Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Επιτέλους, κάντε κάτι εκτός από νομοσχέδια

Posted by sarant στο 20 Απριλίου, 2010


 Το παρακάτω άρθρο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Μυτιλήνης. Με την ευκαιρία, ας κάνω την ανάρτηση εντελώς οικογενειοκρατούμενη.

Αφενός, να ανακοινώσω ότι στο τρέχον τεύχος της εβδομαδιαίας εφημερίδας Ο δρόμος της Αριστεράς υπάρχει εκτενές αφιέρωμα στον άγνωστο ποιητή Άχθο Αρούρη, δηλαδή τον παππού μου, Νίκο Δ. Σαραντάκο. Κάποια στιγμή θα το εμφανίσω και εδώ αλλά αργότερα, οπότε να σπεύσετε να την προμηθευτείτε 🙂

Τέλος, να ενημερώσω ότι η απουσία φρέσκου υλικού αυτές τις δυο μέρες οφείλεται στο ότι έπεσε λίγη παραπάνω δουλειά. Διαψεύδω ότι με έχει επηρεάσει η ηφαιστειακή τέφρα (ή σποδός επί το επισημότερο, τρομάρα μας) όπως τα μαραμένα τριαντάφυλλα της Κένυας. Αλλά πολλά είπα, ιδού το άρθρο:

Έκλεισε μισός χρόνος από τότε που έχουμε τη νέα κυβέρνηση στο τιμόνι της εξουσίας. Νομίζω πως είναι εύλογο χρονικό διάστημα για να κάνουμε έναν πρώτο απολογισμό. Συνήθως το κρίσιμο διάστημα για να δούμε αν μια καινούργια κυβέρνηση ξεκίνησε καλά είναι οι καθιερωμένες «πρώτες 100 μέρες», κι εδώ έχουμε να κάνουμε με 180 μέρες. Βλέπουμε, λοιπόν, πως το μόνο ορατό καινούργιο στοιχείο είναι η βροχή νομοσχεδίων, που έχουν εισαχθεί για ψήφιση ή έχουν ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο. Αρκεί, όμως, αυτό σε μια χώρα που πάσχει χρονίως από την πολυνομία;

Το έχω ξαναγράψει, αλλά η επανάληψη δε βλάφτει. Στο εξαιρετικό σατιρικό περιοδικό «Ασμοδαίος» που έβγαζε ο Ροΐδης πριν από 135 χρόνια περίπου, έγραφε:
«Εις τον κατακλυσμόν των νομοσχεδίων, ο οποίος πίπτει συνεχώς εις το Κοινοβούλιον, τολμά και ο “Ασμοδαίος” να προτείνει εν, περιέχον εν και μόνον άρθρον: Περί τηρήσεως των κειμένων νόμων.»
Γιατί πλάι στην ανοργανωσιά, τη διαφθορά και την εξάρτηση από τους ξένους, η Ελλάδα μαστίζεται από την απίστευτη πληθώρα νόμων, πολλοί από τους οποίους ουδέποτε εφαρμόστηκαν. Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιοι ανενεργοί νόμοι, αλλά κανείς ως τώρα υπουργός Εσωτερικών ή Δικαιοσύνης, δεν έκανε το παραμικρό για να τους ενεργοποιήσει ή αν αποδειχτεί πως κακώς ψηφίστηκαν από τη Βουλή, να τους καταργήσει. Προφανώς δεν εφαρμόστηκαν γιατί η τήρησή τους θα έθιγε ισχυρά συμφέροντα.
Προχτές άκουγα πως από τις 26 Απριλίου θα αρχίσει η εφαρμογή του Νόμου για τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, που ψηφίστηκε το… 1991 και παραμένει από τότε ανενεργός. Κι ας έχουν, στο μεταξύ, χάσει τη ζωή τους εκατοντάδες οδηγοί, εξ αιτίας αυτών ακριβώς των πινακίδων.
Υπάρχει νόμος, που ψηφίστηκε μάλιστα επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1976, «περί ρυθμίσεως της λειτουργίας των ληξιαρχείων» ή κάτι τέτοιο, που ορίζει πως μπορεί κανείς να δώσει όνομα στο παιδί του με απλή δήλωση στη ληξιαρχείο, χωρίς να το βαφτίσει και η βεβαίωση που θα πάρει είναι αρκετή για να το γράψει στο σχολείο. Και όμως σε όλα τα σχολεία σού ζητάνε «πιστοποιητικό βαπτίσεως» για να δεχτούν το παιδί.
Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις νόμοι, που προβλέπουν αυστηρότατες κυρώσεις, που εκτός από βαριά πρόστιμα περιλαμβάνουν και τη διακοπή της λειτουργίας τους, για εργοστάσια που ρυπαίνουν και μολύνουν το περιβάλλον και οι οποίοι δεν εφαρμόζονται. Δεκάδες μεγάλα και μικρά εργοστάσια μολύνουν τον Ασωπό και τον υπεδάφιο ορίζοντα στην περιοχή των Οινοφύτων, λειτουργούν απρόσκοπτα, απειλώντας την υγεία των κατοίκων.
Θα μπορούσα να σας αναφέρω δεκάδες ανάλογων περιπτώσεων. Ενδεχομένως δε, σχετική έρευνα να αποδείξει πως πολλά από αυτά που φιλοδοξούν να ρυθμίσουν οι προτεινόμενοι καινούργιοι νόμοι, προβλέπονται ήδη από τους υπάρχοντες ανενεργούς.
Όσο, λοιπόν, δε γίνεται τίποτα το αποφασιστικό στον τομέα αυτόν και συνεχίζεται η φλυαρία των εξαγγελιών για τις καλές προθέσεις της κυβέρνησης, δικαιολογημένα πρέπει να υποπτευόμαστε πως όλη αυτή η υπόθεση με τους νέους νόμους είτε αποσκοπεί σε σκέτο εντυπωσιασμό, είτε οι νέοι νόμοι που θα ψηφίσει η Βουλή θα έχουν την τύχη των παλιών. Γιατί η μόνη αποφασιστική εξέλιξη, ύστερα από όσα γίνανε, δεν είναι άλλη από τη φυλάκιση κάποιου από τους πρωταγωνιστές των σκανδάλων, η κατεδάφιση κάποιου αυθαιρέτου που χτίστηκε παράνομα στον αιγιαλό ή στα καμένα δάση (και φυσικά να μην είναι καλυβάκι φουκαρά, αλλά βίλα μεγαλουσιάνου), ο εξαναγκασμός κάποιου από τους καταχραστές του δημοσίου χρήματος να επιστρέψει τα κλεμμένα. Τότε μόνο θα πούμε πως αυτή η κυβέρνηση πραγματικά θέλει να κάνει κάτι.
Διαφορετικά και οι πιο καλόπιστοι ψηφοφόροι και οι πιο φανατικοί οπαδοί, θα πούνε πως και τούτοι μάς δουλεύουνε ψιλό γαζί, όπως και οι προηγούμενοι, όπως όλοι, όπως πάντα. Και οι μέρες τους στην εξουσία θα είναι μετρημένες.

8 Σχόλια προς “Επιτέλους, κάντε κάτι εκτός από νομοσχέδια”

  1. Καλό το άρθρο του πατερά κ. Σαραντάκο μας, τα αυτονόητα είναι μάλλον τα πιο δύσκολα σε τούτο τον τόπο μάλλον.

  2. Μισιρλού... said

    Χαίρομαι που θα γίνει στον ΔΡΟΜΟ το αφιέρωμα στον ποιητή Άχθο Αρούρη…
    😳

    [το μπίρι-μπίρι, μπούρου-μπούρου… έπιασε τόπο!]

  3. sarant said

    Μισιρλού, έγινε ήδη, στο τεύχος που κυκλοφορεί

  4. Μισιρλού... said

    Ωχχχ! Ντροπή… Δεν την έχω ανοίξει ακόμα !!!
    Τρέχω…

  5. Μισιρλού... said

    Εξαίρετο βγήκε !

    Περιμένουμε, όταν ποστάρεις, κι ένα μικρό δείγμα έμμετρης αλληλογραφίας !!!

  6. Sky said

    Το άρθρο (ολοσέλιδο σχεδόν) του δρόμου, το διάβασα και ευτυχώς κάνει αναφορά στο «ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης» το οποίο είναι εξαντλημένο (είχα προσπαθήσει να το βρω το 206). Έτσι πήρα τουλάχιστον μία γεύση του περιεχομένου (αν και είχα επισκεφτεί τη σχετική γωνιά μα η περιέργεια μου έμεινε στη μέση.
    Ο λόγος που το έψαχνα; Απλά, ήταν μία εποχή που είχα γεμίσει τη βιβλιοθήκη μου και το κεφάλι μου με τους δημιουργούς που δεν προβλήθηκαν (ή αυτοπροβλήθηκαν).

    Ενδεικτικό είναι πως (και λόγω της κοντινής σχετικά χρονικής και γεωγραφικής απόστασης) ο αγαπημένος μου και κοντινότερος μου ήταν και είναι, ο μακαρίτης ο Λεωνίδας ο Χρηστάκης.

    Σκέφτεστε μήπως καμία επανέκδοση του βιβλίου του 1996(;).

  7. Sky said

    Παρόραμα: Το 2006 είχα προσπαθήσει να βρω το βιβλίο, όχι το 206!!!!

  8. Μαρία said

    Στα σχολεία δεν έπεσε στην αντίληψή μου να ζητάνε βαφτιστοχάρτι αλλά στα ληξιαρχεία υπήρχε σύγχυση, τουλάχιστον μέχρι το 2006.

    Click to access Diamesolavisi_Onomatodosia_19_12.pdf

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: