Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένας ξεχασμένος τροφοδότης

Posted by sarant στο 4 Σεπτεμβρίου, 2010


Στον ιστότοπό μου έχω ανεβάσει πολλά κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας, που είναι προϊόν της πρωτοβουλίας ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΑΖΙ (που έχει πια σταματήσει). Ανάμεσα σ’ αυτά, την Ανθολογία ελληνικής αντιστασιακής λογοτεχνίας 1941-1944, που κυκλοφόρησε προδικτατορικά σε κοινή έκδοση του ανατολικογερμανικού εκδοτικού οίκου Akademie Verlag – Berlin και των εκδόσεων Α. Παπακώστα, με επιμέλεια Έλλης Αλεξίου.

Ένα από τα διηγήματα, τα «Θερισμένα αγόρια», το είχα από τότε προσέξει, θες επειδή ο συγγραφέας του είχε όνομα ασυνήθιστο: Πίνδαρος Μπρεδήμας, ή ίσως επειδή, σύμφωνα με το βιογραφικό του, ήταν χημικός, άρα περίπου συνάδελφος (σε μιαν άλλη ζωή είχα σπουδάσει χημικός μηχανικός) ή ίσως επειδή η δράση του διηγήματος εκτυλισσόταν στο Δουργούτι και στη Νέα Σμύρνη, άρα κοντογείτονας.

Τέλος πάντων, γκούγκλισα το όνομά του και βρήκα ένα κείμενο του γιου του, που είχε λίγο περισσότερα στοιχεία για τον άνθρωπο. Ο Πίνδαρος Μπρεδήμας, γεννημένος το 1909, ήταν αριστερός, φίλος του Θανάση Κλάρα (του Άρη Βελουχιώτη δηλαδή) προπολεμικά, που έμεινε μακριά από την ενεργή πολιτική δράση επειδή από νέος ήταν φυματικός –και την εποχή εκείνη η αρρώστια σε έκανε ράκος.

Είχα περάσει από το παλαιοβιβλιοπωλείο του Νησιώτη στο Μοναστηράκι λίγες μέρες πριν κλείσει οριστικά, και πήρα κάμποσα παλιά βιβλία, ανάμεσά τους και τον Τροφοδότη του Μπρεδήμα, σε έκδοση Δίφρου (1957). Δεν είναι η πρώτη έκδοση του βιβλίου: γραμμένο το 1937, πρωτοεκδόθηκε το 1939, απαγορεύτηκε από τη δικτατορία το 1967 και έκανε κι άλλες εκδόσεις μετά το 1974. Ο τροφοδότης του τίτλου είναι ο υπεύθυνος για την τροφοδοσία ενός πρότυπου σανατορίου στα βουνά της Αρκαδίας, στην Αλωνίσταινα, ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα στο σανατόριο και με διάφορες ρεμούλες πλουτίζει από τις πιστώσεις που προορίζονται για τους ασθενείς. Ο Μπρεδήμας, σαν φυματικός, είχε γυρίσει κάμποσα σανατόρια, μεταξύ άλλων και της Αλωνίσταινας. Στο βιβλίο, ο αφηγητής δεν είναι ο ίδιος φυματικός, αν και είναι φιλάσθενος. Αντιγράφω την πρώτη παράγραφο, για να πάρετε μια γεύση:

Με πειράζανε δέκατα και ο γιατρός με συμβούλευσε ν’ αλλάξω κλίμα, να ησυχάσω λίγους μήνες σε καμιά εξοχή, «για να μην έχεις ιστορίες», με φόβισε. Εγώ είχα δίπλωμα της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου από δύο χρόνια κιόλας, αλλά δεν είχα καταφέρει να πιαστώ σε καμιά καλή δουλειά και μού σκότιζε το κεφάλι με τη γκρίνια του ο πατέρας μου, που είχε καταξοδευτεί να με σπουδάσει και τώρα περίμενε από μένα να ξεχρεώσω κάποια οικόπεδα που είχαμε στα Τουρκοβούνια. Γι’ αυτό, μόλις εδιάβασα στις εφημερίδες πως εζητούσαν φαρμακοποιό για το φιλανθρωπικό σανατόριο της Αλωνίσταινας, φρόντισα να πάρουν εμένα. Έξοδα κει απάνω δε θα ’χω, σκεφτόμουνα, ώστε θα μου περισσεύει ολόκληρος ο μισθός για να στέλνω στο σπίτι, κι έτσι θα ησυχάσω από τις γκρίνιες του πατέρα μου. Καθώς είχα μάλιστα την αδυναμία στο στήθος, θα μπορούσα να κάνω στο βουνό τη θεραπεία μου και να γυρίσω στην Αθήνα σιδερένιος.

Το μυθιστόρημα λοιπόν εκτυλίσσεται σε ένα σανατόριο στα βουνά της Αρκαδίας, και ήρωές του είναι τα διοικητικά στελέχη του ιδρύματος, το προσωπικό και μερικοί χαρακτηριστικοί άρρωστοι που ξεχωρίζουν από την ανώνυμη μάζα των ασθενών, ενώ στο παρασκήνιο τα νήματα τα κινεί ο παντοδύναμος τροφοδότης, για τον οποίο γίνεται συνέχεια λόγος στο βιβλίο αν και ο ίδιος σπάνια εμφανίζεται. Περισσότερο από καταγγελία των κυκλωμάτων που λυμαίνονταν τα σανατόρια, ο Τροφοδότης είναι ένα κλειστοφοβικό ψυχολογικό έργο, καθώς ο νεαρός αφηγητής γίνεται αποδέκτης των εκμυστηρεύσεων και των μονολόγων όλων των πρωταγωνιστών του έργου και μαθαίνει τις μικροΐντριγκες και τις αντιζηλίες που ευδοκιμούν στο νοσηρό κλειστό περιβάλλον του ιδρύματος. Στους συχνά παραληρηματικούς μονόλογους βρίσκω το μεγαλύτερο προσόν του βιβλίου.

Η πλοκή δεν έχει μεγάλη σημασία. Γίνεται κάποια δικαστική έρευνα για τις ρεμούλες στην τροφοδοσία του νοσοκομείου, αλλά κόντρα σε κάθε προσδοκία ο τροφοδότης, που έχει πολύ δυνατά μέσα, καταφέρνει να βγει λάδι και να τα ρίξει όλα στον διευθυντή του σανατορίου που εκδιώκεται προς μεγάλη χαρά του αναπληρωτή του που εποφθαλμιούσε τη θέση του. Οι ασθενείς που πρωταγωνιστούν πεθαίνουν ο ένας μετά τον άλλο, και ο αφηγητής επιστρέφει στην Αθήνα χωρίς να έχει υλοποιήσει τα σχέδια που είχε κατά νου, αλλά έχοντας γνωρίσει τον εαυτό του.

Από γλωσσική άποψη, πρόσεξα ότι ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τον τύπο «μίτζα» για την κοινώς λεγόμενη μίζα. Έτσι θυμάμαι να την έλεγε και ο γελοιογράφος Γ. Ιωάννου σε γελοιογραφίες του στα τέλη της δεκαετίας του 1980 κι έτσι τη βρίσκω και σε άλλα παλιότερα λογοτεχνικά έργα. Είναι ένα ερώτημα, αν ο παλιότερος τύπος είναι «μίτζα» και αν υπήρχε διάκριση παλιότερα ανάμεσα στη μίζα του αυτοκινήτου και στη μίζα (ή μίτζα) του μιζαδόρου. Αρχή της λέξης πρέπει βέβαια να είναι το γαλλικό mise, με την έννοια της προμήθειας. Πάντως, όσο σατανικός κι αν ήταν ο τροφοδότης του 1937, οι σημερινοί μιζαδόροι θέλουν δέκα τέτοιους στην καθισιά τους.

Βέβαια, όλα αυτά που γράφω πάνε ελαφρώς μάταια, αφού ακόμα κι αν σας κινήσω την περιέργεια θα είναι πολύ δύσκολο να βρείτε και να διαβάσετε τον Τροφοδότη, αφού το βιβλίο είναι προ πολλού εξαντλημένο. Μια ιδέα που φαίνεται να υπόσχεται πολλά στη θεωρία θα ήταν μια υπηρεσία που θα τύπωνε «κατ’ αίτηση» (on demand, ελληνιστί) έργα εξαντλημένα και θα τα έστελνε σε έντυπη μορφή (ή και ηλεκτρονική, γιατί όχι;) σε όσους αναγνώστες το ζητούσαν, πληρώνοντας ένα μέρος της αμοιβής στο συγγραφέα ή τους δικαιούχους, αλλά για την ελληνική γλώσσα τα μεγέθη είναι πολύ μικρά.

Τέλος πάντων, τουλάχιστο μνημονέψαμε έναν καλό συγγραφέα που δεν βρήκε την αναγνώριση που του άξιζε, ίσως επειδή μετά τη συνταξιοδότησή του ο Μπρεδήμας έφυγε στο Παρίσι και στο Μόντρεαλ (έγραψε μάλιστα και ένα έργο στα γαλλικά) και δεν καλλιέργησε τις εδώ δημόσιες σχέσεις του. Περισσότερα για τον συγγραφέα μπορείτε να βρείτε στο λινκ που έδωσα πιο πάνω και εδώ σε κείμενο του Γ. Ρηγάτου. Αυτό που αναφέρεται σε μια από τις δυο πηγές, ότι ο Μπρεδήμας ήταν «πρωτοαρχειομαρξιστής», δεν το έχω ψάξει –αν εννοεί, δηλαδή, ότι ήταν αρχειομαρξιστής στην πρώτη τους περίοδο. Ούτε έχω διερευνήσει κάτι άλλο που μου έχει κινήσει την περιέργεια, αν δηλαδή ο Μπρεδήμας γνώριζε τον συνομήλικό του, ομοϊδεάτη του και ομοιοπαθή του (αλλά όχι συντοπίτη του), τον μεγάλο φυματικό των γραμμάτων μας, τον Γιώργο Κοτζιούλα.

26 Σχόλια to “Ένας ξεχασμένος τροφοδότης”

  1. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης της Νομικής Σχολής του Καποδιστριακού, είχα καθηγητή τον Αντώνη Μπρεδήμα (γι’ αυτό και -τουλάχιστον- το επίθετο δεν θα μου φαινόταν ασυνήθιστο). Μας δίδασκε ιστορία και πρακτική των Διεθνών Οργανισμών. Από αυτόν έμαθα πού βρίσκεται η Λομέ, με μια εργασία για τις Συμβάσεις της.
    Ο (ασυμβίβαστος) Πίνδαρος Μπρεδήμας ήταν πατέρας του;

    Συγκινητική η ανάρτηση.

  2. sarant said

    Ο γιος του Πίνδαρου Μπρεδήμα λέγεται Αντώνης, αλλά δεν ξέρω αν είναι το ίδιο πρόσωπο.

  3. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Πάντως, αν όχι εν ζωή, με τη βοήθεια του διαδικτύου, βλέπω ότι οι Κοτζιούλας και Μπρεδήμας συναντήθηκαν στην έκδοση «Οδηγός Πολιτιστικών Εκδηλώσεων Α’, Β’ και Γ’ Γυμνασίου», των Ν. Βαλκάνου, Γ. Βοζίκα και Δ. Κουτσούγερα. Μια καλή και σοβαρή προσπάθεια του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, που εκδόθηκε από τον Ο.Ε.Δ.Β. (:Δεν είναι όλα σάπια στο βασίλειον της Δανιμαρκίας).

  4. Μαρία said

    2. Το ίδιο πρέπει να είναι, αφού ο καθηγητής διεθνούς δικαίου είναι Π. Μπρεδήμας. Θυμάμαι το άρθρο του στην Αυγή για το κατοχικό δάνειο.

    Ο τροφοδότης είναι πολυσέλιδος; Να τον ανεβάσουμε στα κείμενα μαζί. Λες να μας κυνηγήσει ο γιος; Η άλλη ιδέα σου μου θυμίζει τις συνδρομητικές εκδόσεις του 19ου αι.

    Είσαι σίγουρος οτι ο Ιωάννου έγραφε μίτζα;

  5. betatzis said

    Ο Πίνδαρος Μπρεδήμας ανθολογείται και βιογραφείται εν συντομία και στην ανθολογία του Γκόρπα «Περιπετειώδες κοινωνικό και μαύρο νεοελληνικό αφήγημα», (εκδόσεις σίσυφος, 1981), όπου παρατίθεται και σύντομο αλλά χαρακτηριστικό απόσπασμα από τον «Τροφοδότη», με τους ασθενείς να διαμαρτύρονται για την ποιότητα του διανεμόμενου φαγητού και να αδειάζουν τα πιάτα τους από το παράθυρο, (πάντα η ποιότητα φαγητού ήταν σημαντική αφορμή εξέγερσης).

    Στην εισαγωγή της ανθολογίας ο Γκόρπας γράφει για τον Μπρεδήμα : «Ο Μπρεδήμας είχε στόφα ευρωπαίου πεζογράφου. Και σπάνια περίπτωση κομμουνιστή διανοούμενου που ανέβασε την τέχνη του ως το ύψος της ιδεολογίας. Και δεν κατέβασε την ιδεολογία του για να κάνει τέχνη. Στον «Τροφοδότη» μας δίνει εκπλητικά τις συναναστροφές και τις κρυφές σκέψεις φτωχοϋπαλλήλων και ψευτοπροϊσταμένων, αργομίσθων, κομπιναδόρων και αεριτζήδων…. μέσα από το αμείλικτο βλέμμα ενός νέου επιστήμονα που ζει κ΄εργάζεται ανάμεσα σε γλύφτες, για να βγάλει το ψωμί του, στα πρώτα του βήματα….». Επίσης γράφει και αυτός ότι υπήρξε από τα πρώτα ηγετικά στελέχη του «Αρχείου του Μαρξισμού».

    Έχω την εντύπωση ότι την ανθολογία του Γκόρπα μπορεί ακόμα να την βρει κάποιος, αν ενδιαφέρεται να πάρει έστω μια ιδέα.

    Και έχει δίκιο ο Γκόρπας στην στιβαρή του εισαγωγή ότι όλοι αυτοί οι ξεχασμένοι λογοτέχνες, «ζωγραφίζουν» μια εικόνα της Ελλάδος πολύ πιο αληθινή από αυτήν της «επίσημης» και καθιερωμένης λογοτεχνίας, (π.χ. «γενιά του ΄30»).

    Εννοείται ότι τα παραπάνω γράφονται και αντί απλών συγχαρητηριών στον κ. Σαραντάκο για την ανάρτηση, για να μην είμαστε και τετριμμένοι κάθε φορά.

  6. Αγγελος said

    «γραμμένο το 1937, πρωτοεκδόθηκε το 1939, απαγορεύτηκε από τη δικτατορία το 1967 και έκανε κι άλλες εκδόσεις μετά το 1974»

    Μ’άλλα λόγια, το επέτρεψε ο Μεταξάς και το απαγόρεψε ο Παπαδόπουλος (που σχεδόν τίποτε δεν απαγόρεψε επίσημα, εκτός από το Θεοδωράκη και ό,τι ήταν αναφανδόν κομουνιστικό); Περίεργο!

    Θυμάμαι έναν αριστερό Μπρεδήμα, που είχε μάλιστα κατέβει στις εκλογές του 1963/1964 μαζί με το Στρατή Σωμερίτη ως «Κίνημα Δημοκρατίας και Σοσιαλισμού». Συγγενής άραγε;

  7. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια.

    Ο οδηγός εκδηλώσεων του ΟΕΔΒ υπάρχει και στο Διαδίκτυο:
    http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/

    Πολύ σημαντικές πληροφορίες του Μπετατζή, γιατί δεν έχω το βιβλίο του Γκόρπα.

    Άγγελε, στην αρχή είχαν απαγορευτεί κάμποσα, μετά επιτραπήκαν σχεδόν τα πάντα όπως λες. Ίσως ο Παπαδόπουλος να το απαγόρεψε εξαιτίας του συγγραφέα, όχι για το βιβλίο καθαυτό, το οποίο δεν έχει την παραμικρή πολιτική αναφορά. Την πληροφορία πάντως για την απαγόρευση δεν την έχω διασταυρώσει.

    Μαρία, για το ανέβασμα κειμένων υπάρχουν προβλήματα χρόνου και κυρίως χώρου’ αυτά τα τελευταία ελπίζω να τα λύσω σε λίγο καιρό.

  8. Μαρία said

    7 Ο Γιώργος εννοεί αυτόν τον οδηγό.
    http://www.free-ebooks.gr/gr/e-rafi.php?id=1293

    Βρες εσύ χώρο κι εγώ χρόνο. Ο Μπρεδήμας στο 2ο τόμο του Γκόρμπα.

    Άγγελε, ο βουλευτής ήταν Ηλίας και γουγλίζεται.

  9. Μια που το όνομα έβγαλε πολιτικούς, να αναφέρω και τον John Brademas, επιφανή πολιτικό στο παρελθόν με τους δημοκρατικούς στις ΗΠΑ.

  10. Μαρία said

    Μιχάλη, έκανε το Μπρε Μπρα;

  11. glavkos said

    Γιατί δεν ζητά κάποιος από τον υιό να απελευθερώσει τα δικαιώματα με μια άδεια Creative Commons μόνο για την ψηφιακή έκδοση και να κρατήσει ο ίδιος τα δικαιώματα για την έντυπη. Έτσι ενδεχομένως να δημιουργηθεί ένα νέο ενδιαφέρον για το έργο του πατέρα του και ίσως και εκδοτικό ενδιαφέρον για έντυπη έκδοση. Μια σκέψη κάνω….

  12. sarant said

    10: Νομίζω ότι το Brademas προφέρεται «Μπρε», όχι;

  13. Μαρία said

    12 Πιθανότατα. Και μετά στα ελληνικά τον ξαναμεταγράφουν Μπρα.
    http://el.sae.gr/?id=16924

  14. Ναι, κάτι μεταξύ α και ε.

  15. Καταπληκτικό. Κι ο Κοτζιούλας το 1909 γεννήθηκε αν δεν απατώμαι. Στο σημείο που ανέφερες και τον Βελουχιώτη σχεδόν πίστεψα πως μιλάς για αλλώνυμο του Κοτζιούλα.

  16. Ο γιός του Π.Μπρεδήμα είναι Φυσικός, σπούδασε και δούλεψε σε πανεπιστήμια του Παρισιού και πρόσφατα συνταξιοδοτήθηκε.

  17. sarant said

    Μαυροπρόβατε, άρα μένει στο Παρίσι ο γιος του Π.Δ. Ένας λόγος παραπάνω που ξεχάστηκε ο πατέρας.

  18. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Αν και ζήσαμε ταυτόχρονα στο Μοντρεάλ τα τελευταία χρόνια της ζωής του, δεν μπόρεσα ατυχώς να γνωρίσω από κοντά τον Πίνδαρο Μπρεδήμα. Συνάντησα μόνο μια φορά τη χήρα του (μία πολύ αξιόλογη γυναίκα που χάρη στις άπειρες φροντίδες της ο Μπρεδήμας, φυματικός από νεαρή ηλικία, κατάφερε να κερδίσει χρόνια ζωής) στο Μοντρεάλ, στο σπίτι της κόρης τους Κωνσταντίνας (Νάντιας) Ασημοπούλου-Μπρεδήμα με την οποία είμαστε φίλοι αρκετά χρόνια τώρα…

    Παίρνοντας έναν καφέ με τη Νάντια, σήμερα το πρωί στην Αθήνα, της έδειξα το κείμενο και τα σχετικά σχόλια για τον πατέρα της και πιάσαμε κουβέντα πολλή ώρα επ’αυτών. Μεταφέρω εδώ μερικές συμπληρωματικές και διευκρινιστικές πληροφορίες σχετικές με το άρθρο, και αν ο Sarant ή άλλος φίλος επιθυμεί λεπτομέρειες για τον Π. Μ., θα μπορούσα να τους φέρω σε επαφή με την κόρη του.

    Ο Π. Μ. ήταν το 4ο αγόρι από τα 6 παιδιά μιας οικογένειας που όλα τα μέλη της είχαν πνευματικές ανησυχίες και κοινωνικά ενδιαφέροντα. Με τη σειρά του, αυτός και η Μαρία Μπρεδήμα απέκτησαν 4 παιδιά, όλα εν ζωή σήμερα. Κατά σειρά, Τον Αντώνη (που αναφέρεται στο πρώτο link και στο # 16), φυσικό που ζει στο Παρίσι, τη Νάντια, κοινωνιολόγο που ζει στο Μοντρεάλ, τη Λία, κι αυτή φυσικό που ζει στο Παρίσι και την Αλίκη, δημοσιογράφο που ζει στην Αθήνα.

    Η φίλη Νάντια έγινε ένα από τα πιο εκλεκτά μέλη της ελληνικής παροικίας του Μοντρεάλ (που αριθμεί 80 000 άτομα). Κοινωνιολόγος με συγγραφικό έργο, διετέλεσε -μεταξύ άλλων- πρόεδρος μεγάλων οργανισμών όπως το Conseil supérieur de la langue française του Κεμπέκ. Επίσης, ασχολήθηκε (όπως πολλοί της οικογένειας) με την πολιτική και εξελέγη αντιπρόεδρος του Parti Québécois (το μεγαλύτερο πολτικό κόμμα στο Κεμπέκ – που πρεσβεύει την ανεξαρτησία αυτής της γαλλόφωνης επαρχίας από τον υπόλοιπο Καναδά).

    Ο καθηγητής της Νομικής Αντώνης Μπρεδήμας (# 1, 2 και 4) είναι ανηψιός του Πίνδαρου (δηλαδή πρώτος εξάδελφος του Αντώνη -link του Ριζοσπάστη) και γιος του Χαράλαμπου Μπρεδήμα, αδερφού του Πίνδαρου.

    Ο Π.Μ. είχε προσχωρήσει στους «αρχειομαρξιστές» κατά την πρώτη περίοδο (# 5). Απεχώρησε κυρίως για λόγους υγείας. Ο βουλευτής της αριστεράς Ηλίας Μπρεδήμας (# 6 και 8) ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του Πίνδαρου. Μαζί με άλλους κατέβηκαν στις εκλογές του 1963 με το «Κίνημα της δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού» (ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο).

    Όσο για τον John Brademas, γεννημένο στην Indiana όπου είχε μεταναστεύσει ο πατέρας του, ανήκει στην ίδια οικογένεια (η ρίζα των Μπρεδήμα είναι από τη Θουρία της Μεσσηνίας). Ο πατέρας του Jonh άλλαξε το ε σε α (στην αγγλική γραφή) επειδή ήθελε να ακούγεται το όνομά του ως ελληνικό (Brademas = Μπρειντίμας) και όχι σαν αγγλόφωνο Μπριντάιμας (από το Bredimas) που τον πρωτοκάλεσαν όταν έφτασε στην Αμερική.

    Το σκίτσο που κοσμεί το post, έγινε ένα πρωινό του 1930 στο Ζάππειο από τον Ν. Μαγιάση που είδε τον (νεαρό φοιτητή τότε) Μπρεδήμα στους κήπους, του ζήτησε αυθόρμητα να τον σκιτσάρει και μετά του χάρισε το σχέδιο.

    Ο Μπρεδήμας έγραψε όλα τα βιβλία του στη δεκαετία 1940-1950, παρόλο που δημοσιεύθηκαν αργότερα, όλα χωρίς εξαίρεση από τις εκδόσεις Δίφρος . Η δικατορία του Παπαδόπουλου τα απαγόρευσε όλα αδιακρίτως (# 6 και 7), όχι για το περιεχόμενο αλλά εξαιτίας και μόνο του συγγραφέα που ήταν «φακελωμένος». Έγραφε (για οικονομία χαρτιού που ήταν σπάνιο και πολύτιμο) με πυκνά και μικρά γράμματα πάνω στις γραμμές κι ανάμεσα σ’αυτές, κι όταν τέλειωνε η σελίδα κάτω, γύριζε κι έγραφε γύρω-γύρω στα περιθώρια! Πάντα με μικρό μολυβάκι και τη γομολάστιχα δίπλα, έψαχνε με υπομονή κι επιμονή να βρει τη σωστή λέξη.

    Σαν συμπλήρωμα στο πολύ κατατοπιστικό κείμενο του Γ. Ρηγάτου (2ο link του Ριζοσπάστη): Τα «Παιδιά του αιώνα» (1957) είναι βασισμένο σε μια μεγάλη φοιτητική απεργία του μεσοπολέμου (γύρω στο 1930). (Κατά κανόνα, οι κεντρικοί ήρωες του Π. Μ. είναι οι νέοι, οι φοιτητές και η γυναίκα, με κεντρικό θέμα την εναντίωση του συγγραφέα στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο). Στη «Λεία πολέμου» (1959), περιγράφονται γεγονότα της Κατοχής με έμφαση στην απανθρωπιά των μαυραγοριτών. Ο «Πελοποννησιακός πόλεμος» (1960) αναφέρεται εκτεταμένα στον Περικλή και την Ασπασία, ιδίως στα τέλη της ζωής του πρώτου και τη συμπεριφορά των Αθηναίων απέναντί του. «Το κορίτσι της βιομηχανικής ζώνης» περιγράφει την εκμετάλλευση των εργαζομένων στα κοιτάσματα βωξίτη της Φωκίδας.

    Τελειώνοντας, ας σημειωθεί ότι υπάρχουν δυο πολύ ευνοϊκές κριτικές για τον «Τροφοδότη» το Νοέμβριο του 1930, η μία στην «Καθημερινή» από τον Αιμίλιο Χουρμούζιο, και η άλλη του Μπάμπη Κλάρα στη «Βραδυνή». Για τα «Παιδιά του αιώνα» έχει γράψει η Άγγελα Καστρινάκη σε μια μελέτη της για τη νεολαία του μεσοπολέμου (εκδόσεις Καστανιώτη). Λυπάμαι που δεν μπορώ να δώσω τις ακριβείς παραπομπἐς. Τέλος, πληροφορίες για τον Π. Μ. δίνει και το Λεξικό νεοελληνικής λογοτεχνίας των εκδόσεων Πατάκη.

  19. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Ζητώ συγνώμη, μια διόρθωση :

    «… υπάρχουν δυο πολύ ευνοϊκές κριτικές για τον “Τροφοδότη” το Νοέμβριο του 1930… »

    Διαβάστε Νοέμβριο 1939.

  20. sarant said

    Ζακ, ευχαριστούμε πολύ για τις εξαιρετικά διαφωτιστικές πληροφορίες. Να μεταβιβάσεις χαιρετισμούς στην κ. Νάντια Μπρεδήμα.

    Μια μόνο διορθωσούλα: ο βουλευτής Ηλίας Μπρεδήμας ήταν μεν ανεξάρτητος, αλλά κατέβηκε στις εκλογές (και εκλέχτηκε) με τους συνδυασμούς της ΕΔΑ.

  21. Φιλιππάτος Παντελής said

    Καλημέρα.
    Συγχαρητήρια γιά τη δουλειά σου. Σαν Δουργουτιώτης, ας το πώ απλά, συγκινήθηκα
    Γιά το γυιό του Πίνδαρου Μπρεδήμα βρήκα τον ακόλουθο σύνδεσμο τον οποίο και παραθέτω.

    https://echamber.eea.gr/eChamber/login.php?action=sMember&registerID=227615&back=kad&kad=1814&page=1

  22. sarant said

    21 Ευχαριστώ πολύ, να είστε καλά!

  23. ANTΩΝΙΟΣ ή ΑΝΤΟΙΝΕ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ said

    24 Απριλίου 2016
    ΑΝΤΩΝΙΟΣ , ΑΝΤΟΝΙOS ή ΑΝΤΟΙΝΕ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ – BRE(é)DIMAS του ΠΙΝΔΑΡΟΥ ΜΠΡΕΔΗΜΑ , Βορείου Ηπείρου 20, ΦΙΛΟΘΕΗ 15237 , famillebredimas@gmail.com
    Προς το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου,
    Αγαπητό ιστολόγιο του Νίκου ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΥ, επιτρέψτε μου να λάβω μέρος στο blog σας https://sarantakos.wordpress.com/2010/09/04/trofodotis/#more-2920 , για να σας διευκρινίσω ορισμένα σημεία που αφορούν τον πατέρα μου ΠΙΝΔΑΡΟ ΜΠΡΕΔΗΜΑ και εμένα .
    Όσον αφορά τον <> όπως λέει ο Γ.Λυκοτραφίτης να πω ότι οι προπολεμικές σταδιοδρομίες του στην λογοτεχνία (ποίηση…) και την ενεργό πολιτική (Αρχεία Μαρξισμού που αναφέρει ο betatzis) σταμάτησαν τελείως για μερικά χρόνια όταν φυματικός πήγαινε από το ένα σανατόριο στο άλλο (ξεγραμμένος ακόμα από την ίδια του την οικογένεια όπου τον είχαν σε καραντίνα όταν εν τέλει είχε γυρίσει θεραπευμένος ευτυχώς για μένα, για πολύ καιρό’’’). Από την εμπειρία του από την ζωή των σανατορίων, απεκόμισε τον ««ΤΡΟΦΟΔΟΤΗ»». Στην επιστροφή του πήρε το δίπλωμα του Χημικού (Παν-ΑΘΗΝΩΝ). Παρόλο που η υγεία του ήταν από τότε «οριακή». Είχε όμως τέτοιο σθένος και ψυχική δύναμη που του επέτρεψαν να ζήσει 40-45 επιπλέον χρόνια (εκεί που τον είχαν ξεγράψει όλοι τους), να τον αναγνωρίσουν ως τροφοδότη του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και σωτήρα της ΚΡΗΤΗΣ (κατόπιν συμφωνιών με τον ΑΡΗ που γνώριζε από προπολεμικά). Ο ΠΙΝΔΑΡΟΣ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ δεν ήταν τροτσκιστής και αντέκρουσε την φράξια Δ. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ και ΠΑΜΠΛΟ. Να σημειώσω ότι ορισμένα βιβλία και κείμενα, αναφέρονται σε ένα είδος «εντεταγμένης δράσης» του αλλά οι ιστορικές περίοδοι αντιφάσκουν από όσα ξέρω.
    Ο ΠΙΝΔΑΡΟΣ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ κατόρθωσε να κάνει μια εξαμελή οικογένεια και να σπουδάσει 4 παιδιά στην ΓΑΛΛΙΑ με μεγάλες θυσίες , να συγγράψει 3 μυθιστορήματα (ένα στα γαλλικά), μια νουβέλα, 4 θεατρικά. Επιπλέον μου άφησε αρκετό υλικό σε «διεσπαρμένες σελίδες, σε διαχρονικές ηχογραφήσεις από το 1965 έως και το 1978….κτλ. Η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών τον τίμησε το 1988. Οι εκδόσεις «ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΙΝΔΑΡΟΥ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ» εξέδωσαν μόνο το 2013 τα δημοσιευμένα ΑΠΑΝΤΑ του (εξ αιτίας ενδο-οικογενειακών ΄΄δυσκολιών΄΄).
    Πράγματι, από αλληλεγγύη με τον αδελφό του ΗΛΙΑ [απερχόμενο ανεξάρτητο εκλεγμένο βουλευτή με την ΕΔΑ 1958-1963] , ήταν υποψήφιος στις εκλογές του 1963 στο ψηφοδέλτιο «Κίνημα Δημοκρατίας και Σοσιαλισμού» , επειδή η ΕΔΑ δεν είχε ανανεώσει την συνεργασία της με τον ΗΛΙΑ ΜΠΡΕΔΗΜΑ.
    Ήταν πράγματι, και ανέκαθεν, ασυμβίβαστος και να αναφέρω εδώ το ακόλουθο ιστορικό συμβάν : Στην Μητρόπολη ΠΑΡΙΣΙΩΝ (η μητέρα μου ήταν πολύ θρήσκα), κατά το τέλος των δοξολογιών του ΠΑΣΧΑ 1968 όταν έγινε αναφορά υπέρ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ αυτός , μόνος, ήταν που βροντοφώνησε <>.
    Ο ΠΙΝΔΑΡΟΣ και η ΜΑΡΙΑ ΜΠΡΕΔΗΜΑ κοιμούνται στο Α΄ Νεκρ. ΑΘΗΝΩΝ μεταξύ του ΚΟΡΑΗ και του ΑΘΗΝΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΥ .
    Να πω επίσης ότι ο Jacques Prévert κάνει μια σωστή ιστορική ανασκόπηση (και αν έζησε στο ΠΑΡΙΣΙ , πρέπει να έχουμε μάλλον συναντηθεί-γνωριστεί).
    Όσον με αφορά, ο πατέρας μου με έστειλε στην ΓΑΛΛΙΑ (για πολιτικούς λόγους) το 1961 και έκτοτε (εξ αιτίας της δικτατορίας) έμεινα και συνεχίζω να μένω στην περιοχή του Παρισιού. Έχω πτυχία Φυσικού και Μαθηματικού και, όπως αναφέρει ο Μαύρο πρόβατο , είμαι πράγματι συνταξιούχος καθηγητής στην ΓΑΛΛΙΑ (Μaître de Conf. à l’ Univ. PARIS 7).
    Όσον αφορά τον «γνωστό Καθ. Διεθνούς Δικαίου ΑΝΤΩΝΙΟ ΜΠΡΕΔΗΜΑ(είναι, λένε, εκ των ΄΄σοφών συριζαίων΄΄)» είναι ακριβώς αυτός που είναι γιος του ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ, παλαιού αστυνόμου που αναγκάστηκε να φύγει από την αστυνομία (δεν ξέρω για ποιους λόγους). Να πω ότι είναι πράγματι εξάδελφός μου (και δεν είμαι εγώ, είναι εκείνος), αλλά δεν φαίνεται να αντιδρά σε αυτού του είδους τα αμαλγάματα, τουναντίον φαίνεται να αρέσκεται να νομίζει ο κόσμος ότι υπάρχει αυτή η ταύτισης.
    Επομένως, όπως αντιλαμβανόσαστε, η πανεπιστημιακή σταδιοδρομία μου είναι τελείως διαφορετική από αυτήν του ΑΝΤΩΝΙΟΥ Χ. ΜΠΡΕΔΗΜΑ, παρόλο που αρκετοί (εκδότες – ΠΑΤΑΚΗ, ΣΑΚΚΟΥΛΑ… – και άλλοι…) θέλουν να επιμένουν να τον ταυτίσουν με εμένα : δεν «χωνεύουν» και δεν καταλαβαίνουν το γεγονός ότι στο ΥΠΕΣ «μου μεταφράσανε» στα λατινικά (από το 1961) το όνομά μου ΑΝΤΩΝΙΟΣ σε ΑΝΤΟΙΝΕ και παρά τις προσπάθειές μου δεν κατάφερα να εξαλείψω αυτό το «κιπροκό» (ακόμα και μεταξύ των υπαλλήλων του ΥΠΕΞ όπου έκανε μαθήματα στους διπλωμάτες, απ΄ ότι ξέρω) : βλέπετε, μένοντας εκτός επικράτειας, δεν έχω τις διασυνδέσεις που έχει και που όλος ο κόσμος ξέρει πως γίνονται και εξελίσονται !, ούτε τις σχέσεις που έχει εκείνος εδώ!!.
    Και βέβαια, οι πολιτισμικοί μας χώροι διαφέρουν , εκείνος στον δικηγορικό ενώ εγώ στον θετικό επιστημονικό, και όχι μόνον επειδή ενδιαφέρομαι και συγγράφω σε σχεδόν όλο το φάσμα των πνευματικών δραστηριοτήτων (ως απόδειξη διαχωρισμού στην πολιτική, οι αντι-μνημονιακές θέσεις μου και δοξασίες μου με οδήγησαν στο να κατέβω ως ανεξάρτητος μεμονωμένος υποψήφιος στην Α΄ ΑΘΗΝΩΝ στις τελευταίες κοινοβουλευτικέ εκλογές του 2015 και εξάλλου, ετοιμάζομαι να εκδώσω ένα βιβλίο για αυτήν την πολιτική εμπειρία μου).
    Ελπίζω να συνετέλεσα στο να απαντήσω στα ερωτηματικά που θέσατε στο blog σας και είμαι στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε άλλη διευκρίνιση.
    ΑΝΤΩΝΙΟΣ ή ΑΝΤΟΙΝΕ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ του ΠΙΝΔΑΡΟΥ

  24. sarant said

    Κύριε Μπρεδήμα καλησπέρα. Σας ευχαριστώ πολύ για τα διαφωτιστικά σας σχόλια, κι αν έχετε κάτι άλλο του πατέρα σας θα ήθελα να το βάλω στο ιστολόγιο κάποτε.

    Μια μόνο παρατήρηση. Ένα ελάττωμα της WordPress (του ιστότοπου όπου φιλοξενείται το ιστολόγιο) είναι πως οτιδήποτε είναι κλεισμένο σε γωνιώδεις αγκύλες χάνεται. Έτσι δεν είδαμε (αν και υποψιαζόμαστε) τι φώναξε ο πατέρας σας στην ελληνική εκκλησία.

  25. ANTΩΝΙΟΣ ή ΑΝΤΟΙΝΕ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ said

    28 Απριλίου 2016
    Κύριε Σαραντάκο καλημέρα σας.
    Όντος σε δύο σημεία του σχολίου μου, τα κείμενα μεταξύ δεν εμφανίζονται.
    Επειδή θεωρώ ότι και τα δύο είναι σημαντικά για την ιστορική μνήμη του πατέρα μου, και βέβαια για λόγους «ολικότητας στην ανάγνωση του σχολίου μου», σας το στέλνω και πάλι ολόκληρο έχοντας αντικαταστήσει με == == και μεγενθύνει τα γράμματα των λέξεων ή φράσεων που αντιστοίχως αναφέρονται εκεί. : κοίτα αμέσως πιο κάτω.
    Σας ευχαριστώ που δεχτήκατε να το βάλετε στο ιστολόγιό σας και με την πρώτη ευκαιρία σας στείλω νεότερα σχόλιά μου με μεγάλη ευχαρίστηση.
    24 Απριλίου 2016
    ΑΝΤΩΝΙΟΣ , ΑΝΤΟΝΙOS ή ΑΝΤΟΙΝΕ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ – BRE(é)DIMAS του ΠΙΝΔΑΡΟΥ ΜΠΡΕΔΗΜΑ , Βορείου Ηπείρου 20, ΦΙΛΟΘΕΗ 15237 , famillebredimas@gmail.com
    Προς το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου,
    Αγαπητό ιστολόγιο του Νίκου ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΥ, επιτρέψτε μου να λάβω μέρος στο blog σας https://sarantakos.wordpress.com/2010/09/04/trofodotis/#more-2920 , για να σας διευκρινίσω ορισμένα σημεία που αφορούν τον πατέρα μου ΠΙΝΔΑΡΟ ΜΠΡΕΔΗΜΑ και εμένα .
    Όσον αφορά τον ==(ασυμβίβαστο) Πίνδαρο Μπρεδήμα…== όπως λέει ο Γ.Λυκοτραφίτης να πω ότι οι προπολεμικές σταδιοδρομίες του στην λογοτεχνία (ποίηση…) και την ενεργό πολιτική (Αρχεία Μαρξισμού που αναφέρει ο betatzis) σταμάτησαν τελείως για μερικά χρόνια όταν φυματικός πήγαινε από το ένα σανατόριο στο άλλο (ξεγραμμένος ακόμα από την ίδια του την οικογένεια όπου τον είχαν σε καραντίνα όταν εν τέλει είχε γυρίσει θεραπευμένος ευτυχώς για μένα, για πολύ καιρό’’’). Από την εμπειρία του από την ζωή των σανατορίων, απεκόμισε τον ««ΤΡΟΦΟΔΟΤΗ»». Στην επιστροφή του πήρε το δίπλωμα του Χημικού (Παν-ΑΘΗΝΩΝ). Παρόλο που η υγεία του ήταν από τότε «οριακή». Είχε όμως τέτοιο σθένος και ψυχική δύναμη που του επέτρεψαν να ζήσει 40-45 επιπλέον χρόνια (εκεί που τον είχαν ξεγράψει όλοι τους), να τον αναγνωρίσουν ως τροφοδότη του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και σωτήρα της ΚΡΗΤΗΣ (κατόπιν συμφωνιών με τον ΑΡΗ που γνώριζε από προπολεμικά). Ο ΠΙΝΔΑΡΟΣ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ δεν ήταν τροτσκιστής και αντέκρουσε την φράξια Δ. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ και ΠΑΜΠΛΟ. Να σημειώσω ότι ορισμένα βιβλία και κείμενα, αναφέρονται σε ένα είδος «εντεταγμένης δράσης» του αλλά οι ιστορικές περίοδοι αντιφάσκουν από όσα ξέρω.
    Ο ΠΙΝΔΑΡΟΣ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ κατόρθωσε να κάνει μια εξαμελή οικογένεια και να σπουδάσει 4 παιδιά στην ΓΑΛΛΙΑ με μεγάλες θυσίες , να συγγράψει 3 μυθιστορήματα (ένα στα γαλλικά), μια νουβέλα, 4 θεατρικά. Επιπλέον μου άφησε αρκετό υλικό σε «διεσπαρμένες σελίδες, σε διαχρονικές ηχογραφήσεις από το 1965 έως και το 1978….κτλ. Η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών τον τίμησε το 1988. Οι εκδόσεις «ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΙΝΔΑΡΟΥ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ» εξέδωσαν μόνο το 2013 τα δημοσιευμένα ΑΠΑΝΤΑ του (εξ αιτίας ενδο-οικογενειακών ΄΄δυσκολιών΄΄).
    Πράγματι, από αλληλεγγύη με τον αδελφό του ΗΛΙΑ [απερχόμενο ανεξάρτητο εκλεγμένο βουλευτή με την ΕΔΑ 1958-1963] , ήταν υποψήφιος στις εκλογές του 1963 στο ψηφοδέλτιο «Κίνημα Δημοκρατίας και Σοσιαλισμού» , επειδή η ΕΔΑ δεν είχε ανανεώσει την συνεργασία της με τον ΗΛΙΑ ΜΠΡΕΔΗΜΑ.
    Ήταν πράγματι, και ανέκαθεν, ασυμβίβαστος και να αναφέρω εδώ το ακόλουθο ιστορικό συμβάν : Στην Μητρόπολη ΠΑΡΙΣΙΩΝ (η μητέρα μου ήταν πολύ θρήσκα), κατά το τέλος των δοξολογιών του ΠΑΣΧΑ 1968 όταν έγινε αναφορά υπέρ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ αυτός , μόνος, ήταν που βροντοφώνησε ==ΟΧΙ, ΟΧΙ==.
    Ο ΠΙΝΔΑΡΟΣ και η ΜΑΡΙΑ ΜΠΡΕΔΗΜΑ κοιμούνται στο Α΄ Νεκρ. ΑΘΗΝΩΝ μεταξύ του ΚΟΡΑΗ και του ΑΘΗΝΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΥ .
    Να πω επίσης ότι ο Jacques Prévert κάνει μια σωστή ιστορική ανασκόπηση (και αν έζησε στο ΠΑΡΙΣΙ , πρέπει να έχουμε μάλλον συναντηθεί-γνωριστεί).
    Όσον με αφορά, ο πατέρας μου με έστειλε στην ΓΑΛΛΙΑ (για πολιτικούς λόγους) το 1961 και έκτοτε (εξ αιτίας της δικτατορίας) έμεινα και συνεχίζω να μένω στην περιοχή του Παρισιού. Έχω πτυχία Φυσικού και Μαθηματικού και, όπως αναφέρει ο Μαύρο πρόβατο , είμαι πράγματι συνταξιούχος καθηγητής στην ΓΑΛΛΙΑ (Μaître de Conf. à l’ Univ. PARIS 7).
    Όσον αφορά τον «γνωστό Καθ. Διεθνούς Δικαίου ΑΝΤΩΝΙΟ ΜΠΡΕΔΗΜΑ(είναι, λένε, εκ των ΄΄σοφών συριζαίων΄΄)» είναι ακριβώς αυτός που είναι γιος του ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ, παλαιού αστυνόμου που αναγκάστηκε να φύγει από την αστυνομία (δεν ξέρω για ποιους λόγους). Να πω ότι είναι πράγματι εξάδελφός μου (και δεν είμαι εγώ, είναι εκείνος), αλλά δεν φαίνεται να αντιδρά σε αυτού του είδους τα αμαλγάματα, τουναντίον φαίνεται να αρέσκεται να νομίζει ο κόσμος ότι υπάρχει αυτή η ταύτισης.
    Επομένως, όπως αντιλαμβανόσαστε, η πανεπιστημιακή σταδιοδρομία μου είναι τελείως διαφορετική από αυτήν του ΑΝΤΩΝΙΟΥ Χ. ΜΠΡΕΔΗΜΑ, παρόλο που αρκετοί (εκδότες – ΠΑΤΑΚΗ, ΣΑΚΚΟΥΛΑ… – και άλλοι…) θέλουν να επιμένουν να τον ταυτίσουν με εμένα : δεν «χωνεύουν» και δεν καταλαβαίνουν το γεγονός ότι στο ΥΠΕΣ «μου μεταφράσανε» στα λατινικά (από το 1961) το όνομά μου ΑΝΤΩΝΙΟΣ σε ΑΝΤΟΙΝΕ και παρά τις προσπάθειές μου δεν κατάφερα να εξαλείψω αυτό το «κιπροκό» (ακόμα και μεταξύ των υπαλλήλων του ΥΠΕΞ όπου έκανε μαθήματα στους διπλωμάτες, απ΄ ότι ξέρω) : βλέπετε, μένοντας εκτός επικράτειας, δεν έχω τις διασυνδέσεις που έχει και που όλος ο κόσμος ξέρει πως γίνονται και εξελίσονται !, ούτε τις σχέσεις που έχει εκείνος εδώ!!.
    Και βέβαια, οι πολιτισμικοί μας χώροι διαφέρουν , εκείνος στον δικηγορικό ενώ εγώ στον θετικό επιστημονικό, και όχι μόνον επειδή ενδιαφέρομαι και συγγράφω σε σχεδόν όλο το φάσμα των πνευματικών δραστηριοτήτων (ως απόδειξη διαχωρισμού στην πολιτική, οι αντι-μνημονιακές θέσεις μου και δοξασίες μου με οδήγησαν στο να κατέβω ως ανεξάρτητος μεμονωμένος υποψήφιος στην Α΄ ΑΘΗΝΩΝ στις τελευταίες κοινοβουλευτικέ εκλογές του 2015 και εξάλλου, ετοιμάζομαι να εκδώσω ένα βιβλίο για αυτήν την πολιτική εμπειρία μου).
    Ελπίζω να συνετέλεσα στο να απαντήσω στα ερωτηματικά που θέσατε στο blog σας και είμαι στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε άλλη διευκρίνιση.
    ΑΝΤΩΝΙΟΣ ή ΑΝΤΟΙΝΕ ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ του ΠΙΝΔΑΡΟΥ

  26. sarant said

    Ευχαριστώ και πάλι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: