Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κάμποσα μεζεδάκια μεσοκαλοκαιριάτικα

Posted by sarant στο 28 Ιουλίου, 2010


Μάζεψα μερικά μεζεδάκια τις τελευταίες μέρες και σας τα παρουσιάζω εδώ, μια και βλέπω, με χαρά μου, ότι υπάρχει ενδιαφέρον και κίνηση, αν και βέβαια έχουμε και πολλές απουσίες βασικών φίλων του ιστολογίου. Να διευκρινίσω ότι την προκήρυξη της Σέχτας τη διάβασα, αλλά δεν αισθάνθηκα προς το παρόν την ανάγκη να γράψω κάτι. Υπάρχει βέβαια μια παλιά ανάρτηση, με ενδιαφέροντα σχόλια.

* Μια και μιλήσαμε για τους φούφουτους, πρόσεξα τις προάλλες στον κυριακάτικο Ριζοσπάστη το εξής απόσπασμα από το άρθρο της Λιάνας Κανέλλη: Ποιος από τους βαρύγδουπους αρθρογράφους της Αθήνας, τους «φούφουτους» με τους οποίους υπέγραψε συμβόλαιο υποταγής η κυβέρνηση, φαντάζεται ότι στο Αιγαίο, στη Μήλο της φυσικής καλλονής που ο αδίδακτος στα σχολεία Ελύτης ύψωσε σε ποίηση, υπάρχουν, εκτός από λαμόγια, Ελληνες που ζούνε μόνο για την κατανάλωση και τις πιστωτικές τους κάρτες, τεμπέληδες του ήλιου και του καμακιού, και πολίτες με σκέψη κι ανάγκες υψηλής πολιτικής και ουσιαστικού πατριωτισμού;


Δυο σημεία προσέχω εδώ. Πρώτον, τον «αδίδακτο στα σχολεία Ελύτη». Τι εννοεί εδώ; Η τρισχιλιετής μας γλώσσα έχει πρόβλημα αμφισημίας με τα επίθετα αυτά. Π.χ. τι θα πει άλυτο πρόβλημα; που δεν λύνεται, δηλαδή unsolvable ή που δεν το έχουμε ακόμα λύσει, δηλαδή unsolved; Παρομοίως, ο αδίδακτος Ελύτης είναι αυτός που δεν διδάσκεται, δηλαδή untaught ή ο μη διδάξιμος, δηλαδή unteachable; Υποθέτω ότι εννοεί το πρώτο (που όμως δεν αληθεύει), αλλά αν εννοεί το δεύτερο θα μ’ ενδιέφερε να το αναπτύξει.

Δεύτερο σημείο, όπως διαβάζετε το: υπάρχουν, εκτός από λαμόγια, Ελληνες που ζούνε μόνο για την κατανάλωση και τις πιστωτικές τους κάρτες, τεμπέληδες του ήλιου και του καμακιού, και πολίτες με σκέψη κι ανάγκες υψηλής πολιτικής και ουσιαστικού πατριωτισμού, πόσες κατηγορίες διακρίνετε; Πολύ σαφέστερο μου φαίνεται πως θα ήταν αν το αναδιατύπωνε χωρίς να φοβάται την επανάληψη: δεν υπάρχουν μόνο λαμόγια, δεν υπάρχουν μόνο Έλληνες που ζούνε μόνο για την κατανάλωση και τις πιστωτικές τους κάρτες, τεμπέληδες του ήλιου και του καμακιού, αλλά [ή: παρά] υπάρχουν και πολίτες με σκέψη κι ανάγκες υψηλής πολιτικής και ουσιαστικού πατριωτισμού.

* Κλείνοντας, επισημαίνω πιο κάτω ένα «απομυζείς μόνο για κέρδος». Για κάποιο λόγο οι τύποι σε «-είς» θεωρούνται πιο επίσημοι (π.χ. «ζητεί») αλλά το σωστό εδώ είναι «απομυζάς». Σε λίγο θα δούμε και αριστουργήματα όπως «με αγαπείς;» και «δεν με εκτιμεί».

* Στην Αυγή της Κυριακής, ο Σοφιανός Χρυσοστομίδης τα βάζει με κάποιους που υποτιμούν τη σημερινή δημοκρατία:

Ξέρω, για κάποιους υπεραριστερούς, η σημερινή μας δημοκρατία δεν αξίζει «φράγκο «. [Και λένε «φράγκο «, επειδή απεχθάνονται το «ευρώ»…].

Ώστε όποιος χρησιμοποιεί καθιερωμένες ιδιωματικές λέξεις και παροιμιακές εκφράσεις με παλιότερα νομίσματα «απεχθάνεται το ευρώ»; Δηλαδή δεν πρέπει να λέμε «τέρμα τα δίφραγκα», «σε ξέρω σαν κάλπικη δεκάρα», «παραδόπιστος», «έδωσε τον οβολό του», για να μη θεωρηθούμε ότι απεχθανόμαστε το ευρώ; Εντελώς άστοχο το βρίσκω. Αλλά τέλος πάντων, ας έλεγαν κι αυτοί «δεν αξίζει δυάρα» -ή ίσως «δηάρι».

* Πάλι από την Αυγή, ένα ωραίο από τη σατιρική στήλη «Κακοήθειες»: Πάντως πρέπει να τελειώνει αυτή η αναστάτωση. Μπορεί να περάσει ο Γιώργος Παπανδρέου καμιά μέρα από τη χώρα και δεν θα ‘χουμε μούτρα να τον αντικρίσουμε.

* Το Βήμα της Κυριακής, σε μια ακόμα κίνηση ευπρεπισμού, δημιούργησε τον τύπο «φώκες», ίσως διότι το «φώκιες» φαίνεται πολύ μπασκλάς.  Φίλος του ιστολογίου έστειλε ηλεμήνυμα και ζήτησε να το σχολιάσω, αλλά με έχουν προλάβει τα αστέρια της Λεξιλογίας, που δεν καταλαβαίνουν από καύσωνα, οπότε παραπέμπω εκεί.

* Ανάμεσα στα κολέγια που κόπηκαν βρίσκω κι ένα Alpine College. Αναρωτιέμαι αν είναι θυγατρικό ίδρυμα του πανεπιστημίου Alpine της Ζυρίχης, όπου διδάσκει και η κ. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

* Αν μετράτε τις λέξεις της τρισχιλιετούς μας γλώσσας, προσθέστε μία ακόμα, διότι τον τελευταίο καιρό γεννήθηκε η λέξη «βυτιοφορέας», που συνήθως εμφανίζεται στον πληθυντικό: οι βυτιοφορείς. Παραθέτω (κοπυπαστηδόν) το ηλεμήνυμα φίλου, με το οποίο συμφωνώ απόλυτα:

Έχουν οργιάσει οι μιντιάδες (αρνούμαι να τους αποκαλέσω δημοσιογράφους) με κάθε απεργία και με κάθε κινητοποίηση. Επειδή όμως το ιστολόγιο σας ασχολείται με τη γλώσσα και θα έλεγα με την επικοινωνία μέσω της γλώσσας, θα ήθελα να σας επισημάνω τη λέξη «Βυτιοφορείς». Παρόλο που η δουλειά μου εδώ και 20 χρόνια έχει να κάνει με εργοτάξια και έργα, φορτηγα, μηχανήματα, φορτωτές, τσάπες κλπ. ποτέ  δεν άκουσα τη λέξη «Βυτιοφορέας» (όπως τραυματιοφορέας;)

Να δεχτώ πως πρόκειται για δόκιμο νεολογισμό, αλλά πως θα το ερμήνευα σε ένα παιδί, με βάση την έννοια της αντίστοιχης «μεταφορέας». Εννοώ, μεταφέρουν απλά ένα βυτίο οι βυτιοφορείς ή μεταφέρουν το περιεχόμενο του βυτίου τους;
Όπως και να είναι, είναι εύκολο στη χρήση, απομνημονεύεται και τέλος τέλος, όλοι καταλαβαίνουν (έστω και με κάποια απορία) τι θέλει να πει ο ποιητής.

* Όπως είπα, συμφωνώ με όσα γράφει ο φίλος -και να πω με την ευκαιρία ότι παρατηρώ με ενδιαφέρον στα κεντρικά δελτία ειδήσεων τους δημοσιογράφους να έχουν αναλάβει καθήκοντα κυβερνητικού εκπροσώπου. Με ενδιαφέρον, αλλά μέχρι ενός ορίου. Διότι το να βλέπεις την κ. Μάνδρου χτες το βράδι στο κεντρικό του Σκάι να αναλύει πώς πρέπει να ενεργήσει η κυβέρνηση, και να την ακούς να αποφεύγει τη διπλή άρνηση, λέγοντας: σχεδόν ποτέ αυτός που επιστρατεύεται συνεχίζει να απεργεί, ε, αυτό δεν αντέχεται.

* Πολύ βιάστηκε ο χτεσινός Βηματοδότης να επικρίνει τον ελληνικό τίτλο του βιβλίου Animal Spirits -όπως θα διαβάσετε, χαρακτήρισε «κωμικοτραγικό» τον τίτλο «Ζωώδη πνεύματα». Μόνο που ο ελληνικός τίτλος του βιβλίου δεν είναι «ζωώδη» αλλά «ζωικά» πνεύματα (τόση προσοχή!) και, όπως αποδεικνύει αναλυτικά ο Νίκος Λίγγρης στη Λεξιλογία, μάλλον είναι σωστή επιλογή.


* Και κλείνω με τον απαραίτητο Χρ. Μιχαηλίδη, ο οποίος στη χτεσινή Ελευθεροτυπία γράφει για κάποια τηλεοπτική εκπομπή στην Αγγλία, που παρακολούθησε έναν δημοφιλή παρουσιαστή που μετακινείται με το ποδήλατο και κατέγραψε με τον φωτογραφικό της φακό όχι λίγες παραβάσεις του κώδικα οδικής κυκλοφορίας, όπως παραβίαση του «κόκκινου», «ανάβαση» στα πεζοδρόμια, μη σεβασμός στις λεγόμενες «ζέμπρα διαβάσεις» των πεζών, χρήση κινητού τηλεφώνου εν κινήσει και άλλα πολλά.
Πολλά θα είχε κανείς να σχολιάσει -π.χ. ο Τιπούκειτος θα γινόταν έξω φρενών με κάποια εισαγωγικά. Στη Λεξιλογία συζήτησα το υπαρκτό μεταφραστικό πρόβλημα του «μη σεβασμός». Αλλά το αριστούργημα είναι οι λεγόμενες «ζέμπρα διαβάσεις». Απ’ όσο ξέρω (αλλά ας πει η Σοφία ή όποιος άλλος ξέρει θετικά) οι μεν Έλληνες του Λονδίνου τις λένε «ζέμπρες», οι δε άλλοι τις λένε «διαβάσεις πεζών».
Τελικά πολλά μεζεδάκια μαζεύτηκαν μεσοκαλοκαιριάτικα!
|Ποιος από τους βαρύγδουπους αρθρογράφους της Αθήνας, τους «φούφουτους» με τους οποίους υπέγραψε συμβόλαιο υποταγής η κυβέρνηση, φαντάζεται ότι στο Αιγαίο, στη Μήλο της φυσικής καλλονής που ο αδίδακτος στα σχολεία Ελύτης ύψωσε σε ποίηση, υπάρχουν, εκτός από λαμόγια, Ελληνες που ζούνε μόνο για την κατανάλωση και τις πιστωτικές τους κάρτες, τεμπέληδες του ήλιου και του καμακιού, και πολίτες με σκέψη κι ανάγκες υψηλής πολιτικής και ουσιαστικού πατριωτισμού;

45 Σχόλια to “Κάμποσα μεζεδάκια μεσοκαλοκαιριάτικα”

  1. Immortalité said

    Νίκο δεν το κατάλαβες καλά. Ο Μιχαηλίδης αναφέρεται στις «λεγόμενες ζέμπρα διαβάσεις των πεζών» για να τις ξεχωρίσει από τις πασίγνωστες καμηλοπαρδαλοαλεπουδίσιες διαβάσεις (των πεζών εννοείται) τις οποίες προφανώς ο παραβάτης ποδηλάτης σέβεται και δεν παραβιάζει…

  2. voulagx said

    #2 12 points Immor! 😛

  3. Χρηστος Κ. said

    Αυτο της Μανδρου μου βγαινει αλαμπουρνεζικα. Φταιει ο δικος μου υπολογιστης? Οσο για τον Χρυσοστομιδη ειναι γνωστο οτι εκει στο Δηαρι τους ειναι φανατικοι του αριστερου ευρωπαϊσμου (δεν υπαρχει πιο κουτη και ανουσια εννοια) και μιλανε μονο με ευρω.

  4. marvin said

    Ως Ελλην του Λονδινου παρεμβαινω: Δεν τις λεμε ζεβρες, προς θεου, και εμεις διαβασεις τις λεμε. Υπαρχουν διαφορα ειδη διαβασεων στην Αγγλια, στα οποια εχει δοθει ονομα ζωου (κατι που κανει τις διαβασεις εξαιρετικα αστειες νομιζω):Διαβαση της ζεβρας, του πελεκανου, του πιγκουινου, του τουκαν. To zebra crossing ειναι παρομοια διαβαση με αυτη που εχουμε στην Ελλαδα (τις αλλες δεν τις εχουμε απο οσο ξερω). Η διαφορα ειναι οτι οταν ενας πεζος περιμενει στη διαβαση, οι οδηγοι ειναι υποχρεωμενοι να σταματησουν για να περασει, καθως φαναρια δεν υπαρχουν. Οποιος ενδιαφερεται για τις διαβασεις μπορει να δει και εδω http://en.wikipedia.org/wiki/Pedestrian_crossing#In_the_Commonwealth

  5. Zazula said

    Και πελεκάνου διαβάσεις έχουμε στην Ελλάδα, φυσικά.

  6. LandS said

    Βεβαίως, όπως θα θυμάται(κακία)ο μπαρμπα-Σοφιανός, η λέξη «φράγκο» πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην Ελλάδα την εποχή της «Λατινικής Ένωσης», όταν το Φράγκο αντικατεστησε την Δραχμή στις συναλλαγές.
    Η Λατινική Ένωση ήταν νομισματική ένωση που ιδρύθηκε το 1865 με την Ελλάδα να προσχωρεί σε αυτή το 1912 (εξ’ ου και η κακία για τον κατά τα άλλα λεβεντόγερο).
    Ως νομισματική ένωση, αναπόφευκτα κατάρευσε επειδή δεν υπήρχε μία Κεντρική Τράπεζα για να εφαρμόζει ενιαία νομισματική πολιτική. Όπως και η ΟΝΕ πρόκειτα αναπόφευκτα ( ; ) να καταρεύσει επειδή, ενώ υπάρχει η ΕΚΤ, δεν υπάρχει ενιαία Δημοσιονομική Αρχή για να εφαρμόζει (τι άλλο; ) ενιαία δημοσιονομική πολιτική στην οποία θα συντονίζεται η νομισματική πολιτική.

    Ευτυχώς ή δυστυχώς, στα «μαγειρεία της Ιστορίας», τον μικρότερο ρόλο παίζουν τα συναισθήματα απέναντι στο όνομα του μέσου συναλλαγών, λογιστικής αποτύποωσης, αποθησαύρισης και σπέκουλας.

  7. marvin said

    Εχεις δικιο zazula, αν και θα ελεγα οτι οι ελληνικες διαβασεις ειναι υβριδιακες, γιατι συνδυαζουν ζεβρα και πελεκανο!

  8. marvin said

    Υβριδικες, παρντον

  9. LandS said

    @Mavin # 4. Πάντα νόμιζα ότι το zebra cross πήρε το όνομά του από τις μαύρες και άσπρες λουρίδες που θυμίζουν την εμφάνιση του συμπαθούς αφρικανικού ζώου. Για τα άλλα ονόματα (που δεν τα θυμάμαι στην εποχή μου) φαντάζομαι διάφορα.

    Πώς τα λέγαμε στην εποχή μου; Ζήμπρακρος.

  10. marvin said

    @lands: Εχεις δικιο, το zebra crossing (οπως και το καταργημενο πλεον panda crossing) ονομαστηκαν ετσι με βαση την ομοιοτητα τους με τα συμπαθη θηλαστικα. Τα υπολοιπα πηραν ονομα ζωου εν ειδει λογοπαιγνιου, με βαση τα αρκτικολεξα τους, πχ το Pelican crossing προερχεται απο το PEdestrian LIght CONtrolled crossing, και το puffin crossing (που δεν ειναι ο πιγκουινος αλλα ενα θαλασσοπουλι, λαθος μου) προερχεται απο το Pedestrian User-Friendly INtelligent crossing. Το πιο αστειο ειναι το Tucan, η διαβαση που ειναι κοινη για πεζους και ποδηλατες, το οποιο προερχεται απλα απο το two can. Παντως, ολες αυτες οι ονομασιες δεν ειναι σε κοινη χρηση, τις μαθαινεις προφανως οταν δινει για διπλωμα οδηγησης, αλλα μετα δεν τις χρησιμοποιει πολυς κοσμος…

  11. sindarta said

    Zebrastreifen λέγονται στα γερμανικά, ήτοι « λωρίδες ζέμπρας». Ίσως είναι γερμανομαθής ο κύριος Μιχαηλίδης και μπερδεύτηκε.

    Όσο για τον νεόκοπο αντιευρωπαϊσμό, αναρωτιέμαι αν όποιος έλεγε «δεν αξίζει φράγκο» αντί για «δεν αξίζει δραχμή» μισούσε την δραχμή.

  12. gbaloglou said

    Αν άκουγες τις αιτιάσεις τους στην τηλεόραση θα νόμιζες πως «φέρουν το βυτίον του μαρτυρίου», άρα «βυτιοφόροι» είναι μάλλον ο σωστός όρος!

  13. ΣοφίαΟικ said

    Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες. Δενέχω ζωικό πνέυμα, οπότε τις διαβάσεις τις λέω σκέτα διιαβάσεις.
    Αναρωτιεμαι όμως ποιούς Έλληνες του Λονδίνου γνωρίζει ο τύπος, που μιλάνε έτσι. Ίσως κανέναν ξάδερφο του πρόεδρου της κοινότητας της Καστανιάς;

    ΥΓ Για όσους δεν είχαν ακόμα γεννηθεί, στην τηλεοπτική σειρά Μεθοριακός Σταθμός, ο πρόεδρος του χωριού (Καστανιά), είχε πάει για λίγους μήνες επίσκεψη στο γιο του στην Αμερική και στην επιστροφή μίλαγε με αγγλικές λέξεις. Χαρακτηριστικό ότι όταν συμφωνούσε με κάτι έλεγε «σουρ».

  14. ΣοφίαΟικ said

    12: Καλό!

  15. dokiskaki said

    @6 LandS

    Στη Λατινική Νομισματική Ένωση δεν προσχωρήσαμε το 1912 (δες και εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2009/02/21/xrhma/#comment-129 και στο σύνδεσμο με τη βίκη που δείχνει το ασημένιο πεντάδραχμο του Γεωργίου του 1876). Και φυσικά, είχαμε αποχωρήσει πολύ πριν πτωχεύσουμε επί Τρικούπη…

  16. Με αγαπείς; — Εξαρτείται. –Από τι; –Από το αν με εκτιμείς σαν άνθρωπο. –Εγώ σε εκτιμώ, αλλά εσύ με παραπετείς σαν στιμμένη λεμονόκουπα. –Μη μασείς, αγάπη μου.

  17. Και ναι, βεβαίως, είμαι έξαλλος με τα εισαγωγικά, αλλά πώς να του κρατήσω κακία του Χρήστου Μιχαηλίδη, που μας χαρίζει απλόχερα το γέλιο τόσα χρόνια;

  18. ΑΠ said

    Να κεράσω κι εγώ ένα μεζεδάκι; Λίγο μπαγιάτικο (χτεσινό, απ΄το Mega), αλλά μάλλον δε χάλασε η γεύση του :

    Αεροπαγείτου

  19. 🙂 για όλους τους προλαλήσαντες!

    – Στα φράγκα και άλλα νομίσματα να προστεθούν και τα λουμπέσα.

    – Αναρωτιέμαι πώς θα λέμε αυτόν που οδηγεί απορριματοφόρο, αεροπλανοφόρο, ιστιοφόρο, ασθενοφόρο, και ότι άλλο έχει σχέση με φόρους!

  20. Νικοκύρη, όχι. Της Μ. το πανεπιστήμιο είναι άλλο. Αυτό που κόπηκε είναι τουριστικών σπουδών, με σχέσεις -αν θυμάμαι καλά όταν το έψαχνα- με Ιρλανδία.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ όλους για τα σχόλια.
    Στάζιμπε, πήγε η καρδιά μου στη θέση της -τελικά οι αξίες δεν χάνονται!

  22. Ηλεφούφουτος said

    Υποψιάζομαι, Νικοδεσπότη, ότι το άρθρο της Κανέλλη το έβαλες για λόγους ποσόστωσης και μόνο. Τα επίσημα κείμενα που είναι μεταφράσεις από αγγλικά βρίθουν τοιαύτων περιπτώσεων, που πολλές φορές μάλιστα δεν σώζονται με το κόμμα πριν το «και». Πάντως το «απομυζείς» είναι όντως καλό.

    Η ζέβρα διάβαση είναι ένα ακόμη δείγμα της ζόρι ζορινά αγγλικής σύνταξης σε ελληνικές ονοματικές φράσεις. Και καλά ο Μιχαηλίδης είπαμε είναι ημι-αγγλόφωνος. Ο υπουργός Ραγκούσης που αναφέρθηκε σε «είκοσι ευρώ κουπόνια» όμως; (ή είχε στο νου του της μιας δραχμής τα γιασεμιά;)

    Σοφία, Καλαμιές (η Καστανιά αν δεν μ απατά η μνήμη μου ήταν το διπλανό χωριό).

  23. sarant said

    Η Κανέλλη γράφει καλά και μόνο το «απομυζείς» είναι ελληνικούρα. Το απόσπασμα το έβαλα για να δείξω ότι (κατ’ εμέ) χωρίς την επανάληψη δεν είναι εύκολο να είσαι σαφής. Όπως ίσως ξέρεις, είμαι φίλος της επανάληψης.

  24. ΣοφίαΟικ said

    22: έχεις δίκιο, Καλαμιά. Αλλά σε κάποια φάση είχαν πάει στο δίπλα χωριό για μερικά επεισόδια. Με αφορμή αυτό, κοίταξα τι υπαρχει στο γιουτουμπ και υπαρχει ένα απόσπασμα όπου οι παλιές καραβάνες του ελληνικού σινεμά (όχι οι πρωταγωνιστές της σειράς) παίζουν πολύ καλύτερα από τους σημερινούς σαπουνοηθοποιούς της τηλεόρασης.

  25. Μην μου αγχώνεσαι, νικοδέσποτα. Και να κλείσει η Ζυρίχη, έχουμε την Ακαδημία, προλαβαίνεις και να γραφτείς

  26. Βυτιοφορείς! Απαίσιο! Μήπως βυτιοφορούχοι; Ομοίως απορριματοφορούχος, ιστιοφορούχος κ.λπ.

  27. Τώρα που το ξανακοίταξα, το ρήμα στο «αυτός που δεν διδάσκεται» εκτός από untaught μπορεί να δεχτεί και την ερμηνεία unteachable (που δεν μπορεί να διδαχθεί). Όπως στις φράσεις
    – Στην Ελλάδα αυτά δεν γίνονται
    – Ο ΧΥΖ δεν παίζεται
    – Αυτά δεν λέγονται
    που, νομίζω, εννοούν «δεν μπορεί/ούν να…»

  28. Πω, πω! Με ταράξατε! Αραχτός στην εξοχή, αφήνω το βλέμμα μου να περιπλανιέται στο περιβόλι εμπρός μου με τις βερικοκές, τις συκές, τις καλαμποκές, τις φιστικές. Πού να πάρω χαμπάρι τις τουφεκές που ρίχνουν κάποιοι βάρβαροι για να σκοτώνουν φώκες.

  29. sarant said

    Λευτέρη-Δικαίε, εμείς εδώ έχουμε μόνο φυστικές και κανα-δυο συκές 🙂

  30. Ηλεφούφουτος said

    sx. 23 «Όπως ίσως ξέρεις, είμαι φίλος της επανάληψης.»
    Ναι, καμιά αντίρρηση, την επανάληψη χάριν σαφήνειας την καταλαβαίνω κι εγώ που δεν ξέρω αν είμαι φίλος (γενικά δεν έχω φίλους, γιατί όλοι τα λεφτά μου θέλουν), απλώς η περίπτωση δεν μου φάνηκε ανάλογη με τόσα και τόσα που διαβάζουμε καθημερινά.
    Σε μεταφράσεις από Αγγλικά βρίσκεις συχνά τέτοιες ασάφειες, και η επανάληψη, π.χ. του υποκειμένου, νομίζω ότι επιβάλλεται όχι μόνο εκεί που το αγγλικό κείμενο χρησιμοποιεί one αλλά και εκεί που καθαρίζει με μια προσωπική αντωνυμία (she) και ο μεταφραστής βάζει σκέτο το ρήμα αφήνοντάς σε να αναρωτιέσαι αν το υποκείμενο είναι ο θύτης, το θύμα ή η Υπηρεσία Δίωξης.

  31. Νύκτωρας said

    Διάβαση πεζών. Άλλο ένα σύντομο ελληνικό ανέκδοτο.

  32. «Όταν όμως απειλούνται οι δανεικές του προσευχές για τη μίζερη ψευδαίσθηση της ιδιοκτησίας του και ξεσηκώνεται τότε ,οι μέρες του είναι μετρημένες. Γιατί ζυγιάστηκαν και βρέθηκαν λειψές και ανάπηρες νοήματος.»
    —–
    Κράτα και το σεχταϊκό «ανάπηρες νοήματος» για την επόμενη συλλογή με μεζεδάκια

  33. Αλλουφάνη, το σεχταϊκό κείμενο δεν είναι μεζεδάκια, μπουφές ολάκερος είναι. Δυστυχώς, όμως, γαρνιρισμένος με αίμα κι όχι με κέτσαπ…

  34. sarant said

    Αλλουφάνη, ομολογώ ότι κι εγώ στάθηκα εκεί κατά την ανάγνωση. Το εζυγίσθης, εμετρήθης και ευρέθης ελλιπής είναι βέβαια παλιά φράση, ευαγγελική θαρρώ -αλλά ας κάνει καμιά δουλειά και η γαδά.

  35. Ιούλιος said

    Εντείνεται η άνοδος στην αγορά της Αθήνας – Πάνω από τις 1.700 μονάδες ο γενικός δείκτης.

    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_29/07/2010_302949

    Εντείνεται η άνοδος;; Μετράει για μεζεδάκι;

  36. Εντωμεταξύ, στη σημερινή σελίδα των Νέων με την περιγραφή του οπλισμού της σέχτας (εδώ, πατήστε την φωτό να μεγαλώσει) οσμίζομαι οπλουργικά μαργαριτάρια. Κάτι Μάουζερ βλέπω, πιστόλια από μία εταιρία που εδώ και δεκαετίες βγάζει μόνο τυφέκια (βγάζει και πιστόλια αλλά για λογαριασμό άλλων), κάτι Γκλοκ, που δεν διαφοροποιούνται οπτικά τουλάχιστον από τα διπλανά τους και βέβαια ένα Μπράουνινγκ Χάι Τάουερ, που δεν έχει καμία σχέση με Ψηλούς Πύργους αλλά με Υψηλή Ισχύ. Κάνας οπλουργός στο ακροατήριο τούτου του μπλογκ; Ή ζητάω πολλά;

  37. LandS said

    @Dosiskaki #15.

    Δίκιο, προσχωρήσαμε μαζί με την Ισπανία το 1868. Και τότε (πολύ πριν γεννηθεί ο Σ.Χ.) είπαμε τις δραχμές φράγκα!

    Και ναι, εκείνο το τότε «ενιαίο νόμισμα» κατάρευσε χωρίς την δική μας βοήθεια.

  38. Τι ήτανε να κάνω διάλειμμα για να διαβάσω μιαν εφημερίδα; Πρέπει να πάω να πουλήσω το αμάξι μου…
    Σε σημερινό της άρθρο με τίτλο «Στοχοποιούν τους Τσιγγάνους», στα διεθνή της Ελευθεροτυπίας, η κα Ήρα Φελουκατζή μας εξηγεί πως… «Ο υπουργός Εσωτερικών Μπρις Ορτοφέ ανακοίνωσε ότι «δέκα ειδικοί φορολογικοί ελεγκτές θα ελέγξουν την κατάσταση των κατοίκων παράνομων κέντρων διαβίωσης, γιατί προκαλεί απορία η πολυτέλεια ορισμένων αυτοκινήτων που μεταφέρουν καραβάνες».

  39. gbaloglou said

    Διαβάσεις Λονδίνου:

  40. ΣοφίαΟικ said

    38: Ο στρατός δηλαδή τώρα το γύρισε στα πολυτελή αυτοκίνητα; :-)))

  41. sarant said

    Τα τροχόσπιτα πρέπει να εννοεί η ποιήτρια, τύπου κάραβαν, αλλά πώς της ήρθε να το πει έτσι είναι ανεξήγητο μυστήριο. Μπράβο στο Σκύλο που το τσάκωσε. Κι εγώ έριξα μια ματιά στο άρθρο αλλά δεν έφτασα ως εκεί.

  42. Αγγελος said

    Κάπου την έχουμε ξανακάνει αυτήν την κουβέντα. Η Ελλάδα μπήκε στη Λατινική Νομισματική Ένωση το 1867 – αυτό σήμαινε ότι όρισε το βάρος και τον τίτλο της ούτως ή άλλως ασημένιας δραχμής της ώστε να είναι ίδια με του ναπολεόντειου φράγκου (ενώ επί Όθωνα, που καθιέρωσε τη δραχμή, ήταν λίγο μικρότερα, ώστε να συμπίπτουν με της αρχαίας Αθηναϊκής δραχμής). Την ίδια μεταλλική νομισματική μονάδα είχαν υιοθετήσει και άλλες χώρες (το Βέλγιο, η Ελβετία, η Ιταλία, η Ισπανία, μετά την ανεξαρτησία τους η Βουλγαρία και η Ρουμανία), με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν ελεύθερα σε όλες αυτές τις χώρες τα ασημένια νομίσματα ολωνών – και κυκλοφορούσαν και τα χαρτονομίσματά τους όσο ήταν μετατρέψιμα, όσο δηλαδή η εκάστοτε Κεντρική Τράπεζα υποσχόταν να τα μετατρέψει σε μεταλλικά όποτε της ζητηθεί.
    Λόγω των αιώνιων δημοσιονομικών της προβλημάτων, η Ελλάδα επέβαλε την αναγκαστική κυκλοφορία των χαρτονομισμάτων της, ανέστειλε δηλαδή τη μετατρεψιμότητά τους σε μεταλλικό νόμισμα (και συνεπώς και σε γαλλικά φράγκα κλπ.), ήδη από το 1878 (αν θυμάμαι καλά), με αποτέλεσμα να υποτιμηθεί η χάρτινη δραχμή σε σχέση με τη μεταλλική, όχι όμως τρελά (δεν νομίζω πως ποτέ έπεσε κάτω από 60 λεπτά). Τυπικά όμως δεν αποχώρησε από τη Λατινική Νομισματική Ένωση ούτε με την πτώχευση του 1893. Η αναγκαστική κυκλοφορία ήρθη για λίγα χρόνια στις αρχές του 20ού αιώνα, αλλά με τους Βαλκανικούς πολέμους επανήλθε οριστικά. Ανάμνηση της μετατρεψιμότητας σε μεταλλικό νόμισμα αποτελούσαν οι λέξεις «πληρωτέαι επί τη εμφανίσει» (ή, σε κακόζηλη δημοτική, «πληρωτέες με την εμφάνιση») που αναγράφονταν στα ελληνικά χαρτονομίσματα μέχρι το τέλος, αν και δεν σήμαιναν πια τίποτε.
    Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όλες οι εμπόλεμες ευρωπαϊκές χώρες προσέφυγαν στην αναγκαστική κυκλοφορία, και το πληθωρικό χρήμα που τυπώθηκε κατέστησε αδύνατη την επαναφορά της μετατρεψιμότητας στα προπολεμικά επίπεδα μετά τον πόλεμο (το επιχείρησε η Αγγλία το 1926 με ολέθρια για την οικονομία της αποτελέσματα). Έτσι, η Λατινική Νομισματική Ένωση διαλύθηκε εκ των πραγμάτων.

  43. Θανάσης Πρωτόπαπας said

    Μην ξεχάσετε και τον αμφορέα. Λαμβάνοντας υπόψη την αφομοίωση τόπου κατά τη σύνθεση, θα πρέπει να φέρει αν. Πολύ υποθετικό αντικείμενο τελικά.

  44. ΕΠΙΧΑΡΜΟΣ said

    Και κάτι άσχετο που θυμήθηκα με αφορμή το ποστ του Αγγελου. Πριν από χρόνια, όταν είχαν πρωτοβγεί τα πεντοχίλιαρα με την εικόνα του Κολοκοτρώνη, άκουσα έξω από το ακροατήριο έναν ηλικιωμένο και επιφανή δικηγόρο να απευθύνεται κραδαίνοντας το πεντοχίλιαρο στον πελάτη του, ο οποίος μάλλον ζητούσε να τον πληρώσει μετά τη δίκη,λέγοντας : «Εγώ είμαι σαν τον Κολοκοτρώνη. Πληρωτέος επί τη εμφανίσει!»

  45. ΑΠ said

    «Τα προστίματα»

    (στον ΣΚΑΙ, στις ειδήσεις των 9 σήμερα, συνέντευξη)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: