Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

65 χρόνια και άλλα επετειακά

Posted by sarant στο 9 Μαΐου, 2010


Ο πιτσιρικάς παρακολουθεί τις προχτεσινές πρόβες της σημερινής παρέλασης

Στη Ρωσία γιορτάζονται σήμερα, στη Δυτική Ευρώπη δενγιορτάστηκαν χτες. Ποια; Τα 65 χρόνια από τη λήξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, από την αντιφασιστική νίκη. Το ρήμα «δενγιορτάζω» υπονοεί ότι κανονικά η Δυτική Ευρώπη γιορτάζει τη λήξη του πολέμου στις 8 Μαΐου, αλλά οι τελετές είναι μάλλον υποτονικές και δεν πολυακούγονται. Η διαφορά της ημερομηνίας έχει βάση, αφού υπογράφτηκε ένα πρώτο πρωτόκολλο συνθηκολόγησης (που με επιμονή του Στάλιν θεωρήθηκε προκαταρκτικό) στη Ρεμς της Γαλλίας και ένα δεύτερο στο Βερολίνο. Στην Ελλάδα, τη λήξη του πολέμου τη γιορτάζει κυρίως η Αριστερά, στις 9 Μαΐου.

Επετειακά, η σημερινή μέρα είναι φορτωμένη, αφού έχουμε στην Ελλάδα τον ματωμένο Μάη του 1936, με τη μεγάλη απεργία της Θεσσαλονίκης που χτυπήθηκε από τον στρατό, με τουλάχιστον 12 νεκρούς. Ο πρώτος νεκρός ήταν ο αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης.

Η φωτογραφία της μητέρας του που τον θρηνούσε δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη και έδωσε την έμπνευση στον Γιάννη Ρίτσο για τον Επιτάφιο -γι’ αυτό και το Μέρα Μαγιού μου μίσεψες. Βρήκα ένα τεκμηριωμένο και πολύ κατατοπιστικό άρθρο του Γ. Πετρόπουλου, ενώ εδώ μπορείτε να δείτε το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη της επόμενης μέρας (10/5/36) με τη φωτογραφία κάτω δεξιά και τα ονόματα των νεκρών πάνω αριστερά (και με κάποια λαθάκια στα ονόματα, π.χ. Τούσκας αντί για Τούσης). Να προσεχτεί ότι δυο από τους νεκρούς έχουν εβραϊκά ονόματα.

Κι άλλη θλιβερή επέτειος, κι άλλος νεκρός, πάλι στη Θεσσαλονίκη: στις 9 Μαΐου 1968 η χούντα δολοφόνησε τον Γιώργη Τσαρουχά, πρώην βουλευτή της ΕΔΑ, ολοκληρώνοντας το έργο που είχε αφήσει στη μέση το παρακράτος όταν απλώς τραυμάτισε τον Τσαρουχά το βράδι της δολοφονίας του Λαμπράκη. Ο Τσαρουχάς, μέλος του ΚΚΕ, είχε βγει στην παρανομία μετά τις 21 Απριλίου. Πιάστηκε στη Λεπτοκαρυά ενώ πήγαινε οδικώς στην Αθήνα για παράνομη δουλειά. Πρόλαβε να καταπιεί το σημείωμα που είχε μαζί του. Την άλλη μέρα στις εφημερίδες δημοσιεύτηκε ότι πέθανε «μεταγόμενος εις Θεσσαλονίκην» «συνεπεία εμφράγματος αριστεράς κοιλίας της καρδίας λόγω βαρυτάτης αρτηριοσκληρώσεως» αλλά στο πτώμα του ήταν εμφανή τα σημάδια των βασανιστηρίων. Στη δίκη, το 1979, οι υπαίτιοι που είχαν εντωμεταξύ παρασημοφορηθεί και γίνει στρατηγοί, έπεσαν στα μαλακά -ο μεν Καραμπέρης που έτσι κι αλλιώς ήταν φυλακή ως πρωταίτιος του πραξικοπήματος έφαγε 9 χρόνια και 10 μήνες, οι δε άλλοι πολύ λιγότερο.

Αυτά ήταν τα επετειακά. Όμως, για να μην ξεχνάμε και τα τρέχοντα, πρόσεξα ένα άρθρο του Στρατή Μπουρνάζου στην Αυγή που μπορείτε να το βρείτε στο ιστολόγιο των Ενθεμάτων: Εμείς μιλάμε γι’ ανθρώπινες ζωές.

157 Σχόλια to “65 χρόνια και άλλα επετειακά”

  1. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Δεν συμφωνώ με την πρώτη (ούτε με την τελευταία) φράση της πρώτης παραγράφου σου, Νίκο. Γιατί ΚΑΙ στην Δυτική Ευρώπη γιορτάζονται σήμερα, αφού η 9η του Μάη έχει, εδώ και χρόνια, επισήμως ανακηρυχθεί ως «Ημέρα της Ευρώπης». Οι Ευρωπαικές Επιτροπές ανά τον κόσμο, με πολλές εκδηλώσεις (:όχι μόνο με δεξιώσεις), γιορτάζουν μια ιδέα που κινδυνεύει.

  2. Η παραδοσιακή παρέλαση στην Ερυθρά Πλατεία τελείωσε πάντως με την Ωδή στη Χαρά που «παιάνισαν» όλες οι παρευρισκόμενες μπάντες (ανάμεσά τους και μια γαλλική και μια αμερικάνικη). Για πρώτη φορά παρέλασαν επίσης στρατιωτικά αποσπάσματα από άλλες χώρες της τέως ΚΑΚ (πρώτοι πρώτοι η Αρμενία αμέσως μετά το Αζερμπαϊτζάν), πολωνικό, αγγλικό, γαλλικό και αμερικανικό απόσπασμα.

    Στην εξέδρα, ποιος ξέρει τι συζητούσαν Πούτιν και Μέρκελ… Πότε θα εμφανιστεί και γερμανικό απόσπασμα, άραγε;

  3. Immortalité said

    Και καλά οι άλλοι να γιορτάζουν. Εμείς τί ακριβώς να γιορτάζουμε; εμείς τον πόλεμο τον συνεχίσαμε…

  4. ΑΑ said

    κ. Σαραντάκο το V-Day είναι μια ημέρα που δεν περνάει απαρατήρητη στην Αγγλία κάθε χρόνο…Γιορτάζεται πιο διακριτικά βέβαια…Καμιά έκθεση παλιών στρατιωτικών οχημάτων, κάποια μικρή συγκέντρωση σε κάποιο μνημείο…Αντίστοιχα γιορτάζεται και το VJ-Day…Η μόνη περίοδος που έκαναν λίγο περισσότερη «φασαρία» γύρω απο αυτές τις γιορτές ήταν πρίν απο μερικά χρόνια που ήταν τα 50 χρόνια απο την απόβαση στη Νορμανδία (D-Day 🙂 )

  5. αὐτὸς ὁ Τούσης ἦταν σόι μὲ ἕνα φίλο μου.

    ἐμεῖς αὐτὰ τὰ θυμόμαστε κυρίως τὴν 28η Ὀκτωβρίου.

  6. LandS said

    Η VE-Day γιορτάζεται, αλλού με περισσότερες, αλλού με λιγότερες φανφάρες από την εκάστοτε Εθνική Εορτή. Στην Βρετανία πάντως γιορτάζεται το ίδιο με το Remembrance Day – την ημέρα που τιμούν όλους τους νεκρούς όλων των πολέμων(και με σχεδόν τον ίδιο υποτονικό τρόπο, με την παπαρούνα να συμβολίζει την θυσία και μεγάλη συναυλία στο Άλμπερτ Χολ). Κατά την διάρκεια της εκεί διαμονής μου δεν πρόσεξα άλλη Εθνική Εορτή (εκτός από τα γενέθλια της Βασίλισσας ή το κάψιμο του Γκάι- αλλά αυτά μάλλον είναι φολκλόρ) Πάντως γιορτάζεται και όχι δενγιορτάζεται.

    #3
    Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να γιορτάζουμε την ΕΝΑΡΞΗ κάποιου πόλεμου, και όχι την ΛΗΞΗ του (δηλαδή την έναρξη της Ειρηνικής περιόδου). Αυτό, δεν είναι για υπερηφάνεια.

  7. espectador said

    Πριν απο χρονια-οχι πολλα-ειχε πεσει στα χερια μου ενα σημειωμα-μεσω του αδελφου μου που ζουσε εκει-ενος Γερμανου, του οποιου ο πατερας αναζητουσε ενα Ελληνα μαχητη, με τον οποιο ηταν αντιπαλοι στο οχυρο Ρουπελ. Ψαχνοντας εμαθα οτι καθε χρονο στις 6 Απριλιου γινονταν μια τετοια συναντηση Ελληνων και Γερμανων που ηταν αντιπαλοι σε εκεινη την μαχη. Υποθετω οτι σημερα θα ζουν ελαχιστοι η και κανεις ισως.

  8. #6 ναί, μόνο ποὺ στὴν Ἑλλάδα ὁ πόλεμος τέλειωσε τὸ ’49. εἶσαι μέσα νὰ τὸ γιορτάζουμε;

  9. ΕΠΙΧΑΡΜΟΣ said

    Του τρέχοντος οικονομικού πολέμου την έναρξη ή τη λήξη θα γιορτάζουμε σε μερικές δεκαετίες;

  10. #9 τότοιου εἴδους πόλεμοι τελειώνουν ποτέ;

  11. Αγγελος said

    Την έναρξη των πολέμων (του 1821 και του 1940) – τη γιορτάζουμε στην Ελλάδα διότι… πολεμήσαμε μεν ηρωικά, αλλά και στις δύο περιπτώσεις νικηθήκαμε στο πεδίο της μάχης (ενώπιον τρομακτικά υπέρτερων δυνάμεων), και μόνον οι Συμμαχοι (και μάλιστα και στις δύο περιπτώσεις σχεδόν οι ίδιοι!) μας έσωσαν.
    Όσο για τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας, μπορεί την 8η Μαΐου να τη γιορτάζουν πια κάπως υποτονικά στην Εσπερία, αλλά η 11η Νοεμβρίου είναι επίσημη αργία και στη Γαλλία και στο Βέλγιο.
    Ίσως, άμα πεθάνουν και οι τελευταίοι πολεμιστές του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου, θα ήταν σκόπιμο όχι βέβαια να λησμονηθούν, αλλά να αντικατασταθούν ως αργίες εξαιρετέες και οι δύο επέτειοι από την Ημέρα της Ευρώπης, που επισήμως είναι η ημερομηνία της πρότασης του Schuman, Υπουργού Εξωτερικών της Γαλλίας το 1949, να τεθεί η χαλυβουργία της χώρας του και της Δυτικής Γερμανίας υπόκοινή υπερεθνική διοίκηση, αλλά που βέβαια δεν πέφτει τυχαία στις 9 Μαΐου!

  12. Ναί, μόνο ποὺ βέβαια τὸ 1940 συνέβη καὶ κάπως ἀντίστροφα. Ὁ ἐχθρὸς ἔχασε στὸ πεδίο τῆς μάχης καὶ τὸν βοήθησαν οἱ σύμμαχοί του.

  13. LandS said

    #8
    Λάθος, Ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος για την Ελλάδα τέλειωσε όταν τέλειωσε για όλα τα Ηνωμένα Έθνη.
    Αλλά ούτε ο Εμφύλιος τέλειωσε το 1949. Αν δεν κάνω λάθος στην ημερομηνία τέλειωσε το 1989 με Νόμο της Κυβέρνησης Τζανετάκη «Περί άρσης των συνεπειών του Εμφυλίου Πολέμου»! Σε κάθε περίπτωση ΔΕΝ ήταν συνέχεια του Β΄Παγκόσμιου Πόλεμου.

    Ναι, μπορεί να ενσωματώθηκαν οι δωσίλογοι, οι κουκουλοφόροι, οι Χίτες, οι Γερμανοτσολιάδες στο μεταπολεμικό Ελληνικό Κράτος, δεν ήταν όμως αυτοί το μεταπολεμικό Ελληνικό Κράτος. Ακόμα και οι Χουντικοί του 67, που είχαν τις αναφορές τους στον Εμφύλιο, δεν τις είχαν σε φιλοναζιστική στάση κατά την διάρκεια του Πολέμου. ( Ή αν είχαν σε προσωπικό επίπεδο, τις είχαν πνίξει – δεν μπορώ να ξέρω).

    Έτσι, ο γιορτασμός της 29ης Αυγούστου, παραμένει διχαστικός και μισαλλόδοξος.

    #12 Ο εχθρός το 40 ήταν ο Άξονας και όχι μόνο η Φασιστική Ιταλία. Οι Ναζί Γερμανοί ΔΕΝ ήταν …φίλοι μας.

  14. sarant said

    Γιώργο Λυκοτραφίτη (1), για την 9η Μαΐου με κάλυψε ο Άγγελος (11).

    ΑΑ (4), LandS (6), αυτό έγραψα κι εγώ, ότι η 8 Μαΐου γιορτάζεται υποτονικά.

    Άγγελε (11), για το Βέλγιο δεν ξέρω, αλλά στη Γαλλία, εδώ και κάμποσα χρόνια, η 11η Νοεμβρίου είναι αργία μόνο στη Λωρραίνη. Εκτός κι αν κάνω λάθος, δηλαδή. Νομίζω ότι από πέρσι δεν ζει πια κανείς βετεράνος του 1ου Παγκοσμίου. Οπότε αργούμε ακόμα για τον 2ο.

  15. ἂν καὶ δὲν κατάλαβα γιατί ἀκριβῶς ὁ ἑορτασμὸς εἶναι μισαλλόδοξος θὰ ῥωτήσω ἐφ’ ὅσον μιλᾶμε ἐπὶ τῇ βάσει διαταγμάτων πότε ἤρθη τὸ ἐμπόλεμο μὲ τὴν Ἀλβανία.

  16. ἢ μπορῶ νὰ ῥωτήσω καὶ γιατὶ νὰ μὴν εἶναι μισαλλόδοξος. ὡς ἀντιναζιστὴς ἑορτάζω τὴν ἀπελευθέρωσι ἀπὸ τοὺς ναζὶ κι ὡς ἀντικομμουνιστὴς ἑορτάζω τὴν νίκη ἐπὶ τῶν κομμουνιστῶν ἀνταρτῶν.

  17. Μαρία said

    Νίκο, στη Γαλλία γιορτινή μέρα δε σημαίνει και υποχρεωτική αργία και ίσως αυτό να σε μπερδεύει. Η μόνη υποχρεωτική αργία είναι η Πρωτομαγιά κι αν πρέπει να δουλέψεις, παίρνεις διπλό μεροκάματο πράγμα που δεν ισχύει για τις άλλες γιορτές.
    Τα σχολεία δεν λειτουργούν ούτε στις 11/11 ούτε στις 9/5 που δυστυχώς φέτος έπεσε Κυριακή.

    Στις 29/8 εκτός απ’ τον αποκεφαλισμό του Προδρόμου τι άλλο γιορτάζεται;

  18. espectador said

    # 18 Η συντριβη του κομμουνιστοσυμμοριτισμου Μαρια 🙂

  19. Immortalité said

    @15 Νίκο οι επίσημες αργίες στη Γαλλία ορίζονται από τον Εργατικό Κώδικα και στην τελευταία αναθεώρηση (3/05/10) η αργία της 11/11 δεν καταργήθηκε. Και πριν 4 χρόνια που ήμουν εκεί τον Νοέμβριο, αργία ήταν.

    @6 LandS Αυτό που λες δεν είναι και εντελώς ακριβές μια και την για την εθνική τους γιορτή οι Γάλλοι γιορτάζουν την έναρξη της επανάστασης και όχι τη λήξη της. Την 28/10 αν θυμάμαι καλά από το σχολείο γιορτάζουμε την αρνητική απάντηση στον Αξονα και όχι την έναρξη του πολέμου.

    Τώρα για το αν ο εμφύλιος ήταν ή όχι συνέχεια του Β’ Παγκοσμίου σηκώνει πολλή κουβέντα. Αλλωστε είχε ήδη αρχίσει με τα Δεκεμβριανά πριν την λήξη πολέμου. Αν θες να είσαι ακριβής στη θέση σου σύμφωνα με την οποία Ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος για την Ελλάδα τέλειωσε όταν τέλειωσε για όλα τα Ηνωμένα Έθνη τότε πρέπει μάλλον να το γιορτάζουμε τον Δεκαπενταύγουστο μαζί με την ανευ όρων παράδοση της Ιαπωνίας. Τέλος θα με ενδιέφερε να μας πεις από ποιούς τελικά απαρτιζόταν το μεταπολεμικό κράτος γιατί είχα μείνει με την εντύπωση ότι απαρτιζόταν από αυτούς ακριβώς που αναφέρεις στο 14 §2.

  20. sarant said

    Έχετε δίκιο, εξακολουθεί να είναι αργία, λάθος εντύπωση είχα.

  21. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    @16-17 Δηλαδή, σύμφωνα με την ίδια λογική, όλες οι χώρες που είχαν την ατυχία να εμπλακούν σε εμφύλιο πόλεμο θα έπρεπε να γιορτάζουν το τέλος του. Όμως, από όσο μπορώ να γνωρίζω κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Ούτε οι Αμερικάνοι το κάνουν, ούτε οι τρισκατάρατοι Μπολσεβίκοι. Και δεν το έκαναν διότι όταν κάποιος θέλει να κρατήσει μια χώρα ενωμένη φροντίζει να μήν τονίζει αυτά που χωρίζουν αλλά αυτά που ενώνουν.

  22. Μαρία said

    19 Και μη χειρότερα. Κάτι μνημόσυνα στο Γράμμο δε μπορούν να θεωρηθούν εορτασμός. Μ’ αυτή τη λογική κάποιοι γιόρταζαν και τα Δεκεμβριανά.

    Και Νικοκύρη, ντροπή σου. Σήμερα είναι κι η γιορτή της μητέρας.

  23. sarant said

    Μαρία, παράλειψή μου -αλλά είναι κινητή γιορτή, όχι;

  24. #22 διορθώσατέ με ἂν κάνω λάθος, ἀλλὰ θαρρῶ πὼς ὁ ΟΗΕ δὲν τὸν εἶχε ἀναγνωρίσει ὡς ἐμφύλιο.

  25. Μαρία said

    24, ναι.
    Επειδή η άλλη μέρα Μαγιού δεν είχε πέραση, είπα να κοιτάξω τι θυμόταν στα 95 του ο μπαρμπα-Γιάννης ο Ταμτάκος, τροτσκιστής τότε. Και επειδή στο ιντερνέτι έπεσα σε κάτι λαθροχειρίες, δε θα γλιτώσω τελικά την πληκτρολόγηση. Άρα εντός ολίγου έρχεται «προβοκατόρικο» σεντονάκι 🙂 αφιερωμένο στο Μπουκάν.

  26. ἔχω ἀκούσει πάντως ὅτι κάποιοι γιορτάζουν τὴν γιορτὴ τῆς μητέρας τὴν Ὑπαπαντή. ἀλλὰ γενικὰ ἑορτὲς τῆς μητέρας, τοῦ πατέρα, τοῦ σκύλου, τοῦ γάτου, τοῦ βιβλίου, τοῦ παιδιοῦ, τοῦ κρασιοῦ κλπ δὲν μὲ συγκινοῦν (καλά, τοῦ κρασιοῦ μπορεῖ :P)

  27. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    @ 25 Ε και? Δεν ήταν?

  28. #28 τὸ λέγω διότι προηγήθηκε τὸ 14. μὲ τὶς τυπικοῦρες μπορεῖ νὰ παίξῃ κανεὶς εὔκολα.

  29. στὸ κάτω κάτω τὰ πάντα ἀνάγονται σὲ ὁρισμούς. τί εἶναι ἐμφύλιος, τί γενοκτονία, τί ἔθνος, τί γλῶσσα καὶ ὄχι διάλεκτος κλπ κλπ.

  30. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα

  31. ἔ δὲν εἶμαι καὶ ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μιὰ ἀπάντησι ἀρεστή.

  32. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Συγγνώμη, αλλά δεν είναι πρόβλημα όταν η απάντηση δεν είναι αρεστή. Πρόβλημα είναι όταν δεν υπάρχει απάντηση, αλλά γενικότητες (τι είναι η ζωή, τί είναι ο θάνατος κλπ).

  33. #34 συγγνώμη, ἀλλὰ ἔχω συναντήσει πολλὲς φορὲς σὲ συζητήσεις τὸ πρόβλημα: ὁ διάλογος ὁδηγεῖται σὲ ἀδιέξοδο καὶ ξαφνικὰ οἱ συμμετέχοντες καταλαβαίνουν ὅτι ὅλη ἡ ἀσυνεννοησία ὀφείλεται στὸ ὅτι ἐξ ἀρχῆς δὲν συμφώνησαν στοὺς ὁρισμούς.

  34. Nicolas said

    @11 Άγγελε, υπάρχει μια μικρούλα διαφορά μεταξύ των δύο ημερομηνιών (είπαμε, ή είσαι ψείρας ή δεν είσαι, αλλά εδώ το λάθος είναι σημαντικό):
    11/11/1918: ανακωχή (armistice) — αργία, αργία (και συχνά από τα πιο θανατηφόρα σβκ, ο πόλεμος συνεχίζεται)
    08/05/1945: συνθηκολόγηση (capitulation) — άνευ όρων
    Εδώ κάναν λάθος οι Ηλύσιοι (αλλάξτε το λάθος γράμμα) οι έξυπνοι και ξένοι συγχωρούνται:
    http://www.lepoint.fr/actualites-monde/2010-04-27/histoire-perseverant-dans-l-erreur-l-elysee-evoque-de-nouveau-l-armistice/1648/0/448404

    Όσο για εμφύλιους, συμμοριτοπόλεμους ή όπως θέλει να τα λέει ο καθένας, αν ο Κορνήλιος τρολίζει, το καλαμπόκι τέλειωσε! (πα να φας κάνα κοντοσούβλι στην Κορφή, Κορνήλιε, ή ό,τι άλλο γουστάρεις, δεν θα σε ταΐσουμε εδώ).
    Η Ιστορία τραυλίζει;

  35. Immortalité said

    @ 35 Nicola, κάθε φορά που διαβάζω σχόλιό σου, μα κάθε φορά, ζηλεύω και λίγο παραπάνω το επίπεδο των ελληνικών σου…

    Κορνήλιε κάτι έχεις πάθει τελευταία νομίζω. Κάτι σου συμβαίνει και σου βγαίνει σε αντιδραστικότητα.

  36. #35 φίλατε μὴ ἐξάπτεσαι! ἂν τρόλλιζα θὰ τὸ ἔκανα μὲ 2 λ!

  37. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Εντάξει λοιπόν. Μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι σχετικά με το » τί εἶναι ἐμφύλιος, τί γενοκτονία, τί ἔθνος, τί γλῶσσα καὶ ὄχι διάλεκτος» θα δεχτούμε ό,τι λέει ένα λεξικό? Του Μπαμπινιώτη ξερωγώ, που είναι και πιο εθνικόφρων. Μπορούμε τώρα να έχουμε μια απάντηση για το αν η πολεμική σύγκρουση που ακολούθησε τον Β΄ Π.Π. στην Ελλάδα ήταν εμφύλιος ή όχι?

  38. Immortalité said

    @ 37 αυτό ήταν κακία τη στιγμή μάλιστα που ένα τ σου έκανε φτερά.

    @ 38 Γρηγόρη σου χρειάζεται απάντηση;

  39. #38 εἰλικρινῶς τόση κάψα γιὰ τὴν γνώμη μου δὲν περίμενα!!!

    Ἰμμόρ, μήπως νὰ ἀπόσχω δύο 24ώρα τοῦ ἱστολογίου νὰ καλμάρω λίγο; Ξέρω γώ, τί λές; Ἂν ἀνεβῇ ὅμως κανένα νήμα μὲ θεματολογία νεοκαθαρευουσιανισμοῦ δὲν ἐγγυῶμαι ὅτι θ’ ἀντέξω!

  40. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Θέλω μόνο να δώ πως θα το πεί 🙂 Γιατί είναι και σχετικά νέος…

  41. @ 39 α δὲν ἦταν κακία καλή μου. πιστεύω ὅτι ἦταν συνειδητὴ ἐπιλογὴ τοῦ Nicolas ἡ ἁπλούστερη γραφή κι ὲγὼ ἁπλῶς τοῦ ὑπενθύμισα τὶς ὀρθογραφικές μου ἀπόψεις.

  42. #41 τώρα μπερδεύτηκα. τὸ πως εἶναι πὼς ὴ πῶς μὲ παρόραμα;

  43. Immortalité said

    @ 40 Ειρωνίες Κορνήλιε; Ο,τι θες κάνε, μεγάλο παιδί είσαι. Αλλά μου φάνηκε απίθανη η περίπτωση να πιστεύεις όντως ότι η εμφύλια σύρραξη που ακολούθησε το Β’ Παγκόσμιο στην Ελλάδα χρειάζεται πιστοποίηση από τον ΟΗΕ για να χαρακτηριστεί ως τέτοια και θεώρησα ότι το κάνεις από αντιδραστικότητα. Αν όντως το πιστεύεις (αυτό και διάφορα άλλα που συνεπάγονται) απλά δεν μπορούμε να κουβεντιάσουμε.

  44. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Κάπου είχα διαβάσει σε ένα άλλο μπλογκ (το faeenamalaka νομίζω) ότι το έσχατο επιχείρημα, όταν ο άλλος δεν έχει τι να πει δηλαδή και δεν θέλει να το παραδεχθεί, είναι να ελέγχει το συνομιλητή του για την ορθογραφία, τα greeklish και τέτοια. Μπράβο μου! 🙂

  45. Immortalité said

    @41 Ε! πως να το πει δηλαδή; εμπόλεμη ανταλλαγή απόψεων για το μεταπολεμικό πολιτικό καθεστώς της χώρας;

  46. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Το να πει «συμμοριτοπόλεμος» θα ήταν το λογικό και απογοητευτικό. Θέλω όμως να δώ αν έχει εφευρεθεί καποιος καινούριος όρος 🙂

  47. #45 φίλταε, ὁ ἔλεγχος δὲν ἦτο ὀρθογραφικός. ἀλλάζει τὸ νόημα τῆς φράσεως ἀνάλογα μὲ τὸν πῶς τὸ γράφεις.

    Ἰμμόρ, δὲν εἰρωνεύομαι. ἀλλὰ ἅμα εἶναι νὰ προκαλῶ τὰ πάθη… Πάντως δὲν πιστεύω νὰ περιμένετε στὰ σοβαρὰ ν’ ἀποκαλέσω τοὺς ἀντάρτες «Δημοκρατικὸ Στρατό».

  48. Immortalité said

    @ 48 Γιατί όχι; έτσι δεν αποκαλούνταν; Και οι άλλοι «Εθνικός Στρατός». Πως να τους πούμε δηλαδή; οι ταγματασφαλίτες, χίτες και λοιποί δοσίλογοι; Δεν πάει… Αν και εδώ που τα λέμε και πολύ «εθνικός» δεν ήταν ο στρατός. Με τόσους άγγλους στις γραμμές του…

  49. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    «Πούντο πούντο το δαχτυλίδι…». Αχ συγγνώμη, δεν κατάλαβα ότι το νόημα δεν ήταν ξεκάθαρο.

    Ο πόλεμος είναι το θέμα τι είδους ήταν, όχι πώς λέγονταν οι αντίπαλοι. Βέβαια, αφού οι αντάρτες ήθελαν να ονομάζονται «Δημοκρατικός Στρατός» η ιστορικότητα επιβάλλει να τους λέμε έτσι. Είναι σαν να αποκαλούμε στον Εθνικό Στρατό, όπως τον έλεγαν οι αντάρτες.

  50. Λοιπόν, ἂν δὲν κάνω λάθος, σύμφωνα μὲ τὴν διεθνῆ νομοθεσία ὑπάρχουν κάποια κριτήρια γιὰ νὰ ὑπαχθῇ μιὰ σύγκρουσι στὴν κατηγορία τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Μεταξὺ αὐτῶν ἀπαιτεῖται καὶ ἡ ἄσκησι κυριαρχίας ἑνὸς μέρους σὲ ἕνα ποσοστὸ τῆς ἐπικράτειας (καὶ τέτοιος ἐμφύλιος ὑπῆρχε μὲ τὸ κίνημα τῆς ἐθνικῆς ἀμύνης, ἀλλὰ μεταπολεμικὰ αὐτὴ ἡ προϋπόθεσι δὲν πληρώθηκε). Ἂν βέβαια ἐμφύλιο ὀνομάζουμε ἁπλῶς κάθε ἔνοπλη σύγκρουσι μὲ διαφιλονίκησι τῆς ἐξουσίας μεταξὺ ὁμοεθνῶν φατριῶν, τότε ναί, ἦταν ἐμφύλιος.

  51. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Με προλάβατε Αθανασία! Μερσί!

  52. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Δηλαδή όλες οι συγκρούσεις σε διάφορα αφρικανικά κράτη που κάθε ομάδα σκοτώνεται με όλους τους άλλους δεν είναι εμφύλιοι? Περίεργα πράματα. Ούτως ή άλλως, αν θυμάμαι καλά, η Κόνιτσα και η πέριξ περιοχή είχε καταλφθεί από το Δ.Σ. άρα υπήρχε κυριαρχία σε ένα ποσοστό του εδάφους. Επομένως και με τους δύο ορισμούς σας, καταλήγουμε ότι επρόκειτο για εμφύλιο. Ευχαριστώ

  53. #50 κρατῶ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ αὐτοπροσδιορισμοῦ γιὰ τὴν ἑπόμενη φορὰ ποὺ θὰ δῶ νὰ ἀποκαλῆται Λάος τὸ κόμμα τοῦ Καρατζαφέρη. ἂν καὶ γιὰ νἆμαι εἰλικρινὴς δὲν θυμᾶμαι νὰ τὸ ἀποκαλέσατε ἐσεῖς ποτὲ ἔτσι ὁπότε δέχομαι τὸ ἐπιχείρημα ὡς τίμιο.

  54. Immortalité said

    @ 51 ἂν δὲν κάνω λάθος, σύμφωνα μὲ τὴν διεθνῆ νομοθεσία(…) Επειδή είναι ένα από τα ελάχιστα θέματα που παίζουν με την ψυχραιμία μου και μπορούν να μου χαλάσουν τη διάθεση, το σταματάω εδώ.

  55. #53 ὄχι σὲ ὁποιοδήποτε ποσοστό. ὑπάρχει ἕνα minimum. ἀλλὰ νὰ σᾶς πῶ κάτι; ἂν εἶναι νὰ σᾶς καίῃ τόσο πολὺ τὸ πῶς θ’ ἀποκαλῆται, χίλιες φορὲς νὰ τὸν πῶ ἐμφύλιο. ἐμένα δὲν μὲ νοιάζει αύτό. ὅπως καὶ αὔριο μεθαύριο δὲν θὰ μὲ νοιάζῃ πῶς θ’ ἀποκαλῇ ὁ ΟΗΕ τὰ Σκόπια. ἀλλὰ γιατί τόσ πάθος γι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα;

  56. #55 Ἰμμόρ, χαλάρωσε. δὲν τὸ ἔβγαλα ἀπὸ τὸ μυαλό μου.

  57. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Το κόμμα του Καρατζαφέρη σαφώς και θα το αποκαλώ όπως απαιτεί η ιδρυτική του πράξη. Επειδή όμως θεωρώ υστερόβουλη την επιλογή των λέξεων, ώστε το ακρωνύμιο να είναι λαός, είτε το γράφω ολογράφως είτε «Συναγερμό» (όπως του Πάπάγου), που είναι το ουσιαστικό στην ονομασία.

  58. δηλαδὴ ἡ ἐπιλογὴ ΔΣΕ δὲν εἶναι ὑστερόβουλη; ὑπάρχει στὴν πολιτικὴ καὶ στὸν πόλεμο ἀνυστεροβουλία;

    τέλος πάντων σᾶς καληνυχτῶ κι ἐλπίζω νὰ συζητοῦμε περισσότερο γιὰ τὸ πολιτικὸ μέλλον καὶ λιγώτερο γιὰ τὸ πολιτικὸ παρελθόν. (ἂν καὶ ὅ Ὤργουελ ἔγραφε ὅτι ὅποιος ἐλέγχει τὸ παρελθὸν ἐλέγχει καὶ τὸ παρόν).

  59. Μαρία said

    26, συνέχεια

    Πρέπει να προσθέσω ότι στα καπνεργοστάσια αυτά υπήρχαν οι «επιτροπές των σαλονιών». Τους εργάτες δεν τους προσλάμβανε ο εργοδότης αλλά αυτές οι επιτροπές. Υπήρχαν και πολλοί διανοούμενοι, στελέχη του Κόμματος, τους οποίους βάζανε δίπλα στους τεχνίτες που διάλεγαν τα καπνά και τους περνούσαν για τεχνίτες κι αυτούς. Κάνανε δηλαδή εισοδισμό… Κι έτσι το καπνεργατικό κίνημα είχε κομμουνιστικοποιηθεί, είχε μεταβληθεί σε τροφοδότη στελεχών του ΚΚΕ. Όλα τα μέλη που δεν είχαν δουλειά, μπαίνανε εκεί και μαθαίνανε τα παστάλια που λέμε, με αποτέλεσμα το ΚΚΕ να ωφελείται πολιτικά.
    Στις 9 Μαΐου του 1936 ξεσπάνε και τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης. Στο καπνεργοστάσιο της Κομέρσιαλ οι εργάτες θέσανε στα τέλη Απριλίου τα αιτήματά τους στον εργοδότη, αυτός δεν τα δέχτηκε και προχώρησαν σε κατάληψη του εργοστασίου. Κλείστηκαν μέσα, έβγαλαν μαύρες και κόκκινες σημαίες και ζητούσαν τη συμπαράσταση των άλλων επαγγελμάτων. Βέβαια το ΚΚΕ δεν ακολουθούσε πολιτική επέκτασης των απεργιών, αλλά οι εργάτες από το παρελθόν είχαν διαπαιδαγωγηθεί στο πώς να εξαπλώνουν μια απεργία, με τη στήριξη των άλλων αγωνιζομένων που, μεταξύ άλλων, οργάνωναν και εράνους για ενίσχυση. Και πράγματι αυθόρμητα οι εργάτες ξεσηκώθηκαν σε απεργίες για συμπαράσταση των καπνεργατών – οι τσαγκαράδες, οι ραφτάδες, οι οικοδόμοι, οι μεταλλουργοί, οι αυτοκινητιστές –κι έγινε πανθεσσαλονικιώτικη η απεργία.
    Εκείνο τον καιρό δούλευα τσαγκάρης στο εργοστάσιο του Χρηστίδη. Το κατάστημα ήταν στην Εγνατία και το εργοστάσιο ήτανε στην οδό Δωδεκανήσου. Αλλά εμείς, είπαμε, δουλεύαμε κατ’ αποκοπή, δεν κάναμε μεροκάματο. Όση δουλειά βγάζαμε, όσα ζευγάρια ετοιμάζαμε, τόσα πληρωνόμασταν. Πολλές φορές δεν κοιμόμασταν κιόλας τη νύχτα. Βρισκόμασταν διαρκώς σε διέγερση, κάναμε συζητήσεις, κάναμε συγκεντρώσεις κατά κλάδο καμιά φορά, αλλά πηγαίναμε και σπίτι. Εγώ βέβαια στο σπίτι πάντα επέστρεφα πολύ αργά. […]
    Τις μέρες του Μάη κοιμόμασταν αλλά πολύ λίγο. Στο τέλος έπαθα φυματίωση αλλά την πέρασα στο πόδι. Όσο νοσούσα χωρίς να το ξέρω, πολλές φορές δεν μπορούσα να συνεχίσω να περπατάω και καθόμουνα να ξεκουραστώ στα μισά του δρόμου για το σπίτι μου.
    Σε μια απ’ αυτές τις συγκεντρώσεις, όπου ξεσηκώθηκε η εργατική τάξη της Θεσσαλονίκης, στη διασταύρωση των οδών Εγνατίας και Βενιζέλου, από το Ε΄ αστυνομικό τμήμα (ακριβώς απέναντι από τα λουτρά «Παράδεισος», τα οποία σήμερα δεν λειτουργούν) δίνει ο αστυνομικός διευθυντής Γ. Ντάκος διαταγή κι ανοίγουν πυρ στους συγκεντρωμένους και σκοτώνουν οχτώ εργάτες, επειδή τάχα εμποδίζαμε την κυκλοφορία! Αυτοί σάμπως δεν εμποδίζουν την κυκλοφορία, όταν κάνουν τις παρελάσεις τους και τις εθνικές γιορτές; Όμως από το κράτος προέρχεται η τρομοκρατία.
    Δεν βρέθηκα μέσα στους πυροβολισμούς, ήμουν στην οδό Σολωμού, σκότωσαν στην αρχή έξι επτά από τους συγκεντρωμένους, αργότερα σκότωσαν στη γωνία Αντιγονιδών και Εγνατίας μία καπνεργάτρια, την Αναστασία Καρανικόλα, μπροστά σ’ ένα περίπτερο. Μεταξύ των νεκρών ήταν και ο Τάσος Τούσης, ένας εργάτης από το Ασβεστοχώρι στις επιδιορθώσεις αυτοκινήτων, που τον σκότωσαν στη Συγγρού. Εκείνη την ώρα αρχίζουν να χτυπάν οι καμπάνες και να καλούν τον κόσμο σε συναγερμό. Οι χωροφύλακες όμως συνεχίζουν και παρακάτω το έργο τους και σκοτώνουν άλλους τέσσερις πέντε, μεταξύ αυτών και γυναίκες. Τελικά οι σκοτωμένοι είναι δώδεκα δεκατρείς και οι τραυματίες γύρω στους τριακόσιους.
    Τα γεγονότα αυτά προκάλεσαν τέτοια έξαψη, που έβλεπες να κατεβαίνουν απ’ όλες τις συνοικίες αυθόρμητα άντρες, γυναίκες και παιδιά και να πετροβολούν τους χωροφύλακες με σκοπό να τους αποδεκατίσουν. Καταφέραμε, δηλαδή, με τα λίγα μέσα που είχαμε στα χέρια μας, με πέτρες, με ξύλα, κτλ. να κλείσουμε τους χωροφύλακες μέσα στα αστυνομικά τμήματα και στο Διοικητήριο. Το κακό είχε παραγίνει και χιλιάδες κόσμος κατέβαινε πια στους δρόμους.
    Εμείς αποτελούσαμε τη μειοψηφία, πλειοψηφία ήταν το ΚΚΕ. Εμείς όμως ήμαστε που ρίξαμε το σύνθημα να βάλουν φωτιά στα τμήματα να κάψουν τους χωροφύλακες και γι’ αυτό το λόγο χαρακτηριστήκαμε από το ΚΚΕ προβοκάτορες, αφού αυτοί δεν ήθελαν κάτι τέτοιο. Ενώ στην αρχή ξεσήκωσαν κάπως τους εργάτες, όταν η απεργία πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις, άρχισαν να μαζεύονται και να προσπαθούν να την αναχαιτίσουν.
    Συγκεκριμένα, όταν εγώ μιλούσα σε μία συγκέντρωση κάπου δέκα χιλιάδων εργατών που ‘χαν συγκεντρωθεί στο μεταξύ στην πλατεία στη διασταύρωση Βενιζέλου κι Εγνατίας, ανεβασμένος σ’ ένα περίπτερο, έρχεται ένας κούτβης, σταλινικός του Πανεπιστημίου της Μόσχας, και αρχίζει να διαδίδει ότι τάχα εγώ, που μιλάω επάνω στο περίπτερο, είμαι χαφιές. Τότες ορισμένοι νεολαίοι σταλινικοί, στους οποίους είχα συμπάθεια, γιατί βέβαια είχε και ανθρώπους που δεν ήταν φανατισμένοι μέσα στο ΚΚΕ, έρχονται και μου λένε ότι αυτό κι αυτό συμβαίνει κι ότι εμείς τον προγκάραμε λέγοντάς του «Βρε συ, αυτός ο άνθρωπος που μιλάει εκεί επάνω δεν είναι δικός μας, είναι τροτσκιστής… Μπορεί να είναι αρχειομαρξιστής, αλλά χαφιές δεν είναι! Αν τον πιάσουν οι εργάτες σ’ αυτόν τον αναβρασμό, θα τον ξεσκίσουν. Είναι ατιμία αυτό που λες». Κι αυτός τα μάζεψε, σηκώθηκε κι έφυγε. […]
    Την επόμενη μέρα, στην κηδεία των θυμάτων, οι χωροφύλακες ήταν τρομοκρατημένοι, κλεισμένοι στα σπίτια τους και μέσα στα τμήματα. Ο στρατηγός του Γ΄ Σώματος Στρατού, ο Ζέππος, είδε οτι όταν έφερε τους στρατιώτες της Θεσσαλονίκης για να μας διαλύσουν, οι στρατιώτες συναδελφώθηκαν κι αγκαλιάζονταν με τον κόσμο. Το μίσος ήταν κατά των χωροφυλάκων. Κατάλαβε οτι τίποτα δεν θα κατάφερνε με δαύτους. Η κατάσταση είχε περάσει πλέον στα χέρια των εργατών.

  60. Μπουκανιέρος said

    Μαρία, ευχαριστώ για την αφιέρωση.

  61. Μαρία said

    Στις 9 του Μάη η φάλαγγα ξεκίνησε από την πλατεία Βαρδαρίου μέσω Κολόμβου με πλακάτ συνθήματα και μαγιάτικα τραγούδια. Ο όγκος, που όλο μεγάλωνε, κατευθύνονταν προς τις οδούς Βενιζέλου-Αριστοτέλους. Οι αρχές, φοβισμένες από τον όγκο των διαδηλωτών, παράταξαν στρατό, πεζικό, και με στρατιωτικά αυτοκίνητα κινούνταν πάνω κάτω, ενώ οι αστυνομικοί, όπως αργότερα διαπιστώθηκε, είχαν πιάσει τα γύρω μπαλκόνια στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου. Όπως φάνηκε ήταν οργανωμένη η επίθεσή τους, και με το πρόσχημα ότι οι απεργοί λιθοβόλησαν ένα στρατιωτικό αυτοκίνητο άρχισε το πιστολίδι από τα μπαλκόνια, που απ’ αυτό σκοτώθηκαν τα πέντε θύματα εκείνης της μέρας, ενώ ο στρατός πυροβολούσε στον αέρα ακούγοντας τις φωνές του κοσμάκη: «Αδέλφια, μη μας σκοτώνετε». Όπως αργότερα αποδείχτηκε, όλα τα τραύματα των νεκρών και τραυματιών προέρχονταν από ψηλά και όχι από κατά μέτωπο πυροβολισμούς.
    Είχαμε περάσει την οδό Βενιζέλου και από τους πυροβολισμούς ο κοσμάκης άρχισε να διαλύεται, γιατί δεν ήξεραν ότι ο στρατός δεν ρίχνει στο ψαχνό. Εγώ και μερικοί ακόμα τρυπώσαμε στο ξενοδοχείο «Λίντο» και κατεβήκαμε μετά από μισή ώρα περίπου και οι δρόμοι ήταν σχεδόν κενοί. Εγώ, που έμενα τότε στη Συγγρού, γυρνώντας σπίτι ούτε κατάλαβα ότι από το κάτω ψαχνό του δεξιού αυτιού μου έτρεχε αίμα και μου είχε βάψει όλο το πουκάμισο – δεν το είχα προσέξει μες στην ταραχή – και όταν από το παράθυρο με είδαν οι αδερφές μου και η μητέρα μου βάλαν τα κλάματα, και μόνο όταν μπήκα στο σπίτι με ρώτησαν αν είμαι πληγωμένος. Τότε σάστισα, και όταν μου δείξαν τα αίματα στο πουκάμισο έβαλα το χέρι στο αυτί που είχε αρχίσει να με τσούζει.
    Την επομένη, στις 10 Μαΐου, που έγινε η κηδεία των αδικοσκοτωμένων, ήταν πραγματική λαοθάλασσα. Αμέτρητοι ήταν οι συνοδεύοντες τις σορούς, τραγουδώντας το «Πέσατε θύματα αδέλφια εσείς». Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι κόσμο, τα μπαλκόνια γεμάτα, αλλά ούτε ένας χωροφύλακας ούτε στρατιώτης δεν φάνηκε ως το νεκροταφείο.
    Μετά την Καμάρα, κοντά στο Σιντριβάνι, δεν ξέρω πώς βρέθηκε ένας αξιωματικός μεταξύ του λαού, τον σήκωσαν στα χέρια φωνάζοντας «Ζήτω ο ελληνικός στρατός», και όντας ψηλά στα χέρια των διαδηλωτών είπε μερικά λόγια, ότι κι εγώ είμαι παιδί αυτού του λαού και ήρθα να συνοδέψω τα αδέλφια μας στην τελευταία τους κατοικία. Ποια ήταν η τύχη του αξιωματικού αυτού, δεν μάθαμε.
    Η Τούμπα έκανε την ίδια μέρα ξεχωριστή κηδεία, γιατί ένα από τα θύματα ήταν Τουμπιώτης. Δύο απ’ αυτούς ήταν Εβραίοι, ο ένας σύντροφός μου από την τριάδα μας στη νεολαία.[την ΟΚΝΕ]
    Αργότερα, σε κομματικές συνελεύσεις ειπώθηκε από πολλούς συντρόφους ότι η 10η Μαΐου ήταν ημέρα που μπορούσε το κόμμα να πάρει την εξουσία στα χέρια του. Εγώ ήμουνα της γνώμης ότι δεν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο, εφόσον όλη η υπόλοιπη Ελλάδα ζούσε κάτω από καθεστώς αστυνομικό, και αν γινόταν κάτι τέτοιο, θα πνιγόταν η Θεσσαλονίκη στο αίμα.

    Μωυσής Μιχαήλ Μπουρλάς, Έλληνας, Εβραίος και αριστερός,σ.36

  62. sarant said

    Μαρία, ευχαριστούμε.

  63. Μαρία, μπράβο! (ξέχασα το καλώς ξανάρθες)

  64. Ηλεφούφουτος said

    Βρε, καλώς τη τη Μαρία την προβοκατόρισσα!
    Περί του κειμένου, αν κατάλαβα καλά, ο ίδιος που λέει ότι «ήμαστε που ρίξαμε το σύνθημα να βάλουν φωτιά στα τμήματα να κάψουν τους χωροφύλακες και γι’ αυτό το λόγο χαρακτηριστήκαμε από το ΚΚΕ προβοκάτορες, αφού αυτοί δεν ήθελαν κάτι τέτοιο. Ενώ στην αρχή ξεσήκωσαν κάπως τους εργάτες, όταν η απεργία πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις, άρχισαν να μαζεύονται και να προσπαθούν να την αναχαιτίσουν»
    ο ίδιος αναγνωρίζει στο τέλος «ήμουνα της γνώμης ότι δεν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο, εφόσον όλη η υπόλοιπη Ελλάδα ζούσε κάτω από καθεστώς αστυνομικό, και αν γινόταν κάτι τέτοιο, θα πνιγόταν η Θεσσαλονίκη στο αίμα»

    Περί εορτασμών, θυμάμαι ότι μεγάλο ταρατατζούμ έγινε στη Δυτ Ευρώπη με τα εξηντάχρονα από την απόβαση στη Νορμανδία, με εμφανή τη σκοπιμότητα να επισκιαστούν άλλοι εορτασμοί σχετικοί με το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
    Με τον τρόπο που προβαλλόταν τότε η D-day θα νόμιζε κάποιος απροετοίμαστος ότι εκεί κρίθηκε ο Β΄ Παγκ Πόλεμος κι όχι στο ανατολικό μέτωπο ήδη ένα χρόνο πριν.

  65. gbaloglou said

    Πλήρως συνειδητοποιημένη επέστρεψε η Μαρία ύστερα από το τραυματικό επεισόδιο στο τσιπουράδικο του Βόλου!

    Εμπρός του κόσμου οι Γερμανοφωτογραφημένοι…

  66. Μαρία said

    >ο ίδιος αναγνωρίζει στο τέλος
    Τι λες βρε Ηλεφού! Ο πρώτος είναι ο μπαρμπα-Γιάννης(δες 26) τροτσκιστής τότε, που πέθανε στα 100 του πριν δύο χρόνια και ο δεύτερος ο κατά 10 χρόνια νεότερός του κύριος Μωυσής που ζει ακόμα, μέλος τότε της ΟΚΝΕ.

  67. π2 said

    Μια περίεργη σύμπτωση με την ενάτη Μαΐου: το 1945 τελείωνε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, αλλά 3402 χρόνια νωρίτερα γινόταν η πρώτη καταγεγραμμένη με κάποιες λεπτομέρειες μάχη της ανθρώπινης ιστορίας, η μάχη στη Μεγιδδώ, τοπωνύμιο που ίσως συσχετίζεται ετυμολογικά με τον Αρμαγεδώνα της Αποκάλυψης, τον οποίο πολλοί πίστευαν ότι θα φέρει ο Β΄ ΠΠ.

  68. π2 said

    Α, η Μαρία! Yassou Maria. 😛

  69. Μαρία said

    Γεια σου και συ Πιδύε με τις ανακαλύψεις σου. Μα είναι χρονολογημένη με τόση ακρίβεια στις 9 Μαΐου;
    Στις παραπομπές του Αρμαγεδών, που λέει ο Σαμαράς, είδα το όνομα κι ενός ιεροκήρυκα, γνωστού τους αναγνώστες της «Μακεδονίας» και θυμήθηκα τα παλιά.

  70. Ηλεφούφουτος said

    Μαρία, πολύ απαιτητική επανέκαμψες! Το σχ 26 ήταν μακριά.
    Αν είχα μυαλό σε τρία διαφορετικά σχόλια, το ‘να δω και τ’ άλλο ‘κει, ταυτόχρονα, δεν θα ήμουνα εδώ· θα έπαιζα εκκλησιαστικό όργανο!

  71. π2 said

    Η ημέρα είναι καταγεγραμμένη με ακρίβεια (δες στη δεύτερη παράγραφο του πρώτου λινκ, το έτος παίζεται) και οι μετατροπές από το αρκετά σταθερό αιγυπτιακό ημερολόγιο στο ιουλιανό είναι απλές (σε αντίθεση με το αρχαιοελληνικό, όπου γινόταν το έλα να δεις με τις πολιτικές παρεμβάσεις). Φυσικά δεν έχει καμιά a priori αξιοπιστία ένα αιγυπτιακό χρονικό που λέει ότι η μάχη έγινε «το 23ο έτος του Τούθμωση Γ΄, τρίτη εποχή, πρώτος μήνας, 21η μέρα», αλλά τουλάχιστον έχεις μια συγκεκριμένη ημερολογία που, αν ισχύει, ξέρεις σε τι αντιστοιχεί.

  72. Μαρία said

    Πιδύε, το είχα δει αλλά εκεί λέει για 16/4. Χρειάζεται κάποια μετατροπή φαίνεται.

  73. Ηλεφούφουτος said

    Το ημερολόγιο είναι το αγαπημένο βέλος στη φαρέτρα των αιγυπτιολόγων που αισθάνονται ότι ο κόσμος δίνει τόση σημασία στον πολιτισμό των Αρχαίων Ελλήνων υποτιμώντας τον αιγυπτιακό.

  74. π2 said

    A, δεν το είχα δει το περί 16/4. Όχι, δεν χρειάζεται κάποια διαφορετική μετατροπή. Υπάρχει μια διχογνωμία για το ιερογλυφικό κείμενο απ’ ό,τι καταλαβαίνω από ένα σύντομο ψάξιμο, οπότε ενδέχεται η αιγυπτιακή χρονολογία να είναι διαφορετική από αυτή που αντιστοιχεί στην 9η Μαΐου. Αμάν αυτοί οι αιγυπτιολόγοι, μανία να μου χαλάνε τα εφετζίδικα σχόλια.:P

  75. Μπουκανιέρος said

    Ηλεφού (71), άσε τις δικιολογίες για τα δύο σχόλια και το τρίτο το μακρύτερο.
    Ξεσκεπάστηκε ο προβοκατόρικος τρόπος της σκέψης σου. 🙂

  76. sarant said

    Κι εγώ είχα δει τις 16 Απριλίου αλλά υπέθεσα ότι υπάρχει συντελεστής διόρθωσης.

  77. Ηλεφούφουτος said

    σχ. 76, ε λοιπόν ναι, δεν μπορώ να το κρύψω άλλο!
    Στο εξής θα βυσσοδομώ και θα υπολανθάνω απροκάλυπτα.

  78. Μαρία said

    78 Ηλεφού, περίμενα οτι θα κάνεις πλάκα με το Ταμτάκος. Σου ξέφυγε;

  79. Ηλεφούφουτος said

    Έτοιμος ήμουνα αλλά είπα τελικά «άσ’ το» γιατί με έχεις ήδη καταγγείλει μια φορά για λαϊκισμό!

  80. Μαρία said

  81. Μαρία said

  82. JohnyQ said

    @ 13 η σημαία του φασίστα Βλασόφ(τρίχρωμη) που κυματίζει πάνω από τη Μόσχα και κρατάνε η στρατιώτες μπροστά από την κόκκινη είναι ντροπή για όσους σκοτώθηκαν στη μάχη για την νίκη της 9 μάη.

  83. Nicolas said

    @37 Κορνήλιε, αν είχε δύο L θα πετούσε; (τον κύριο GLLOQ τον ξέρεις;).
    Por otra parte, en castellano s’escriba «trol»:
    Un trol (del nórdico troll) es un temible miembro de una mítica raza antropomorfa del folclore escandinavo.
    Más detalles (για να μη δίνεις μια ζωή εργαλεία) aquí:
    http://es.wikipedia.org/wiki/Trol#Los_mu.C3.B1ecos_trol
    [Και μη σε συναντήσω καμιά μέρα — ή νύχτα–, γιατί θα σου ρίξω κάτι γυριστές περισπωμένες που σου χρωστάω, τις έχω όλες σημειωμένες].
    Όσο για τους συμμορίτες:
    σε μία συνέντευξη του Αρχιστράτηγου Παπάγου σε Άγγλο ή Αμερικανό δημοσιογράφο (δεν θυμάμαι), ο διερμηνέας (που ζει και μου το μετέφερε) του είπε: «Μα τι λέτε τώρα στον άνθρωπο, ότι ο ελληνικός στρατός δεν τα βγάζει πέρα με μια συμμορία». Γιατί ο Παπάγος συμμορίτες τους ανέβαζε και συμμορίτες τους κατέβαζε. Οπότε το ξανασκέφτηκε και του είπε να μην το μεταφράσει έτσι.
    Ακόμη και η Βίκι που λέει αλλαντάλλων (είδες τα λάμδατα εδώ μέσα;) μιλάει για εμφύλιο πόλεμο μεταξύ του λεγόμενου Εθνικού Στρατού και του Δ.Σ.Ε.
    Κι επειδή ασχολούμαι αυτό τον καιρό με αυτήν ακριβώς την εποχή, αν θέλεις κάνα σωστό βιβλίο να διαβάσεις, σφύρα και θα σου υποδείξουμε (και σε πολυτονικό αν θέλεις).
    Και για τα τρόλια, έχουμε ντοκουμέντα:
    http://gamato.gr/funny/play-videos.php?id=8495&greece=%CE%A4%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BB-%CE%A4%CE%B1-%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%9F%CE%9B%CE%91-8
    Είναι το πρώτο, πρώτο.

  84. Nicolas,
    τὴν λέξι Τρὸλ τὴν πρωτοεἶδα γραμμένη μὲ ἕνα λ στὸ βιβλίο «Ἱστορία χωρὶς τέλος» τοῦ Ἔντε ποὺ διάβαζα ὡς μαθητὴς δημοτικοῦ. Ἡ μετάφρασι ἦταν τῆς Ῥένας Καρθαίου καὶ κάποια ἄλλης ποὺ τώρα δὲν θυμοῦμα. Πάντως στὰ ὀνόματα δὲν τηρεῖτο ἡ ἁπλούστερη γραφή. Περισσότερο μοῦ ἔρκανε ἐντύπωσι ὡς χαρακτῆρας τοῦ βιβλίου. Λεγόταν Τρὸλ τῶν τεσσάρων τετάρτων καὶ εἶχε 4 πρόσωπα. Τὸ τρὸλ θὰ ἔμενε γιὰ πάντα βαθιὰ θαμμένο μέσα στὸ παιδικὸ ὑπέδαφος τῆς ψυχῆς μου ὰν δὲν ἔρχονταν ἡ διαδικτυακὴ ἀργκὸ νὰ τὸ ἀναστήσῃ καὶ νὰ τὸ παρουσιάσῃ καὶ πάλι ὁλοζώντανο μπροστά μου. Μπορεῖ βέβαια τὰ διαδικτυακὰ τρὸλ νὰ μὴν ἔχουν 4 κεφάλια, συμβαίνει ὅμως πολλὲς φορὲς νὰ ἔχουν 4 ἢ καὶ παραπάνω ἠλεϋποστάσεις μὲ ἰσάριθμα χρηστώνυμα. Ἐπειδὴ ὅμως καίτοι ὀπτικὸς τύπος δὲν συγκράτησα τὴν ἀρχικὴ γραφὴ καὶ κινδύνευσα νὰ φορτώσω στὸ ξωτικὸ τόσα λάμβδα ὅσα καὶ πρόσωπα εἶχε τὴν πρώτη φορὰ ποὺ τὸ γνώρισα πρἐπει νὰ πῶ ὅτι γιὰ τὸ λάθος μου αὐτὸ συνείργησαν 2 παράγοντες:

    1. ἡ δικαιολογημένη μου καχυποψία κατὰ τῆς γραφῆς τρὸλ λόγῳ τῆς τάσεως ἁπλοποιήσεως τῶν διπλῶν συμφώνων ὅταν μεταγράφωνται στὰ ἑλληνικὰ ξένες λέξεις.

    2. ἡ ὀλιγογλωσσία μου. μιᾶς καὶ δὲν ξέρω ἰταλικὰ ἢ γερμανικὰ ἢ ἱσπανικὰ(ποτὲ δὲν εἶναι ἀργὰ) παρασύρθηκα ἀπὸ τὸν ἀγγλικὸ γλωσσικὸ ἰμπεριαλισμὸ καὶ τὴν γραφὴ trolling ποὺ ὅμως μᾶλλον ὀφείλεται σὲ διαπλασιασμὸ τοῦ l λόγῳ τῆς καταλήξεως τοῦ γερουνδίου. ὡστόσο θὰ μὲ ἐνδιέφερε μιὰ ἄκρα ἐτυμολογικὴ ἐξιχνίασι τῆς λέξεως, δηλαδὴ σὲ ποιὰ γλῶσσα πρωτοσυναντᾶται τὸ ὄνομα τοῦ μυθικοῦ πλάσματος ποὺ στοίχειωσε τὰ παιδικᾶτα μου (κάτι παλαιικῆς αἰσθητικῆς εἰκόνες σὰν χαλκογραφίες στὴν ἀρχὴ κάθε κεφαλαίου τοῦ βιβλίου μὲ εἶχαν μαγέψει τόσο! καὶ σὲ μία ἀπὸ αὐτὲς φιγούραρε καὶ τὸ τετραπρόσωπο Τρόλ) καὶ μὲ πόσα l ἐμφανίζεται σὲ αὐτήν.

    αὐτὰ γιὰ νὰ δῇς ὅτι δὲν εἶμαι κανένας ξεροκέφαλος ποὺ δὲν παραδέχεται τὰ λάθη του. ὅσο γιὰ τὴν λέξι συμμοριτοπόλεμος δὲν τὴν συνηθίζω, ἀλλὰ εἴπαμε, ποτὲ δὲν εἶναι ἀργά!

  85. Immortalité said

    @ 84 Νικολά, εμένα θα με ενδιέφερε να μου πεις ποια βιβλία εννοείς σωστά για την εποχή αυτή. (Σε μονοτονικό αν σου βρίσκεται 🙂 )

  86. Nicolas said

    Κορνήλιε, σταμάτα να μας δουλεύεις:
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CF%81%CE%BF%CE%BB
    με ύφος αγνής κορασίδας!
    Κι αφού λες ότι σκαμπάζεις από γαλλικά:
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Troll

    Αθανασία, απόλυτα σωστά δεν υπάρχουν, απλά πρέπει να διαβάσεις πολλά για να διασταυρώσεις τις πληροφορίες και να σχηματίσεις μια γνώμη. Αυτή τη στιγμή διαβάζω τρία στα ελληνικά, ένα στα αγγλικά και ένα στα γαλλικά (που έχουν άμεση σχέση με το βιβλίο επάνω στο οποίο δουλεύω που και αυτό έχει κάποια βιβλιογραφία που δεν θα μπορέσω να διαβάσω τελείως) και παράλληλα πέφτω και σε ενδιαφέρουσες σελίδες στο Ίντερνετ…

  87. ἔ τὸ λοιπὸν ποῦ στὸ διάτανο ἔχω ἄδικο γιὰ τὰ 2λ τελικῶς; μᾶλλον ἀλληλοδουλευόμεθα!

  88. Immortalité said

    @87 Εννοείται ότι δεν υπάρχουν απολύτως σωστά, και πως θα μπορούσαν άραγε αφού η εποχή αυτή είναι τόσο κοντινή. Γι αυτό σε ρώτησα Νικολά, επειδή έχω διαβάσει διάφορα μήπως έχεις να προτείνεις κάτι που ενδεχομένως να μην έχω διαβάσει. Στα γαλλικά ποιο διαβάζεις;

  89. ΣοφιαΟικ said

    Εγώ δεν ξερω από εορτασμούς, ξερω όμως ότι προχτές το Σάββατο είχα καλεσμενους και καναμε τουρισμό και πήγαμε ανυποψίαστοι να δούμε την αλλαγή της φρουράς στο παλάτι του Βούκιγχαμ και αντι για το σύνηθες θεάμα είδαμε και τη μισή παρέλαση για το VE day, και η μπάντα μας έπαιξε εκτός από το Rule Britania και το Goldfinger.

  90. Μπουκανιέρος said

    Νικολά, μερσί για τη συμπερίληψη
    (μετά πολλών επαίνων και σχολίων).

  91. Nicolas said

    @88 Κορνήλιε ή Ηλιόκορνε*, δεν ξέρω αν αλληλοπαιζόμαστε (ο καθένας τα βίτσια του), αλλά οι περισπωμένες, περισπωμένες. Σε λίγο θα μας βάλεις καμιά και σε κάνα ο ή ε**. Κάθε περισπωμένη και φάπα (πως λέμε Κάθε λιμάνι και καημός…).

    @89 Διάβαζα αυτό του D. Eudes για τους Καπετάνιους (λίγο μάπα ε;). Ψάχνοντας τον H. Lanz (τον ναζί), έπεσα πάνω σ΄ αυτό (δεν το διάβασα ακόμη):
    http://www.cse.yorku.ca/~tsotsos/Homepage%20of%20John%20K_files/other/Tearful-Glory.pdf

    @91 Μπουκάνη, tout le plaisir est pour moi (Du coq à l’âne : σε κάνα μήνα θα μας φέρουν ρούμι από απέναντι από τα νησιά! ξέρεις, από κει που πηγαίνει η Κρητικοπούλα στα ουράνια).

    * Το έπιασες το υπονοούμενο; λες να είναι μία από τις πολλαπλές ταυτότητες του ιντερνετίου; (εσύ δεν είπες ότι: ό,τι συκοφαντικό ισχύει; καλά να πάθεις!)
    ** Κι άλλο.

  92. Μπουκανιέρος said

    Να προσθέσουμε ότι ο Μίκαελ Έντε ήταν γιος του σουρεαλιστή ζωγράφου (Έντγκαρ Έντε).
    [και να μια ακόμα περίπτωση που η ελληνική ορθογραφία είναι ανάπηρη: Ende, κι όχι π.χ. Ede ή Ente.]

    Για τα τρολ (τα αυθεντικά) υπάρχει πλούσιο υλικό.

  93. ἔψαξα πολὺ στὸ 88 νὰ βρῶ ἕνα τονικὸ παρόραμα, ἀλλὰ δὲν τὸ βρῆκα. ὅσο γιὰ τὰ τρὸλλ δὲν ἀπηύθηνα ὑπονοούμενο κατὰ κανενός. δὲν ὀφελεῖ νὰ διαβάζουμε πίοσω ἀπὸ τὶς γραμμὲς ὅταν οἱ γραμμὲς τὰ λένε ὅλα! Nicolas, σοῦ συμιστῶ νὰ χαλαρώσῃς! Τώρα ἂν ἐπιμένῃς νὰ μὲ σκοτώσῃς μὲ κάποια κεραυνόμορφη περισπωμένη ἐπιφυλάσσοντας γιὰ τὸν ἑαυτό σου τὸν ῥόλο τοῦ Δία εὐχαρίστως νὰ πεθάνω ὡς ἄλλος Ἀμφιάραος πάνω στὸ δασυνόμενο ἅρμα μου!

  94. Μαρία said

    Μπουκάν, Μίχαελ.

  95. Μπουκανιέρος said

    Μαρία, τόχω δηλώσει επανειλημμένα ότι είμαι αγερμάνιστος.
    (δεν είναι περηφάνια αλλά καημός – εδώ αναγκάστηκα να διαβάσω το Χέγκελ στα γαλλικά. Κι όσο κι αν διάβασα και ξαναδιάβασα τους κανόνες της «προφοράς», δε μου βγαίνουν με τίποτα στην εφαρμογή.)
    Απροπό, τι σημαίνει Die Zelte;

  96. Μαρία said

    τσέλτε 1η σημασία το κελί

    Για να γερμ. ονόματα υπάρχει νομίζω σάιτ που μπορείς να τα ακούσεις. Θα το ψάξω αμέσως.

  97. Μαρία said

    Αμάν λάθος τσέλε είναι το κελί. Oι σκηνές,οι τέντες

  98. Μαρία said

    Άκου
    http://www.nordicnames.de/Aussprache.html

  99. Nicolas said

    Κορνήλιε, χαλαρότατος είμαι (και θα πάω να ρίξω κι έναν υπνάκο σύντομα).
    Αν το δώσω στο γιο μου να το διαβάσει λες να καταλήξει πολυτονιστής όπως εσύ; α, ναι, είμαστε ήδη τριτονικοί (συν το ¨, τετρατονικοί, τα τέσσερα πρόσωπα του τρολ που έλεγες).
    Την ίδια χρονιά ένας μεγάλος συγγραφέας έβγαζε το «Se una notte d’inverno un viaggiatore», για να μην ξεχνάμε (όπως είπε και ο Νίκος Δήμου: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ).
    Διάβασα προχθές τα επικαιρότατα: Apologo sull’onestà nel paese dei corrotti και La pecora nera (C’era un paese dove erano tutti ladri…). Λες και τα έγραψε σήμερα!
    Σας καληνυχτίζω μουσικά:

  100. πάντα θαύμαζα τοὺς πολύγλωσσους ἀνθρώπους καὶ γνώρισα κάποιους ποὺ μιλοῦσαν καὶ 5 καὶ 7 γλῶσσες. Αλλὰ ὅσον ἀφορᾷ στὶς γλῶσσες δὲν κρύβω τὴν διαστροφή μου: εἶμαι νεκρόφιλος! 😛

  101. Immortalité said

    @ 92 § 2 Νικολά αυτό του Eudes ποιο είναι; ο παντογνώστης δηλώνει άγνοια.
    § 3 (κατάλαβα ότι είναι μεταξύ σας κουβέντα αλλά θα με φάει η περιέργεια· ποιο είναι αυτό το ρούμι; και ποια είναι αυτή η Κρητικοπούλα με κεφαλαίο; ε; )

    Κορνήλιε γενικότερα, καλά το να είσαι νεκρόφιλος έστω και σε ότι αφορά τις γλώσσες είναι μεν διαστροφικό αλλά γούστο σου καπέλο σου. Το να είσαι όμως πρόθυμος να πεθάνεις για τη νεκρή αγάπη σου, αυτό λίγο με τρομάζει! 😉

  102. Μαρία said

    Ιμόρ, το λέει: Οι γνωστοί Καπετάνιοι, παλιό.

  103. Immortalité said

    Μαρία τώρα το βγαλε, είχα βάλει μόνο τον συγγραφέα και δεν έδινε τίποτα. Υπέθεσα ότι στα γαλλικά θα έβγαινε αμέσως… Όντως παλιό.

    (Νίκο γιατί δεν αλλάζεις την ώρα;)

  104. Μαρία said

    Άμα βάλεις και το μικρό όνομά του ολόκληρο, τον βγάζει.

  105. Ἰμμόρ, ἀπὸ τὰ πράγματα ποὺ μοῦ ἔμειναν στὸ σχολεῖο: ἡ θυσία τῆς Ἀντιγόνης ἦτο ἀνωτέρα ἀπὸ αὐτὴν τὴς Ἰφιγένειας, διότι ἡ Ἀντιγόνη θυσιάστηκε γιὰ ἕναν νεκρό.

  106. Μπουκανιέρος said

    #102
    asinu mortu

  107. Immortalité said

    Μαρία δεν το ήξερα το μικρό του όνομα.

    Κορνήλιε δε μας τα λες καθόλου καλά. Στο δικό μας το σχολείο δεν μας μάθανε ότι η Ιφιγένεια θυσιάστηκε αλλά ότι την έσφαξε ο πατέρας της, ξεγελώντας και αυτή και τη μάνα της ότι θα την παντρέψει τάχα με τον Αχιλλέα, για να ξεκινήσουν να κυνηγάνε την γυναίκα του κερατά του αδερφού του. Αρα που την είδες τη θυσία; Και αν την είδες, δεν φτάνει που το ξεγελάσανε το κορίτσι και του κόψανε το λαιμουδάκι δολίως, το υποτιμάμε και από πάνω; Δε σφάζανε την τρελή την αδερφή της να γλιτώναμε και μεις από τις ερμηνείες της Καραμπέτη, μόνο πήγε το κοριτσάκι χαράμι…

    Η δε Αντιγόνη α) δεν θυσιάστηκε για ένα νεκρό αλλά για τον αδερφό της και β) δεν δήλωνε νεκρόφιλη.

  108. Immortalité said

    @ 107 Μπουκάν ζε νε πα κομπρί 😳

  109. Μαρία said

    107 ψόφιο γαϊδούρι;

  110. voulagx said

    Σιτσιλιανικο ειναι το νεκρο γαϊδουρι,Μπουκαν;

  111. Μαρία said

    Σιτσιλιάνικο αλλά ακούγεται και σα βλάχικο, Βουλάγξ (σα τα χιόνια)

  112. voulagx said

    Ναι Μαρια, δεν χρειαστηκα μεταφραση! Παροιμια πρεπει να ‘ναι. Βρηκα αυτο: http://books.google.gr/books?id=ZRs9AAAAYAAJ&pg=PA85&lpg=PA85&dq=asinu+mortu&source=bl&ots=tC5fjOWs3w&sig=gQRhQcv9jGdZxZyJOnTyczuKRNw&hl=el&ei=l6HoS8XyI5P8_Ab44sy8BA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=3&ved=0CBUQ6AEwAg#v=onepage&q=asinu%20mortu&f=false

  113. Immortalité said

    και λέγεται για κάτι που παρήλθε ή για κάτι ανεπανόρθωτο; ❓

  114. Immortalité said

    Παρεμπιπτόντως σήμερα έχει γενέθλια ο Λεοντής. Ένα για την καταχνιά και ένα
    που του έχω αδυναμία

    Επίσης σαν σήμερα πέθανε ο Μπομπ Μάρλεϋ

    Επίσης καληνύχτα.

  115. Μαρία said

    113 Ναι αλλά στην παροιμία κάτι γίνεται με τη μύτη του γαϊδάρου. Λες να μας την είπε μισή;
    Θα μας εξηγείται αύριο. Μπορεί να εννοεί απλώς οτι είναι ψοφάλογο.

  116. gbaloglou said

    #115:

    Εξαιρετικές επιλογές, που υπάρχουν και σε ζωντανές εκτελέσεις στο γιουτούμπ, από τον ίδιο τον Λεοντή (Καταχνιά) και την Ιωάννα Φόρτη. Δεν γνώριζα ότι το «Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια» έχει σχέση με τον Μπελογιάννη — ίσως απλώς κάνει την συσχέτιση ο αναρτήσας. Για «Το Στρείδι και το Μαργαριτάρι» θα ήθελα να μάθω πως και γιατί γράφηκε, ιδίως λόγω της αναφοράς στην Τύνιδα (Τούνεζι).

  117. π2 said

    Μαρία (#97), και το forvo έχει πολλά ονόματα.

  118. sarant said

    117: Ούτε εγώ το γνώριζα αυτό για τον Μπελογιάννη, νόμιζα ότι το τραγούδι αναφέρεται στην Κατοχή. Δεν αποκλείεται, βέβαια. Πρέπει να ρωτήσω.

  119. Μπουκανιέρος said

    Μα, Μπαλό (117), είναι από θεατρικό. Νομίζω απ’ το «Η Ισαβέλα, τρεις καραβέλες κι ένας παραμυθάς» του Ντάριο Φο (εξόν αν τάχω μπερδέψει).
    Για το στρείδι και το μαργαριτάρι λέω.

  120. sarant said

    Ναι, από αυτό το θεατρικό ήταν.

    Όσο για την Καταχνιά, το όλο έργο (καντάτα) είναι εστιασμένο στην Κατοχή και την Αντίσταση. Έχει και τραγούδι «Αδελφέ Ισραηλίτη», ένα άλλο για έναν Νεοζηλανδό, ένα άλλο για την Πείνα, ένα για το μπλόκο κτλ. Βέβαια, οι συγκεκριμένοι στίχοι θα μπορούσαν να ταιριάξουν και στον Μπελογιάννη.

    Όταν βγήκε το 1965 η Καταχνιά, έγινε ειδική αναφορά στο αντικείμενο της καντάτας, και μάλιστα είδα στο Βήμα της εποχής ότι ο Λεοντής το αφιέρωσε στον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, επειδή ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός μετά την απελευθέρωση.

  121. Μπουκανιέρος said

    107 κλπ.
    Χαμένη υπόθεση.
    (επίσης Δώρο άδωρο κοκ)
    Η αναφορά μου είναι στίχος του Antonio Veneziano (1543-1593):
    «veni la grazia poi chi l’omu è ‘mpisu:
    asinu mortu, puleju a lu nasu»
    Ο οποίος, παρά το επώνυμό του, ήταν τυπικά Σικελός, απ’ το Μονρεάλε. Και πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση.
    Είχε νταραβεριστεί και με το Θερβάντες, σε γνωστό θέρετρο στο Αλγέρι.

    Μαρία (116), puleju είναι η μέντα ή ο δυόσμος.
    Λέξη που μάλλον θα ενδιαφέρει το Νικοκύρη, αφού λέγεται ότι έχει ελληνική (βυζαντινή κατωιταλική) προέλευση. Αλλά γι’ αυτό δεν ξέρω λεπτομέρειες.

  122. Μαρία said

    122 Η μύτη δηλαδή μάλλον είναι η δική μας για να γλιτώσουμε απ’ τη βρόμα του ψοφιμιού. Σε μια επίσκεψη σε ταμπάκικα μας έδιναν μέντα στην είσοδο για τον ίδιο λόγο.

  123. Αυτή τη φορά στη σωστή θέση…
    Δίβασα το θέμα ενώ λίγο πριν διάβαζα για ένα υπερωκεάνιο εδώ http://books.google.com/books?id=F8durmYulOEC&pg=PA69&lpg=PA69&dq=queen+frederica+plowman+australia&source=bl&ots=eaUfIHfetA&sig=qzWVjif-qyRsFbC5lDdtD-EnAOY&hl=en&ei=i3BiS_SKFNCVtge8g-mlBg&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=4&ved=0CA0Q6AEwAw#v=onepage&q=queen%20frederica%20plowman%20australia&f=true όπου δίαβαζα στη σελίδα 67 ότι το υπερωκεάνιο το βρήκε η Vj day εν πλω για Σαν Φρανσίσκο, αν και υπέθεσα τι σήμαινε η συντομογραφία, ήρθε εαυτό το θέμα και με κάλυψε.

    Το D day άραγε προέρχεται από τις στρατιωτικές συντομογραφίες; Άν κι εδώ δεν μπορώ να πω ότι είναι συντομογραφίες, αν θυμάμαι στο στρατό στις διαταγές λέγαμε “ώρα Η” προφανώς από το νατοϊκό (αμερικάνικο) “H hour” ίσως για να μην είναι ρποφανής στον εχθρό η ακριβής ώρα σε περίπτωση που υποκλέψει ένα μέρος της διαταγής. Κορνήλιε θυμάσαι πως λέγαμε την μέρα (όταν δεν γράφεις στην καθαρεύουσα οι απαντήσεις σου είναι καλύτερες). Αν και με τις στρατιωτικές συντομογραφίες και αρκτικόλεξα πολλές φορές χάνεται η αρχική σημασία τους. Κατά μία εκδοχή η χρήση των αρκτικόλεξων στην καθημερινή ζωή γενικεύτηκε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο με την επιστροφή των στρατιωτών που για πάνω από πέντε χρόνια χρησιμοποιούσαν αρκτικόλεξα κι έτσι μας προέκυψε και το ΛΑΟΣ.

  124. Ηλεφούφουτος said

    σχ. 123, ααα μπράβο, αναρωτιόμουν κι εγώ!

  125. Nicolas said

    @102 Τι ρωτάς, Αθανασία, στο μπαλκόνι μου μπροστά; για να μη σε φάει η περιέργεια, η Κρητικοπούλα που πετάει απέναντι από τα νησιά, είναι αυτή:
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Ariane_%28fus%C3%A9e%29
    και το ρούμι είναι μπαρουτοκαπνισμένο (boucané όπως το κοτόπουλο, χι, χι) και τα νησιά:
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Antilles_fran%C3%A7aises

    Και για τα βιβλία, είχα διαβάσει πριν μερικά χρόνια το βιβλίο του Κέδρου για την Ελληνική Αντίσταση. Αναρωτιόμουν αν θα έγραφε μια συνέχεια με καινούργιες πληροφορίες όταν άνοιξαν κάμποσα αρχεία, αλλά δυστυχώς πέθανε και δεν νομίζω να έκανε τίποτε.
    Θυμάμαι που διάβασα και ξαναδιάβασα την φράση που μιλάει για τον φασ..τα Καρ, αμάν!, λη. Από τη μία δεν το πίστευα και μετά το ξαναδιάβασα πολλές φορές pour le plaisir. Αυτόν που άλλοι τον αποκαλούν Εθνάρχη (δη, δη, … αμάν, αμάν, με ι).

  126. Ηλεφούφουτος said

    Μπουκάν 93, το Enden, Enten, Eden (γερμ. = πέρατα, πάπιες, Εδέμ) είναι το παράδειγμα που χρησιμοποίησε και ο ελληνιστής Hans Ruge στο Grammatik des Neugriechischen για να περιγράψει το αδιαφοροποίητο στην προφορά του ελληνικού -ντ- .

    Πάντως δεν θα το χαρακτήριζα κενό στην ορθογραφία, αφού τέτοια φωνολογική διάκριση δεν υπάρχει στα Νέα Ελληνικά και τυπικά δεν υπάρχει ακολουθία φθόγγων -nt-, εκτός από περιπτώσεις επιτήδευσης του λόγου (να λες ας πούμε σαν-τι-γί ή «ουκ εν τω πολλώ το ευ» χωρίς sandhi), που απ ό,τι έχω καταλάβει, Μπουκάν, δεν είναι του γούστου σου.
    Με άλλα λόγια, στην προσπάθειά σου να προβοκάρεις συνελήφθης αντιφάσκων 😀 .

  127. Μαρία said

    127 Νομίζω το έχουμε ξανασυζητήσει, Ο Τριανταφυλλίδης πάντως σε μια μεγάλη σημείωση της γραμματικής θεωρεί «τη χρησιμοποίηση των δίψηφων μπ, ντ, γκ, γγ για ν’ αποδοθούν άλλοτε δίψηφα και άλλοτε ρινικά συμπλέγματα, καθώς καμπίνα και καμπάνα*, και ακόμη με το κ, π, τ, προφερόμενα έτσι αλλά και σαν μπ, ντ, γκ, καθώς στη λέξη αντιανταντικός [τα θεωρεί] ατέλεια του αλφαβήτου»

    >εκτός από περιπτώσεις επιτήδευσης του λόγου
    Θυμήθηκα. Κάποτε σε παρέα ένας γλωσσολόγος πελοποννησιακής καταγωγής παρατήρησε με έκπληξη οτι έλεγα πλυν-τήριο, το ίδιο και κάποια γνωστή μου, κάτι που μέχρι τότε δεν είχα συνειδητοποιήσει.

    *διάκριση που ο νότος έχει καταργήσει, αλλά τι να κάνουμε η γραμματική γράφτηκε το 41.

  128. Ηλεφούφουτος said

    Το αντιανταντικός δεν λειτουργεί σήμερα ως παράδειγμα. Εκείνο που μας δίναν εμάς στο μάθημα Φωνητικής ήταν η διάκριση μεταξύ της κρητικής/μανιάτικης βεντέτας (vendetta) και της βεντέτας που το παίζει (vedetta).
    Είναι όμως φανερό, νομίζω, ότι αυτές οι διακρίσεις δεν μπορούν να στηριχθούν στην ίδια τη δομή της γλώσσας μας. Αν είναι έτσι, πρέπει και να απαιτούμε να δημιουργηθεί γράμμα για το παχύ σίγμα, που στο κάτω-κάτω έχει πιο στιβαρή αντιπροσώπευση σε ιδιώματα, για να γράφουμε «σωστά» τη σαμ-πάνια και τη σαν-τι-γί και να μην μπερδεύουμε τα fish-stick με τα φιστίκια 🙂 . Επίσης γράμμα για το ü και δεν ξέρω τι άλλο ακόμη. Όπως κάνανε οι Λατίνοι δηλαδή με το ι-γκραίκουμ και οι παλιοί Σλάβοι με το θήτα.
    Νομίζω ότι αρκεί να σκεφτούμε πως όταν μια ξένη λέξη ενσωματώνεται στο λεξιλόγιο της Ελληνικής δεν σέρνει και το φωνολογικό σύστημα της ξένης γλώσσας μαζί του. Αντίθετα, αν αποδειχτεί βιώσιμη, είναι θέμα χρόνου και η φωνολογική της ενσωμάτωση.
    Δεν είναι λογικό, με άλλα λόγια, να θέλουμε να διατηρεί τη φωνολογική (μορφολογική, συντακτική) του προίκα το εισαγόμενο στοιχείο.
    Ο μετανάστης μπορεί για ανθρωπιστικούς λόγους να φέρνει και τη γυναίκα και τα παιδιά μαζί του (κάποιοι φέρνουν και όλο το χωριό) και θεωρείται θεμτιτό να προσπαθεί να κρατήσει την πολιτιστική του ταυτότητα.
    Ο κόσμος της γλώσσας είναι πιο σκληρός, πιο χρηστικός!

    Αλλιώς να δεχτούμε, για να πάω σε άλλο θέμα που συζητήσαμε, και ότι το προτίθεμαι θα έχει παρατατικό προυτιθέμην, ο ρινόκερως γενική του ρινόκερω και ότι τα λόγια ρήματα που συντάσσονταν με γενική στα Αρχαία θα πρέπει να συντάσσονται με γενική και στα Νέα (τσιγκλάω το Νικοκύρη τώρα).

  129. sarant said

    Ηλεφού, συμφωνώ απόλυτα με όσα λες -όσο για τη γενικομανία, εδώ συντάσσονται με γενική και ρήματα που οι καημένοι οι αρχαίοι πάντα μ’ αιτιατική τα σύντασσαν…

  130. Μαρία said

    Ηλεφού, μ’ αυτά που λες σιγά σιγά θα μας κατηγορήσεις για σουσουδισμό (ποιος μίλησε κατά της αφομοίωσης) και μοιάζει να ισχυρίζεσαι οτι η γραφή δεν έχει ατέλειες, όταν αποτυπώνει την ομιλία. Αυτό το προφανές επισημαίνει ο Τριαντ.

  131. Immortalité said

    @ 126 Νικολά μου λες ότι μένεις σε αυτά τα νησιά ή απέναντι από αυτά τα νησιά; Και το λες έτσι απλά; (εχω σκάσει από τη ζήλια μου) 😯

    Αυτό του Κέδρου το είχα διαβάσει σε μικρή ηλικία και τα μισά από αυτά που διάβαζα δεν τα έπιανα. Η αλήθεια είναι ότι δεν το ξαναδιάβασα μετά. Πάντως κυκλοφορεί η Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα, η οποία είναι θεματική και έχει και σε κάθε μελέτη που παραθέτει ξεχωριστή βιβλιογραφία. Δεν την έχω διαβάσει ακόμα αλλά δείχνει ενδιαφέρουσα και νομίζω αποστασιοποιημένη.

  132. Μαρία said

    Ιμόρ, ο Μπουκάν έλεγε πέρσι οτι έμενε στη Μαρτινίκα, φαίνεται κι απ’ το ψευδώνυμο άλλωστε 🙂

  133. Ηλεφούφουτος said

    Μαρία, ασφαλώς και έχει ατέλειες η γραφή και είναι και μάταιο να ψάχνεις για την τελειότητα. Αν ήθελα όμως να το δείξω αυτό, θα προτιμούσα την περίπτωση της συνίζησης (μύδια – Μήδεια) ή το αδύνατον της απόδοσης του επιτονισμού στο «θες τίποτα;» (επιθετικά/ καλοπροαίρετα/ κλπ), όπου η διαφορά έχει περισσότερο νόημα.
    Στην περίπτωση του -ντ- , αν αφήσουμε έξω τις περιπτώσεις επιτηδευμένης προφοράς ξένων δανείων, η διαφορά των d – nd – (nt;) περιορίζεται στο φωνητικό επίπεδο, δεν έχουν διαφοροποιητική αξία. Εγώ ο ίδιος μπορεί ανάλογα με την περίσταση άλλοτε να πω ανdάρτης κι άλλοτε αdάρτης. Τέτοιες φωνητικές διαφοροποιήσεις σε κάθε γλώσσα είναι πάρα πολλές και κανείς δεν περιμένει απ τη γραφή να τις αποδώσει, τουλάχιστον τη γραφή που χρησιμοποιείται από το κοινό, δεν μιλάμε για ΑΡΙ ούτε για συμβάσεις ad hoc που χρησιμοποιούμε όλοι όταν θέλουμε να τονίσουμε ότι το σ των Κυπρίων στο «τρακόσα» ή το νι της Αμαλίας του Παρά Πέντε διαφέρει από την πανελλήνια νόρμα.

  134. Ηλεφούφουτος said

    Και για γίνω πιο σαφής σε σχέση με τον Τριανταφ: όταν αναφέρει το παράδειγμα του αντιανταντικού είναι σαν να έχει την απαίτηση να προφέρεται το δεύτερο και τρίτο -ντ- ως -nt-, που έτσι θα προφερόταν σίγουρα τότε από τον γαλλομαθή που το έλεγε αλλά για δημοτικιστή γλωσσολόγο βρίσκω περίεργο να το παίρνει αυτό σαν δεδομένο της γλώσσας που περιγράφει. Τότε θα έπρεπε να πάρει σαν δεδομένο και κάθε καθαρευουσιάνικο τύπο.

  135. Μαρία said

    >δεν έχουν διαφοροποιητική αξία

    Νομίζω οτι όλη η διαφωνία, όπως και η επισήμανση του Τριαντ. που αναφέρεται και στα δάνεια, βρίσκεται εδώ.(Προσπαθώ να καταλάβω πού διαφωνούμε) Υπάρχουν 2 τουλάχιστον ελάχιστα ζευγάρια: της βεντέτας και της καμπάνας. Δάνεια αλλά αφομοιωμένα που στη γραφή όμως δε γίνεται η διάκριση
    Δε μπορώ να καταλάβω τι σε ενοχλεί, όταν επισημαίνεται αυτή η αδυναμία.

  136. Nicolas said

    @132 Όχι, δυστυχώς! σπόντα για τον Μπουκάνη ήτανε. Συνεννόηση Παπαρήγα θα το κάνουμε (την καλή την Παπαρήγα).
    Η σχέση μου με τα νησιά είναι διαφορετική. Και με το ρούμι, και με το ρούμι!

    Υ.Γ. Τι πράγμα είναι αυτό, βρε παιδί μου! όπου πατήσεις «τ», σε γούγλη, σε γιουτούμπι, σε δενξέρωτι πετάγεται η Τζούλια αμέσως! Το … στην Ελλάδα!

  137. Ἰμμόρ, ἀπὸ ὅσο θυμᾶμαι πρὸς τὸ τέλος ἡ Ἰφιγένεια συναίνεσε: θύετ’ἐκπορθείτε Τροίαν ταῦτα γὰρ μνημεῖα μου διὰ μακροῦ καὶ παῖδες οὕτοι καὶ γάμοπι καὶ δοξ’ ἐμή (τὰ γράφω ἀπὸ μνήμης). Ὁ δὲ Πολυνείκης ἦτο σαφῶς νεκρός!

    Ὁ Καραμανλῆς ξεφτίλισε τὴν ἔννοια τοῦ ἐθνάρχη.

  138. Immortalité said

    @ 133 Μαρία δεν το ήξερα. Πέρυσι δεν σας είχα ανακαλύψει 🙂

    @ 137 🙂

    @ 138 Κορνήλιε το οτι συναίνεσε το λέει ο Ευριπίδης. ‘Αμα θέλουμε τον πιστεύουμε. Τώρα άμα συγκρίνεις τον αδερφό σου έστω και νεκρό με την καθαρεύουσα, πάσο.

  139. Ἰμμόρ μιλῶ γιὰ τὴν σύγκρισι Εὐριπίδειας Ἰφιγέναιας καὶ Σοφόκλειας Ἀντιγόνης. Ἀμὰν πιά, μὴ τὰ βλέπῃς ὅλα τόσο στενά, χρησιμοποιοῦμε καὶ κανένα σχῆμα λόγου ποῦ καὶ ποῦ! Μὰ τί εἶστε πιὰ ἐσεῖς οἱ δικηγορίνες!

  140. παροράματα στὸ 138 ἐκπορθεῖτε, οὗτοι, γάμοι

  141. εἶχα γνωρίσει ἕναν ὀρθόδοξο παπᾶ ἀπὸ τὴν Μαρτινίκα, ἐρχόταν στὴν ἐνορία μας καὶ ἔψαλλε γαλλιστί.

  142. Immortalité said

    @ 140 Ναι με και στενόμυαλη από πάνω! Ενώ οι εσείς οι οιονεί δικηγόροι είστε καλύτεροι! Ασε μας από κει!:-)
    (Κοίτα, αν και οφείλω να του αναγνωρίσω το μεγαλείο που το αναλογεί, ο Ευριπίδης δεν ήταν ποτέ η αδυναμία μου.)

  143. οὔτε καὶ μένα νὰ σοῦ πῶ τὴν ἀλήθεια.

  144. Τι πάθατε τώρα με τον Ευριπίδη; γιατί δεν σας αρέσει βρε παιδιά;

  145. Immortalité said

    Δύτη δεν προλαβαίνω τώρα να την κάνω αυτή την κουβέντα, (κανονικά δεν θα έπρεπε να κάνω καμία κουβέντα αλλά τεσπα) θα σου πω μόνο ότι ο Ευριπίδης μου έδινε πάντα την εντύπωση ότι παρουσίαζε το μύθο με κάποια ιδιοτέλεια ανάλογα με το τί ήθελε να περάσει στο θεατή. Περαιτέρω ανάλυση αν θες τον άλλο μήνα 🙂

  146. Μα, αυτό δεν κάνει πάντα η λογοτεχνία;

  147. Immortalité said

    Όταν όμως το καταλαβαίνεις δεν αφήνει καλό συναίσθημα. Υστερα στον Ευριπίδη η ιδιοτέλεια μου φαίνεται πολύ έντονη. Θα μπορούσα ίσως να το θέσω καλύτερα και να σου πω ότι αντίθετα με τον Σοφοκλή ο Ευριπίδης ούτε με συγκίνησε ούτε συγκλόνισε ποτέ. Στεκόμουν πάντα με μια καχυποψία σε αυτά που άκουγα… Την Ηλέκτρα ας πούμε την άκουγα σαν να του την παράγγειλε κάποιος για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Δεν κατάφερε να με βάλει στο δράμα της κόρης που έχασε τον πατέρα της. Δεν με έπεισε ότι η Ηλέκτρα ήταν ένα τραγικό πρόσωπο και όχι μια υστερόβουλη που χρησιμοποίησε τον αδερφό της επειδή εποφθαλμιούσε απλώς τη θέση της μάνας της. Ενώ στο Σοφοκλή όλα είναι τόσο βαθιά ανθρώπινα και γι αυτό τόσο τραγικά… (όλα αυτά τώρα μάλλον ακούγονται κάπως και δεν είμαι και ειδική, αλλά δε μ’ αρέσει τί να κάνω 🙂 )

  148. Δύτη μιὰ χαρὰ εἶναι ὁ Εὔρι, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ ὁ big Sopho! 🙂

  149. Ο big Sopho είναι ο Σκορτσιανίτης;

  150. voulagx said

    Καλος ο Ευρι, καλος κι ο Σοφο αλλα ξεχασατε τον Αισχυ! 😛

  151. Βουλάγξ, αίσχη, αίσχη…

  152. sarant said

    Έχουμε ρέντα, βλέπω 🙂 ενώ στο άλλο νήμα γαστρονομούν

  153. Immortalité said

    Καληνύχτα και από δω, το ρίξαμε στην πλακίτσα βλέπω 😉

  154. Γ-Κ said

    129.

    «Είναι όμως φανερό, νομίζω, ότι αυτές οι διακρίσεις δεν μπορούν να στηριχθούν στην ίδια τη δομή της γλώσσας μας. Αν είναι έτσι, πρέπει και να απαιτούμε να δημιουργηθεί γράμμα για το παχύ σίγμα, που στο κάτω-κάτω έχει πιο στιβαρή αντιπροσώπευση σε ιδιώματα, για να γράφουμε «σωστά» τη σαμ-πάνια και τη σαν-τι-γί και να μην μπερδεύουμε τα fish-stick με τα φιστίκια 🙂 . Επίσης γράμμα για το ü και δεν ξέρω τι άλλο ακόμη. Όπως κάνανε οι Λατίνοι δηλαδή με το ι-γκραίκουμ και οι παλιοί Σλάβοι με το θήτα.
    Νομίζω ότι αρκεί να σκεφτούμε πως όταν μια ξένη λέξη ενσωματώνεται στο λεξιλόγιο της Ελληνικής δεν σέρνει και το φωνολογικό σύστημα της ξένης γλώσσας μαζί του. Αντίθετα, αν αποδειχτεί βιώσιμη, είναι θέμα χρόνου και η φωνολογική της ενσωμάτωση.
    Δεν είναι λογικό, με άλλα λόγια, να θέλουμε να διατηρεί τη φωνολογική (μορφολογική, συντακτική) του προίκα το εισαγόμενο στοιχείο.
    Ο μετανάστης μπορεί για ανθρωπιστικούς λόγους να φέρνει και τη γυναίκα και τα παιδιά μαζί του (κάποιοι φέρνουν και όλο το χωριό) και θεωρείται θεμτιτό να προσπαθεί να κρατήσει την πολιτιστική του ταυτότητα.
    Ο κόσμος της γλώσσας είναι πιο σκληρός, πιο χρηστικός!»

    Πρέπει να’χουν αλλάξει πολλά από τότε…

  155. sarant said

    Εννιάμισι χρόνια μετά το ανασταίνεις! Αλλά πού είναι η διαφωνία σου;

  156. Γ-Κ said

    Δεν διαφωνώ, συμφωνώ απόλυτα.
    Το «ανάστησα», γιατί μου άρεσε η διατύπωση:

    «Νομίζω ότι αρκεί να σκεφτούμε πως όταν μια ξένη λέξη ενσωματώνεται στο λεξιλόγιο της Ελληνικής δεν σέρνει και το φωνολογικό σύστημα της ξένης γλώσσας μαζί του.
    ….
    Ο μετανάστης μπορεί για ανθρωπιστικούς λόγους να φέρνει και τη γυναίκα και τα παιδιά μαζί του (κάποιοι φέρνουν και όλο το χωριό) και θεωρείται θεμτιτό να προσπαθεί να κρατήσει την πολιτιστική του ταυτότητα.»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: