Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Αγκόπ στην Αφγανιστανούπολη

Posted by sarant στο 25 Αύγουστος, 2010


Φυλλομετρούσα (ηλεκτρονικώς) τις προάλλες μερικά φύλλα της εφημ. Βραδυνή, από το 1923, κάτι άλλο ψάχνοντας, κι έπεσε το μάτι μου στα χρονογραφήματα και τα «παραπολιτικά» σχόλια και μου έκανε εντύπωση το μίσος των χρονογράφων και σχολιογράφων για τους πρόσφυγες που είχαν κατακλύσει την Αθήνα μετά τη μικρασιατική καταστροφή. Και δεν μπόρεσα να μην κάνω παραλληλισμούς με τη σημερινή αντιμεταναστευτική ρητορική των ακροδεξιών από το Διαδίκτυο.

Να πούμε εδώ για την ιστορία ότι μετά το αποτυχημένο φιλομοναρχικό πραξικόπημα Γαργαλίδη-Λεοναρδόπουλου-Μεταξά τον Οκτώβριο του 1923, παύθηκαν όλες οι αντιβενιζελικές εφημερίδες, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πρόβλημα ανεργίας των δημοσιογράφων. Οι άνεργοι δημοσιογράφοι σχημάτισαν συνεταιρισμό, ο οποίος εξέδωσε τη Βραδυνή, η οποία εκείνο τον πρώτο καιρό έβγαινε με υπότιτλο «Εφημερίδα των συντακτών». Πιο σωστά των αντιβενιζελικών συντακτών, αφού στον συνεταιρισμό μόνο αυτοί γίνονταν μέλη. Βέβαια, αργότερα η εφημερίδα απέκτησε κανονικόν ιδιοκτήτη και σιγά-σιγά η στελέχωσή της έπαψε να είναι μονολιθική, όσο κι αν η πολιτική της γραμμή παρέμεινε πάντοτε στη δεξιά ή την κεντροδεξιά πτέρυγα. Όμως, τον πρώτο καιρό, που  η εφημερίδα ήταν το μοναδικό έντυπο της δεξιάς παράταξης, η Βραδυνή είχε δημοσιογραφική σύνθεση αμιγώς αντιβενιζελική -και γραμμή αμιγώς αντιπροσφυγική.

Σε ένα χρονογράφημα, διαβάζω: Πόσον δε ταχέως κατακτούν δικαιώματα, τα οποία δεν έχομεν εμείς οι γηγενείς εις τον τόπον μας, όλαι αυταί αι μυριάδες των μυριάδων επελαυνόντων καθ’ ημών, είναι απίστευτον. Μόλις αφιχθούν, προτού γνωρίσουν καν τους δρόμους, διευθύνονται εις το κεντρικόν ταμείον. Και τίποτε δεν τούς αρέσει εις τον δυστυχισμένον τόπον μας, εκτός του κεντρικού ταμείου. (Βραδυνή, 1.12.1923)

Σε ένα άλλο (Βραδυνή 3.12.1923), διάλογος μεταξύ «δύο τέως αλυτρώτων», με ειρωνεία για τον τρόπο ομιλίας των προσφύγων:

— Βενιζέλος με άδεια χέρια δεν θα’ ρχει. Θα μας φέρει παράδες, θα μας φέρει παστρουμά να τρώομεν. Πρέπει να ’ρχει Βενιζέλος.
— Αμάν τζάνεμ. Να ’ρχει γιατί να μην έρχει, αφού θα τρώομεν.
(…)
— Γιασασίν Βενεζουέλο. Γιασασίν Πρόεδρο.

Ένας χρονογράφος έχει φτιάξει μια καρικατούρα πρόσφυγα, που τον λέει Αγκόπ. Ο Αγκόπ είναι κοιλαράς, και ενδιαφέρεται μόνο για φαγητά, δημόσιες θέσεις και επιδόματα. Ή, όπως του λέει ο χρονογράφος στον φανταστικό τους διάλογο: Πάρετε έναν ναργιλέν, τρεις μπογάτσες, τέσσαρα κατιμέρια, εξ δημοσίας θέσεις, επτά επαύλεις, εκατόν επτά εκλογικά βιβλιάρια, πεντέξ υπουργεία και δέσμην οδοντογλυφίδων. (4.12.1923)

Ο Αγκόπ έχει τάχα το επώνυμο Χεμχεμχεμδενδενδεντεντζερένρενρεννενρενρέντζόγλου. Και ο χρονογράφος αγανακτεί: Βρε χριστιανέ μου, γιατί δεν λέγεσαι απλούστερα; Αμπατζόγλου, Τζαμπατζόγλου, Αρπακτόγλου, Βενιζελόγλου;
— Τι με εδίνετε δια να ελέγωμαι Δημοκρατιεζόγλου; απαντά τάχα ο Αγκόπ, πάντα συμφεροντολόγος. (3.1.1924)

Για να μη μου πείτε όμως ότι διαλέγω μερικά φανταχτερά κομμάτια, παραθέτω εδώ περίπου το μισό από ένα χρονογράφημα, που έχει τον τίτλο «Αφγανιστανούπολις», δημοσιευμένο στη Βραδυνή στις 3 Δεκεμβρίου 1923. Υπογράφει ο Πρωτεύς (δεν ξέρω ποιος είναι), ο οποίος αρχίζει διαμαρτυρόμενος για την «εμποροπανηγυροποίησιν» του κέντρου της Αθήνας:

Τζιεράκια τηγανίζονται, κωλόπανα κυματίζουν, σανιδώματα προχείρων ικριωμάτων τοποθετούνται εις τα καλύτερά μας πεζοδρόμια, μανδήλια, τσεμπέρια, βλαχόκαλτσες, τηγάνια, παλιοπάπουτσα, αντεριά, κρεμώνται εις καλύβας του αθιγγανικοτέρου είδους, χαλβάδες και ρεβανές εκτίθενται προ ευπρεπών καταστημάτων, κηπάρια δημοτικά, τα οποία είχαν αποκτήσει ολίγους καλούς πρασίνους τόνους ηρημώθησαν, Την στιγμήν οπού η πόλις μας έβαινε προς την ευπροσωποτέραν εμφάνισίν της επήλθον η αρρυθμία, η τσαπατσουλοσύνη, η ασχημία, η βαρβαρότης και έστησαν βάναυσον χορόν εις τα πλέον συχναζόμενα ευπρεπή μέρη της. Ευθύνην δεν δυνάμεθα να αποδώσωμεν εις τους διαπράττοντας τας ασχημίας ταύτας. Αυτοί όπως ήξευραν και όπως ηδυνήθησαν έπραξαν. Μη έχοντες το αίσθημα της τάξεως, δεν ηδύναντο να την εκδηλώσουν, αγνοούντες δε την έννοιαν του καλού δεν ηδύναντο να την φανερώσουν. Την ευθύνην έχουν οι αρμόδιοι, οι εντεταλμένοι δια την υγιεινήν, την τάξιν, την ευπρέπειαν. (…) Αφήκαν τους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους να κατακτηθούν υπό του ψιλικατσιδισμού, αδιαφορήσαντες όχι μόνον προς την ευπρέπειαν, αλλά και προς τα συμφέροντα των εμπόρων καταστηματαρχών, οι οποίοι πληρώνουν ακριβά ενοίκια, βαρείς φόρους, μεγάλους δασμούς, ριψοκινδυνεύουν κεφάλαια. Ταυτοχρόνως διά της μεταβολής των εμπορικών μας οδών εις μπαγιατοπάζαρα κατέστησαν δυσχερεστάτην την κυκλοφορίαν των διαβατών και των τροχοφόρων. (…) Αλλά όπως οι επερχόμενοι σωρηδόν εις τας Αθήνας και τον Πειραιά εννοούν καλά και σώνει να εγκατασταθούν εις τας δύο ταύτας πόλεις, αν και η μέχρι τούδε μόνιμος κατοικία των ήτο κάποιον άγνωστον χωρίον, παρομοίως όλοι ζητούν να καταλάβουν την κεντρικοτέραν θέσιν μαζί με τον ταβλάν των, με την παράγκαν των, τα συκωτάκια των, τα μπακαλιαράκια των, τα χαλβαδάκια των, τα γαλακτομπουρεκάκια των, τας τσουράπας των και τα ζωνάρια των.

Εφθάσαμεν ούτω να γίνομεν πόλις του Αφγανιστάν, ενώ δεν υπήρχε κανείς λόγος και ενώ μια τοιαύτη κατάστασις δεν είναι αρεστή. Εις όλας τας πόλεις του κόσμου υπάρχει τάξις, ρυθμός, καλαισθησία διά το καθετί, όπως αποτελείται αρμονικόν σύνολον προς το καλόν όλων. Δι’ αυτήν την τάξιν και τον ρυθμόν ευθύνονται οι αρμόδιοι, επιβάλλοντες την θέλησίν των εις τους πολίτας. Εδώ αντιθέτως αφέθησαν αυτοί ελεύθεροι να δώσουν εις ολόκληρον πόλιν τον άρρυθμον χαρακτήρα των, ο οποίος παρουσιάζεται με δικαιώματα απαραβιάστου ιερότητος. Συνηθίσαμεν τόσον εις τας αθλιότητας ταύτας ως εις κανονικήν εκδήλωσιν του αθηναϊκού βίου, ώστε νομίζω ότι πρέπει να θεωρώμεν ως αντινομίαν την εμφάνισιν των αρμοδίων χωρίς σαρίκι. Προτείνομεν, λοιπόν, να φορέσουν τούτο όλοι οι δημοτικοί μας άρχοντες, αλλά και μπουρνούζια με το μαρκούτσι του αργιλέ εις το χέρι. Τι διάβολο άρχοντες της αφγανιστανουπόλεως είναι ούτοι φορούντες λαιμοδέτην και καπέλο;

Δεν ισχυρίζομαι ότι οι καταστάσεις τότε και σήμερα είναι ίδιες, ούτε υποστηρίζω πως τα κείμενα αυτά επιτρέπουν την εξαγωγή γενικότερων συμπερασμάτων, αλλά σε μερικά σημεία βρήκα πολύ εντυπωσιακή την ομοιότητα του ύφους και της επιχειρηματολογίας.

Σαν υστερόγραφο, οι παλιότεροι από τους αναγνώστες θα έχετε προλάβει τον Αγκόπ σε (κακόγουστες, κατά τη γνώμη μου) κωμωδίες της δεκαετίας του 1960, με τον ηθοποιό Φίλιο Φιλιππίδη. Εκείνος ο Αγκόπ, βέβαια, ήταν Αρμένης. Μάλλον πρόκειται για ανεξάρτητο στερεότυπο και όχι για μετεξέλιξη του παλιού.

Φυλλομετρούσα τις προάλλες μερικά φύλλα της εφημ. Βραδυνή, από το 1923, κάτι ψάχνοντας, κι έπεσε το μάτι μου στα χρονογραφήματα και τα «παραπολιτικά» σχόλια και μου έκανε εντύπωση το μίσος των χρονογράφων και σχολιογράφων για τους πρόσφυγες που είχαν κατακλύσει την Αθήνα μετά τη μικρασιατική καταστροφή. Και δεν μπόρεσα να μην κάνω παραλληλισμούς με τη σημερινή αντιμεταναστευτική ρητορική των ακροδεξιών από το Διαδίκτυο.

Να πούμε εδώ για την ιστορία ότι μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα Γαργαλίδη-Μεταξά τον Οκτώβριο του 1923, παύθηκαν όλες οι αντιβενιζελικές εφημερίδες, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πρόβλημα ανεργίας των δημοσιογράφων. Οι άνεργοι δημοσιογράφοι σχημάτισαν συνεταιρισμό, ο οποίος εξέδωσε τη Βραδυνή, η οποία εκείνο τον πρώτο καιρό έβγαινε με υπότιτλο «Εφημερίδα των συντακτών». Πιο σωστά των αντιβενιζελικών συντακτών, αφού στον συνεταιρισμό μόνο αυτοί γίνονταν μέλη. Βέβαια, αργότερα η εφημερίδα απέκτησε κανονικόν ιδιοκτήτη και σιγά-σιγά η στελέχωσή της έπαψε να είναι μονολιθική, όσο κι αν η πολιτική της γραμμή ήταν πάντοτε στη δεξιά πτέρυγα. Όμως, τον πρώτο καιρό, που  η εφημερίδα ήταν το μοναδικό έντυπο της δεξιάς παράταξης, η Βραδυνή είχε δημοσιογραφική σύνθεση αμιγώς αντιβενιζελική -και γραμμή αμιγώς αντιπροσφυγική.

Σε ένα χρονογράφημα, διαβάζω: Πόσον δε ταχέως κατακτούν δικαιώματα, τα οποία δεν έχομεν εμείς οι γηγενείς εις τον τόπον μας, όλαι αυταί αι μυριάδες των μυριάδων επελαυνόντων καθ’ ημών, είναι απίστευτον. Μόλις αφιχθούν, προτού γνωρίσουν καν τους δρόμους, διευθύνονται εις το κεντρικόν ταμείον. Και τίποτε δεν τούς αρέσει εις τον δυστυχισμένον τόπον μας, εκτός του κεντρικού ταμείου. (Βραδυνή, 1.12.1923)

Σε ένα άλλο (Βραδυνή 3.12.1923), διάλογος μεταξύ «δύο τέως αλυτρώτων», με ειρωνεία για τον τρόπο ομιλίας των προσφύγων:

— Βενιζέλος με άδεια χέρια δεν θα’ ρχει. Θα μας φέρει παράδες, θα μας φέρει παστρουμά να τρώομεν. Πρέπει να ’ρχει Βενιζέλος.

— Αμάν τζάνεμ. Να ’ρχει γιατί να μην έρχει, αφού θα τρώομεν.

(…)

— Γιασασίν Βενεζουέλο. Γιασασίν Πρόεδρο.

Ένας χρονογράφος έχει φτιάξει μια καρικατούρα πρόσφυγα, που τον λέει Αγκόπ. Ο Αγκόπ είναι κοιλαράς, και ενδιαφέρεται μόνο για φαγητά, δημόσιες θέσεις και επιδόματα. Ή, όπως του λέει ο χρονογράφος στον φανταστικό τους διάλογο: Πάρετε έναν ναργιλέν, τρεις μπογάτσες, τέσσαρα κατιμέρια, εξ δημοσίας θέσεις, επτά επαύλεις, εκατόν επτά εκλογικά βιβλιάρια, πεντέξ υπουργεία και δέσμην οδοντογλυφίδων. (4.12.1923)

Ο Αγκόπ έχει τάχα το επώνυμο Χεμχεμχεμδενδενδεντεντζερένρενρεννενρενρέντζόγλου. Και ο χρονογράφος αγανακτεί: Βρε χριστιανέ μου, γιατί δεν λέγεσαι απλούστερα; Αμπατζόγλου, Τζαμπατζόγλου, Αρπακτόγλου, Βενιζελόγλου;

— Τι με εδίνετε δια να ελέγωμαι Δημοκρατιεζόγλου; απαντά τάχα ο Αγκόπ, πάντα συμφεροντολόγος. (3.1.1924)

Για να μη μου πείτε όμως ότι διαλέγω μερικά φανταχτερά κομμάτια, παραθέτω εδώ περίπου το μισό από ένα χρονογράφημα, που έχει τον τίτλο «Αφγανιστανούπολις», δημοσιευμένο στη Βραδυνή στις 3 Δεκεμβρίου 1923. Υπογράφει ο Πρωτεύς (δεν ξέρω ποιος είναι), ο οποίος αρχίζει διαμαρτυρόμενος για την «εμποροπανηγυροποίησιν» του κέντρου της Αθήνας:

Τζιεράκια τηγανίζονται, κωλόπανα κυματίζουν, σανιδώματα προχείρων ικριωμάτων τοποθετούνται εις τα καλύτερά μας πεζοδρόμια, μανδήλια, τσεμπέρια, βλαχόκαλτσες, τηγάνια, παλιοπάπουτσα, αντεριά, κρεμώνται εις καλύβας του αθιγγανικοτέρου είδους, χαλβάδες και ρεβανές εκτίθενται προ ευπρεπών καταστημάτων, κηπάρια δημοτικά, τα οποία είχαν αποκτήσει ολίγους καλούς πρασίνους τόνους ηρημώθησαν, Την στιγμήν οπού η πόλις μας έβαινε προς την ευπροσωποτέραν εμφάνισίν της επήλθον η αρρυθμία, η τσαπατσουλοσύνη, η ασχημία, η βαρβαρότης και έστησαν βάναυσον χορόν εις τα πλέον συχναζόμενα ευπρεπή μέρη της. Ευθύνην δεν δυνάμεθα να αποδώσωμεν εις τους διαπράττοντας τας ασχημίας ταύτας. Αυτοί όπως ήξευραν και όπως ηδυνήθησαν έπραξαν. Μη έχοντες το αίσθημα της τάξεως, δεν ηδύναντο να την εκδηλώσουν, αγνοούντες δε την έννοιαν του καλού δεν ηδύναντο να την φανερώσουν. Την ευθύνην έχουν οι αρμόδιοι, οι εντεταλμένοι δια την υγιεινήν, την τάξιν, την ευπρέπειαν. (…) Αφήκαν τους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους να κατακτηθούν υπό του ψιλικατσιδισμού, αδιαφορήσαντες όχι μόνον προς την ευπρέπειαν, αλλά και προς τα συμφέροντα των εμπόρων καταστηματαρχών, οι οποίοι πληρώνουν ακριβά ενοίκια, βαρείς φόρους, μεγάλους δασμούς, ριψοκινδυνεύουν κεφάλαια. Ταυτοχρόνως διά της μεταβολής των εμπορικών μας οδών εις μπαγιατοπάζαρα κατέστησαν δυσχερεστάτην την κυκλοφορίαν των διαβατών και των τροχοφόρων. (…) Αλλά όπως οι επερχόμενοι σωρηδόν εις τας Αθήνας και τον Πειραιά εννοούν καλά και σώνει να εγκατασταθούν εις τας δύο ταύτας πόλεις, αν και η μέχρι τούδε μόνιμος κατοικία των ήτο κάποιον άγνωστον χωρίον, παρομοίως όλοι ζητούν να καταλάβουν την κεντρικοτέραν θέσιν μαζί με τον ταβλάν των, με την παράγκαν των, τα συκωτάκια των, τα μπακαλιαράκια των, τα χαλβαδάκια των, τα γαλακτομπουρεκάκια των, τας τσουράπας των και τα ζωνάρια των.

Εφθάσαμεν ούτω να γίνομεν πόλις του Αφγανιστάν, ενώ δεν υπήρχε κανείς λόγος και ενώ μια τοιαύτη κατάστασις δεν είναι αρεστή. Εις όλας τας πόλεις του κόσμου υπάρχει τάξις, ρυθμός, καλαισθησία διά το καθετί, όπως αποτελείται αρμονικόν σύνολον προς το καλόν όλων. Δι’ αυτήν την τάξιν και τον ρυθμόν ευθύνονται οι αρμόδιοι, επιβάλλοντες την θέλησίν των εις τους πολίτας. Εδώ αντιθέτως αφέθησαν αυτοί ελεύθεροι να δώσουν εις ολόκληρον πόλιν τον άρρυθμον χαρακτήρα των, ο οποίος παρουσιάζεται με δικαιώματα απαραβιάστου ιερότητος. Συνηθίσαμεν τόσον εις τας αθλιότητας ταύτας ως εις κανονικήν εκδήλωσιν του αθηναϊκού βίου, ώστε νομίζω ότι πρέπει να θεωρώμεν ως αντινομίαν την εμφάνισιν των αρμοδίων χωρίς σαρίκι. Προτείνομεν, λοιπόν, να φορέσουν τούτο όλοι οι δημοτικοί μας άρχοντες, αλλά και μπουρνούζια με το μαρκούτσι του αργιλέ εις το χέρι. Τι διάβολο άρχοντες της αφγανιστανουπόλεως είναι ούτοι φορούντες λαιμοδέτην και καπέλο;

Δεν ισχυρίζομαι ότι οι καταστάσεις τότε και σήμερα είναι ίδιες, ούτε υποστηρίζω πως τα κείμενα αυτά επιτρέπουν την εξαγωγή γενικότερων συμπερασμάτων, αλλά σε μερικά σημεία βρήκα πολύ εντυπωσιακή την ομοιότητα του ύφους και της επιχειρηματολογίας.

110 Σχόλια to “Ο Αγκόπ στην Αφγανιστανούπολη”

  1. voulagx said

    «κωλόπανα κυματίζουν…» σαν αυτο δηλαδη;

    http://www.zoo.gr/fun/photos/photo/14/104720
    http://www.voidokilia.com/beaches/06b-Petrochori-Kolopana-Beach.htm

  2. Δηλαδή, κατά τον Πρωτέα: «Αυτοί όπως ήξευραν και όπως ηδυνήθησαν έπραξαν. Μη έχοντες το αίσθημα της τάξεως…». Κι εγώ που νόμιζα ότι στον τόπο τους ήταν νοικοκύρηδες…

  3. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Αν αντιπαρέλθουμε τη θλιβερή νοοτροπία μιας κρίσημης μάζας του ελληνικού λαού απέναντι σε πρόσφυγες, μετανάστες και γενικά «διαφορετικούς», αυτό που μένει είναι η εξ ίσου, αν όχι περισσότερο, διαχρονικά θλιβερή ανικανότητα του ελληνικού Κράτους να θεσμοθετήσει και να εφαρμόσει εμπράκτως νόμους και μέτρα που θα επιτρέπουν την αρμονική ένταξη όλων των κατοίκων του σε μια ζωή που θα αξίζει να λέγεται ζωή.

  4. Κάτι άλλο που μένει, παραδόξως, είναι πόσο διαφορετικά μοιάζουν τα πράγματα σε βάθος χρόνου.

  5. Πολύ καλά έκανες, Sarant, και μας τα θύμισες όλα αυτά. Είχα διαβάσει κι εγώ κάτι άναλογο (τώρα ούτε θυμάμαι πού). Οι εφημερίδες της εποχής επικροτούσαν την αστραπιαία αποτελεσματική εκκαθάριση της αστυνομίας σε μια κεντρική πλατεία του Πειραιά, όταν ξεσήκωσε βιαίως τους πρόσφυγες που είχαν κατασκηνώσει εκεί και τους μετέφερε άρον άρον σε μια μακρινή γειτονιά, αυτή που ονομάστηκε αργότερα Κοκκινιά.
    Ασφαλώς υπήρξε ένα πολιτισμικό σοκ εκείνη την εποχή, αλλά αυτό δεν απαλλάσσει τους ιθαγενείς της Αθήνας από την απονιά τους. Και ας μην ξεχνάμε ότι η λέξη «παστρικιά» αποδόθηκε περιφρονητικά και με τους ανάλογους υπαινιγμούς στις γυναίκες πρόσφυγες που αγαπούσαν την καθαριότητα.

  6. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Οι «βλαχόκαλτσες» και τα «μπαγιατοπάζαρα» μου άρεσαν, γιατί μου θύμισαν Καζαντζάκη που (απ’όσο ξέρω εγώ) είναι ο μεγάλος μας λεξιπλάστης.

    Ο «ψιλικατσιδισμός» (πληροφορείστε με αν ακούγεται ποτέ αυτή λέξη σήμερα) με επανέφερε στη χθεσινή διαμάχη ανάμεσα στο «τσα» και το «τζα» (αλήθεια, πώς πάει το δημοψήφισμα επ’αυτού;) Ο Τριανταφυλλίδης λέει, στο κεφάλαιο των διψήφων συμφώνων, πως «το τσ και το τζ παριστάνουν δύο φθόγγους διαφορετικούς, που ξεχωρίζουν πάντοτε στην προφορά και δεν πρέπει να μπερδεύονται, καθώς γίνεται συχνά».

  7. Luc said

    Τους παππούδες μου [είχαν έρθει από ένα προάστιο της Σμύρνης] τους φώναζαν «πρόσφηγκες». Φρικτές καταστάσεις.

  8. […] Ο Αγκόπ στην Αφγανιστανούπολη (via Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία) Φυλλομετρούσα (ηλεκτρονικώς) τις προάλλες μερικά φύλλα της εφημ. Βραδυνή, από το 1923, κάτι άλλο ψάχνοντας, κι έπεσε το μάτι μου στα χρονογραφήματα και τα «παραπολιτικά» σχόλια και μου έκανε εντύπωση το μίσος των χρονογράφων και σχολιογράφων για τους πρόσφυγες που είχαν κατακλύσει την Αθήνα μετά τη μικρασιατική καταστροφή. Και δεν μπόρεσα να μην κάνω παραλληλισμούς με τη σημερινή αντιμεταναστευτική ρητορική των ακροδεξιών από το Διαδίκτυο. Να πού … Read More […]

  9. Immortalité said

    Οταν όμως πριν την καταστροφή, όλοι αυτοί αναφερόταν στη Μικρασία, Έλληνες τους λογαριάζανε. Και πήγαν να τους απελευθερώσουν κι απο πάνω. Μόλις όμως χάθηκε το μπαγιόκο…

  10. ΑΠ said

    «σε μερικά σημεία βρήκα πολύ εντυπωσιακή την ομοιότητα του ύφους και της επιχειρηματολογίας»

    Γιατί εντυπωσιάστηκες οικοδεσπότη μας; Ίδια η νοοτροπία, άρα παρόμοια τα επιχειρήματα και το ύφος…

  11. ἀτυχέστατη ἡ σύγκρισι τῶν γεγονότων. πρῶτον οἱ Μικρασιᾶται ἦρθαν σὲ μία χώρα ἐξ αἰτίας ἑνὸς πολέμου ποὺ ἔκανε ἡ χώρα αὐτὴ γιὰ νὰ τοὺς ἀπελευθερώσῃ. καὶ ἡ χώρα ἔχασε τὸν πόλεμο. ἀντιστοίχως ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἔφυγαν οἱ Τοῦρκοι γιὰ ἀπέναντι. ὑπογράφτηκε συμφωνία ἀνταλλαγῆς πληθυσμῶν. σήμερα ποιό εἶναι τὸ ποσοστὸ συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος στὴν εὐθύνη δημιουργίας τῶν μεταναστευτικῶν ῥευμάτων; σίγουρα δυσανάλογη μὲ τὸ ποσοστὸ λαθρομεταναστῶν ποὺ δέχεται.

  12. Μέχρι και πολιτική όσμωση υπήρχε. Οι πρόσφυγες εκ των μικρασιατικών αστικών κέντρων είχαν άποψη επί των πολιτικών στην Ελλάδα καθώς επίσης κοινή γλώσσα, πολλά κοινά ήθη και έθιμα όπως και κοινή θρησκεία. Μέχρι και ο δυνάστης τους κοινός ήταν. Το να συγκρίνει επομένως κάποιος ανόμοια πράγματα αμέτι μουχαμέτι δεν νομίζω να είναι και το σοφότερο που μπορεί να κάνει.
    Στη σημερινή περίπτωση δε διασαλεύεται μόνον η πληθυσμιακή ηρεμία αλλά η πολιτισμική, θρησκευτική, οικονομική, πολιτική. Πως μπορεί κάποιος να ονομάζεται Έλληνας αν δεν έχει βιωματική άποψη από τον Κολοκοτρώνη και τον Καποδίστρια μέχρι την δικτατορία και την είσοδο στην ΕΟΚ; Πολύ απλά, δεν μπορεί. Η απλή γνώση της Ελληνικής γλώσσας δεν αρκεί.

  13. sarant said

    Στράβωνα και Κορνήλιε, δεν παραλληλίζω τα γεγονότα, αλλά τις αντιδράσεις των τότε και των τώρα ενοχλουμένων, στις οποίες και βρίσκω ομοιότητες και αναλογίες. Αν εννοείτε ότι οι τότε αντιδράσεις ήταν αδικαιολόγητες ενώ οι τωρινές δικαιολογούνται, αυτό είναι άλλη συζήτηση.

  14. Οι πατριώτες μας πριν από ούτε έναν αιώνα ένιωθαν τόσο σούπερ Ευρωπαίοι που έβλεπαν και τους Σμυρνιούς ως Αφγανόγυφτους. Την ίδια εποχή, οι πρώην μετανάστες Αμερικάνοι έβλεπαν τα πατριωτάκια μας με τον ίδιο τρόπο, όταν έρχονταν να σκάψουν στα ορυχεία του Κολοράντο και στης Αριζόνας τα βουνά που τραγουδούσε και εις εξ αυτών. Ο χρόνος παίζει πολύ ύπουλα παιχνίδια, και μπορεί το εγγόνι μου να βλέπει περιφορά του αγάλματος του Σκεντέρμπεη στην Ομόνοια, ας πούμε, όπως τώρα οι νεοϋορκέζοι χαζεύουν τους Κολοκοτρώνηδες στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου.
    Με λίγα λόγια, πόσο δύσκολα βλέπει κανείς έξω απ’ τον κύκλο του. Αυτό που λέω ισχύει και για μένα, εννοείται.

  15. Ορίστε και της Αριζόνας τα βουνά. Ελπίζω να embedωθεί το βίντεο αυτή τη φορά:

    Μόνο που, τώρα που το ξανακούω, βλέπω ότι δεν είναι η σωστή εκτέλεση για τους σκοπούς μου. Ο Κατσαρός το έχει ηχογραφήσει και αλλού, με τους στίχους: Πολλές μανάδες κλάψανε, ας κλάψει κι η δική μου / στης Αριζόνας τα βουνα, ας θάψει το κορμί μου

  16. Ας τελειώσω αυτή τη βόλτα στα ορυχεία του Κολοράντο με ένα απόσπασμα από το εξαιρετικό «Ενάντια στη μέρα» του Πύντσον. Ελπίζω να μην εκτρέπω πολύ την κουβέντα, όχι τουλάχιστον όσο εκτρέπομαι ο ίδιος από αυτά που πραγματικά πρέπει να κάνω τώρα. 🙂
    ψάχνοντας αφορμή για να συλλάβουν τους απεργούς, οι οποίοι ήταν Έλληνες και Βούλγαροι, Σέρβοι και Κροάτες, Μαυροβούνιοι και Ιταλοί. «Εκεί πέρα στην Ευρώπη», εξήγησε ο Γιούμπολ, «όλοι αυτοί σκοτώνονται μεταξύ τους για κάτι μπερδεμένες πολιτικές θέσεις που κανείς τους δεν τις καταλαβαίνει. Αλλά μόλις έρχονται εδώ, μέχρι να πεις κύμινο, αφήνουν στην άκρη όλα εκείνα τα αρχαία μίση και γίνονται αδέρφια στον αγώνα, γιατί καταλαβαίνουν πολύ καλά ποια είναι ακριβώς η κατάσταση»

  17. Δύτα, νὰ φανατσῶ ὅτι στὴν Ἀθήνα-Νέα Ὑόρκη τοῦ μέλλοντος τὴν θέσι τῶν Ἰνδιάνων θὰ ἐπέχουν οἱ Ἕλληνες;

  18. Ασφαλώς όχι, εδώ άντεξαν τρισχιλιετείς εισροές. 😉

  19. Αγγελος said

    «περιφορά του αγάλματος του Σκεντέρμπεη στην Ομόνοια» (14)

    Ας αναφέρω για το αξιοπερίεργο του πράγματος ότι άγαλμα του Σκεντέρμπεη υπάρχει πραγματικά στις Βρυξέλλες (στο Parc Josaphat, για όσους ξέρουν την πόλη) – αλλά δεν περιφέρεται, είναι χτισμένο στο βάθρο του.

  20. Ξαναδιαβάζοντας το ποστ (άμα βαριέσαι τη δουλειά που κάνεις…) θυμήθηκα έναν άλλο Αγκόπ, την καρικατούρα που χρησιμοποιεί ο (επίσης πρόσφυγας) Ψαθάς στα δικαστικά χρονογραφήματά του.

  21. παρακολουθῶν τοὺς πρικγκηπικοὺς γάμους τῶν Σπετσῶν ἀπονέμω βραβεῖο νεοκαθερουσιανισμοῦ στὸν (παοκτσῆ) Ζαμπούνη, ποὺ μὲ τὸ «τηλεθεατὰς» καὶ τὸ «τοῦ πρίγκηπος» ἀνέβηκε 4 ὁλόκληρους βαθμοὺς στὴν ἐκτίμησί μου.

  22. Τώρα δηλαδή γιατί το βίντεο του Αγκόπ έπαιξε και του Κατσαρού που έβαλα εγώ όχι; 😦

  23. krai said

    Με τον τόνο που είχε ο πρόλογος του άρθρου (» μου έκανε εντύπωση το μίσος των χρονογράφων και σχολιογράφων») είχα την εντύπωση ότι ακολούθως θα διαβάσω για σχέδια μαζικής στείρωσης μικρασιατών από καθώς πρέπει κυρίους του 1920, αλλά τελικά αυτά που είδα ήταν κακιούλες στα όρια του χιούμορ που λίγο πολύ θα ήταν και αναμενόμενες.

    Και αυτή η παρατήρηση για το πως μεγαλοποιείται το θεμα του «μίσους τον ακροδεξιών» χωρίς λόγο έχει να κάνει και με τους σύγχρονους «ακροδεξιούς», που δεν νομίζω να είναι κατα βάθος τόσο κακιασμένοι ώστε να το χει η καρδιά τους να τσακίσουν τους μετανάστες στα προγκρομ, μάλλον απλα είναι ένα μάτσο χαζοχαρούμενοι που κοιταν πως να το παίξουν ελληνάρες, όπως για παράδειγμα κανουν και οι μεσήλικες γυναίκες στην εκκλησσία με τις αρτοκλασίες και όλα αυτά.

    Και το κόλλημα με το να επαναλαμβάνεται συνέχεια και να διαδίδεται η πεποίθηση πως ο τόπος είναι γεμάτος ρατσιστές που κάτι θα κάνουν και τρέχα γύρευε, έχω την εντυπωση στο τέλος θα γεννήσει τον ρατσισμό κανονικά, σε μια χώρα που λίγο πολύ ως έννοια ο ρατσισμός θεωρούνταν κάτι το βλακώδες.

  24. Μπουκανιέρος said

    #11-12
    Κι όλα τ’ άλλα διαφορετικά νάναι,
    τα γουρούνια έχουν πάντα την ίδια μούρη.

  25. ἔξεστι Κερκυραίοις ἀσχημονεῖν

  26. @14 Δύτη «έβλεπαν και τους Σμυρνιούς ως Αφγανόγυφτους.»
    Να είσαι σίγουρος ότι αν τυχόν υποψιάζονταν οι παλαιοελλαδίτες ότι υπήρχε περίπτωση να φέρουν οι τότε πολιτικοί στην Ελλάδα Ισλαμιστές, Αφγανούς, Πακιστανούς κλπ θα πετούσαν τους μισούς πολιτικούς στη θάλασσα και τους άλλους από την ακρόπολη. Αφγανόγυφτους προσπαθεί η σημερινή προπαγάνδα να μας πείσει ότι θεωρούσαν τότε τους Ρωμιούς, ανεπιτυχώς όμως γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι οι μικρασιάτες και πόντιοι πρόσφυγες ήταν Έλληνες. Οι παππούδες, οι γιαγιάδες και οι θείοι μου μια φορά είχαν πλήρη Ελληνική συνείδηση και δεν επιτρέπω σε κανέναν να τους ταυτίζει με τους σημερινούς Πακιστανοάφγανούς. Οι δικοί μου πρόγονοι δεν είναι Ελληνοποιημένοι. Δεν περίμεναν πως και πως την ελευθερία τους για να τους συγκρίνουμε με τους Αφγανούς.
    Για να μην δούμε επομένως το άγαλμα του Σκεντέρμπεη στην Ομόνοια ή στην πλατεία Αριστοτέλους χρειάζεται προνοητικότητα. Ο χρόνος δεν κάνει κύκλους από μόνος του, κάποιοι τον κινούν και εμένα προσωπικά δεν θα μου άρεσε καθόλου μα καθόλου μια τέτοια εικόνα ούτε στην ομόνοια, ούτε στην Καστοριά.

  27. Στράβων, απλό είναι: διάβασε πάλι την ανάρτηση την οποία σχολιάζουμε. Εκτός αν τη θεωρείς κι αυτή σημερινή προπαγάνδα, όπως λες.

    Κατά τα άλλα, μια και τόπες, εμένα προσωπικά δεν μ’ ενοχλεί καθόλου που η γειτονιά μου εδώ έχει γεμίσει ξένους, και συγκεκριμένα μια περίεργη φυλή Βούλγαρων που δεν μοιάζουν με τους γνωστούς Βούλγαρους. Αν συγκρίνω με άλλες παρόμοιες γειτονιές της Σαλονίκης ή της Κέρκυρας που έχω ζήσει, τουλάχιστον αυτοί δεν χώνουν τη μύτη τους παντού.

  28. sarant said

    Το σχόλιο 23 το είχε πιάσει η σπαμοπαγίδα και το είδα με κάποια καθυστέρηση, πράγμα για το οποίο ζητώ συγνώμη.

    Εφόσον μόνο η μαζική στείρωση είναι κατακριτέα και τα άλλα είναι αναμενόμενες κακιούλες, εγώ πάω πάσο.

  29. Εμένα μια φορά τους προγόνους μου (τους πρόλαβα εν ζωή) και άλλους σύγχρονους τους, δεν είδα να τους φωνάζουν Αφγανούς. Πόντιους ναι, Αφγανούς ή τουρκόσπορους όχι. Αλλά ακόμη και αν ειπώθηκε κάτι τέτοιο έγινε με άλλο πνεύμα από το σημερινό. Σου είπα, αν πραγματικά μας θεωρούσαν Αφγανούς θα πετούσαν τους πολιτικούς στη Θάλασσα. Τι τους πέρασες τους Έλληνες του 1920; Κορόιδα σαν εμάς; Δεν υπήρχε περίπτωση να δεχθούν ισλαμοποίηση της Ελλάδας. Γιαυτό και η ανταλλαγή έγινε με θρησκευτικά κριτήρια.

    Το κουτσομπολιό δεν είναι απαραίτητα κακό χαρακτηριστικό (αν εννοείς αυτό με το χώνω τη μύτη μου). Έχει και την θετικότητα του. Ορίζει και υπενθυμίζει σε κάποιον πότε υπερβαίνει το όριο του κοινωνικά αποδεκτού. Δηλώνει ταυτόχρονα κάποιο ενδιαφέρον. Υπάρχει και δεν είσαι το αόρατο και αδιάφορο ον που κινείται σαν φάντασμα στους δρόμους. Το έχουν οι Έλληνες, οι Ιταλοί κλπ. Αν δεν το έχουν οι Βούλγαροι είναι ή γιατί θέλουν οι ίδιοι να περνάν απαρατήρητοι ή γιατί τους ισοπέδωσε εντελώς το καθεστώς τους.
    Τι αλήθεια καταφέραμε με την αποφυγή του κουτσομπολιού, εμφανίζοντας αστυφιλικές τάσεις για να χαθούμε μέσα στη μάζα; Απολύτως τίποτα. Χάσαμε τον πολιτισμό μας και είμαστε εργένηδες μέχρι τα 50 με το πρόσχημα ότι γουστάρουμε τη ζωή μας. Στην ουσία όμως καταστρεφόμαστε. Υπό αυτήν την έννοια το «χώσιμο της μύτης» είναι κοινωνικό λειτούργημα. Ορίζει τις κατευθύνσεις του πολιτισμού. Αν θέλεις να το αποφύγεις ανεβαίνεις επίπεδο πάνω από τις μύτες και δεν κρύβεσαι ή φεύγεις. Αν μας κράτησε κάτι ζωντανούς είναι αυτό το χώσιμο της μύτης, ότι δηλαδή ήμασταν τμήμα της κοινωνίας και όχι ο καθένας μόνος του. Όσο ενοχλητικό και αν είναι, λειτουργεί αιώνες τώρα.
    Ρίξε μια ματιά γύρω σου και δες τη δυστυχία σε ανθρώπους που θα παρακαλούσαν να βρεθεί κάποιος να τους πει έστω μια καλημέρα. Δες την αντίθετη πλευρά. Προτιμώ την κατίνα που θα μαγειρέψει στο παιδί μου μια τηγανιά πατάτες αν εγώ αργήσω από αυτήν που γυρίζει το κεφάλι της για να μη δει. Όλα είναι σχετικά.

  30. Alexis said

    Ώστε λοιπόν δεν αποκαλούσαν ‘τουρκόσπορους’ τους Πόντιους και τους Μικρασιάτες οι γηγενείς κάτοικοι της ‘παλιάς Ελλάδας’… Μήπως τους μοίραζαν και σοκολατάκια ή τους έραιναν με ροδοπέταλα όταν τους υποδέχονταν στα χωριά τους;
    Πληροφοριακά το ‘τουρκόσπορος’ λέγεται κατά κόρον και σήμερα για οποιονδήποτε έχει σχέση με το προσφυγικό στοιχείο. Έχω ακούσει με τ’ αυτιά μου καθ’ όλα σοβαρούς κατά τ’ άλλα ανθρώπους να λένε ‘Αυτά είναι τούρκικα’, μόλις ακούν ποντιακά να μιλιούνται ή βλέπουν ποντιακούς χορούς.
    Συνώνυμο με το ‘τουρκόσπορος’, αν και πιο σπάνιο, είναι και το ‘τουρκόπιασμα’.
    Η πλάκα είναι ότι πολλοί από αυτούς τους …γνήσιους Έλληνες, που αποκαλούν τους άλλους ‘Τούρκους’, έχουν κάποιον παππού που είχε μητρική γλώσσα τα …αρβανίτικα!
    Κατά τ’ άλλα είμαστε όλοι απόγονοι του Πλάτωνα, του Σοφοκλή και του Αριστοτέλη!

  31. krai said

    @28 Είμαι τη γνώμης ότι σε τέτοια θέματα πρέπει να υπάρχει και λίγο από το να μην τα παίρνει όλα κανείς at face value που λένε. Δεν είναι υγιές η ανεκτικότητα κτλ να στηρίζεται μόνο στο να είσαι πολιτικά ορθός, θα καταλήξουν όλοι να ψάχνουν εχθρούς με το παραμικρό έτσι

  32. Palavra said

    @29: άλλο πνεύμα από το σημερινό ήταν αυτό που είχε καταλήξει στο να εξισωθεί η λέξη Σμυρνιά με τη λέξη παστρικιά, δηλαδή τσούλα, όπως θα λέγαμε σήμερα;

    Και επίσης, δεν μπορώ να καταλάβω από πού ακριβώς προκύπτει το ότι κάποιος ο οποίος είναι αρκετά κακοπροαίρετος ώστε να κουτσομπολεύει τα προσωπικά του διπλανού του ενδιαφέρεται αρκετά για αυτόν ούτως ώστε να τηγανίσει πατάτες στο παιδί του. Η δική μου εμπειρία δείχνει ότι οι άνθρωποι που χώνουν τη μύτη τους παντού είναι οι πρώτοι που σφυρίζουν αδιάφορα όταν χρειάζεται να αποδείξουν έμπρακτα το ενδιαφέρον τους – και μη μας πείτε το αντίθετο, ειδάλλως σε κλειστές κοινωνίες όπου θεριεύει το κουτσομπολιό δε θα έπρεπε να υπήρχαν φτωχοί, παρατημένοι, κακοποιημένοι ή δυστυχισμένοι άνθρωποι.

  33. Κορνήλιε, γράφετε ότι είναι ατυχέστατος ο παραλληλισμός επειδή «πρῶτον οἱ Μικρασιᾶται ἦρθαν σὲ μία χώρα ἐξ αἰτίας ἑνὸς πολέμου ποὺ ἔκανε ἡ χώρα αὐτὴ γιὰ νὰ τοὺς ἀπελευθερώσῃ». Μα και οι σημερ’νοί πρόσφυγες δεν έρχονται στη Δύση εξαιτίας ενός πολέμου που έκανε αυτή για να τους απελευθερώσει;-))

  34. @30 Κανείς δεν μπορεί να σου απαγορεύσει να μην νιώθεις απόγονος του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη όπως όμως και εσύ δεν μπορείς να απαγορεύσεις σε κάποιους να νοιώθουν έτσι. Τι προσπαθείς να αποδείξεις; Ότι είμαστε όλοι Τουρκόσποροι; Εγώ δεν είμαι. Αν νιώθεις τέτοιος εσύ είναι δικό σου θέμα.

  35. Αγγελος said

    Στράβων, άλλη μια φορά με εκπλήσσεις. Μακάρι να μην είπε ποτέ κανείς «τουρκόσπορους» ή άλλα τέτοια προσβλητικά τους προγόνους σου όταν προσπάθησαν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους στην κυρίως Ελλάδα – αλλά δεν μπορείς να χαρακτηρίζεις «προπαγάνδα» τη φωτογραφική αναπαραγωγή δημοσιεύματος (κατάπτυστου βεβαίως, αλλά που δυστυχώς κάθε άλλο παρά το μόνο ήταν) εφημερίδας της εποχής με ακόμα χειρότερους χαρακτηρισμούς!

    Φυσικά, εκτός από την (ως ένα βαθμό κατανοητή) αντίδραση των ντόπιων στην ξαφνική άφιξη εκατοντάδων χιλιάδων ανέστιων και πενήτων συνανθρώπων τους, έστω και ομοεθνών, μεγάλο ρόλο έπαιξε σ’αυτά τα δημοσιεύματα και ο λυσσαλέος αντιβενιζελισμός μεγάλης μερίδας παλαιοελλαδιτών, που εξηγείται και αυτός με τις θλιβερές ακρότητες του Διχασμού. Ας μην ξεχνούμε ότι ο Βενιζέλος επέβαλε το 1916 την εξουσία του με τη βοήθεια των αγγλογαλλικών λογχών – έστω και αν, ιστορικά, είχε δίκιο!

  36. Αγγελος said

    Να διευκρινίσω ότι το τελευταίο μου σχόλιο είναι απάντηση στα 26 και 19 και όχι βεβαίως στο 34!

  37. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον, και είναι συχνά απροσδόκητη, η ιστορία των χρόνων εκείνων σε σχέση με το εθνικό συναίσθημα. Είχαμε κάνει μια κουβέντα εδώ (που εξελίχθηκε σε κάτι μεγαλύτερο) για τους Γιαγάδες της Σάμου και τις κινήσεις για εκ νέου αυτονομία, από αντιβενιζελική σκοπιά. Σήμερα κατά τύχη έμαθα για μια σχεδόν ταυτόχρονη αιματηρή απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου, το ’16: επειδή ο ιδιοκτήτης των ορυχείων ήταν Γερμανός, ύψωσαν τη γαλλική σημαία και κάλεσαν το γαλλικό στόλο που ναυλοχούσε στη Μήλο.
    Για τους Γιαγάδες και τη Σάμο εδώ, και για τη Σέριφο εδώ και εδώ. Για τη γαλλική σημαία, δυστυχώς δεν έχω παραπομπή, είδα σήμερα ένα ντοκυμανταίρ.

  38. Αγγελος said

    Στα 26 και 29, γμτ! (άλλωστε το 19 είναι δικό μου…)

  39. Μπουκανιέρος said

    #37
    Σπέρας, Κωνσταντίνος. Η απεργία της Σερίφου : Ήτοι αφήγησις των αιματηρών σκηνών της 21ης Αυγούστου 1916 εις τα μεταλλωρυχεία του Μεγάλου Λειβαδίου της Σερίφου, Αθήνα : Βιβλιοπέλαγος, 2001. – 93σ.

    Και για όσους βαριούνται ν’ ακολουθήσουν τα λινκ του Δύτη, να θυμίσουμε ότι ο αναρχοσυνδικαλιστής Κωνσταντίνος Σπέρας δολοφονήθηκε από την ΟΠΛΑ.

  40. Γεια σου Μπουκάν!
    Τα εργατικά κινήματα του μεσοπόλεμου, κάτι (ακόμα) που θα ήθελα να κάνω αν δεν είχα διαλέξει πολύ παλιότερες ειδικεύσεις…

  41. sarant said

    Πάντως, δεν δολοφονήθηκε ο αναρχοσυνδικαλιστής Κ. Σπέρας από την ΟΠΛΑ (το 1943 ή το 1944), αλλά ο Κ. Σπέρας σκέτο.

  42. Μπουκανιέρος said

    #41
    Τι εννοεί ο ποιητής;

  43. sarant said

    Ότι ο αναρχοσυνδικαλιστής Κώστας Σπέρας είχε πάψει προ πολλού να είναι αναρχοσυνδικαλιστής. Αναρχοσυνδικαλιστής που να καταθέτει στα δικαστήρια μάρτυρας κατηγορίας στις δίκες κουκουέδων, ότι ήθελαν να αυτονομήσουν τη Μακεδονία, είναι μάλλον πρωτότυπη περίπτωση.

  44. Μπουκανιέρος said

    Για μια στιγμή για να το καταλάβω καλά αυτό: προσπαθείς να δικιολογήσεις τις δολοφονίες διεθνιστών (έστω και αυτών που δεν είχαν πια ενεργή δράση) και λοιπόν διαφωνούντων του κινήματος (κι εδώ συμπεριλαμβάνονται διάφοροι που είχαν αποσυρθεί από την πολιτική, π.χ. ο Ασημίδης/Κωνσταντινίδης/Γλαυκός);
    Υπονοείς ότι αυτές έγιναν για κάποιους άλλους λόγους, κι όχι για το συγκεκριμένο παρελθόν τους είτε σαν διεθνιστές κλπ. που αντιτάχτηκαν στο σταλινισμό είτε σαν στελέχη που διαφώνησαν με τη σταλινική ηγεσία;

  45. sarant said

    Όχι. Λέω ότι ο τέως αναρχοσυνδικαλιστής Σπέρας, με τη λαμπρή δράση στη Σέριφο και στα πρώτα χρόνια της ΓΣΕΕ, είχε πάψει προ πολλού να είναι αναρχοσυνδικαλιστής.

    Υπάρχει μια πολύ μεγάλη συζήτηση στο ιντερνέτι από την οποία προκύπτει, πέρα από κάθε αμφιβολία κατ’ εμέ, ότι ο Σπέρας είχε μεταστραφεί. Άλλωστε, μάρτυρας κατηγορίας το 1926 πήγε στη δίκη του Πουλιόπουλου. Θέλω να πω, ο Σπέρας δεν διαφώνησε μόνο με τη σταλινική ηγεσία, αλλά με όλες τις ηγεσίες μετά το 1921. Δες τι γράφει ο Μπεναρόγιας στην Πρώτη σταδιοδρομία, για το 3ο συνέδριο της ΓΣΕΕ: «Ο άλλοτε ασυγκράτητος επαναστάτης Σπέρας επί κεφαλής των αστυνομικών συλλαμβάνει τους οπαδούς του Κόμματος» (σ. 180). Και εντάξει, πες ότι λέει ψέματα ο Μπεναρόγιας, αλλά η εφημερίδα που έχει την κατάθεσή του στη δίκη;

    Οπότε, ίσως δεν είναι ίδια περίπτωση με τις άλλες που λες.

  46. Θάπρεπε να βρούμε αυτό:
    Kottis, Leonardos (2006). Konstantinos Speras: The Life and Activities of a Greek Anarcho-Syndicalist. Berkeley, California, United States: Kate Sharpley Library. ISBN 1-873605-14-5

  47. @35 Άγγελε όπως πάντα εκπλήσσεσαι εύκολα. Έπρεπε μέχρι τώρα να είχες καταλάβει το ύφος μου.Δεν χαρακτηρίζω προπαγάνδα τη δημοσίευση αλλά τις σύγχρονες απόψεις με την ευκαιρία που μου δίνει η δημοσίευση. Προς θεού, γνωρίζω το ύφος του 40ντάκου και δεν θα έγραφα εδώ αν τον θεωρούσα προπαγανδιστή. Απλά με εκνευρίζει τα μάλα η σύγκριση των προσφύγων του ’22 με τους σημερινούς λαθρομετανάστες. Ακόμη και οι τότε διαμαρτυρόμενοι με την έλευση των τότε προσφύγων κατάλαβαν στην πορεία το λάθος τους, κατάλαβαν ότι δεν ήμασταν Τουρκόσποροι (εκτός από κάποιους ανεγκέφαλους του ποδοσφαίρου) και ξαφνικά όλο εκείνο το κλίμα σήμερα ανακυκλώνεται, φυσικά με σκοπιμότητα.
    Πέραν τούτου πραγματικά δεν υπήρχε το τότε κλίμα σε όλη την Ελλάδα. Οι δικοί μου δεν αντιμετωπίστηκαν ως Τούρκοι αλλά ως πόντιοι. Τα ποντιακά δε, δεν έχουν περισσότερες τούρκικες λέξεις από ότι τα νέα Ελληνικά ενώ ταυτόχρονα έχουν αρχαιότατες ρίζες.
    Δεν γράφω περισσότερα γιατί σήμερα είμαι μεθυσμένος με την Ιστορικότητα της ημέρας, η ΠΑΟΚάρα προκρίθηκε μέσα στην Πόλη και …αυτά. Καταλαβαίνεις… 🙂

  48. voulagx said

    #47 Η ΠΑΟΚαρα πηρε δικαια την προκριση στο τοπικο ντερμπυ!

  49. ΑΠ said

    Στράβων, καταλαβαίνω τη μέθη σου (κι ελπίζω να δεις αύριο το σχόλιό μου, για να μη σου τη σπάσω πολύ) αλλά :
    1) Γιατί γίνεται κάποιος λαθρομετανάστης;
    2) Και να ήσαστε «τουρκόσποροι» – και λοιπόν; Φαντάζομαι ότι ξέρεις πόσοι «σπόροι» υπήρχαν ήδη τότε στην Ελλάδα.

  50. Μπουκανιέρος said

    Είναι σαφές ότι ο Σπέρας είχε πρόβλημα με «όλες τις ηγεσίες μετά το 1921» (φυσικό μου φαίνεται αφού τότε, το 1921, ήταν αναμφίβολα α/συνδικαλιστής). Ανάλογο πρόβλημα είχαν και πολλοί άλλοι, κι όχι μόνο αναρχικοί: να αναφέρω πρόχειρα, στα εκτός Ελλάδας, το KAPD και τον Πάνεκουκ.

    Με τον Μπεναρόγια σίγουρα δεν είχαν μεγάλο έρωτα, απόσο θυμάμαι. Πάντως, στο 3ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ ο Σπ. ήταν αντιπρόσωπος, ώσπου αποβλήθηκε – ή όχι;

    Εν πάση περιπτώσει, δώσε λινκ γι’ αυτά που λες και θα επανέλθω.

  51. voulagx said

    Αναμνηση απο τα φοιτητικα μου χρονια:
    Παρεα των 4 επιστρεφουμε απο ταβερνα στο τσακιρ κεφι και τραγουδαει ο ενας στα ελληνικα, ο αλλος στα αρβανιτικα, ο 3ος στα βλαχικα κι ο 4ος στα τουρκικα.
    Θελω να πω μ’ αυτο οτι η Ελλαδα ηταν απο χρονια πολυπολιτισμικη (ή τουλαχιστον… τετραπολιτισμικη) αλλα δεν θελανε να το παρουν χαμπαρι μερικοι

  52. ἐγὼ δὲν ἔχω πρόβλημα νὰ (ξανα)γίνῃ πολυπολιτισμικὴ ἡ Ἑλλάς ἂν εἶναι νὰ (ξανα)γίνῃ καὶ ἡ Σμύρνη καὶ ἡ Πόλι καὶ ἡ Τραπεζοῦς κλπ κλπ. θέλω νὰ πῶ ὅτι ἡ μετα-ὀθωμανικὴ πολυπολιτισμικότης ὡς κατάλοιπο διαλύσεως μιᾶς αὐτοκρατορίας δὲν ἔχει καμία σχέσι μὲ τὸ σημερινὸ χάλι. αὐτὲς οἱ συγκρίσεις εἶναι στὴν καλύτερη περίπτωσι ἀφελεῖς, στὴν χειρότερη ὕποπτες. ἐδῶ δὲν μιλᾶμε γιὰ πολυπολιτισμό, μιλᾶμε γιὰ εἰσαγωγὴ μειονοτήτων.

  53. @49 προφανώς λησμονείς ότι ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν χωριάτικος σε μέγεθος αλλά αυτοκρατορικός. Οι Έλληνες είχαν αποικίσει μια τεράστια έκταση από τις Ηράκλειες στήλες μέχρι όλα τα παράλια του Ευξείνου Πόντου (βόρεια και νότια). Αν μείναμε 500 χρόνια υπό των Τούρκων δεν οφείλεται στο ότι αυτοί ήταν περισσότεροι αλλά αρχικά στην κακή διαχείριση των Βυζαντινών και στη συνέχεια στην εκμετάλλευση από την μεριά των Οθωμανών όλων των μειονεκτημάτων της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την συνέχιση της δειναστείας των προκρίτων (εσκεμμένα το «ει») και άλλα πολλά. Εξάλλου ακόμη και την Πόλη δεν την άλωσαν μόνοι οι Οθωμανοί, πολλές χιλιάδες Ελλήνων συντάχθηκαν μαζί τους για διάφορους λόγους, απόδειξη της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Με λίγα λόγια μεγαλύτερη πιθανότητα υπάρχει να είναι οι σημερινοί Τούρκοι Ελληνόσποροι από ότι να είμαστε εμείς Τουρκόσποροι. Εμείς δεν κάναμε σκλαβοπάζαρα με Τούρκους ούτε στρατιές από Ελληνοποιημένους Τούρκους γενίτσαρους. Μάλλον το αντίστροφο έγινε.
    Δεδομένου δε ότι ειδικά στην δυτική Τουρκία έχουν σχεδόν χαθεί όλα τα Μογκολικά χαρακτηριστικά της φυλής των Τούρκων, θα λέγαμε ότι μάλλον εκείνοι είναι Ελληνόσποροι αλλά έχουν την ατυχία να μην το γνωρίζουν. Απλά μαθηματικά.
    Ειδικά δε στον Ασιατικό Ελληνισμό, πολλά Ελληνικά χωριά ήταν χωρισμένα από τα αντίστοιχα Τούρκικα και ακόμη και οι εξισλμαμισθέντες απομακρύνονταναφού απολάμβαναν περισσότερα προνόμια από τους Χριστιανούς και θεωρούνταν επικίνδυνοι. Στις πόλεις υπήρχαν οι μαχαλάδες, Ελληνικοί, Εβραϊκοί, Αρμενικοί κλπ. Νομίζω τα έχω ξαναπεί αυτά. Επομένως (και με τη βοήθεια του κουτσομπολιού, για να το συνδέσω με το σχετικό σχόλιο) οι Ελληνικές περιοχές παρέμειναν Ελληνικές. Περισσότερες πιθανότητες έχουμε να είμαστε Ρωμαίοι παρά Τούρκοι. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι εμείς είμαστε οι Ρωμαίοι και όχι οι Ιταλοί οι οποίοι, λένε, ότι είναι Φράγκοι και Γότθοι. Δεν τους έχω μελετήσει τους Ιταλούς, δεν έχω άποψη.
    Θα αποτολμήσω μια γονιδιακή προσέγγιση. Η θεωρεία των Τούρκικων βιασμών δεν με πείθει για τον εκτουρκισμό μας καθώς α. Οι Τούρκοι δεν βίαζαν κάθε ημέρα β. Για να μείνει έγκυος μια γυναίκα πρέπει να συντρέχουν πολλοί παράγοντες γ. Ακόμη και αν προέκυπτε παιδί από κάποιον βιασμό αυτό χανόταν μέσα στο πλήθος, στη συνέχεια αναπαραγόταν με Έλληνες άρα, ως τυχαίο σφάλμα, δεν προσμετράται στην στατιστική. Περισσότερο αλλοιώθηκαν οι Πόντιοι (όσοι) μέσα στα λίγα χρόνια που έζησαν με τους σοβιετικούς παρά σε 500 χρόνια σκλαβιάς. Τους Τούρκους τους ενδιέφερε το χρήμα και η εξουσία ενώ τους Σοβιετικούς η εξομοίωση χάριν του συστήματος. Ακόμη και σήμερα οι Πόντιοι κάνουν κατά μεγάλο ποσοστό κλειστούς γάμους (πόντιος με πόντια) ως κατάλοιπο (ίσως) της ζωής στον Πόντο.

    http://www.elladanews.gr/article/315777-i-moysiki-mas-paradosi.html
    Ο παραπάνω σύνδεσμος αποτελεί παράλληλα απάντηση στη χρησιμότητα του κουτσομπολιού που στην ουσία είναι μια κοινωνική εκδήλωση συντηρητισμού αλλά και ταυτόχρονα αντίδραση αυτοπροστασίας μιας κοινωνίας. Δεν είπα ότι δεν υπάρχουν αρνητικά στο κουτσομπολιό, απλά εστίασα και στα θετικά, κάτι που δεν το κάνει κανένας, γιαυτό και ο υπερπροοδευτισμός μας τελικά θα μας αφανίσει.
    Εγώ μια φορά όταν πάω στο χωριό μου, όπου με γνωρίζουν όλοι, καθόλου δεν ενοχλούμαι από οποιοδήποτε κουτσομπολιό. Ας λένε ότι θέλουν, ξέρω ότι με αγαπάνε από τότε που ήμουν βρέφος, γνωρίζουν το ιστορικό της οικογενείας μου κλπ και αυτό έχει και την ομορφιά του. Εξάλλου είμαστε λαός που χορεύει κυκλικούς χορούς και όλοι βλέπουμε τα πρόσωπα όλων. Όποιος νοιώθει άσχημα, πρόβλημα του. Ο Ελληνικός πολιτισμός είναι πολιτισμός της έκθεσης και όχι της κρυπτείας. (Αυτό μπορούμε να το συνδέσουμε και με την ανωνυμία των ιστολογίων αλλά θα μπλέξουμε σε άλλους διαδρόμους).
    Αυτά…ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΟΚΑΡΑΑΑΑ!!!!

  54. sarant said

    Επομένως, Στράβωνα, τα εγκλήματα τιμής είναι μια θετική παράδοση, που κακώς χάθηκε στην Ελλάδα; Στην Τουρκία πάντως συνεχίζεται. Κι αν ο άντρας της οικογένειας διστάζει να σφάξει την αδερφή του που βγαίνει με αγόρια, αναλαμβάνει ο περίγυρος (που τον αγαπάει από τότε που ήταν βρέφος) και του σπάει τα παράθυρα, τον φτύνει στο καφενείο, κτλ. μέχρι που αποφασίζει κι αυτός να τηρήσει τις παραδόσεις.

  55. sarant said

    Μπουκάν, ρεπορτάζ από την κατάθεση Σπέρα στη «δίκη των αυτονομιστών» υπάρχει εδώ:
    http://www.nlg.gr/digitalnewspapers/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=44744&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARvASYASFASZASJASa&CropPDF=0
    (μία γραμμή, αλλιώς βρες το Εμπρός της 24.2.26 από nlg.gr.

    Αν ψάξεις στο γκουγκλ θα βρεις όλη τη μεγάλη συζήτηση που γίνεται και θα διαμορφώσεις άποψη. Εδώ ένας που υπερασπίζεται τη μνήμη του, μέσα έχει λινκ προς τις αντίθετες απόψεις αν και είναι λίγο χαοτική η παρουσίαση:
    http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2009/04/athens-indymedia.html

    Μπουκανιέρε, επίσης υπάρχει το εξής (κοίτα και τα σχόλια):
    http://metwpoistorias.blogspot.com/2009/03/blog-post_25.html

    Τώρα έχεις να διαβάζεις πεντέξι μέρες.

  56. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    @ Κορνήλιος (# 52)

    Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να συνδεθεί η πολυπολιτισμικότητα ή μη της Ελλάδας, με εκείνη των τόπων που αναφέρετε στο 52. Εάν η Ελλάδα ήταν πολυπολιτισμική π.χ. σαν τον Καναδά (ο οποίος κάνει, αν θέλετε, «εισαγωγή μειονοτήτων» (sic), θα είχατε πρόβλημα; Το ζήτημα είναι μάλλον πώς ο κάθε λαός και το κάθε κράτος αφομοιώνει στον τόπο του τους «άλλους» και το πώς ζει αρμονικά μαζί τους. Ο πολιτισμός και η κουλτούρα δεν κληρονομιούνται, αποκτούνται.

  57. π2 said

    Συγχωρήστε μου το ενημερωτικό σπαμ, αλλά να σημειώσω για όσους φυλλομετρούν ηλεκτρονικώς παλιές εφημερίδες όπως ο νικοκύρης πως στην ψηφιακή βιβλιοθήκη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης της Βέροιας μπορεί κανείς να βρει κάμποσες τοπικές εφημερίδες και περιοδικά, από το 1924 και μετά. Έχοντας μια επαγγελματική και οικογενειακή σχέση με την πόλη, ευχαριστήθηκα πολύ τις παλιές διαφημίσεις. Αν περάσετε από κει μην παραλείψετε να δείτε και τη συλλογή των παλιών καρτ ποστάλ (πολλές γαλλικές της εποχής του Α΄ Παγκοσμίου), ανάμεσα στις οποίες και μία που απεικονίζει και το λεγόμενο «Βήμα του Αποστόλου Παύλου» στην αρχική του μορφή, πριν την ελληνοαμερικανικής εμπνεύσεως και χορηγίας γκλαμουροκίτς εξτραβαγκάντσα.

  58. π2, αυτή δεν είναι που βράβευσε το ίδρυμα του Μπιλ Γκέιτς;

  59. (διευκρινίζω: «αυτή» αντικείμενο, «το ίδρυμα» υποκείμενο 😉 )

  60. Μαρία said

    Δύτη, ναι αυτή. Συμμετείχε σε διαγωνισμό του ιδρύματος.

  61. π2 said

    Για τη βράβευση δεν το ήξερα. Καλώς ήρθες Μαρία, όνειρο η Σαμοθράκη. 🙂

  62. Στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βέροιας, απονεμήθηκε, από το Ίδρυμα Bill and Melinda Gates, το βραβείο Πρόσβασης στη Μάθηση «Access to Learning Award (ATLA)», συνοδευόμενο με χρηματική χορηγία ποσού 1.000.000 δολαρίων, τιμώντας την ως επιτυχές πρότυπο βιβλιοθήκης στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο

  63. π2 said

    Ναι, Δημόσια κι όχι Δημοτική που την λέω συνέχεια.

  64. sarant said

    Πιδύε, σ’ ευχαριστώ, με πήρες στο λαιμό σου και έκανα ειδικό ποστ….

  65. Μαρία said

    Ο Δύτης το διάβασε στην εφημερίδα, ενώ εγώ άκουσα συνέντευξη του διευθυντή στο ράδιο.

    61 Κι άσε το Στάζυ να γκρινιάζει.

  66. ΚαπετάνΕνας said

    Εκτός από Τουρκόσπορους τους έλεγαν και Γιαουρτοβαφτισμένους, για ευνόητους λόγους.Οι δικοί μας «κείθε κά» το γιαούρτι (ή την γιαούρτη) το είχαν για επιδόρπιο. Οι τουρκομερίτες ακόμα και σήμερα όλα τα τρώνε με γιαούρτι. Ακόμα και το γιαούρτι.

    Αφιερώνω λοιπόν και γώ σε όλους μιά συνταγή με γιαούρτι. Δεν είναι από τους δικούς μας τους γιαουρτοβαφτισμένους, αλλά κατευθείαν από τον μουτφά του Τοπ Καπί. Αλήθεια, είναι ένα γιαουρτοσνάκ που άρεσε στον Αβδούλ Χαμίτ.Δεν ξέρω(και κυρίως στη Μαρία, που από τη θερμή υποδοχή των υπολοίπων κατάλαβα οτι είναι η Στάρ της παρέας) πως λέγεται και τόβγαλα έτσι για να το θυμάμαι. Λοιπόν:

    ΑΥΓΑ ΠΟΣΕ ΑΛΑ ΧΑΜΜΙΤ
    (Για 1 άτομο)

    *Ειδικά αφιερωμένο στη Μαρία, που δεν την ξέρω (έτσι κι αλλοιώς κανέναν δεν ξέρω προσωπικά από δώ, είμαι καινούριος, που από την υποδοχή των υπολοίπων,όμως, συμπαιραίνω οτι είναι η Στάρ της παρέας. Για να το φτιάχνει στον καλό της και έτσι να μην της είναι απαραίτητοι οι φεμινισμοί και οι σουφραζετισμοί.(lol)

  67. ΚαπετάνΕνας said

    ΑΥΓΑ ΠΟΣΕ ΑΛΑ ΧΑΜΜΙΤ
    (Για 1 άτομο)

    1. Παίρνεις μισό κεσέ γιαούρτι, το χτυπάς με σκόρδο και αλάτι και το βάζεις στην άκρη.
    2. Παίρνεις ένα κατσαρολάκι νερό με ξύδι και αλάτι. Μόλις βράσει σπάς μέσα 2 αυγά απαλά.
    3. Μόλις βράσουν, τα βάζεις στο μπολ και τα περιλούζεις με το γιαουρτοσκόρδιον.
    4. Ξεπλένεις το κατσαρολάκι και το βάζεις πάλι στη φωτιά και βάζεις μέσα ελαιόλαδο μαζί με καγιέν και το ζεσταίνεις (όχι να το τηγανίσεις) και το περιχύνεις πάνω στο αυγό και το γιαούρτι. Παραλλαγές: Αντί ελαιόλαδο βούτυρο, αντί καγιέν γλυκό πιπέρι ή δυόσμο ή ξερή μέντα.

  68. @54 Μα δεν μίλησα για το εθιμικό δίκαιο Νίκο αλλά για τον «κοινωνικό σχολιασμό». Έτερον εκάτερον. Το εθιμικό δίκαιο είναι περίπλοκη υπόθεση και σε πολλές περιπτώσεις είναι ενσωματωμένο στο γραπτό δίκαιο. Σε άλλες όμως περιπτώσεις που ο γραπτός νόμος είναι ασύμβατος με τον ηθικό παρατηρούμε ότι κάποιοι επιλέγουν την παρανομία παρόλη την απαγόρευση του γραπτού νόμου, έχοντας πλήρη επίγνωση των συνεπειών. Έτσι έχουμε τις βεντέτες που είναι μεν παράνομες αλλά είναι απόλυτα συμβατές με το εθιμικό δίκαιο των αντιστοίχων περιοχών.
    Ενσωμάτωση του εθιμικού δικαίου στους γραπτούς νόμους είχαμε ήδη από την αρχαιότητα με χαρακτηριστικό παράδειγμα την νομιμοποίηση του φόνου του εραστή της συζύγου από τον απατημένο σύζυγο (ΛΥΣΙΑΣ, ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΟΥΣ ΦΟΝΟΥ ΑΠΟΛΟΓΙΑ)
    Με λίγα λόγια θα έλεγα ότι (αν και δεν είμαι νομικός) όταν το εθιμικό δίκαιο απέχει αισθητά από τον γραπτό νόμο τότε κάποιος ενδέχεται να παρανομήσει ως προς τον δεύτερο για να νοιώσει ηθικά δικαιωμένος ως προς τον πρώτο. Επομένως για να έχουμε μια ευνομούμενη πολιτεία πρέπει να υπάρχει μια σχετική σύγκλιση των δύο δικαίων.
    Μια άλλη περίπτωση όπου κάποια κοινωνική ομάδα παρανομεί ως προς τον γραπτό νόμο είναι αυτή της σαρίας. Οι εν Σαρία μουσουλμάνοι δεν μπορούν να υποτάξουν το θρησκευτικό τους αίσθημα στον γραπτό νόμο και στην ουσία παρανομούν ως προς τον δεύτερο.
    Εθιμικό όμως δίκαιο έχουμε με συγκεκαλυμμένη μορφή και στις ιδεολογίες. Ουέ και αλίμονο πχ αν εμφανιστεί στους χώρους της αριστεράς κάποιος που να πιστεύει στο έθνος. Μαύρο φίδι που τον έφαγε. Αυτό βέβαια δεν είναι ενσωματωμένο στον γραπτό νόμο της ιδεολογίας αλλά άτυπα ισχύει μια ιδεολογική σαρία που τιμωρεί τους «παρανομούντες».

    Τι λοιπόν πρέπει να κάνει μια πολιτεία που επιθυμεί να μην έχει εθιμικό δίκαιο αλλά γραπτό δημοκρατικό ποινικό κώδικα;
    Κατά την άποψη μου να αντιμετωπίσει ρεαλιστικά τις καταστάσεις και να γνωρίζει ότι δεν μπορεί να προκαλεί τα ήθη των πολιτών της γιατί στην ουσία αυτό που θα καταφέρει θα είναι να ωθήσει την κοινωνία στην αυθόρμητη εφαρμογή του εθιμικού δικαίου. Καμία πολιτεία δεν μπορεί να επιβάλει αμέτι μουχαμέτι νέα ήθη στους πολίτες της αν αυτοί δεν συμφωνήσουν με αυτά. Ο πολίτης που νοιώθει τον εθιμικό του κώδικα να βιάζεται από την πολιτεία, νοιώθει σκλαβωμένος και τελικά επαναστατεί.
    Εν ολίγοις, ο πολιτισμός μας με τον πολιτισμό των Αφγανο-Πακιστανο-Μογκόλων είναι ασύμβατος και η βεβιασμένη συμβίωση μας με δαύτους θα μας οδηγήσει σε ανταγωνισμό εθιμικών δικαίων και άρα σε ακραίες καταστάσεις. Αυτό λέει ο ρεαλισμός. Αν το πολυπολιτισμικό «όραμα» λέει άλλα…συγνώμη αλλά διαφωνώ. Αν γίναμε εθνικό κράτος ήταν γιατί το εθιμικό δίκαιο των Ποντίων δεν διέφερε ριζικά από αυτό των Κρητικών ή των Μανιατών ή των Βλάχων και έτσι οδηγηθήκαμε στην κοινωνική συμμαχία του γραπτού νόμου. Με τους εισαγόμενους όμως πληθυσμούς δεν έχουμε απολύτως κανένα κοινό στοιχείο. Όταν τα εθιμικά δίκαια έρχονται σε σύγκρουση κανένας γραπτός νόμος δεν μπορεί να αποτρέψει την αιματοχυσία.

  69. ΚαπετάνΕνας said

    Η παραπάνω συνταγή γίνεται και στο σαγανάκι.

    Και επειδή εδώ περιστοιχίζομαι από φιλολόγους (εντάξει, ξέρω δεν είστε από «εκείνους» τους φιλολόγους,αλλά εγώ δεν παύω να έχω αντριχίλες,όπως στο σχολείο) θα πώ κάτι που πάντα ήθελα να πώ:

    Παιδιά, βγάλτε μια κόλλα χαρτί και απαντήστε στα εξης δύο ερωτήματα:

    1.Πως πρέπει να το λέμε:σαγανάκι ή σαχανάκι;
    2.Τί πρέπει να λέμε σαγανάκι ή σαχανάκι ;

    Σας έβαλα εύκολα, είμαι σίγουρος οτι θα γράψετε.

  70. voulagx said

    Καπετανιε, τη σκαπουλαρα, δεν ειμαι φιλολογος! 😛

  71. ΚαπετάνΕνας said

    Δεν πειράζει Voulags, κανείς δεν είναι τέλειος, μπορούν να απαντήσουν και οι φιλοφιλόλογοι και οι ομοφιλοφιλόλογοί τους.

    Το νικ είναι από το Βωλάξ ή να σε λέω απλώς Βούλα ;

  72. babis said

    Σαγανάκι, κύριε. Και ελιναι μία χοντρή φέτα κασέρι που την αλευρώνουμε και την βαθοτηγανίζουμε. Να βγω έξω τώρα που τελείωσα;

  73. voulagx said

    #71 Καμμια σχεση, μονο στο Voulagx ακουω, δεν ειμαι η Βούλα

  74. ΚαπετάνΕνας said

    #72
    Μπάμπη παιδί μου, γνωρίζω πόσο μελετηρός είσαι, αλλά σ΄αυτό το διαγώνισμα ακόμα δεν έπιασες ούτε τη βάση.
    Η απάντησή σου βία καλύπτει το έν τέταρτον του θέματος.

  75. babis said

    Το ξέρω, κύριε, αλλά τα μύδια και τα λοιπά θαλασσινά είναι εκτός ύλης.

  76. 56 θὰ ἤθελα νὰ μάθω τὴν γνώμη τῶν Ἰνουὶτ 9ὰν τὸ λέγω σωστὰ) γιὰ τὸν πολυπολιτισμικὸ Καναδᾶ.

    τὸ ἔθιμο εἶναι πηγὴ δικαίου κατὰ τὸν Ἀστικὸ Κώδικα. προϋποτίθεται ὁμοιόμορφη ἐφαρμογὴ καὶ συνείδησι δικαίου.

  77. ΥΓ

    Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να συνδεθεί η πολυπολιτισμικότητα ή μη της Ελλάδας, με εκείνη των τόπων που αναφέρετε στο 52.

    κάποιοι συνέδεσαν τὴν ἐπιχειρούμενη νεοπολυπολιτισμικότητα μὲ αὐτὴν τὴς ὀθωμανικῆς καὶ μετοθωμανικῆς περιόδου. ἄρα δὲν ἔκανα ἐγὼ τὴν σύνδεσι.

  78. Immortalité said

    @ 66 Αυτό πάλι, ότι γιαούρτι τρώνε με τα πάντα μόνο οι τουρκομερίτες μπορεί να με τρελάνει. ΟΛΟΙ οι φυσιολογικοί άνθρωποι δεν μπορούν να φάνε αν στο τραπέζι δεν έχει γιαούρτι! Αμάν πια!

    (θα το κάνω να δω. Τα ποσέ είναι τα αγαπημένα μου. Αν και μου αρέσουν (χωρίς ξύδι στο νερό) με λεμόνι, λαδάκι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι και φέτα… )

  79. Η περί γιαουρτιού συζήτησις έγινε εδώ: https://sarantakos.wordpress.com/2010/07/23/payton/

  80. #78 καὶ τὸ ὑποπτευόμουν ὅτι δὲν εἶμαι φυσιολογικός…

  81. ΚαπετάνΕνας said

    Γεια σας παιδιά,

    #78 Ιmmortalité, συμφωνώ μαζί σου. Οι φυσιολογικοί χαμουτζήδες το γιαούρτι το βάζουμε πάνω στο τραπέζι. Εγώ μίλησα για τους άλλους, που το βάζουν ΜΕΣΑ στα διάφορα πιάτα. Στο Μωριά , δε θυμάμαι να το ανακατεύουν με τίποτα άλλο,εκτος από ρύζι. Ούτε με κρέας ούτε με μελιτζάνες.(Εγώ,βέβαια, είμαι φαν των γιογουρτλού,έτερον εκάτερον)

    #79
    Το άρθρο με το παιτόνι που τελείωσε με γιαουρτολογία, το είδα, πολύ καλό. Κυρίως, εκείνο το: προσφυγας-ματζίρης-muhajir με εντυπωσίασε.

    Αρα, η λέξη ματζίρης έχει σχέση με το ημερολόγιο των Αράβων. Το mu-hajir, πρόσφυγας, έχει την ίδια ρίζα με την Ηijra, τη φυγή του Προφήτη στη Μεδίνα, την Εγίρα. Όπως λέμε 650 έτος Εγίρας.

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
    Επειδή πολλοί μαθητες έχασαν τις ημερομηνίες, το σχολείο θα ξαναδόση μια ευκαιρία σε όλους για να τους βοηθήσει να περάσουν το μάθημα της σαγανολογίας.
    Επαναλαμβάνω τα θέματα.
    —————————————————–

    …Και επειδή εδώ περιστοιχίζομαι από φιλολόγους (εντάξει, ξέρω , όχι από “εκείνους” τους φιλολόγους, αλλά εγώ δεν παύω να έχω ανατριχίλες,όπως στο σχολείο) θα πώ κάτι που πάντα ήθελα να πώ:

    Παιδιά, βγάλτε μια κόλλα χαρτί και απαντήστε στα εξης δύο ερωτήματα:

    1.Πως πρέπει να το λέμε: σαγανάκι ή σαχανάκι;
    2.ΤΙ πρέπει να λέμε σαγανάκι ή σαχανάκι ;

    Σας έβαλα εύκολα, είμαι σίγουρος οτι θα γράψετε.

    —————————————————-

    Ο μπάμπης μπορεί να ξαναγράψει, αν θέλει να διορθώσει το βαθμό του (κάτ’από τη βάση) και συ Voulags μη λουφάρεις στα πίσω θρανία, σε βλέπω.

    Νίκο Σαραντάκο, τα φώτα σου. Και σύ ΤΑΚ παιδί μου.
    Καιμη ψιθυρίζετε, σας άκουσα.Τι πα να πη: » ο δάσκαλος θέλει τώρα να μας κάνει επίδειξη γνώσεων».Φυσικά και θέλει. Τι δάσκαλος θα ήταν αν δεν ήθελε.

  82. @81 Δεν υπάρχει κανένας λόγος να επαναλάβεις το μάθημα. Ούτως η άλλως στο ΤΕΙ σαγανολογίας της κάτω Κολοπετινίτσας μπορείς να περάσεις και με λευκή κόλλα.

  83. Βλάσης Αγτζίδης said

    Νίκο, πολύ καλό το «λαυράκι» που παρουσιάζεις.

    Για το ζήτημα της υποδοχής των προσφύγων του ΄22 στη «μητέρα-πατρίδα» και ειδικά για τη ρατσιστική στάση των φιλομοναρχικών, επίτρεψέ μου να προτείνω το εξής κείμενο:

    http://kars1918.wordpress.com/2010/03/09/refugees-1922/

    Μια στάση που συνεχίζεται κάπως παρόμοια και σήμερα κατά των ομογενών προσφύγων από την πρώην ΕΣΣΔ με μάλλον καθολική συναίνεση αυτή τη φορά (των απογόνων των προσφύγων του ’22 συμπεριλαμβανομένων)…

  84. sarant said

    Ευχαριστώ Βλάση
    Δεν ήξερα πολλά για την υποδοχή των Ρωσοπόντιων.
    Για τη Μακρόνησο το είχαμε συζητήσει ξανά, θαρρώ.

  85. #65 Κάνω πως δεν σ’ ακούω… 🙂

  86. ΚαπετάνΕνας said

    Καλημέρα και πάλι.
    Το διαγώνισμα δεν είχε καμμία συμμετοχή, ποιός ξέρει γιατί.Υποθέτω, οτι το ύφος του αστείου κρίθηκε επιθετικό, ή (μία άλλη εξήγηση,)το θέμα «σαγανάκι» είναι πασίγνωστο και μόνο εγώ, ενθουσιάστηκα που το γνώριζα. Πάντως, η εξέγερση, πού θα οδηγούσε τους μαθητές των Εκπαιδευτηρίων Δρος Πίσσα και καθηγητή Φτερά, να καταλάβουν την έδρα, ματαιώνεται.
    Πριν, όμως, γυρίσω πίσω στα θρανία, θα σας δόσω τα θέματα.

    Η λέξη ,λοιπόν, αναφέρεται σε δύο πράγματα:

    Α. Το ένα είναι το γνωστό σαγανάκι, μικρό ρηχό τηγάνι με δύο χερούλια. Η λέξη προέρχεται από την τουρκική sahan.Δηλαδή, αρχικά είναι σαχάνι και υποκοριστικό σαχανάκι.(νομίζω οτι το έχω ακούσει κι έτσι,αλλά δεν είμαι σίγουρος).Και μετά γίνεται σαγανάκι.

    Β. Υπάρχει τουρκική λέξη Sağanak αλλά απ’ αυτή προέρχεται η δεύτερη ελληνική λέξη «σαγανάκι» που σημαίνει ξαφνική βροχή,δυνατή μπόρα.(Εχω την εντύπωση οτι τη λέξη την έχω δη κάπου στον Γιώργο Ιωάννου, αλλά, όπως και για πολλά άλλα πράγματα, δεν είμαι καθόλου σίγουρος)

    Επέμεινα κάπως φορτικά, διότι, τουλάχιστον κατα τον Πετρόπουλο, δεν βρίσκει κανείς την σωστή ετυμολογία της λέξης στα λεξικά, ο δε Μπαμπινιώτης δεν γνωρίζει καθόλου τη δεύτερη σημασία της.

    Αυτά.

  87. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    @ ΚαπετάνΕνας # 86

    Καθόλου επιθετικός. Ευχαριστίες. :))

  88. Μπουκανιέρος said

    #50-55 (και προηγουμένως)
    Επειδή άφησα μια εκκρεμότητα…
    Λοιπόν μελέτησα τας γραφάς, όσο μπορούσα, και με μια κουβέντα εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο Σπέρας εκτελέστηκε από τους σταλινικούς λόγω του αμαρτωλού παρελθόντος του στις αρχές της δεκαετίας του ’20.
    Δεν πιστεύω ότι ήταν ποτέ χαφιές και βέβαια δεν πιστεύω ότι ήταν σε εθνικοσοσιαλιστική οργάνωση στην κατοχή (άλλωστε, ακόμα κι ο σταλινικός που το πέταξε αυτό δεν το στήριξε πουθενά, και οι φίλοι του που τρέξανε μετά να τον βοηθήσουν δεν επανήλθαν στο σημείο αυτό).
    Για το ρόλο του στη δίκη για το Μακεδονικό, θα ήθελα να ξέρω περισσότερα (πώς και γιατί πήγε μάρτυρας κλπ.). Ένα πράγμα είναι εντελώς σίγουρο: οι σταλινικοί δεν τον σκότωσαν επειδή είχε πάει μάρτυρας σε κείνη την παλιά δίκη (αφού οι σταλινικοί ακολουθούσαν πια εντελώς «εθνική» γραμμή, δεν θα ήθελαν καν να θυμούνται την παλιά τους στάση στο Μακεδονικό – και τους ήταν εντελώς εύκολο να ξεχνούν, όπως πάντα, όλες τις διαφορετικές, αντιφατικές κι αντικρουόμενες γραμμές που είχαν ακολουθήσει τα προηγούμενα χρόνια).
    Αυτό δε σημαίνει, βέβαια, ότι συμφωνώ με τις πολιτικές θέσεις κλπ. που ακολούθησε κατά καιρούς ο Σπέρας.

    Α, κι ένα τελευταίο. Ποτέ δε θεώρησα το «μέτωπο ιστορίας» ιδιαίτερα αξιόπιστο, όμως δεν μπορώ να συγκρατήσω ένα ειρωνικό χαμόγελο μπροστά στη φράση «ο κατσαπλιάς Μάχνο και οι συμμορίτες του», όταν θυμάμαι από ποιους κι εναντίον ποιων χρησιμοποιήθηκαν αυτές οι δυο λέξεις.

  89. Μπουκανιέρος said

    Ένας φίλος μού έδειξε αυτό:
    http://kalodia.blogspot.com/2010/08/1916.html

  90. sarant said

    88-89: Θα συμφωνήσω ότι είναι μάλλον βέβαιο ότι ο Σπέρας δολοφονήθηκε ή εκτελέστηκε εξαιτίας της σύγκρουσής του με τους κομμουνιστές στη ΓΣΕΕ στις αρχές της δεκαετίας του 20, όπως λες. Αυτό δεν έρχεται σε αντίφαση με το ότι ο Σπέρας είχε πάψει προ πολλού να είναι αναρχοσυνδικαλιστής ή ότι είχε κάνει πράγματα απαράδεκτα και για έναν απλό συνδικαλιστή.

    Το άρθρο στα Καλώδια το είδα κι εγώ. Ένα ενδιαφέρον σημείο είναι ότι μπορεί οι άμεσοι εργοδότες (Γρόμαν) να ήταν γερμανοί, αλλά η εταιρεία ήταν γαλλική και οι στρατιώτες ήξεραν τι να προστατέψουν! Κατά τα άλλα, το άρθρο είναι αγιοποίηση του Σπέρα και έχει κάμποσα λάθη και ανακρίβειες, αλλά δεν θέλω να ανοίξω εδώ αυτή τη συζήτηση. Ίσως εκεί.

  91. Καλημέρα σε όλη την εκλεκτή παρέα.

    Μιας και ο Μπουκανιέρος έβαλε λινκ με τη σχετική ανάρτησή μου, στην οποία ο δύτης είχε ήδη αφήσει λινκ με τα σχόλια σας, θα ήθελα να γράψω και εγώ δυο λόγια.

    Ψάχνοντας στοιχεία για την εξέγερση της Σερίφου, μοιραία έπεσα πάνω στο Σπέρα.
    Όπως κατάλαβαν και όσοι ακολούθησαν τα λινκ που δημοσίευσε ο νοικοκύρης, η έρευνα και η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων είναι πολύ δύσκολες πλέον. Οι περισσότερες δημοσιεύσεις-κατά τα ελληνικά ειωθότα-έχουν έτοιμο το συμπέρασμα και μετά το ντύνουν με γεγονότα.

    Ας ξεκινήσουμε από τα σίγουρα: Ο Σπέρας είχε όλα τα χαρακτηριστικά ηγέτη. Δεινός ρήτορας, παθιασμένος με ό,τι έκανε, αλλά δύσκολα έβαζε νερό στο κρασί του. Αυτό τον οδήγησε σε έντονες συγκρούσεις. Η βασική του διαφορά με το ΣΕΚΕ και το ΚΚΕ αργότερα ήταν για το ρόλο της ΓΣΕΕ. Η αντιπαράθεσή τους έφτασε σε ακραία σημεία, καθόλου παράξενο για την εποχή.Πέρασε μεγάλο κομμάτι της σύντομης ζωής του σε κρατητήρια, φυλακές και εξορίες, ακόμα και σε μέρες που το ΚΚΕ τον χαρακτήριζε συνεργάτη της αστυνομίας.

    Από και και πέρα αρχίζουν τα δύσκολα.Μεταστροφή υπήρχε, όλοι αλλάζουμε. Αλλά αν και πολλές φορές βρέθηκε απέναντι στο ΚΚΕ, όχι πάντα με τριαντάφυλλα όντως, από πουθενά δεν προκύπτει πως συνεργάστηκε με την Αστυνομία, έγινε μέλος φασιστικού κόμματος κλπ. Επιπλέον, επειδή η «χαφιεδολογία» ήταν-και είναι δυστυχώς-μέθοδος αντιμετώπισης των ιδεολογικών αντιπάλων από το ΚΚΕ, πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί ούτως ή άλλως. Βέβαια η προσπάθεια να δικαιολογηθεί από μερικούς ακόμα και η δολοφονία ενός (πρώην έστω) ετοιμοθάνατου αγωνιστή, είναι άθλια.

    Τέλος, επειδή έχω μιλήσει με το Λ. Κόττη, τον άνθρωπο που έχει ψάξει πολύ το θέμα, και παρεμπιπτόντως αυτός βρήκε σε μοναστήρι της Σερίφου την παλιά έκδοση του βιβλίου του Σπέρα και επιμελήθηκε την ανατύπωση, να μεταφέρω πως η κόρη του Σπέρα και άλλοι επιζώντες γνωστοί του, επιμένουν να μιλάνε για ένα άνθρωπο πιστό στις βασικές του αρχές μέχρι το τέλος της ζωής του.

    Ευχαριστώ για την υπομονή όσων διαβάσουν το κατεβατό και σόρι για την κατάχρηση του χώρου

  92. Απλά να προσθέσω πως όταν έγραφα τα προηγούμενα δεν είχα δει το σχόλιο του νοικοκύρη. Κάθε συζήτηση καλοδεχούμενη φυσικά.

  93. […] Ο Νίκος Σαραντάκος έφερε στο φως ένα πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα της φιλομοναρχικής “Βραδυνής”, η οποία ακολουθούσε το γνήσιο φιλομοναρχικό ρατσιστικό και αντιπροσφυγικό δρόμο του Λαϊκού Κόμματος. Ο Σαραντάκος γράφει:  […]

  94. Δειτε αυτό
    http://metwpoistorias.blogspot.com/search/label/%CE%A3%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%82

    σε επικοινωνία των σταλινικών πλαστογράφων με τον Ιστορικο Κώστα Παλούκη που είχε γράψει μια αγιογραφία για τον Κ.Σπέρα,ο ιστορικός Κ.Π απάντησε τα εξής σε μαιλ του(που του ειχε ζητηθεί δημοσια τοποθέτηση)
    ——————
    «χαίρομαι πάρα πολύ που κάνετε αυτόν τον κόπο να με ενημερώσετε για την εξέλιξη της συζήτησης γύρω από τον Κ. Σπέρα. Καταρχήν η χρησιμοποίηση του άρρου μου στο ιντιμεντια δεν έγινε από μένα, αλ΄λα αυτό δε με ενοχλεί καθόλου. Το φύλλο που έχετε ανακαλύψει είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον και ενδέχεται να ανατρέψει πράγματι την εικόνα που έχουμε μέχρι τώρα. Οι επιπλέον πληροφορίες που έχω για την δολοφονία του Κώστα Σπέρα βρίσκονται στο Αρχείο του Ν. Σύριγγα στο ΕΛΙΑ. Δυστυχώς δε θυμάμαι ακριβώς σε ποιά μαρτυρία από τις 5 – 6 που έχει συγκεντρώσει. Υπόσχομαι να το κοιτάξω πιο επισταμένα. Πάντως η υποστηριζόμενη από εσάς εξέλιξη του Σπέρα δεν είναι εντελώς παράλογη καθώς το διεθνές ρεύμα στο οποίο ανήκε ο Σπέρας είχε ακριβώς την ίδια πορεία. Ο Σπέρας δεν ήταν ακριβώς αναρχοσυνδικαλιστής με την έννοια που το ορίζουμε σήμερα. Αντιστοιχεί περισσότερο στο ρεύμα του Ζωρζ Σορέλ. Το ρεύμα αυτό ήταν πολύ ιδιαίτερο και συναντήθηκε με την γαλλική φιλοβασιλική και αργότερα φασίζουσα άκρα δεξιά με έναν περίεργο δρόμο. Εάν πράγματι ισχύει αυτό το οποίο παρουσιάζεται — πράγμα πάρα πολύ πιθανό — τότε είμαστε μπροστά σε μια πολύ μεγάλη ανακάλυψη και σας ευχαριστούμε για αυτό. Θα ενδιθαφερόμουνα για περισσότερτες λεπτομέρειες. Ευχαριστώ πολύ
    Ελπίζω να βρω χρόνο να ασχοληθώ ιδιαίτερα με το ζήτημα αυτό. Παρακαλώ να υπάρξει δημοσίευση της επιστολής αυτής.
    Κώστας Παλούκης »
    —————–

    απο εκεί και πέρα,καταλαβαίνω οτι η δημοσίευση αυτών των αρχείων δεν ήταν ευχάριστη για τους οικείους του πρώην αγωνιστή της Εργατικής τάξης.Απο εκεί και πέρα,είναι σαφές οτι δεν πρέπει να συκοφαντούμε τον μεγαλειώδη αγώνα του ΕΛΑΣ ή της ΟΠΛΑ,απλά και μόνο για να αγιοποιήσουμε και να θυματοποιήσουμε «ηρώες».

    Κυριε Σαραντάκο,στις τάξεις του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ αγωνιστήκαν από κομμουνιστές μέχρι βασιλικοί,ειναι τουλάχιστον φαιδρό να υποστηρίζετε(;) οτι ο ΕΛΑΣ(ή η ΟΠΛΑ,ανάλογα τι συμφέρει καλύτερα)εκτέλεσε τον Κ.Σπέρα για το παρελθόν του(το ποιο;τότε που διαφώνησε με το ΚΚΕ;τότε που ήταν μάρτυρας κατηγορίας ενάντια στο ΚΚΕ ή τότε που ήταν μέλος σε φασιστικά κομματα;)και όχι για τις πράξεις του.
    Ο Κ.Σπερας δεν έχει βρεθεί πουθενά οτι είχε σχέσεις με τις κατοχικές δυνάμεις ή οτι στην Κατοχή άνηκε σε φασιστικά κομματα(άνηκε πριν την δικτατορια του Μεταξά).Εχει βρεθεί και μάλλον ήταν έτσι,οτι είχε σχέσεις με τον ΕΔΕΣ,και πήγε να φτιάξει αντάρτικο στην ανταρτοκρατούμενη από τον ΕΛΑΣ περιοχή της Μάνδρας.

    Αν εκτελέστηκε,καλώς ή κακώς,δεν πρόκειται να το κρίνω εγώ ή εσείς από την άνεση της ζεστής πολυθρόνας μας.Το σίγουρο μόνο είναι οτι εκτελέστηκε για τις πράξεις του και όχι για το παρελθόν του(απίθανη κατηγορία!) όπως λέτε(;).
    Αν πρέπει να ζητήσει συγγνώμη το ΚΚΕ ή οι ΕΛΑΣιτες(αν ζούνε)που τον εκτέλεσαν,πάλι δε το γνωρίζω.

    ο αγαπητός μπλογκερ καλώδιο γράφει
    «Ο Σπέρας κατηγορήθηκε σαν τυχοδιώκτης στην καλύτερη περίπτωση, αλλά και όργανο της εργοδοσίας, συνεργάτης της αστυνομίας και των κατακτητών αργότερα. Επισήμως η δολοφονία του «δικαιολογήθηκε» με τα αρχεία του ΕΔΕΣ που εμφάνιζαν τον Σπέρα συνεργάτη του! Σήμερα θα ήταν μάλλον εύκολο για το ΚΚΕ να ζητήσει μία ακόμη συγνώμη επικαλούμενο την τραχύτητα της εποχής αλλά φευ! Μια αναζήτηση στο δίκτυο θα σας εμφανίσει απίστευτες κατηγορίες να έρπουν για ένα άνθρωπο που πέρασε όλη τη ζωή του με αγώνες και φυλακίστηκε πάνω από 100 φορές.Προσωπικά ντρέπομαι ακόμη και να τις αναπαράγω, όπως ντρέπομαι για αρκετές μαύρες σελίδες της ελληνικής αριστεράς»

    Το ΚΚΕ δεν έχει απολύτως καμμια σχέση με τα όσα στοιχεία βγήκανε στην επιφάνεια.Απο εκεί και πέρα δεν κατηγορήθηκε ως συνεργάτης των κατακτητών(τουλάχιστον από όσα γνωρίζω,και μάλλον όχι αμμέσως).

    Αν κάποιοι θέλουν να έχουν ιερές αγελάδες ας της έχουνε.Η προσωπολατρεία όμως δίχως κριτικη έχει περάσει προ πολλού.Στο Ιντιμιντια είχε κοπεί η συζήτηση και είχε διαγραφεί και από τα κρυμμένα(!!) ως «συκοφαντικό νήμα».
    Η λογοκρισία ελπίζω να αποτελέσει κάποτε παρελθόν ακόμα και για τους ακραιφνείς ελευθεριακούς.
    Εμείς οι σταλινικοι πλαστογράφοι το προσπαθούμε πάντως,και μάλλον τα καταφέρνουμε καλύτερα.

    Οπως είχε γράψει η Σ.Ο του Ιντιμίντια κάποτε
    «»»Το αρχικό άρθρο κρύφτηκε γιατί αποτελεί ένα λιβελλογράφημα και πραγματική παραχάραξη της ιστορίας και της δράσης αγωνιστών. Οι ειρωνείες, τα ψέματα και οι συκοφαντίες, μπορεί για κάποιους να θεωρούνται κατάθεση της «ιστορίας» δεν είναι όμως έτσι στην πραγματικότητα.»»»

    Σήμερα καποιοι ντρέπονται να παραθέσουν τον αντίλογο,αύριο τι μπορεί να κάνουν;Μήπως οι αποδιδόμενες στο ΚΚΕ ενέργειες δεν είναι τόσο ξένες από αυτούς που το κατηγορούν;

  95. sarant said

    Σταλινικέ, από το γεγονός ότι στις τάξεις του ΕΛΑΣ συμμετείχαν άνθρωποι όλων των παρατάξεων δεν συνάγεται ότι η ΟΠΛΑ δεν εκτελούσε ανθρώπους για το παρελθόν τους. Είναι γνωστό ότι εκτελέστηκαν κάμποσοι τροτσκιστές (ή διεθνιστές που τους λέει στο σχόλιο 44 ο Μπουκανιέρος), μερικοί μάλιστα από τους οποίους συμμετείχαν στον ΕΛΑΣ. Λέει κάποια ονόματα το σχόλιο 44.

    Από κει και πέρα, συμφωνούμε και για τις ιερές αγελάδες και για το ότι η ΣΟ του Ιντιμίντια δεν έχει τίποτε να ζηλέψει, στις λογοκριτικές της δραστηριότητες, από τις πιο βάναυσες λογοκρισίες όλων των εποχών.

  96. γράφετε…
    «δεν συνάγεται ότι η ΟΠΛΑ δεν εκτελούσε ανθρώπους για το παρελθόν τους»

    Πρώτη φορά το ακούω στα σοβαρά αυτό.Από οτι ξέρω δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση.Ακόμα και στην περίπτωση της Ελένης Παππαδάκη ή του Κίτσου Μαλτέζου ή του Μανωλέα οι εκτελέσεις(δίκαιες ή άδικες δεν το εξετάζω)γινανε για το παρών και όχι για το παρελθόν τους.
    Αν το ΕΑΜ σκότωνε για το παρελθόν κάποιου,τότε το ίδιο το μετωπικό εθνικοαπελευθερωτικό μόρφωμα θα αυτοακυρωνότανε.Οπως ξαναειπα μέχρι και βασιλικούς είχε ο ΕΛΑΣ ή ακόμη και συνδικαλιστικά στελέχη της 4ης Αυγούστου το ΕΕΑΜ.Μου φαίνεται αδύνατο να έγινε κάτι τέτοιο και ειδικά το 1943,εκτός αν μιλάμε για κάποια εξαίρεση.

    Απο εκεί και πέρα,ο διωγμός της «Αριστερής Αντιπολίτευσης» γινεται στα ταραχώδη Δεκεμβριανά,πάλι για την ενεργή δράση των αρχειομαρξιστών,και όχι για το παρελθόν τους.

    Επίσης στο πόρισμα για την αποκατάσταση αγωνιστών της Αριστεράς,το «βαρύ» όνομα του συνιδρυτη της ΓΣΕΕ Σπέρα απουσιάζει,ενώ τα ονόματα του σχολίου 44 παρευρίσκονται.
    http://www.marxistbooks.gr/porisma.htm

    Απο εκεί και πέρα,η περίπτωση Σπέρα είναι τελείως διαφορετική.»Ξεχάστηκε» για δεκαετίες,και επαναμφανίστηκε με τα στρατευμένα απομνημονεύματα του Α.Στίνα.Κανείς άλλος δεν ανέφερε την περίπτωση του για πολλά χρόνια.
    μια λεπτομέρεια που ξέχασα να γράψω.Η ΟΠΛΑ δεν υπήρχε το 1943.

    Το αρχείο του ΕΔΕΣ ταιριάζει με το βιβλίο του Καρύτσα «ο σφαγιασμός των Αρχειομαρξιστών,της περιοχής Αγρινίου»
    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=en&article_id=97802

    «Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1943, έφυγε τη νύχτα από το σπίτι του της οδού Κολωνού 64 στο Μεταξουργείο για την Ελευσίνα. Μαζί του ήταν ένας φοιτητής της Νομικής και δύο αξιωματικοί του ελληνικού στρατού. Ίσως συζητούσαν τη δημιουργία μιας αντιστασιακής ομάδας ή μάλλον πήγαιναν να συζητήσουν με κάποιους από τον ΕΛΑΣ.»

    Αυτό υπάρχουν και άλλα στοιχεία που το επιβεβαιώνουνε,όπως η μαρτυρία του αξιωματικού που ήταν μαζί του.

    Σε κάθε περίπτωση,επαναλαμβάνω.Ο Σπέρας είχε ενεργή δράση και δεν είχε εγκαταλείψει την πολιτική όπως ψεύδεται ο Αγις Στίνας[πως άλλωστε αφού αποδεικνύεται οτι ήταν σε κομμα μόλις το 1936].

  97. sarant said

    Σταλινικέ, οι περιπτώσεις που αναφέρονται στο σχόλιο 44 ή στο Πόρισμα δεν δολοφονήθηκαν για την ενεργή δράση τους αλλά για το παρελθόν τους. Οπότε, δεν καταλαβαίνω πώς «το ακούς πρώτη φορά».

  98. Μα η συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων που γράφει το ίδιο το πόρισμα,αναφέρει ξεκάθαρα οτι είχαν ενεργή συμμετοχή είτε ως αρχειομαρξιστές είτε μέσα στον ΕΛΑΣ ή στο ΔΣΕ.Η περίπτωση Ασημίδη/Κωνσταντινίδη δεν αναφέρεται ρητά στο πόρισμα οτι ήταν περίπτωση ρεβανσισμού για το παρελθόν του.Τουλάχιστον έτσι το καταλαβαίνα εγώ μέχρι τώρα,μπορεί να κάνω λάθος.Θεωρώ αδιανότητο να εκτελέστηκε γιατί το 33 διαφώνησε με ΚΚΕ.
    Ακόμα και αν είναι έτσι μιλάμε για άλλη περίοδο,στην οποία ο ΕΛΑΣ και η ΟΠΛΑ υπό το βάρος της εισβολής των Βρεττανών,προέβησαν σε αψυχολόγητες εγκληματικές ενέργειες.

    Τα απομνημονεύματα του Στίνα τα θεωρώ(και είναι)τελείως αναξιόπιστα,και δεν μπορώ να πάρω στα σοβαρά ούτε για πλάκα.

  99. Καλόγερος said

    @ Μπουκανιέρο και Καλώδιο

    1. Το ΚΚΕ δεν είναι υπέρ του Γεωργαλά επειδή στα νιάτα του ήταν κομμουνιστής. Ξανασκεφτείτε το, λέω εγώ.

    2. Εξαιτίας της ΟΠΛΑ γλίτωσε κόσμος από τα χέρια γερμανών και γερμανοτσολιάδων.

  100. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Επειδή έχει σοβαρέψει η συζήτηση, επιτρέψτε μου να τη φαιδρύνω λίγο, θυμίζοντας ότι δίπλα στην Αφγανιστανούπολη του Αγκόπ, υπάρχει και το Αφγατηγανιστάν, στη Φρουτοπία του Ευγενίου Τριβιζά (και το Πιπερού, παρεμπιπτότως…)
    Όχι τίποτα άλλο -μια συμπλήρωση στα αυγά ποσέ του ΚάπτανΈνα (67), μια λύση εναλλακτική.

    Είπαμε, στη Φρουτοπία αυτά…

  101. sarant said

    Όχι Αβγατηγανιστάν;

  102. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ή Αυγατηγανιστάν;

  103. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    (Ή -ιστάν ή τα σπας…)

  104. @ Καλόγερε

    Νομίζω είναι τουλάχιστον ατυχής ο παραλληλισμός Γεωργαλά-Σπέρα.
    Παρακολουθώ τη συζήτηση αλλά μέχρι σήμερα δε θέλησα να γράψω κάτι καινούργιο.
    Αλλά αφού ξεκίνησα δυο πραγματάκια μονάχα:

    Προσωπικά έχω πάψει πολύ καιρό να πιστεύω και να γυρεύω αγίους, κατά συνέπεια δεν αγιογραφώ.
    Για να κλείσω τη συζήτηση (σε ό,τι αφορά εμένα φυσικά)για την πορεία του Σπέρα,θέλω απλά να πω πως σε κάθε ιστορία υπάρχουν σημαντικά, λιγότερο σημαντικά και ασήμαντα. Υποκειμενική η θεώρησή τους φυσικά. Εγώ στην ιστορία αυτή θεωρώ πολύ σημαντική την εξέγερση του ’16 στη Σέριφο-που η επίσημη αριστερά μάλλον θάβει-και την αναγνωρισμένη συμβολή του Σπέρα σ’ αυτή. Από κει και πέρα όσα έμαθα, δεν αλλάζουν δραματικά την εικόνα μου για αυτόν. Το κυριότερο είναι πως δεν βρήκα λόγους που να δικαιολογούν, στο ελάχιστο έστω, τη δολοφονία του.
    Τέλος σαν ερασιτέχνης, διατηρώ το δικαίωμα να επηρεάζομαι και από συναισθήματα και να έχω, όπως όλοι μας μετά την ηλικία των 5 ετών, προσωπικές εμμονές. Όμως όταν πριν 10 χρόνια άρχισα να ασχολούμαι μ’ αυτή την ιστορία δεν είχα άποψη για το Σπέρα. Γνώριζα μονάχα το όνομά του.

  105. Servitoros said

    Όχι Αβγατηγανιστάν;
    —-

    Για την ορθή ονομασία εδώ: http://video.google.com/videoplay?docid=-5144046122748179728#

  106. σταλινικός πλαστογράφος said

    @καλώδιο

    «Εγώ στην ιστορία αυτή θεωρώ πολύ σημαντική την εξέγερση του ’16 στη Σέριφο-που η επίσημη αριστερά μάλλον θάβει-και την αναγνωρισμένη συμβολή του Σπέρα σ’ αυτή»

    Το αντίθετο θα έλεγα,η Αριστερά θάβει,και έθαβε την εξέλιξη του Σπέρα μετά από αυτήν την εξέγερση.
    Μια επίσκεψη στο site του Ριζοσπάστη ή της Αυγής θα σας πείσει.Αντίθετα εξυμνείται ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Σπέρα,ενώ κουβέντα δεν λέγεται για τα μετέπειτα.
    π.χ
    http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:6H0r_BnIF8gJ:www2.rizospastis.gr/columnPage.do%3FpublDate%3D31/8/2003

  107. Χατζή Μπεκτάς said

    Πολύ ενδιαφέρον το δημοσίευμα.
    Έχω μια ερώτηση: το όνομα Αγκόπ, απ’ ό,τι ξέρω, είναι τυπικά αρμενικό. Γιατί επελέγη ειδικά αυτό και πώς συνέβη να υιοθετηθεί για να δηλώνει συνεκδοχικά τους ρωμιούς; Μήπως ξέρει κανείς;

  108. sarant said

    Ναι, το όνομα Αγκόπ είναι τυπικά αρμενικό και ο Αγκόπ του Φιλιππίδη ήταν Αρμένης. Γιατί επελέγη αυτό; Δεν ξέρω -υποθέτω όμως ότι έγινε για να τους αρνηθεί ακόμα περισσότερο την ελληνικότητα.

  109. Τρίζουν τα κόκαλα των γονιών μου…αυτοί ένιωσαν για τα καλά την απέχθεια και τον ρατσισμό των εδώ Ελλήνων.

  110. […] «Τζιεράκια τηγανίζονται, κωλόπανα κυματίζουν, σανιδώματα προχείρων ικριωμάτων τοποθετούνται εις τα καλύτερά μας πεζοδρόμια, μανδήλια, τσεμπέρια, βλαχόκαλτσες, τηγάνια, παλιοπάπουτσα, αντεριά, κρεμώνται εις καλύβας του αθιγγανικοτέρου είδους, χαλβάδες και ρεβανές εκτίθενται προ ευπρεπών καταστημάτων, κηπάρια δημοτικά, τα οποία είχαν αποκτήσει ολίγους καλούς πρασίνους τόνους ηρημώθησαν, Την στιγμήν οπού η πόλις μας έβαινε προς την ευπροσωποτέραν εμφάνισίν της επήλθον η αρρυθμία, η τσαπατσουλοσύνη, η ασχημία, η βαρβαρότης και έστησαν βάναυσον χορόν εις τα πλέον συχναζόμενα ευπρεπή μέρη της. Ευθύνην δεν δυνάμεθα να αποδώσωμεν εις τους διαπράττοντας τας ασχημίας ταύτας. Αυτοί όπως ήξευραν και όπως ηδυνήθησαν έπραξαν. Μη έχοντες το αίσθημα της τάξεως, δεν ηδύναντο να την εκδηλώσουν, αγνοούντες δε την έννοιαν του καλού δεν ηδύναντο να την φανερώσουν». (https://sarantakos.wordpress.com/2010/08/25/afganistanoupolis/ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: