δεν εχει σημασία αν ομοιοκαταληκτει με το τέρας του Τόκιου.

    Βεβαιως, ιστορικώς σκεπτόμενοι, όσοι χρησιμοποιούσαμε το Μοζίλα από το 1995 (Μισιρλου, eat my dust), τότε που λεγόταν Νετσκέιπ, θυμόμαστε το γκοτζιλοειδές ζωάκι που εμφανιζόταν στο σημα της εταιρίας. Μεταξύ δεινόσαυρου και τέρατος του Λοχ Νες.

    Κατά την αγγλική γλώσσα όμως, η κατάληξη που υπονοεί το τέρας είναι -ζιλα κι όχι -τζιλα
    Γκοντ-ζιλα= το τέρας που τρώει γιαπωνεζους
    Μο-ζιλα= ο φυλλομετρητής που έφαγε το Μωσαϊκό
    Σαραντακο-ζίλα= το τέρας που τρώει τον ελεύθερο χρόνο μας

    Στα ελληνικά μάλλον πιο πολύ κολλάει το -τζίλα, αλλά μάλλον ψάχνουμε ψύλλους στ’αχυρα.

  221. nikosl said

    @186 ευχαριστώ…

    @201,204 Για τον Πολάνι, μου φαίνεται υπερβολικό να γυρίσουμε σε μαγιάρικη προφορά, μιας και την καριέρα του ως οικονομολόγος/φιλόσοφος του Μ. Μετασχηματισμού την έκανε στον αγγλόφωνο κόσμο.

  222. Αφού πιάσαμε τον Fx, μερικές σελίδες του (κάποιες θέλουν το κατάλληλο πρόσθετο):

    about:buildconfig about:cache about:config about:crashes about:credits about:info about:licence about:license about:logo about:me about:memory about:mozilla about:plugins about:privatebrowsing about:rights about:robots about:search about:sessionrestore about:support about:ubiquity about:voyage and about:

  223. sarant said

    Σοφία (220), θα το θυμάμαι αυτό 🙂

    Πάντως, αν ο Γκοτζίλας τρώει γιαπωνέζους, οι Έλληνες φαντάροι έχουν φάει άφθονο Γκοτζίλα!

  224. Immortalité said

    H λέξη Μοζίλα εδώ και πολύ καιρό προφέρεται Φάιρφοξ

    Και η λέξη Firefox πως προφέρεται; 😉

    @222 Αυτό τώρα γιατί δεν το κατάλαβα;

  225. pandespani said

    Κάπως αργά είδα το θέμα, αλλά είπα να το προσθέσω το σχόλιο, γιατί πολύ με προβλημάτισε το άρθρο του Γ.Η. Χάρη!

    Λοιπόν, βρίσκω ότι χωρίς κανόνες, τις περισσότερες φορές γράφουμε οπτικά τις ξένες λέξεις. Επίσης δεν χρησιμοποιούμε πάντα τις ελληνικές, γιατί μια γνώριμη, αγγλική κυρίως, δίνει την ευκολία (και την τεμπελιά) του συνώνυμου – θα μπορούσα να πω π.χ. μίνι σχόλιο αντί για μικρό/σύντομο…
    Σε πολλές δουλειές (π.χ. διαφήμιση, τεχνολογία, υπολογιστές) οι όροι γράφονται και επικοινωνούνται κατά κανόνα αγγλικά. Για λόγους οικονομίας χρόνου στις συνεννοήσεις και γιατί η δημιουργικότητα αρχίζει και τελειώνει με άλλο στόχο, κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να εδραιώσει το target group σε κοινό-στόχο. Αφήστε που υπάρχουν και οι συντομογραφίες, που δεν είναι όλες Δ.Ν.Τ. -άπειρα τα τύπου cpp, Ν Vidia, bluethooth και δε συμμαζεύεται.
    Έπειτα, σερφάροντας αν ψάχνεις για πληροφορίες, χάνεις μερικές φορές δυσανάλογα πολλαπλάσιο χρόνο στα ελληνικά. Η χρήση του internet ή ίντερνετ ή διαδικτύου αυξάνει το μπέρδεμα, καθώς καταλήγεις να γράφεις ακόμη και τις σημειώσεις ανάλογα με το που βρίσκεται εκείνη την ώρα το πληκτρολόγιο και νάτο το Greeklish! Για να μην πω για το κινητό, όπου πραγματικά βαριέσαι να αλλάζεις την γλώσσα στα settings! για να στείλεις μήνυμα σε φίλους σου στην Αγγλία ή στην Ιταλία…
    Όσο για τη μαγειρική (που με αφορά μεταξύ άλλων), η οποία θα μπορούσε να είναι απ’ τις απλές κατά τα άλλα κατηγορίες (καμία σύγκριση με Λιόσα), ακόμη δεν έχει αποδοθεί το bain-marie και αν το βάλεις μπεν-μαρί στο «γούγλη» (αυτό δεν το είχα ξαναδεί και εντυπωσιάστηκα) αμφιβάλλω αν θα υπάρξει site στα ελληνικά με επαρκές και αξιόπιστο υλικό!
    Sorry για την φλυαρία,
    θα προσεύχομαι για …κανόνες
    και ευχαριστώ (9 γράμματα) άλλως thnx (4 γράμματα)

  226. sarant said

    Παντεσπάνι, καλώς ήρθατε. Πάντως, το μπεν-μαρί δίνει δεκάδες χιλιάδες γκουγκλιές, κάποιες θα είναι αξιόπιστες. Υπάρχει βέβαια πρόβλημα με την ορθογραφική αβεβαιότητα, μια και η παλιότερη γραφή (μπαιν μαρί) είναι σχεδόν εξίσου συχνή.

  227. #224 Ιμμόρ, στο location bar (για να είμαστε εντός θέματος), βάλε κάθε μια από τις παραπάνω «φράσεις» με το about. Όποια δεν βγάζει κάτι αναζήτησέ την στον γούγλη· χρειάζεται κάποιο πρόσθετο.

  228. Μισιρλού... said

    @222 @227
    Ωχχχ βρε Στάζυ! Γρι δεν κατάλαβα…
    Έκανα τις οδηγίες σου και τα μισά about απουσιάζουν.
    Και που πήγα να τα ζητήσω στο Γκούγκλη… τι έγινε;
    π.χ.
    Στο about:me μου έβγαλε μέχρι και το γιουτουμπάκι κάποιας Gabriella Cilmi!
    Πού να την χώσω αυτή;!
    Ουφφφ…

    ***

    Νικοκύρη μας… Για να μη γεμίζουμε τα ωραία ποστάκια με άσχετες τεχνολογικές μας απορίες, μην κι είναι καλύτερο να μας φτιάξεις μιαν άλλη καρτέλλα; (πάνω-πάνω λέω, όπως τα : * Αρχική * About * ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ * ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ)

    Να μας φτιάξεις μια Κ.Τ.Ε.Ο
    δλδ:
    Και Τεχνικές Εξειδικευμένες Οκαζιόν
    ή
    Καθέδρα Τεχνολογικών Επαιτειών Ομάδας
    ή
    Κέντρο Τεχνολογικού Εγκαιροφλεγούς Οίστρου
    ή
    Καθιστικό Τεχνολογικού Εγκεφαλικού Οδυρμού
    ή
    Κυρ Τεχνίτης Εφεδρικού Οβολού

    ή…τελοσπάντων

    Κεχαγιάς Τεχνολογικής Έδρας Οικοδομήματος
    (μιας και μόνο ο Στάζυ θα λαλάει, ως φαίνεται!)
    :mrgreen:

  229. Alfred E. Newman said

    @218
    Και εγώ Μισιρλού «ανακάλυψα» στην εργασία ότι η συλλογή «Η συμφωνία του Μπραζίλιαν» είναι του … Νάνου Βαλαωρίτη!

  230. sarant said

    Μισιρλού, επανειλημμένα έχω σκεφτεί μια σελίδα για απορίες -τεχνικές ή γλωσσικές- αλλά δεν έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου πώς θα δουλεύει αυτό το πράγμα.

  231. Μισιρλού... said

    @229
    Ωϊιι…ωϊιιι, μάνα μου! Πωπωωω… Ούτε το είδα αυτό Αλφ!
    Να νεκρώσουμε λοιπόν το λινκ ! Πάραυτα…
    😆

  232. #228, Μισιρλού, συγγνώμη.

    about:info
    about:me
    about:search
    about:shopping
    about:ubiquity (μια και είμαστε σε φάση προπαγάνδας, μετά την εγκατάσταση, από τη σελίδα αυτή δείτε το Interactive Tutorial)
    about:voyage

  233. Μαρία said

    229, Μην κλέβεις Αλφρέδο. Η κυρία παραπέμπει στον Κολώνα.
    Κι είχα πει να μη το διαβάσω…
    Είδα επίσης οτι άλλο το Όρβο κι άλλο το Βεργή.

  234. Μαρία said

    Και κοίτα να δεις, όταν είδα την «Ήρα και το παγώνι», δεν είχα συνειδητοποιήσει οτι έμπαινα στο πρώην Σινεάκ.

  235. Alfred E. Newman said

    @233
    Μαρία δεν έχω ηθικές αναστολές στην κλοπή όταν μάλιστα πρόκειται για βιβλία… Όπως σε παρακαλώ να προσέξεις τις αναφορές μου στο 2 και 4 στην ανάρτηση 212.
    Βεβαίως και διαπίστωσα από που είχε τις πληροφορίες της.
    Τώρα είναι άχαρο να άρχιζα να σχολιάζω φράση-φράση. Άλλωστε είμαι και με ίωση που με ταλαιπωρεί ιδιαίτερα.

    Πάντως σίγουρα ανήκει στην κυρία και δεν είναι παρανάγνωση της ίωσης η φράση αρμοδιότητος του Νικοδεσπότη:

    » Ήδη από την πρώτη φάση, η ανέγερση του μεγάρου ΜΤΣ αναμενόταν με ιδιαίτερη πλησμονή από τους Αθηναίους, που παρακολουθούσαν με αμείωτο ενδιαφέρον όλες τις φάσεις ανέγερσης και τις αλλαγές του αρχικού πλάνου.» (σελ. 52)  Το ερώτημα αναφέρεται φυσικά στην πλησμονή.

    Ξαναδηλώνω βαριέμαι να επισημάνω όλα τα αρνητικά. Δέχομαι πάντως ότι εμπεριέχει και ενδιαφέροντα στοιχεία.

  236. Μαρία said

    235, σιγά μην ασχοληθούμε κι άλλο.

  237. sarant said

    Πλησμονή, ε; Κάτι σαν λαχτάρα στο πιο λόγιο.

  238. SophiaΟικ said

    224: η φράση «ο Μοζίλα τώρα προφέρεται Φάιρφοξ» ήταν προσπάθεια να κάνω πνέυμα επισημαίνοντας ότι δεν το λέει κανείς έτσι πια, αφου η εφαρμογή του έιναι το Φάιρφοξ.

    Παντεσπανι (225), η μπαιν μαρί έχει αποδοθεί στα ελληνικά όπως λεέι ο 40ακος. Εδώ και πολλές δεκαετίες, γιατί φυσικά δεν ανακαλύψαμε τη γαλλική κουζίνα τώρα, την ήξεραν κι οι γιαγιάδες μας. Αλλά λες κάτι που το έχω απορία: δεν ενοχλεί να αλλάζετε γραμματοσειρά; Άμα ενοχλεί γιατί την αλλάζετε για καθε δεύτερη λέξη;
    A, και… το Μπλουτούθ δεν ειναι συντομογραφία, είναι εμπορική ονομασία. Όπως λέμε Μερσεντές, Κουάκερ, Κόκα- Κόλα, Νόκια που δεν βλέπω να ενοχλούν κανέναν με ελληνικούς χαρακτήρες.

    223: 40κοτζίλα, ίδου και η συντομογράφισή σου.

    Στη λίστα με τις εμπορικές ονομασίες που έγιναν ουσιαστικά ξεχάσαμε τη φορμάικα. Η εταιρεία υπάρχει ακόμα και σύντομα θα κλείσει 100 χρόνια πλαστικοποίησης.
    _________________________________________________________
    Το παρόν μήνυμα γράφτηκε αποκλειστικά με ελληνική γραμματοσειρά.

  239. Μαρία said

    Απο τότε που έμαθα απ’ το Στάζυ οτι δεν έχει σχέση με καμιά φοξ, τον λέω κοκκινοτρίχη κι έχω το κεφάλι μου ήσυχο.

  240. Immortalité said

    @ 239 ??? ❓

  241. Μαρία said

    240
    http://tinyurl.com/y6grbzg

  242. Immortalité said

    @240
    Οπως και να τον πεις, είναι γλύκας!

  243. pandespani said

    Καλώς σας βρήκα και χαίρομαι γι΄αυτό.

    Αν βρείτε γκουγκλιά με απόδοση (όχι τεχνική επεξήγηση του όρου), πέραν του μπεν μαρί ως μπαιν μαρί και τούμπαλιν, που ανάγεται στην κατηγορία πριμ, πολύ θα ήθελα να την μάθω.
    Αν αλλάξουμε κατηγορία και βάλουμε στον Γούγλη …Σεληνούς (έψαχνα πρόσφατα νομίσματα) δεν υπάρχει συγκροτημένο αποτέλεσμα στις 3 μόνο σελίδες! Αν την γράψεις Σελινούς με λίγη υπομονή κάτι θα βρεθεί. Αν όμως γράψεις Σελινόντ ή Selinonte ή Selinunte, με 1-2 κλικ τελειώνεις.
    Χωρίς να θεωρώ σωστή και χρήσιμη για την γλώσσα την τάση, θέλω απλώς να πω ότι εντείνεται λόγω χρήσης.

    SophiaΟικ (238) Ασυζητητί οι γιαγιάδες μας ξέραν την μπεν μαρί ως μπαιν μαρί. Δεν αλλάζω τη γραμματοσειρά κάθε δεύτερη λέξη εκτός κι αν αναφέρεστε στο σχόλιο – θεώρησα αντιληπτή την έμφαση. Το Μπλουτούθ με ελληνικά μου θυμίζει Μαμούθ (ειδικά με το Μ κεφαλαίο) -δεν ξέρω αν θα το συνηθίσω εύκολα… και δεν αναφέρθηκε ως συντομογραφία (δεν ήμουν σαφής) αλλά ως παράδειγμα καθημερινής χρήσης.
    Και μια δική μου απορία: Γιατί όχι «ΣοφίαΟικ»;
    (κι ευχαριστώ που μπήκατε στον κόπο)

  244. sarant said

    Η αλήθεια είναι ότι το έχω ακούσει και «μπλε μαρί» 🙂

  245. Μαρία said

    >Σεληνούς (έψαχνα πρόσφατα νομίσματα)

    Μα η πόλη γράφεται Σελινούς.

  246. Immortalité said

    @244 Νίκο ήταν γιατί ήταν ένα μπλε κατσαρολάκι για μπαιν μαρι 🙂

  247. ΣοφιαΟικ said

    Σωστη η επισήμανση για το όνομά μου, οφείλεται στο ότι όταν μου πρωτοζητηθηκε δεν είχα ακόμα ελληνική γραμματοσειρά. Η διόρθωση έγινε.

  248. Νέος Τιπούκειτος said

    @242: Ο Στάζυ;

  249. ὡστόσο θεωρῶ ὅτι πιὸ σωστὸ εἶναι τὸ «λατινογραφοῦνται» κι ὄχι τὸ «λατινογράφονται».

  250. sarant said

    Κορνήλιε, μπορεί και να έχεις δίκιο, λέμε ορθογραφώ, απλογραφώ.
    Λέμε όμως και καθαρογράφω.

  251. Immortalité said

    @248 Αμα πατούσες το λίκνο δεν θα ρώταγες. Εσύ δεν είσαι στη φωτογραφία; 😉

  252. #250 εἶναι πάλι ὁ κανόνας τοῦ Scaliger ποὺ παλιότερα εἶχα ἀναφέρει κι ἔγινε ἐδῶ μέγας καυγᾶς.

  253. Με Μπλουτούθ

  254. pandespani said

    > 245 . Kι εγώ έτσι νόμιζα, αρχικά. Αλλά με όσα βλέπεις… καμιά φορά έχεις και το δικαίωμα να αμφιβάλλεις…

    > 247. Στο δικό μου πληκτρολόγιο, που δεν έχει ελληνικά, κι ακόμη μπερδεύω το ω μετο ψ (γειτνιάζοντα c και v), το ερωτηματικό είναι στα αγγλικά. Η εναλλαγή και μέσα στην γλώσσα είναι υποχρεωτική και δεδομένη.

    > 253. Καλό! Αλλά με τη Θεοούλα, πάλι …Μαμούθ μου θυμίζει!

  255. Μαρία said

    >Kι εγώ έτσι νόμιζα, αρχικά. Αλλά με όσα βλέπεις… καμιά φορά έχεις και το δικαίωμα να αμφιβάλλεις…
    Δε καταλαβαίνω τι σας έκανε να αλλάξετε την ορθογραφία, απ’ τη στιγμή μάλιστα που συσχετίζετε το όνομα της πόλης με το σέλινο;

  256. pandespani said

    > 255. Mε τον μαϊντανό (πετροσέλινο) συσχετίζεται η πόλις, λένε, κάποιοι πιο ειδήμονες από μένα, την πτωχή- που απλώς είμαι fan του να μαθαίνω (κουσούρι γαρ). Εσεις υπερασπίζεστε το σέλινο? (το λέω με χιούμορ, καλοπροαίρετα, για να μην παρεξηγηθώ λόγω ασάφειας)

  257. Μαρία said

    Εγώ για την ορθογραφία μίλησα και γι’ αυτή σας ρώτησα. Πώς σας προέκυψε το η;

  258. pandespani said

    > 257. Μάλλον από ταχύτητα και ασυνείδητα, ίσως και γιατί με όσα -υποτίθεται πως ήξερα-δεν είχε να κάνει με το ι, του σέλινου εννοώ.

  259. Διακόπτουμε το πρόγραμμά μας, λόγω έκτακτης επικαιρότητας:

  260. sarant said

    Το άκουσα κι εγώ στο ράδιο -ελπίζω να το έχεις σώσει το αριστούργημά σου.

  261. Τα κρατάει ο γούγλης-youtube στο λογαριασμό του χρήστη. Απλώς δεν επιτρέπει τη δημόσια προβολή.

  262. Μαρία said

    Εγώ ξαναβλέπω το ντοκιμαντέρ για τη Μακρόνησο στην ΕΤ1, που τη θυμηθήκαμε στο άλλο νήμα.

  263. Immortalité said

    @259 Γιατί το κόβει στο 1.47»;

    @ 260 Ποιο αριστούργημα;

  264. Δεν βρίσκω τώρα που ξανασχολιάστηκε πολύ πρόσφατα η ομιλία Καστοριάδη στο Βόλο και εμφανίστηκε το σχετικό πιντιέφι. Ήθελα να πιάσω το ίδιο το βιβλίο στα χέρια μου, και το έκανα, κι έτσι είναι όσα ειπώθηκαν -ακόμη και η δακτυλογράφηση σε γραφομηχανή (;). Ιδού τα περιεχόμενα.

  265. Immortalité said

    @ 264 Εδώ μάλλον θα πρεπε να καταλάβω κάτι. Ας πούμε πως σχετίζεται με τα προηγούμενα…
    Ισως βρω περισσότερες διευκρινίσεις το πρωί.

    Ες αύριον…

  266. Immor, εδώ: http://malvumaldit.wordpress.com/2009/10/20/hitler-finds-out-that-the-greek-language-has-no-more-than-200000-words/
    και δυστυχώς δεν παίζει, πράγματι. Στο λινκ όμως του Οπουτζή που δίνει ο Στάζυ θα βρεις μια ανάλυση της εν λόγω παρωδίας.

  267. Μαρία said

    264
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/03/22/kisinger2/#comment-28188

  268. Μπουκανιέρος said

    Σχετικά με τη διαμάχη γύρω απ’ το μπλε κατσαρολάκι (δεν κατάλαβα ακριβώς γιατί), να σημειώσω ότι εμείς το λέμε «μπάνιο-μαρία», από την εποχή των γιαγιάδων μας κι ακόμα πιο πριν.
    Ελπίζω να μη δημιουργούμε προβλήματα στους γλωσσολόγους ή στους μαγείρους.

  269. Μαρία said

    Υπήρχε περίπτωση στσου Κορφούς να μη τη λέτε μπανιομαρία;

  270. #265 Άσχετο είναι με τα παρόντα, αλλά, όπως είπα, δεν είχα πρόχειρο το σχετικό νήμα.

  271. π2 said

    Κι άλλο ένα για τη συλλογή σας. Δεν σας έκανε κ. Γεωργιάδη (σε ένα κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρον άρθρο) η περιγραφή μιας αλλόκοτης κατάστασης ως «σουρεάλ»; Κατανοητό. Αλλά εκείνο το Soureal τι το θέλατε; Ελληνική προφορά με φωνητική λατινική γραφή; Το αποτέλεσμα πάντως βγήκε πολύ σουρεάλ.

  272. sarant said

    Πιδύε, μια φορά θυμάμαι που κάποιος αναγνώστης είχε διαμαρτυρηθεί στην Ελευθεροτυπία για τη συνήθεια ενός αθλητικογράφου να αφήνει πολλά λατινόγραπτα στα κείμενά του. Ο δημοσιογράφος απάντησε ότι η ειδησεογραφία έχει και μορφωτικό σκοπό, παναπεί το κάνει για να μαθαίνουμε. Ο ίδιος, το ισπανικό φούριας ρόχας το είχε γράψει rohas.

  273. Rayman said

    Εννοείται πως δεν έχω διαβάσει τα πρηγούμενα 272 (!) σχόλια, αλλά θέλω να καταθέσω και γω τη δική μου αποψούλα (μιας και έχς λίγο ελεύθερο χρόνο ακόμα). Δεν μπορώ να περιγρ΄ψω πόσο γελοίο μου φαίνεται να βλέπω γραμμένο: ΤΖΕΦΕΡΣΟΝ ΕΡΠΛΕΗΝ – ΝΑΘΙΝΓΚ ΚΑΝ ΣΤΟΠ ΑΣ ΝΑΟΥ. Από την άλλη, είναι σωστό τουλάχιστον στο δικό μου μάτι, να μην αλλάζει η γραφή εντός της ίδια ς πρότασης ή ακόμα εντός του ίδιου κειμένου (στην ίδια λέξη είναι ολίγον οικτρό). Μία άλλη παρατήρηση μου, φορ γουάτ ιτ’ς γουέρθ, είναι η γραφή ξένων λέξεων με ελληνικούς χαρακτήρες που είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη σε χιουμοριστικής προδια΄θεσης μπλγκς και λοιπά ιντερνετικά στέκια. Κρίνω πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος που διατρέχει η γλώσσα μας είναι να αρχίζουν να αποδίδονται με latinικούς χαρακτήρες οι ξένες λέξεις λέξεις που προηγουμένως είχαν αποδοθεί με ελληνικούς χαρακτήρες. Ai ntont rili noou if ai hav meint maiself kliar mpat thenk giou eneigouei!

  274. Αυτό, Rayman, το κάνουν μεταξύ άλλων ο Δήμος Αθηναίων και διάφοροι άλλοι δήμοι, στις ταμπέλες των δρόμων που έχουν ονόματα ξένων. Οδός NEIGY στα Πατήσια, οδός TZORTZ στο Κέντρο, οδός CHELDRAICH στο Νέο Κόσμο, και άλλες τέτοιες φρικαλεότητες. Έχουν όμως κι ένα δίκιο: αν ο ξένος γράψει «Μ. Papadopoulos, 5, rue Neuilly, Athénes», πώς να καταλάβει ο ταχυδρόμος – που μόνο την οδό Νεϊγύ ξέρει – πού να πάει το γράμμα;

  275. greggan193 said

    Αυτό το σινεάκ να ετυμολογείται ίσως από τα παιδικά ενυδρεία cineaqua στο Τροκαντερό του Παρισιού; Υπάρχει τέτοια περίπτωση, άραγε; Γρηγόρης Κονδύλης

  276. sarant said

    Καλημέρα!

    Όχι, το Σινεάκ είναι όνομα αλυσίδας, υπήρχαν πολλά διεθνώς στον μεσοπόλεμο.

    https://fr.wikipedia.org/wiki/Cin%C3%A9ac

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: