Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Νόμιμο και ηθικό

Posted by sarant στο 2 Ιουνίου, 2010


 

Το άρθρο αυτό του πατέρα μου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης χτες (1.6.2010). Κανονικά ήταν να δημοσιευτεί την προηγούμενη Τρίτη, αλλά υπήρξε κάποιο τεχνικό πρόβλημα. Κατά κάποιο τρόπο είναι συνέχεια του προηγούμενου άρθρου του και κάνει αναφορά και σε απόψεις που εκφράστηκαν στο ιστολόγιό μας.

Τη νέα τεχνολογία της επικοινωνίας, στην οποία περιλαμβάνω και όλες τις εφαρμογές της Πληροφορικής, από το γράψιμο με ηλεκτρονικό υπολογιστή, ως την αποστολή ηλεκτρονικών μηνυμάτων και την τήρηση ιστολογίων και ιστοσελίδων, την έχω ενστερνιστεί, όχι εξ απαλών ονύχων (που δε σημαίνει ακροθιγώς, όπως νόμιζε με τα πενιχρά ελληνικά του ο πρωθυπουργός μας, αλλά από πολύ μικρή ηλικία), γιατί τα έχω τα χρονάκια μου, αλλά πάντως από εδώ και 20 χρόνια. Έτσι, πολλά από τα γραφτά μου, που δημοσιεύονται στο «Εμπρός» και σε άλλες εφημερίδες και περιοδικά της Λέσβου και της Αίγινας, αναδημοσιεύονται σε δύο τουλάχιστον ιστολόγια: στου γιου μου, το http://www.sarantakos.wordpress.com και σ’ αυτό που τηρώ με τη βοήθεια της μεγάλης μου κόρης, το www.tofistiki.wordpress.com/.

Η μεγάλη διαφορά της δημοσίευσης σε συμβατικά έντυπα και της ανάρτησης σε ιστολόγια είναι πως οι αναγνώστες των δεύτερων μπορούν αμέσως να σχολιάσουν τα λεγόμενά σου σ’ αυτά και να δημοσιεύσουν τις παρατηρήσεις τους και εσύ να απαντήσεις το ίδιο γρήγορα στα σχόλιά τους, πράγμα που οι αναγνώστες των πρώτων βαριόνται να κάνουν και αν το κάνουν, αργεί συνήθως να δημοσιευτεί ο προκαλούμενος διάλογος. Δηλαδή το ηλεκτρονικό μέσον επικοινωνίας εξασφαλίζει και διευκολύνει τον διάλογο. Μεγάλο πράμα!

Το σημείωμά μου της προπερασμένης Τρίτης με τον τίτλο «Να τους ταράξουμε στη νομιμότητα….» αναρτήθηκε, δηλαδή αναδημοσιεύτηκε και στα δύο ιστολόγια που προαναφέρω, στο πρώτο μάλιστα, που είναι εξαιρετικά πολυσύχναστο, αφού το επισκέπτονται καθημερινά χιλιάδες αναγνώστες, προκάλεσε ποικίλα σχόλια, θετικά και αρνητικά. Ένας, μάλιστα, επισκέπτης με το ψευδώνυμο «Χαμόγελο» διερωτάται αν διαβάζω τα σχόλια. Επειδή κατάλαβα πως τα αρνητικά σχόλια οφείλονται είτε στην παρανόηση αυτών που έγραψα είτε, το πιθανότερο, στην κακή εκ μέρους μου διατύπωση των απόψεών μου και επειδή πιστεύω πως παρόμοιες θα είναι οι αντιδράσεις των αναγνωστών του «Εμπρός», θέλω να κάνω κάποιες διευκρινίσεις.

Εν πρώτοις, στο σημείωμά μου δεν ταυτίζω το νόμιμο με το ηθικό, όπως είχε κάνει εκδιωχθείς υπουργός της προηγούμενης κυβέρνησης, για να το διορθώσει προσφάτως προς το χειρότερο, δηλώνοντας πως το τι είναι ηθικό αποτελεί υποκειμενική άποψη. Πουθενά επίσης δεν ταυτίζω όλους τους αριστερούς με τους νομοταγείς πολίτες. Ούτε θεωρώ πως ο λαός είναι άμοιρος ευθυνών. Αλίμονο. Στα «Σατιρικά γυμνάσματα», ο Κωστής Παλαμάς γράφει: «και για μούντζα ο λαός και για λιβάνι»

και σε άλλο σημείο τον μουντζώνει γράφοντας:  «Ρωμέικο να! Με γειά σου και χαρά σου».

Αλλά και ο Βάρναλης στους «Σκλάβους πολιορκημένους», βάζει τον «καλό πολίτη» να λέει:

«μια μονάχα υπάρχει αλήθεια:
Μαχμουρλίκι και συνήθεια»

(Γι’ αυτό λέω και ξαναλέω: διαβάζετε ποίηση – κάνει καλό.)

Εκείνο που ήθελα να πω είναι πως, στις σημερινές συνθήκες, η τήρηση των νόμων αποτελεί τη μόνη βάση για να ξεκινήσει η ανατροπή αυτού του διεφθαρμένου, καταπιεστικού, εκμεταλλευτικού και ατελέσφορου πολιτικού και οικονομικού συστήματος στο οποίο ζούμε. Χωρίς να παραγνωρίζω πως υπάρχουν νόμοι ανήθικοι, νόμοι καταπιεστικοί, νόμοι με χίλια παραπλανητικά παράθυρα, που αξιοποιούν οι ισχυροί, πιστεύω πως η τήρηση των νόμων είναι η βάση της Δημοκρατίας. Και στο σημείο αυτό δεν μπορώ να μην επικαλεστώ αυτό που είπε ο Τσώρτσιλ (τον οποίον ειρήσθω εν παρόδω αποστρέφομαι), ότι δηλαδή η Δημοκρατία έχει άπειρα ελαττώματα αλλά είναι το καλύτερο από όσα πολιτεύματα έχουν εφαρμοστεί.

Φυσικά αναφέρομαι στην αστική δημοκρατία, αλλά θα ήθελα να ξέρω πού εφαρμόστηκε κάποια βιώσιμη σοσιαλιστική δημοκρατία, πώς περιγράφεται και ποιους θεσμούς δημιούργησε. Νομίζω πως είναι ακόμα ζητούμενο.

Ενώ λοιπόν διαφωνώ με τον κ. Μάκη Μαΐλη, που αναμάσησε το τετριμμένο «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», όπως είχα κατηγορηματικά απορρίψει το «μόνος θεσμός είναι ο λαός» του μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί θεωρώ και τα δύο συνθήματα μεγαλοστομίες χωρίς περιεχόμενο, δεν μπορώ να μην ενστερνιστώ αυτό που είπε ο κ. Αλέξης Τσίπρας: «να τους ταράξουμε στη νομιμότητα». Τουλάχιστον αυτό οδηγεί κάπου.

Advertisements

23 Σχόλια to “Νόμιμο και ηθικό”

  1. silia said

    Συμφωνώ απόλυτα , λέξη προς λέξη , μ’ αυτό το δημοσίευμα και θέλω να σταθώ λίγο παραπάνω σ’ αυτό το «Εκείνο που ήθελα να πω είναι πως, στις σημερινές συνθήκες, η τήρηση των νόμων αποτελεί τη μόνη βάση για να ξεκινήσει η ανατροπή αυτού του διεφθαρμένου, καταπιεστικού, εκμεταλλευτικού και ατελέσφορου πολιτικού και οικονομικού συστήματος στο οποίο ζούμε. Χωρίς να παραγνωρίζω πως υπάρχουν νόμοι ανήθικοι, νόμοι καταπιεστικοί, νόμοι με χίλια παραπλανητικά παράθυρα, που αξιοποιούν οι ισχυροί, πιστεύω πως η τήρηση των νόμων είναι η βάση της Δημοκρατίας»
    Και όχι μόνο στις σημερινές συνθήκες , αλλά πάντα και παντού η τήρηση των Νόμων πρέπει να είναι η βάση των σκέψεων και των ενεργειών μας … Δεν μπορώ να μην θυμηθώ κάτι σχετικό , που έγραψα πριν πολύ καιρό . Επέτρεψέ μου :
    http://silia.wordpress.com/2008/01/11/ (- QVO VADIS … DOMIN(A) ? – ΣΤΟ … ΑΒΑΤΟΝ)

  2. TAK said

    Συμφωνώ, ναι, τήρηση των νόμων, αλλά το ερώτημα στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον (που σημειωτέον πρέπει να ήταν και τα καλύτερα αν συγκριθούν με παλιότερα καθεστώτα που γνώρισε η χώρα) είναι ποιος νομοθετεί και γιατί; Τίνος τα συμφέροντα εξυπηρετεί και γιατί πρέπει να συμφωνήσω και εγώ στην τήρηση νόμων οι οποίοι δε θα έπρεπε να έχουν ψηφιστεί ποτέ;
    Επίκαιρο παράδειγμα: ποιος ψήφισε το νόμο περί ευθύνης υπουργών και γιατί; Η τήρηση αυτού του νόμου εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού ή τα συμφέροντα ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος; Το ίδιο δεν ισχύει και για ένα σωρό άλλες περιπτώσεις; Πώς χτίζονται τα δάση στην Ελλάδα; Πώς αποχαρακτηρίζονται οι δασικές εκτάσεις; Δεν είναι με το νόμο που απαλλάσσονται οι έχοντες και κατέχοντες από τις φορολογικές τους υποχρεώσεις; Ποιος απαλλάσσει τις εταιρείες από την καταβολή των φόρων τους;
    Για αυτό το «θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα» του κουλ Αλέξη έχει πολύ περιορισμένη αξία σήμερα. Θα πρέπει να γίνουν άρδην αλλαγές και στη νομοθεσία για να έχει νόημα η τήρηση των νόμων.

  3. espectador said

    Το να «τους ταραξουμε στην νομιμοτητα», θυμιζει λιγο την αντιδραση των αγγλων σιδηροδρομικων στα σχεδια της Θατσερ, των οποιων η ¨απεργια» δεν ηταν τιποτα αλλο παρα η εφαρμογη ολων των κανονων ελεγχου που περιεχονται στο «βιβλιο» με αποτελεσμα τα τρενα να μην ξεκινουσαν στην ωρα τους η σε καποιες περιπτωσεις να μην ξεκινουν ποτε. Η νομιμοτητα στην Ελλαδα ειναι απο τα δυσκολα σπορ και φυσικα εννοω και εκ μερους των πολιτων. Ξερετε δα οτι ο καθενας μας εχει κανει τις μικρες η μεγαλες παρανομιες του στην προσπαθεια του να τελειωσει μια δουλεια. Θα μου πειτε και θα εχετε δικηο δεν μπορεις να χρησιμοποιεις ακριβα αρωματα μεσα σε γουρουνισιο περιβαλλον. Ετσι πορευεται αυτος ο κοσμος, αν μπεις στην ουσια των πραγματων, τα ηθικα και τα νομιμα σπανια ειναι απο την ιδια πλευρα και βεβαια εξαρταται απο ποια σκοπια τα βλεπει κανεις. Θυμαμαι το παλιο ερωτημα, «ειναι ηθικη η ιδιοκτησια»? Εχουμε πολυ δρομο ακομη νομιζω. Και δεν βλεπω να ερχεται τιποτα απο πισω που να προσκομιζει ελπιδες.

  4. Χρηστος said

    Δεν εχω σε ιδιαιτερη εκτιμηση την αστικη δημοκρατια. Ομως οταν τιθεται το ζητημα του μετασχηματισμου της κοινωνιας θα πρεπει να δουμε τα οπλα που μας παρεχει αυτη η αστικη δημοκρατια ωστε να καταφερουμε να την μετασχηματισουμε.
    Αν δε μιλαμε για ενοπλη επανασταση θεωρω οι θεσμοι ειναι το βημα μιας τετοιας ανατροπης. Χωρις να υποστηριζω τη παρωδια του μεταρυθμισμου, που ειναι η σοσιαλδημοκρατια με «αριστερο» προφιλ πιστευω πως ο δημοκρατικος δρομος προς το μετασχηματισμο περνα μεσα απο το κοινοβουλιο ως ενα βαθμο. Σε μεγαλυτερο βεβαια βαθμο περνα απο το «δρομο» και τη ενεργοποιηση των πολιτων.
    Να τεθει δηλαδη η κοινωνια σε «κινηση».
    Να τους ταραξουμε στη νομιμοτητα σημαινει να υπερασπισουμε τα θεσπισμενα κοινωνικα και ατομικα δικαιωματα μας πριν τα γκρεμισει η λαιλαπα των «σοσιαλ»σωτηρων μας.
    Την ιδια στιγμη βεβαια οι κυριαρχοι του παιχνιδιου νομοθετουν συμφωνα με τα συμφεροντα τους. Και νομιμοποιουν τις παρανομιες.
    Ας εχουμε ομως ως παραδειγμα, μαζι με τους αγωνες, και αυτο που συνεβη στη Λετονια με την ακυρωση απο το συνταγματικο δικαστηριο των περικοπων που ψηφιστηκαν στη Λετονικη βουλη.
    Χρηστος Κ.

  5. Μαρία said

    Σχετική η τοποθέτηση του Μανωλεδάκη με αφορμή το άρθρο 86 του συντάγματος.
    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=114&artId=257168&dt=10/05/2009

  6. Alexis said

    Αγαπητέ ΤΑΚ, οι απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτεις είναι νομίζω αυτονόητες. Πρέπει να σεβαστείς και το νόμο περί ευθύνης υπουργών και όλους τους άλλους νόμους που θεωρείς άδικους, για τον απλούστατο λόγο ότι τους ψήφισε η ελληνική Βουλή, δηλαδή οι άνθρωποι που όλοι εμείς έχουμε επιλέξει να μας εκπροσωπήσουν. Αν θεωρούμε ότι κακώς έκαναν, τους αλλάζουμε και εκλέγουμε άλλους που (υποτίθεται ότι) θα ψηφίσουν άλλους νόμους καλύτερους.
    Καλώς ή κακώς δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Μόνη μας δύναμη είναι η δύναμη της ψήφου μας.

  7. TAK said

    Αγαπητέ Αλέξη,
    καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό που λες, αλλά εδώ υπάρχει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που εξοργίζει και εμένα και πολλούς άλλους: με τη λογική σου, θα πρέπει όλοι, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε, να υπερασπιστούμε τις απαράδεκτες νομοθετικές πράξεις των δύο μεγάλων κομμάτων που εναλλάσσονται τις τελευταίες δεκαετίες στην εξουσία, όπως ακριβώς καλούμαστε σήμερα όλοι να αντιμετωπίσουμε τα ολέθρια αποτελέσματα της πολιτικής τους και να πληρώσουμε τη νύφη, είτε τους ψηφίσαμε είτε όχι. Και εδώ πρέπει να συμπληρώσω ότι ακόμη και όσοι ψήφισαν τα μεγάλα κόμματα δε σημαίνει ότι συμφωνούσαν με πολλές επιλογές τους: όταν ψηφίστηκε ο νόμος περί ευθύνης υπουργών η πλειονότητα των απλών πολιτών αλλά και πολλοί καθ’ ύλην αρμόδιοι συνταγματολόγοι, από όλους τους πολιτικούς χώρους, ήταν έξαλλοι. Και δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η μόνη φορά… Όμως μας εχουν γραμμένους στα παλιά τους τα παπούτσια. Για αυτό ο κοσμάκης φωνάζει να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή.
    Κοντολογίς, ο κόσμος σήμερα θέλει να υπάρξει απόδοση ευθυνών και επιστροφή των κλοπιμαίων (ναι, να καταδικαστούν και να πάνε φυλακή όσοι έκλεψαν είτε είναι τραπεζικοί είτε είναι μεγαλοεπιχειρηματίες είτε είναι βουλευτές, υπουργοί, πρωθυπουργοί, και αυτά που έκλεψαν, αν τα έχουν σε τραπεζικούς λογαριασμούς, να κατασχεθούν, και αν τα έκαναν περιουσίες που τις μεταβίβασαν σε συζύγους, παιδιά, μπατζανάκηδες, κουμπάρους ή ό,τι άλλο, να δημευτούν, να πωληθούν και να επιστραφούν τα χρήματα στο κράτος). Και να τελειώνουμε με τις συγκαλύψεις που οι πολιτικοί προσφέρουν ο ένας στον άλλο από οποιονδήποτε κομματικό χώρο κι αν προέρχονται. Γιατί όταν εγώ έχω ακούσει για πολιτικούς και κυρίως υπουργούς που τα έπαιρναν σταθερά (μερικοί για δεκαετίες!), ε, δεν μπορεί να μην είχε φτάσει κάτι και στα αφτιά των βουλευτών, μην τρελαθούμε εντελώς! Τι έκαναν οι κκ. βουλευτές; Την πάπια, ως συνήθως.
    Χαίρομαι πολύ που η απαξίωση των πολιτικών από τον κόσμο έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε οι πρώτοι να φοβούνται πια να κάνουν δημόσια την εμφάνισή τους γιατί εισπράττουν επιτέλους την κοινωνική δυσαρέσκεια. Για την ώρα οι αντιδράσεις του κόσμου είναι συγκρατημένες (κάνα γιουχάισμα, κάνα φτύσιμο) γιατί περιμένει να δει μέχρι πού φτάνει η σαπίλα (θα μου πεις ποιος εξέθρεψε αυτό το νοσηρό σύστημα, αν όχι οι ίδιοι οι πολίτες με τη στήριξη του δικομματισμού; Σωστά, αλλά πολλοί φίλοι που στήριζαν το δικομματισμό όλα αυτά τα χρόνια, έχουν μείνει άναυδοι με την έκταση της διαφθοράς και της ανικανότητας που έχει έρθει στην επιφάνεια).
    Το σύστημα έχει καταρρεύσει. Αυτή τη στιγμή δεν έχει νόημα να μιλάμε για στήριξη της Βουλής και των νόμων που ψήφισε. Αυτή τη στιγμή πρέπει να βγουν όλα στο φως, να αποδοθούν ευθύνες και μετά θα δούμε τι πρέπει να γίνει και πώς μπορούμε να επουλώσουμε τις πληγές μας.

  8. ΣοφιαΟικ said

    Όμως, ΤΑ, οι επιλογές δεν είναι μόνο επανάσταση ή σκύψιμο του κεφαλιού. Σαν πολίτης εκτός από την ψήφο σου μπορείς να ασχοληθείς με τα κοινά με άλλους τρόπους. Μπορείς να ιδρύσεις σύλλογο, κόμμα, ΜΚΟ και να κάνεις νόμιμη (και νομοταγή) εκστρατεία μέσω των ΜΜΕ και των γνωριμιών σου υπέρ της άποψής σου. Βεβαίως στην εποχή μας που όλοι θέλουν λύσεις εδώ και τώρα αυτά ακούγονται γλαφυρά, ειδικά αφού έχουμε συνδέσει τις ΜΚΟ με την ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ είναι κυρίως λόμπι. Να σου θυμίσω όμως μερικές επιτυχίες των οργανώσεων και των συλλόγων στην Ευρώπη; Το ότι όλα τα γενετικά μεταλλαγμένα υλικά πρέπει να αναγράφονται στη συσκευασία των τροφίμων είναι αποτέλεσμα της πίεσης της κοινής γνώμης η ποία κοινή γνώμη διαμορφώθηκε από τις οργανώσεις καταναλωτών (στις ΗΠΑ αντίστοιχα δεν είναι υποχρεωτική η αναγραφή τους). Θα μου πεις σιγά τα ωά, όμως δεν είναι καθόλου σιγά τα ωά, όταν έχεις από τη μια μεριά τους πολιτικούς να χρηματίζονται από τις εταιρίες παραγωγής τροφίμων.

  9. Alfred E. Newman said

    @8
    < Βεβαίως στην εποχή μας που όλοι θέλουν λύσεις εδώ και τώρα αυτά ακούγονται γλαφυρά<

    γλαφυρά ❓

  10. ΣοφιαΟικ said

    Γλαφυρά βεβαίως, γιατί θέλει χρόνο και επιμονή το λόμπι, ενώ οι δηλώσεις περί απειθαρχίας και παρανομίας γίνονται στο άψε σβήσε.

  11. γραφικά μάλλον;

  12. Μια νίκη μπορεί να μετατραπεί σε ήττα και το αντίστροφο. Το αποτέλεσμα μιας νίκης δεν είναι νικηφόρο ες αεί. Ειδικά όταν τα αίτια και τα αποτελέσματα αφορούν ανθρώπους, οντότητα δηλαδή διαρκώς μεταβαλλόμενη και τείνουσα στον ευδαιμονισμό.
    Έστω λοιπόν αύριο ως εκ θαύματος, επιστραφούν τα κλεμμένα και παρουσιαστεί ένας φαινομενικά ικανός πολιτικός ηγέτης, θα έχουμε νικήσει; Αν ναι, για πόσο;
    Όταν η εξουσία απομακρύνεται τόσο πολύ και κλείνετε σε ένα κοινοβούλιο τότε χάνετε η επαφή και αγγίζει τα όρια τις θρησκείας. Κάποιος επιτρέπει κάτι, κάποιος απαγορεύει κάτι άλλο, αλλά ούτε ποιος είναι ξέρουμε ούτε τον ελέγχουμε. Υπακούμε σε ότι λέει «ταράζοντας τον στη νομιμότητα» αλλά ποτέ δεν θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι δεν έχει μεταβληθεί όπως ουκ ολίγοι στην ιστορία. Πως μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν έγινε ένας νέος Γύλιππος που από ήρωας κατέληξε να γίνει φιλάργυρος;

    Για να αποτελέσει επομένως το κοινοβούλιο τον κορυφαίο θεσμό της δημοκρατίας πρέπει να λειτουργούν και όλοι οι υφιστάμενοι δημοκρατικοί θεσμοί, για να μην απομακρυνθεί η εξουσία, για να μη θεοποιηθεί. Πως όμως θα λειτουργήσουν οι μικροί θεσμοί της καθημερινότητας αν προτού «ταράξουμε το σύστημα στη νομιμότητα» δεν «ταράξουμε» πρώτα τον εαυτό μας στο ήθος; Πως μπορούμε να συνομιλήσουμε και να συναποφασίσουμε σε μια πολυκατοικία, σε έναν σύλλογο αν δεν είμαστε ηθικοί και δημιουργικοί; Γιατί χωρίς ήθος χάνεται η εμπιστοσύνη και επομένως η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Πως τέλος μπορούν να λειτουργήσουν ο μικροί δημοκρατικοί θεσμοί χωρίς καθολική συμμετοχή; Η δημοκρατία για να λειτουργήσει απαιτεί τη συμμετοχή, σε αυτό είναι αμείλικτη. Η συμμετοχή είναι ο μόνος τρόπος αυτοελέγχου της δημοκρατίας. Το είχε πει ο Σόλων αιώνες πριν. Το θέμα επομένως δεν είναι να καεί η βουλή αλλά να αλλάξουμε εμείς γιατί μετά το κάψιμο της βουλής υπάρχει και το αύριο. Κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να καεί αλλά να ελέγχεται.

    #8 Σοφία, όπως είπα μια νίκη μετατρέπεται σε ήττα πολύ εύκολα. Το γεγονός ότι αναγράφεται στις συσκευασίες τροφίμων η ένδειξη των μεταλλαγμένων, νομιμοποιεί την ύπαρξη των Γ.Τ.Τ. Ύπαρξη όμως καλλιεργειών Γ.Τ.Τ. δημιουργεί μόλυνση γύρης στην ατμόσφαιρα και μεταλλάσσει τα μη Γ.Τ.Τ. σε Γ.Τ.Τ. δια της επικονιάσεως. Στην ουσία δηλαδή κερδίσαμε το παιχνίδι της τυποποίησης αλλά χάνουμε το παιχνίδι της φύσης. Το 75% των ειδών των καλλιεργήσιμων φυτών έχει εξαφανιστεί κατά τον 20 αιώνα. Στις Η.Π.Α.δεν είναι υποχρεωτική η αναγραφή τους γιατί οι Η.Π.Α. είναι παραγωγός δύναμη, επενδύει στην καταστροφή της φύσης ώστε να ελέγξει μονοπωλιακά την γεωργική παραγωγή του πλανήτη. Κοινώς την πατήσαμε γιατί ακόμη και αν μόνο οι Η.Π.Α. καλλιεργούν Γ.Τ.Τ. πάλι, δια της μεταναστευτικής τάσης της γύρης, θα είχαμε επιπτώσεις στην παγκόσμια καλλιέργεια. Ένα πυρηνικό εργοστάσιο δεν έχει σημασία που βρίσκεται, κάνει ζημιά και από απόσταση. Ένα είδος σημύδας μπορεί να αποικήσει όλη τη Γη μέσα σε λίγα χρόνια. Το αν δεν το κατάφερε οφείλετε στις ισορροπίες της φύσης. Οι Αμερικάνοι με τα Γ.Τ.Τ. διαταράσσουν τις ισορροπίες και κατατάσσουν εαυτούς στο Νο1 εχθρό της φύσης. Από τα δεινά της παγκοσμιοποίησης.

  13. κλείνετε κλείνεται
    χάνετε χάνεται
    οφείλετε οφείλεται
    Πάντα απρόσεκτος 😦

  14. gbaloglou said

    Η σύγχυση ανάμεσα στο «-ται» και στο «-τε» έχει λάβει διαστάσεις επιδημιας!

  15. ΣοφιαΟικ said

    Η σύγχυση μου ανάμεσα στο γλαφυρό και το γραφικό έχει λάβει διαστασεις επιδημίας, μάλλον 🙂

    12: δεν έχει χαθεί η μάχη, γιατί η αναγραφή αποτρέπει τους καταναλωτές από την αγορά του προϊόντος, που σημαίνει ότι η ζήτηση για το προϊόν πέφτει και συνεπώς η ανάγκη καλλιέργειάς του. Άλλωστε ο σκοπός της αναγραφής είναι να μπορεί να αποφασίσει ο καταναλωτής τι θέλει, όχι να αποτρέψει τον αδιάφορο καταναλωτή. Δεν είναι οριστική λύση του προβλήματος αλλά είναι βήμα προς τη λύση. Και φυσικά δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα ότι η λύση θα είναι αυτή που θέλουν τα λόμπι.

  16. #15 Ποιος καταναλωτής; Αυτός που γεμίζει τα καταστήματα που πουλάν ληγμένα προϊόντα; Αυτός πιστεύεις ότι θα αντισταθεί στις περίοδο φτώχειας που έρχεται; Ο καταναλωτής έχασε την επαφή του με την φύση και τον μπαξέ του και είναι έτοιμος να φάει ότι του δώσουν. Αν αντισταθεί σήμερα, θα λυγίσει αύριο. Το νερό έχει μπει στο αυλάκι. Εξάλλου όπως σου είπα ότι τα είδη των φυτών έχουν ήδη πάθει ζημία μη αναστρέψιμη. Σε λίγο τα Γ.Τ.Τ. θα είναι διατροφικός μονόδρομος.
    http://www.ecocrete.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=259&Itemid=0
    Και που είσαι ακόμη!!!

  17. gbaloglou said

    #15:

    Γραφική γαρ η γλαφυρότης, και γλαφυρή η γραφικότης 🙂

  18. ΣοφιαΟικ said

    Αν η πλειοψηφία αποδέχεται τα μεταλλαγμένα, για οποιοδήποτε λόγο, κι η εκστρατεία σου για αλλαγή της άποψής τους αποτύχει, τοτε εχεις την επιλογή να καταθεσεις τα όπλα ή να συνεχίσεις. Δεν υπάρχει λόγος να καταφύγεις στην παρανομία. Άλλωστε δεν σου έδωσε κανένας το αλάθητο.

  19. Alfred E. Newman said

    Δύο φράσεις του GBS αφιερωμένες εξαιρετικά:

    The reasonable man adapts himself to the world; the unreasonable one persists in trying to adapt the world to himself. Therefore, all progress depends on the unreasonable man.

    The longer I live the more I see that I am never wrong about anything, and that all the pains I have so humbly taken to verify my notions have only wasted my time.

  20. TAK said

    Αγαπητέ Στράβωνα (12),
    όλα αυτά που λες για τους θεσμούς και τους εαυτούς μας δεκτά. Μόνο που όλα αυτά θα πάρουν χρόνο και αφορούν το μετά (αυτό το μετά που θα δούμε τι πρέπει να γίνει και πώς μπορούμε να επουλώσουμε τις πληγές μας, που είπα και παραπάνω), όχι το τώρα. Τώρα έχουμε μπροστά μας τη χρεοκοπία της χώρας που, διάολε, κάποιοι και κάπως την κατάφεραν. Και μια που η Γεωγραφία είναι η ειδικότητά σου, να σε μεταφέρω στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού: όταν 10 χρόνια πριν ξεσπούσαν τα οικονομικά σκάνδαλα το ένα μετά το άλλο στην Αμερική (Enron, dotcoms, κλπ.), κάποιοι υποστήριξαν ότι η λύση είναι η εισαγωγή μαθημάτων ηθικής φιλοσοφίας στα business schools (εντάξει, μπήκαν τα μαθήματα, αλλά 8-10 χρόνια μετά έχουμε νέες φούσκες, που δείχνουν ότι το πρόβλημα είναι συστημικό και αφορά την αέναη (και μάλιστα γρήγορη και με κάθε μέσο αποκτημένη) κερδοφορία που είναι η μόνη αξία του καπιταλισμού των αγορών και των πολυεθνικών εταιρειών. Ήδη αυτό δείχνει, κατ’ εμέ, ότι το πρόβλημα δε λύνεται με εισαγωγή μαθημάτων ηθικής φιλοσοφίας, αλλά με αλλαγή συστήματος και επιστροφή σε ελεγχόμενες αγορές με περιορισμένο μεν, αλλά υπαρκτό κρατικό παρεμβατισμό, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο). Όμως, μια στιγμή’ νομίζεις ότι περιορίστηκαν στην εισαγωγή μαθημάτων φιλοσοφίας; Ότι δε διερευνήθηκαν τα ζητήματα και δεν αποδόθηκαν ευθύνες; Ότι αυτοί που τεκμηριωμένα κερδοσκόπησαν έχοντας εσωτερικές πληροφορίες (όπως λ.χ. η Paula Rieker) δεν κλήθηκαν να επιστρέψουν τα παράνομα κέρδη τους; Αν το νομίζεις σφάλλεις. Μπορεί βέβαια να ισχυριστεί κανείς ότι τα ποσά που επιστράφηκαν ήταν σταγόνα στον ωκεανό σε σχέση κυρίως με τις μακροχρόνιες βλάβες που προκάλεσαν αυτά τα σκάνδαλα σε ορισμένους κλάδους (λ.χ. υψηλή τεχνολογία). Έστω.
    Στην Ελλάδα είχαμε τα τελευταία 10 χρόνια απίστευτα σκάνδαλα (Χρηματιστήριο, Δημόσια Έργα, Ολυμπιακοί, Βατοπαίδι, Μίζενς) και κανένα δε διερευνήθηκε, καμία ευθύνη δεν αποδόθηκε, καμία περιουσία δε δημεύθηκε, κανένα ποσό δεν επιστράφηκε στο κράτος. Τα τρώνε και τα χαίρονται υπουργοί, πρωθυπουργοί, βουλευτές, εργολάβοι, χρηματιστές και όλοι αυτοί που εσχάτως και αιφνιδίως βρέθηκαν να έχουν τεράστιες περιουσίες από το πουθενά και να χτίζουν βίλες στα βόρεια και όχι μόνο προάστια. Λοιπόν, κατά τη γνώμη σου, το πρωτεύον αυτή τη στιγμή είναι να γίνω εγώ πιο ηθικός ή να αποδοθούν ευθύνες και να σωθεί η χώρα;

  21. #20 Δεν νομίζω να τίθεται ζήτημα επιλογής. Σαφώς και πρέπει να αποδοθούν οι ευθύνες. Αν θέλεις την άποψη μου, πρέπει να δημευθούν οι περιουσίες όλων (ναι, ΟΛΩΝ), των πολιτικών που ενεπλάκησαν στην πολιτική τα τελευταία 30 χρόνια, μαζί με τις περιουσίες των συγγενών 1ου και 2ου βαθμού. Αυτό θα θέσει τέρμα στην υποκρισία και στην προφασιζόμενη ανευθυνότητά αυτών που κρύβονται πίσω από την μη εξουσία, θαρρείς και το δικαίωμα κοινοβουλευτικής ψήφου δεν είναι το ίδιο εξουσία με την υπουργική καρέκλα. Αν δεν εξαφανιστούν πολιτικά όλοι τους δεν υπάρχει σωτηρία.
    Από εκεί και πέρα όμως αρχίζει ο πραγματικός κίνδυνος. Αν κάτι τέτοιο συμβεί, μπορεί ο «λαός» μέσα στη μέθη της νίκης να κάνει τα τεράστια και ιστορικά σφάλματα. Από το να εμπιστευθεί προδότες με νομότυπο προσωπείο μέχρι και να φέρει τον κομμουνισμό. Επομένως το θέμα είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι η δημοκρατία είναι δικό μας πολίτευμα και όχι δική μας φυλακή. Και η δημοκρατία δεν έχει καμία σχέση με αυτό που βλέπουμε και ζούμε. Το σημαντικότερο όμως είναι η δημοκρατία να μας αξίζει, γιατί αν δε μας αξίζει τότε καλά να πάθουμε.
    Αν θέλεις αυτό είναι και μια πρόκληση για όποιον από τους υπάρχοντες πολιτικούς θέλει να σωθεί πολιτικά και ιστορικά. Να πουλήσει οικειοθελώς τα υπάρχοντα του χαρίζοντας τα στην πατρίδα, να εφαρμόσει σεισάχθεια και να ξεκινήσουμε όλοι μαζί καθαροί από την αρχή και από μηδενική βάση. Όποιος το κάνει αυτό, θα γραφεί με ανεξίτηλα γράμματα στην ιστορία των Ελλήνων, αλλά δεν το πολυβλέπω να γίνεται.

  22. Alexis said

    Πολύ δίκαιη η αγανάκτησή σου φίλε ΤΑΚ και συμμερίζομαι απόλυτα αυτά που λές για απόδοση ευθυνών, αλλά εδώ μπαίνει ένα πολύ μεγάλο θέμα: Ποιοί θα κάνουν την κάθαρση; Οι εξεταστικές επιτροπές, δηλαδή οι ίδιοι οι πολιτικοί; Αστείο πράγμα. Η Δικαιοσύνη, η οποία α)είναι εξαρτημένη από την πολιτική εξουσία αφού η ηγεσία της διορίζεται από αυτήν και β)ακόμα και πλήρως ανεξάρτητη να ήταν, είναι δεμένη χεροπόδαρα στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφού για να κάνει τη δουλειά της πρέπει πρώτα να υπάρξει παραπομπή από τη Βουλή.
    Λες ότι όταν ψηφίστηκε η απαράδεκτη διάταξη του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών, το 2001, η πλειονότητα των απλών πολιτών ήταν έξαλλοι. Από τότε μέχρι σήμερα μεσολάβησαν τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Που πήγε η οργή αυτών των έξαλλων πολιτών; Εκφράστηκε με κάποιον τρόπο στην κάλπη;
    Πρόσεξε, δε μιλάμε για μια μικρή μειοψηφία που διαμαρτύρεται για κάποιο νόμο. Μιλάμε για το 99% των πολιτών που πιστεύουν ότι ο συγκεκριμένος νόμος είναι το απόλυτο σκάνδαλο. Όταν όμως έρχεται η ώρα της κάλπης εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Εκεί αρχίζουν και λειτουργούν τα μικροσυμφέροντα, ο ωχαδερφισμός (‘εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;’), οι συναισθηματισμοί και η θεωρία της χαμένης ψήφου (‘αφού δεν πρόκειται να βγει το Χ κόμμα γιατί να πάει η ψήφος μου χαμένη; Πως θα κάνω μετά τις δουλειές μου αν χρειαστεί;’).
    Τυχαίο; Δε νομίζω…

  23. Έχουμε σοβαρό πρόβλημα αυτοεκτίμησης. Δεν εξηγείτε διαφορετικά αυτή η εξάρτηση. Ποιος ο λόγος όμως να γίνει κάθαρση (δηλαδή επιλογή των καθαρών); Στερούμαστε ικανών ανθρώπων ή έχουμε ορκιστεί πίστη και υποταγή στην εξουσία των πέντε (κομμάτων, όλα είναι κόμματα εξουσίας στο μέτρο και το βαθμό που υπηρετούν το σύστημα); Ας καεί και το χλωρό, αδιαφορώ. Στην επόμενη βουλή δεν πρέπει να υπάρχει κανένας από τους 300. Αν γνωρίζουν ότι ο κόσμος είναι αμείλικτος θα φροντίζουν να βγάζουν μόνοι τους (οι επόμενοι, όχι αυτοί) το σάπιο μήλο από το καφάσι. Οι παρόντες 300 (και όχι μόνο) το έχασαν το παιχνίδι και είναι απίθανο να το ξανακερδίσουν. Δεν έχουμε σύμβαση με το Χάρβαρντ και τα Αγγλογερμανικά πανεπιστήμια να δεχόμαστε τα υποπροϊόντα τους.
    Όσο για τον κόσμο Αλέξη, ακολουθεί και αυτός το στημένο παιχνίδι της παράστασης νίκης. Σου λέει ο άλλος, αφού θα βγει που θα βγει ο τάδε, δεν τον στηρίζω για να έχω και έναν δικό μου στη βουλή; Οι δημοσκοπήσεις είναι ότι πιο φασιστικό υπάρχει στη «δημοκρατία» μας, πρέπει να καταργηθούν γιατί καθοδηγούν την ψήφο. Προτείνω στον κόσμο μέχρι τις εκλογές να μην δώσει καμία πληροφορία στις δημοσκοπικές εταιρίες. Εκτιμώ ότι η πραγματική δημοκρατία πλησιάζει, με αργό βέβαια βηματισμό αλλά έρχεται.
    ΠΡΟΣΟΧΗ στους μεσσίες. Το σύστημα θα εφεύρει μεσσίες για να διαιωνιστεί. Θα το αφήσουν λες στην τύχη; Δεν νομίζω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: