Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πάντως, ο γιος του Μπελογιάννη δεν ζήτησε αναψηλάφηση…

Posted by sarant στο 23 Οκτώβριος, 2010


Σκίτσο του Πρωτοπαπαδάκη κατά την απολογία του, από το Ελεύθερο Βήμα (πρέπει να είναι του Φωκίωνα Δημητριάδη)

Η απόφαση του Αρείου Πάγου να ακυρώσει τη Δίκη των Έξι ύστερα από 88 χρόνια έρχεται σε μάλλον ακατάλληλη στιγμή, με την έννοια ότι οι περισσότεροι πολίτες θα της δώσουν τη σημασία που ίσως και να της αξίζει, και που συνοψίζεται στο σχόλιο που είδα σε ένα ιστολόγιο: «… και ο Άρειος Πάγος χτενίζεται».

Είπαν κάποιοι, και θα συμφωνήσω, ότι η ιστορία δεν ξαναγράφεται με αποφάσεις δικαστηρίων. Εγώ επιπλέον θα επισημάνω, αλλά θα περιμένω να μου το επιβεβαιώσει κάποιος νομικός, ότι η «αθώωση» των κατηγορουμένων από τον Άρειο Πάγο έγινε χωρίς να μπει το δικαστήριο στην ουσία του κατηγορητηρίου. Ανάμεσα στα «νέα στοιχεία» που φαίνεται ότι προσκόμισε ο εγγονός του Π. Πρωτοπαπαδάκη ήταν, όπως διάβασα στην εφημερίδα, το τηλεγράφημα του Βενιζέλου που ζητούσε να μην εκτελεστούν οι Έξι και το οποίο έφτασε αργά -μα, αυτό ολοφάνερα δεν έχει σχέση με την ενοχή των κατηγορουμένων αλλά με την εκτέλεση της απόφασης. Και ο Καραμανλής ανέστειλε την εκτέλεση της θανατικής ποινής για τους τρεις πρωτεργάτες της απριλιανής χούντας, αλλά αυτό δεν αθωώνει φυσικά τον Παπαδόπουλο και τον Παττακό!

Τέλος πάντων, πιστεύω ότι πάρθηκε μια πολιτική απόφαση που θα προστεθεί απλώς σαν ασήμαντη υποσημείωση στην ετυμηγορία της ιστορίας -δεν ξέρω αν παράγει άλλα απτά αποτελέσματα για τους απογόνους των «αθωωθέντων» πέρα από μιαν ηθική δικαίωση.

Στα σημερινά Νέα, τέσσερις ιστορικοί δίνουν τη γνώμη τους, ενώ υπάρχει και μια σύντομη (ισχνή ίσως) ανασκόπηση της υπόθεσης. Στοιχεία για τη δίκη υπάρχουν στη Βικιπαίδεια. Θα προσέξετε με πόσο αμείλικτη σπουδή έγιναν όλα. Η δίκη διάρκεσε μόνο 15 μέρες, από 31 Οκτωβρίου έως 15 Νοεμβρίου, η δε απόφαση εκτελέστηκε αμέσως -δυο ώρες μόνο περιθώριο είχαν οι καταδικασθέντες για ν’ αποχαιρετίσουν τους δικούς τους. (Υπήρχε βέβαια λόγος για την απάνθρωπη αυτή βιασύνη: να μην προλάβει να φτάσει το ατμόπλοιο με τον Τάλμποτ που μετέφερε το αγγλικό τελεσίγραφο που απαιτούσε αναστολή των εκτελέσεων).

Με τα σημερινά μέτρα κρίνοντας, η δίκη ήταν απαράδεκτη -άσχετο αν εξίσου απαράδεκτη μού φαίνεται σήμερα η αθώωση. Η στάση του Βενιζέλου, βέβαια, φαίνεται πως ήταν το άκρον άωτο του ανήθικου πολιτικαντισμού, αφού απλώς ένιψε τας χείρας του στέλνοντας ένα τηλεγράφημα που «άργησε» να φτάσει -και αφήνοντας τον Πάγκαλο και τους άλλους να κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Να σημειωθεί ότι υπήρξαν βενιζελικοί που διαχώρισαν έμπρακτα τη θέση τους, σαν τον Ζαβιτσιάνο που κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης. (Ο Ν. Λαπαθιώτης σε ένδειξη αποτροπιασμού για την εκτέλεση απέσυρε το Θούριο της επανάστασης, σε δική του μουσική και στίχους, και το οποίο μάλλον χάθηκε για πάντα).

Για λίγο περισσότερο υλικό, ανέβασα εδώ τη δεύτερη σελίδα από την εφημερίδα Πατρίς, της 16.11.1923. Το σκίτσο επάνω είναι από το Ελεύθερο Βήμα, ίσως του Φωκ. Δημητριάδη. Παρουσιάζει τον Π. Πρωτοπαπαδάκη να απολογείται.

Και μια φωτογραφία, που τη βρήκα στο tvxs.gr, και που στο άκρο δεξιό δείχνει (νομίζω) τον Πρωτοπαπαδάκη, μάλλον επίσης από την απολογία του, δηλαδή όπως και στο σκίτσο. Κάθε εφημερίδα είχε τον δικό της σκιτσογράφο, ενώ υπήρχε και επίσημος σκιτσογράφος του δικαστηρίου.

Και εδώ ένα ακόμα σκίτσο, από την εφημερίδα Πατρίς, του Ν. Καστανάκη. Δείχνει τον Νεόκοσμο Γρηγοριάδη, τον Επαναστατικό Επίτροπο (αντίστοιχον του Εισαγγελέα) να εκπέμπει κεραυνούς:

Στο φύλλο της Πατρίδος, πλάι στο ρεπορτάζ για τη δίκη και την εκτέλεση των Έξι, υπάρχει κατάλογος με νεκρούς οπλίτες και αξιωματικούς από την τελευταία φάση των μαχών στη Μικρασία. Οπότε, το ένα εξηγεί το άλλο, θα έλεγα. Η εκτέλεση των Έξι ήταν μια αποτρόπαια αλλά επιβεβλημένη πράξη κάθαρσης. Η τωρινή απόφαση του Άρειου Πάγου, έτσι όπως πάρθηκε, περίπου στα μουλωχτά, μάλλον αδικεί τους εκτελεσμένους παρά τους δικαιώνει. Πάντως, οι οικείοι του Μπελογιάννη δεν ζήτησαν αναψηλάφηση της δίκης.

Εξάλλου, όπως θυμίζει ευστοχότατα η φίλη Μαρία στα σχόλια, ο ίδιος Άρειος Πάγος που τώρα τόσο μεγαλόψυχα ακυρώνει την απόφαση για τους Έξι, αρνήθηκε στο παρελθόν τέσσερις φορές να ακυρώσει την εξόφθαλμα εσφαλμένη απόφαση καταδίκης του Στακτόπουλου για την δολοφονία του Πολκ -και μάλιστα την πρώτη τέτοια αίτηση την είχε κάνει ο ίδιος ο Στακτόπουλος!

Κλείνοντας, δεν είναι άστοχη η επισήμανση του Θ. Βερέμη στο άρθρο των Νέων: την Ανατολική Θράκη την εγκατέλειψε αμαχητί το καθεστώς της Επανάστασης του Πλαστήρα, με την προτροπή του Βενιζέλου. Αλλά αυτό περιέργως δεν θεωρήθηκε προδοσία.

Advertisements

82 Σχόλια to “Πάντως, ο γιος του Μπελογιάννη δεν ζήτησε αναψηλάφηση…”

  1. partizana said

    Διάβασα κάπου ότι κάποιος ζήτησε αναψηλάφηση της δίκης του Σωκράτη (!) θέλοντας ανάμεσα στα άλλα να αποδείξει και την 15.000ετή συνέχεια του ελληνικού δικαστικού συστήματος. Και πως ο εισαγγελέας το απέριψε το αίτημα λέγοντας ανάμεσα στα άλλα πως αυτό δε σημαίνει ότι ακυρώνεται η 15000ετής συνέχεια του ελληνικού έθνους (!).
    Δεν χτενίζεται απλά, έχει ματώσει!

  2. […] This post was mentioned on Twitter by Σταυρούλα , Krot. Krot said: https://sarantakos.wordpress.com/2010/10/23/dikitoneksi/# για την αναψηλάφιση της δίκης των έξ -του Νίκου Σαραντάκου […]

  3. Μαρία said

    Την αναψηλάφηση της δίκης του Στακτόπουλου(υπόθεση Πολκ) 4 φορές την απέρριψε ο Άρειος Πάγος! Η πρώτη μάλιστα αίτηση είχε κατατεθεί απ’ τον ίδιο, όχι απ’ τα εγγόνια του.

  4. Μαρία said

    1 Νόμισα οτι κάνεις πλάκα.
    http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=216550

  5. Χρηστος Κ. said

    «Η εκτέλεση των Έξι ήταν μια αποτρόπαια αλλά επιβεβλημένη πράξη κάθαρσης.» Πιστευω αγαπητε μου οικοδεσποτη οτι καμια εκτελεση ανθρωπου δεν ειναι επιβεβλημενη. Για οτι κι αν ειναι υπαιτιος. Ισως και να αδικω την τοτε ιστορικη πραγματικοτητα αλλα η αποψη μου για τη θανατικη ποινη ειναι καθετα αρνητικη ακομα και για ανθρωπους που εχουν εκτελεστει στο μακρυνο παρελθον.

  6. sarant said

    Μαρία, πολύ σωστό αυτό για τον Πολκ, το πρόσθεσα στο άρθρο.

    Παρτιζάνα, δεν λες τίποτα!

    Χρήστο Κ., διστάζω να κρίνω παλιότερες εποχές με τα μέτρα της σημερινής.

  7. Αγγελος said

    «επιβεβλημένη» ίσως είναι βαριά λέξη.
    «ιστορικά αναπόφευκτη» όμως, ναι.
    Δεν ήταν δυνατό μετά από τέτοια καταστροφή να μην πέσουν κάποια κεφάλια. Και πάλι καλά που περιορίστηκαν στα έξι!
    Τώρα, αν οι απόγονοί τους νιώθουν κάπως δικαιωμένοι που αναγνωρίστηκε και δικαστικά το πασιφανές, ότι επρόκειτο δηλαδή για δίκη σκοπιμότητας, ε, χαλάλι τους. Άραγε η χήρα του Χατζηανέστη ή οι κληρονόμοι της δικαιούνται τώρα να ζητήσουν αναδρομικά συντάξεις;

  8. Immortalité said

    Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που ο ΑΠ δεν στέκεται στο ύψος του. Δεν λείπουν τα ντροπιαστικά παραδείγματα και σε περιόδους δύσκολες για τη χώρα. Πάντως η απόφαση δεν είναι ακόμα διαθέσιμη να τη διαβάσουμε.

    Αυτό μας έλειπε Νίκο να κάνει και ο γιος του Μπελογιάννη αίτηση αναψηλάφισης. Λες και έχει ανάγκη τη δικαστική απόφαση…

    @ 1 Για να προτείνουν τη φυλάκιση ενός ανθρώπου δεν χαλαλίζουν ούτε δύο λεπτά απ’ το χρόνο τους· για να τεκμηριώσουν την απόρριψη την ανεκδιήγητης αίτησης του κάθε βαρεμένου αφιερώνουν ολόκληρα κεφάλαια νομικής σκέψης. Και μετά σου λένε γιατί ψάχνεις κοφτερή γωνία!

  9. 1ας said

    Η Βρωμιά των γερασμένων από την καλοπέραση δικαστικών της μιζας και της ρεμούλας,μόνο κακό μπορει να κάνει για όποιο ιστορικό πρόσωπο κληθεί αυτή η αγέλη να δώσει την ‘επιστημονική’ της ετυμηγορία.

    Οι ίδιοι χρηματισμένοι τεμπέληδες έχουν βγάλει πολλές φορές τους πολιτικούς λάδι.

  10. Herr K. said

    ισορροπημένη ανάρτηση, Sarant.

  11. Όταν μιλάμε για στρατό, μιλάμε για τιμή. Οι έξι ή οι δώδεκα ή τέλος οι όσοι εμπλεκόμενοι δεν έπρεπε να εκτελεστούν, έπρεπε να αυτοκτονήσουν. Πέρα από τις όποιες πολιτικές επεκτάσεις το αποτέλεσμα του πολέμου ήταν ίσως το καταστροφικότερο στην ιστορία της ανθρωπότητας καθώς χάθηκαν πανάρχαιες πατρίδες. Συγκρίνεται ίσως μόνον με την άλωση της Πόλης ή την καταστροφή της Καρχηδόνας (δηλαδή έλεος και ντροπή, το λήμμα στην Ελληνική στη βικιπαίδεια είναι … άστα να πάνε).

    Άραγε με τι καρδιά μπορεί ένας στρατιωτικός να δει το αποτέλεσμα μιας τόσο μεγάλης καταστροφής; Έχει σημασία το ποιος έφταιξε; Για εμένα ακόμη και το γεγονός ότι φτάσαμε σε δίκη είναι αποτυχία. Αυτή βέβαια η μη ντροπή των εμπλεκομένων δείχνει και το πως βλέπανε την εκστρατεία. Δεν την έβλεπαν ως εθνικό αγώνα αλλά ως εργαλείο πολιτικής κυριαρχίας, γιαυτό εξάλλου και χάσαμε. Και τον πόλεμο δεν τον πολιτικοποίησε η παράταξη που τον έχασε αλλά η αντίπαλος παράταξη από την οποία βέβαια δεν μας προέκυψαν εκτελεσθέντες ούτε αυτόχειρες αλλά εθνικοί ήρωες.

    Αν θέλουμε όμως να ψάξουμε μέσα στις λεπτές έννοιες ας αναλογιστούμε, τι θα σήμαινε ένας Περικλής στην Λακεδαιμονοκρατούμενη Αθήνα ή ένας Χίτλερ στην μεταχιτλερική Γερμανία; Η επιστροφή του Νικία στην μετά Σικελικής καταστροφής Αθήνα; Θα είχε αξία η παρουσία του; Τι προσέφερε ο Βενιζέλος στην μετακαταστροφική Ελλάδα; Θα είχε αξία η ζωή του Κ.Παλαιολόγου στην μετά αλώσεως Κωνσταντινούπολη; Ίσως δηλαδή το γάντζωμα κάποιων στην εξουσία μετά από μεγάλες καταστροφές να δηλώνει ΙΣΩΣ ότι είχαν εντάξει και τις καταστροφές στα πλάνα τους. Σχέδιο Α «αν νικήσουμε», σχέδιο «Β» αν χάσουμε. Σε εθνικούς όμως αγώνες δεν υπάρχει σχέδιο Β.

    Εντυπωσιακή είναι η φράση: «να μην προλάβει να φτάσει το ατμόπλοιο με τον Τάλμποτ που μετέφερε το αγγλικό τελεσίγραφο που απαιτούσε αναστολή των εκτελέσεων». Απαιτούσε; Χεστήκαμε (με όλον τον σεβασμό) για το τι απαιτούσαν οι Άγγλοι. Και εμείς απαιτούσαμε να μην πάνε στα Φόκλαντ αλλά πήγαν. Πως λοιπόν έφτασαν οι Εγγλέζοι να απαιτούν μέσα στην Ελληνική επικράτεια; Έβαλε και ο Βενιζέλος το χεράκι του; Πριν από μερικά χρόνια δεν απαιτούσαν οι Γάλλοι την απομάκρυνση του βασιληά για χάρη του Λευτεράκη; Είχαμε δηλαδή (όπως και σήμερα) «περιορισμένη εθνική κυριαρχία»;
    Αλήθεια, θα γίνει κάποια δίκη για τις σημερινές εθνικές ήττες;

  12. 1ας said

    Πολύ καλό το σχόλιο του Στράβωνα.
    Ακριβώς αυτό είχα πεί σε ένα φίλο μου ακραιφνη Ζαχαριαδικό για τον Ζαχαριάδη.Δεν υπήρχε χώρος για τον Ζαχαριάδη μετά την ήττα του ΔΣΕ.Έπρεπε ή να αυτοκτονήσει ή να σκοτωθεί,αντίθετα όμως έζησε και δημιούργησε ρήγμα στην ίδια την αντίληψη της Ιστορίας για το πρόσωπο του,σαν ένα πρόσωπο που δεν έπρεπε να υπάρχει θυμίζωντας το ρόλο του Κατράκη ως πολιτικού πρόσφυγα στο «ταξίδι στα Κύθηρα» του Θ.Αγγελοπουλου.

    Vae Victis λέγανε οι Ρωμαίοι,και είχανε δίκιο.Σε κάθε περίπτωση δεν μπορούμε να μιλάμε για τους 2.000.000 πρόσφυγες από την Μ.Ασία ή την ήττα του ΔΣΕ με τους εκαντοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους νεκρούς,και να μιλάμε για τον Ζαχαριάδη που ζει,ή τους 6 που υπάρχουν στο παλάτι και αθωονονται…

    Ο εκδημοκρατισμός βρίσκεται στο οτι και τα κεφάλια των ηγετών πρέπει να κόβονται,πέρα από τις μάζες που σφάζονται ως κρέας για οβιδες…

  13. sindarta said

    Κάποιοι μπερδεύουν την Ελλάδα του 21ου αιώνα με την προπολεμική Ιαπωνία. Ο στρατιώτης εκτελεί εντολές, η εξουσία του στρατού εκπορεύεται (ή θα έπρεπε να εκπορεύεται) από τον λαό. Με την ανοχή του λαού έγιναν οι προωθήσεις του εκστρατευτικού σώματος, δεν ήταν μια απόφαση στρατιωτικών που με το ζόρι την επιβάλανε. Όσο φταίει ο στρατηγός που διέταξε την προώθηση στο Αφιον Καραχισάρ άλλο τόσο φταίει ο προπαγανδιστής της Μεγάλης Ιδέας, ίδια ευθύνη έχει και ο Παύλος Μελάς ή ο Κότος που οργάνωναν παραστρατιωτικές μονάδες και τρομοκρατούσαν τον πληθυσμό της Μακεδονίας. Είναι εύκολο να πει η Ελλάδα «ο Χ έφταιγε για την καταστροφή, οι υπόλοιποι ήμαστε άμοιροι ευθυνών», όμως έτσι είναι καταδικασμένη να επαναλάβει τα ίδια λάθη.

    Τώρα για το δικονομικό της υποθέσεως δεν νομίζω να στέκει σαν τεκμήριο αθωότητας το τηλεγράφημα του Βενιζέλου.

    ΥΓ: Αν η Ελλάδα δεν προλάβαινε τους Βουλγάρους το 1912 στην κατάληψη της Σαλονίκης ο Παύλος Μελάς θα ήταν και αυτός προδότης; Ή μήπως θα έπρεπε να αυτοκτονήσει ο Τσόρτσιλ μετά την Καλλίπολη γιατί οδήγησε τα βρετανικά στρατεύματα στην καταστροφή;

  14. Immortalité said

    @ 13 Με την ανοχή του λαού έγιναν οι προωθήσεις του εκστρατευτικού σώματος, δεν ήταν μια απόφαση στρατιωτικών που με το ζόρι την επιβάλανε. Θες να πεις ότι ο λαός είχε πλήρη γνώση των τότε συνθηκών και τη δυνατότητα να εκφράσει την άποψή του για την προέλαση;

  15. Θρασύμαχος said

    @11 «τι θα σήμαινε ένας Περικλής στην Λακεδαιμονοκρατούμενη Αθήνα ή ένας Χίτλερ στην μεταχιτλερική Γερμανία; Η επιστροφή του Νικία στην μετά Σικελικής καταστροφής Αθήνα; Τι προσέφερε ο Βενιζέλος στην μετακαταστροφική Ελλάδα; Θα είχε αξία η ζωή του Κ.Παλαιολόγου στην μετά αλώσεως Κωνσταντινούπολη;»: Για όλα τα άλλα παραδείγματα de gustibus non disputandum, ε όχι όμως ν’ αναρωτιόμαστε και «τι προσέφερε ο Βενιζέλος στην μετακαταστροφική Ελλάδα;», ιδίως φιλοξενούμενοι σε μπλογκ που διακρίνεται [και] για την έγνοια του σε θέματα εκπαίδευσης!

  16. Ἰμμόρ, γιατί δὲν στάθηκε ὁ ΑΠ στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων ἐπὶ τοῦ προκειμένου;

  17. Θρασύμαχος said

    @16: Ίσως επειδή ο ΑΠ εκ παραδόσεως συγκαταλέγεται στα ορφανά του Γούναρη και του Κωνσταντίνου ΙΒ΄

  18. Servitoros said

    Και ο Καραμανλής ανέστειλε την εκτέλεση της θανατικής ποινής για τους τρεις πρωτεργάτες της απριλιανής χούντας, αλλά αυτό δεν αθωώνει φυσικά τον Παπαδόπουλο και τον Παττακό!
    —-
    Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καμιά 30ρια χρόνια στην αίτηση αποκατάστασης των Χουντικών από τον Άρειο Πάγο.

  19. #17 δηλαδὴ δὲν θἄπρεπε νὰ τοὺς άθῳώσῃ;

  20. #14 νὰ θυμίσω ὅτι ἡ ἀντιβενιζελικὴ κυβέρνησι ψηφίστηκε μὲ σύνθημα τὴν παῦσι τοῦ πολέμου.

  21. Θρασύμαχος said

    @19: Δεν θά ‘πρεπε καν να επιληφθεί της ουσίας. Δεν είναι για τέτοιες περιπτώσεις ο θεσμός της αναψηλάφησης. Χωρίς πρωτογενή αποδεικτικά στοιχεία δεν μπορεί να διαλευκανθεί ο βαθμός αμέλειας ή η δυνατότητα πρόβλεψης των αποτελεσμάτων συγκεκριμένων ενεργειών. Οι ειδικές περιστάσεις υπό τις οποίες είχε εκτυλιχθεί η δίκη καθιστούν αδύνατο το να υπεισέλθει ο σημερινός δικαστής στη θέση του παλαιοτέρου και να διορθώσει τυχόν λάθη του, καθώς το σημερινό νομικό πλαίσιο που διέπει τη δικαιοδοσία αλλά και την ουσία της υπόθεσης είναι παντελώς ασύμβατο προς εκείνο που ίσχυε τη στιγμή της δίκης, ενώ δεν νοείται καν επανάληψη ποινικής διαδικασίας για πράξεις που σήμερα πια εκφεύγουν κάθε ποινικής αντιμετώπισης.

  22. Θρασύμαχος said

    Άλλωστε στη συλλογική μνήμη η δίκη αυτή δεν έχει εγγραφεί ως ποινική, αλλ’ ως πολιτική υπόθεση: θυσία ή πολιτική αδικία για τους μεν, άχαρη αλλ’ αναγκαία πράξη κάθαρσης για τους δε, τραυματική εμπειρία για ολόκληρο το έθνος. Στους έξι δεν επιρρίφθηκε κάποια ατιμωτική ποινική ευθύνη (όπως, λόγου χάριν, δολιοφθορά ή συνεργασία με τον εχθρό), παρά μόνο καταστροφικός πολιτικοστρατιωτικός σχεδιασμός. Ακόμη, όμως, και μετά την παλινόρθωση του 1935, το νέο καθεστώς δεν διανοήθηκε να προβεί σε αναψηλάφηση, μολονότι τότε είχε ακόμη νόημα μιά επιχείρηση δικαστικής δικαίωσης. Και δεν το έπραξε, όχι μόνο προκειμένου να μην εξοργίσει τους πρόσφυγες, αλλ’ ιδίως επειδή ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, του αντιβενιζελισμού συμπεριλαμβανομένου, είχε κατανοήσει τη δίκη ως καθαρτική και εκτονωτική αναγκαιότητα. Οι εκτελεσθέντες, καθώς και η παράταξη που τους ανέδειξε, δεν έχουν ανάγκη νέας δίκης, παρά μόνο δικαιούνται, όπως όλοι, μιά νηφάλια ιστορική κρίση. Αντίθετα, η κίνηση νομικοφανών διαδικασιών καθιστά καταγέλαστους τους ίδιους τους δικαστικούς θεσμούς.

  23. #13 Η μεγάλη ιδέα δεν συμπεριελάμβανε την Άγκυρα. Ο λαός με το «οίκαδε» δεν έδωσε την έγκριση του για την προώθηση αλλά για το αντίθετο. Αν και εγώ πιστεύω ότι σε περιόδους πολέμου δεν υπάρχει χώρος για πολύ δημοκρατία, όταν έχουμε πόλεμο δεν παίζουμε τις κουμπάρες. Επομένως η προκήρυξη των εκλογών ἐν μέσῳ πολέμου ήταν μια ηλίθια έως προδοτική κίνηση. Αυτός που αποφασίζει πόλεμο το κάνει γιατί πιστεύει στην νίκη και δεν δικαιούται να διακινδυνεύει την ηγεσία σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε αυτήν.
    Η ιστορία επαναλαμβάνεται, όπως τότε στον Πελοποννησιακό πόλεμο, η πολύ δημοκρατία τελικά οδηγεί στην ήττα. Ήταν ένοχος ο Νικίας ή ο δήμος που ακολούθησε το όνειρο του Αλκιβιάδη αλλά χωρίς τον Αλκιβιάδη; Ίσως σε κάποια στιγμή ο Βενιζέλος να συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν ούτε Μ.Αλέξανδρος ούτε Αλκιβιάδης ή Αγησίλαος και να προστάτεψε (έκρυψε) τον εαυτό του από την ιστορία. Ενεργοποίησε δηλαδή το σχέδιο «Β». Τελικά όπως τότε νίκησε ο Περσικός χρυσός έτσι νίκησε και το ευρωπαικό τραπεζικό κεφάλαιο κατά την Μ.Α εκστρατεία γιατί αυτό είναι το ευαίσθητο σημείο της δημοκρατίας. Η αστάθεια.

    Τέλος ο Τσόρτσιλ μετά την ήττα στην Καλλίπολη, σε μια μάχη που δεν είχε εθνικό χαρακτήρα για τους Εγγλέζους, εξαφανίστηκε από την πολιτική σκηνή για αρκετά χρόνια. Δεν διεκδίκησε να διαδραματίσει ρόλο μέχρι τον 2ο Π.Π. οπότε και κλήθηκε για να το κάνει.

    Ως προς τον Π.Μελά μπορούμε να πούμε ότι η ιστορία δεν γράφεται με τα «ίσως» αλλά με τα αποτελέσματα. Ο Π.Μ. επέτυχε τον σκοπό του επομένως δεν είναι προδότης αλλά ήρωας. Εξάλλου σκοτώθηκε για τα όνειρα του και αυτό δεν είναι ίδιον προδότου. Δεν ξέρω όμως αν μπορούμε να πούμε το ίδιο για την απώλεια της Β.Ηπείρου, της Α.Θράκης, του Μοναστηριού, της Μ.Ασίας και του Πόντου.

  24. #22 μὰ ὁ ΑΠ δὲν ἐπιλαμβάνεται τῆς οὐσίας, δὲν εἶναι δικαστήριο οὐσίας, μόνο ἀκυρωτικὸ ἔλεγχο κάνει. καὶ νομίζω πὼς ὁ δόκιμος ὅρος εἶναι «ἐπανάληψι τῆς διαδικασίας»(ἂς μὲ διορθώσουν ἂν κάνω λάθος) ὁπότε καὶ νομιμοποεῖται τὸ τέκνο τοῦ καταδικασθέντος νὰ τὴν αἰτηθῇ βάσει τοῦ ΚΠΔ. δὲν διαφωνῶ στὴν ούσία τῶν λεγομένων σας, ἀλλὰ δὲν ξέρω πὼς θὰ σκεφτόμουν ἂν ὁ δικός μου πατέρας εἶχε τὴν ῥετσινιὰ τοῦ προδότη κι ἐγὼ εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ τὴν καθαρίσω. ὁ Μπελογιάννης εἶναι ἄλλη περίπτωσι, οἱ κομμουνιστὲς τῆς ἐποχῆς θεωροῦντο συλλήβδην προδότες καὶ δὲν τοὺς ἐνδιέφερε ὡς πρὸς αὐτὸ ἡ γνώμη τοῦ ἀστικοῦ κόσμου. θέλω νὰ πῶ ἦταν λίγο πολὺ προετοιμασμένοι γιὰ μιὰ τέτοια μεταχείρισι.

  25. Θρασύμαχος said

    @24: Κατά κανόνα ο ΑΠ δεν κρίνει την ουσία, όμως ειδικά στις περιπτώσεις επανάληψης (όπως πράγματι λέγεται σήμερα η παλιά «αναψηλάφηση») εξετάζει το κατά πόσον τα νέα στοιχεία καθιστούν αναγκαία τη νέα δίκη, για την οποία και αναπέμπει στο καθ’ ύλην αρμόδιο δικαστήριο ουσίας (εδώ όμως τέτοιο πια δεν υπήρχε!). Ο εγγονός Πρωτοπαπαδάκης φυσικά και είχε δικαίωμα και έννομο συμφέρον να νοιαστεί για τη μνήμη του παππού του, ωστόσο ο Άρειος Πάγος είχε υποχρέωση να προστατέψει το δικό του κύρος. Κατά τα λοιπά, όποιος ενδιαφέρεται για την αναθεώρηση μονόπλευρων ή άδικων ιστορικών εκτιμήσεων δεν έχει παρά να ενθαρρύνει σχετικές ιστορικές μελέτες!

  26. ναί, τὸ κατὰ πόσον τὰ νέα στοιχεῖα καθιστοῦν ἀναγκαῖα τὴν νέα δίκη δὲν εἶναι ἀκριβῶς ἔλεγχος ούσίας, γι’αὐτὸ καὶ ἡ ὑπόθεσι ἀναπέμπεται. διαβάζοντας τὰ ἄρθαρα τοῦ κώδικα σχηματίζω τὴν ἄποψι ὅτι πράγματι ὁ θεσμὸς δὲν θεσπίστηκε γιὰ τὴν μετὰ ἀπὸ 88 χρόνια ἐπανεκδίκασι ὑποθέσεων μὲ πολιτικὲς προεκτάσεις, παράλληλα ὅμως διαπιστώνω πὼς μὴ φανταζόμενος ὁ νομοθέτης μιὰ τέτοια περίπτωσι δὲν τὴν ἀπέκλεισε μὲ τὸ γράμμα τοῦ νόμου.

  27. Immortalité said

    @16 Κορνήλιε δεν έχω διαβάσει την απόφαση, δεν είναι ακόμα διαθέσιμη ούτε στη σελίδα του ΑΠ ούτε στη ΝΟΜΟΣ. Οπως και να χει όμως με την τωρινή απόφαση το Ανώτατο Δικαστήριο ασκεί πολιτική, δεν αποδίδει δικαιοσύνη. Ξέρουμε και οι δύο ότι δεν είναι αυτός ο ρόλος του. Επίσης ξέρουμε και οι δύο ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει. Θα μπορούσα να επισημάνω το ρόλο του κατά την περίοδο της Χούντας αλλά δεν είναι της παρούσης…

  28. Θρασύμαχος said

    @26: Ο νομοθέτης δεν έθεσε χρονικά όρια στη δυνατότητα επανάληψης ποινικής δίκης, έθεσε όμως σοβαρότατες ουσιαστικές προϋποθέσεις. Δεν επαναλαμβάνεται κάθε «άδικη» δίκη, παρά μόνον αν προσκομισθούν νέα στοιχεία. Αν μετά από μια δικαστική πλάνη βρεθεί κάτι αντίθετο (DNA, το πτώμα σε άλλο σημείο, έγγραφη ομολογία του πραγματικού δολοφόνου κ.ο.κ.), ας διορθωθεί το κακό και δεν πά’ νά ‘χουν περάσει όχι 88, αλλ’ 888 χρόνια. Όχι όμως επειδή ο Βενιζέλος το 1932 δήλωσε ότι κατά την άποψή του δεν έφταιγαν οι έξι: σιγά το στοιχείο!

  29. #27 μοιραῖα θὰ ἦταν πολιτικὴ ὁποιαδήποτε ἀπόφα(ν)σί του ἢ μήπως κάποιοι δὲν θὰ ἔσπευδαν νὰ χαρατκηρίσουν πολιτικὴ τὴν ἄρνησι τοῦ ΑΠ νὰ ἐξετάσῃ τὴν αἴτησι; ὅπως καὶ νἄχη νομίζω ὅτι ὑπερεκτιμοῦμε τὸ θέμα. ὁ ΑΠ εἶπε κάτι ποὺ λίγο πολὺ θεωρεῖται δεδομένο καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ συζήτησι περὶ τοῦ κύρους του εἶναι φόβος μὴ στάξῃ ἡ οὐρὰ τοῦ γαϊδάρου. κι ἐπειδὴ σήμερα μ’ἔπιασε τὸ λατινικό μου δὲν μπορῶ νὰ μὴ θυμηθῶ ἐκεῖνο τὸ ὑπέροχο ῥητό:

    Τam de se iudex iudicat tam de reo.

    ὁπότε δικαιούμεθα ν’ἀσκοῦμε βέβαια κριτικὴ στὸν ΑΠ, ἀλλὰ ὅπως σωστὰ ἔγραψες καλύτερα νὰ περιμένουμε καὶ τὴν δημοσίευσι τῆς ἀποφάσεως.

  30. Immortalité said

    Βρε Κορνήλιε επειδή εσύ νέο παιδί έχεις τα λατινικά φρέσκα νομίζεις ότι όλοι τα χουμε; Για κάνε μια μετάφραση…
    Τη ανάρτηση της απόφασης την περιμένω, τίποτα καλό να διαβάσω δεν περιμένω…

  31. #28 νομίζω ὅτι ὁ ΑΠ ἤθελε νὰ «ἀποκαταστήσῃ» μιὰ ἀδικία τῆς δικαιοσύνης καὶ πιάστηκε ἀπὸ ὅπου βρῆκε. ἐφ’ὅσον ἔχουμε ὁδὸ Γούναρη, ἄγαλμα τοῦ Πρωτοπαππαδάκη κλπ εἶναι λίγο περίεργο νὰ θεωροῦνται αύτοὶ προδότες καὶ μὲ τὴν δικαστικὴ βούλα. ὅλη ἡ ὑπόθεσι εἶναι τραβηγμένη ἀπὸ τὰ μαλλιὰ μὲ τρόπο ὥστε νὰ περιβληθῇ καὶ ἐπισήμως τὸν τύπο τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως ἡ διαπίστωσι πὼς ἡ δίκη τῶν Ἓξ ἦταν παρῳδία. θὰ δημοσιευτῇ καὶ τὸ σκεπτικὸ τῆς μειοψηφίας (ἔτσι δὲν εἶναι;) καὶ θὰ δοῦμε.

  32. Θρασύμαχος said

    @29: Όχι, αν ο ΑΠ απέκρουε την αίτηση απλώς θα ενέμενε σε πάγια σχετική του νομολογία (εξαιρετικά άκαμπτη ως προς την έννοια και την επάρκεια των «νέων» στοιχείων), οπότε δυσκολότερα θα του αποδίδονταν πολιτικά κίνητρα. Ο Immortalité είπε απλώς ότι η απόφαση είναι ακόμη αδημοσίευτη, δεν είπε «να περιμένουμε τη δημοσίευση» πριν ασκήσουμε κριτική: άλλωστε ασκεί ήδη κριτική, και σωστά! Συμφωνώ πάντως ότι δεν αξίζει τον κόπο να νοιαζόμαστε περισσότερο απ’ τον ίδιο τον κάτοχο μιάς ουράς για το αν εκείνη στάζει.

  33. Immortalité said

    @31 καὶ πιάστηκε ἀπὸ ὅπου βρῆκε Αυτά τα κατά περίπτωση πιασίματα έχουν καταστήσει τη Δικαιοσύνη παντελώς αναξιόπιστη…

  34. Θρασύμαχος said

    @31: Έχουμε και Σωκράτους, Κολοκοτρώνη κ.ο.κ., που δεν χάλασε ο κόσμος κι αν δεν αναψηλαφήθηκαν με τη βούλα. Προέχουν άλλα να νοιαστεί ο ΑΠ, αν και, έτσι όπως πάει, και οι σημερινές δικαστικές εκκρεμότητες κοντά στα 88 χρόνια θα εκκαθαρίζονται.

  35. Immortalité said

    Θρασύμαχε «η» είμαι 🙂

    Η απόφαση είναι δημοσιευμένη έχει και αριθμό. Απλώς δεν την έχουν ακόμα αναρτήσει στον Ιστό για να είναι και προσβάσιμη απ’ όσους δεν πίνουν τον καφέ τους κάθε πρωί στο Μέλαθρο…

  36. sarant said

    Πολύ ενδιαφέρουσα η νομική συζήτηση.
    Θυμηθείτε πάντως ότι η αίτηση του Στακτόπουλου για τη δολοφονία Πολκ απορρίφθηκε.

  37. #30 κάπως ἐλεύθερα: ὁ δικαστὴς δικάζοντας τὸν κατηγορούμενο δικάζει καὶ τὸν ἑαυτό του.

  38. Θρασύμαχος said

    @35: Ω, με συγχωρείτε, τυγχάνω περιστασιακός επισκέπτης του μπλογκ και παρασύρθηκα από την ακριβή μετάφραση του όρου που είναι μεν γραμματικώς θηλυκό πλην όμως άφυλη ως ιδέα. Ως προς τον ΑΠ υπάρχει ήδη η περσινή παραπεμπτική απόφαση του Τμήματος.

  39. Θρασύμαχος said

    @36: Τυχαίο;;;

  40. Immortalité said

    @38 Και λίγα βάζεις…

    Το θυμόμαστε Νικο. Και δυστυχώς δεν θυμόμαστε μόνο αυτό…
    Πάντως έχω σκάσει απ’την περιέργεια να τη διαβάσω…

    Μήπως εκείνο το καλό παιδί που είχε δώσει εκείνο το πρόσθετο για να βάζουμε πλάγια και βαρυτυπωμένα στο Μοζίλα μπορεί να το ξαναπεί;

  41. Μαρία said

    29 tam… quam… τόσο… όσο/όπως κλπ

  42. #36 ἔ δὲν πέρασαν ἀκόμη κι 88 χρόνια. ὑπομονή.

  43. Immortalité said

    @38 Δυστυχώς αγαπητέ, δεν είμαι ιδέα… 🙂

    Στο προηγούμενο σχόλιο αναφερόμουν στα 88 χρόνια του 34.

  44. #41 ναί, τὸ δεύτερο εἶναι quam.

  45. Μαρία said

    36 Το Στακτόπουλο τον αθώωσε ο εισαγγελέας Καφίρης, παρά ή ίσως χάρη στο επώνυμό του:-)
    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=1407053&ct=1

    http://www.kalamaria.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=476&Itemid=593

  46. Αληθεύει ότι ο πρόεδρος κατά την πρώτη δίκη δεν έλυσε την συνεδρίαση;

  47. Immortalité said

    @ 42 Κορνήλιε σε είχα για πιο αντικειμενικό.
    Για να μη θυμηθούμε και κάτι «στιγμιαία» εγκλήματα και μας χαλάσει το στομάχι νυχτιάτικα…

  48. #47 τὰ πάντα εἶναι σχετικὰ ἀγαπητή μου. πραξικόπημα ἐπικρατῆσαν ὀνομάζεται ἐπανάστασι καὶ ἐγκαθριδύει δίκαιο καὶ ἀποτυχὸν ὀνομάζεται ἔγκλημα καὶ τιμωρεῖται. δηλαδὴ οἱ δικαστὲς ποὺ τὸ προηγούμενο βράδυ δίκαζαν μὲ βάσι τοὺς νόμους τῆς χούντας τὸ ἑπόμενο πρωὶ θὰ ἔβγαζαν τὸ ἔγκλημα διαρκές; καὶ τί ἔπρεπε νὰ γίνῃ; ν’ἀκυρώσουν τὴν ὁρκομωσία τοῦ Καραμανλῆ ἐπειδὴ δὲν ἔγινε ἐνώπιον τοῦ νομίμου συνταγματικοῦ ἀνωτάτου ἄρχοντος; ἢ μήπως σκοπὸς τῆς δίκης τῶν προταιτίων ἦταν κάποιου εἴδους ῥεβανσιμός; ὄχι βέβαια. πιστεύω ὅτι αὐτὰ θὰ κριθοῦν νηφάλια μετὰ ἀπὸ 100 χρόνια τοὐλάχιστον, ὅταν αὐτοὶ ποὺ τἄζησαν καὶ τὰ παιδιά τους θἆναι μόνο κόκκαλα.

  49. Immortalité said

    δηλαδὴ οἱ δικαστὲς ποὺ τὸ προηγούμενο βράδυ δίκαζαν μὲ βάσι τοὺς νόμους τῆς χούντας τὸ ἑπόμενο πρωὶ θὰ ἔβγαζαν τὸ ἔγκλημα διαρκές; Μα δε λέω κάτι άλλο. Το ότι δικάζαν με τους νόμους της χούντας μου αρκεί και μου περισσεύει. Και αν οι πρωταίτιοι ονόμασαν το πραξικόπημα επανάσταση γιατί έτσι τους βόλευε το Δικαστήριο έπρεπε να «συμμορφωθεί» με την τρέχουσα κατάσταση ή να υπερασπίσει τη Δημοκρατία και το Σύνταγμα όπως είχε ορκιστεί; Και ποιος ο ρόλος ενός Ανωτάτου Δικαστηρίου σε μια δικτατορία; Δεν αναιρείται αυτοστιγμή ο λόγος ύπαρξής του; Και από πότε το να δικάζονται τα πολιτικά εγκλήματα έγινε ρεβανσισμός;
    Σε κάθε περίπτωση Κορνήλιε, δεν είναι τα πάντα σχετικά. Μερικά πράγματα είναι ακριβώς έτσι και όχι αλλιώς όσα χρόνια και να περάσουν.

  50. Immortalité αν δεν είναι σχετικά τα πράγματα τότε έχουμε ένα διάστημα ασυνέχειας του Ελληνικού κράτους και ακυρώνεται ακόμη και το δημοψήφισμα του 1974. Το θέμα όμως της εξουσίας δεν είναι μόνον το ποιος έχει την καρέκλα καθώς η εξουσία είναι τμήμα ενός ευρυτέρου και διεθνούς δικτύου. Δεν μπορεί να διακοπεί η συνέχεια της Ελληνικής κρατικής οντότητας γιαυτό και ο Καραμανλής αναθεώρησε το σύνταγμα της δικτατορίας και δεν επέστρεψε στην προηγούμενη κατάσταση.
    Επομένως παρ`όλη την διάκριση των εξουσιών, ένα ανώτατο δικαστήριο δεν μπορεί να παύση την κρατική οντότητα.
    Έτσι νομίζω τουλάχιστον με τις ταπεινές μου γνώσεις.

  51. Immortalité said

    Στράβωνα δεν είπα ότι το Ανώτατο Δικαστήριο μπορεί να παύσει την κρατική οντότητα. Καθόλου αυτό δεν είπα. Ούτε ότι η χούντα ήταν νόμιμη κυβέρνηση για να τίθεται θέμα συνέχειας του Ελληνικού κράτους είπα.
    Αλλά τώρα είναι αργά. Λεκανός ε α ντεμαίν…

  52. sarant said

    Άντε, λεκανόστ!

  53. #49 βρὲ καλή μου, ἀφ’οὗ τὸ ξέρουμε καλὰ πὼς τὸ Δίκαιο προϋποθέτει κάποιον ποὺ νομοθετεῖ καὶ ποὺ ἔχει τὴν δύναμι νὰ ἐπιβάλλῃ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν νομοθετημάτων του. ἀπὸ τὶς 21/4/67 καὶ μετὰ ἡ Δημοκρατία δὲν εἶχε τὴν δύναμι νὰ ἐπιβάλῃ τίποτε. ἔπρεπε τὰ δικαστήρια νὰ κλείσουν; πότε καὶ ποῦ ἔγινε αὐτό;

  54. 353 ἀκόμη καὶ ὁ ὅρκος εἶναι περίεργο πρᾶμα. ὁ πατέρας μου ὡρκίστηκε πίστι στὸν συνταγματικὸ βασιλέα τῶν Ἑλλήνων, ἐν ᾧ ἐκεῖνος ἦταν ἐξόριστος. μετὰ τοῦ ἔβγαλαν τὴν κορώνα ἀπὸ τὸν μπερὲ καὶ τοῦ εἶπαν ὅτι συνταγματικὸς βασιλέας πάπαλα καὶ τώρα πίστι μόνο στὴν ἐπανάστασι. ὕστερα ἦρθε ἡ μεταπολίτευσι κι ὁ πατέρας μου ἔπρεπε νὰ εἶναι πιστὸς ἁπλῶς στὴν δημοκρατία καὶ στὸ Σύνταγμα.

  55. Ο χρόνος όμως της διακυβέρνησης της ήταν καθ` όλα νόμιμος καθώς ο χρόνος δεν αμφισβητείται. Σε αυτόν τον χρόνο συνάπτονται συμφωνίες, γίνονται πολλά και διάφορα. Επομένως προκύπτει μια ντεφάκτο αναγνώριση της νομιμότητας της δικτατορίας κάτι που ούτε ο Καραμανλής μπόρεσε να αμφισβητήσει, διαφορετικά δεν θα έκανε αναθεώρηση, θα επανέφερε τον βασιληά και το προγενέστερο σύνταγμα. Δεν θα μπορούσε να ορκιστεί σε ένα σύνταγμα παράνομο, θα απαιτούσε από τους αγρότες να πληρώσουν τα παλιά τους δάνεια και δεν θα αναγνώριζε γενικά καμία από τις αποφάσεις της δικτατορίας.

    Κάτι τέτοιο υπάρχει περίπτωση να συναντήσουμε στο μέλλον. Αν πχ μπορεί να προκύψει μετά από 7 χρόνια αντισυνταγματικότητα του μνημονίου, ποιος θα τολμήσει να βγάλει παράνομες τις συμφωνίες που θα έχουν γίνει βάσῃ μνημονίου σε αυτό το διάστημα;
    Επομένως ο χρόνος νομιμοποιεί ακόμη και το παράνομο σε ορισμένες περιπτώσεις.

    #54 Κορνήλιε, έχω συγγενή που ορκίστηκε πίστη στο βασιλιά και μετά την παύση της βασιλικής χωροφυλακής παραιτήθηκε. Ο όρκος δεν είναι σχετικός ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είναι.

  56. #40 Text Formatting Toolbar

  57. sarant said

    Να το καλό παιδί 🙂

  58. Immortalité said

    Mille merci! 🙂

  59. Alfred E. Newman said

    56. 57 58
    Βρίσκουν και μερικές αφορμές να χαρούν οι χρήστες υπολογιστών με το λειτουργικό του ακατανόμαστου.
    Εμείς οι υπόλοιποοι χαιρόμαστε τον υπόλοιπο καιρό.

    ΥΓ Και ο δικός μας πέρασε τον δικό σας σε πωλήσεις (έστω χάρη στο iphone και ipod).

    ΥΥΓ Υπάρχει αντίστοιχο toolbar για Safari και Firefox σε φιλικότερο περιβάλλον;

  60. sarant said

    Αλφρέδο, δεν το είχα προσέξει ότι είσαι «ένας κόσμος χωριστά»!

  61. Immortalité said

    Τρέχει και σε Mac ‘Αλφρεντ.

    @ 60 Ελα Νίκο που δεν το είχες προσέξει 😉

  62. Alfred E. Newman said

    Τώρα ξέρεις!

  63. #59 Και στο σπήλαιο της Πολιτειάς καλά περνούσανε, μέχρι να δουν το φως τους… 😛

  64. Immortalité said

    @ 53 Κορνήλιε μη με διαολίζεις! Να τα λένε αυτά αυτοί που δεν ξέρουν πάει και έρχεται, να τα λες και συ πάει πολύ. Θα πιάσουμε τώρα κουβέντα για τις προϋποθέσεις του Δικαίου και τη νομιμότητα της εξουσίας; Και μετά την 21/04 και αφού η Δημοκρατία είχε καταλυθεί έπρεπε οι λειτουργοί της να πάνε σπίτια τους και όχι να νομιμοποιήσουν το πραξικόπημα. Όσο για τις σοφιστείες του τύπου δηλαδὴ οἱ δικαστὲς ποὺ τὸ προηγούμενο βράδυ δίκαζαν μὲ βάσι τοὺς νόμους τῆς χούντας τὸ ἑπόμενο πρωὶ θὰ ἔβγαζαν τὸ ἔγκλημα διαρκές; να σου θυμίσω ότι το επόμενο πρωί δεν ήταν πια υποχρεωμένοι να τους ακολουθούν. Αν θεωρήσουμε/καταπιούμε ότι πριν ήταν δηλαδή…

  65. Immortalité said

    στο σπήλαιο της Πολιτειάς ;;;

  66. Alfred E. Newman said

    63
    Ενδιαφέρουσα και ποιητική η αυτοκριτική σου. 😀

  67. http://en.wikipedia.org/wiki/Allegory_of_the_Cave

  68. @66 #63, q.e.d.

  69. Immortalité said

    A! Σε αυτό το σπήλαιο αυτής της Πολιτείας…

  70. Μην ξεχνούμε ότι ο πρώτος πρωθυπουργός της χούντας, αυτός που ορκίστηκε πριν κλείσει 24ωρο από το πραξικόπημα, ήταν ο Κωνσταντίνος Κόλλιας, εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Όταν ο κατεξοχήν φρουρός της νομιμότητας δεν αποδέχεται απλώς μια κατάσταση που θέλουμε δε θέλουμε έχει επικρατήσει, παρά σπεύδει αυθημερόν να της προσφέρει τις υπηρεσίες του αναρριχώμενος στο ανώτατο αξίωμα, ε, χ… μέσα για Δικαιοσύνη και θεσμούς.

  71. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας said

    Τὸ ἑρώτημα ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου τότε καὶ τώρα δὲν ἀφοροῦσε γενικῶς καὶ ἀορίστως τὶς εὐθύνες γιὰ τὴν ἧττα στὴν Μικρὰν Ἀσία, ἀλλὰ γιὰ τὸ ἔγκλημα τῆς ἐσχάτης προδοσίας. Γιὰ τὸ ποινικὸ μέρος, φυσικά, ἔγκλημα προϋποθέτει δόλο. Αὐτὸ τὸ ἔγκλημα καὶ ὁ δόλος δὲν τεκμηριώθηκαν, οὔτε στὸν καιρὸ τῆς δίκης, οὔτε ἀργότερα.
    Πολύ ρωμαντικὴ ἡ ἄποψη ὅτι ἡ δολοφονία ἦταν «κάθαρση». Ἦταν ἀναγκαία ἀνθρωποθυσία γιὰ νὰ πειθαρχήσει κάπως ὁ στρατός στοὺς κινηματίες, ἐπιόρκους, χουντικούς (θὰ τοὺς λέγαμε σήμερα) Πλαστήρα, Πάγκαλο καὶ Ὀθωναῖο. Ἀλλιῶς, δὲν ὑπῆρχε πρόβλημα γιὰ τοὺς Τούρκους νὰ φθάσουν μέχρι τὴν Ἀθήνα. Πρόκειται, πολὺ ἁπλᾶ γιὰ ἀνθρωποθυσία.
    Ἀσφαλώς ἂν τὸ κατηγορητήριο ἦταν γιὰ ἀνεπάρκεια, τότε δὲν ὑπῆρχε περίπτωση νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ κατηγορούμενοι. Δὲν κατηγορήθηκαν, ὅμως, γιὰ ἀνεπάρκεια.

  72. Γιατί τόση ηττοπάθεια με τους Τούρκους; Σιγά μην έφταναν μέχρι την Αθήνα. Ούτε μέχρι την Αλεξανδρούπολη δεν θα έφταναν. Το πρόβλημα μας δεν ήταν στρατιωτικό αλλά πρόβλημα ενότητας όπως πάντα ήταν και δυστυχώς πάντα θα είναι. Το 1922 δεν ήταν 1897. Ήμασταν πολύ καλύτεροι από τους Τούρκους και φυσικά ήμασταν κράτος την εποχή που η Τουρκία ήταν ένα τσούρμο από νομάδες. Τελικά αυτό το 1897 έκανε τεράστια ζημιά στο ηθικό μας.

    Ερώτηση: Ο Βενιζέλος ήταν δημοκρατικός;

  73. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας said

    Ἐμ τότε, γιατὶ ὁ Πάγκαλος χρειάσθηκε νὰ ἐκτελέσει λιποτάκτες προκειμένου νὰ ἀνασυγκροτήσει τὴν Στρατιὰ τοῦ Ἔβρου ; Τὸ πρόβλημα ἦταν πὼς εἷχε χαθεῖ τελείως ἡ έμπιστοσύνη στὴν ἡγεσία, πολιτικὴ καὶ στρατιωτική. Κι ἐπὶ πλέον, ἡ ἐκστρατεία στὴν Μικρὰν Ἀσία εἶχε ἐξαντλήσει μέχρι μηδενισμοῦ τοὺς χρηματικοὺς πόρους τοῦ κράτους. Σιτάρι δὲν εἴχαμε άρκετὸ γιὰ νὰ φᾶμε οὔτε σὲ καιρὸ εἰρήνης, ὄχι τότε ποὺ οἱ ἄντρες ἔλειπαν στὰ μέτωπα δέκα χρόνια. Οἱ Τοῦρκοι εἶχαν μαζί τους τοὺς Γάλλους (Ἐλλάς-Γαλλία …ία ποὺ λέμε), τοὺς Ἰταλοὺς καὶ τοὺς Σοβιετικοὺς καί, καιροσκοποῦντες γιὰ τὰ πετρέλαια, τοὺς Ἀμερικανούς. Εἴχαμε καὶ τοὺς πρόσφυγες. Αὐτὰ ἐξηγοῦν ἐπαρκῶς γιατὶ ἡ τότε ἐξουσία δέν μποροῦσε νὰ σταθεῖ χωρὶς τὴν δολοφονία τῶν Ἕξ καὶ γιατὶ παραχώρησε ἀμαχητὶ τὴν Ἀνατολικὴ Θράκη.
    Ἡ ἰδέα τῆς ἐθνικῆς ἑνότητος εἷναι ἕνα ἀνεύθυνο πυροτέχνημα, ἀνέφικτο σύνθημα τῶν πολιτικῶν.
    Οὔτε ὁ Βενιζέλος, οὔτε ποτὲ κανένας πολιτικὸς ἡγέτης δέν μπορεῖ νὰ εἶναι δημοκράτης. Καὶ δὲν φταῖνε αὐτοί, ἐμεῖς φταῖμε ποὺ δὲν θέλουμε νὰ θυσιάσουμε σημαντικὸ μέρος ἀπὸ τὸν πεπερασμένο χρόνο μας στὴν γῆ στὴν ὑπηρεσία τῶν ἄλλων. Ἤδη οἱ Ἰσραηλίτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ζητοῦν βασιλιᾶ γιὰ νὰ πολεμήσει τοὺς πολέμους τους, κι ἂς τοὺς εἰδοποιοῦν οἱ προφῆτές τους ὅτι ὁ βασιλιᾶς θὰ εἶναι τύραννος. Μόνη ἐξαίρεση ἴσως ἡ σημερινὴ Ἑλβετία.

  74. ΕΠΙΧΑΡΜΟΣ said

    Περιμένω κι εγώ να διαβάσω την απόφαση. Πάντως, μου κάνει εντύπωση πως ο ΑΠ, που όσο περνούν τα χρόνια γίνεται και πιο αυστηρός, άκαμπτος και περιοριστικός στην έννοια των κρίσιμων για την αναψηλάφηση «νέων στοιχείων» και στην ερμηνεία των λόγων αναιρέσεως συγκινήθηκε και ασχολήθηκε μετά σχεδόν από έναν αιώνα με την υπόθεση αυτή. Και ποιά είναι τέλος πάντων τα νέα αυτά στοιχεία;

  75. #73 Να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω αν θα ήμασταν ικανοί να διαχειριστούμε την γειτνίαση με Ισραήλ, Ιράκ κλπ. (Θεωρώ ότι αν η Τουρκία έχανε την Μ.Ασία δεν θα υπήρχε σήμερα). Είναι δύσκολη γειτονιά αυτή και δεν κυβερνάται με δημοκρατία. Ίσως δηλαδή η ιστορία να μας προστάτεψε από τα χειρότερα.
    Μην βαράτε…μια υπόθεση κάνω.

  76. sarant said

    Για την απόφαση του Άρειου Πάγου, από την Αυγή:
    http://enthemata.wordpress.com/2010/10/31/dede/

  77. #73 καλά, δὲν εἴχαμε σκοπὸ νὰ κρατήσουμε ὅλη τὴν Μ. Ἀσία.

  78. Immortalité said

    Ιδού το κείμενο της υπ’ αριθμόν 1675/2010 απόφασης του Ζ΄Ποινικού τμήματος του Α.Π. σε πεντεφάκι για πιο εύκολη ανάγνωση. Μπορείτε να τη βρείτε και από τη σελίδα του Α.Π. αν κάνετε κλικ αριστερά στις «Αποφάσεις» και συμπληρώσετε στη φόρμα τον αριθμό και το έτος της απόφασης. (Για ένα περίεργο λόγο πάνω στη μπάρα του φάιαρφοξ δεν αλλάζει η διεύθυνση και έτσι δεν μπορώ να σας στείλω κατευθείαν στην απόφαση). Πάντως επειδή είναι 61 σελίδες σκεφτείτε τα καημένα τα δεντράκια πριν την τυπώσετε.
    (Εγώ πάντως ακόμα δεν την διάβασα )

  79. (Για ένα περίεργο λόγο πάνω στη μπάρα του φάιαρφοξ δεν αλλάζει η διεύθυνση και έτσι δεν μπορώ να σας στείλω κατευθείαν στην απόφαση)

    Καθόλου περίεργος. Δεξί κλικ, This frame, Show only this frame ή Open frame in new tab…

  80. Immortalité said

    Ώστε έτσι; Ορίστε λοιπόν το σωστό πλαίσιο.

    Μαθαίνω, μαθαίνω, μαθαίνω… 🙂

  81. sarant said

    Αεί διδασκομένη Ιμόρ, σ’ ευχαριστούμε πολύ!

  82. Immortalité said

    Παρακαλώ 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: