Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η καραβίδα του Λένιν

Posted by sarant στο 23 Απριλίου, 2010


Το txvs.gr το συμπαθώ και δεν στέκομαι πολύ στα λαθάκια που βρίσκω καμιά φορά, μια και είναι ημιερασιτεχνικό εγχείρημα, και εν πάση περιπτώσει υπάρχουν ακριβοπληρωμένοι επαγγελματίες γραφιάδες που συνήθως προσφέρουν πολύ πιο γουστόζικα μαργαριτάρια. Ωστόσο, χτες αλιεύτηκε (από φίλο του ιστολογίου) στις σελίδες του καραβίδα γιγαντιαίων διαστάσεων, με δαγκάνες και χαυλιόδοντες, που πετάει και βγάζει φωτιές από το στόμα. Καραβίδα, σπεύδω να διευκρινίσω, ονομάζεται στην ορολογία του ιστολογίου μας μια πρόταση που καταφέρνει να χωρέσει πολλά λάθη σε  λίγες λέξεις. Πήρε το όνομά της (από εμένα) από ένα ανέκδοτο για κάποιον Γάλλο εγκυκλοπαιδιστή, ο οποίος έγραψε στο λήμμα écrevisse (ποταμοκαραβίδα): «Μικρό κόκκινο ψάρι που κινείται προς τα πίσω». Να σημειωθεί ότι αν οι πληροφορίες είναι όχι λάθος αλλά σκόπιμα ψέματα, τότε είναι ορθότερο να μιλάμε όχι για καραβίδες, αλλά για χρυσό πέταλο. Για περισσότερα, δείτε ένα παλιότερο άρθρο.

Χτες 22 Απριλίου ήταν η επέτειος των 140 χρόνων για τη γέννηση του Λένιν. Το σχετικό άρθρο του tvxs, ολοφάνερα μεταφρασμένο από τα αγγλικά, πάσχει σε πολλά σημεία. Πέρα από τα λαθάκια και τα λάθη ουσίας, ίσως το σημαντικότερο ελάττωμα του άρθρου να είναι, λέει ο φίλος που το έστειλε, ότι εξετάζει αναλυτικά πώς γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Λένιν, καθώς και πώς πέθανε, αλλά ελάχιστο χώρο αφιερώνει στο τι έκανε στη ζωή του. Αλλά ας δούμε την καραβίδα:

Στο τέλος του άρθρου, σε μια τυπικά αμερικάνικη ενότητα με τίτλο «Trivia για τη ζωή του Λένιν», διαβάζουμε:

Ο Λένιν είχε δύο ερωμένες, η πρώτη ήταν η Ελίζαμπεθ Κρουπσκαγια, μια πλούσια διαζευγμένη, ενώ η δεύτερη ήταν η Ινέσα Αρμάντ, Γαλλίδα Μπολσεβίκος, η οποία πέθανε από τύφο το 1919.


Μετράμε λάθη, ανακρίβειες και λοιπές συνεργαζόμενες δυνάμεις:

1) Ανακρίβεια ή άστοχη διατύπωση είναι ότι ο Λένιν είχε δύο ερωμένες. Στα ελληνικά, η λέξη δηλώνει κυρίως τις εξωσυζυγικές σχέσεις, όμως με την Κρούπσκαγια ο Λένιν είχε παντρευτεί (εδώ ένας αυθεντικός λαθοθήρας θα έλεγε νυμφευθεί).

2) Δεν είναι βέβαιο ότι ο Λένιν είχε ερωτικό δεσμό με την Ινέσα Αρμάντ, αλλά αυτό ας το προσπεράσουμε.

3)  Η Κρούπσκαγια δεν λεγόταν Ελίζαμπεθ, λεγόταν Ναντέζντα.

4) Έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσε να λέγεται Ελίζαμπεθ, μια και αυτό είναι η αγγλική μορφή του ονόματος.

5) Η Κρούπσκαγια δεν ήταν πλούσια. Από «καλή οικογένεια», αλλά όχι πλούσια.

6) Η Κρούπσκαγια δεν ήταν διαζευγμένη –αφήνω ότι το «πλούσια διαζευγμένη» σαν διατύπωση παραπέμπει στα καζίνα της Κυανής Ακτής πιο πολύ παρά στις παράνομες μπολσεβίκικες οργανώσεις.

7) Το «Γαλλίδα μπολσεβίκος» είναι βέβαια μουστάκι πρώτου μεγέθους· αν δεν άντεχε να γράψει «Γαλλίδα μπολσεβίκα» ας την έλεγε κομμουνίστρια.

8) Η Ινέσα Αρμάντ δεν πέθανε το 1919 αλλά το 1920 (τον Σεπτέμβριο).

9) Η Ινέσα Αρμάντ δεν πέθανε από τύφο αλλά από χολέρα.

Ακόμα κι αν παραβλέψουμε δυο-τρία (π.χ. τα υπ’ αρ. 1, 2 και 4), όσα απομένουν είναι αρκετά για να χαρίσουν στο κείμενο (τρεις γραμμές όλο κι όλο)  τον τίτλο της μεγαλύτερης καραβίδας όλων των εποχών. Μέχρι στιγμής, εννοείται, διότι είμαι βέβαιος ότι δεν θ’ αργήσουν να βρεθούν ισάξια ή και ανώτερα δείγματα. Προσπαθώντας να εξηγήσω κάποια από τα λάθη, σκέφτηκα ότι ίσως το «πλούσια διαζευγμένη» στο πρωτότυπο κείμενο να αναφερόταν στην Ινέσα Αρμάντ (που ο άντρας της ήταν πλούσιος και δεν ξέρω αν είχαν πάρει διαζύγιο) και από μπέρδεμα να αποδόθηκε τελικά στην Κρούπσκαγια, ενώ Ελισάβετ έλεγαν τη μητέρα της Κρούπσκαγια, οπότε το λάθος εξηγείται αν υποθέσουμε ότι έγινε βιαστική ανάγνωση της πηγής. Και μ’ αυτά και μ’ αυτά, γεννήθηκε η νέα υπερμεγέθης καραβίδα, η καραβίδα του Λένιν!

49 Σχόλια προς “Η καραβίδα του Λένιν”

  1. Να πώ, τώρα, το ανεκδοτάκι με τον πίνακα για το Λένιν στη Ζυρίχη;

  2. Immortalité said

    Τί ρωτάς βρε Σκύλε; Υπάρχει περίπτωση να μη θέλουμε;

    Περιμένω 🙂

  3. Σαν Λένιν στο Παρίσι το ξέρω αλλά αφού πρόλαβες εσύ πρώτος Σκύλε, πες το.

  4. akindynos said

    Η πηγή

    He had two mistresses. The first was Elizabeth de K., a wealthy, cultured divorcee to whom he once said, «It is quite obvious that you will never make a Social Democrat.» Her reply: «And you-you will never be anything but a Social Democrat.» The second was Inessa Armand, a committed French Bolshevik, who died of typhus in 1919.

    Πάντως οι αναφορές στην Elizabeth de K είναι ύποπτα λίγες, και σε κάθε περίπτωση δεν ταυτίζεται με την Κρούπσκαγια.

  5. babis said

    Εγώ ήξερα για το(ν) Στάλιν στη Βιέννη.

  6. Μαρία said

    Κι εγώ στο Παρίσι τον ξέρω, όπως και η ομώνυμη ταινία.

    Μετά το ντε Κ του Ακίνδυνου χόντρυνε κι η καραβίδα.

  7. Ε, ας το πάρει το ποτάμι…

    Πέφτει ο Σοσιαλιζμός και αρχίζουν οι ληστείες. Σκάει ένας νεοπλουτίδης Τεξάνος στη Μόσχα, με ένα πορτοφόλι γιομάτο δολάρια και βγαίνει στη γύρα να αγοράσει τέχνη… Τονε κοζάρουν κάτι αλάνια και αρχίζουν να τα πουλάνε παραμύθι «ναι, ξέρεις, υπήρχε ένας πολύ σημαντικός πίνακας για το Λένιν αλλά…». «Τι αλλά; Πλερώνω όσο-όσο» απαντάει το γελαδομούσκαρο. «Τιτλοφορείται «ο Λένιν στη Ζυρίχη»» του λένε για να τον ιντριγκάρουνε «αλλά δεν ξέρουμε πού είναι…» Πεισμώνει ο χοντρός, κοκκινίζουν τα μάγουλά του, ανεμίζει τα ντόλαρς και με τα πολλά τον πείθουν να προπληρώσει cash και μετά τονε πάνε σε ένα υπόγειο και του κοτσάρουν έναν πίνακα και καλά παλιό, σε
    τέτοιο στυλ… αλλά στο πιο άτεχνο.
    «Μα τι ‘ναι τούτο;» εξανίσταται ο επενδυτής.
    «Να ξέρετε, είχε και τον Στάλιν από πάνω αλλά επί Χρουτσοφισμού,
    έβαλαν και τονε σβήσανε…» δικαιολογούνται το λαμόγια…
    «Και ο Λένιν πού είναι;»
    «Μα… στη Ζυρίχη!»

  8. Μαρία said

    Ωραία παραλλαγή, Σκύλε, και … ντοκουμενταρισμένη.

  9. Χαχαχα! Πάρα πολύ ωραία παραλλαγή!

  10. Κυκλοφορούν στο ιντερνέτι πολλές παραλλαγές του ανέκδοτου. Σταχυολογώ επιλεκτικά μόνο όσα λένε για το Παρίσι:
    http://blog.teleologikos.eu/?p=3708 (η αφεντιά μου)
    http://www.facebook.com/topic.php?uid=32445132258&topic=10575
    http://anipsi.blogspot.com/2008/01/blog-post.html (πολύ εξτρήμ, με τον Τρότσκι κιόλας)

    Η επιλογή του Παρισιού δεν είναι τυχαία, ιδού η τεκμηρίωση:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Lenin_in_Paris
    http://dwardmac.pitzer.edu/ANARCHIST_ARCHIVES/pariscommune/lenincommune.html

    Για Ζυρίχες και Βιέννες, το αφήνω σε σας. Πιστεύω ότι δεν θα είναι κακή ιδέα να κάνουμε μια συλλογή των παραλλαγών του συγκεκριμένου ανεκδότου.

  11. Ξέχασα να βάλω κι αυτό:
    http://www.pare-dose.net/?p=1987

  12. sarant said

    Ακίνδυνε, έπρεπε να σου στείλω το άρθρο για προέγκριση. Οπότε το αμάρτημα του συντάκτη είναι ότι πέρασε την άγνωστη κυρία ντε Κ. για την Κρούπσκαγια. Ωστόσο, η «πηγή» κάνει λάθος ως προς τη χρονολογία και την αιτία του θανάτου της Ινέσας.

  13. nikosl said

    Το άρθρο διορθώθηκε, όσον αφορά τις συγκεκριμένες παρατηρήσεις που έγιναν εδώ, και παραπέμπει στο 40κειο μπλογκ.

  14. sarant said

    Μπράβο τους, πάντως, οι περισσότεροι δεν διορθώνουν τίποτε.

    Μια όμως και το έφερε η κουβέντα για τον Λένιν, κάτι άσχετο με το άρθρο. Θα έχετε ίσως ακούσει κάποιους να πλασάρουν ένα απόφθεγμα του Λένιν «Αν θέλεις να καταστρέψεις/αλώσεις/εξαφανίσεις έναν λαό, κατάστρεψε τη γλώσσα του». Ο Καργάκος το πλασάρει συχνά, αλλά και ο Μαρίνος, π.χ. εδώ (ο Λένιν φέρεται να έχει πει):
    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=169462&dt=13/11/2005

    Μου φαίνεται εντελώς απίθανο να έχει γράψει κάτι τέτοιο ο Λένιν -αλλά πώς να αποδείξεις ότι δεν υπάρχει κάτι; Ο Μαρίνος, ακόμα κι αν τον στριμώξεις να σου δώσει παραπομπή, θα ξεγλιστρήσει με το «φέρεται». Ξέρει κανείς κάτι περισσότερο;

    ΥΓ Η πλάκα είναι ότι μια αναγνώστρια την είπε στον Μαρίνο επί γλωσσικού (ότι δεν στέκει υποτακτική στον υπερσυντέλικο, διότι ο Μ. έγραφε «ο Λένιν φέρεται να είχε πει») και ο Μαρίνος πήρε γνωμοδότηση Μπαμπινιώτη ότι ο τύπος είναι σωστός -αν κι εμένα δεν μου γεμίζει το μάτι: φέρεται ότι είχε πει, ναι’ φέρεται να είχε πει, λίγο κουτσό το βρίσκω.

  15. Μαρία said

    Ας διορθώσουν τότε και τη μυστήρια οργάνωση Ναρονδοτέτοια σε «Ναρόντναγια Βόλια» και την αυτοψία σε νεκροψία.

    Το άλλο μια χαρά είναι. Δεν υπάρχει καμιά υποτακτική.
    Ειδικές προτάσεις εισάγονται και με το σύνδεσμο να, όταν εκφράζεται αμφιβολία, και εκφέρεται με οριστική: π.χ είναι πιθανό να μην έμαθε τίποτα.

  16. Μαρία said

    εκφέρονται

  17. nikosl said

    αυτή η φράση του Λένιν δεν μου κολλάει με τιποτα. Οι υπολοιπες φράσεις που αναφέρει ο Μαρίνος είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο, αλλά αυτή η γλωσσική είναι ξεκάρφωτη. Αυτό με το «να είχε» δεν με χαλάει.. αφού το καταλαβαίνω. Μου ξύπνησε μια μνήμη όμως από μια καθηγήτρια μου γαλλικών που.. θυμάμαι να μου είχε πει (να’τος ο υπερσυντέλικος) ότι είχε γίνει ζήτημα όταν ο Πομπιντού (;) είχε χρησιμοποιήσει subjonctif plus-que-parfait, γιατί θεωρήθηκε πολύ εξεζητημένο ή λάθος. Δεν εχω ζωντανή επαφή με τη γαλλική γλωσσα και δεν ξερω πώς ακούγεται. για μένα είναι ένας τύπος όπως όλοι οι άλλοι.

  18. StellaP said

    Σας έχω μία καραβίδα, που δεν έχει σχέση με τον Λένιν,αλλά δεν παύει να είναι ωραία.
    Την εποχή που γυριζόταν στην Κεφαλλονιά η ταινία «Το μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλλι» ρεπόρτερ αστεράτου καναλιού έκανε ρεπορτάζ και μιλούσε για την ταινία «Η κιθάρα του Στρατηγού Μπορέλλι».
    Η αθεόφοβη μόνο το άρθρο «του» άφησε ανέγγιχτο.

  19. Μαρία said

    17 Εξεζητημένο για τον προφορικό λόγο.

    Εγώ πάλι θυμάμαι τους Κνίτες που δεν άκουγαν κλασική μουσική γιατί βρομούσε μπουρζουαζία, να ψάχνουν την απασιονάτα, όταν έμαθαν οτι ήταν η αγαπημένη του Λένιν. Εμείς πάλι τους λέγαμε οτι καλό θα ήταν να μιμηθούν το Λένιν και στα γκομενικά.
    Τη βρήκα και στην αγαπημένη μου εκτέλεση.

  20. Αυτά είναι Ρίχτερ ερμηνείας! Μαρία, αναζήτησε και την εκτέλεση του Λαζάρ Μπέρμαν. Εξίσου electrifying που λένε και οι σάξωνες, την έχω σε φθαρμένο πια δίσκο.
    [Να σου δώσω την πιο δολοφονική ερμηνεία Απα(ι)σιονάτας που υπάρχει, με τον Γκλεν Γκουλντ;]

  21. gbaloglou said

    #19:

    Πολύ πιο συγκλονιστική από την χλωμή Απασιονάτα η υπέρτατη καταδίκη του ανώνυμου Κνίτη από την ανώνυμη Κνίτισσα 🙂 🙂

    [Μισοθυμάμαι πάντως ένα στιχάκι για την κοπέλλα που πουλούσε τον Οδηγητή … πλην όμως διαθέσιμη δεν ήταν καθότι γκόμενα του καθοδηγητή 😦 ]

  22. Νικοκύρη (@ #14)
    Αυτό το αποδιδόμενο στο Βλαδίμηρο μου θυμίζει απελπιστικά το αποδιδόμενο στον Κίσινγκερ… Ναι;
    Και και τα δύο μαζί εκείνο εκεί του Εγγλέζου για τους Ινδούς.
    Μα τι διάλο…

  23. Ναι, κι εγώ το σκέφτηκα αυτό!

  24. @20 Παρόραμα: αγγλοσάξωνες

    Χαρίζω στην ομήγυρη την πιο ενδιαφέρουσα άθλια εκτέλεση της Απασιονάτας και αφιερωμένη στη μνήμη του Λένιν στη Ζουαβοζιλάνδη. Ο Γκλεν Γκουλντ εκτελεί κυριολεκτικά τον Μπετόβεν:
    http://rapidshare.com/files/379564633/Beethoven.Appassionata.Allegro_assai_Glenn_Gould.mp3.html

    ΥΓ. Για κάποιο λόγο δεν μπορούσα να το φορτώσω στο σέρβερ μου και τράβηξα κατά Rapidshare μεριά με τον περιορισμό των 10 κατεβασιών. Εάν εξαντληθεί το όριο, πείτε μου να το ξανανεβάσω μέχρι να δω τι φταίει στο σέρβερ, οπωσδήποτε θα το κάνω ποστ σε κάποια στιγμή.

  25. akindynos said

    Using Law To Understand Society, 11η σελίδα
    «He who would destroy a culture must first destroy its language»
    Both Plato and Lenin made this similar statement (μας υποχρέωσες)

  26. sarant said

    Άρα, ίσως κάτι υπάρχει, όμως η διατύπωση φαίνεται διαφορετική. Το έργο του Λένιν είναι βέβαια συγκεντρωμένο, αναρωτιέμαι όμως αν υπάρχει λενινοψαχτήρι.

  27. Μαρία said

    26, εδώ δε βλέπω κάτι.
    http://www.marxists.org/archive/lenin/quotes.htm

  28. akindynos said

    Κάτι πρέπει να έχει πει, αλλά η εν λόγω φράση πιθανόν να αποτέλεσμα παράφρασης (ηθελημένης ή όχι), παίζει και Κάουτσκι.

  29. nikosl said

    «Καθώς η (κοινωνική) επικοινωνία μεγαλώνει μαζί με την οικονομική ανάπτυξη, έτσι και ο κύκλος των ανθρώπων που χρησιμοποιούν την ίδια γλώσσα θα μεγαλώνει επίσης. Από το γεγονός αυτό προκύπτει η τάση των ενοποιημένων γλωσσών να επεκτείνονται, να καταπίνουν άλλα έθνη που χάνουν τη γλώσσα τους και υιοθετούν τη γλώσσα του κυρίαρχου έθνους ή μια μίξη των δυο…»

    Κάουτσκι από το Εθνη και Διεθνισμός

    «Σε όλο τον κόσμο η εποχή της οριστικής νίκης του καπιταλισμού ενάντια στη φεουδαρχία ήταν συνδεδεμένη με εθνικά κινήματα. Η οικονομική βάση αυτών των κινημάτων συνίσταται στο ότι, για την πλήρη νίκη της εμπορευματικής παραγωγής, είναι ανάγκη να κατακτήσει η αστική τάξη την εσωτερική αγορά, είναι ανάγκη να ενοποιηθούν διοικητικά εδάφη των οποίων οι κάτοικοι μιλούν την ίδια γλώσσα, με τον παραμερισμό κάθε εμποδίου για την ανάπτυξη αυτής της γλώσσας και με την καθιέρωσή της στη φιλολογία. Η γλώσσα είναι το πιο σπουδαίο μέσο επικοινωνίας των ανθρώπων. Η ενότητα της γλώσσας και η ανεμπόδιστη ανάπτυξή της είναι οι σπουδαιότεροι όροι για μια πραγματικά ελεύθερη, εκτατική και ανάλογη με τον σύγχρονο καπιταλισμό εμπορευματική κυκλοφορία, για την ελεύθερη και πλατιά συγκρότηση του πληθυσμού σε κάθε μια τάξη χωριστά, αλλά και για την εγκαθίδρυση μιας στενής διασύνδεσης ανάμεσα στην αγορά και στον κάθε ιδιοκτήτη, μικρό ή
    μεγάλο και ανάμεσα στον αγοραστή και τον πωλητή.»

    Λένιν από τις Κριτικές σημειώσεις για το εθνικό ζήτημα

    Αρα υπάρχουν κομματια και στο Λένιν και στον Κάουτσκι για αυτόν τον κομβικό ρόλο της γλώσσας στην εθνική συγκρότηση. Το ζήτημα με τη περι ης ο λόγος φράση είναι το στυλ: το αλώνω, το άν θέλεις, που δεν ανήκουν στους κλασικούς μαρξιστές.

    Μάλιστα θα μπορούσε να πει κανείς ότι -σίγουρα ο Κάουτσκι- αλλά και ο Λένιν, εκείνη την περίοδο που γράφονται αυτά τα κείμενα, βλέπουν εν μέρει θετικά (ή έστω ως αναπόφευκτη διαδικασία) αυτήν την «αλωση». Τα κείμενα είναι κυρίως πολεμικές κόντρα στους Αυστρομαρξιστές που εξωράιζαν τις εθνικές διαφορές.

  30. nikosl said

    και για να μην υποστώ κριτική ότι και ο Λένιν είναι εν μέρει υπέρ αυτής της άλωσης, νομίζω ότι αυτό είναι πειστικό:

    «Το προλεταριάτο, μακριά από το να αναλαμβάνει να στηρίξει την εθνική ανάπτυξη κάθε έθνους, αντίθετα, προειδοποιεί τις μάζες ενάντια σ’αυτές τις ψευδαισθήσεις, υποστηρίζει την πλήρη ανάπτυξη της καπιταλιστικής επικοινωνίας και καλωσορίζει κάθε μορφή αφομοίωσης των εθνών, εκτός από εκείνες που βασίζονται στη βία ή στα προνόμια».

    Λένιν, στο ίδιο

  31. sarant said

    Το θέμα είναι ότι η διατύπωση «αν θέλεις να αλώσεις ένα λαό κατάστρεψε τη γλώσσα του» είναι εντελώς διαφορετική (και καθόλου αθώα).

  32. nikosl said

    νομίζω ότι δεν μπορεί ο ίδιος άνθρωπος που είπε αυτό που έβαλα στο #30 να είπε και το “αν θέλεις να αλώσεις ένα λαό κατάστρεψε τη γλώσσα του”

  33. πράγματι τὸ «ἀλώνω» εἶναι αἶσχος.τὸ «αἱρῶ» εἶναι πιὸ comme il faut.

  34. Εμένα μου φαίνεται ύποπτο και το του Πλάτωνα στο #25, εδώ που τα λέμε.

  35. Νέος Τιπούκειτος said

    @24: Jago, θα διαφωνήσω καθέτως, οριζοντίως και διαγωνίως. Ο μέγας Γκουλντ πήρε την Απασιονάτα και τη μεταμόρφωσε σε κάτι ολότελα δικό του. Κάτι ανάλογο είχε κάνει, ας πούμε, και με τις παραλλαγές Γκόλντμπεργκ, ιδίως στη δεύτερη (και ωριμότερη) εκδοχή του 1981. Σύμφωνοι, δεν είναι η συμβατική εκτέλεση που έχουμε συνηθίσει, η πιστή στο ύφος και (κυρίως) στη ρυθμική αγωγή του πρωτοτύπου. Ακριβώς εδώ όμως έγκειται η μεγαλοφυία του ημίθεου Γκουλντ.

    Ευχαριστούμε για το λίνκι πάντως! 🙂

  36. Dimitri Boscainos said

    Μην είσαι τόσο μηδενιστικός Νίκο. Τα λάθη των ανθρώπων δεν είναι τερατώδη, οι αλάνθαστοι άνθρωποι λαμβάνουν τερατώδη μορφή. Ποια Αγγλική μορφή του ονόματος; Ναντέζντα στα ρωσικά σημαίνει Ελπίδα, ενώ Ελίζαμπεθ στα Εβραϊκά σημαίνει ο Θ…ς είναι η ανάπαυσίς μου.

  37. @21 Θαυμάζω τη μνήμη σου. Το τραγουδάκι φτιάχτηκε διαρκούσης της εξεταστικής του Ιουνίου του 1977,στην πολυκατοικία της οδού Βιζυηνού (έναντι ψησταριάς «ο Μαύρος Γάτος»), στις 40 Εκκλησιές. Πρωτοπαίχτηκε τον επόμενο χειμώνα στο αμφιθέατρο της Νομικής, από τον ίδιο τον συνθέτη και στιχουργό, εντελώς μεθυσμένο με Μεταξά 3 αστέρων, στην παρθενική του εμφάνιση μπροστά σε κοινό (μικτό κνιτών και άλλων). Δεν ηχογραφήθηκε ποτέ επισήμως.

  38. sarant said

    Οπότε, το τραγούδι αυτό υπάρχει αφού το θυμούνται τουλάχιστον δύο -αλλά κανείς δεν μπορεί να το βρει τώρα!

  39. @ 38. Ε, όχι και δεν μπορεί!

  40. sarant said

    Δίκιο έχεις, οπότε κάποτε μπορεί και να το ακούσουμε!

  41. Να το διαβάσουμε. Δεν ηχογραφήθηκε ποτέ, παρά μόνο σ’ ένα οικιακό κασετόφωνο της εποχής, με μία κιθάρα, φυσαρμόνικα και δερμάτινη βαλίτσα. Η ηχογράφηση χάθηκε στους σεισμούς. Θα τα πούμε αργότερα, βγαίνω τώρα.

  42. 🙂 Τι άλλα δώρα θα μας χαρίσει το μπλογκάρισμα…

  43. Το 54

    (Συνοδεύεται από τις ηρωϊκές πήπηζες των μπλακ γουώτς, του γενναιοτάτου και ιστορικωτάτου σκωτικού πεζικού συντάγματος της Αφτής Μεγαλειότητος της Βασσιλίσσης της Αγκλίας, για περισσότερον υπερρεαλισμόν επί του θέματος.)

    Το 54 που ήτανε μικρό
    η μάνα της Μαίρης τον έδερνε με έντονη κακία
    το κωλαράκι της στα κρυφά το έπιανε, θαρρώ
    νομίζοντας πως πέζανε κι’ έκανε το γιατρό

    Το 64 που πήγαινε σχολείο
    μία σπασίκλα τον κάρφωσε στον μαθηματικό
    γιατί επήγε κι’ έγραψε στης Μαίρης το θρανίο
    «εικόνα η μουνάρα σου και να την προσκυνώ»

    Το σύστημα τον έβαλε το 76
    τα χώματα τα πάτρια να υπερασπιστεί
    από μπολσεβίκους και βούλγαρους να τα διαφεντέψει
    που θέλουν να τα πάρουνε, της μάνας τους το μπουγαδοκόφηνο

    Μα δυστυχώς γι’ αυτόνανε, δεν πρόκειτο να γενή
    ακρίτας των συνόρων μας, μα πήγε φυλακή
    για να κρατάει το βήμα του όταν ήταν στη γραμμή
    ο μαλάκας φώναξε: «Αχ! Μαρία τα μπούτια σου, τα ειδονιστικά»

    Και έτυχε η Μαίρη του, η φίλη η παιδική
    πρότινος νάχε σχετιστεί και μάλιστα σοβαρά
    κι’ έπειτα αρραβωνιαστεί κι’ έπειτα παντρευτεί
    και είχε πάρει έναν σκληρό του λόχου καραβανά

    Πήγε τέλος και στον παπά να εξομολογηθεί
    και την συνείδηση ήσυχη και καθαρή για νάχει
    μα ως και τον Παράδεισο αυτός θα του αρνηθεί
    η Μαίρη μέσα πηδιότανε και με τον Πατριάρχη

    Τον είπανε και κουμουνιστή και για να τους εκδικηθεί
    πούλαγε στην Ομόνοια τον οδηγητή
    εκεί ‘τανε που χούφτωσε της Μαίρης το μουνί
    και τόνε διαγράψανε. Η Μαίρη ήτανε γκόμενα του καθοδηγητή.

  44. Ρε, τον έρ’μο τι τράβηξε για τη Μαίρη…

  45. sarant said

    Βασίλη, ευχαριστούμε πολύ -τώρα θα πρέπει ο καθένας να φανταστεί τη μελωδία 🙂

  46. Βασίλη, υπάρχει μια εμμονή με τη Μαρία ή μου φαίνεται; 🙂
    (Μαρία [η εδώ] έχεις να πεις τίποτα;)

  47. Μαρία said

    Δύτη,αυτή είναι Μαίρη (στη μόδα τη δεκαετία του 50, εγώ τη γλίτωσα αλλά όχι η συνομήλικη του Βασίλη και Μπαλό αδερφή της φίλης μου) Ύστερα είναι κι εκείνο το σύνθημα που φωνάζανε στο στρατό «Μα-ρία, Μα-ρία ταμπού-τια-σου»

    Απέναντι απ’ το Μαύρο Γάτο νοίκιαζε εκείνα τα χρόνια μια φίλη, που τώρα δουλεύει στο Ρέθυμνο, Δύτη. Εμείς πηγαίναμε παραπέρα, στο Βάγγο.

  48. @ 46. Δύτη, μετακειμενικότητα, διακειμενικότητα, υποκειμενικότητα κατά Genette, ό,τι θες, αλλά μακριά από εμάς οι εμμονές.
    @47. Μαρία, εκεί ακριβώς έμενα το 77-78. Ο Βάγγος πρέπει να ήταν προς την εκκλησία;

  49. alexisphoto said

    Μια παρατήρηση:
    Πρώτη σειρά πρώτης παραγράφου: txvs
    Δεύτερη σειρά δεύτερης παραγράφου: tvxs – που είναι προφανώς και το σωστό. Αλλά και το πρώτο πλάκα έχει!!!
    Ευχαριστώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: