Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σιδηρόδρομος ή αυτοκίνητο;

Posted by sarant στο 28 Σεπτεμβρίου, 2010


Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, του Δημ. Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε σήμερα, 28.9.2010, στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Μυτιλήνης.

Μπορεί το θέμα του σημειώματός μου να μην αφορά τη Λέσβο, στην οποία ως γνωστόν ποτέ δε λειτούργησε σιδηρόδρομος, είναι όμως επίκαιρο και πιστεύω πως παρουσιάζει γενικότερο ενδιαφέρον. Ελπίζω λοιπόν να το κρίνουν με επιείκεια οι αναγνώστες μου.
Αυτές τις μέρες λοιπόν στην επικαιρότητα βρίσκεται το θέμα του ΟΣΕ, δηλαδή το μέλλον του σιδηροδρόμου στην Ελλάδα. Αφού επί 60 χρόνια τον φόρτωσαν με αργόμισθους, αφού επί 120 χρόνια τον άφησαν με το ίδιο δίκτυο που είχε χαραχτεί επί Τρικούπη, αφού ούτε σκέφτηκαν ποτέ να τον ηλεκτροκινήσουν, βρήκαν πως είναι αντιοικονομικός και δε συμφέρει στο κράτος να τον έχει στην ιδιοκτησία του. Καλύτερα να τον ξεπουλήσουν μπιρ παρά.


Την ίδιαν εποχή, στην υπόλοιπη Ευρώπη, στην οποία υποτίθεται πως έχουμε ενταχθεί εδώ και πολλά χρόνια, τα τραίνα είναι κατά κανόνα ηλεκτροκίνητα, τρέχουν με ιλιγγιώδεις για τα ελληνικά μέτρα ταχύτητες και διακινούν το 80% των επιβατών και το 60% των εμπορευμάτων. Πώς το έχουν καταφέρει αυτό οι κουτόφραγκοι;
Το πρόβλημα έχει πολύ βαθύτερες αιτίες. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για την αντιπαλότητα τραίνου – αυτοκινήτου. Αυτό είναι το επιφαινόμενο. Η ουσία βρίσκεται στην κατανάλωση πετρελαίου και βενζίνης. Βλέπετε, το ηλεκτροκίνητο τραίνο δεν καίει πετρέλαιο ή βενζίνη. Πού κακό αυτό; Πώς θα ζήσουν οι καημένοι οι εισαγωγείς πετρελαιοειδών;
Ευτυχώς έχουν γνώσιν οι φύλακες. Υπάρχει άλλωστε μια πολύ διδακτική προϊστορία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, για τον οποίο οι κακές γλώσσες λέγανε πως συνδεόταν στενότατα με μεγαλοεισαγωγέα πετρελαιοειδών, αποφάσισε να καταργήσει το τραμ! Πράγματι, σε λιγότερο από ένα μήνα τα τραμ αποσύρθηκαν και η Αθήνα έμεινε επί μισόν αιώνα η μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα χωρίς τροχιοδρόμους.
Για την πράξη του αυτή, καθώς και για την ενθάρρυνση του συστήματος της αντιπαροχής και την έλλειψη οποιουδήποτε ρυθμιστικού πολεοδομικού σχεδίου, ο Καραμανλής της ΕΡΕ έχει καταταχτεί από την ιστορία στο πάνθεο των μεγάλων καταστροφέων της Αθήνας, δίπλα στον Σύλλα και τον Χασεκή, άγος που η μετέπειτα, σωστή, πολιτεία του ως Καραμανλή της Ν.Δ. (και εθνάρχη) δε θα σβήσει.
Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι το ξεπούλημα του ΟΣΕ σε κάποιον πολυεθνικό όμιλο, που θα καταργήσει τα 2/3 των γραμμών του και θα εκσυγχρονίσει τις λοιπές, αλλά στη μετατροπή του σιδηροδρόμου στο βασικό χερσαίο μεταφορικό μέσο, με τελείως καινούργια χάραξη των γραμμών του, πλήρως ηλεκτροκίνητα οχήματα και επανδρωμένο με ειδικούς και όχι με αργόμισθους.
Το κακό είναι πως κάτι τέτοια ρηξικέλευθα μέτρα μονάχα μια δυναμική κυβέρνηση ανεξάρτητου κράτους θα μπορούσε να κάνει και όχι τα ανδρείκελα της τρόικας και του Δ.Ν.Τ., που για την παραμικρή τους πρωτοβουλία φροντίζουν να παίρνουν προηγουμένως την έγκριση από εκεί όπου παίρνονται οι αποφάσεις.

35 Σχόλια προς “Σιδηρόδρομος ή αυτοκίνητο;”

  1. nicholas said

    πες τα χρυσόστομε

  2. «Την ίδιαν εποχή, στην υπόλοιπη Ευρώπη […] τα τραίνα […] διακινούν το 80% των επιβατών και το 60% των εμπορευμάτων.»

    Πού το βρήκε αυτό ο κ. Σαραντάκος; Μήπως «το 80% των επιβατών που διακινούνται με μέσα μαζικής συγκοινωνίας» (δηλ. όχι με δικά τους); Είναι αλήθεια ότι λ.χ. στο Βέλγιο τα τρένα μεταφέρουν πολύ περισσότερους επιβάτες από τα λεωφορεία, αλλά ακόμα περισσότερους μεταφέρουν τα ΙΧ αυτοκίνητα.
    Όσο για τα τραμ, πιστεύω ότι ο κ. Σαραντάκος αδικεί τον Καραμανλή. Μην ξεχνούμε ότι εκείνα που κατάργησε όντας υπουργός συγκοινωνιών του Παπάγου το 1953 αντικαταστάθηκαν επίσης από ηλεκτροκίνητα μέσα, τα τρόλεϋ, που υπάρχουν και σήμερα (εκείνα που καταργήθηκαν το 1959 είναι αλήθεια ότι αντικαταστάθηκαν από θερμικά λεωφορεία), και ότι το δίκτυο των τρόλεϋ διευρύνθηκε σημαντικά έκτοτε, και επί Καραμανλή.
    Και ας ρωτήσω το Νικοδεσπότη, που είναι κι από κείνα τα μέρη: πιστεύει πραγματικά ότι το τραμ του Τρίτση προσέφερε τίποτε στις γειτονιές που διασχίζει; κάτι που δεν θα το πρόσφερε ένας λεωφορειόδρομος, με το ένα εκατοστό του κόστους;

  3. sarant said

    Άγγελε, το τραμ του Τρίτση ή του 2004, γιατί τότε φτιάχτηκε, δεν το εκτιμώ καθόλου, αλλά ίσως είμαι προκατειλημμένος εναντίον του. Νομίζω ότι η κατασκευή του είχε ιδεολογικούς σκοπούς. (Παρεμπιπτόντως, δεν ξέρω για ποιο λόγο οι οικολόγοι και οικολογούντες προτιμούν τα λεγόμενα μέσα σταθερής τροχιάς από το μετρό). Πάντως, ο νεαρόκοσμος το χρησιμοποιεί το τραμ, τους βολεύει.

  4. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    @ Αγγελος (# 2)

    Ε, όπως και νά χει, κάτι έχει προσφέρει το τραμ. Κι αν όχι όλα όσα ελπίζαμε (και ελπίζουμε), δε φταίει το ίδιο το τραμ. Μερικές από τις αιτίες της υπολειτουργίας του είναι παρόμοιες με εκείνες που αναφέρει ο κ. Σαραντάκος για το χάλι του σιδηροδρόμου. Και μόνο το γεγονός πως η ρύπανση είναι μέσα στα 2 ή 3 μείζονα προβλήματα της Αθήνας, συνηγορεί υπέρ του τραμ στη σύγκρισή του με το λεωφορείο. Βέβαια, το θέμα είναι πολύ μεγάλο, με πολλές πτυχές.

  5. Τα ελαφρά μέσα σταθερής τροχιάς, όπως το τραμ, είναι πολύ φθηνότερα από το μετρό στην κατασκευή τους. Αν εφαρμόζονταν τα μέτρα συγκοινωνιακής ρύθμισης («πράσινο κύμα», δηλ. προτεραιότητα του τραμ έναντι των αυτοκινήτων στα φανάρια) το αποτέλεσμα θα ήταν εντυπωσιακό, νομίζω. Φανταστείτε μια λωρίδα στη μέση της Κηφισίας αποκλειστικά για τις γραμμές του τραμ, για παράδειγμα.

  6. sarant said

    Σ’ αυτό έχεις δίκιο: θαρρώ ότι ο αρχικός σχεδιασμός ήταν να χρησιμοποιεί τη νησίδα στη μέση της Συγγρού, αλλά τελικά το έστειλαν να ανεβαίνει Αθήνα από στενούς και σκολιούς συνοικιακούς δρόμους, προκαλώντας επιπλέον την οργή των κατοίκων.

  7. pros said

    «Η ουσία βρίσκεται στην κατανάλωση πετρελαίου και βενζίνης. Βλέπετε, το ηλεκτροκίνητο τραίνο δεν καίει πετρέλαιο ή βενζίνη. Πού κακό αυτό; Πώς θα ζήσουν οι καημένοι οι εισαγωγείς πετρελαιοειδών;»

    Σήμερα σε αυτό το γεγονός, έχει προστεθεί και ένα ακόμη.
    Αναρωτηθήκατε ποτέ τι σχέση έχει η επιμονή στην απαγόρευση κυκλοφορίας οχημάτων ντίζελ σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη με την μικρότερη κατανάλωση που έχουν (λιγότεροι φόροι) και τις παραγωγικές δυνατότητες των ελληνικών διυλιστηρίων;

    Φαίνεται ότι οι όποιες σχέσεις εξάρτησης είναι διαχρονικές και κληροδοτούνται. Οι πολιτικοί δεν έχουν πια την ανάγκη να εκτίθενται για να εξυπηρετήσουν τους χρηματοδότες τους, απλά ανακαλύπτουν την οικολογία για να καλύψουν την ολιγωρία και την ανεπάρκεια τους.

  8. filu said

    Εάν «τα ανδρείκελα της τρόικας και του Δ.Ν.Τ.» προσπαθούσαν να απολύσουν το 90% του προσωπικού του ΟΣΕ και κρατούσαν (ή προσελάμβαναν) «ειδικούς και όχι [] αργόμισθους», θα είχε καμία αντίρρηση η τρόικα και το ΔΝΤ; Δεν νομίζω! Αντίρρηση θα είχαν οι μη ειδικοί και οι αργόμισθοι. Επίσης τα υστερικά ΜΜΕ και όλος ο υπόλοιπος συρφετός των αργόμισθων και μη ειδικών, που θα ένιωθαν την απειλή για τις δικές τους αργομισθίες να πλησιάζει. Ο ΟΣΕ πληρώνει 430 εκ. μισθούς και εισφορές το χρόνο για 6,5 χιλιάδες προσωπικό. Τα έσοδα από εισιτήρια, διαβάζω, ήταν 100 εκ. το 2009. Όσο τους χρυσοπληρώνουμε εμείς τα κορόιδα, είναι καλά. Όταν τα κορόιδα ξυπνήσουν, δεν θα είναι καλά.

    Διαβάζω ότι και σε άλλες χώρες επιδοτούνται τα τρένα. Προ ετών είχα πάει στη Γερμανία. Έπρεπε να πάρω το τρένο από το Αννόβερο στο Τσέλλε. Φτάνω από το αεροδρόμιο στον Κεντρικό Σταθμό με το ειδικό shuttle. Μπαίνω μέσα και αντικρίζω έναν τεράστιο, φωτεινό, ολοκάθαρο χώρο. Παρόλα τα φτωχότατα γερμανικά μου, οι ταμπέλες με καθοδηγούν σωστά. Φτάνω στα εκδοτήρια και -μη εμπιστευόμενος τα γερμανικά μου με τα αυτόματα μηχανήματα- πάω στα (λίγα και χωρίς πελάτες) γκισέ. Η ταμίας με εξυπηρετεί προθυμότατα και χαμογελαστά στα αγγλικά. Με ρωτάει τι κάνει «an American (την παρέσυρε το accent) in Hannover», της λέω ότι πάω στο γάμο ενός φίλου και μου εύχεται για το ζευγάρι και να περάσω καλά στο Hochzeit! Μπαίνω στο τρένο μου, που αναχωρούσε στις 5 μμ. Στις 16:59:45 έκλεισαν οι πόρτες. Τη στιγμή που ο δευτερολεπτοδείκτης περνούσε από το 16:59:59 στο 17:00:00, ένιωσα το τρένο να ξεκινάει. Δεν είχα να αγχωθώ με στασεις και ταμπέλες. Ήξερα ότι θα φτάσω στο Τσέλλε ακριβώς την προβλεπόμενη ώρα. Αρκεί να κοιτούσα το ρολόι μου. Εάν για τέτοιου τύπου υπηρεσίες απαιτείται κρατική επιδότηση, εικάζω ότι οι Γερμανοί την αποδέχονται μάλλον πρόθυμα.

    Όσο για το καθαρό ηλεκτρικό ρεύμα, υποψιάζομαι ότι πολλοί ξεχνούν, ως μη όφειλαν, ότι η ηλεκτροπαραγωγή στην Ελλάδα γίνεται κατά κύριο λόγο από εγχώριο, πολύ ρυπογόνο λιγνίτη και εισαγόμενους ρυπογόνους υδρογονάνθρακες, και δευτερευόντως από ανανεώσιμες πηγές. Ειλικρινά απορώ τι ποσοστό της κατανάλωσης υδρογονανθράκων αθροίζουν τα τρένα συγκρινόμενα με τα αυτοκίνητα. Αμελητέο, υποψιάζομαι. Αν έχει κάποιος αριθμούς, ας τους παρουσιάσει.

  9. cortlinux said

    τουλάχιστον για παλιά ο ΟΣΕ ήταν από τα πιο ακριβή (από θέμα ώρας ) μέσα μετακίνησης. αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια και θα γίνεται συνεχώς , είναι η απαξίωση των όποιων υπηρεσιών ή εταιριών που βρίσκονται υπό κρατικό έλεγχο για την καλύτερη μεταβίβαση ( το πώληση μάλλον μοιάζει με ανέκδοτο) σε ιδιώτες.

    το τραμ όπως προείπατε έχει κακοσχεδιαστεί. παρόλα αυτά είναι ένα αξιόπιστο μέσο το οποίο συνδέεται και με άσχετες δραστηριότητες τις καθημερινότητάς του επιβάτη του. ένα πρόσφατο είναι η «ενοικίαση» (με αντίτιμο το χτυπημένο εισιτήριο) στον σταθμό αν θυμάμαι καλά του φλοίσμου , ποδηλάτου για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
    ένα ακόμη είναι η συνεργασία του με θέατρα έτσι ώστε έχοντας το εισιτήριο να έχεις μία έκπτωση.

    γενικά παρότι είναι προβληματικό (πχ αυτό το βουητό κατά την διάρκεια που κινείται είναι εκνευριστικό) είναι πολύ βολικό όταν ο ηλεκτρικός αρχίζει τα διαόλια του και το λεωφορείο θα πέσει σε κίνηση. μπορεί να κάνω μία ώρα και κάτι να φτάσω στο σύνταγμα αλλά θα φτάσω σίγουρα σε μία ώρα και σίγουρα ξεκούραστα. προσφέρεται και για ανάγνωση βιβλίου.

  10. Χρηστος Κ. said

    Ειναι γνωστο το παραμυθι της προπαγανδας της κυβερνησης οτι για ολα τα δεινα των οργανισμων φταινε οι τεμπεληδες εργαζομενοι. Απαντηση σε αυτο δινεται σε αρθρο του Ιου της προηγουμενης Κυριακης. Το λινκ εδω, http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=206922.
    Και παρακαλω οποιος-α με τετοια ευκολια χαρακτηριζει εργαζομενους να το κανει με στοιχεια αλλιως ειναι ενας παπαγαλος του ΓΑΠ και των Μανδραβεληδων.
    Σε ενα αλλο αρθρο που επισης αναλυει τις ευθυνες γραφει «Ακούμε ότι το έλλειμμα του Ο.Σ.Ε. από 576 εκ. Ευρώ το 2004 εκτινάχθηκε στα περίπου 10 δις. Ευρώ το 2010.Μα είναι δυνατόν; Όσο και να αυξάνονταν οι δαπάνες, όσο και να γίνονταν ατασθαλίες και κακή διαχείριση, θα ήταν αδύνατον να εκτιναχθεί σε αυτό το ποσοστό! Μόνο ένας ατέρμων δανεισμός, χωρίς ανάλογη αύξηση των εσόδων μπορεί να φέρει αυτό το αποτέλεσμα! Πριν συζητήσουμε για την οποιαδήποτε αναγκαιότητα περιορισμού των ελλειμμάτων, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί πιο είναι το πραγματικό έλλειμμα και ποιές είναι οι οφειλές του κράτους προς τον ΟΣΕ, που κακώς καταγράφονται ως έλλειμμα λειτουργίας του Οργανισμού αντί να καταγραφούν ως μη καταβολή των οφειλομένων από το δημόσιο σ’ αυτόν. Θα πρέπει επίσης να αποκατασταθεί ο υγιής ανταγωνισμός στις μεταφορές και να αρθεί ο αθέμιτος ανταγωνισμός του ΟΣΕ από τα μέσα της οδικής μεταφοράς με τις πλάτες και τις ευλογίες του κράτους.»
    Το λινκ εδω http://aformi.wordpress.com/2010/09/23/%CF%83%CF%85%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%AC%CE%BC%CE%B5-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B5%CE%B4%CF%81%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CE%B9/#more-4624.
    Στη κομμουνιστικη Δανια που τα τραινα ανηκουν στο δημοσιο «Δανέζικος κρατικός σιδηρόδρομος (DSB) εμφανίζει κέρδη €46εκ (340 εκ. κορώνες). Σχεδόν ο μισός τζίρος του είναι η κρατική επιχορήγηση: €603εκ ή (4.5 δισ. κορώνες) είναι η ετήσια επιχορήγηση των σιδηροδρόμων της Δανίας, ποσό που ξεπερνά σε ύψος τα έσοδα της DSB από εισιτήρια. Σημειώνεται ότι η Δανία εμφανίζει συγκρισιμότητα με την Ελλάδα τόσο σε μήκος δικτύου όσο και σε πληθυσμιακά και γεωγραφικά δεδομένα.» Απο το ιδιο αρθρο.
    Φτανει πια μ’αυτη την ιστορια με το τεμπελικο δημοσιο που θα το σωσει ο παραγωγικος ιδιωτης. Το ειδαμε με την Ολυμπιακη που εγινε ιδιωτικο μονοπωλιο και τη κινητη τηλεφωνια οπου για μια δεκαετια οι ιδιωτες κονομησαν εκατομμυρια με τις υποδομες του ΟΤΕ και λογω της απαγορευσης που ειχε ψηφισθει με νομο για τη μη συμμετοχη στη αγορα.
    Για να μη μιλησω για την ακτοπλοϊα.
    Επισης μου εκανε εντυπωση η κριτικη για το Τραμ. Οκ να δινουμε τοτε τρελα δις για να ταϊζονται οι εργολαβοι και να κανουν γραμμες μετρο. Γνωριζετε το σχεδιασμο του Τραμ και τις προϋποθεσεις που εθεταν οι μελετες για τη σωστη λειτουργια?
    Υ.Γ. Και πριν σπευσουν καποιοι να με καταταξουν στο δημοσιο σας δηλωνω οτι ειμαι ιδιωτικος υπαλληλος με το τρομακτικο μισθο των 700 ευρω.

  11. Στα επιχειρήματα του μπαμπά Σαραντάκου να προσθέσω και το ότι το μετεμφυλιακό κράτος έδινε αβέρτα άδειες φορτηγών σε όσους το τίμησαν, πολεμώντας τον διεθνή γκομμουνιζμό, στα τσιράκια του, δηλαδή. Έτσι, δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στις μετακινήσεις εμπορευμάτων με φορτηγά εις βάρος του σιδηρόδρομου.

  12. filu said

    Χρήστε Κ., φοβάμαι ότι με τέτοια μυαλά, στα 700 θα μείνετε. Συγκρίνετε τον εαυτό σας με έναν ειδικευόμενο του ΕΣΥ που ξεκινάει με βασικό μισθό 810 ευρώ μικτά και ωρομίσθιο 8 ευρώ για 16ωρες ή 24ωρες εφημερίες. Και που όταν εφημερεύει, μπορεί να κληθεί να δουλέψει 32 ώρες σερί. Μην κλαίγεστε που η κοινωνία δεν σας ανταμείβει όσο αξίζετε στη φαντασία σας. Δεν είστε ο μόνος με γόνιμη φαντασία.

  13. sarant said

    Filu, οι προσωπικές επιθέσεις δεν είναι επιχείρημα.

  14. Χρηστος Κ. said

    Filu δυστυχως για εσας δεν ασχολουμαι με αγενεις. Οταν αποφασισετε να ειστε ευγενικος μπορει και να ασχοληθω μαζι σας. Μεχρι τοτε πρατς!!

  15. filu said

    Δεν πειράζει, Χρήστε. Σημασία έχει ότι δεν θα γίνει το δικό σας. Τα άλλα όλα είναι ακκισμοί των 700 ευρώ.

  16. μακης said

    Χυδαία και όχι απλά αγενής ή προσωπική η επίθεση.Ζητώ συγνώμη από τον Ν.Σ.αλλά και τον ίδιο το θιγόμενο Χρήστο Κ. ο οποίος επέλεξε αυτόν και όχι άλλο τρόπο αντίδρασης,αλλά δε νομίζω ότι υπήρχε άλλος τρόπος να πάψει να μοιράζει μεροκάματα διαδικτυακά ο/η Filu χωρίς μάλιστα να γνωρίζει το επάγγελμα και το βιογραφικό του συνομιλητή του.

    Εξάσκηση του διευθυντικού σας δικαιώματος κύριε/α στην πραγματική ζωή για ευνόητους λόγους.

  17. κάθεστε καὶ μαλώνετε σὰν τὰ σκυλιὰ γιὰ τὸ ἂν ἡ Ἑλλάδα θὰ σωθῇ ἀπὸ τὸν κρατισμὸ ἢ τὸν φιλελευθερισμό. τὸ θέμα εἶναι πὼς ὅ,τι κι ἂν ἐφαρμοστῇ θὰ ἐφαρμοστῇ λάθος, θὰ ἐφαρμοστῇ μὲ τὶς ἑλληνικές του στρεβλώσεις. στὴν Ἑλλάδα δὲν ἐφαρμόστηκε ποτὲ οὔτε σοσιαλιαλδημοκρατία οὔτε φιλελευθερισμός. ἐφαρμόστηκε καὶ ἐφαρμόζεται μόνο ἑλλαδοσοσιαλισμὸς καὶ ἑλλαδοοφιλελευθερισμός.

  18. pros said

    «στὴν Ἑλλάδα δὲν ἐφαρμόστηκε ποτὲ οὔτε σοσιαλιαλδημοκρατία οὔτε φιλελευθερισμός. ἐφαρμόστηκε καὶ ἐφαρμόζεται μόνο ἑλλαδοσοσιαλισμὸς καὶ ἑλλαδοοφιλελευθερισμός»

    Και φαίνεται από την αντίληψη που έχει ο μέσος αριστεροδεξιός Έλληνας για την πολιτική. Πάντα κάποιος άλλος φταίει και κάποιος άλλος πρέπει να μας σώσει ή να επαναστατήσει για λογαριασμό μας…

    Με τα μυαλά που κουβαλάμε φάγαμε όλο το νόστιμο χορτάρι και τώρα έμειναν τα άχυρα, για να πορευτούμε και μαλώνουμε για το λίγο χορτάρι που περίσσεψε.

    Μια από τις βασικές δουλειές του βοσκού είναι να φροντίζει να χρησιμοποιείται ομοιόμορφα το βοσκοτόπι. Για την επιλογή του βοσκού φταίει ο κτηνοτρόφος ή τα πρόβατα;
    Στην δημοκρατία φταίνε όσοι έχουν δικαίωμα ψήφου…
    Δεν φταίνε, αν όντως είναι πρόβατα. Αυτά όμως, πηγαίνουν στο σφαγείο χωρίς διαμαρτυρίες.

    Για να έχει οποιοδήποτε νόημα η αντίδραση μας πρέπει
    αφού αποδεχθούμε ότι για τα χάλια μας έχουμε όλοι μερίδιο ευθύνης ν’ αρχίσουμε να σκεφτόμαστε προσεκτικά που θα δώσουμε την ψήφο μας για να υπάρξουν ελπίδες για την επόμενη γενιά. Εμείς την κάναμε την μ@λ@κία…

  19. Χρηστος Κ. said

    «κάθεστε καὶ μαλώνετε σὰν τὰ σκυλιὰ…» Θα προτιμουσα να υπαρχουν ηπιοτερες εκφρασεις. Προσωπικα στο συγκεκριμενο ποστ δε μαλωσα με κανεναν. Οσον αφορα την αναλυση περι Ελλαδας επειδη τα επιχειρηματα με υπερβαινουν δε μπορω να απαντησω.
    Υ.Γ. Εχω την αισθηση πως οταν απευθυνομαστε σε ανθρωπους που δε γνωριζουμε καλο ειναι να ειμαστε και λιγο ευγενεις. Αλλιως πεστε το μου για να ξερω. Εχω και γω μεγαλο ρεπερτοριο στα μπινελικα αλλα κρινω πως ο συγκριμενος χωρος δε δινει πατηματα για τετοια.

  20. Αγγελος said

    «Σημειώνεται ότι η Δανία εμφανίζει συγκρισιμότητα με την Ελλάδα τόσο σε μήκος δικτύου όσο και σε πληθυσμιακά και γεωγραφικά δεδομένα.”
    Άρθρο που γράφει τέτοια πράματα δεν μπορεί να έχει αξιώσεις σοβαρότητας. Η Δανία ούτε λόφους δεν έχει, είναι όλη πλακέ!

  21. #19 δὲν μποροῦσα νὰ φανταστῶ ὅτι ἡ ἔκφρασί μου μποροῦσε νὰ ἐκληφθῇ ὡς προσβολή. λυποῦμαι ἂν θεωρήθηκε ὡς τέτοια καὶ δηλώνω ὅτι δὲν εἶχα σκοπὸ νᾶ θίξω κανενὸς τὴν ὑπόληψι.

  22. filu said

    Η αντίληψη ότι «τα λεφτά τα έφαγαν κάποιοι» είναι πολύ διαδεδομένη, διότι είναι πολύ βολική. Προφανέστατα πολλοί έφαγαν πολλά λεφτά. Οι αριθμοί όμως δεν βγάινουν ούτε με σφαίρες. Το ελληνικό δημόσιο χρέος από το 2004 μέχρι το 2009 αυξήθηκε από τα 170 στα 300 δις ευρώ. +130 δις χρέος. Από αυτά τα 45 δις περίπου ήταν η αθροισμένη αύξηση στο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Όση η περιουσία του πλουσιότερου Αμερικανού, του Bill Gates, που ζει σε μία χώρα οικονομικού μεγέθους 15 τρις. Οι συνολικές καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες είναι γύρω στα 280 δις. Ο Όμιλος της Alpha Bank πχ έχει ετήσια κέρδη προ φόρων γύρω στα 200 εκ. και πληρώνει περίπου 60 εκ. φόρους. Συνεπώς πόσα χρήματα τσέπωσαν οι μεγαλομέτοχοι μιας μεγάλης ελληνικής τράπεζας και πώς συγκρίνονται αυτά με τα προαναφερθέντα νούμερα; Ή με την όποια περιουσία απέκτησε ο κάθε Λαλιώτης, Τσοχατζόπουλος ή Mαντέλης ή Robert Mugabe; Έτσι για να αποκτούμε αίσθηση των μεγεθών.
    Άρα, ή στην Ελλάδα έχoυμε πολλούς άγνωστους Bill Gates, ή ισχύει αυτό που ισχύει παντού μετά τη φεουδαρχική εποχή: ότι ο μικρός πλούτος των πολλών, αθροιζόμενος, είναι πολλών τάξεων μεγέθους μεγαλύτερος από τον πλούτο των ολίγων. Έτσι πλούτισε ο Bill Gates: πείθοντας τους πολλούς να αγοράσουν αυτό που τους πουλούσε με αντίτιμο ένα ελάχιστο, σχεδόν αμελητέο κομμάτι από τον μικρό τους πλούτο.

  23. Το να ταυτίζεις το ελληνικό δημόσιο χρέος με «λεφτά που έφαγαν κάποιοι» μού ακούγεται εξίσου αφελές είτε μιλάμε για λίγους απατεώνες και λαμόγια, είτε μιλάμε για όλους τους Παγκαλέλληνες.

  24. Χρηστος Κ. said

    Νατανε αραγε η μειωση της φορολογησης των Α.Ε. απο 45% σε 20%. Και κεινη αυξηση του ΑΕΠ της τελευταιας δεκαετιας που να πηγε? Εκει στα μπλογκ των νεοφιλελευθερων βεβαια αυτα δεν αναγνωριζονται γιατι εξαλλου ειναι και η πετυχημενη συνταγη τους που μας εφερε σε αυτο το χαλι.

  25. Μακης said

    Το ότι η κυβέρνηση στράφηκε στους δημοσίους υπαλλήλους (Δ.Υ.) ζητώντας την κεφαλή τους επί πίνακι, χωρίς να συναντήσει μάλιστα και καμιά σοβαρή αντίσταση, οφείλεται κατά την ταπεινή μου άποψη σε δυο λόγους.

    Πρώτον διότι τους είχε πρόχειρους, χωρίς να χρειαστεί να κάνει και πολλά πολλά, πέρα από το ν’ αλλάξει λιγάκι το λογισμικό μισθοδοσίας, υπόθεση πενταλέπτου δηλαδή, και δεύτερον διότι είχε καλλιεργηθεί στην κοινή γνώμη, λόγω της συνεχούς και για δεκαετίες απαξίωσης οτιδήποτε δημόσιου, η πεποίθηση ότι για τα δημόσια ελλείμματα κύριος υπεύθυνος είναι ο μεγάλος αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων.

    Πέρα όμως από τα μηρυκάσματα και τις στερεοτυπικές αντιλήψεις ας δούμε πώς το διάολο δημιουργούνται τα ελλείμματα και ποιοι είναι τέλος πάντων οι δημιουργοί τους.Είναι δηλαδή οι μισθοί και οι συντάξεις των Δ.Υ. αυτά που μπατάρουν την οικονομία; Με ποια στοιχεία οι γνωστοί διαμορφωτές της κοινής γνώμης τους καθιστούν αποδιοπομπαίους τράγους και υπεύθυνους της τραγικής οικονομικής κατάστασης της χώρας; Ποιους άραγε να θέλουν να καλύψουν;

    Σε πρώτη φάση, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι τα ελλείμματα δημιουργούνται από δυο παράγοντες.

    1) από υστέρηση ΕΣΟΔΩΝ και

    2) από τα ΕΞΟΔΑ όταν υπερβαίνουν τα ΕΣΟΔΑ.

    Στα ΕΣΟΔΑ συγκαταλέγονται οι φόροι, άμεσοι και έμμεσοι, καθώς και οι κοινωνικές εισφορές.

    Ενώ ως ΕΞΟΔΑ λογίζονται οι Δημόσιες Δαπάνες, (Δ.Δ).

    Στα επόμενα, προσπαθώντας να αποτιμήσουμε τη «ζημιά» που επιφέρουν στη χώρα οι Δ.Υ. θα εξετάσουμε

    Α. Το ποσοστό του ΑΕΠ που απορροφούν σαν μισθούς και συντάξεις και

    Β. Το αριθμητικό τους μέγεθος.

    Α.

    Αν αναζητήσουμε το κομμάτι των Δημοσίων Δαπανών που αντιστοιχεί σε μισθούς και συντάξεις των Δ.Υ, γρήγορα διαπιστώνουμε ότι για το 2009 δεν ξεπερνάει το 9.3% του ΑΕΠ. Τι είναι όμως αυτό το νούμερο; Είναι μεγάλο, είναι μικρό;

    Κι επειδή από μόνο του δεν λέει τίποτε, ας το συγκρίνουμε με τα εξής:

    1. Με τις αντίστοιχες δαπάνες μισθών και συντάξεων του 2000,

    2. Με τις αντίστοιχες δαπάνες του 2009 των χωρών της ΕΕ-15.

    Σχετικά με το πρώτο παρατηρούμε ότι μέσα στη δεκαετία οι μισθοί και οι συντάξεις στην Ελλάδα παραμένουν αμετάβλητες σαν ποσοστό του ΑΕΠ, στο 9,3% δηλαδή.

    Ενώ, σχετικά με το δεύτερο παρατηρούμε ότι οι μισθοί και οι συντάξεις των ΕΕ-15 ανέρχονται στο 10% του ΑΕΠ, αποδεικνύοντας ότι οι Ευρωπαίοι αφιερώνουν μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ τους απ’ ότι εμείς, γεγονός φυσικά εντελώς απαράδεκτο. Ευτυχώς όμως όχι για πολύ, μιας και οι πιέσεις για περικοπές μισθών επεκτείνονται σιγά σιγά και στα καλύτερα σπίτια της Ευρώπης.

    Είναι επίσης σημαντικό να αναφέρουμε ότι σαν σύνολο, για το 2009 οι Δημόσιες Δαπάνες (Πρωτογενείς και Κοινωνικές), ανέρχονται στο 41,8% του ΑΕΠ, ενώ στην ΕΕ-15 στο 45%. Δηλαδή, οι ΔΔ στην Ελλάδα είναι χαμηλότερες του μέσου όρου της ΕΕ-15 κατά 3,2 ποσοστιαίες μονάδες, γεγονός που επίσης μας αφήνει σέκους. Αν είναι δυνατόν, οι Ευρωπαίοι να είναι περισσότερο γαλαντόμοι και χουβαρντάδες από μας! Παρενθετικά η κατά 3,2 μονάδες υστέρηση οφείλεται αποκλειστικά στις Πρωτογενείς και όχι στις Κοινωνικές Δαπάνες.

    Οι δε μισθοί και συντάξεις σαν ποσοστό των Δημοσίων Δαπανών είναι στο ~23%.

    Β.

    Σχετικά με το πόσοι είναι τέλος πάντων οι έρμοι οι Δ.Υ. ας αρκεστούμε στις εκτιμήσεις του Διεθνούς Ινστιτούτου Εργασίας, (ILO), που τους βγάζει γύρω στο εκατομμύριο. Αλλά κι εμείς δεν διαφωνούμε επ’ αυτού. Συγκεκριμένα για το 2009, επί συνόλου 4.582,5 εκατομμυρίων εργαζομένων, οι ΔΥ είναι 1.022,1.

    Τι σημαίνει πάλι αυτό το νούμερο;

    Είναι πολλοί; Είναι λίγοι;

    Επειδή δεν έχουμε άλλο τρόπο ν’ απαντήσουμε στο μεταφυσικό αυτό ερώτημα, ας συγκρίνουμε το ποσοστό των ΔΥ επί του συνολικού εργατικού δυναμικού σε διάφορες αξιοπρεπείς χώρες του δυτικού κόσμου. Με στοιχεία του ILO, http://laborsta.ilo.org/STP/guest, και στη σελίδα Public Sector Employment, όπου σαν Public Sector υπολογίζονται οι:

    · Government units,

    · Social security funds,

    · Other no profit institutions,

    · Publicly owned enterprises

    βρίσκουμε ότι το ποσοστό των Δημοσίων Υπαλλήλων στις παρακάτω χώρες ισούται με

    Σουηδία (2006): 33.8%

    Δανία (2008): 32.3%

    Γαλλία (2006): 29%

    Ολλανδία (2007): 27%

    Φινλανδία (2006): 26.8%

    ΕΛΛΑΔΑ (2008): 22.3%

    Μ. Βρετανία (2006): 20.2%

    Καναδάς (2008): 20%

    Αμερική (2008): 16.4%

    Ισπανία (2008): 14.6%

    Ιταλία (2007): 14.4%,

    Γερμανία (2007): 14.3%

    Συμπερασματικά , o ελληνικός δημόσιος τομέας βρίσκεται κάπου στο μέσον, γεγονός που δεν δικαιολογεί το γενικό ανάθεμα. Παρατηρείται δε το εξής παράδοξο, χώρες με μεγάλο δημόσιο τομέα να λειτουργούν παραδειγματικά. Αυτό και μόνο αποτελεί απόδειξη ότι δεν φταίει αυτό καθ’ αυτό το δημόσιο, ως το επάρατο κακό, όπως συστηματικά παρουσιάζεται, αλλά ο τρόπος που οργανώνεται, λειτουργεί και υφαρπάζεται από τις συνήθεις δυνάμεις, πολιτικές, αλλά και ιδιωτών «επιχειρηματιών».

    Μέχρις εδώ λοιπόν, έχουμε δει ότι ούτε οι δαπάνες που αφορούν στους μισθούς και τις συντάξεις των ΔΥ δείχνουν κάτι το εκτρωματικό και αφύσικο, αλλά ούτε και το μέγεθός του δημόσιου τομέα βγαίνει εκτός λογικών ορίων.

    Τα προβλήματα βρίσκονται αλλού:

    1. Στην αναποτελεσματικότητά του, στην κακή κατανομή των υπαρχόντων υπαλλήλων, στην κακή οργάνωση, στη διαφθορά, και σε ότι άλλο βάλει ο νους σας.

    2. Στις άλλου τύπου σπατάλες του Δημοσίου και

    3. Στα μειωμένα ΕΣΟΔΑ.

    Από τα προηγούμενα λοιπόν, τα καρκινώματα που αποτελούν το εκτροφείο των ελλειμμάτων εντοπίζονται στα σημεία 2 και 3.

    Σχετικά με το 2, και για να μην πολυλογούμε, ένα είναι το πιο μεγάλο τέρας που απομυζά το δημόσιο:

    Οι δαπάνες για φάρμακα και νοσοκομειακή περίθαλψη, οι οποίες από 2 δις το 2000, εκτοξεύτηκαν στα 17 δις το 2009. Επειδή ενδιάμεσα δεν εμφανίστηκε καμιά μεγάλη επιδημία, δικαιούμαστε να υποθέσουμε ότι η τεράστια αυτή αύξηση δαπανών μάλλον θα έχει να κάνει με τα υπαρκτά, αλλά αόρατα κυκλώματα γιατρών, εταιριών, μεσαζόντων και λοιπών τρωκτικών.

    Σχετικά με το 3, που αφορούν στα ΕΣΟΔΑ του κράτους δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω επί μακρόν, μιας και είναι γνωστές οι διαδεδομένες πρακτικές φοροαποφυγής, φοροαπαλλαγής, μη απόδοσης ΦΠΑ, κλπ. Πάνω σ’ αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι η αδυναμία είσπραξης φόρων από το κράτος, είτε από αδυναμία, είτε εσκεμμένα όπως κατά κανόνα συμβαίνει με το μεγάλο κεφάλαιο και τις πολυεθνικές, επ ‘ουδενί λόγο θα πρέπει να βαραίνει τον πολίτη με επιπλέον χαράτσια, όπως συμβαίνει τώρα.

    Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς επίθεσης στον κόσμο της εργασίας γενικώς, κι όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και σε πολλές άλλες, αλλά και ειδικώς στον εναπομείναντα δημόσιο πλούτο, Η προτροπή «πουλήστε τα νησιά σας», για παράδειγμα δεν είναι και τόσο άστοχη όσο φαίνεται. Το ίδιο βέβαια και η γνωστή απάντηση του Πρωθυπουργού.

    Το παρόν κείμενο αποτελεί μια περίληψη των:

    Δημόσιο έλλειμμα και Χρέος, του Θανάση Αυγερινού

    Είναι το ΔημόσιοΤέρας;

    Μισθοί Δημοσίων Υπαλλήλων

    Πόσος είναι τέλος πάντων ο Δημόσιος Τομέας;

    http://e-cynical.blogspot.com/search/label/%CE%94%CE%97%CE%9C%CE%9F%CE%A3%CE%99%CE%9F%CE%A3%20%CE%A4%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%91%CE%A3

    Επίσης:

    http://e-cynical.blogspot.com/2010/03/blog-post_13.html

    http://dialogoi.enet.gr/post/%CF%80%CF%8C%CF%83%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8E%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BF

    Αν και δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος ότι τα στερεότυπα είναι τόσο εύκολο να τα καταρρίψεις,ειδικά σήμερα.

    Εχει και η απάθεια όμως τα όρια της

  26. Είναι πολύς καιρός που οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι η πηγή κάθε κακού. 😉

  27. sarant said

    Και για το 1821 αυτοί έφταιξαν 🙂

  28. Μακης said

    #26 Δύτη,καλό!

    Μία καλή απάντηση στο «που πήγαν τα λεφτά ρε!!»[σε 2 δόσεις] δίνει ο Μπογιόπουλος

    Αλλά και ο ΚΙΜΠΙ στο:

    «Ε, όχι και «όλοι μαζί»!»

    δεν πάει πίσω

    Το «Ολοι μαζί τα φάγαμε» κάθε που εκστομίζεται όπως καλή ώρα…κάτι με πιάνει

    Σόρι για το σεντόνι,κάντε πως δεν το βλέπετε

    Βασίλης Πόρτας ο γνήσιος [με ολίγην αλλά έχει ο Θεός]

  29. Χρηστος Κ. said

    Μακη λες να καταλαβουν οι θεολογοι της «ελευθερης» αγορας αυτα που αναφερεις? Δε νομιζω!

  30. pros said

    Μακριά από μένα το ανάθεμα του θεολόγου της ελεύθερης αγοράς…
    Για την ελεύθερη κοινωνία σκεπτόμενων πολιτών, το συζητάμε!

    Δεν είμαι νομικός, αλλά όταν συντελείται ένα έγκλημα, νομίζω ότι η αδράνεια και η αδιαφορία για το γεγονός, έχει όνομα και είναι κολάσιμη.

    Το «Όλοι φταίμε», δεν σημαίνει ότι «Όλοι μαζί τα φάγαμε».

    @Μακης
    Εμπεριστατωμένη η ανάλυση, ευχαριστώ για τον κόπο.

    «Τα προβλήματα βρίσκονται αλλού:

    1. Στην αναποτελεσματικότητά του, στην κακή κατανομή των υπαρχόντων υπαλλήλων, στην κακή οργάνωση, στη διαφθορά, και σε ότι άλλο βάλει ο νους σας.

    2. Στις άλλου τύπου σπατάλες του Δημοσίου και

    3. Στα μειωμένα ΕΣΟΔΑ.»

    Η σημασία του σημείου 1, που είναι το φυτώριο για τα 2 και 3, δεν τονίζεται επαρκώς.
    Ποιος εκλέγει τον κηπουρό;
    Όσοι δεν τα φάγανε λόγω συνθηκών, ή πεποιθήσεων αλλά βλέπανε το έγκλημα να συντελείται, δεν φταίνε;

    Το σημαντικό είναι να κατανοήσουμε ότι το ζητούμενο πλέον είναι να βάλουμε τις βάσεις για να γλυτώσει η επόμενη γενιά. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που βλέπω είναι ότι ακόμη διαβάζουμε τον κόσμο με τα μάτια της δεκαετίας του 80 ή ακόμη και του 60.

  31. Χρηστος Κ. said

    H αναλυση και τα στοιχεια που δινει ο Μακης νομιζω καλυπτουν σχεδον στο συνολο τα ερωτηματα για το ποιοι φταινε αλλα κυριως για το τι φταιει. Ενα ακομα ζητημα στο οποιο αρκετοι δε δινουν μεγαλη σημασια ειναι οτι η κριση στην Ελλαδα δεν ειναι παγκοσμια πρωτοτυπια. Η κριση αγκαλιαζει ολη την ευρωπαϊκη ηπειρο και τις ΗΠΑ. Το αλλοτε αγαπημενο παιδι του καπιταλισμου η Ιρλανδια ειναι στα προθυρα της χρεοκοπιας. Κι αυτο γιατι επελεξε να στηριξει τις φουσκες των τραπεζων. Εμφανως λοιπον υπαρχουν καποιοι που φταινε αλλα αυτοι οι καποιοι εκφραζουν και μια πολιτικοοικονομικη αποψη που ειναι η αιτια της κρισης.

  32. filu said

    Η Ελλάδα είναι χρεωκοπημένη και οι τράπεζές της κινδυνεύουν γιατί επέλεξαν να στηρίξουν τη φούσκα του κράτους. Ευτυχώς αυτοί που πιστεύουν τα παραμύθια του κάθε Ριζοσπαστογραφιά είναι πολύ λίγοι. Για άλλη μια φορά, η ολική ηθική, υλική και ιδεολογική ήττα των αριστερών θα είναι η salus patriae.

  33. sarant said

    Filu, οι προσωπικές επιθέσεις δείχνουν μάλλον γύμνια επιχειρημάτων. Χωρίς να έχω στοιχεία να αποδείξω αυτό που λέω, και χωρίς να έχω μεγάλη διάθεση να το συζητήσω, νομίζω ότι αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μάρτυρες μιας γιγαντιαίας επιχείρησης για αναδιανομή πλούτου υπέρ των πλούσιων, που συντελείται σε παγκόσμια κλίμακα στις «αναπτυγμένες» χώρες.

  34. filu said

    Sarant, εξέθεσα και επιχειρήματα και αριθμούς πλήθος. Το ότι δεν θες να τα δεις είναι δικό σου θέμα. Αλλά εν τέλει δεν έχει σημασία. Ευτυχώς η γνώμη των διαφόρων διαφωνούντων δεν έχει την παραμικρή δυνατότητα να επηρεάσει την πορεία των πραγμάτων. Πώς σε κάνει αυτό να νιώθεις;

  35. Χρηστος Κ. said

    Μια αποψη απο το μπλογκ techiechan.
    Να ξεκινήσουμε με έναν μπακαλίστικο υπολογισμό? Το ελληνικό κράτος μέσα σε λίγο λιγότερο από δύο χρόνια, έχει προσφέρει στις ελληνικές τράπεζες τα εξής χρήματα (σε ρευστό και εγγυήσεις).

    28δις Πακέτο αλογοσκούφη, εκ των οποίων τα 17,5 εκταμιεύθηκαν μετά τη δευτέρα του πάσχα 2010

    +

    15δις Που αναφέρονται στο νόμο του μνημονίου ως διπλασιασμός του πακέτου αλογοσκούφη -άρθρο 4 παράγραφος 8- και κρύφτηκαν τόσο επιμελώς πίσω από το πρώτο πακέτο (οι εφημερίδες ανέφεραν και τα δύο ως πρώτο πυλώνα), που αρκετοί τραπεζικοί δεν το γνώριζαν, κι εάν δεν υπήρχε ένα άρθρο στην κόντρα με όλα τα ΦΕΚ, ακόμα θα τα ψάχναμε.

    +

    10δις από τα δανεικά ΔΝΤ-ΕΕ που θα πάνε υπέρ του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

    +

    25δις που ανακοίνωσε ο πολυχρονεμένος ΥΠΟΙΚ στα μέσα Αυγούστου. Μάλιστα τόλμησε να ξεστομίσει πως αυτά τα 25δις θα δοθούν μόνο εάν οι τράπεζες αρχίσουν να δίνουν δάνεια. (το γιατί δεν πρόκειται να συμβεί θα το εξηγήσουμε παρακάτω).

    =

    σύνολο 78 δις ευρώ υπέρ του Τραπεζικού τομέα μέχρι στιγμής (διότι προφανώς θα υπάρξει και συνέχεια). Ποιος άλλος τομέας της ελληνικής οικονομίας έχει τέτοια προνομιακή πρόσβαση σε τόσο κρατικό χρήμα και εγγυήσεις? Και τι ακριβώς έχουν προσφέρει οι τράπεζες αυτά τα 2 χρόνια με τα 78 δις που έχουν πάρει?

    Η απλή τέχνη της τραπεζικής.

    Αναρωτιούνται πολλοί άνθρωποι με γνώσεις οικονομικών: Πώς είναι δυνατόν να τα σκατώσει τόσο άσχημα μια τράπεζα? Και έχουν δίκιο, διότι στο πανεπιστήμιο έμαθαν πως η τραπεζική είναι μια εύκολη και προβλέψιμη ενασχόληση, με τέτοιους κανόνες, που είναι σχεδόν αδύνατο να χάσεις χρήματα. Η εξέλιξη που έχουν χάσει, είναι η κατάληψη των οικονομικών σχολών και των σημαντικότερων θέσεων της διοίκησης από ένα άπληστο ιερατείο. Το οποίο ήθελε για πάρτη του, όλο και μεγαλύτερο μέρος του πλούτου μιας οικονομίας. Κι έτσι έθεσε εκείνους τους κανόνες που του επέτρεπαν με λογιστικά τερτίπια να φουσκώσει. Όλα τα περίεργα χρηματο-οικονομικά παράγωγα που ακούτε και διαβάζετε, όλη η ακατανόητη αργκό που έχει κατακλύσει τις ειδήσεις με τα ακρωνύμια (CDS, SPV, HFT, CDO κλπ), δεν είναι παρά ελαφρά συγκαλυμμένοι νόμιμοι τρόποι εξαπάτησης λιγότερο ή περισσότερο αδαών (και πλουτισμού της χρηματο-οικονομικής ελίτ).

    Δεν είναι τυχαία, ούτε άδικη η βαριά κατηγορία που εξαπέλυσε ο πρώην πρόεδρος της FED, Paul Volker πως “η μοναδική χρήσιμη εφεύρεση του τραπεζικού συστήματος τα τελευταία 30 χρόνια ήταν το ATM”. Για να είμαστε δίκαιοι με τους τραπεζικούς, η ευκολία με την οποία το κράτος παρέδωσε όλες τις θέσεις κλειδιά, δεν ήταν τυχαία. Η πραγματική ανάπτυξη στις χώρες της καπιταλιστικής δύσης έχει χτυπήσει σ’έναν τεράστιο τοίχο από τη δεκαετία του 70. Καθώς ο καπιταλισμός δεν μπορεί να επιβιώσει σε στασιμότητα, έπρεπε να βρεθεί μια λύση. Λύση που οι κεϋνσιανοί οικονομολόγοι δεν μπορούσαν να προσφέρουν.

    Έτσι ήρθε η παλιά ορθοδοξία των νεο-κλασικών να προτείνει αυτό που ζούμε όλοι σήμερα. Μια συνεχή αποβιομηχάνιση της δύσης και μεταφορά της παραγωγής στην αναπτυσσόμενη ανατολή και μια στήριξη της κατανάλωσης στη δύση από δανεισμό. Πρόκειται στην ουσία για μια τεράστια νόμιμη πυραμίδα που φουσκώνει και ξεφουσκώνει διάφορα αγαθά προκειμένου να δημιουργεί τη φαντασίωση της “ανάπτυξης”. Και μέσα σε όλο αυτό το σχηματισμό, όπως φαντάζεστε, οι τραπεζικοί κράτησαν τις καλύτερες θέσεις. Αυτό συνοπτικά το ονόμασαν supply-side economics, διότι η λέξη πυραμίδα δεν ήταν πολύ σέξυ και θύμιζε στον κόσμο εκείνο το ατυχές περιστατικό με τις τουλίπες και το άλλο με τα ομόλογα των Νοτίων θαλλασσών.

    Κοινοί άνθρωποι, κοινή λογική.

    Καθώς η Ελλάδα βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην κρίση, τα τιτλοποιημένα δάνεια των τραπεζών θα γίνονται όλο και πιο “τοξικά σκουπίδια”, καθώς επιχειρήσεις και νοικοκυριά δεν θα μπορούν να τα αποπληρώνουν. Ήδη τα δάνεια σε καθυστέρηση έχουν φτάσει στο πρώτο τρίμηνο του 2010 -πριν δηλαδή η ύφεση αγριέψει- το 8,2% του συνόλου των δανείων. Και μαντέψτε ποιος έχει εγγυηθεί σε ύψος 55δις γι’ αυτά τα τοξικά δάνεια?

    Ταυτόχρονα και καθώς ολοένα και περισσότεροι πολίτες θα αντιλαμβάνονται το πόσο χρεοκοπημένες είναι οι τράπεζες, οι καταθέσεις θα συνεχίσουν να μειώνονται. Είτε κατευθυνόμενες προς το εξωτερικό, είτε επειδή οι άνεργοι πολίτες θα τρώνε από τα έτοιμα. Το 2010 η μείωση των καταθέσεων έχει αγγίξει τα 21δις (10% του συνόλου). Αυτή η πτώση θα δημιουργήσει νέες πιέσεις στις τράπεζες που ήδη έχουν δανείσει περισσότερα απ’ όσα διαθέτουν στο ταμείο (λόγος δανείων προς καταθέσεις πάνω από 100%). Κι αυτό καθώς οι ιδιοκτήτες τους δεν δείχνουν καμία διάθεση να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να τις αναχρηματοδοτήσουν. Για ποιο λόγο άλλωστε να ρισκάρεις μ’ ένα προβληματικό και χρεοκοπημένο ίδρυμα ζόμπι, τη στιγμή που το ελληνικό δημόσιο δέχεται να το κάνει αφιλοκερδώς?

    Πολύ σύντομα και αυτά τα 25δις θα είναι πολύ λίγα για να καλύψουν την τρύπα που θα δημιουργείται από τα τοξικά δάνεια και τις μειωμένες καταθέσεις. Και τότε το κράτος θα υποσχεθεί ένα ακόμα μεγαλύτερο πακέτο εγγυήσεων προς τις τράπεζες, μέχρι όλοι να καταλάβουν πως το τραπεζικό σύστημα έχει χρεοκοπίσει.

    Μέχρι τότε όμως, τα 23 δις σε ζεστό χρήμα θα έχουν κάνει φτερά ανάμεσα σε θαλασσοδάνεια, μπόνους και χρυσά αλεξίπτωτα για μεγαλοστελέχη και μεγαλομετόχους (όπως έγινε και στην περίπτωση Παύλου Ψωμιάδη). Και τα 55 -και ποιος ξέρει πόσα ακόμα- δις σε εγγυήσεις θα μεταφερθούν αυτούσια στο χρέος του κράτους, το οποίο αυτόματα θα χρεοκοπήσει, όπως έγινε και στην περίπτωση της ισλανδίας.

    Κι αυτό που περιγράφω είναι μάλλον ένα συντηρητικό ενδεχόμενο που δεν περιλαμβάνει, ούτε την πιθανότητα να αρχίσει να αποσύρει η ΕΚΤ τη ρευστότητα, ούτε τα 40-45 δις που έχουν δανείσει οι ελληνικές τράπεζες σε ανατολικές χώρες (με ανύπαρκτες καταθέσεις). Μαζί με τα 300δις που είναι το σύνολο των χορηγήσεων στην ελλάδα, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα, την ώρα που τα ΜΜΕ και η κυβέρνηση προσπαθούν να παραμυθιάσουν τους τελευταίους πιστούς με σχέδια για ανάπτυξη και ανασυγκρότηση και θωράκιση.

    Διότι τελικά η παράταση αυτού του θιάσου των τραπεζικών σκιών, σημαίνουν πολλά εκατομμύρια σε μπόνους και εγγυήσεις και μεταφορά πλούτου και εξουσίας. Μέχρι η τελευταία καρέκλα να αποσυρθεί από το παιχνίδι, το τραπεζικό σύστημα δεν θα είναι παρά ένα άδειο κέλυφος. Διότι η μουσική έχει σταματήσει εδώ και καιρό, ήδη από το σεπτέμβρη του 2008.

    Sorry για το σεντονι. Επειδη ο οικοδεσποτης μιλησε για αποδειξεις για τη μεταφορα πλουτου που γινεται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: