Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Φέρτε μου το κεφάλι του Οδυσσέα Φουσλουλάκη!

Posted by sarant στο 17 Μαΐου, 2010


Ο τίτλος, βέβαια, είναι φόρος τιμής στον Πέκινπα, αν και γκουγκλίζοντας βλέπω ότι το «Φέρτε μου το κεφάλι του Αλφρέντο Γκαρσία» έχει βρει πολλούς μιμητές. Σπεύδω πάντως να σας βεβαιώσω ότι στην απίθανη περίπτωση που ο Οδυσσέας Φουσλουλάκης είναι υπαρκτό πρόσωπο, δεν τρέφω δολοφονικά αισθήματα εναντίον του· ούτε εγώ ούτε ο φίλος μου ο Μάνθος. Έχουν άλλωστε περάσει σχεδόν 40 χρόνια από τότε.

Αλλά πρώτα θα σας πω γιατί θυμήθηκα αυτή την παλιά ιστορία. Συζητούσα σε μια φιλική παρέα εκείνο το ρεπορτάζ της γερμανικής Μπιλντ, πριν από κανένα μήνα, η οποία ανακάλυψε μιαν ελληνίδα συνταξιούχο των ΕΛΤΑ που παίρνει 3.500 ευρώ σύνταξη. Η 85χρονη αυτή κυρία ονομάζεται, αν θέλουμε να το πιστέψουμε, Μαρίκα Ελένη. (Δείτε εδώ το άρθρο στην αγγλόφωνη έκδοση της Bild).

Τέτοιες συντάξεις στα ΕΛΤΑ δεν ξέρω να υπάρχουν (αν και θα μπορούσε η κυρία να παίρνει και τη σύνταξη του θανόντος άντρα της ή του αξιωματικού πατέρα της, που ίσως ήταν ήρωας των βαλκανικών πολέμων). Όσο για επώνυμο «Ελένης» υπάρχει, αν και είναι πολύ σπάνιο. Στο ίδιο όμως άρθρο, υπάρχει κι ένας ταξιτζής, που αρνείται να δώσει απόδειξη στον ρεπόρτερ, ο οποίος ονομάζεται Νίκος Παναγιώτης. Κι άλλο σπανιότατο επώνυμο, σαν κεραυνός που χτυπάει δυο φορές στο ίδιο σημείο. Μπορεί βέβαια να υπάρχουν αυτοί οι Έλληνες και να έδωσαν ψεύτικα ονόματα στον δημοσιογράφο, μπορεί να είναι και πλάσματα της φαντασίας του, ποτέ δεν θα μάθουμε.

Από παλιά βέβαια οι λόγιοι και οι δημοσιογράφοι χρησιμοποιούσαν ανύπαρκτους επιστολογράφους, όταν ήθελαν να προβάλουν μια άποψη στις εφημερίδες τους. Θα θυμάστε τον Διονύσιο Σουρλή, τον γέροντα από το Αγρίνι, που σε αλλεπάλληλες επιστολές του το 1866 στην εφημερίδα Αυγή υπερασπίστηκε την Πάπισσα Ιωάννα του Ροΐδη από την καταδίκη της Ιεράς Συνόδου. Φυσικά, Σουρλής δεν υπήρχε· ήταν άλτερ έγκο του ίδιου του Ροΐδη. (Μια επιστολή του εδώ).

Το ίδιο τέχνασμα το έχουν χρησιμοποιήσει πολλοί άλλοι και, όπως φαίνεται, όχι μόνο στην Ελλάδα. Αν ξέρετε κάποιαν ονομαστή περίπτωση, προσθέστε την στα σχόλια. Αλλά θέλω να ξαναπιάσω την ιστορία που άφησα πριν στη μέση. Πριν από 35 και βάλε χρόνια, επί χούντας, στην παρέα μου παρακολουθούσαμε σαν μανιακοί το αγγλικό ποδόσφαιρο, υποστηρίζαμε ο καθένας τη δικιά του αγγλική ομάδα, αγοράζαμε αγγλικά περιοδικά. Κι άλλοι θα έχουν περάσει  αυτή την παιδική αρρώστια, οπότε δεν ντρέπομαι και πολύ που το ομολογώ.

Όπως ήταν αναμενόμενο, όταν τύχαινε σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις να συγκρουστεί βρετανική ομάδα με άλλη, π.χ. ιταλική ή γερμανική, όλοι μας υποστηρίζαμε την ομάδα από το νησί. Κι έτσι, στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης του 1973, Μίλαν-Λιντς, που έγινε στο Καυταντζόγλειο, στη Θεσσαλονίκη, ήμασταν όλοι με τη Λιντς, φανατικά.

Όμως, κέρδισε 1-0 η Μίλαν, και όχι με το σπαθί της παρά με τη σκανδαλώδη εύνοια του διαιτητή, που μάλιστα ήταν Έλληνας (λεγόταν Μίχας). Απέβαλε παίχτη της Λιντς, δεν έδωσε δυο πέναλτι, και το γκολ της Μίλαν ήταν ύποπτο κι αυτό. Δεν ξέρω αν ισχύει αυτό που διαβάζω στη Βικιπαίδεια, ότι αποδείχτηκε πως ο Μίχας είχε δωροδοκηθεί, αλλά η εντύπωσή μας τότε αυτή ήταν.

Με τον φίλο μου τον Μάνθο αγοράζαμε δυο αγγλικά περιοδικά, το Σουτ και το Γκολ, δηλαδή ο ένας αγόραζε το ένα και ο άλλος το άλλο και ανταλλάζαμε. Το ένα από τα περιοδικά αυτά είχε στήλη αλληλογραφίας, και μάλιστα επιβράβευε την καλύτερη επιστολή αναγνώστη κάθε τεύχους με όχι ευκαταφρόνητη αμοιβή (ίσως με μια ετήσια ή εξάμηνη συνδρομή). Οπότε, όπως ήμασταν αγανακτισμένοι με το σφάξιμο, και νοιώθαμε και λίγο άβολα που ένας συμπατριώτης μας είχε τόσο βάναυσα παραβιάσει το φερ-πλέι, ήταν πολύ φυσικό να αποφασίσουμε να γράψουμε στο περιοδικό.

Μια και δυο, έρχεται ο Μάνθος σπίτι μου με τα λεξικά του υπό μάλης, κατεβάζω κι εγώ τα δικά μου, γράψαμε και τι δεν γράψαμε, το βγάλαμε δυο σελίδες. Έπειτα το συντομέψαμε να είναι μέσα στο καθορισμένο μέγεθος, το χτενίσαμε, το καλλωπίσαμε, έγινε ένα γράμμα μούρλια, το διαβάζαμε και μας έρχονταν δάκρυα στα μάτια. Βέβαιοι για τη βράβευσή μας, βάλαμε φαρδιά-πλατιά τα ονόματά μας και  όσο περιμέναμε να κυκλοφορήσει το τεύχος που θα είχε το γράμμα μας καταστρώναμε σχέδια για το πώς θα μοιράσουμε το έπαθλο.

Το τεύχος κυκλοφόρησε, και μάλιστα απ’ την ανυπομονησία μας το αγοράσαμε κι οι δυο. Φανταστείτε την απογοήτευσή μας όταν δεν είδαμε την επιστολή μας, αλλά μιαν άλλη, ενός συμπατριώτη μας, από το Ηράκλειο Κρήτης· απογοήτευση που έγινε οργή, όταν προσέξαμε το όνομα του ανθρώπου που μας πήρε τη δόξα: Odysseus Fousloulakis. Γκουγκλ δεν υπήρχε τότε, αλλά ο τηλεφωνικός κατάλογος ενίσχυσε την υποψία μας ότι επώνυμο «Φουσλουλάκης» δεν υπάρχει. Για ένα διάστημα ρωτούσαμε γονείς, μπαρμπάδες και πολυταξιδεμένους ενηλίκους αν ξέρουν τέτοιο όνομα· δεν το ’ξερε κανείς. Ύστερα το ξεχάσαμε –και το ξαναθυμήθηκα τις προάλλες, όταν είδα την κ. Μαρίκα Ελένη και τον κ. Νίκο Παναγιώτη, που μου φάνηκαν εξίσου υπαρκτοί.

Βέβαια, δεν μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο να υπάρχει η 85χρονη θαλερή κυρία και να χαίρεται τη συνταξάρα της. Αν πάλι υπάρχει κάπου ένας Οδυσσέας Φουσλουλάκης και κρατάει σε κάποιο πατάρι ένα κιτρινισμένο απόκομμα από τη βραβευμένη επιστολή του στο εγγλέζικο περιοδικό, ας με συγχωρέσει για τη δημοσιότητα.

34 Σχόλια to “Φέρτε μου το κεφάλι του Οδυσσέα Φουσλουλάκη!”

  1. espectador said

    Καποτε η Bild ειχε σε περιοπτη θεση τον αριθμο των λεσβιων γυναικων στην Δυτικη (τοτε) Γερμανια. Υποθετω οτι θα αυξηθηκαν εν τω μεταξυ. Ειναι η εφημεριδα που την παιρνει ο εργαζομενος Γερμανος το πρωι στην σταση λεωφορειου-τρενου και μεχρι να παει στην δουλεια, εχει αποστηθισει τους μεγαλους και χρωματιστους τιτλους της και το βραδυ που γυριζει στο σπιτι πλακωνεται και στην μπυρα για να τα χωνεψει ολα αυτα που διαβασε. Τουτεστιν Μαρικα Ελενη μπορει να υπαρχει 🙂

    ΥΓ Η Επιστολη Σουρλη-Ροιδη καταπληκτικη. Θα μπορουσε να ειχε γραφει και σημερα (ετσι δεν συνηθιζεται να τονιζουμε την διαχρονικοτητα καποιου πραγματος)?

    ΥΓ Γιατι παιδικη αρρωστεια Νικο μου η αγαπη για το αγγλικο ποδοσφαιρο? Και εμεις
    που το αγαπαμε ακομη παλιμπαιδιζουμε? 🙂

  2. Civis Europeus said

    Πολύ ωραία ιστορία, μια ευχάριστη ανάμνηση της παιδικής ηλικίας (αν και φαντάζομαι τη στενοχώρια τότε)! Τέτοιο επώνυμο πρώτη φορά στη ζωή μου βλέπω, αν και είμαι κι εγώ Ηρακλειώτης. Πιθανολογώ ότι πρόκειται για λάθος των συντακτών του περιοδικού, ίσως «Χουστουλάκης» ή «Φασουλάκης» να είναι το σωστό! Παρεμπιπτόντως, υπάρχει επώνυμο «Ελλένη», με δύο λ? Διότι στο Bild έτσι αναγράφεται.

  3. π2 said

    Τα υπόλοιπα στοιχεία του ρεπορτάζ (λέμε τώρα…) της Bild πρέπει να είναι αντίστοιχης εγκυρότητας με τη φράση:

    As the Greeks say: “OCHI – ME MOY DEN.” No, not for me!>

    Όχι μη μου δεν; Επίπονο επιτόπιο ρεπορτάζ, όχι αστεία.

  4. sarant said

    Εσπεκταδόρ, παιδική αρρώστια εννοούσα κυρίως ότι μαθαίναμε απέξω τις συνθέσεις απίθανων ομάδων και τα τέτοια.

    Πιδύε, σ’ ευχαριστώ που πρόσθεσες το Όχι μη μου δεν!

    Civis, κάτι που κατ’εμέ ενισχύει την πιθανότητα να είναι φτιαχτό το Φουσλουλάκης, είναι το όνομα «Οδυσσέας». Δεν ξέρω πόσο συχνό είναι στην Κρήτη, νομίζω όχι πολύ. Αλλά έχω παρατηρήσει πως όταν κάποιος Άγγλος θέλει να κατασκευάσει το ονοματεπώνυμο ενός Έλληνα, έχει μεγάλη πιθανότητα να του δώσει μικρό όνομα αρχαιοελληνικό. Θέλω να πω, αν το γράμμα το υπέγραφε Emmanouil Fousloulakis, θα θεωρούσα πολύ πιθανό απλώς να έγινε λάθος από τους άγγλους (και να ήταν Φασουλάκης ή Φουστουλάκης).

  5. Civis Europeus said

    Συμφωνώ κ. Σαραντάκο με την τελευταία σας παρατήρηση, δηλαδή ότι η πιθανότερη εκδοχή είναι να είναι το ονοματεπώνυμο κατασκευασμένο. 40 χρόνια μετά, πρέπει να αποκαλυφθεί η σκευωρία 🙂
    Σημειώνω πάντως, για να κρατήσουμε και κάποιες επιφυλάξεις, ότι τα αρχαιοελληνικά ονόματα (Οδυσσέας, Ηρακλής, Σοφοκλής..) είναι αρκετά διαδεδομένα στην Κρήτη και ειδικά στο Ηράκλειο! Απ’ ό,τι ξέρω, δεν παίρνω κι όρκο βέβαια, συνηθιζόταν για Ηρακλειώτες που είχαν νονό εξ Ανωγείων.
    Επίσης, σπανιότατο σίγουρα είναι και το επώνυμο «Φουστουλάκης», αν υποθέσουμε ότι ο Άγγλος συντάκτης έκανε λάθος ένα γράμμα και αντί για «τ» έγραψε «λ». «Χουστουλάκης» είναι εξαιρετικά συνηθισμένο, αλλά Φουστουλάκη πρώτη φορά βλέπω.

  6. babis said

    Κλασικό παράδειγμα βιομηχανίας παραγωγής ψευδών επιστολών είναι η Αυριανή, σόρι για τα βρωμόλογα, αν και δεν πρόκειται για την ίδια περίπτωση όπως αυτή που περιγράφεις, κ.Σ.

  7. Αυτή η ιστορία με την Μπιλντ μου θυμίζει κάτι απίστευτα ρεπορτάζ, τα οποία στην πιάτσα τιτλοδοτούνται ως «Μπήκα στην κοιλιά μου κι αποκαλύπτω!»

  8. Alfred E. Newman said

    Νίκο,
    Μια που έπιασες το θέμα των επιστολών κάποια χρόνια πριν τη δική σου εμπειρία έστειλα ένα γράμμα σε περιοδικό αμερικάνικου πανεπιστημίου.
    Το δημοσίευσαν μεν, αλλά αντί να βάλουν τηυν υπογραφή μου έβαλαν «Noshow Nameprint»
    Πάλι καλά γιατί σε άλλο γράμμα είχαν βάλει «υπογραφή¨Nikita S. Khrushchev 😀

  9. Εärion said

    Υποθέτωντας καταρχήν ότι πρόκειται για αληθινό πρόσωπο, μήπως είναι παρανάγνωση από το «Φουσκουλάκης»; Το ντεντεκτιβικό μου ένστικτο με στρέφει προς ενδεχόμενη παραγωγή από το (υπαρκτό σήμερα) «Φωσκολάκης».

  10. Πες μου ότι στηνόσαστε κι εσείς κάθε Σάββατο στο ραδιόφωνο στα βραχέα να ακούσετε αθλητικό Σάββατο στο BBC World Service, και διακόπτονταν κάθε τόσο οι μεταδόσεις των ματς για την επόμενη ιπποδρομία και τους Εγγλέζους αλογομούρηδες…

    Τα Σουτ και τα Γκολ απ’ το Πρακτορείον Ξένου Τύπου (κοινό με το Αθηναϊκού) τα φάγανε οι μετακομίσεις.

    Παλιές καλές -προ Ίντερνετ- εποχές της βραδύτητας και της επιμονής…

  11. Τα αρχαιοπρεπή ονόματα στο Ηράκλειο -τα μη μινωικής επιρροής- είναι κυρίως σε μικρασιατικής καταγωγής οικογένειες.

  12. marulaki said

    @11: Λες; Στα Ανώγεια και στις γύρω περιοχές πάντως συνηθίζονται πολύ τα Τρωικά.

  13. Μαρία said

    12 Όπως π.χ. ο Ραδάμανθυς Αναστασάκης;

  14. sarant said

    Μπάμπη, αυτό για την Αυριανή δεν το είχα προσέξει γιατί δεν τη διαβάζω συχνά 🙂 -οι εφημερίδες έχουν βέβαια και τακτικούς (έως φορτικούς) επιστολογράφους που είναι υπαρκτά πρόσωπα.

    Για τους Ανωγειανούς με τα ομηρικά ονόματα κι εγώ το έχω προσέξει -και πρέπει να είναι παλιότερο από τη δεκ. 1990, διότι και στην Αθήνα τώρα οι 15χρονες Νεφέλες δεν αποκλείεται να είναι περισσότερες από τις 15χρονες Μαρίες.

    Στάζιμπε, Σουτ, Γκολ και (ντρέπομαι που το ομολογώ) ένα ελληνικό με μεταφρασμένα κόμικς, Φίλαθλος. Που βρήκα τις προάλλες ένα τεύχος του σκαναρισμένο και συγκινήθηκα.

  15. Ὁ Κοραῆς στὰ προλεγόμενα τὴς Ἱλιάδος (Παπατρέχας) χρησιμοποιεῖ τὸ τέχνασμα τῆς ἐπιστολογραφίας. Καὶ ξέρω ὅτι στὰ χρόνια μας τὸ τέχνασμα χρησιμοποιήθηκε καὶ τηλεοπτικῶς.

  16. Μαρία said

    >Για τους Ανωγειανούς με τα ομηρικά ονόματα κι εγώ το έχω προσέξει

    Όπως; Ψαρομέμος π.χ.

  17. Ηλεφούφουτος said

    @6, μία βιομηχανία επιστολών είχε στήσει η Αυριανή τότε με τη φωτογραφία του Μητσοτάκη ανάμεσα στους δυο Γερμανούς. Εμφανίζονταν ένα σωρό «Κρητικοί» που έγραφαν τις «αναμνήσεις» τους από το Μητσοτάκη διερμηνέα και καταδότη, όπως π.χ. μία χαροκαμένη που πήγε να παρακαλέσει το Μητσοτάκη για κάποιον δικό της που είχαν συλλάβει οι Γερμανοί κι εκείνος της απάντησε άγρια «Είναι κομουνιστής και πρέπει να πεθάνει».
    Αν ανάμεσά σ εκείνους τους Κρητικούς υπήρχε κι ο σύντεκνός σου ο Φουσλουλάκης, Νικοκύρη, δεν θυμάμαι.
    Θυμάμαι και μια άλλη βιομηχανία επιστολών το «βρόμικο» 89 από οπαδούς του ΚΚΕ που δήλωναν αγανακτισμένοι ότι θα ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ. Καταπληκτική παρωδία εκείνων των επιστολών είχε κάνει το αποκριάτικο ΑΝΤΙ.

  18. Μαρία said

    Ηλεφού, ξεκοκάλιζες την Αυριανή ή τα ξέρεις απ’ τη …βιβλιογραφία;

  19. Ηλεφούφουτος said

    Μαρία, δεν έχεις ακούσει για την έλξη που ασκεί το αποτρόπαιο;

  20. @17: Ηλεφού, πράγματι εκείνο το τεύχος του Αντί ήταν ιστορικό. Θυμάμαι τώρα πρόχειρα το «Αυριανή: η εφημερίδα που γκρέμισε ό,τι είχε μείνει όρθιο» — σαφής αναφορά στο θρυλικό μόττο της καλής εφημερίδας: «Αυριανή: η εφημερίδα που γκρέμισε τον Καραμανλισμό».

    Συνδυάζεται αρμονικά μ’ εκείνο το άλλο ποστ του Νικοκύρη για τον Χατζάρα.

  21. Ηλεφούφουτος said

    @20… και το ‘χω χάσει, γμτ!! Πάω να σκάσω!

    Πάντως το «Αυριανή: η εφημερίδα που γκρέμισε ό,τι είχε μείνει όρθιο» το είχε ήδη λανσάρει ο Ιωάννου στον «Τρίτο Δρόμο» που έκανε στο Ποντίκι και μετά στην Πρώτη. Αυτουνού ήταν και το «Αντριανή» αντί για «Αυριανή».

  22. sarant said

    Το ιστορικό τεύχος του Αντί το έχει σκανάρει ο ΜακΜάνους (που το ιστολόγιό του έχει σταματήσει να ενημερώνεται), εδώ:
    http://manolisvardis.wordpress.com/anti/

  23. Μαρία said

    Αυτό είναι του 85. (όχι, μόνο εγώ να μπερδεύομαι, Ηλεφού! )

    Κι εγώ έχω χάσει το ιστορικό 1ο τεύχος του 72, που το εξώφυλλό του ήταν έμπνευση φίλου που πέθανε τις προάλλες.

  24. Alfred E. Newman said

    @23
    Πόσο θα σε πληγώσω Μαρία αν σου πω ότι έχω δύο αντίτυπα του τεύχους του 1972;
    Όταν το είχαν μάθει στο περιοδικό-όταν είχα πάει για να ανταλλάξω τα τεύχη με τόμους- προσπάθησαν να μου το αποσπάσουν… αλλά μάταια 😎

  25. sarant said

    Μαρία (23), ο Ηλεφού στο 17 έκανε λόγο για το αποκριάτικο τεύχος του ΑΝΤΙ με τις παρωδίες των εφημερίδων (ή τουλάχιστον έτσι κατάλαβα)

  26. Μαρία said

    25
    Θυμάμαι και μια άλλη βιομηχανία επιστολών το “βρόμικο” 89 από οπαδούς του ΚΚΕ που δήλωναν αγανακτισμένοι ότι θα ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ. Καταπληκτική παρωδία εκείνων των επιστολών είχε κάνει το αποκριάτικο ΑΝΤΙ.

    Οι παρωδίες είναι του 85, λέει ο Μακ, αλλά επειδή ο Ηλεφού ήταν τότε μικρός, συγκράτησε απ’ την πρόσφατη ιστορία μόνο το «βρόμικο 89»!

    Αλφρέδο, άσ’ τα, δανεικό κι αγύριστο.

  27. cortlinux said

    πάντως επιεικώς απαράδεκτο το «ρεπορτάζ» του bild σε σημείο που να σε ρωτήσουν τον δρόμο γερμανοί στο κολωνάκι και να τους στείλεις στην φυλής για ούζα.

  28. ΣοφιαΟικ said

    Λοιπόν, αυτό το α΄ρθρο σου νικόλαε, μαζί εμ τα σχόλια και τα λινκια είναι φοβερό.
    Τελικα αναρωτιεμαι αν απραγματικά είναι τα «γραμαμτα του μήνα» αυθεντικά. Δε γίνεται… Κάπως μας δουλευουν.

  29. sarant said

    Σοφία, λες όλα τα «γράμματα του μήνα» να είναι φτιαχτά ή μόνο όταν έχουν κεσάτια;

  30. marulaki said

    @13: Όχι, αλλά θα δεις ονόματα τύπου ‘Μενέλαος ΧΧΧΧΧΧ’, ‘Αχιλλέας ΨΨΨΨΨΨ’. Στα Ανώγεια τα επίθετα σε ‘-άκης’ σπανίζουν (έως δεν υπάρχουν). Απροσκύνητοι Μυλοποταμίτες γαρ! 😀

  31. marulaki said

    Και δεν είναι απλά παλιότερο από το 1990, οι παππούδες είναι που λέγονται έτσι. Κάτι φυσιογνωμίες πολύ χαρακτηριστικές, και εκεί που περιμένει κανείς να ακούσει το (γραφικό) ‘Σήφης’ ή το σύνηθες ‘Μάνος’, ακούει ένα ‘Ηρακλής’ και τρελαίνεται! Και δεν είναι μόνο στα Ανώγεια, αλλά σε μεγάλο τμήμα του Άνω Μυλοπόταμου.

  32. Εärion said

    Μαρία (13) ο Ραδάμανθυς Αναστασάκης ήταν κάποτε Αντώνης Αναστασάκης, και έβγαινε στην τηλεόραση με αυτό το όνομα. Όμοια με τον Σπύρο Γεωργιάδη που άλλαξε το βαφτιστικό του σε Άδωνις.

    Φυσικά όλοι Αδώνηδες θέλουν να γίνουν σ’ αυτή τη χώρα. Οι αρχαίοι όμως είχαν και άλλα ονόματα: Σμίκρων (ο κοντός), Γνάθων (με το προτεταμένο σαγόνι), Σίμος, Σιμύλος και Σιμίσκος (ο μυταράς), Αίσχρος, Αίσχρα, Αισχρίων, Αισχρώ (η ασκημόφατσα), Κοπρίων…

    Νικοκύρη, τουλάχιστον ο ταξιτζής Νίκος Παναγιώτης δεν αποκλείεται να είναι υπαρκτό πρόσωπο και να λέγεται Παναγιώτου. Μην ξεχνάς ότι εδώ και λίγο καιρό οι δρόμοι της Αθήνας έχουν γεμίσει από έκτακτους απεσταλμένους δημοσιογράφους χωρίς γνώση της ελληνικής πραγματικότητας· τις ειδήσεις δεν καλύπτουν μόνο οι μόνιμοι ανταποκριτές. Παρακούσματα και παρανοήσεις θα υπάρχουν άφθονα. Για παράδειγμα, ψαρεύω στο BBC προβεβλημένη δήλωση από τον Thrasyvo [sic] Paxinos, Teacher. http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/8661786.stm.

  33. marulaki said

    @13: Με πιάσατε αδιάβαστη…! Δεν ήξερα ότι πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο! Θε μου φύλαγέ μας από τέτοιους… 🙂

  34. Ηλεφούφουτος said

    Πράγματι από τις λεπτομέρειες καταλαβαίνεις ότι ο ανταποκριτής δεν ξέρει τη χώρα ευθύνης του. Πάντως το φαινόμενο το παρατηρώ χρόνια τώρα στον ξένο Τύπο, μάλλον τώρα με την κρίση και τη μόνιμη ενασχόλησή του με την Ελλάδα γίνεται πιο εμφανές.

    ΜΑρία και Νίκο, το αποκριάτικο ΑΝΤΙ για το οποίο έκανα λόγο ήταν του 89 και περιελάμβανε τα τρία τελευταία εξώφυλλα στο λύχνο που παρέθεσε ο Νίκος (22). Τα είδα και μου ‘ρθε πάλι να σκάσω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: