Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αίτησις τελειοφοίτου γυμνασίου, 16 ετών

Posted by sarant στο 22 Μαΐου, 2010


Τις προάλλες έπεσε στα χέρια μου (χάρη στο ιστολόγιο, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία) κάποιο υλικό που αγνοούσα, από τον υπηρεσιακό φάκελο του παππού μου στην Εμπορική Τράπεζα, όπου δούλευε από το 1918 έως το 1934. Χωρίς να πιστεύω ότι είναι κάτι το εξαιρετικό, αντίθετα επειδή δεν είναι κάτι το εξαιρετικό, αντιγράφω εδώ την αίτηση πρόσληψης και μερικά ακόμα στοιχεία.

Στη φωτογραφία ο παππούς μου, ο Νίκος Σαραντάκος, όπως εμφανίζεται στην αίτηση που υπέβαλε για να προσληφθεί στην Εμπορική Τράπεζα, τελειώνοντας το γυμνάσιο, τον Ιούνιο του 1918. Γράφει ότι είναι 16 ετών, αλλά στην πραγματικότητα ήταν 15 χρονών και 3 μηνών (γεννημένος τον Μάρτιο του 1903).

Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας υπάρχει η σφραγίδα «ΦΩΤΟ-ΡΑΔΙΟ Ιωάννου Γεωργαλά Οδός Σταδίου 38 Αθήναι» και δείγμα υπογραφής του παππού μου.

Η αίτηση πρόσληψης έχει ως εξής (μονοτονίζω αλλά διατηρώ την ορθογραφία, δεν διορθώνω τα 2-3 λαθάκια):

Αίτησις

του Νικολάου Δ. Σαραντάκου

τελειοφοίτου γυμνασίου κατοίκου Πειραιώς

Κύριε διευθυντά

Ων ηλικίας 16 ετών, ορθόδοξος χριστιανός  και Ελληνικής καταγωγής, γεννηθείς δε εν τω χωρίω Γέρμα του δήμου Οιτύλου του νομού Λακωνίας, ένθα εγεννήθησαν και οι γονείς μου, σπουδάσας εκεί μέχρι της τετάρτης τάξεως του δημ. Σχολείου, είτα ελθών εις Πειραιά, τελειώσας δε το γυμνάσιον το έτος 1918, ενασχολούμενος εις το να κρατώ τα βιβλία του εμπορικού καταστήματος τού πατρός μου κτηματίου το πρώτον νυν δε εμπόρου, έχων 6 αδελφούς και μίαν αδελφήν, άπαντας μαθητάς πλην της αδελφής μου ασχολουμένης εις τας οικιακάς εργασίας, μη έχων ουδεμίαν σύστασιν, γνωρίζων ολίγα Γαλλικά όσα έμαθα εις το Γυμνάσιον, μη δυνάμενος να καταβάλλω εγγύησιν, συντηρούμενος νυν υπό του πατρός μου και κατοικών εν Πειραιεί (λεωφόρος Δεξαμενής αριθ. 3) υπαγόμενος εις την κλάσιν του 1923 και μη υποβαλλών εις ουδεμίαν Τράπεζαν αίτησιν, λαμβάνω την τιμήν να παρακαλέσω ημάς όπως με προσλάβετε ως υπάλληλον εν τη υφ’ υμάς Τραπέζη.

Ευπειθέστατος
Ο Αιτών
Νικόλ. Δ. Σαραντάκος

Στην επόμενη σελίδα υπάρχουν οι απαντήσεις του παππού μου σε μια σειρά από ερωτήσεις που είχαν σκοπό να ελέγξουν τις γνώσεις του. Οι ερωτήσεις δεν δίνονται, αλλά τεκμαίρονται από τις απαντήσεις.

Στα γαλλικά δεν απέφυγε τα λάθη. Όπως λέει άλλωστε, ήξερε «ολίγα» γαλλικά τότε (αργότερα τα έμαθε καλά, όπως και ρώσικα και αγγλικά). Απαντάει:

1)      Je passé le temps tien les livres du papeterie de mon père.
2)      Je travaille dix heures par jour, je couche à dix et je me lève à cinq et demi.

Στη γεωγραφία, τα πάει καλύτερα. Μεταξύ άλλων: «Αι κυριώτεραι βιομηχανικαί πόλεις της Αγγλίας είναι το Λονδίνον, το Κάρδιφ και η Γλασκώβη, της Γαλλίας η Μασσαλία, οι Παρίσιοι, η Χάβρη και η Ρουένη, της Γερμανίας το Βερολίνον, το Αμβούργον, η Λειψία και η Βάδη.

Ακόμα καλύτερα τα πάει στα λογιστικά μαθηματικά, κι έτσι στις 20 Αυγούστου 1918, σε ηλικία 15 ετών και 5 μηνών, προσλαμβάνεται στην τράπεζα αφού υπογράψει την ακόλουθη στερεότυπη δήλωση, μεταξύ άλλων υποσχόμενος να μην παίξει χαρτιά ούτε δημόσια ούτε στο σπίτι, να μην κερδοσκοπήσει στο χρηματιστήριο και να μην αναμιχθεί ενεργά στην πολιτική και τη δημοσιογραφία.

Κι αφού έγραψα για τον παππού, ας το κάψω τελείως το ποστ με μερικά (αυτο)διαφημιστικά για τον εγγονό. Λοιπόν, συμπλήρωσα τη σελίδα της εκδήλωσης στον Ιανό, βάζοντας κι άλλα βιντεάκια (από άλλη κάμερα), χωρισμένα για κάθε ομιλητή· είναι γιουτουμπάκια και γι’ αυτό είναι χωρισμένα σε περισσότερα από ένα μέρη.

Ακόμα, ο Δημήτρης Φύσσας που ήταν στην εκδήλωση είχε την καλοσύνη να μου πάρει μια συνέντευξη και να γράψει για το βιβλίο στον ιστότοπο της Athens Voice. Μπορείτε να δείτε τη συνέντευξη (βίντεο), εδώ:

15 Σχόλια προς “Αίτησις τελειοφοίτου γυμνασίου, 16 ετών”

  1. Sarant,
    είδα το βιντεάκι με τη συνέντευξή σου. Κάπου αναφέρεις το γλωσσικό σωβινισμό, νοσηρό φαινόμενο που πράγματι χαρακτηρίζει πολλούς συμπατριώτες μας. Να κάνουμε όμως μια διευκρίνιση. Όταν μια γυναίκα είναι ωραία και το ξέρει και καμαρώνει γι αυτό, καλά κάνει. Αν όμως η ωραία βρεθεί ανάμεσα σε άλλες ωραίες και θελήσει να τις υποτιμήσει και να τις περιφρονήσει, τότε μιλάμε για μια ανόητη γυναίκα. Το να καμαρώνουμε για τη γλώσσα μας,δεν είναι κακό. Αρκεί να μην υποτιμούμε τις άλλες γλώσσες.
    Αλλά και το άλλο άκρο, να μιλάμε δηλαδή για τη γλώσσα μας με αδιαφορία -τάχα και τι έγινε δηλαδή;- κάτι νοσηρό δείχνει.

  2. sarant said

    Δεν θα διαφωνούσα με τη διευκρίνισή σας.

  3. ΣοφιαΟικ said

    Νικόλαε, οι αιτήσεις του παππού μου θύμησαν δική μου ανασκαφή στα σεντουκια της οικογένειας, όπου είχα ανακαλύψει τα διαβατήρια της δεκαετίας του ’40, με μεταφράσεις των ονομάτων(Angelique, André κλπ).

    Κοιτάζοντας την ηλικία του παππού σου σκέφτομαι ότι στο ΗΒ οι τράπεζες προσλαμβάνουν 16χρονους κανονικά, το οποίο μου είχε φανεί πολύ παράξενο αρχικά, έχοντας συνηθίσει να βλέπω αγγελίες στην Ελλάδα που όλοι ζητάνε πτυχίο και στρατό.

    Επίσης σκέφτομαι ότι μια θεια της γιαγιάς μου, που πρέπει να ήταν συνομίλικη ή μεγαλύτερη, είχε τελειώσει το Γυμνάσιο, λέει και ήταν πολύ μορφωμένη (με τα τότε δεδομένα). Αλλά οι επαγγελματικές της προοπτικές ήταν να καλοπαντρευτεί (δεν παντρευτηκε ποτέ) 🙂

  4. doctor said

    Ε, μετά την αίτηση πρόσληψης, ας βάλουμε και την οικειοθελή αποχώρηση του Τζίμη Πανούση από την Εθνική Τράπεζα:
    http://img151.imageshack.us/i/indexphpactiondlattachtra4.jpg/

  5. doctor said

    Αν την υπ’αρ. 9 υποχρέωση που υπέγραψε ο παππούς σου Νίκο, την είχε υπογράψει και ο Ρουσσόπουλος όταν ήταν κι αυτός έφηβος, το δημόσιο έλλειμμα σήμερα θα ήταν μικρότερο!!!

  6. espectador said

    Νικο χαρηκα που σε ειδα και απο «κοντα». Παρ ολο που υπαρχει εδω η φωτογραφια σου, ειναι αλλιως η ομιλια και η κινηση. Παιρνεις αυτο που λενε «σαρκα και οστα». 🙂
    Ευχομαι-και ειμαι σιγουρος-οτι θα παει καλα το βιβλιο σου. Οσοι φιλοι εδω γυρω το προμηθευτηκαν και το διαβασαν εμειναν ενθουσιασμενοι.

  7. ΣοφιαΟικ said

    4: Εδώ κολλάει η απορία του Μουρ από το capitalism: a love story που το ξαναδα χτες: αφού έιμαστε τόσο κολλημένοι με τη δημοκρατια στην πολιτική, γιατι δεχόμαστε δικατορία στη δουλειά;

  8. Λοιπόν, ο παπούς σου φωτογραφήθηκε στο φωτογραφείο του θείου της μητέρας μου -και αδελφού του δικού μου παπού- «του θείου του Γιαννάκη», κατά τις οικογενειακές αφηγήσεις. Οι Γεωργαλάδες ήταν από την Χάλκη, και καμία σχέση δεν είχαν με τον ιδεολόγο της χούντας. Πριν λίγες μέρες, με αφορμή την αναφορά σου στα Θεραπειά, είχα θυμηθεί τον εκ πατρός παπού μου. Κοίτα να δεις σύμπτωση! Λες στο μπλογκ σου να περιλαμβάνεται και το κιτάπι της ζωής μου; (την μάνα μου την λέγαν Ειμαρμένη, α προπό).

  9. sarant said

    Βασίλη Νικολαΐδη, είναι όντως μικρός ο κόσμος.

    Τη μάνα μου τη λέγαν Ειμαρμένη, εξαιρετικός στίχος.

  10. Κι’ εύχομαι καλοτάξιδο το νέο βιβλίο!

    (Συγγνώμη, είμαι πιο νωρίς απ’ ότι θάπρεπε στον πλανήτη μου τον καλοκαιρινό. Τα Θεραπειά ήταν από του Δύτη το μπλογκ).

  11. sarant said

    Α, ευχαριστώ πολύ!

  12. Ανάλυση του «χημικός μηχανικός» θέλουμε καθώς έχουμε κι εμείς κόρη που σκέφτεται αν το δηλώσει…

  13. sarant said

    Να το δηλώσει, γιατί να μην το δηλώσει; Αν ποτέ γίνει η παραγωγική ανασυγκρότηση στην Ελλάδα, θα χρειαστούν μηχανικοί. Βέβαια, στο Πολυτεχνείο ακόμα δεν έχουν αρχίσει οι εγγραφές από το γινάτι του Αρβανιτόπουλου.

  14. leonicos said

    Επανελθών

  15. leonicos said

    άρτι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: