Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μερικά μεταπασχαλινά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 22 Απριλίου, 2010


Πολύ καιρό έχω να παρουσιάσω μεζεδάκια, δηλαδή ανάμικτα μαργαριτάρια, κοτσάνες και ό,τι άλλο έχω μαζέψει από τα έντυπα και το Διαδίκτυο των τελευταίων ημερών –ίσως επειδή ήταν Σαρακοστή (και τα μεζεδάκια σπανίως είναι νηστήσιμα). Τέλος πάντων, το πιάτο γέμισε με μεταπασχαλινά δείγματα και σας το σερβίρω.

* Ξεκινάω με ένα ολόφρεσκο, που δεν είναι δα και σοβαρό λάθος, λαθάκι ίσως, ασήμαντο, αλλά έχει κάποιο ενδιαφέρον. Διαβάζω στο Βήμα τη Λώρη Κέζα που γράφει για την παραίτηση του συγγραφέα Γιάννη Ξανθούλη από την Εταιρεία Συγγραφέων:

Ο Ξανθούλης με την ανακοίνωσή του παραιτείται από την Εταιρεία Συγγραφέων: δεν θέλει να συναγελάζεται μετριότητες που έχουν πιάσει τα πόστα, σε επιτροπές, σε έντυπα, σε δημόσιους οργανισμούς και παριστάνουν τους λογοτέχνες χωρίς ποτέ να έχουν παράξει λογοτεχνία.

Ποιο είναι το λαθάκι; Όχι πάντως το «παράξει λογοτεχνία» που εγώ το επιδοκιμάζω αν και δεν το χρησιμοποιώ (και εδώ ίσως θα έβαζα άλλο ρήμα). Όμως, το συναγελάζομαι την θέλει την πρόθεσή του, δεν είναι όπως το συναναστρέφομαι. Συναναστρέφομαι διάσημους, συγχρωτίζομαι με κάθε λογής ανθρώπους, συναγελάζομαι με μετριότητες. Τέλος πάντων, ίσως είμαι ψείρας.

* Πάμε παρακάτω, πάλι στο Βήμα, αλλά και στο in.gr, και σε ένα σωρό ιστολόγια (διότι, το έχω ξαναπεί, ο ένας αντιγράφει τον άλλο ανεξέταστα, όπως οι στραβοί στον Άδη). Ήρθαν στα χέρια δυο αστυνομικοί για ένα διαδικαστικό θέμα, και: Αξιωματικοί της Αστυνομίας απέδιδαν το περιστατικό σε «υπερβάλλων ζήλο» και στο «νεαρό της ηλικίας» των δυο εμπλεκομένων αστυνομικών. Ο Μποστ τα έγραφε αυτά, αλλά για να γελάμε.
* Το σύννεφο ηφαιστειακής στάχτης που σκέπασε όλη την Ευρώπη φαίνεται πως σκορπίστηκε, αλλά για όσο διάστημα απασχολούσε την επικαιρότητα, οι δημοσιογράφοι, μου λέει ο φίλος μου ο Κωστής που ακούει πολύ ραδιόφωνο, την αποκαλούσαν «τέφρα» ή και, ακόμα πιο επίσημα «σποδό». Μάλιστα, στις 19 Απριλίου γύρω στις 8:30 το πρωί, ένας φιλοξενούμενος του ραδιοφωνικού Σκάι, καθηγητής γεωλογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κατέθεσε την επιστημονική του άποψη για την «σπονδό» από το ηφαίστειο της Ιρλανδίας. Προφανώς εννοούσε τη σποδό από ηφαίστειο της Ισλανδίας, σημειώνει… άσπονδος ο φίλος μου.

* Η γνωστή έρευνα για τα γκρίκλις που είχε γίνει σε γυμνάσια της Δυτικής Μακεδονίας πέρυσι, κάνει το γύρο των εντύπων και κάθε φορά δημοσιεύεται με ολοένα και πιο κινδυνολογικά σχόλια. Τελευταία εμφάνιση στα Νέα, όπου κινδυνολογούν διάφοροι, μεταξύ των οποίων και κάποιος ερευνητής της Ακαδημίας, που μπερδεύει τα γκρίκλις με τις ξενόγλωσσες επιγραφές. Κι έτσι, με αφορμή το κατάστημα Attica, λέει:

«Είναι σπάνιο σε ευρωπαϊκή χώρα το όνομα καταστήματος και πόσω μάλλον του μεγαλύτερου εμπορικού της χώρας να είναι γραμμένο με λατινικούς χαρακτήρες. Κάτι τέτοιο αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα».

Σοβαρά; Μα, ωγαθέ, σε όλες τις δυτικοευρωπαϊκές χώρες τα ονόματα των καταστημάτων είναι γραμμένα, φυσικά, με λατινικούς χαρακτήρες. Στο κυριλλικό ήθελες να γράφονται οι πινακίδες του Λονδίνου και της Ρώμης ή στα ελληνικά; Κάτι άλλο ήθελες να πεις, τι ακριβώς κανείς δεν ξέρει, αλλά δεν σου βγήκε. Κατά τα άλλα, μας πειράζουν τα γκρίκλις, ίσως επειδή στα γκρίκλις δεν μπορούμε να βάλουμε το αριστοκρατικό ωμέγα στο «πόσο μάλλον» και να το κάνουμε «πόσω»!

* Μεζεδάκια χωρίς Χρίστο Μιχαηλίδη είναι σκορδαλιά χωρίς σκόρδο. Από το χτεσινό φύλλο, μιλάει για τη δολοφονία του ρατσιστή νοτιοαφρικανού πολιτικού Eugene Terre’Blanche. Ο Μιχαηλίδης τον γράφει Γιουτζίν Τέρε Μπλανς· εγώ νομίζω πως Τερμπλάνς προφέρεται, αλά γαλλικά (άλλωστε το σόι του καταγόταν από Γάλλο ουγενότο μετανάστη), αλλά μπορεί να κάνω εγώ λάθος, άλλωστε ο Μιχαηλίδης είναι από εκείνα τα μέρη, κάτι παραπάνω θα ξέρει. Δεν επιμένω, όμως πιο κάτω διαβάζω, για τη διαδικασία μεταβίβασης της εξουσίας στους μαύρους:

ΕΥΤΥΧΩΣ, υπήρχε τότε, μαζί με τον ρεαλιστή και σώφρονα Ντε Κλερκ και ένας πιο νέος σε ηλικία, πιο σοφός μετά τα τόσα χρόνια στη φυλακή και πιο οραματιστής ο Νέλσον Μαντέλα, που δεν άφησε τη χώρα του να γλιστρήσει στον εμφύλιο σπαραγμό και έπεισε τους δικαίως εξοργισμένους μαύρους συμπολίτες του να προτιμήσουν τη συμφιλίωση και τη συγχώρεση παρά την εκδίκηση και το μίσος.

Ώστε ο Μαντέλα ήταν «πιο νέος σε ηλικία» από τον Ντε Κλερκ; Κι όμως, στη Βικιπαίδεια βρίσκω ότι ο Μαντέλα είναι γεννημένος το 1918 και ο Ντε Κλερκ το 1936. Δεκαοχτώ χρόνια είναι αυτά, κυρ Χρίστο μας, δεν είναι παίξε γέλασε!

* Ο ορθογράφος του Word κάνει περίεργα πράγματα μερικές φορές. Αν γράψετε «κυανίδια» θα το θεωρήσει λάθος, μια και δεν «ξέρει» αυτή τη λέξη, αν όμως του ζητήσετε να σας υποδείξει διόρθωση θα σας προτείνει «κουνάδια». Και ρωτάω, τι είναι τα κουνάδια; Εσείς τα ξέρετε;

Ύστερα από αναζήτηση σε διάφορα λεξικά, βρίσκω ότι κουνάδι είναι αφενός άλλη λέξη για το κουνάβι και αφετέρου άλλη λέξη για το κουνέλι. Μια φίλη μού είπε ότι στην Αντίπαρο κάποιος εστιάτορας λέει πράγματι κουνάδι (ακριβέστερα, κναδ) το κουνέλι που σερβίρει. Τι να πω, φταίει που ζω μακριά από τη φύση και τα κυανίδια μου είναι  πιο οικεία από τα κουνάδια.

* Και μια και το έφερε η κουβέντα: έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος και ακόμα είκοσι μέρες, από τότε που έδωσε ο ακαδημαϊκός κ. Κουνάδης εκείνη την περίφημη διάλεξη στην οποία ισχυρίστηκε ψευδώς ότι το βιβλίο Γκίνες θεωρεί πλουσιότερη γλώσσα την ελληνική με 5 εκατομμύρια λέξεις, και ακόμα να δημοσιοποιηθεί το κείμενο της διάλεξης.

Ακόμα και με την… ιλιγγιώδη ταχύτητα με την οποία λειτουργεί η Ακαδημία, σαν πολύ δεν καθυστέρησε; Λέτε να οφείλεται η καθυστέρηση στην αγωνιώδη (και άκαρπη) προσπάθεια να βρεθεί κάποια τεκμηρίωση για τα λεγόμενα του κ. Κ. και να συμμαζευτούν κάπως τα ασυμμάζευτα;

Πάντως, την Κυριακή που μας έρχεται, στις 25 του μήνα, γίνεται στον Παρνασσό μεγάλη εκδήλωση, ημερίδα θαρρώ, του συλλόγου Ελληνική Γλωσσική Κληρονομία (προσοχή: όχι κληρονομιά), με θέμα «Η διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας». Αν ήμουν στην Αθήνα, θα πήγαινα (φορώντας μάσκα ή μπούρκα) για να δω αν θα συνεχίσουν να εκτοξεύουν λερναίους μύθους ή αν επιτέλους θα πουν σοβαρά πράγματα. Επειδή όμως είμαι εκτός Αθηνών, αν τυχόν και περάσετε από εκεί, ζητήστε από τον κ. Κουνάδη, που είναι ένας από τους ομιλητές, να σας δώσει το αντίτυπο του Γκίνες που λέει για τα 5 εκατομμύρια λέξεις.

48 Σχόλια προς “Μερικά μεταπασχαλινά μεζεδάκια”

  1. π2 said

    Ο λόγος που ο σύλλογος επικαλείται την Κληρονομία και όχι την ταπεινή κληρονομιά είναι προφανώς θεολογικός. Πρόκειται για έμμεση προσευχή: Σώσον Κύριε τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου και αυγάτισον, ως εν Κανά, το λεξιλόγιον του.

  2. Μπουκανιέρος said

    Καλημέρα Νίκο.
    Το κουνάδι είναι γνωστή και διαδεδομένη, θαρρώ, παραλλαγή για το κουνάβι.
    Για το κουνέλι, δεν το ήξερα.

  3. sarant said

    Πιδύε, 🙂

    (Πάντως, το αυγατίζω κανονικά με β γράφεται, δεν έχει σχέση με το αυγό, το οποίο αυγό επίσης με β γράφεται από πολλούς) 🙂

    Μπουκάν, καλημέρα. Ομολογώ ότι το «κουνάδι = κουνάβι» δεν το ήξερα. Δεν αποκλείω να είναι διαδεδομένο, βέβαια.
    Αλήθεια, την ξέρατε εσείς οι υπόλοιποι τη λέξη «κουνάδι»;

  4. undantag said

    Μήπως αδικείται ο καθηγητής γεωλογίας που μπέρδεψε τη σποδό με τη σπονδή; Ίσως επηρρεάστηκε από την αρχαιοελληνική του παιδεία.
    Σποδός δεν ήταν και ο βωμός από στάχτη πάνω στον οποίο γινόταν η σπονδή;
    «Επ΄Ισμηνού τε μαντείαι σποδώι.» (συγγνώμη για το μονοτονικό)

  5. π2 said

    Δίκιο έχεις φυσικά για το αβγατίζω, old habits die hard.

  6. Immortalité said

    Νίκο τί είναι το κυανίδιο; ❓

  7. sarant said

    Κυανίδια είναι διάφορες ενώσεις, άλατα του κυανίου, δηλαδή της ρίζας CN-. Πιο γνωστό το υδροκυάνιο, HCN.

  8. espectador said

    Τα κουνιαδια ειναι κατι αλλο ε? εμεις το λεμε για τους κουνιαδους=γυναικαδελφους) οταν ειναι πολλοι.
    Η ακαδημια μπορει να καθυστερει να δημοσιευσει την διαλεξη του κ. Κουναδη γιατι περιμενει ισως να εμπλουτισθει και αλλο η γλωσσα μας απο τα μπινελικια που πεφτουν τωρα βροχη για την οικονομικη κατασταση και το μελλον 🙂

    ΥΓ Νικο τι εγινε η 21η? Την πηδηξαμε?

  9. sarant said

    Το άρθρο για την 21η ήταν περυσινό και το είχα μεταφέρει χτες, ένεκα η ημέρα, πρώτο-πρώτο. Τώρα το ξαναπήγα στην κανονική του θέση, οπότε δεν εμφανίζεται στην πρώτη σελίδα. Ωστόσο, είναι προσιτό μέσα από τα σχόλια προς αυτό, αριστερά.

  10. Καλημέρα και από μένα. Δεν ξέρω αν είναι μαργατιτάρι (εμένα έτσι μου φαίνεται). Διαβάζω στο «αξιοπιστο» τρωκτικό «…μετά από διαλεκτικό διαπληκτισμό…» χμμμ

  11. Πάπιας said

    «εμεις το λεμε για τους κουνιαδους=γυναικαδελφους) οταν ειναι πολλοι»

    Κι εμείς. Βέβαια οι 2 εμείς μπορεί να είναι ίδιοι, εγώ στους αρκάδες αναφέρομαι.

  12. Immortalité said

    @ 7 Α! καλά! Δικαιολογείται η άγνοια δηλαδή! 😉

    @5 Π2 old habits never die…

  13. Στην αρχή βρε παιδιά διάβαζα old rabbits. Επηρεασμένος από τα κουνάδια.

  14. Immortalité said

    @13 🙂 🙂 🙂

  15. Ένα ακόμα μεζεδάκι κλασικού τύπου: «µια ιστορικός που απολαύει της αναγνώρισης». Από τα σημερινά Νέα.

  16. Voulagx said

    Δηλαδή, ο Κουνάδης παράγεται απ’ το κουνάδι;

  17. ΣοφιαΟικ said

    Εγώ τη σποδό δεν την ήξερα, αλλά ίσως να ήθελαν να πουν ότι ήταν οι αεροπορικές εταιρίες επί σπονδός πολέμου 😆

    Το κουνάδι-κουνάβι νομίζω το έχω ξανακούσει.
    Ο δε Τερμπλάνς, έτσι προφέρθηκε εδώ τις ειδήσεις, οπότε γιαίτ να οτν κανουμε περίπτωση σταζ/στέιτζ;
    Όσο για την ηλικία του Ντεκλερκ και του Μαντέλα, άμα βγάλεις από το δευτερο τα χρονια που κάθισε φυλακή τότε ειναι τζόβενο.

    Στην τελευταία παραγραφο υποκινείς ταραχές, 40ακο!

  18. Μπουκανιέρος said

    16 Έτσι πίστευα πάντα – αλλά μπορεί νάναι παρετυμολογία, ποιος ξέρει;

  19. sarant said

    Dirk, καλημέρα. Γιατί «διαλεκτικός» διαπληκτισμός; Εκτός κι αν τσακώνονταν, ξερωγώ, στα… τσακώνικα 🙂 Οπότε, λάθος είναι.

    Πάπια, για τους κουνιάδους λέτε τα κουνάδια ή μήπως τα κουνιάδια;

    Σοφία, ήθελα να αφήσω μια πιθανότητα να έχει δίκιο ο Μιχαηλίδης (ζητάω πολλά). Κι εγώ πιστεύω πως το Τέρε Μπλανς είναι λάθος.
    Ταραχές εγώ; 🙂

  20. Νέος Τιπούκειτος said

    @15: Έτσι είναι, ω Δύτα. Και σύζυγος του Φάιτζες να είσαι, αν δεν αποποιηθείς του νεποτισμού, θα φανεί ότι δεν επιδέχεσαι βελτίωσης, δεν αξίζεις της υπόληψης, οπότε δεν θα απολαύσεις αναγνώρισης.

  21. Νέος Τιπούκειτος said

    @19: Διαλεκτικός διαπληκτισμός είναι όταν τσακώνονται οι Εγελιανοί με τους Χαϊντεγγεριανούς.

  22. Εγώ νομίζω ότι το κουνάδι είναι λάθος, κι έπρεπε -κατά το Γουδή- να είναι το κουνάδη, εκ του γκασμά…

  23. 13 🙂 🙂
    Άντε και μουσικό διάλειμμα από σπόνδα:

  24. Immortalité said

    @22 Δηλαδή Στάζυ προτείνεις εκτός από ουδέτερα σε -υ να έχουμε και σε -η; Μας μπερδεύεις! 🙂
    Πάντως το κουνάδι το διάβασα πρώτη φορά εδώ σε παλαιότερη ανάρτηση για τον Κουνάδη όπου ο Τιπούκειτος αποκαλούσε «κουνάδια» (αν δεν κάνω λάθος)τους οπαδούς του Κουνάδη
    Ας μην προσβάλουμε ούτε τα κουνάβια ούτε τα κουνελάκια. Ασπρα ή παλιά. 😉

  25. Νέος Τιπούκειτος said

    @24: Λέω κάτι πετυχημένα μερικές φορές, αλλά μετά τα ξεχνάω, ρε γμτ!

  26. Immortalité said

    @25 Ηταν εκεί που παραπονιόσουν ότι κανείς δεν σ’αγαπάει… 😉

  27. Papias said

    Ναι, κουνιάδια όπως και του Espectador.

  28. Ποντικαρέος said

    Σχετικά με τη χρήση της λέξης «τέφρα» αντί της λέξης «στάχτη» πρέπει να σημειωυεί το ακόλουθο.

    Σε ορισμένες επιστήμες (πχ χημεία) υπάρχει ουσιώδης διαφορά. «Στάχτη» είναι μόνο το υπόλειμμα από την καύση ξύλου (ο αντίστοιχος όρος στα αγγλικά είναι «ash») η οποία δεν είναι τοξική – αντίθετα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντισηπτικό, ενώ «τέφρα» είναι το υπόλειμμα από την καύση άλλων υλικών (ο αντίστοιχος όρος στα αγγλικά είναι «tar») η οποία εν γένει είναι τοξική.

    Πιθανόν αντίστοιχη διάκριση να υπάρχει και στη γεωλογία, οπότε (κατά τη γνώμη μου) ο όρος «ηφαιστειακή τέφρα» δεν είναι αρχαιολατρεία. Βέβαια αυτό το γράφω με κάθε επιφύλαξη γιατί δεν είμαι γεωλόγος).

    Να σημειώσω παρενθετικά ότι η τοξικότητα μιας ουσίας εξαρτάται από τη συγκέντρωσή της οπότε η τέφρα που θα πέσει όταν βρέξει δεν είναι δεδομένο ότι θα είναι τοξική.

  29. sarant said

    Ευχαριστώ, αγαπητέ!

  30. Αγγελος said

    Συγνώμη, tar δεν είναι η πίσσα, δηλαδή το αποτέλεσμα όχι της καύσης παρά της ξηράς απόσταξης διάφορων υλικών;
    Και σαφώς θυμάμαι από παλιά σχολικά βιβλία ότι η σόδα και η ποτάσα φτιάχνονταν από την τέφρα θαλάσσιων και χερσαίων φυτών, αντιστοίχως. Αντίθετα, την ηφαιστειακή στάχτη τη θυμάμαι (από προπολεμικά σχολικά βιβλία γεωλογίας και ορυκτολογίας που είχαν ξεμείνει στο σπίτι όπου γεννήθηκα – φαίνεται ότι και τέτοια διδάσκονταν στα προπολεμικά γυμνάσια!) «σποδό», και «σποδούχα νέφη» αυτά που τόσον κόσμο ταλαιπώρησαν την περασμένη εβδομάδα. Μάλιστα από κει πρωτοέμαθα τη λέξη, πολύ προτού ακούσω για «σάκκο και σποδό»…

  31. Ποντικαρέος said

    @30 «Tar» είναι και η πίσσα (άσφαλτος) αλλά τα υπολείμματα καύσης / πυρόλυσης (ξηρά απόσταξη) και όταν ο όρος αποδίδεται μονολεκτικά στα ελληνικά αποδίδεται ως «τέφρα» – αν και συνήθως αποδίδεται περιφραστικά.

  32. #28-

    σελ. 30: Συμπαγῆ ἡφαιστειακὰ ἱζηματογενῆ πετρώματα εἶναι οἱ ἡφαίστειοι τόφφοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡφαίστεια ἀναβλήματα (λιθάρια, ἄμμος ἢ σποδὸς) συνδεδεμένα δι’ ὀρυκτῆς συνδετικῆς ὕλης.

    σελ. 31: Ἄλλο ἑλληνικὸν ἡφαιστειακὸν ἱζηματογενές πέτρωμα εἶναι ἡ θηραϊκὴ γῆ, ἡ ὁποία εἶναι ἡφαιστεία σποδὸς καὶ ἄμμος ἐκτιναχθεῖσα κατὰ τὴν προϊστορικὴν μεγάλην παροξυσμικὴν ἔκρηξιν τοῦ ἡφαιστείου τῆς Σαντορίνης.

    σελ. 78: Ἡ μεταφορικὴ ἐνέργεια τοῦ ἀνέμου ἐκδηλοῦται καὶ κατὰ τὰς ἐκρήξεις τῶν ἡφαιστείων. Ὁ ἄνεμος παραλαμβάνει τὴν ἡφαιστείαν σποδὸν καὶ τὴν μεταφέρει εἰς μεγάλας ἀποστάσεις μακρὰν τοῦ ἡφαιστείου. Οὕτω κατὰ τὴν ἔκρηξιν τοῦ Βεζουβίου τὸ 79 μ.Χ. ἡ σποδὸς ἔφθασε μέχρι Συρίας καὶ Αἰγύπτου.

    σελ. 137: Ἄλλου δὲ ἡφαιστείου τῆς Ἰσλανδίας ἡ σποδὸς μετεφέρθη μέχρι Στοκχόλμης, δηλ. εἰς ἀπόστασιν 2.000 χιλιομ.

    σελ. 139: Τὰ ἀέρια, ἐκτινασσόμενα βιαίως ἐκ τοῦ στομίου τοῦ ἡφαιστείου, ἀνέρχονται μέχρις ἀρκετοῦ ὕψους ἐντὸς τῆς ἀτμοσφαίρας συμπαρασύροντα στερεὰ ἀναβλήματα (μύδρους, λιθάρια, ἡφαιστείαν ἄμμον καὶ σποδόν), καὶ σχηματίζονται τοιουτοτρόπως νέφη κατάφορτα ἀπὸ στερεὰ ἀναβλήματα. Τὰ νέφη αὐτά, ἐκτυλισσόμενα βραδέως πρὸς τὰ ἄνω, λαμβάνουν τὴν μορφὴν πεύκης ἢ κουνουπιδίου, ὅπως εἰς τὸν θόλον τῆς Δάφνης εἰς τὴν Σαντορίνην (εἰκ. 96). Ἰδιάζον εἶδος νεφῶν εἶναι τὰ λεγόμενα φλέγοντα νέφη. Ταῦτα εἶναι μίγμα ἀερίων ἐχόντων κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς ἐξόδου των ἐκ τοῦ ἡφαιστείου θερμοκρασίαν 1000° Κ μετὰ σποδῶν, ἄμμων καὶ διαπύρων τεμαχίων λάβας.

    Γεωργίου Κ. Γεωργαλά, Καθηγητού Πανεπιστημίου, Ακριβής Μαλλιάρη – Πατέρα, Φυσικού: Στοιχεία Γεωλογίας και Ορυκτολογίας, Α΄ Λυκείου, ΟΕΔΒ. Αθήναι 1966
    book71.pdf, book71 original.pdf, http:/ /www.oedb.gr:8080/pdf/

  33. Μαρία said

    Η σποδός είναι γνωστή κι απ’ την καύση των νεκρών.

  34. sarant said

    Ναι, το σποδός είναι σωστό, δεν λέω όχι.

  35. book71.pdf, book71 original.pdf, http:/ /www.oedb.gr:8080/pdf/

    Προσπαθώ να καταλάβω γιατί έγραψα 71, αφού το σωστό είναι 72, αλλά δεν βρίσκω δικαιολογία ή αιτία… Συγγνώμη, λοιπόν· το σωστό είναι:
    book72.pdf, book72_original.pdf, http:/ /www.oedb.gr:8080/pdf/

  36. Ἡ σποδὸς εἶναι πασίγνωστη κι ἀπὸ τὴν διάσημη εὐαγγελικὴ ῥῆσι, ὅταν ὁ Κύριος λέγῃ πρὸς τοὺς Ἑβραίους:

    ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἐγένοντο αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καθήμενοι μετενόησαν. πλὴν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν τῇ κρίσει ἢ ὑμῖν. (Λκ 10,13-14)

  37. Immortalité said

    @35 Δεν υπάρχει πάντα κάποιος λόγος. Μερικά πράγματα μας συμβαίνουν από μόνα τους. Γιατί έτσι…

  38. Immortalité said

    @36 Κορνήλιε, εγώ που ούτε τη σποδό ήξερα, ούτε την ευαγγελική ρήση, πως να αισθανθώ τώρα που μαθαίνω ότι η μία είναι πασίγνωστη και η άλλη διάσημη; μου λες;

  39. Ἔδωσα κάθος παραπομπή. Μθ 11,21 εἶναι.

  40. #38, δὲν πειράζει Ἰμμορταλιτέ, δὲν πειράζει! Ξέρεις πόσα πράγματα πασίγνωστα ἀγνοῶ ἐγώ; Καὶ τὸ κακὸ μὲ αὐτὰ ποὺ ἀγνοοῦμε, σὲ ἀντίθεσι μὲ αὐτὰ ποὺ ξέρουμε, εἶναι πὼς δὲν ξέρουμε οὔτε ποιὰ εἶναι οὔτε πόσα εἶναι.

  41. Immortalité said

    @40 Εγώ πάλι τα δικά μου ξέρω πόσα είναι: αναρίθμητα…

  42. Πάντως, να διευκρινίσω ότι και στο παραπάνω πόνημα (#32) η λέξη τέφρα χρησιμοποιείται αποκλειστικά, η λέξη σποδός μόνο στα παραπάνω σημεία, και φυσικά απουσιάζει η στάχτη ως πολύ μαλλιαρή για τα γούστα του συγγραφέα. Οπότε δεν φαίνεται κάποια διαφοροποίηση στην ορολογία, όπως αναφέρει το #28.

  43. Τώρα θυμήθηκα καὶ τοὺς στίχους τοῦ Παπαρρηγόπουλου, τοῦ συναδέλφου τῆς Ἀθανασίας, τοὺς ὁποίους ἀπευθύνει στὸν φανὸ τοῦ κοιμητηρίου Ἀθηνῶν:

    Φανέ, ὅταν τὸ ἔλαιον σὲ λείψῃ, τί θὰ γίνῃς;
    Τί; Θὰ σβεσθῇς. Καλύτερον. Ἀφ’οὗ ἡ μοῖρ’ ἀγρίως
    προώρισε τὴν λάμψιν σου ἐπὶ σποδοῦ νὰ χύνῃς,
    τί ὠφελεῖ εἰς σὲ τὸ φῶς καὶ εἰς ἐμὲ ὁ βίος;

  44. #3 ἔχει κάποια σχέσι μὲ τὸν κίναδο; (δὲν εἶναι παρόραμα)

  45. ΑΠ said

    Μήπως δε χορτάσατε και θέλετε κι άλλο μεζεδάκι;

    Ορίστε (υπό μορφή κουίζ) :
    Τι είναι τα ελαφρά (ίσως και ελαφριά!) έτη;

  46. χαχαχά! τα έτη φωτός; πού ήταν αυτό;…

  47. ΑΠ said

    Δύτη, μου το χάλασες! 😀

    Τηλεόραση ΣΚΑΙ, ντοκυμαντέρ με τίτλο «12 σενάρια για το τέλος του κόσμου» σήμερα (Κυριακή 25/4/10) το βράδυ.

  48. sarant said

    Α, αυτό ήταν πολύ ωραίο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: