Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Φούφουτος χωρίς φον

Posted by sarant στο 26 Ιουλίου, 2010


Του Χατζόπουλου από τα Νέα (27.7.2010)

Τηλεόραση δεν πολυβλέπω εδώ στις διακοπές, αλλά την ατάκα του Θ. Πάγκαλου για τους φον Φούφουτους την πήρα είδηση. Και καθώς το ιστολόγιό μας έχει κατεξοχήν γλωσσικά και λεξικογραφικά ενδιαφέροντα δεν θα μπορούσα να αφήσω το θεμα να περάσει ασχολίαστο. (Προσθήκη: συνειδητοποιώ ότι δεν ανέφερα την ατάκα! Λοιπόν, στο υπουργικό συμβούλιο ο Θ. Πάγκαλος είπε ότι «δεν μπορεί να μας διατάζει ο κάθε φον Φούφουτος» ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων).

Την ατάκα, πρέπει να το ομολογήσω, την βρίσκω ευφυέστατη, για την παρήχηση του φι και τον συνδυασμό του αριστοκρατικού φον με το ευτελές Φούφουτος. Θα την έβρισκα βέβαια πιο ταιριαστή στο Δελφινάριο παρά στο υπουργικό συμβούλιο, αλλά στην εποχή μας πρέπει να είναι κανείς πολυτάλαντος αν θέλει να προκόψει.

Δεν θα πολιτικολογήσω όμως, αλλά θα επιχειρήσω να ανιχνεύσω την ιστορία της λέξης «φούφουτος» -έργο δύσκολο για λέξη λαϊκή και μειωμένου κύρους, πολύ περισσότερο που είναι καλοκαίρι, αλλά θα κάνω ό,τι μπορώ.

Για τη σημασία της λέξης, τα λέει μισή χαρά το slang.gr:

Ο Φούφουτος είναι η εμφατικά προσωποποιημένη μορφή ενός ανύπαρκτου ή άγνωστου χαρακτήρα. Ο τάδε, ο δείνα, ο άγνωστος, ο οποιοσδήποτε, ο δενξερωγώ… Συνήθως ειρωνικά ή περιπαιχτικά.

Τα παραδείγματα φράσεων που δίνει το slang.gr είναι πολύ εύστοχα για αυτή τη χρήση.

– Και ποιος λες να τα έχει τώρα με την Τιτίκα;
– Ο Φούφουτος… Πού θες να ξέρω;

– Τοκ τοκ
– Ποιος είναι παρακαλώ;
– Ο Φούφουτος… Τι ποιος είναι ρε μαλάκα; Έφερα τα σουβλάκια…

– Αλήθεια σου λέω, δεν της το είπα εγώ!
– Ποιος τότε; Ο Φούφουτος;

Γιατί όμως είπα ότι το slang.gr τα λέει μισή χαρά; Διότι η άλλη μισή στην Κίνα… εννοώ ότι κατά την ταπεινή μου γνώμη, το slang.gr έχει μόνο μία, την αρχική χρήση της λέξης «φούφουτος». Διότι «φούφουτος», εκτός από «ο τάδε, ο άγνωστος, ο δεν ξέρω ποιος», σημαίνει επίσης «ο ανάξιος λόγου, ο ακατάλληλος» -ιδίως όταν είναι στον πληθυντικό, π.χ.: τα κανάλια προβάλλουν διάφορους Φούφουτους και όχι τους πνευματικούς ανθρώπους. Θα δείτε πιο κάτω κι άλλα παραδείγματα με αυτή τη σημασία. Βέβαια, μπορείτε να μου αντιτάξετε ότι πρόκειται για δυο πολύ συγγενικές μεταξύ τους σημασίες, και ότι η μία οδηγεί στην άλλη, διότι ο τάδε και ο δείνα, που είναι άγνωστος, βάσει των πιθανοτήτων θα είναι και ανάξιος λόγου. Όταν η Λιάνα Κανέλλη, με το γνωστό τακτ που τη διακρίνει, αποκάλεσε στις περασμένες δημοτικές εκλογές τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ «συνεργασία του Συνασπισμού με Φούφουτους» ασφαλώς δεν εννοούσε μόνο «με τυχαίους» αλλά και «με άγνωστους, που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους», ίσως και με «ανάξιους λόγου». Η διαχωριστική γραμμή δεν είναι ολοκάθαρη.

Πάμε παρακάτω, στην προέλευση της λέξης. Το γυμνασιακό ανέκδοτο θα το ξέρετε όλοι, αλλά πρέπει να το γράψω μήπως μας διαβάζει κανείς από άλλον πλανήτη. Επειδή όμως είναι σόκιν το διαβάζετε με δική σας ευθύνη. Έχω κάμποσες δεκαετίες να το ακούσω, οπότε το μεταφέρω μέσες-άκρες, πάντως ο Γιαννάκης πήγε σπίτι του κλαμένος. Τον ρώτησε ο μπαμπάς του γιατί, και του είπε ότι ο συμμαθητής του ο Γιωργάκης τον ρούμπωσε στο προαύλιο.

— Τι σου είπε παιδί μου;
— Μου είπε ‘Ξέρεις τον Φούφουτο;’ ‘Ποιον Φούφουτο;’, ρωτάω εγώ. ‘Τον πούτσο μου τον ξεσκούφωτο’, απάντησε τότε ο Γιωργάκης.
— Αύριο θα τον ρωτήσεις: ‘Ξέρεις την Ελένη;’ κι όταν σε ρωτήσει ‘Ποιαν Ελένη;’ θα του πεις κι εσύ ‘την πούτσα μου την καυλωμένη’ και θα τον ταπώσεις!

Μόνο που την άλλη μέρα γύρισε πάλι κλαμένος ο Γιαννάκης στο σπίτι.
— Δεν του είπες για την Ελένη; λέει με αγωνία ο πατέρας.
— Του είπα, αλλά με ρώτησε: «Ποιαν Ελένη εννοείς; Την αδελφή του Φούφουτου;»

Κρύο το ανέκδοτο, έως πολικό, αλλά δεν μπορούσα να το παραλείψω. Και το ερώτημα είναι αν η κότα προηγήθηκε ή το αυγό, αν δηλαδή προϋπήρξε το ανέκδοτο και από εκεί γεννήθηκε η λέξη ή αν η λέξη γέννησε το ανέκδοτο. Στην αρχή πίστευα ότι προηγήθηκε το ανέκδοτο, αλλά τώρα όλο και περισσότερο κλίνω να πιστέψω ότι προηγήθηκε η λέξη «Φούφουτος», με τη σημασία «ο τάδε, ο καθένας, ο άγνωστος». Αλλά δεν έχω πειστική ή οριστική απάντηση στο ερώτημα.

Πάντως, το γεγονός είναι ότι επώνυμο «Φούφουτος» δεν υπάρχει τουλάχιστον αυτή τη στιγμή στον τηλεφωνικό κατάλογο Αθηνών και Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με τον ιστότοπο του ΟΤΕ. Όποιος έχει πρόσβαση σε άλλους καταλόγους, ας μας πει αν βρήκε κάποιον κ. Φούφουτο ή καμιά κ. Φούφουτου. Βρήκα σε παλιές εφημερίδες κάποιον κ. Φούφουτα στο Αιτωλικό και μια κυρία Φουφούτη, διευθύντρια του νοσοκομείου Βόλου, πριν από δεκαετίες.

Και βέβαια, δεν είναι μόνο το Φούφουτος που χρησιμοποιείται για να δηλώσουμε ένα τυχαίο ή άγνωστο όνομα· υπάρχει απλά ο κ. Τάδε, αλλά και ο κ. Τρεχαγυρευόπουλος. Η γυναίκα μου συχνά λέει «ο Φου Μαν Τσου» σε τέτοιες περιπτώσεις, που ίσως είναι ευπρεπισμός του Φούφουτου. Πάντως, ο Τρεχαγυρευόπουλος έχει σαφώς πιο ουδέτερη χροιά, κάπως σαν τον John Doe των Αμερικάνων, ενώ ο Φούφουτος, είπαμε, λέγεται περιπαιχτικά ή ειρωνικά.

Η λέξη είναι κατά πάσα πιθανότητα φτιαχτή και δεν θα με παραξένευε αν έχει γεννηθεί σε θεατρικούς κύκλους. Αυτό όμως είναι σκέτη εικασία. Όπως θα περιμένατε, η λέξη «φούφουτος» δεν υπάρχει στα λεξικά –δεν είναι από τις λέξεις που λεξικογραφούνται, ίσως κακώς. Στα σώματα κειμένων υπάρχει, αλλά και πάλι είναι λέξη του προφορικού λόγου, οπότε η πρώτη της εμφάνιση σε γραπτό κείμενο δεν σημαίνει απαραιτήτως κάτι για τη χρονολόγησή της.

Παρ’ όλ’ αυτά, έψαξα τα σώματα κειμένων και βρήκα κάποια ενδιαφέροντα πράγματα. Η πρώτη της εμφάνιση, στο σώμα της εφημερίδας Νέα, είναι σε κείμενο του Κ. Σταματίου, για τον οποίο είχαμε μιλήσει πρόσφατα με αφορμή το «Γαργάλατα», που με ενδιαφέρει ιδιαίτερα, μια και αναφέρεται στη γειτονιά μου, το Παλιό Φάληρο.

Λοιπόν, σε κείμενο του Σεπτεμβρίου 1976, ο Κ. Σταματίου (ως Ωτοβλεψίας) στηλιτεύει ένα σχέδιο του δημοτικού συμβουλίου Π. Φαλήρου για μετονομασία των οδών, οι οποίες στο κεντρικό Φάληρο φέρουν τα ονόματα αρχαίων θεοτήτων, ιδίως της θάλασσας, ώστε να τιμηθούν πρώην δήμαρχοι της πόλης. «Το φαντάζεστε», ρωτάει ρητορικά ο Στ., «να μένετε σήμερα στην οδό Ναϊάδων και αύριο να ξυπνήσετε στην οδό… Φούφουτου ή Τζιτζιμπρακατσουλόπουλου;» Αν υπήρξε τέτοιο σχέδιο δεν εφαρμόστηκε ποτέ, αυτό είναι βέβαιο· παρεμπιπτόντως,  μένω στη μοναδική οδό του Π. Φαλήρου που όντως είχε όνομα από την ελληνική μυθολογία και μετονομάστηκε, αλλά πολύ πριν το 1976, όμως θα αντισταθώ στον πειρασμό και δεν θα πω τίποτε’ αυτή είναι πάντως η πρώτη καταγραμμένη εμφάνιση της λέξης στα Νέα. Λίγο αργότερα, πάλι ο Σταματίου, με αφορμή κάποιο στραβοπάτημα των ταχυδρομείων, διερωτάται τι θα γινόταν αν το γράμμα απευθυνόταν στον ανώνυμο Έλληνα, τον κ. Φούφουτο. Σε ρεπορτάζ του 1980, πάλι ο Σταματίου, βρίσκεται μαζί με καλλιτέχνες στη Γιουγκοσλαβία και έχουν κάποιο πρόβλημα. «Δεν είμαστε ο Φούφουτος», σκέφτονται, και αποφασίζουν να αποταθούν στην πρεσβεία. Σε βιβλιοκριτική του 1981, ο Κ. Σταματίου ειρωνεύεται τα βιβλία που τυπώνονται έχοντας στο οπισθόφυλλο τις συνήθως ευγενικές αοριστίες του Ι.Μ.Φούφουτου και του Κ.Π.Ασχετόπουλου, ενώ σε άρθρο για τον Σικελιανό, τον ίδιο χρόνο, καταφέρνει να μπλέξει το άλλο του δημιούργημα, αφού γράφει ότι εκλέγονται το καλοκαίρι του 45 στην Ακαδημία διάφοροι Φούφουτοι και Γαργάλατα και όχι αυτός [ο Σικελιανός].

Μέχρι τώρα, όλα τα ευρήματα είναι βγαλμένα από την πένα του Κ. Σταματίου –εννοώ ότι δεν υπάρχουν άλλα που να τα παρέλειψα· στα πρώτα χρόνια ο Σταματίου είναι ο μοναδικός που χρησιμοποιεί σε κείμενά του τη λέξη Φούφουτος. Αργότερα, εμφανίζονται κι άλλοι, τόσο στα Νέα όσο και αλλού, π.χ. το 1983 στον Ριζοσπάστη ο Δ. Δανίκας κατηγορεί «κάποιους Φούφουτους», ενώ την ίδια χρονιά στον διαγωνισμό για το κρατικό βραβείο θεάτρου υποβάλλεται έργο (και κερδίζει βραβείο) από συγγραφέα με το ψευδώνυμο «Δημητράκης Φούφουτος». Και την ίδια επίσης χρονιά, στα Νέα, ο Σταματίου πάλι, αναρωτιέται ενοχλημένος πού τους ξετρυπώνουν τόσους Φούφουτους; εννοώντας ατάλαντους τραγουδιστές.

Θα αντισταθώ στον πειρασμό να αποδώσω στον Σταματίου την πατρότητα της λέξης, πάντως στην εκλαΐκευσή της ή στην απενοχοποίησή της ασφαλώς στάθηκε πρωτοπόρος. Ενδεικτικά, στο σώμα των Νέων έχουμε 43 ανευρέσεις της λ. Φούφουτος, τις περισσότερες διά χειρός Κ. Σταματίου. Στο Βήμα, που θεωρείται σοβαρότερο έντυπο και όπου ο Σταματίου δεν έγραφε, έχουμε μόλις 4 ανευρέσεις, όλες μετά τη δεκαετία του 1990. Αλλά και στην Αθλητική Ηχώ, όπου έχουμε 34 ανευρέσεις, όλες είναι μεταγενέστερες του 1997.

Να πω εδωπέρα ότι ο Σταματίου ήταν θεατράνθρωπος, οπότε ταιριάζει με την υπόθεση που έκανα πιο πάνω, πως η λέξη γεννήθηκε σε θεατρικούς κύκλους, αλλά εγώ πρώτος ομολογώ ότι πρόκειται, απλώς, για μια παράτολμη εικασία. Εκτός αυτού, η γέννηση της λέξης ασφαλώς θα έγινε πολλά χρόνια πριν από το 1976. Όποιος ξέρει κάτι και δεν βαριέται, ας το εισφέρει.

Κλείνω με μιαν αστεία λεπτομέρεια. Είπα πιο πάνω ότι επώνυμο «Φούφουτος» δεν βρήκα στους τηλεφωνικούς καταλόγους -όμως κάτι έχω βρει σε μια παλιά εφημερίδα. Συγκεκριμένα, τον Δεκέμβριο του 1977 είχε γίνει στη Λεωφόρο ένας φιλικός αγώνας ανάμεσα στην εθνική Σαουδικής Αραβίας και σε μια ομάδα νέων και ερασιτεχνών του Παναθηναϊκού, η οποία και νίκησε με 3-2. Στη σύνθεσή της περιλάμβανε και κάποιον Φούφουτο. Να ήταν άραγε κανονικό επώνυμο ή εκείνος που έγραψε το χαρτάκι με τη σύνθεση και το έδωσε στην εφημερίδα να έβαλε το όνομα Φούφουτος για κάποιον ερασιτέχνη που δεν θυμόταν το όνομά του;

Υστερόγραφο: Εκτός από τον Φούφουτο, υπάρχει και ο πολύ αγαπητός μας Ηλεφούφουτος, στον οποίο και αφιερώνω το κομμάτι αυτό, θεωρώντας πιθανό ότι θα το διαβάσει μια και έχει διακόψει τις διακοπές του. Παρεμπιπτόντως, μεταφράζοντας το Ηλεφούφουτος στα αγγλικά, ο Νίκος Νικολάου το απέδωσε e-Whatsit.

Advertisements

66 Σχόλια to “Φούφουτος χωρίς φον”

  1. chris-vom said

    Δεν σχετίζεται απόλυτα με τον Φούφουτο, αλλά να το βάλω εδώ γιατί θα σκάσω: Στα τούρκικα (στην αργκό) υπάρχει η εκπληκτική φρ. aftos piyos που σημαίνει χονδρικά 1. ‘άχρηστος, άσχετος’ και 2. ‘ο πώς τον λένε’. Η ετυμολογία του τουρκ. είναι πασιφανής -σε αντίθεση με αυτό το στραβόξυλο, τον Φούφουτο! 😀

  2. Giannis said

    Ααα, κυρία Σαραντάκου, άλλο ο άγνωστος Φούφουτος, και άλλο ο Δόκτωρ Φου Μαν Τσου, γνωστός και μη εξαιρετέος!

  3. sarant said

    1: Μπράβο. Όμως, το aftos piyos, και κυρίως το σκέτο aftos σημαίνει επίσης τον αγαπητικό («ο τέτοιος» που θα λέγαμε ίσως). Όπως και marika σημαίνει, στα τούρκικα της Πόλης, την αγαπητικιά.

  4. ΣοφίαΟικ said

    Σχετικά με τη χρονολογία της λέξης, θα έλεγα ότι είναι πρόσφατη γιατί:
    α. την έχω ακούσει κυρίως από νεότερους- στο σχολείο, π.χ. και πιο πολύ στο πανεπιστήμιο, και στο σχολείο σοτ γυμνάσιο και μετά κυριώς, Αν και πιο πολύ λέγανε ο Παπιός (ως απάντηση στην ερώτηση ποιός; )
    β. οι παπουδες μου δεν την χρησιμοποιούσαν ποτέ, όμως είχαν άλλα συνώνυμα για την ίδια έννοια.

  5. Μπουκανιέρος said

    Είχα δει για πρώτη φορά την άγνωστη λέξη σε βιβλίο (προ 1976 ή λίγο μετά;), όπου η ερωτοαπόκριση με τον ξεσκούφωτο αναφερόταν σαν παραδοσιακό καλαμπούρι. (Νομίζω, με επιφυλάξεις, ότι το βιβλίο ήταν του Πετρόπουλου και μιλούσε για καταστάσεις φυλακής.)

  6. melen said

    Φουλάνο είναι ο ισπανόφωνος φούφουτος,
    και έχει για πατέρα του τον άραβα φουλάν.
    Προφανώς ετυμολογικά δεν σχετίζονται με τον δικό μας φούφουτο.
    (Είναι το κοινό φου που μου τους έφερε στο μυαλό)
    Εννοιολογικά πάντως ο φουλάνο φέρει και τις δύο σημασίες: του άγνωστου-ανύπαρκτου και του ανάξιου λόγου-ασήμαντου.
    Άμα πατήσετε πάνω σ΄αυτόν εδώ τον fulano: http://es.wikipedia.org/wiki/Fulano_%28alias%29
    θα βρείτε μία λίστα με τους φούφουτους ανά τον κόσμο (αναφορικά όμως με την πρώτη σημασία της λέξης)

  7. Immortalité said

    @ 6 Φοβερή λίστα!

    Και μια και λέμε για ανύπαρκτους (ομολογώ ότι τον Φούφουτο μόνο με αυτή την έννοια τον ήξερα και τον χρησιμοποιώ) να αναφέρω και έναν άλλο ανύπαρκτο που όμως φορτώνεται τις διαολιές που κανείς δεν αναλαμβάνει. Σπίτι μας το γλυκό που έλειπε από το βάζο, τις τρούφες από το ψυγείο, το ίσιωμα της τούρτας (ξέρετε αυτό το «θα κόψω ένα κομματάκι να ισιώσει» και τρως τη μισή και βάλε), τα σπασίματα και γενικότερα όλα όσα ήταν μεν πασιφανές ποιος τα έκανε αλλά ο υπαίτιος το αρνιόταν κατηγορηματικά, αυτά λοιπόν τα έκανε ο Ούτσης. Επίσης όταν θέλαν να μας δείξουν πόσο γελοία ήταν η άρνηση του υπαίτιου γεγονότος , μας έλεγαν «δηλαδή το έκανε ο Ούτσης;».
    Μεγαλώνοντας ο πατέρας μου μας εξήγησε ότι ο Ούτσης είναι ο αρβανίτης μπαμπούλας για να κοιμούνται τα παιδιά. Αλλά δεν το έχω ακούσει από κανέναν άλλο. Ουτε φυσικά ξέρω τί σημαίνει το όνομα. Υπάρχει όμως ως επώνυμο μαι και το παντοδύναμο δίνει ένα Πέτρο Ούτση από την Ξάνθη.

  8. Zazula said

    Μπορεί να μην βρίσκεις το Ούτσης, αλλά υπάρχουν πολλά Ούτσιος (π.χ. στα Σέρρας, απ’ όπου είμαι). Εγώ το παρετυμολογούσα από το τουρκικό ουτς (uç) = άκρο, κορυφή.

  9. dokiskaki said

    Υπήρχε και ένας σκακιστής, της εποχής του Νικοδεσπότη πάνω-κάτω, ο Βαγγέλης Ούτσης.

  10. Palavra said

    @7: Αυτός ο Ούτσης μπορεί να είναι είναι ο Τούρκος μπαμπούλας (:D), δηλαδή ο Öcü (το ö προφέρεται όπως το γαλλικό eu, και το ü όπως το γαλλικό u, κάτι σαν οτζί θα ήταν, δηλαδή).

    http://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%96c%C3%BC

  11. Immortalité said

    Νομίζω ότι αν γνωρίσω κανένα που τον λένε Ούτση θα γελάω πέντε μέρες! και στο τέλος μπορεί και να του έλεγα «ώστε εσύ ήσουν τελικά…» 🙂

    Τα αρβανίτικα με τα τούρκικα δεν έχουν μια συγγένεια;
    Θα πρέπει να περιμένουμε να γυρίσει και ο Δύτης…

  12. Palavra said

    @11: Τα αρβανίτικα με τα τουρκικά ούτε εξ αγχιστείας, από ό,τι ξέρω (άντε να υπάρχει κοινό λεξιλόγιο, αλλά κατά τα λοιπά δε νομίζω…)

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7_%CE%B3%CE%BB%CF%8E%CF%83%CF%83%CE%B1
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%AC

    (Πώς τους κρύβουμε τους συνδέσμους από ‘δώ, ποιος μπορεί να μου πει; )

  13. marulaki said

    @3 ‘Κι η Μαρίκα με το ντέφι θα γελάει και θα σου γνέφει’ ;;; 😉

  14. marulaki said

    @6 Η λίστα είναι χρήσιμη σε κάθε δημοσιογράφο νομίζω, που θα βλέπει ‘Ian Popesku’ και θα τον ψάχνει στα υπουργικά κλιμάκια της Ρουμανικής Κυβέρνησης!!! 😀

  15. Alfred E. Newman said

    Καθόσον αφορά τον «Ούτση» είμαι έτοιμος να στοιχηματίσω ότι πρόκειται απλώς για ντοπιολαλιά με ομηρικό παρελθόν.
    Δήλαδη πρόκειται για τον «Ούτι».
    Η «θεωρία» μου κλυδωνίζεται λιγουλάκι από το γεγονός ότι σε εκείνα τα μέρη με το ηχομιμητικό ούτσι-ούτσι καλούν το γουρούνι.

  16. Immortalité said

    @ 15 σε εκείνα τα μέρη ???

    @ 12 (Πώς τους κρύβουμε τους συνδέσμους από ‘δώ, ποιος μπορεί να μου πει; ) Ο Στάζυ θα σου πει. Άμα γυρίσει από τη θάλασσα… (Αυτό λέγεται «ρίχνω άδειες» ;-))

  17. nickel said

    @12
    Πάνω ακριβώς από το πλαίσιο των σχολίων υπάρχουν οδηγίες για τις ετικέτες που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε (μόλις χρησιμοποίησα την strong).

    Ειδικότερα υπάρχουν οδηγίες στην Wikipedia.

  18. selitsanos said

    Στη Μεσσηνία υπάρχει το επώνυμο Ούτσικας.

  19. @15: Αλφρέδε, πολύ ωραία και ρομαντική η θεωρία σου. Μου θυμίζει τα σχετικά με το περίφημο «Ηκούτε μου, Ζώνε Θεέ» τω συντέκνω, που σώζει, λέει, απόηχους από το αρχαίο Ζεύς κτλ.

  20. Μπουκανιέρος said

    @7
    Α, αυτά τα κάνει ο Φραγκλίνος!
    (αλλ’ αυτό το λέγαμε μεγαλύτεροι – και ξέραμε και την προέλευση)

  21. #16 Με αναγορεύσατε χελπντέσκ; Αφού ξέρεις, πες του ανθρώπου 😛

    Θάλασσα, Σούγια, οσονούπω…

  22. Alfred E. Newman said

    Φίλτατε Τιπούκειται,
    Ίσως να είναι η ζέστη, ίσως ο χαρακτήρας μου αλλά θρασύτατα βουτάω σε βαθιά θολά νερά.

    Τσιτακισμός είναι η τροπή του τ σε τσ.
    Παρατηρείται όχι καθολικά,αλλά μόνο σε μεμονωμένες περιπτώσεις στα ιδιώματα των νησιών του Αιγαίου,ιδίως στην Κρήτη, π.χ.αλάτι=αλάτσι.

    Έτσι λοιπόν και εγώ υπέθεσα Ούτις Ούτσις.

    @16 >σε εκείνα τα μέρη ???< Στα Κρητικά μέρη.

  23. sarant said

    Βλέπω δεν μας πτόησε το… ραστόνι, πιάσαμε ωραία κουβέντα (άλλωστε εδώ που είμαι συννέφιασε σήμερα)

  24. Immortalité said

    @ 21 Τώρα πάλι; Βασικά το χελπντεσκ δεν είναι ο κατάλληλος όρος μια και έχει περιορισμένο πλήθος πληροφοριών. Ενώ εσύ τα ξέρεις όλα και τα λες και με το χαμόγελο. 🙂

    Ξέρω αλλά δεν θυμάμαι απ’έξω. Έπρεπε να το ψάξω… 😳

    Οσονούπω και μεις αν και για να μην είμαστε ψεύτες ρίχνουμε και καμιά βουτιά μεσοβδόμαδα… Στο βορρά όμως…

    @ 22 Δεν έχω ακούσει ποτέ να λένε το γουρούνι ούτσι ούτσι στην Κρήτη. Και ο Ούτσης δεν είναι κρητικός. Ούτε ο μπαμπάς μου που μας το λέγε είναι.

  25. Alfred E. Newman said

    @24
    α. Για το ούτσι-ούτσι όρα Πάγκαλος σ. 116 δεύτερη παράγραφος.
    β. Ο Τσιτακισμός δεν αποτελεί αποκλειστικότητα κάποιας περιοχής. Απλώς σε κάποιες περιοχές είναι συχνότερος.

  26. Immortalité said

    @ 25 Χωρις να θέλω να θίξω τον Γ. Πάγκαλο, του οποίου την ευρυμάθεια και την επιστημονική επάρκεια ουδόλως αμφισβητώ, έχω διαπιστώσει ότι πολλά λήμματα ειναι ανακριβή. Οπότε αγαπητέ Αλφρεντ, αν διαβάσετε κάτι στο λεξικό και δεν το έχετε τσεκάρει απο δύο μπάντες μην το παίρνετε ως δεδομένο.

  27. Λευτέρης said

    #26
    Και ποιό είναι αλήθεια το επιστημονικό πεδίο
    στο οποίο εντρυφεί ο …χαριτωμένος κουτσαβάκης μας;

  28. sarant said

    Λευτέρη, για άλλον Πάγκαλο πρόκειται 🙂

  29. voulagx said

    Παρατηρω οτι το ηλετιμωμενο προσωπο απεβαλε το «ηλε» και, προσωρινα ελπιζω, εγινε σκετος φουφουτος. 🙂

  30. Λευτέρης said

    Σεμνά και ταπεινά ζητώ συγνώμη απ’ την ομήγυρη,
    μάλλον πρέπει να ψάξω για περισσότερη σκιά, ουφ.

  31. dokiskaki said

    Σημερινός Χατζόπουλος στα ΝΕΑ:

    (Ελπίζω να λειτουργήσει ο λίνκος :-))

  32. sarant said

    Εξαιρετικό, και μιλμερσώ σας, αλλά ο λίκνος δεν λειτουργεί, οπότε το έβαλα στο κυρίως άρθρο.

  33. Immortalité said

    @ 27 Λευτέρη πρόκειται για αυτόν τον Πάγκαλο και το πεδίο του είναι το γλωσσικό ιδίωμα της Κρήτης. Αλλά ή εγώ μεγάλωσα σε λάθος τόπο ή αυτός έχει μερικές ανακρίβειες…

    Νίκο τί έβαλες στο κυρίως άρθρο που δεν το βλέπω;

  34. sarant said

    Τη γελοιογραφία του Χαντζόπουλου, Ιμόρ!

  35. Immortalité said

    Και να φανταστείς ότι έχω ήδη πιει τρεις καφέδες…
    Άτιμο ξενύχτι… 😳

  36. Λευτέρης said

    Ευχαριστώ Immortalité κι όπως φαίνεται κι άλλοι έχουν την ίδια
    γνώμη με σένα.
    Ο Ν.Γ. Κοντοσόπουλος στο ΓΛΩΣΣΙΚΟΣ ΑΤΛΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, Π.Ε.Κ.
    ενδεικτικά:
    «Λεπτομερή, αλλά και με πολλές γλωσσογεωγραφικές και άλλες ανακρίβειες
    περιγραφή της κρητικής διαλέκτου μας έχει δώσει και ο Γεώργ. Εμμ. Πάγκαλος…».
    Εγώ από Χανιά εσύ;

  37. Immortalité said

    Χαίρομαι που δεν είμαι μόνη μου 🙂
    Εσύ από Χανιά εγώ από την άλλη μπάντα…

  38. Ηλεφούφουτος said

    Άργησα αλλά έτσι είναι τα τιμώμενα πρόσωπα!
    Φίλμολς μερσί, Νικοδεσπότα! Η αλήθεια είναι ότι όταν είδα τη γελοιογραφία στα Νέα χτες σκέφτηκα κι εγώ ότι το όλο θέμα προσφέρεται.

    Τον Πάγκαλο δεν το πήγαινα ποτέ, και για το ύφος του και (προπαντός) για το ήθος του, τώρα πια είναι και προσωπικός μου εχθρός (μα για όνομα, ένας σαν και δαύτον σε ποια σοβαρή χώρα δεν θα ήταν από καιρό πολιτικά ούτις, μούτις, μπαλαμούτις και εξαφανισμένος, π.χ. από το όνειδος Οτσαλάν;!!)

    Πάντως, Νικοδεσπότα, νομίζω ότι κινήθηκες σε λάθος κατεύθυνση. Για το θέατρο εννοώ. Μάλλον στη λαογραφία έπρεπε να τον ψάξεις.

  39. Ηλεφούφουτος said

    «Την ατάκα, πρέπει να το ομολογήσω, την βρίσκω ευφυέστατη…»

    Μμμ, τι να πω! Γούστα!
    Πάντως κοινός χιουμοριστικός τόπος δεν είναι ο συνδυασμός αριστοκρατικού με ευτελές; Ο Τσιφόρος π.χ. έκανε πολλά τέτοια, βαρόνη φον Τσιμπλού κτό.

  40. Εμένα ο Πάγκαλος μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής και δεν μου αρέσει που θα τον προβοκάρω αλλά το φον ,η δημοσιογραφική πιάτσα το έχει κολλήσει στον κ.Δρούτσα(λόγω ύφους υποθέτω). Ο Πάγκαλος ανέκαθεν ειρωνευόταν τα στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών (Αλεξ Ρόντος, Γ.Παπανδρέου κλπ).Στον Δρούτσα θα σταματούσε;
    Ξεκαθαρίζω ότι αγνοώ οποιαδήποτε σχέση του ονόματος Δρούτσα με τον Ούτση ή τον…Φούφουτο και εύχομαι το διεστραμμένο μυαλό μου να αδικεί κατάφωρα το υποσυνείδητο του κ. Πάγκαλου!

  41. Ο Δρούτσας είναι σπουδαγμένος στην Αυστρία θαρρώ. Βέβαια, εκκρεμεί ακόμη το διδακτορικό που είπε ότι έχει, αλλά λεπτομέρειες· ο.ε.δ.

  42. Capybara said

    Νομίζω ότι στα Τούρκικα ουτς είναι ο αριθμός τρία (αν έχει σχέση με το «ούτσης» δεν το ξέρω).

    Να προσθέσω ότι εκτός από την …Ελένη, υπάρχει και ο Ορέστης (που κάνει ρίμα με το πυροσβέστης) και ο Περικλής (που κάνει ρίμα με το μερακλής).

  43. Λευτέρης said

    #41
    Αυτή η ιστορία με τα διδακτορικά που αποκτήθηκαν
    από βουλευτές κατά την διάρκεια της θητείας τους
    ή από κομματικά στελέχη εν ενεργεία, έχει τελικά
    πολύ πλάκα. Ενδιαφέρον θα είχε ο έλεγχος των
    εργασιών που οδήγησε στην απόκτηση του διδακτορικού
    όσον και το όνομα του καθηγητή που το επέβλεψε ανά
    περίπτωση.

  44. ΣοφίαΟικ said

    43: Πήγαινε σε μια βιβλιοθήκη και ζήτησε να δεις το διδακτορικό του καθενός, δεν είναι και τόσο δύσκολο, και για τις δημοσιεύσεις υπάρχει το JSTOR, στο οποίο βρίσκω μια δημοσίευση του στα γερμανικά, για την κοινή αμυντική πολιτική της ΕΕ, που μου μοιάζει σαν ανασκόπηση, και μια ανασκόπηση στα αγγλικά, όπου είναι συν-συγγραφέας και μου μοιάζει σα μετάφραση της γερμανικής, αλλά οι τίτλοι διαφέρουν πολύ. Αφού όπως λέει δεν έχει τελειώσει το διδακτορικό, οι δημοσιεύσεις μάλλον έγιναν για κάποιον άλλο μεταπτυχιακό τίτλο και μου φαίνονται πολύ λογικές. Το θέμα δεν είναι αν έκανε σωστά τη δουλειά του το πανεπιστήμιο κι ο επόπτης καθηγητής του (που το έκανε), αλλά αν αυτός επίτηδες δήλωνε κάτοχος τίτλου που δεν κατείχε. Λόγοι για να ξεκινήσει κανείς διδακτορικό και να μην τελειώσει υπάρχουν πολλοί, δεν είναι μεμπτό.

  45. Οι υπογραμμίσεις δικές μου.

    Το πριν (Ελευθεροτυπία, 6/10/2009):

    Ο Δημήτρης Π. Δρούτσας γεννήθηκε στην Λευκωσία στις 5 Αυγούστου 1968.

    Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης, όπου συνέγραψε και την Διδακτορική Διατριβή του με θέμα την «Ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση», ξεκίνησε, το 1994, την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία ως καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Ερευνητικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Βιέννης («Forschungsinstitut für Europafragen der Wirtschaftsuniversität Wien»)…

    Το μετά (ΥΠΕΞ, σήμερα):

    Ο Δημήτρης Π. Δρούτσας γεννήθηκε στην Λευκωσία στις 5 Αυγούστου 1968.

    Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης, όπου συνέγραψε και την Διδακτορική Διατριβή του με θέμα την «Ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση», ξεκίνησε, το 1994, την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία ως βοηθός καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Ερευνητικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Βιέννης («Forschungsinstitut für Europafragen der Wirtschaftsuniversität Wien»)…

    Το Αυστριακό Πανεπιστήμιο αμφισβητεί και τον όρο βοηθός καθηγητής.

    Επιπλέον λεπτομέρειες: Η μητέρα του είναι Αυστριακή, σύζυγός του η δημοσιογράφος Φαίη Καραβίτη

  46. ΣοφίαΟικ said

    Να πω Στάζ ότι ο τίτλος της διατριβής που έδινε μου ακούγεται πολύ γενικός για να είναι αληθινός (εσκεμμένος αγγλισμός).
    Το πανεπιστήμιο λέει ότι ήταν μάλλον μεταπτυχιακός ερευνητής, αν κατάλαβα καλά. Αυτό δε σημαίνει ότι είναι σκράπας, απλά ότι αφού βρήκε ευκαιρίες για δουλειά στο κόμμα και την κυβέρνηση άφησε το πανεπιστήμιο. Το κακό είναι ότι προτίμησε να πει παραμύθια. Βεβαίως, θα του έβρισκα ελαφρυντικό ότι μπορεί να παρεξηγήθηκε και να έγινε στη μετάφραση κάποιο μπέρδεμα ‘η ότι κάποιος του το κόλλησε γιατί ακούγεται πιο μεγαλοπρεπές, αλλά… ενώ στην Ελλάδα δήλωνε καθηγητής πανεπιστημίου, στην Αυστρία όχι. Ιδού το βιογραφικό του από συνέντευξή του σε εφημερίδα της Βιένης το 2009 (πολύ πριν γίνει ζήτημα στην Ελλάδα τι σπουδές έχει κάνει). Δεν είναι κι άσχημο, οπότε δεν ξέρω γιατί χρειαζόταν να τα παραφουσκώσει.
    http://www.griechische-botschaft.de/hidden/news/newsdetails/dimitris-droutsas-griechenland-wieder-praesent-in-der-internationalen-politik/?type=98&print=1
    Dimitris Droutsas (geboren 5.8.1968 in Nikosia) hat einen griechischen Vater, seine Mutter kommt aus Frankfurt. Aufgewachsen ist Droutsas in Wien. Hier studierte er Jus und lehrte bereits als 26-Jähriger Europäisches Recht am Forschungsinstitut für Europafragen der Wiener Wirtschaftsuni. Während Österreichs EU-Präsident-schaft 1998 engagierte ihn der damalige Außenminister Wolfgang Schüssel als Rechtsberater. Der begabte Jurist fiel auch in seiner Heimat auf. 1999 holte ihn der damalige Außenminister Giorgos Papandreou nach Athen. Derzeit ist Papandreou Premier und Außenminister zugleich, Droutsas sein Stellvertreter im Außenamt. Bald könnte er dort den Chefposten übernehmen.

  47. ΣοφίαΟικ said

    Πάτησα γρήγορα την αποστολή…
    Οπότε, μέχρι το 1994 που ήταν 26 ετών, έκανε σπουδές. Μετά μέχρι το 1998 που ήταν νομικός σύμβουλος του αυστριακού ΥΠΕΞ δε μας λέει το αυστριακό βιογραφικό τίποτα, αλλά μπορώ να υποθέσω: στρατός, διδακτορικό (που δεν τελείωσε), δουλειά στο πανεπιστήμιο, κυνήγι κρατικής θέσης σε Ελλάδα, Αυστρία ή όπου κάτσει κλπ. Φυσιολογικά πράγματα.
    ΥΓ Και τώρα που τα μαρτύρησα, παέι έχασα την πιθανότητα να βρεθώ εγώ κάποια μέρα με ανάλογη θέση στην Ελλάδα, δνε θα με εμπιστέυεται κανένας.

  48. Τα βιογραφικά τα δίνουν τα ίδια τα κόμματα.

  49. sarant said

    Δεν ξέρω αν αυτό το
    lehrte bereits als 26-Jähriger Europäisches Recht am Forschungsinstitut für Europafragen der Wiener Wirtschaftsuni
    εννοεί ότι σπούδασε ή δίδαξε. Όταν λένε οι άγγλοι he read τι εννοούν;

  50. Ηλεφούφουτος said

    Τι άλλο μπορεί να εννοεί εκτός από δίδαξε; Δεν σημαίνει σπουδάζω το lehren. Κι αυτό το bereits (= ήδη) από δίπλα τονίζει το πρώιμο του πράγματος, ότι δηλαδή ήδη απ τα 26 του δίδκασκε, πράγμα βέβαια όχι ασυνήθιστο για κάποιον που μετά το μεταπτυχιακό του είναι βοηθός ενός καθηγητή ή/και ενδεχομένως εισπράττει υποτροφία με την υποχρεωση να κάνει παράλληλα κάποια μαθήματα.
    Το αγγλικό read πού είναι;

  51. ΣοφίαΟικ said

    Για τους Άγγλους read σημαίνει σπουδάζω. Καμία σχέση, όπως τα λέει ο Ηλεφ.
    Βέβαια το να διδάσκεις κάποιες ώρες δε σε κάνει καθηγητή πανεπιστημίου. Αν και δεν ξέρω πως είναι στην Αυστρία, στις ΗΠΑ είναι συνηθισμένο οι μεταπτυχιακοί φοιτητές να έχουν μερικές ώρες διδασκαλία, στο ΗΒ δεν είναι ασυνήθιστο άμα έχεις μεταπτυχιακό (όχι διδακτορικό) να διδάσκεις σε πανεπιστήμιο κάποιες ώρες, ειδικά αν κάνεις διδακτορικό, ορισμένοι γίνονται και λέκτορες αν βρεθεί κανένα κενό και είναι στη σωστή μεριά για να το καλύψουν.
    Στην Ελλάδα από την άλλη άμα δουλεύεις σε πανεπιστήμιο σε νομίζουν όλοι καθηγητή.

  52. Έτυμος said

    Στο Oxford Albanian-English Dictionary βρήκα ότι drucë (προφέρεται ντρούτσα) = owl (κουκουβάγια)

  53. sarant said

    Ελάχιστα αριστοκρατικό, αλλά πειστικό.

  54. Έτυμος said

    Ναί, είναι ίσως η άχρηστη είδηση..

  55. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καθόλου άχρηστη. Τουναντίον μάλιστα…
    (Έσο Έτυμος!)

  56. Εκτός από τον σκέτο Φούφουτο και τους φον Φούφουτους, απαντάται και κόμης Φούφουτος.

    Από το τελευταίο (για την ακρίβεια, αντιπροχθεσινό: κυκλοφόρησε την Τετάρτη 6 του μηνός) βιβλίο του Πέτρου Μάρκαρη «Ληξιπρόθεσμα δάνεια» (Γαβριηλίδης 2010), σ. 263, διάλογος αστυνόμου Χαρίτου και του συνεργάτη του Βλασόπουλου:

    «Η τρόικα δεν πρόκειται να φύγει» μου απαντάει κατηγορηματικά, λες και το κουβέντιασε μαζί τους.
    «Πως είσαι τόσο σίγουρος;»
    «Γιατί είναι η τρίτη και φαρμακερή, κύριε αστυνόμε».
    «Δηλαδή;»
    «Κοιτάξτε, πρώτα μας ήρθε ο Καποδίστριας. Είμαμε, ποιος είναι αυτός ο κόμης Φούφουτος, και τον σκοτώσαμε. Μετά ήρθαν οι Βαυαροί και η Αντιβασιλεία. Είπαμε, ποιοι είναι αυτοί οι φον Φούφουτοι, και τους διώξαμε. Τώρα μας ήρθαν ο Δανός, ο Βέλγος και ο Γερμανός. Πάλι λέμε, ποιοι είναι αυτοί οι φον Φούφουτοι, μόνο που οι συγκεκριμένοι φον Φούφουτοι δεν πρόκειται να φύγουν, γιατί πέσαμε στην τρίτη και φαρμακερή. Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και την κακή του μέρα, για να το πω αλλιώς. Καταλάβατε;»

  57. sarant said

    Βλέπω ο Μάρκαρης παρακολουθεί στο έργο του την επικαιρότητα -κι ο Καλοπροαίρετος τη λογοτεχνικήν επικαιρότητα!

  58. #56 Επομένως έχουμε δύο λύσεις: ή την ενσωμάτωση, ή την κλωνοποίηση.
    Ή δηλαδή τους κάνουμε τους τρεις σαν εμάς, να γουστάρουν Ελλάδα, γκόμενες και ήλιο και δεν το χέζεις το ΔΝΤ ή τους κλωνοποιούμε (μην ξεχνάμε ότι ο Craig Venter βρίσκεται στην Ελλάδα), εκπαιδεύουμε τους κλώνους αλά Ελληνικά και πετάμε τα πρωτότυπα στα ψάρια.
    Τη λύση πάλι θα την βρούμε. Δεν ξέρουν με τι λαό έχουν να κάνουν.

  59. Alfred E. Newman said

    Με την επιστροφή του θέματος διάβασα κάποιες αναρτήσεις που μου είχαν ξεφύγει.

    Λοιπόν μπορεί η Σοφία (@51) να μου ερμηνεύσει το σχετικό λήμμα του Shorter Oxford γιατί ξαφνικά έχω αμφιβολίες για τα αγγλικά μου:

    read: v.i. Lecture or give oral instruction (on a subject). v.t. Teach (a subject).

  60. Μαρία said

    Με συνεχείς διακοπές και καθυστερήσεις ξεκίνησε η λειτουργία του συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, μέσω του οποίου καταχωρούνται οι ιατρικές επισκέψεις και τα παραπεμπτικά για διαγνωστικές εξετάσεις. Την έντονη αντίδραση των γιατρών προκάλεσε η κωδική ονομασία «foufoutos» που υπήρχε στη θέση που έπρεπε να συμπληρώσουν το όνομά τους. http://www.tovima.gr/society/article/?aid=493051

  61. sarant said

    Μπορεί να αργούμε αλλά επικαιροποιούμαστε 🙂

  62. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Ήταν άκομψο το «foufoutos» όντως. Χάθηκε να βάλει ο προγραμματιστής ένα «orthop******kos» ;

  63. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Κατά το «ζε σουί Σαρλί! » θα μπορούσε να αναπτυχθεί και ιατρικός ακτιβισμός «Ζε νε σουί πά Φουφουτός!» 🙂

  64. sarant said

    62 Ναι βάζε φιτίλια εσύ 🙂

  65. Γς said

    64:

    >orthop******kos

    Πάντως ορθοπεδικός ή ορθοπαιδικός δεν βγαίνει

  66. […] το είχα δημοσιεύσει εδώ πριν από 6 χρόνια, τον Ιούλιο του 2010, οπότε υπάρχει ελπίδα να μην το είχατε διαβάσει τότε. Η […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: