Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η μπάρα, η παγάδα κι άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 8 Ιουνίου, 2010


Καιρό έχω να γράψω μεζεδάκια, δηλαδή ένα άρθρο με ποικιλία από θέματα. Ας σερβίρω λοιπόν μια πιατέλα.

* Μου έγραψε ένας φίλος του ιστολογίου, αρχαιολόγος από το Βόλο, και με ρωτάει: Πρόσφατα σε μια από τις πολλές περιοδείες μου στις κορφές και τις πλαγιές του Πηλίου για επαγγελματικούς λόγους (αναζητώντας αρχαιότητες και ίχνη του παρελθόντος) έπεσα πάνω στη λέξη «μπάρες». Αρχικά ως ονομασία περιοχής. Ωστόσο όπως μου εξήγησε κάποιος ντόπιος έτσι ονομάζουν τις μικρές τεχνητές ή μη λίμνες της βροχής ή για το πότισμα των ζώων. Ως τώρα τις είχα συναντήσει τις λίμνες αυτές με το όνομα «Σουβάλα» ή «Ουβάλα» (άλλη μια λέξη που μάλλον προέρχεται από μακριά; ), αλλά ποτέ ως «μπάρα». Η αλήθεια είναι ότι έβλεπα στο χάρτη τέτοιες τοποθεσίες αλλά δεν τις είχα συνδέσει με το νερό. Μια γρήγορη και πρόχειρη αναζήτηση με το google στο internet με έπεισε ότι είναι γνωστή η σύνδεση της λέξης με τις λίμνες και το νερό. Αλλά από πού; Πως; Γιατί;

Ο λόγος που βγάζω το γράμμα στη φόρα είναι ότι, όταν πήγα να απαντήσω στον φίλο, το ηλεμήνυμά μου γκελάρισε και ήρθε πίσω επειδή, λέει, το ηλεγραμματοκιβώτιό του έχει φρακάρει. Οπότε, για να μη νομίσει ότι τον αγνόησα, του απαντώ δημόσια, κι ας είναι βαρύ δεοντολογικό σφάλμα.

Καταρχάς, ζηλεύω άνθρωπο που κάνει περιοδείες στις κορφές του Πηλίου για επαγγελματικούς λόγους. Κατά δεύτερο, ουβάλα δεν ξέρω, αλλά Σουβάλες υπάρχουν πολλές και τις είχαμε συζητήσει πρόσφατα σε άλλο ιστολόγιο.

Μπάρα είναι λάκκος με νερό, νερόλακκος. Τη λέξη την έχει το ΛΚΝ (του ιδρύματος Τριανταφυλλίδη) και την ετυμολογεί από το σλάβικο bara, που δεν ξέρω τι σημαίνει. Όποιος ξέρει, ας μας πει. Όμως, πρέπει να είναι και «πηγή». Γκουγκλίζοντας βρίσκω το έξοχο ελληνοβλαχικό τοπωνύμιο «Λα Μπάρα ντι Λ’ Άγιου Θανάση» που είναι, λέει, πηγή κοντά σ’ ένα ξωκκλήσι στα Γρεβενά.

Τη λέξη την ήξερα επειδή τη χρησιμοποιούσε, σωστά αλλά κακώς, ο μεταφραστής του αριστουργήματος Οι δώδεκα καρέκλες των Ιλφ και Πετρόφ, που είχε εκδοθεί αρχικά από τον Ηριδανό (μτφ. Κ. Μερτβάγος) και μετά από τη Σύγχρονη Εποχή. Ο δεύτερος μεταφραστής, χωρίς να είναι κακός, είχε μερικές ατυχείς επιλογές, μια από τις οποίες ήταν να χρησιμοποιεί τη λέξη «μπάρα» που, θα συμφωνήσετε μαζί μου, δεν είναι πανελλήνια. Στο επεισόδιο όπου ο Οστάπ Μπέντερ ζητάει εισιτήρια απ’ όσους θέλουν να θαυμάσουν τη θέα του λάκκου με τον μαλαχίτη, το μεταφράζει, αν θυμάμαι καλά, μαλαχιτική μπάρα, που το βρίσκω τρομάκτικους.

* Από τη μπάρα στην παγάδα. Γράφει ο Τριάντης στην Ελευθεροτυπία: Ωραίο ήταν το Σαββατοκύριακο με την ανοιξιάτικη παγάδα του κι ας γιουχαΐστηκε κομψά στο Ηρώδειο ο πρωθυπουργός.

Σε μια κλειστή λίστα που παρακολουθώ, κάποιος αγανάκτησε με τη λέξη «παγάδα», που τη θεώρησε λέξη που την κατασκεύασε ο Τριάντης, μιμούμενος, λέει, τη συνήθεια της αγγλικής.

Όμως, η λέξη «παγάδα» υπήρχε και πριν από τον Τριάντη. Αν γκουγκλίσετε, θα δείτε ότι σημαίνει άπνοια. Παράδειγμα, σε αναμνήσεις αγρινιώτη αντάρτη από τον Ριζοσπάστη:

Οι τρεις μας, εγώ, ο Στέφανος Πραματιώτης και ο Χρήστος Παπανδρέου, μπήκαμε στη βάρκα και φύγαμε. Ακολουθήσαμε ανατολικά την άκρη της λίμνης. Η λίμνη, μια ωραία παγάδα, λες και ο καιρός ήταν σύμμαχός μας.
Κατά τις 8 άρχισε να βγαίνει το φεγγάρι ολόγιομο, όπως λέει ο λαός μας, «του Γενάρη το φεγγάρι παραλίγο να είναι μέρα».

Η παγάδα που σημαίνει άπνοια δεν ετυμολογείται από τον πάγο. Ο Δαγκίτσης, που έχει τη λέξη στο ετυμολογικό λεξικό του, την βγάζει από το ιταλ. pacata, ήρεμη, γαλήνια, θηλ. μετοχή του ρήματος pacare, από το pace. Ίσως να το πήραμε από τα βενετικά, λέω εγώ, που θα εξηγούσε το γ. Άλλο λεξικό δεν έχει τη λέξη, αλλά δεν τα έψαξα όλα.

Όμως, ο Τριάντης χρησιμοποιεί την παγάδα σαν να σημαίνει ψυχρούλα. Δεν είναι ο μόνος. Και τα «Συνώνυμα και συγγενικά» του Βλαστού, που καταγράφουν τη λέξη, την έχουν στην ενότητα των συνωνύμων του κρύου.
Προφανώς η αρχική σημασία είναι άπνοια αλλά έγινε παρετυμολογική συσχέτιση που θόλωσε τη σημασία.

* Πιο μικρά μεζεδάκια τώρα. Ένα μαργαριταράκι για το μετρό στη Θεσσαλονίκη: «Προσπαθούν να βάλουν προσχώματα στο μετρό, τα οποία, μάλιστα, θεωρούν νίκες τους», υπογραμμίζει στον «Α» ο πρόεδρος της «Αττικό Μετρό ΑΕ», Χρήστος Τσίτουρας, ο οποίος δηλώνει ότι το έργο δεν πρόκειται να σταματήσει

Εντάξει, προσκόμματα ήθελε να πει, αλλά προκειμένου για μετρό που κάνει ένα σωρό χωματουργικά έργα έχει γούστο το «προσχώματα». Το οποίο, μου λέει ο γκούγκλης που βλέπει τα πάντα, το χρησιμοποίησε πρόσφατα και ο μέγιστος Ξυνίδης (είπαμε, τους διαλέγουν).

* Μια ελληνικούρα που μου έστειλε ένας παλιός, καλός φίλος που τα γράφει τόσο ωραία ώστε δεν έχω να προσθέσω τίποτε, πέρα από μια φράση στο τέλος.

Να μια νέα έκφραση που μου είχε ξεφύγει (οι αθλητικογράφοι ανοίγουν το δρόμο, όπως συνήθως):

Οι «πράσινοι» μεταφέρθηκαν στο κέντρο του γηπέδου όπου έγιναν αποδέκτες αντικειμένων με αποτέλεσμα να αποσυρθεί η ομάδα των φιλοξενούμενων στα αποδυτήρια.

Ανοίγονται πράγματι νέοι υφολογικοί ορίζοντες, θα μπορούμε π.χ. να λέμε:
Ο πολιτικός Χ, μόλις ανέβηκε στο βήμα, έγινε αποδέκτης ντοματών.
ή
Οι (μαυριδεροί) κάτοικοι της Ψ (μαυριδερής) χώρας έγιναν αποδέκτες αμερικάνικων βομβών.
ή ακόμα
Φιρί-φιρί το πας να γίνεις αποδέκτης σάλιου, ή μάλλον σιέλου (εξού και το νέο κλισέ: «Έγινε αποδέκτης σιέλου αλλά παριστάνει τον αποδέκτη βροχής»)
και πολλά άλλα.

Όπως άλλωστε θα έλεγε και ο ΓΑΠ, θα γίνουμε αποδέκτες λίθων (ή θα μας πάρουν με τις πέτρες).

* Και κλείνω μ’ ένα γουστόζικο που ψάρεψα σε ιστολόγιο, όπου κάποιος υπερασπίζεται τον βουλευτή Χρυσανθακόπουλο ο οποίος, όταν ήταν πρόεδρος της επιτροπής της Βουλής κατά του παράνομου τζόγου, είχε συλληφθεί παίζων με οπώρας. Παραθέτω χωρίς αλλαγές:

ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΑΤΩ ο επικεφαλής της επιτροπής για την αντιμετώπιση του παράνομου τζόγου ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΕΞ ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΑΣΗΣ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΥΝΗΓΟΥΣΕ ΝΑ ΠΑΤΑΞΕΙ;

Αυτή η δικαιολογία, σκέφτομαι, μπορεί να σταθεί πολύ χρήσιμη σε πολλές περιστάσεις.

* Και θα κλείσω με μια διαφήμιση. Το Σαββάτο που μας πέρασε έγινε στην Αίγινα παρουσίαση των δυο τελευταίων βιβλίων του πατέρα μου Δημ. Σαραντάκου. Μπορείτε να δείτε εδώ ένα ρεπορτάζ, που έχει επίσης βιντεάκι (με αποσπάσματα) και ηχητικό αρχείο. Με την ευκαιρία, όποιος ξέρει να μου πει πώς μπορώ να αποθηκεύσω το βιντεάκι, καλοδεχούμενος.

Αυτά προς το παρόν, μέχρι την επόμενη δόση!

Advertisements

139 Σχόλια to “Η μπάρα, η παγάδα κι άλλα μεζεδάκια”

  1. marulaki said

    Στην Κρήτη το νερόλακκο ή καλύτερα την πέτρα που μαζεύει το πόσιμο νερό της βροχής ή κάποιας πηγής τη λέμε ‘αρόλιθο’ (στην ονομαστική ο αρόλιθος). Ο πατέρας μου ακόμα μου δείχνει μέρη στο χωριό του που υπήρχαν τέτοιοι. Σήμερα, ούτε λόγος.

  2. Ήξερα για την αντίστροφη μέτρηση, τώρα μαθαίνω και την ανάποδη:

    Ανάποδα μετρούν πλέον τον χρόνο για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα

  3. akindynos said

    Για το βίντεο FlashGot. Μόλις αρχίσει να παίζει το βίντεο εμφανίζεται ένα εικονίδιο στη γραμμή κατάστασης και το πατάς.

  4. ppan said

    εγω την μπαρα την ήξερα μονο καλιαρντή, πχ «μπουτ μπάρα» και βρήκα τον τιτλο λίγο σόκιν 🙂

  5. sarant said

    2: Ανάποδα μετρούν το χρόνο, δηλαδή με το κεφάλι κάτω;

    Ακίνδυνε, ήξερα ότι θα έδινες απάντηση 🙂 μερσί!

  6. Sky said

    Και η Αθήνα είχε γειτονιά με το όνομα «Μπάρα»

    Αλλά και στο δρόμο προς Καστοριά (από την παλιά εθνική) κάτω από τη Σιάτιστα είναι το μαγαζί του «Μπάρα» που μάλλον έχει την ίδια ιστορία με το «τεφαρίκι» αφού όταν είχα ρωτήσει, Μπάρας δεν υπήρχε και μάλλον του είχε αποδοθεί το τοπωνύμιο.

    Επίσης Μπάρα και μάλιστα πολυσύχναστη, διαθέτουν τα καλά μπαρ που διεκδικούν επάξια τον τίτλο του «ποτάδικου»

  7. Μαρία said

    >Τη λέξη την ήξερα επειδή τη χρησιμοποιούσε, σωστά αλλά κακώς, ο μεταφραστής

    Αμάν βρε Νικοκύρη! Αγνοείς τη Μπάρα, τη διαβόητη συνοικία του έρωτα; Έχεις διαβάσει Ιωάννου αφού. Μόνο η Τρούμπα είναι γνωστή δηλαδής;
    Μέχρι και φωτογραφίες με Γάλλους φαντάρους στον πρώτο πόλεμο θα μας βρει ο Πιδύος.

  8. Το βιντεάκι κατεβαίνει σε αυτό το λινκ:

    [video src="http://www.aeginaportaltv.com/videos/daily/10/06/06/sarantakos.flv" /]

  9. @Sky
    Παρόλο που είμαι από κείνα τα μέρη, πρώτη φορά ακούω για άνθρωπο Μπάρα. Εγώ ήξερα ότι η περοχή εκεί λέγεται Μπάρα (θηλυκό, η Μπάρα, όχι του Μπάρα) επειδή είναι λακκούβα.

    Επίσης στην Ήπειρο την λακκούβα με νερό έχω ακούσει να την λένε «λούτσα».

  10. Sky said

    @Τεμπελόσκυλο #8

    Γι’ αυτό και εγώ τον ρώτησα τότε που τον ρώτησα (το 2006 θαρρώ) γιατί είχα οδηγούς από τη Σιάτιστα, στο εργοτάξιο και με είχαν πρήξει: Πάνε στου Μπάρα, Πάνε στου Μπάρα.

    Το λούτσα, μου κάνει για αρβανίτικο πάντως

  11. π2 said

    Στη Μπάρα της Θεσσαλονίκης ήταν και η θέση του πρώτου σιδηροδρομικού σταθμού. Δεν ξέρω καλά τη σιδηροδρομική ιστορία της Θεσσαλονίκης για να ξέρω αν είναι αυτός. Στους Γάλλους δεν βρίσκω κάτι αξιόλογο, Μαρία, μόνο τα παρακείμενα νοσοκομεία και κάτι βαγόνια τρένων.

    Ως τοπωνύμιο απαντά συχνά στη Μακεδονία. Με πρόχειρο γκούγκλισμα, στο Ξηρολίβαδο Ημαθίας (έτσι ονομάζεται η λιμνούλα της περιοχής), σ’ έναν κόμβος της Εγνατίας πάνω από τα Γρεβενά, και στη Μηλιά Πιερίας.

  12. Μαρία said

    σ. 19 (36, 37 του βιβλίου)
    http://tinyurl.com/3yzjerz

  13. sarant said

    Μαρία, έχεις δίκιο, είναι και η σαλονικιά Μπάρα -αν και δεν ξέρω, νομίζω αργότερα διάβασα Ιωάννου και πρώτα τις 12 Καρέκλες.

    Νότη, ευχαριστώ.

  14. Κι εγώ τη Μπάρα από τον Πετρόπουλο την ήξερα.

  15. Αγγελος said

    Κι εγώ μόλις το διάβασα, τη Μπάρα της παλιάς Θεσσαλονίκης σκέφτηκα. Είσαι σίγουρος, Sky, πως και η Αθήνα είχε γειτονιά με το όνομα “Μπάρα”; Αν ναι, πού ήταν;

    «λούτσα» βεβαίως είναι ο νερόλακκος (αρβανίτικα θα πει «λάσπη»), εξ ου η φρ. «έγιαν λούτσα», το όνομα γνωστής παραλίας της Αττικής που εξευγενίστηκε πριν από κάποιες δεκαετίες σε «Αρτεμις», αλλά (υποθέτω) και ο λούτσος το ψάρι.

  16. Αγγελος said

    Και ας θυμηθούμε και την τοποθεσία «Λίμνη» στα Ανω Λιόσια, που πριν από κάποια χρόνια (1995;) πλημμύρισε σε κάποια νεροποντή, αφού προηγουμένως είχε οικοπεδοποιηθεί. Φταίει μετά ο φονιάς;

  17. marulaki said

    16 Ίλιον σε παρακαλώ, Ίλιον… 😉

  18. Sky said

    @15
    H μπάρα της Αθήνας (αν θυμάμαι καλά, από τα «Τοπωνυμικά Παράδοξα» του Καμπούρογλου) ήτανε η περιοχή ανάμεσα τους Ποδαράδες (Νέα Ιωνία) και τη Φιλοθέη.

    Υπήρχε όμως ακόμα μία μετά την πάλαι ποτέ περιοχή της Βάθειας αλλά, επειδή αυτό είναι πληροφορία προφορική και δεν το έχω διασταυρώσει από πουθενά, επιφυλάσσομαι.

  19. espectador said

    Εμεις παντως «μπαρα» λεγαμε τον ελεγχο εισοδου-εξοδου που γινονταν στην παραμεθορια πομακικη περιοχη-που καταργηθηκε το 1996-και που γιανα περασεις επρεπε να βγαλεις αδεια απο την αστυνομια-εκτος αν εισουν ο Μητσοτακης.
    Η Μπαρα ως γειτονια στην θεσσαλονικη μηπως εχει σχεση με το bario-νομιζω γειτονια στα ισπανικα-αρα καποιος εβραικος δαχτυλος και εδω? 🙂

  20. Μαρία said

    Πιδύε, αυτός είναι, αλλά τα σπιτάκια δεν πρέπει να έφταναν μέχρι εκεί. Ήταν έξω απ’ την πύλη του Βαρδάρη. http://tinyurl.com/26tw8ym (ο παλιός σταθμός στο 77)
    http://www.imma.edu.gr/macher/hm/hm_main.php?el/D5.3.html (όταν σταματήσει το κομπρεσέρ που δουλεύει στο μπαλκόνι μου θα χτυπήσω το απόσπασμα)
    Ο Ζαφείρης δημοσιεύει καρτ ποστάλ με φαντάρους στην Μπάρα, γι’ αυτό είπα μήπως βρεις κάτι.

    Ο Πεντζίκης την παρετυμολογεί απ’ την Αμπάρα.

  21. π2 said

    Μαρία, ευχαριστούμε (από προηγούμενες σελίδες αρχίζουν τα της Μπάρας). Ο χαρακτηρισμός «μπουρδελοβαρώσι», καταπληκτικός, αξίζει να καταγραφεί ώστε να γκουγκλίζεται.

  22. Μαρία said

    Πιδύε, έβαλα την 36 για τον πίνακα του Μοσχίδη απ’ την έκθεση Μπάρα. Αφού είδες τις προηγούμενες σελίδες, πρέπει να εντόπισες και το χώρο. Πού είναι σήμερα στη Μοναστηρίου τα ξενοδοχεία Καψής και Κάπιτολ; Απο πίσω.

  23. Μου είχε μείνει η εντύπωση, από τον Πετρόπουλο, ότι κάτι παρόμοιο με την Μπάρα ήταν και η συνοικία πίσω από την Αγγελάκη.

  24. Όχι, Μαρουλάκι (17), Ίλιον είναι τα Νέα Λιόσια. Τα Άνω Λιόσια διατηρούν (για πόσο ακόμα;) το όνομα του Αλβανού φυλάρχου που τα εποίκισε.

  25. Ηλεφούφουτος said

    Бара βουλγαριστί είναι το ρυάκι (τάδε έφη λεξικό και Βούλγαρος συνομήλικος). Οι Βούλγαροι πληροφοριοδότες μου που τους ρίχνω κάποια χρόνια είναι διστακτικοί ως προς το τι ακριβώς σημαίνει, πέραν του ότι σχέση με νερό.
    Όπως μου είπε χαρακτηριστικά μια φίλη, επίσης διστακτική, τη λέξη την ξέρει από τη λογοτεχνία, σε γραφικές αφηγήσεις του κόσμου του χωριού, του βουνού και του λόγγου.

  26. marulaki said

    24 δεν είναι όλα τα Λιόσια Ίλιον δηλαδή; Όφου όφου, με γελάσανε την καημένη επαρχιώτισσα!

  27. Μαρία said

    25 Κατάλαβα, η φίλη σου διάβαζε κάτι σε Βούλγαρο Γρανίτσα.
    Πάντως υπάρχει νερό είτε στεκούμενο είτε τρεχούμενο. H σαλονικιά ήταν σαν τη γαλλική mare μάλλον.

    Δύτη, όχι ακριβώς, δες σ.47 του βιβλίου #12.

  28. Immortalité said

    Καλά γιατί εγώ νόμιζα ότι μπάρα είναι η δοκός που κλείνει/φυλάει πέρασμα; και κατ’ επέκταση το πιο ενδιαφέρον μέρος σ’ενα μπαράκι όπως πολύ σωστά αναφέρει ο Sky;

  29. Α Μαρία κατάλαβα, απέναντι, στην κάτω είσοδο της Έκθεσης, ας πούμε.
    Ιμόρ, δες και #19.

  30. Immortalité said

    Δύτη τώρα εγώ που δεν έχω πάει ποτέ στα πομακοχώρια γιατί το ήξερα; ε;

  31. Μαρία said

    29 Αυτά δε τα πρόλαβε ο Πετρόπουλος γι’ αυτό περιγράφει τον κυριλέ οίκο της Αγγελάκη.

    Βρε Ιμόρ, άλλο η γαλλική και καλιαρντή μπάρα(barre) κι άλλο η βουλγάρικη.

  32. Ωραία, μεζεδάκια· κι έλεγα που να βάλω τη φουστανέλα και τους «ακτιβιστές της (απλοποίησης της) ορθογραφίας».

  33. voulagx said

    Σαραντ, στα βλαχικα: μπάρα=λιμνη, ίζβουρ=πηγή

  34. Ηλεφούφουτος said

    σχ. 33 αμφότερες υπάρχουν και στα Βουλγάρικα, η δεύτερη με την ίδια σημασία και δείχνει αυτοφυής.

  35. Ηλεφούφουτος said

    Μαρία τι είναι το Γρανίτσα; Αλλά εν πάση περιπτώσει όλη η σχολική λογοτεχνία κάποτε και σε τα μας κάπως έτσι δεν ήταν;

  36. Ο Γρανίτσας, βρε Ηλεφού: Τα άγρια και τα ήμερα του βουνού και του λόγγου.

  37. sarant said

    Υπάρχει και εδώ:
    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/granitsas_agria.htm

  38. sarant said

    Την παγάδα θα μου πει κανείς αν την ξέρει;

  39. π2 said

    Ιζβόρια / Ισβόρια είναι άλλο συχνότατο μικροτοπωνύμιο στη Μακεδονία. Πολύ πρόχειρα το θυμάμαι στη Λευκόπετρα Ημαθίας, στην Πηγή Αξιούπολης και, προς σκανδαλισμόν των ελληνολατρών, στην τοποθεσία της σχολής του Αριστοτέλη κοντά στη Νάουσα.

  40. Μαρία said

    39 Και επίσημα.
    http://www.naoussa.gr/page.asp?404;http://www.naoussa.gr:80/visit/sights/aristoteles/index.htm

    Νικοκύρη, έχεις δίκιο, την περιφρονήσαμε την παγάδα. Πρώτη φορά την βλέπω.

    Ηλεφού, η δηλωμένη περιφρόνησή σου σε καθετί βουκολικό, πρέπει να τιμωρηθεί: θα ψάξεις την ετυμολογία της γρανίτσας (μου θυμίζει τη βουλγάρα βερβερίτσα).

  41. Ηλεφούφουτος said

    Και «τα άγρια και τα ήμερα» και «του βουνού και του λόγγου»! δύο σε ένα.

    Δείξτε κατανόηση, η απέχθειά μου έχει βαθιές ρίζες. Απ τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, που όλο για λιομάζωμα και για τρύγους μάς έλεγαν, μεγάλη μου σκασίλα εμένα, που τότε βυθιζόμουνα στα κόμιξ. Κι οι εικόνες από χωριό που είχα όμως ήταν τραγωδία, σαν να ‘χαν όλοι βγει από κάπου ήσαντε. Έτσι είναι ο ιμπεριαλισμός, δεν αφήνει οξυγόνο για τον υπόδουλο. Κι όλ αυτά με τη συναίνεσή του και για την πρόοδό του εννοείται (του υπόδουλου).

    Μαρία, σκίουρο και βερβερίτσα λεν το ίδιο το ζωάκι, που ‘χει φουντωτή ουρίτσα και πηδάει απο κλαράκι σε κλαράκι. (από εικονογραφημένο βιβλιαράκι με ζώα που μου είχαν χαρίσει για να μάθω να διαβάζω – χρόνια έκανα να ξανακούσω τη λέξη βερβερίτσα και μετά στο Μπρνο έμενα για ένα διαστημα στην οδό Veveří).
    Το γρανίτσα δεν θέλει και πολύ φιλοσοφία. Σ όλες τις σλαβικές γλώσσες λίγο πολύ σημαίνει το όριο, το σύνορο.

  42. Ηλεφούφουτος said

    θα έλεγα μάλλον «δεν θέλει και πολλή φιλοσοφία», αγαπητέ Ντυπόν!

  43. π2 said

    Διόρθωση, Ίσβορος είναι η Λευκόπετρα, το ίδιο και η Πηγή Αξιούπολης, το ίδιο και η Λευκόβρυση Κοζάνης.

  44. Λίγο παλιό σαν είδηση και δεν ξέρω αν είναι ακριβώς λάθος, αλλά σε αυτή την «κυοφορία αρκετών ωρών» που λέει το in.gr, κάτι δε μου πάει καλά.

  45. Μαρία said

    Συμπληρώνω το κομμάτι ανάμεσα απ’ τα δύο αποσπάσματα του Ιωάννου στο 20
    Για τους εντόπιους η λέξη Μπάρα, που στα τούρκικα σημαίνει έλος, στάσιμα νερά, είναι πολύ πιο κακόφημη κι από τις λέξεις Τρούμπα ή Πλάκα. Και παρατηρώ πως οι Αθηναίοι με άνεση προφέρουν αυτές τις λέξεις τους, ενώ εμείς όχι. Στα Τρίκαλα ευρισκόμενος, όπου υπάρχει επίσης μια συνοικία, όχι κακόφημη όμως, με το όνομα Μπάρα, δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να την προφέρω. Διάσημος δρόμος της Μπάρας ήταν η οδός Ειρήνης, αλλά παρακάτω δεν έπεφτε και η οδός Αφροδίτης.
    Ο κοσμογυρισμένος Καζαντζάκης, που όλα τα ήξερε μα πολλά δεν αγρικούσε, συγκρίνει κάπου τη Μπάρα μας με τη Γιοσιβάρα της Ιαπωνίας. Μολονότι νομίζω ότι τα παραλέει και στο σημείο αυτό, δεν έχω καμιά διάθεση να αποκρούσω έναν έπαινο, που δόθηκε τόσο πανηγυρικά στην πολιτεία μας. Τα μέρη αυτά σήμερα είναι τόποι αρχαιολογικής γαλήνης, κοιμητήρια σωστά. Θα μπορούσαν να περιδιαβάζουν φιλόσοφοι με τους μαθητές τους, ξαναδίνοντας επιτόπου στον όρο «συνουσία» το άδολό του νόημα.
    Γιώργος Ιωάννου, Η πλατεία του Αγίου Βαρδαρίου , ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΑΙΜΑ, 1978

  46. Π περιοχή στη Νάουσα λέγεται Λευκάδια και ανήκει στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Μίεζας
    http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=2577
    http://www.jaba.gr/imathias/aksiotheata/332-xoroi.html

  47. π2 said

    Για την παγάδα, ίσως ισχύουν και οι δύο σημασίες: στο μεσοβυζαντινό Etymologicum Genuinum (Γνήσιο Ετυμολογικό το λέμε αυτό; ) απαντά δύο φορές. Στο λήμμα λιαρόν σημειώνεται:

    παγάδας δὲ τὰ πάγη, ἢ τὰς πακτοποιοὺς ἡμέρας, ἢ τὰς πάχνας αὐτάς.

    (Η αναφορά στον Ησίοδο που ακολουθεί είναι μάλλον λανθασμένη)

    Εάν παγάδα είναι ο παγετός και ο καιρός που φέρνει παγετό, είναι λογικό να πάρει και τη σημασία άπνοια, αφού με τον παγετό συνήθως δεν έχουμε ισχυρούς ανέμους.

    Στον Ήρωνα, βλέπω στο TLG, η παγάδα είναι μάλλον είδος χώματος.

  48. Μαρία said

    Ηλεφού, σε ρώτηξα εγώ τι είναι η βερβερίτσα; Μα στο δημοτικό το ζώο το μαθαίναμε σκίουρος ή βερβερίτσα. Ζωντανούς πρωτοείδα όχι στο Μπρνο αλλά στο Κάρλοβι Βάρι. Ήξερε πού παραθέριζε ο Μαρξ.

  49. π2 said

    Βρε Μαρία, δεν είχες δει ποτέ σκίουρους στη Μακεδονία; Εκπλήσσομαι.

  50. Μαρία said

    Είδα αργότερα, όταν πήγα στα βουνά και στα λαγκάδια. Μέσα στα Σέρρας δεν είχαμε βερβερίτσες.

  51. π2 said

    Στράβωνα, νισάφι με τη γεωγραφική καθαρεύουσα. Η αρχαία Μίεζα βρισκόταν εντός του τριγώνου που ορίζεται από τη Νάουσα και τα χωριά Λευκάδια και Κοπανό. Η συγκεκριμένη περιοχή δεν λεγόταν ποτέ Λευκάδια. Η ευρύτερη περιοχή στην οποία έχουν εντοπιστεί τα λείψανα του αστικού κέντρου ονομαζόταν Τσιφλίκι Νάουσας (ακόμη και στην επίσημη αρχαιολογική αργκό «αρχαιολογικό χώρο Λευκαδίων-Κοπανού» θα τη βρεις) και η συγκεκριμένη τοποθεσία της Σχολής του Αριστοτέλη Ισβόρια. Για να μην ανοίξω το στόμα μου για την καποδιστριακή ονομασία Δήμος Ανθεμίων τώρα (ή για την καλλικράτεια Δήμος Βεργίνας πιο πέρα)…

  52. # 51 Άνοιξε το, κανείς δε στο κρατάει κλειστό. Εγώ είπα πως λέγεται (παροντικός χρόνος) δίνοντας παράλληλα μια επιπλέον πληροφορία για τους νότιους φίλους μας σχετικά με τη Μίεζα, παραπέμποντας στους αντίστοιχους ιστοτόπους.

  53. Μαρία said

    Πιδύε, εκεί πρωτοδούλεψα. Τα Ανθέμια τα έχουμε ξανασχολιάσει, νομίζω θα συνενωθούν με τη Νάουσα.

  54. π2 said

    Δίκιο έχεις (εδώ, σχ. 75 κ.ε.).

  55. Μισιρλού... said

    Βεβαιότατα Mαρία! Κι εγώ ακούγοντας «Μπάρα», πρώτα στη Σαλονίκη πάει ο νους μου !!!
    (και κατόπιν στο… Γκάλαξι -η ατάκα αυτή είναι για τον Αλφ!)
    😆

    @4 Ppan, ναι! Στα καλιαρντά «μπάρα» είναι το πέος (κι αυτό το ξέρω… χοχοχοο)

    Εκτός το κείμενο Πετρόπουλου, για την διαβόητη Μπάρα και την πολυθρύλητη οδό Ειρήνης, και γενικά για όλες τις παραβαρδάριες περιοχές, μας έχουν δώσει αναλυτικότατη και συγκλονιστική τοπογραφία, τού περιθωρίου και του ρεμπέτικου, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο ρεμπέτης Τάκης Μπίνης στη βιογραφία του, ο Χρήστος Ζαφείρης (στο: «Ο έρως σκέπει την πόλη»), ο Γιώργος Ιωάννου, ο Κώστας Τομανάς και κάποιοι άλλοι.
    Και μην ξεχάσουμε πως, πρώτος απ’ όλους, μιλάει για την περιοχή, για τα χάνια και τα καπηλειά, ο Evliya Çelebi !

    ***

    Δημάς

    Δημάς Παύλω δεσμίω εν Ρώμη∙ χαίρειν.
    Είναι η τέταρτη φορά που επιχειρώ να σας γράψω,
    μέσα σε τούτο το πολυθόρυβο μπαρ με το ράδιο να παίζει σουίνγκ
    και το κορίτσι να με κοιτάει παραξενεμένο.
    Συχνά θυμούμαι την εν Χριστώ ζωή, τους αδελφούς εν Κυρίω,
    με ταράζει η νοσταλγία, με διαλύει.
    Όλοι με θεωρούν ευτυχισμένο καθώς με βλέπουν με το χακί,
    το περίστροφο στα δεξιά, να βαδίζω γεμάτος αυτοπεποίθηση,
    στη Μπάρα, στα θέατρα, στα ζαχαροπλαστεία, στα γυμναστήρια.
    Όμως νιώθω καλά την τερηδόνα που προχωρεί.
    Τι τα θέλετε, κύριε, τι τα θέλετε,
    εμείς που γνωρίσαμε μικροί το Χριστό ζούμε τώρα τη θλίψη∙
    χάσμα γαρ μέγα εστήρικται μεταξύ ημών και υμών.
    Όπου να γυρίσω, με σκοτώνει το παράπονό σας:
    Δημάς με εγκατέλιπεν αγαπήσας τον νυν αιώνα.
    Κι όμως νιώθω παράταιρος μέσα στον κόσμο αυτό,
    σαν κλασική μουσική σε ταβέρνα.
    Κι όταν ανοίγω το αλμπούμ με τα εικόνια που μας κάμναν
    πλανόδιοι ζωγράφοι σ’ εξορμήσεις ιεραποστολικές,
    δεν ξέρω αν θα ‘θελα να επιστρέψω, είναι τόσο οδυνηρή
    η εποχή τής φρόνησης, θα ‘θελα μόνο
    να ξεριζώσω με τα χέρια μου τη μνήμη.
    Τάχα να βάλω πια τις χώρες μου σε κάποια τάξη;
    Και πώς μες στ’ αδιέξοδο έξοδο να ‘βρω;
    [Ντίνος Χριστιανόπουλος – Από τη συλλογή
    Εποχή των ισχνών αγελάδων (1950)]

    ***

    Γλυκό μου στήριγμα, καμάρι μου και λουλούδι, τα πράγματα της καρδιάς τρόπος δεν είναι να χαθούν. Μείνε μαζί μου. θα σου μιλήσω με πάθος και δακρυσμένα μάτια για τον ουρανό της Θεσσαλονίκης, την εικοσαετή ορφάνια μου, τον ισάδελφο Τσιτσάνη, τα νοτισμένα χώματα των Χασίων, τους ολόδροσους κλώνους· για τις θεϊκές γυναίκες του Ελύτη και του Μόραλη. Ακόμη θα σου περιγράψω την δολοφονία του Ιάκωβου Πατιερίδη τον Οκτώβριο του 1944, θα σου παραστήσω πώς βαδίζουν οι ορθόδοξοι ρεμπέτες και πώς χορεύουν ζεϊμπέκικο στην ταβέρνα του Φραγκούλη στην Μπάρα. Αγάπησε με δύναμη. Αυτό αρκεί.

    [Ηλίας Πετρόπουλος – Πέντε ποιήματα + 1]

    ***

    Μα τι συνειρμούς κάνω; Τώρα με όλους αυτούς και τη Μπάρα, θυμήθηκα τον Γουίλιαμ Μπάροουζ και τους μπίτινκς!!!

  56. Μισιρλού... said

    @47 Π2, πολύ ενδιαφέρον!
    Αφού μπάρα είναι ρυάκι, αυλάκι, χαντάκι -γενικά τάφρος- με λασπουριά, καβαλίνα και στάσιμα νερά, πολύ λογικό να υπάρχει εκεί και η πάχνη, η παγωμένη πρωινή δροσιά.

  57. Μαρία said

    >Στα καλιαρντά “μπάρα” είναι το πέος
    Όχι όποιο κι όποιο, υπάρχει και η φίφα.

  58. Ηλεφούφουτος said

    Μαρία είπε
    «… αλλά στο Κάρλοβι Βάρι. Ήξερε πού παραθέριζε ο Μαρξ.»
    Και οι Ρώσοι νεόπλουτοι τα νυν. Απ το Μαρξ το έμαθαν; Δεν το ήξερα· πάντως μόνο για μαρξιστές δε μοιάζουν.
    Δεν είπα ότι ρώτηξες αυτό, αλλά αφού μου ήρθε η αγνή παιδική ανάμνηση με το ποιηματάκι να μην το πω; Σκίουρο δεν θυμάμαι πότε πρωτοείδα, θυμάμαι όμως ότι από τις πρώτες μου παραστάσεις στο Μπρνο ήταν μια φοιτήτρια που έσερνε το κατοικίδιο σκιουράκι της (ή νυφίτσα;! – πώς λέμε «δεσποινίς, πολύ σας πάει το σκυλάκι»; αυτό).
    Η οδός Veveří αναφέρεται σε μια ειδυλλιακή περιοχή (άρα και γεμάτη σκίουρους) έξω απ την πόλη, όπου και το ομώνυμο κάστρο, στην ιδιοκτησία του οποίου είχε εμπλακεί και η οικογένεια Σίνα κάποτε.

  59. Καλησπέρα κ. Σαραντάκο
    Υπάρχει τοποθεσία μικρή μπάρα και μεγάλη μπάρα στα ορεινά της Δυτικής Μακεδονίας, μπάρα γενικά είναι ο λάκκος με νερό, το έλος. Mπάρες σχηματίζονται και μετά από βροχή. Μπάρα λέγεται και η μεγάλη σιδερένια μεταλλική ράβδος με την οποία κλείνει μια είσοδος ή σφραγίζει εσωτερικά μια πόρτα, αυλόπορτα συνήθως, εξ ού και οι μπάρες στον Εχίνο παλιότερα.
    Ως τοποθεσία με πόσιμο νερό συναντάται και η λέξη Συπιτός ή εκεί, συνήθως υπήρχε μια μεγάλη λαξευμένη πέτρα ή παρόμοια κατασκευή όπου συγκεντρωνόταν το νερό. Πιθανόν από το συν+πίνω, αλλά δεν είμαι και σίγουρος. Συπιτούρες έλεγαν και τις μεγάλες τσιμεντένιες βρύσες-ποτίστρες για ζώα σε σχήμα παραληλλεπιπέδου με 2 ή 3 διαδοχικές χωριστές λεκάνες. Η ύπαιθρος και σήμερα είναι γεμάτη τέτοιες ποτίστρες, όπου υπάρχουν νερά. Ο πατέρας μου λέει συπιτούρα και τη βρύση του σπιτιού, και το σωλήνα στις εξωτερικές βρύσες, μάλλον για πλάκα.
    Η βερβερίτσα ή βιρβιρίτσα αναφερεται και σε ένα τραγούδι παραδοσιακό, το ‘χει πεί κι ο Γιώργος Μεράντζας στο δίσκο Μαντζουράνα στο κατώφλι, αν θυμάμαι καλά:

    Βιρβιρίτσα περπατεί, το Θεό παρακαλεί κλπ
    Περιγράφει το γνωστό έθιμο.

    Την παγάδα δεν την είχα ακούσει, κι ο Τριάντης να την έφτιαχνε το βρίσκω απολύτως «νόμιμο», η –αδα είναι μια χαρά παραγωγική κατάληξη.

    Καλό απόγευμα!
    Ερανιστής

  60. Μισιρλού... said

    @20 Μαρία, τέτοιες φωτο, ναι, τις θυμάμαι! (τα έχω μαζέψει κάπου όλα αυτά, εδώ και καμια δεκαετία. -Πού τα ‘χω παραχώσει γμτμ$@$%)

    Πάω να ξαναψαχουλέψω. Θα ρίξω μια ματια και στο μεγάλο λεύκωμα «Θεσσαλονίκη, Οι πρώτες έγχρωμες φωτογραφίες 1913-1918» που πρόσφατα απόκτησα.
    Ό,τι δεν βρεθεί έτοιμο, ελπίζω να βρω χρόνο να τα σκανάρω!

  61. ΣοφιαΟικ said

    Εγώ δεν ξέρω καμιά λεξη, οπότε δεν μπορώ να βοηθήσω σε τίποτα.
    Σκίουρους και αλεπούδες πρωτοείδα σοτ Λονδίνο, και ναι μεν τους σκίουρους τους αναγνώρησα, τις αλεπούδες ετσι τις πέρασα αρχικά για γάτες, λίγο θρεμμένες γάτες, αλλά πάντως γάτες. Και φασιανούς εδω πρωτοείδα, και φαλαρίδες και φλώρους κι ένα σωρό άλλα πουλιά.

  62. Ηλεφούφουτος said

    Κοίτα να δεις το «κάτσε κάτω από την μπάρα/Μπάρα» πόσες σεξουαλικές συνυποδηλώσεις είχε!

    Και μια και αρχίσαμε το τρελό παιχνίδι των ελεύθερων συνειρμών (όχι που δεν θα το αρχίζαμε δηλαδή), πάρτε και ολίγη από αδέκαστο Μπάρα 😀

  63. espectador said

    Μια προσφωνηση «μπαρεμ» απο που βγαινει? Κουμπαρε? Φιλε? Κατα το καρντασι-αδελφε? Η μηπως αυτον που εχει μεγαλο πεος? 🙂

  64. Alfred E. Newman said

    [Στοχευμένη σκέψη]

    Φαίνεται ότι θα πρέπει να παρατηρώ τριγύρω μου συνεχώς όταν περνάω από Σταδίου ή Φειδίου.

  65. astillais said

    Μπόρα ιιιι! ή μπάρα μπούρλιασι κι δεν μπόραγα να μπώ .Αμπαρώθκα κι ιγώ μέσα σ πγάδα κι απάγκιασα.ολα από την ιδια ρίζα αλλά επειδή αναφέρονται σε διαφορετικές καταστάσεις παίρνουν και τα αναλογούντα. Όπως τονισμό, αλλαγή φωνηέντων αλλαγή καταλήξεων. Η λέξεις στις παραμελημένες έως χλευαζόμενες ντοπιολαλιές .ηταν και είναι σαφείς σύντομες και περιεκτικότατες λόγω περιορισμένου χρόνου ,ίσως.Έτσι εχουμε για παράδειγμα την λέξη ‘πλοχερο ‘που σημαίνει τόση ποσότητα θέλω όση χωράει το χέρι απλωμένο και απαλό δηλαδή μια χούφτα.Τόση παραγωγή ομόρριζων λέξεων αποδεικνύει την εντοπιότητα των λέξεων. Ντόπιο πράμα.Καλό πράμα.

  66. sarant said

    Πλόχερο, δηλαδή μια χούφτα π.χ αλεύρι ή φακές;
    Οι αρχαίοι είχαν μια λέξη, «χειροπληθής», που τη λέγαν για πράγματα τέτοιου μεγέθους που να χωράνε ταμάμ στη χούφτα σου. Σε μια μετάφραση του Στράβωνα, από τον Κάκτο αλλά επώνυμη, εκεί που περιγράφει ένα ποτάμι, λέει ότι είναι γεμάτο με πέτρες «που τις πιάνουν με το χέρι» (δηλ. χειροπληθείς) λες και τις άλλες, τις μικρότερες, τις πιάνουν με το τσιμπιδάκι.

  67. nikosl said

    Στο ρώσικο πρωτότυπο των 12 καρεκλών που βρήκα εδώ το κεφάλαιο για τη «μαλαχιτική μπάρα» είναι «Вид на малахитовую лужу». Χρησιμοποιεί δηλαδή τη λέξη лужа, κάτι που μας ξαναφέρνει στη λούτσα. Δεν ξέρω ρώσικα, αλλά από ό,τι καταλαβαίνω το ρώσικο wiktionary παρουσιάζει τη λέξη ως ομόρριζη της αρχαιοελληνικής ηλύγη (σκότος;) και λυγαίος (σκοτεινός;) ή μήπως κάνω λάθος;

  68. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Bara είναι στα σερβικά λάκκος με νερό και λάσπη. Έτσι μου ‘πε η γυναίκα μου δηλαδή…

  69. astillais said

    Απαλόχερο=πλόχερο(,όπου απαιτείται συντόμευση αφαιρούνται μη τονιζόμενα φωνήεντα.Συνήθως τονίζεται η πρώτη συλλαβή για να ακούγεται σε μακρινή απόσταση).Ναι αυτό μια χούφτα φακές ή αλεύρι.
    Με κάτι τέτοιες μεταφράσεις φτάσαμε στο σημείο να λέμε ότι το σπίτι έχει προσανατολισμό βόρειο. Πως γίνεται;¨αλλα και το άλλο με εκμεταλλεύτηκε . Καλά ορυχείο είσαι;Ή ότι οι αμυγδαλές είναι ελαφρώς εξέρυθρες. Πλάκα στην πλάκα σε λίγο απ΄το πολύ μπέρδεμα θα λέμε
    τονα εχτυπαε τάλλο χέρι από την απελπισιά.Κι επειδή καθόλου δεν μ΄αρέσει, προτείνω όπως το χαλασμένο γιαουρτάκι το επιστρέφουμε, έτσι να επιστρέφουμε και το κακό βιβλίο.Θα μου πείς πάντα θα μένει ό χαμένος χρόνος ώς ζητούμενο αλλά ,κουβέντα να γίνεται.Σάματις επιστρέφουμε την κακοδικία ή την κακή διακυβέρνηση. Όλα τα καταπίνουμε. Ως πότε και γιατί;

  70. sarant said

    Νίκο Λ. δεν ήξερα ότι υπάρχουν οι 12 Καρέκλες, σ’ ευχαριστώ! Η λούτσα, κατά τα λεξικά, είναι δάνειο από αλβανική ή από σλαβική λέξη.

  71. nikosl said

    ότι είναι δάνειο είναι σίγουρο. Ο μπαμπινιώτης λέει σλάβικο, άλλοι εδώ είπαν αρβανίτικο. Το ρώσικο wiktionary τις θεωρεί ομόρριζες από ό,τι κατάλαβα. Απλώς συνδεει και τις ελληνικές που προανέφερα, χωρίς φυσικά να τις θεωρεί ρίζα.

  72. SLY said

    Σχετικά με το καλιαρντό μπάρα/πέος σκεφτείτε την πασίγνωστη λέξη κωλομπαράς.

    Τώρα, με τη μπάρα και την προέλευσή της, να προσθέσω πως στο βιβλίο του Ισίδωρου Ζουργού, στη σκιά της πεταλούδας, υπάρχουν ορισμένες σλάβικες λέξεις και ανάμεσα σε αυτές βρίσκω τη γκιόλα που ο συγγραφέας την ετυμολογεί ως γούβα με νερό, δηλαδή νερόλακκος.

    (το βιβλίο είναι καταπληκτικό και το συνιστώ ανεπιφύλακτα, σε ευχαριστώ SKY που μου το σύστησες)

  73. Μαρία said

    ΛΚΝ
    λούτσα η [lútsa] Ο25α : (προφ.) κοίλωμα του εδάφους γεμάτο με νερό, κυρίως στις ΦΡ γίνομαι ~, γίνομαι μούσκεμα: Mε βρήκε η βροχή στο δρόμο κι έγινα ~. κάνω κπ. ~, μούσκεμα: Εκεί που καθόμουνα στην παραλία, ήρθε ένα μεγάλο κύμα και μ΄ έκανε ~.

    [σλαβ. luža `λακκούβα με νερό΄ (τροπή [ž > ts] ;)]

    Και ο Ανδριώτης σλάβικο, με βιβλιογρ. παραπομπή.
    Μπορεί όμως οι Αρβανίτες της Λούτσας να το δανείστηκαν κι αυτοί.

    >όπου απαιτείται συντόμευση αφαιρούνται μη τονιζόμενα φωνήεντα.
    Ε δε τα παίρνουμε και όλα σβάρνα. απλός+χέρι, ο Ανδριώτης το λημματογραφεί.

  74. SLY, πώς το εννοείς όμως; Κωλομπαράς είναι (ορθογραφημένη έτσι λόγω παρετυμολογίας από τον κώλο) από το περσικό (μέσω τουρκικών) gulam-pâre ή gulam-perest, που σημαίνει «λάτρης των αγοριών». Εκτός αν εννοείς ότι το καλιαρντό βγαίνει από τον κωλομπαρά.

  75. SLY said

    Δύτη, δεν βρίσκομαι στο σπίτι μου για να κοιτάξω τα Καλιαρντά του Πετρόπουλου. Με την πρώτη ευκαιρία θα ποστάρω περισσότερα, εκτός αν το έχει κάποιος άλλος συνδαιτημόνας μας.

  76. Μαρία said

    κωλομπαράς> τουρκ. kullanpara> περσ. gulampersti (gulam =νεαρός) Για λεπτομέρειες στο δύτη

  77. Μαρία said

    Καλά, δύτη!

  78. SLY said

    Ωραία, λύθηκε τότε η ετυμολόγηση του κωλομπαρά. Σερνόταν η λέξη τόσα σχόλια πιο πάνω..

  79. Ηλεφούφουτος said

    Τελικά του γούστου μου είναι αυτός ο Γρανίτσας! Και τον πήρα στραβά στην αρχή.

    Το ρώσικο wiktionary είναι αξιόπιστο. Όσες φορές το συμβουλεύτηκα αυτό διαπίστωσα. Μια που είμαι κιταπλής και όχι κιτάπλος κοίταξα κι εγώ τα κιτάπια μου και συμφωνούν τόσο πολύ με το γουίξιοναρι στις ετυμολογικές πληροφορίες, που είναι φανερό ότι κάποιος αντέγραψε τον άλλον :-).
    Βλέπω μάλιστα ότι δίνεται ως ομόρριζο και το αλβ. lёgаtё. Λογικό βρίσκω να πέρασε η λούτσα στα Ελληνικά από τα Αρβανίτικα και όχι από τα Σλάβικα, αν μη τι άλλο αφού η Λούτσα της Αττικής βρίσκεται σε αρβανιτόφωνη ως πρόσφατα περιοχή με πολλά αρβανίτικα τοπωνύμια, κι έχουμε και την πληροφορία του Τεμπελόσκυλου 9.

  80. Στο πρώιμο παιδικό λεξιλόγιο, το «κάνω κωλομπαρίκι /μούκανε κωλομπαρίκι» περιέγραφε την απειλητική χειρονομία με το μεσαίο δάχτυλο σε ορθή γωνία. Δεν ξέρω αν επρόκειτο για μετωνυμία που αφορούσε το αποτέλεσμα της απειλής… Το «κωλομπαράς» το μαθαίναμε αρκετά πιο μεγάλοι.

  81. Ηλεφούφουτος said

    Βλέπω ότι προηγήθηκαν πολλοί.

    Αυτή η τροπή [ž > ts] (σχ. 73) έγινε όμως στα Ελληνικά ή στα Αρβανίτικα; Απ ό,τι ξέρω ούτε τα Αρβ. έχουν ž.
    Επίσης να σημειωθεί ότι Σλαβ. και Αρβ. συμπίπτουν ως προς τη σημασία της λήξης, ενώ στην Κοινή ΝΕ πήρε άλλη σημασία.

    Δεν είναι λογικό λοιπόν να υποθέσουμε ότι η πορεία ήταν σλαβ. λούζα > αρβ. λούτσα (ίδια πάντα σημασία) > ελλ. λούτσα (άλλη προφορά και άλλη σημασία από το σλαβ.);

  82. Alfred E. Newman said

    Δεκαετία του 60.
    Επιστρέφει «θιασώτης» από ταξίδι στη Γαλλία και ανακοινώνει ενθουσιώδης στους «συναδέλφους», αναφερόμενος στη τότε ραδιοφωνική εκπομπή «L’heure des colombophiles»:
    Έχουν και εκπομπή στο ραδιόφωνο για μας.»

  83. Ηλεφούφουτος said

    φτου παρόραμα!
    Σλαβ. και Αρβ. συμπίπτουν ως προς τη σημασία της ΛΕΞΗΣ

  84. Μαρία said

    Και η γκιόλα τούρκικο είναι göl=λιμνούλα, έλος.

    Άλλη παραφθορά σε κο(ω)λο- του σλάβικο γκόλιο=γυμνό π.χ. κολόμπαρο για μωρό συνήθως ξεβράκωτο και κολομπαρίνα (κανονικά γυμνόπιτα με την παραφθορά το κολο παίρνει την έννοια του ψευτο-, χωρίς φύλλο)

    Ηλεφού, να τον ξαναδιαβάσω λες; Όλους αυτούς του είχα μισήσει.

  85. Ηλεφούφουτος said

    Μαρία, πρώτα με βάζεις πόστα για την απέχθειά μου και τώρα μου ζητάς να σε πείσω να μην τον μισείς;

  86. SLY said

    #84 Μαρία, ευχαριστώ για τη διευκρίνιση. Μάλλον παραδρομή του συγγραφέα τη χρήση τουρκικής λέξης ως σλάβικης. Θα το ελέγξω ξανά το βιβλίο.

  87. Μαρία said

    Ηλεφού, νομίζω, δεν είναι δύσκολο: έγινα σαν λούτσα, έγινα λούτσα.

  88. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Η λούτσα (που είναι λέξη της κοινής νεοελληνικής, δηλαδή όχι ιδιωματική) προέρχεται από το σλαβικό luža. Το αλβανικό (l)lucë, όμως, μπορεί να προέρχεται κι από το λατινικό επίθετο luteus, -a, -um (=πηλώδης). Δεν μπορώ να βρώ αν, τελικά, αυτός ο «βαλκανισμός» (=λέξη που υπάρχει σε πολλές βαλκανικές γλώσσες) προέρχεται από κάποια κοινή ρίζα.

  89. Μαρία said

    86 Κι εγώ δυστυχώς το μυθιστόρημα το έχω σ’ άλλο σπίτι.

    Ηλεφού, εσύ απεχθανόσουν οτιδήποτε βουκολικό, ενώ εμείς είχαμε βαρεθεί να βλέπουμε κάθε χρόνο στα αναγνωστικά μας Γρανίτσα, Κρυστάλλη, Χρηστοβασίλη, τη σταχομαζώχτρα … Απο τότε έχω να διαβάσω Γρανίτσα.

  90. Άσχετο, αλλά εκτός από τον Τιπούκειτο, παρατηρώ ότι έχει εξαφανιστεί και ο Βασίλης Νικολαΐδης. Πού είσαι Βασίλη;

    Ο απουσιολόγος του μπλογκ παρατηρεί επίσης τις πλημμελείς εμφανίσεις του Κορνήλιου τελευταία.

    Για τον Μπουκάν, είναι πια καθεστώς: hit and run τις μικρές ώρες.

  91. Μισιρλού... said

    Χεχεεε! Eσείς έχετε μπλέξει -σε κουβεντολόι- με τη λούτσα και την …..μΠάρα, κι εγώ έχω σκάσει γιατί δεν κατόρθωσα να βρω τις φωτο, με τους στρατιώτες μπρος στα «σπίτια» της Μπάρας … (και τις έχω γμτ#$@!#)
    Τεσπα. Θα ψάξω κι αύριο.

    ***

    Φωτογράφησα όμως, πρόχειρα, μερικές (9 φωτο / στον ίδιο φάκελο) από το άλμπουμ «Θεσσαλονίκη, Οι πρώτες έγχρωμες φωτογραφίες 1913-1918″.
    Όλες είναι τoυ Leon Buzy στα 1918, και αφορούν στη δυτική πλευρά τού τοίχους.
    Όπως φαίνεται ολοκάθαρα και στις φωτογραφίες, την εκτός τοιχών δυτική Θεσσαλονίκη τη διασχίζει μια τάφρος. Στο χάρτη της Στρατιάς της Ανατολής (1916) διακρίνονται οι κοίτες και η διαδρομή τού Δενδροπόταμου*. Ανατολικά απ’ την πρώτη κοιλάδα ξεκινάει η Μπάρα.
    Παντού περιγράφεται σαν ελώδης, βουρκώδης, λασπώδης περιοχή και γενικώς με λιβάδια. Στην περιοχή είχαν -από πολύ παλιά- μεγάλο οικισμό και οι Ρομά (τσιγγάνοι). Εκεί -έξω από την πόλη- ήταν πάντα και τα χάνια και τα «σπίτια».
    *[πότε στέρεψε-αποξηράνθηκε-μπαζώθηκε αυτός; Κανας Σαλονικιός; -για να μην ψάχνω…]

    ***

    Σίγουρα: Κάποιο λάκκο έχει η …bara !!!
    Στα ιταλικά, bara λένε και το φέρετρο, την κάσα, την κασετίνα… μέχρι και το κοφίνι.
    Όλα δλδ κι εδώ έχουν μέσα τους κάτι από κοίλωμα και γούβα!
    😛
    [μπάρα = λακκούβα γεμάτη με νερά – Προέλευση : από το σλαβ. bara, Πηγή : ΑΠΘ.]

    ‘Ετσι λοιπόν, όλοι μας και όλα συγκλίνουν στο: γουβωτό, με λασπουριά, υγρασία και βουρκίλα.

  92. Ηλεφούφουτος said

    σχ. 87, δύσκολο μπορεί να μην είναι αλλά μόνο στην Κοινή ΝΕ φαίνεται να έγινε η σημασιολογική μεταβολή. Θα μου πεις μπορεί Αρβανίτικα και Ελληνικά να πήραν τη λέξη εκ του παραλλήλου απ τα Σλαβ. με την προσαρμογή στην προφορά και ύστερα τα Ελληνικά να της άλλαξαν και σημασία. Τέλος πάντων, ίσως το πρόβλημα είναι ότι θέλουμε να τα παριστάνουμε όλα γραμμικά, ενώ στα Βαλκάνια το πάρε-δώσε δεν έχει τόσο απλές μορφές.

    Γρηγόρη, ως προς το «βαλκανισμό» λάβε πάντως υπόψη σου ότι η ετυμολογία της λέξης δίνει ομόρριζα με την ίδια πάνω κάτω σημασία σε όλο το βαλτοσλαβικό γλωσσικό χώρο. Η παραπομπή του σχ. 67 δίνει αρχική πρωτοσλαβ. ρίζα *lougi̯ā και το ετυμολογικό λεξικό του Τσόρνιχ το ανάγει σε απώτερη Ινδ-Ευρ ρίζα *leug- «σκοτεινός, στιλπνός μαύρος» την οποία παραδόξως οι ετυμολόγοι δεν φαίνεται να συνδέουν με τη ρίζα του λευγαλέου και του λυγρού.

  93. sarant said

    Και πέθανε και νέος ο καημένος ο Γρανίτσας. Εγώ τον διάβαζα μικρός.

    Δύτη, όσο μπαίνει το καλοκαίρι τόσο θα αβγατίζουν οι απουσίες, έτσι πάει.

  94. Μα, πάει ακόμα διακοπές ο κόσμος; Εδώ εγώ δεν έχω λεφτά να πάω να πάρω κάτι κορνίζες που είχα δώσει προ κρίσης… Και ο μήνας μόλις άρχισε. 😦

  95. Πες τα βρε δύτη…

    Λοιπόν,αφού μεζεδάκια για μπάρες τσιμπάτε όλοι, ας βάλω εδώ για την Ιμμόρ, αλλά όχι μόνο, τούτο δω να:
    http://codefisher.org/format_toolbar/

    (και να επισημάνω ότι μια μπάρα δεν είναι απαραίτητο να είναι μόνιμα εμφανής. Δεξί κλικ σε οποιαδήποτε σας δείχνει λίστα και τσεκάρετε αυτές που θέλετε…)

  96. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #92 Δεν αντιλέγω…Είναι μυστήριες οι ετυμολογήσεις, γενικά. Πάντως, την συσχέτιση με τα αρχαία ελληνικά κάνει και ο Skok στο ετυμολογικό του της Σερβοκροατικής (τ. 2, 333), και συγκεκριμένα με το «λυγαῖος», αλλά φοβήθηκα να το γράψω μη με πάρουν απ’ τη μύτη ο Κορνήλιος κι ο Στράβων 🙂

    [Λές το Στράβων να βγαίνει από το zdravo>ztravo>stravo+ελλ. κατάληξη -ων=Στράβων? Τελικά οι αρχαίοι ήταν σλάβοι? Θού Κύριε…]

  97. Ηλεφούφουτος said

    Γρηγόρη, το «λυγαίος» δίνουν ως ομόρριζο και τα άλλα λεξικά. Απορία δικιά μου είναι γιατί δεν συνδέονται με τη ρίζα που δίνει στα Ελληνικά το λυγρός και λευγαλέος (βλέπω π.χ. ότι ο Chantrain τα λημματολογεί χωριστά από το λυγαίος), αφού η έννοια του πένθους δεν είναι δα τόσο μακριά.
    Για το άλλο που λες, μακάρι μερικοί «στραβοί» να ήσαν και υγιείς (στο μυαλό τουλάχιστον).

    Στάζυμπε, το κατέβασα αλλά όταν πήγα να το ανοίξω μου λέει ότι τα Windows δεν αναγνωρίζουν το File Type του.

  98. Ηλέφ, είναι extension -επέκταση- για Firefox. Για αμετανόητους χρήστες άλλων browser είναι άχρηστο.

  99. Όσο κυλιέται ο γάιδαρος
    Άλλη μια εμπειρική μονάδα μέτρησης, λέγεται γουμαρουγκυλτσιά, από το γομάρι κλπ. Φράση: μια γουμαρουγκυλτσιά χωράφι, τόπος, αυλή, οικόπεδο κ.τ.ο. Και ως μονάδα μέτρηση: ένα γομάρι=φόρτωμα ξύλα κλπ
    Μαρία(84)
    Γκόλιαβος λέγεται αλλιώς ο γυμνός, γκόλιαβο λέγεται επίσης η κορυφή ενός λόφου με αραιή βλάστηση, το τσ(ου)κάρι, από το τσούκα=βουνό. Στη Δυτ, Μακεδονία αυτά, στα Καμβούνια.
    Ερανιστής

  100. Ηλεφούφουτος said

    Στάζυμπε, από Φάιρφοξ γράφω τώρα. Το τράβηξα πάνω στην μπάρα του Φάιρφοξ αλλά όταν κλικάρω πάνω του μου αλλάζει σάιτ.

  101. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #97 Να πω την αλήθεια από αρχαία ετυμολογία δε σκαμπάζω και πολλά και δεν θα ήθελα να αυτοσχεδιάσω…

  102. Σε firefox, πάτα ξανά πάνω στο λινκ* downloading, θα πρέπει να σε ρωτήσει αν εμπιστεύεσαι το site, θα πεις ναι, και θα γίνει η εγκατάσταση. Θα σου ζητήσει να ξαναξεκινήσεις τον firefox. Θα έχεις πλέον μια καινούργια μπάρα. Για το wordpress/blogger στην άκρη δεξιά θες HTML -και δουλεύουν μόνο συγκεκριμένες μορφοποιήσεις: bold, italic, underline, link, blockquote, code, del, strikethrough… Για φόρα, θες συνήθως BBCode. Κι αν γράφεις σε wiki, αντίστοιχα η τελευταία επιλογή.

    Εναλλακτικά, αν έχεις κατεβάσει το format-toolbar-0.1.4.12.xpi, σύρτο με το ποντίκι σου μέσα στον firefox. Θα ξεκινήσει η ίδια διαδικασία: εμπιστεύεσαι; ναι… κλπ.

  103. Άσχετο (πάλι), αλλά μεζεδάκι: τίτλος καραβίδα. (καραβίδα, για τους καινούριους)

  104. Με ποια έννοια; ότι μπορεί να τον πάρει κάποιος κυριολεκτικά; Δεν θα τον κατέτασσα στις καραβίδες. Ατυχής, ναι.

  105. Εμ, εντάξει, ίσως υπερβάλλω. Αλλά ούτε άγνωστος Γκοντάρ είναι, ούτε επιχειρεί ο άνθρωπος, ούτε (τέλος) νομίζω ότι αυτές οι ταινίες ανταγωνίζονται το μουντιάλ.

  106. Α, και στο ρεπορτάζ διαβάζω: «Από τις λιγότερο προβεβλημένες τα τελευταία χρόνια ταινίες του Ζαν Λυκ Γκοντάρ…». Αν δεν κάνω λάθος, όμως, τα «2-3 πράγματα…» είχαν ξαναβγεί στα σινεμά δυο-τρία χρόνια τώρα, το δε «Αρσενικό θηλυκό» έχει προβληθεί (εντάξει, απ’ τη Βουλή) και μοιραστεί από εφημερίδες τουλάχιστον μία φορά πέρσι ή πρόπερσι.

  107. Ηλεφούφουτος said

    Ούτε θα τον πεις Ελβετό (βλ. λεζάντα της φωτογραφίας). Αλλά και μένα ο τίτλος δεν μου φαίνεται ακριβώς καραβίδα. Απλώς τίτλος άρθρου που γράφτηκε από κάποιον μη ειδικό που αντέγραφε.

  108. Εντάξει, πάω πάσο, μια ιδέα είχα.
    Αλλά για τον Ελβετό, θα συμφωνήσει ο Νικολά αν θυμάμαι καλά.

  109. #107 Εκτός αν είσαι ο Νικολά… 😛

  110. πιάσε κόκκινο, δύτη

  111. ε ναι… (ωραία δεν είναι έτσι μεταξύ μας; νυστάζω αλλά δεν θα πάω για ύπνο, το μπαράκι λέει απόψε)

  112. Ηλεφούφουτος said

    Μόνο που εγώ σιγά σιγά πρέπει να πάω για ύπνο. Περίμενα την ερώτηση αν εμπιστεύομαι το site αλλά τίποτα.
    Άντε, πάω γιατί έπεσε και υγρασία (άσχετο θα μου πεις, αλλά άμα έχει υγρασια και δεν έχω κοιμηθεί αρκετά με πιάνουν πονοκέφαλοι).

  113. Αχ… Τέλος πάντων, καλύτερα, να κοιμηθώ κι εγώ νωρίς. Λακανός, ΗΦ! (καλή η συντομογραφία;)

  114. sarant said

    Άντε, λακανός!

  115. elvizcaino said

    Μπαίνω στον πειρασμό να σημειώσω εδώ την ρουμανική λέξη străbun («πρόγονος») που μάλλον όμως είναι σύνθετη από κάποια εξέλιξη του λατινικού extra. Νίκο Σ., μήπως έχεις κάποια γνώμη για την ετυμολογία της Μανιάτικης λέξης «σύγκλινο»;

  116. chris-vom said

    115 http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?p=958

  117. sarant said

    Chris ευχαριστώ, με πρόλαβες!

  118. marulaki said

    66 στην Κρήτη για ο,τιδήποτε χωράει στη χούφτα υπάρχει η λέξη χαχαλιές. Το πρωτοάκουσα στην έκφραση «Να σου δώσω μία να δεις τα δόντια σου χαχαλιές»!! (να τα φτύσεις και να γεμίσουν τις χούφτες σου δηλαδή) Εύγλωττο, ε; 😉

  119. Immortalité said

    @ 95 Στάζυ είσαι [i][b]αξιολάτρευτος[/b][/i]! Δουλεύει τέλεια! 🙂

    @ 94 Δύτη λεφτά μπορεί να μην υπάρχουν αλλά, αν την βγάλω καθαρή μέχρι το καλοκαίρι, έχω μια σκηνή και θα την πάρω να πάω σε κάνα δέντρο αποκάτω. Και μπορεί και να μείνω εκεί να τρώω πεταλίδες…

  120. Immortalité said

    Εμ δε δουλεύει! γιατί δεν βάζει και βάζει []???

  121. Immortalité said

    Γιατί μου έφαγε τις γωνίτσες;

  122. π2 said

    Γιατί χρειάζονται γωνιώδεις αγκύλες ().

  123. π2 said

  124. <

  125. Αυτές. Πολύ επικίνδυνες άμα μπερδευτείς. Θα συμφωνήσει και ο π2 φαντάζομαι. 🙂

  126. π2 said

    😀

  127. Immortalité said

    elvizcaino τί θα πει «σύγκλινο»; γιατί κάτι μου λέει ότι δεν είναι μανιάτικη λέξη…

  128. #121 Δες #102:
    Για το wordpress/blogger στην άκρη δεξιά θες HTML…

  129. Ένα μεζεδάκι (θαλασσινό θέλει και ουζάκι) που ψάρεψα σήμερα στην Ελευθεροτυπία εδώ http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=171026 :
    «Το μήκους 43 μέτρων σκάφος υπέστη σοβαρές ζημιές το 1996, όταν διεμβολίστηκε κατά λάθος από μια φορτηγίδα στο λιμάνι της Σιγκαπούρης και παρέμεινε βυθισμένο επί τρεις εβδομάδες, πριν ανασυρθεί και ρυμουλκηθεί πίσω στη Γαλλία»

    Προφανώς το εμβολίστικε φαινόταν φτωχό και ο συντάκτης έβαλε και μια πρόθεση να το κάνει πιο πλούσιο. Ανάλογα διαβάζουμε «το πλοίο προσάραξε στο λιμάνι του Πειραιά» μόνο που προσάραξε σημάινει έπεσε έξω έκατσε στα αβαθή το σωστό αίνι το φτωχό άραξε ή αν θέλει ο συν΄τκτης να κοινωνήσει τα νάματα της τρισχιλιετούθς μπορέι να γράψει ελιμενίστηκε, παράβαλε, κ.λπ.

  130. Immortalité said

    128 Εντάξει το άλλαξα… και δουλεύει 🙂

  131. Μισιρλού... said

    Στάζυ,
    ξέχασα απ’ τον ενθουσιασμό μου να σ’ ευχαριστήσω για το σπέσιαλ μπαρομεζεδάκι σου!
    Το έχω «ξεσκίσει» όπως βλέπεις…

    ΕΡΩΤΗΣΗ:
    Με τον κώδικα Embed video δεν πετυχαίνει πάντα! Τι πρέπει να προσέχω;

    ***

    Νίκο,
    τώρα την καλοκαιριά -επειδή έχουμε και χωριά, κι έτσι μπορούμε και κάνουμε χρήση τής λέξης «διακοπές»- μη μας ταράξεις με πάμπολλα μεζεδάκια!
    Να προφταίνουμε να διαβάζουμε και να λέμε και καμια καλημέρα, εμείς οι τυχεροί με διακοπές διαρκείας!
    [Άντε !!! 14 μέρες μείνανε ακόμα… Τελειώνει η τσατσάρα*]

    * χρώμα = ταρταρουγέ !

  132. Μισιρλού... said

    (Αααα… τα χρώματα δεν βγαίνουν Στάζυ!)

  133. #132 Στο #102 αναφέρω τι επιτρέπει το wordpress στα σχόλια…

  134. Μισιρλού... said

    Μερσί Στάζυ, για την άμεση απάντηση !
    Για να πω την αλήθεια, μόνο το μεζεδάκι άρπαξα λαίμαργα, δεν διάβασα το…προσπέκτους στο @102 !
    😆

    [Πάντως, το underline δε δουλεύει, αλλά ας το αφήσουμε από διευκρινήσεις… δεν είναι δα και απαραίτητο!]

  135. πλήρες προσπέκτους

  136. <b>έντονη γραφή</b>
    <strong>κι άλλη έντονη γραφή</strong>
    <i>πλάγια γράμματα</i>
    <em>κι άλλα πλάγια γράμματα</em>
    <blockquote>τάδε έφη η Έφη...</blockquote>
    <cite>τάδε έφη η Έφη...</cite>
    <q>τάδε έφη η Έφη... Αλλά άστο καλύτερα· δεν είναι για Internet Explorer το q</q>
    <del>διαγραμμένο κείμενο</del>
    <strike>διαγραμμένο κείμενο</strike>
    <pre>κείμενο που θα διατηρήσει τα πολλαπλά συνεχόμενα  κ  ε  ν  ά, και τις πολλαπλές
    	
    	
    συνεχόμενες
    
    
    αλλαγές γραμμών, αντίθετα με τον κανόνα της αναγωγής τους σε ένα ή μία</pre>
    
    <code>κώδικας για γκικς, όχι όμως και html</code>
    <a href="http://www.example.com">δεσμός</a>
    <abbr>συντομογραφία, δηλαδή ακρωνύμιο</abbr>
    <acronym>ακρωνύμιο, δηλαδή συντομογραφία</acronym>
    
    Οι τρεις τελευταίες ετικέτες παίρνουν και το γνώρισμα title="μια τιμή". Έτσι:
    <a href="http://www.example.com" title="μην το πατάς σαν κάτι κοινό!">δεσμός</a>
    θα βγάλει μια «φούσκα» όταν το ποντίκι περάσει πάνω από το δεσμό, που θα λέει αυτό
    που περιέχει το title. Μικρή η χρησιμότητα, λοιπόν... 
    
    Όμως, αντίθετα, τα <abbr>συντομογραφία</abbr> και <acronym>ακρωνύμιο</acronym>
    είναι άχρηστα χωρίς title, αφού αυτά έχουν την ουσία:
    <abbr title="συντομογραφία, δηλαδή ακρωνύμιο">ΣΔΑ</abbr>
    <acronym title="ακρωνύμιο, δηλαδή συντομογραφία">ΑΔΣ</acronym>
    
    Τέλος, υπάρχουν και τα cite="ποιος τόπε;" και datetime="πότε διαγράφηκε;" μαντεύετε για
    ποιες ετικέτες, αλλά σε αχρηστία.
    

    έντονη γραφή
    κι άλλη έντονη γραφή
    πλάγια γράμματα
    κι άλλα πλάγια γράμματα

    τάδε έφη η Έφη…

    τάδε έφη η Έφη…
    τάδε έφη η Έφη… Αλλά άστο καλύτερα· δεν είναι για Internet Explorer το q
    διαγραμμένο κείμενο
    διαγραμμένο κείμενο

    κείμενο που θα διατηρήσει τα πολλαπλά συνεχόμενα  κ  ε  ν  ά, και τις πολλαπλές
    	
    	
    συνεχόμενες
    
    
    αλλαγές γραμμών, αντίθετα με τον κανόνα της αναγωγής τους σε ένα ή μία

    κώδικας για γκικς, όχι όμως και html
    δεσμός
    συντομογραφία, δηλαδή ακρωνύμιο
    ακρωνύμιο, δηλαδή συντομογραφία

    Οι τρεις τελευταίες ετικέτες παίρνουν και το γνώρισμα title=»μια τιμή». Έτσι:
    δεσμός με φούσκα

    ΣΔΑ
    ΑΔΣ

    Αυτά…

  137. Α,να θυμηθώ αύριο να το τυπώσω αυτό…

  138. Μάλλον καλύτερα είναι να το βάλεις στους σελιδοδείκτες σου· στις φαβορίτες σου, καλύτερα, ως αμετανόητος που είσαι…

  139. raf said

    Παγάδα… από τις πιο ωραίες άγνωστες λέξεις που άκουσα τελευταία! Κρίμα που εξαφανίζεται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: