Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το λημέρι με τα λιμερίκια

Posted by sarant στο 18 Νοεμβρίου, 2010


Η παροιμία λέει, μην τάξεις σ’ άγιο κερί και σε παιδί κουλούρι. Εγώ έχω τάξει, εδώ και κάμποσες μέρες, όχι σε άγιο αλλά σε ιάγο, ότι «μετά τις εκλογές» θα ανεβάσω ένα άρθρο –τούτο δω που διαβάζετε– για τα λιμερίκια. Περάσαν οι εκλογές, ήρθε ο καιρός να πληρωθεί το ρηθέν.

Τα λιμερίκια είναι η ελληνική απόδοση του αγγλικού limericks, λίμερικ. Είναι πεντάστιχα ποιήματα, με ομοιοκαταληξία ΑΑΒΒΑ, με σατιρικό, άσεμνο ή ανόητο θέμα –είναι μια άσκηση στην αθυροστομία και στη σαχλαμάρα, αλλά έχει γούστο.

Λέγονται έτσι, επειδή (φαίνεται ότι) ξεκίνησαν από την ιρλανδική πόλη Λίμερικ, ή τουλάχιστον έτσι λένε τα κιτάπια. Μεγάλος λιμερικογράφος ήταν ο εγγλέζος ποιητής Έντουαρντ Ληρ (1812-1888). Θα δούμε ένα λιμερίκι του Ληρ από την Βικιπαίδεια γιατί είναι τυπικό της φόρμας του στιχουργήματος:

There was an Old Man of Aosta
Who possessed a large Cow, but he lost her;
But they said, ‘Don’t you see,
she has rushed up a tree?
You invidious Old Man of Aοsta!’

(προειδοποίηση: παρακάτω έχει (και) άσεμνα στιχάκια, αν σας ενοχλούν μην προχωρήσετε).

Στα αρχετυπικά λιμερίκια, ο πρώτος στίχος πάντοτε λέει «Ήταν Χ από το Υ», όπου Χ ο προσδιορισμός ενός προσώπου (ένας γέρος, νέος, άντρας, μια γυναίκα, γριά, κοπέλα, ένα αγόρι, κορίτσι κτλ.) και Υ ένα τοπωνύμιο. Ο δεύτερος στίχος ομοιοκαταληκτεί με τον πρώτο. Ο τρίτος και ο τέταρτος στίχος έχουν λιγότερες συλλαβές, είναι πιο κοντοί, ενώ ο πέμπτος συνήθως επαναλαμβάνει επαυξητικά τον πρώτο. Αυτή η τελευταία απαίτηση των ληρικών λιμερικιών πιστεύω ότι αδυνατίζει πολύ το ποίημα και δένει τα χέρια του στιχουργού, γιατί χάνεις μια ωραία δυνατότητα για κατακλείδα αν πρέπει ντε και καλά να επαναλάβεις τον εισαγωγικό στίχο.

(Παρένθεση: είχα έναν γνωστό που αγαπούσε τα λιμερίκια του Ληρ, αλλά πίστευε ότι οι λέξεις λήρος και παραλήρημα προέρχονται από τον Ληρ. Φυσικά, δεν είναι έτσι· πρόκειται για ευτυχή σύμπτωση.)

Τα λιμερίκια συχνά είναι άσεμνα –όπως λέει ένα… μεταλιμερίκι (αφού είναι λιμερίκι για τα λιμερίκια), όσα είναι γουστόζικα είναι σόκιν, κι όσα είναι σεμνά δεν έχουν γούστο:

The limerick packs laughs anatomical
In space that is quite economical,
But the good ones I’ve seen
So seldom are clean,
And the clean ones so seldom are comical.

 

Λιμερίκια και μάλιστα άσεμνα έχει γράψει ο Σεφέρης, τα εντεψίζικα (που θα πει άσεμνα στα τούρκικα). Παραθέτω ένα που μ’ αρέσει:

«Ήταν ένα παιδόπουλο στο Αίγιο
Κι ένας λόρδος περνώντας του λέγει: Ω!
Αν μ’ αφήσεις πριν φύγω
Να σ’ τον κάτσω για λίγο
Θα σε στείλω μετά στο Κολλέγιο.»

Ξέχασα να πω ότι οι λιμερικολόγοι συνιστούν η πρώτη ρίμα να είναι σπάνια (όπως εδώ).  Άλλα λιμερίκια του Σεφέρη μπορείτε να βρείτε εδώ (στο κάτω μέρος της σελίδας).

Με όλο το σεβασμό, πάντως, τα περισσότερα δεν τα βρίσκω και πολύ πετυχημένα –κι αν για τις μεταφράσεις του Σεφέρη υπάρχει ένα είδος ομερτάς και απαγορεύεται να πεις ότι έχουν λάθη, για τα λιμερίκια ελπίζω να μου επιτραπεί να εκφράσω την άποψή μου.

Στο ύφος του Σεφέρη (με το ψευδώνυμο Γιώργος Εντεψής), ο ποιητής Γιώργος Μίχος έγραψε κι αυτός άσεμνα λιμερίκια, τα οποία επιπλέον τηρούν την αρχική ληρική προδιαγραφή, δηλαδή ο πέμπτος στίχος να επαναλαμβάνει επαυξητικά τον πρώτο:

Ήταν ένα κορίτσι στην Καλλιθέα
που είχε το μουνάκι κοινή θέα
Οι διαβάτες που περνούσαν
σκύβαν και το προσκυνούσαν
το μουνάκι κοινή θέα στην Καλλιθέα.

Μερικά ακόμα του Μίχου, πατώντας εδώ.

Ο Νίκος Δήμου έχει γράψει για τα λιμερίκια, και έχει γράψει και μερικά λιμερίκια, όχι άσεμνα αλλά πετυχημένα (κι έτσι διαψεύδει το μεταλιμερίκι που είδαμε πιο πάνω, ότι τα σεμνά δεν έχουν γούστο). Μ’ άρεσε αυτό:

Μια κοπέλα απ’ την Ερζερούμ
Ρώταγε τους Γερμανούς: Βαρούμ
είστε τόσο σκυθρωποί
μόνο δουλειά και προκοπή;
Απάντησαν: τι άλλο να χαρούμ’;

(καλύτερα όμως να άλλαζε τονισμό: απαντήσαν, πάει πιο καλά στο μέτρο).

Πιο πολλά του Δήμου, και ενδιαφέρουσες πληροφορίες για λιμερίκια (μερικές τις έχω κλέψει), βρίσκονται εδώ.

Θα κλείσω την περιδιάβαση με τα πολύ συμπαθητικά «λιμερίκια της ομογένειας», που έγραψε ο φίλος Στάθης Φριλ, που ζει στην Αμερική. Υπάρχει ολόκληρη σελίδα, που σας τη συνιστώ οπωσδήποτε, αλλά εδώ ξεσηκώνω ένα:

Στην Αστόρια ο Στέργιος σαν πρώτα
βγήκε για να ανταμώσει τη Γιώτα·
μα πριν φτάσει, λοιπόν,
στην πλατεία Αθηνών
τον εχτύπησε μία Τογιότα.

(όπου μαθαίνουμε ότι στην Αστόρια υπάρχει πλατεία Αθηνών).

Είπα ότι «θα κλείσω», αλλά θα ήταν παράλειψη να μην προσθέσω το εξαιρετικό σημείωμα του Νίκου Λίγγρη στη Λεξιλογία. Εκεί θα βρείτε και δύο πεντέφια: ένα 16σέλιδο με λιμερίκια του Ληρ και ένα δισέλιδο με σχολικά λιμερίκια.

Λοιπόν, ύστερα από όλην αυτή την εισαγωγή, επί το έργον. Το ιστολόγιο προκηρύσσει διαγωνισμό συγγραφής λιμερικιών. Γίνονται δεκτά όλα τα είδη, με μοναδικό περιορισμό να τηρείται το πεντάστιχο και η ρίμα ΑΑΒΒΑ. Δηλαδή, δεν είναι ανάγκη να ξεκινήσετε με «Ήταν ένας γέρος από….», ούτε είναι ανάγκη ο τελευταίος στίχος να επαναλαμβάνει τον πρώτο, ούτε είναι υποχρεωτικό να είναι πιο κοντοί ο τρίτος και ο τέταρτος στίχος. Όμως, παρακαλώ να υπάρχει ρίμα (έστω και κουτσή) στη φόρμα ΑΑΒΒΑ.

Αν υπάρξει ενδιαφέρον και συμμετοχή, όσα λιμερίκια γράψετε στα σχόλια θα τα πάρω σε λίγες μέρες και θα τα βάλω σε ειδική σελίδα του ιστολογίου. Εννοείται όμως ότι γίνονται δεκτά και άλλα σχόλια, όχι μόνο λιμερίκια!

Θα μου πείτε, γιατί δεν δίνω εγώ το καλό παράδειγμα. Σωστό αυτό. Λοιπόν, ορίστε δυο-τρία λιμερίκια που τα σκάρωσα χτες, εμπνευσμένα μάλιστα από τις δημοτικές εκλογές.

Ήταν ένας παπάς στη Σαλονίκη
που θαρρούσε πως η πόλη του ανήκει
«Όσο ζω κι όσο ζεις
δήμαρχος δεν θα βγεις»
είπε –κι έδωσε στον κυρΓιάννη τη νίκη!

κι άλλο ένα να μη μένουν παραπονεμένοι οι Αθηναίοι:

Ένας δήμαρχος που τον λέγαν Νικήτα
που θαρρούσε πως αήττητος ήταν
Άρπαξε το πριόνι
δέντρο δεν του γλιτώνει
κι έτσι τώρα τον λένε Νικ-ήττα

Η σειρά σας!

200 Σχόλια to “Το λημέρι με τα λιμερίκια”

  1. Nicolas said

    Σ΄ ένα ιστολόγιο περιωπής
    Συχνάζουν ολονυχτίς κι ολημερίς
    Παιδιά πρώτα
    Που αλλάζουν τα φώτα
    Της γραμματικής

  2. Raniouska said

    Καλημέρα… ή μήπως καλημερίκια 😉

    Ωραία η ιδέα με τα εκλογικά,
    επιτρέψτε μου να την αντιγράψω:

    Ένας δήμαρχος απ’ το Παγκράτι
    δεν ήξερε να κάνει κράτει
    σε ασχημίες
    και ατιμίες
    γι’ αυτό κι ο κόσμος τού γύρισε την πλάτη.

    Πολύ ωραία θα ταίριαζε και το άσεμνο στοιχείο
    στα εκλογικά! Μας βάλατε σε σκέψεις… 🙂

  3. Raniouska said

    Κι αυτό για βόρεια:

    Ένας ντεμέκ Ζορό από τη Σαλονίκη
    του παρακράτους άξιο δεκανίκι
    βαρύς, ναζιάρης
    και τραγουδιάρης
    παίζει στα δάχτυλα τη νίκη-φρίκη.

  4. atheofobos said

    Ήταν ένας μάγκας από την Σαλονίκη
    κι΄εριξε στην Νίκη ένα μανίκι
    και της φούσκωσε την κοιλιά
    μυρίστηκε όμως η σύζυγος την δουλειά
    κι΄εσπασε στο ξύλο την γκαστρωμένη Νίκη!

  5. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα δείγματα!

    Για να μη μείνει παραπονεμένη η Πάτρα, ένα πρόχειρο:

    Ήταν μια κοπελιά απ’ την Πάτρα
    που τη λέγαν φυσικά Κλεόπάτρα
    μάθαινε αγγλικά,
    γαλλικά, ιταλικά
    αλλά όλα τα μιλούσε τσάτρα-πάτρα.

  6. newagemama said

    Καλημερίκια!

    Τώρα γιατί εμένα όλο αυτό ξύπνησε μέσα μου την αγάπη για το δημοτικό τραγούδι, με φουστανέλες, άρματα, λημέρια κλπ, δεν το κατάλαβα:

    Στου Σαραντάκου το πάνου λημέρι
    τα παλικάρια τού στήνουν καρτέρι
    για να ληστέψουν τ΄ αρματολίκι
    να του σκαρώσουν καλό λιμερίκι
    κι ν΄ ανταμείψουν του πρώτου ξιφτέρι!

    M΄ άρεσε, κι άλλα τέτοια!
    http://newagemama.wordpress.com

  7. Ήταν ένας νεαρός από το Φάληρο
    που ξενιτεύτηκε να βγάλει κάνα τάλληρο
    ξεκίνησε και ένα ιστολόγιο
    των φίλων του απουσιολόγιο
    και έγινε ο σπουδαίος μπλόγκερ απ’ το Φάληρο. 🙂

  8. κανένας said

    Σε μια χώρα που την ‘λέγαν Ελλάδα
    με προστάτες τον Δία, Παλλάδα…
    ΔΝΤ μας φορτώσαν κι Αντρέα
    με τον πούτσο στο χέρι παρέα
    Γκαστρωμένη μας θέλουν ‘γελάδα!

  9. Κάπου το έχω ξαναβάλει εδώ, αλλά αυτή είναι προφανώς η πραγματική του θέση:

    A merchant who traded in cocoa
    Much admired that strange style called rococo.
    You’ll be happy to learn
    That the name of his firm
    Is to be The Rococo Cocoa Co.

    – Leigh Mercer

  10. voulagx said

    Ηταν ενας που υπο το φως των λαμπτηρων
    πληκτρολογουσε και ζωγραφιζε,ανευ χρωστηρων,
    με ιστοριες οθωμανικες,
    πολιτικες τε και μουσικες
    κι εγινε ο διασημος Δυτης των Νιπτηρων! 🙂

  11. sarant said

    7, 10: Ωραία ιδέα, να βγάλουμε ο ένας λιμερίκι για τον άλλον 🙂

  12. sarant said

    Κι ένα στο πνεύμα του 8:

    Ο Γιωργάκης απ’ τη Μινεζότα
    πως «υπάρχουν λεφτά» ορκιζόταν
    τον πιστέψαμε, και
    μέσα σε χρόνο ντετέ
    μας τα έχει αλλάξει τα φώτα!

  13. Ήταν ένας που τον λέγαν Βουλάγξ
    που πάντα ήθελε να παίξει με τα τανξ
    βλάχικης καταγωγής
    μα και πότης περιωπής
    ο πανέξυπνος φίλος μας Βουλάγξ.

    (είπα να κάνω ρίμα με το «κογξ, ομ, παγξ» αλλά το έχω ξανακάνει) 🙂

  14. (στον πρώτο στίχο, διαβάστε καλύτερα «έλεγαν» ή «λέγανε» για να βγει το μέτρο)

  15. Undantag said

    Ένας Πρωθυπουργός απ’ το Καστρί
    Γυρεύοντας να βάλει τα πρόβατά του στο μαντρί,
    Τ’απείλησε με εκλογές,
    Τον τάραξαν στις αποχές,
    Κι έφαγε, ο κακομοίρης, ήττα οικτρή.

  16. sarant said

    Στο φόρουμ που το λεν Λεξιλογία
    ανέβηκε ποστ με μεγάλη αξία
    για τα λιμερίκια
    λοιπόν πιτσιρίκια
    διαβάστε το χωρίς αργοπορία:
    http://www.lexilogia.gr/forum/showthread.php?t=7461

  17. Nicolas said

    Στο λίκνο της Δημοκρατίας
    Μετά από χρόνια δικτατορίας
    Εβιάσθη η κόρη στην κάλπη
    Από αόρατο ψηφοφόρο χασάπη
    Λόγω μεγάλης φαυλοκρατίας;

    Καταδύσεις ο Δύτης
    Σε βαθιές συζητήσεις
    Περί ανέμων και υδάτων
    Ορατών τε και αοράτων
    Ζήτω ο νεροχύτης!

  18. Γεια σου Λουξεμβούργιε Σαραντάκο Νίκο
    Που στην παρέα σου θα ’θελα να ανήκω
    Παίζεις με λέξεις και ιδέες κτίζεις
    Με την βλακεία τσαντίζεσαι κι αφρίζεις
    Από την Κύμη, νόστιμο σου φέρνω σύκο

    Ένα αυτοβιογραφικό:
    Καθόμουν στο σαλόνι και στα μπλόγκια διάβαζα
    Διάφορες μαλακίες και στο γέλιο σπάραζα
    Η γειτόνισσα με βλέπει κι αναμμένη
    Στον καναπές της με ξαπλώνει αγριεμένη
    Κι εγώ συνήθισα, την έβρισκα κι εκεί την άραζα

    Κι ένα πολιτικό:
    Βουλευτάδες κι οι αρχηγοί τους μεσ’ στη σάλα
    Ξεχάσανε την ‘κάθαρση’ κι άρχισαν άλλα,
    Πιο χοντρά παιχνίδια με το χρήμα
    Αφήνοντας να κυβερνάει η ασχήμια
    Το καταλάβαμε, τους κλάσαμε, και πάμε για άλλα

  19. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Να μας κάνεις με το ζόρι, βάλθηκες, ποιητές (εκτός από όσους είναι ήδη), ω Νικοκύρη!

    Σαράντα παλικάρια υπό τον στρατηγό Σαράντ
    προς δόξες λιμερίκιες τραβήξανε και παν
    Μονοτόνι-πολυτόνι κοί όλοι μαζί
    επειδή ετούτη η χώρα έτσι έμαθε να ζει.
    Για τη γλώσσα ρε γαμώτο, με τον στρατηγό Σαράντ!

  20. gbaloglou said

    Στου αρχιπέλαγου τα κύματα
    μικρά μικρά κάνουν τα βήματα
    από την μακρινή εποχή του Ομήρου
    αέναοι εξερευνητές του αμοίρου
    αλλόκοτα στέλνοντας τα σήματα

  21. μήτσκος said

    Ήθελε ένας αστός στην Πεντέλη
    μια μικρούλα γλυκιά σαν το μέλι,
    και με προίκα καλή,
    βίλα στο Κορωπί
    μα του βγήκε στο τέλος τραβέλι.

  22. sadebeg said

    Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία ήταν το 19 παράλογα και ένα με δύο άλογα… ήταν όλα ποιηματάκια λίμερικ για παιδιά.

    από μνήμης ένα λίμερικ του βιβλίου (αλλά πολύ από μνήμης)

    μια οδοντόβουρτσα (…) μέσα στο ποτηράκι
    τα δόντια του αφέντη της βαρέθηκε λιγάκι
    στην τερηδόνα των δοντιών τηλεφωνεί και λέει
    τα δόντια σάπισε του τα ώστε να μην με θέλει.
    (…)

  23. Raniouska said

    Ένα καλόπαιδο από την Εκάλη
    λοξό στο νου, φτωχό στα κάλλη
    ούρλιαζε, ζούσε
    και φωνασκούσε
    στου ΤΗΛΕΑΣΤΥ τ’ ωραίο κανάλι.

    Μια ομορφούλα απ’ την Αθήνα
    λοξή στο νου, καλή κατίνα
    τον ηρωτεύθη
    και εδεσμεύθη
    στη χώρα να το παίξει Ιωσηφίνα.

    Είναι το ζεύγος από το υπερπέραν
    δυο ΟΥΦΟ ζωντανά πέρα για πέρα
    που μας τσατίζουν
    μας εκνευρίζουν
    χειρότεροι κι οι δυο από χολέρα.

  24. sadebeg said

    Διόρθωση

    Μια οδοντόβουρτσα σκληρή
    μέσα στο ποτηράκι
    τα δόντια του αφέντη της βαρέθηκε λιγάκι
    σ ένα σκουλήκι των δοντιών τηλεφωνεί και λέει
    τα δόντια σάπισέ τα του
    ώστε να μην με θέλει
    η δολιότριχη οδοντόβουρτσα από το ποτηράκι

    τα ποίηματα είναι της Λιάνας Αρβανίτου σε εικονογράφηση Στάθη

  25. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Γνώρισα κάποτε ένα φίλο από άλλη χώρα, τον Ανατόλ
    πού παιζε άσχημο φουτμπόλ κάθε προσπάθεια και αυτογκόλ
    Μα στα μπαράκια, ήταν άσος στα καμάκια
    Από γριές κότες έριχνε μέχρι κοτοπουλάκια
    Σήμερα, μπρος στην TV βλέπει τα ματς πίνοντας μπύρα, αχ Ανατόλ!

  26. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για όλα τα λιμερίκια, μερικά είναι εξαιρετικά!

    Κι άλλο ένα, έτσι για μεσημέρι:

    Ήταν μια πιτσιρίκα απ’ το Τσίλι
    κι ένας γιάνκης τη φιλούσε στα χείλη
    «Πόσοι σ’ έχουν φιλήσει; »
    τόλμησε να ρωτήσει
    «Μόνο εσύ», του απαντά -κι άλλοι χίλιοι!

  27. Εδώ κάνουμε τις αφιερώσεις; Να μια για έναν φίλο:

    Μπουκανιέρος θάθελε να ‘ν’ στην Τζαμάικα
    με βαρβάτο καράβι και όχι φορμάικα
    με κρασί, τσιγαράκι
    με βιβλία και σκάκι
    μα τον Άγιο, θάθελε να’ναι Τζαμάικα

  28. Jimakos said

    Στην ταινία »Ελλάς», πράξη πρώτη
    η Ελλάδα προχωρεί στην Ευρώπη.
    Μα μεγάλο το διάλειμα
    κι άλλο τόσο το έλλειμα
    Το χάσαμε το κορμί, πατριώτη!

  29. Νέος Τιπούκειτος said

    Πάντως ο Σεφέρης τον Εντουαρντ Ληρ τον έχει μεταγράψει «Εδουάρδος ο Λήρος», για να παίξει βέβαια με τον λήρο, τον κρονόληρο και το παραλήρημα.

    Ξεχάσαμε να αναφέρουμε ένα καλούτσικο nonsense limerick του Σεφέρη, που ρητά μιμείται τον Εδουάρδο τον Λήρο (από το Τετράδιο Γυμνασμάτων Β’):
    Ήταν ένας γέρος στις Θερμοπύλες
    που όλο μαγείρευε κρύες κι έρμες νίλες·
    και του λεν: «Α’ θες αυγά
    στα τσαρούχια σου βραστά,
    μωρ’ δεν πολυχρονάς στις Θερμοπύλες».

  30. aerosol said

    Είναι μια κοπελιά στη Λαμία
    που σπάει κάθε βράδυ ταμεία
    με ση-θρου στη σκηνή,
    λυγερό το κορμί
    να κοιτούν όσοι δεν έχουν μία.

  31. Νέος Τιπούκειτος said

    Πριν από χρόνια, ότε ήμην βοσκόπουλο εις τα όρη και διδακτορικός φοιτητής, το ενημερωτικό δελτίο (ελληνιστί newsletter) της Classical Association στη Βρετανία προκήρυξε ένα νοστιμούτσικο διαγωνισμό. Ο Σεφέρης, λέει, δοκίμασε να συνθέσει λιμερίκι και στ’ αγγλικά, αλλά το άφησε μισοτελειωμένο, γιατί τον πρόλαβε ο θάνατος. Το υποτιθέμενο σεφερικό λιμερίκι (που δεν έχω βρει αλλού ίχνη του, οπότε ίσως είναι μπεντροβάτο) ξεκινούσε έτσι:

    There was a young girl of Naupactus
    who had an affair with a cactus

    Η τότε εκδότρια του δελτίου προκήρυξε, λοιπόν, διαγωνισμό, ποιος θα βρει το καλύτερο συμπλήρωμα του λιμερικιού. Υπήρξαν αρκετές συμμετοχές, οι πιο πολλές εντυπωσιακές έως εξαιρετικές. Δεν σας τις δίνω ακόμα στο πιάτο, λέω να το παίξω Νικοκύρης και να περιμένω μήπως ενδιαφερθεί κανένας από τους αναγνώστες να πάρει μέρος (εκπρόθεσμα) στον αρχαίο διαγωνισμό.

  32. Νέος Τιπούκειτος said

    @30: Αεροζόλ, ας ανεβούμε λίγο πιο βόρεια:

    Ήταν μια νοστιμούλα από το Βόλο
    που (όλοι το’λεγαν) είχε ωραίο κώλο [εντάξει, προβλέψιμο αυτό].
    Μα το έπαιζε μαγκάκι
    και δεν έδινε φραγκάκι,
    γιαυτό την έβγαζε αποβραδίς στον μώλο.

  33. aerosol said

    Χμ, δες σύμπτωση Τιπούκειτε! Όσο έγραφες εγώ ταξίδευα ακόμα πιο κάτω:

    Ήταν ένα μωρό απ΄το νότο
    που περδόταν τα βράδια με κρότο
    Ο γιατρός λέει «Μη
    σας τρομάζει η οσμή.
    Ναι, βρωμά, μα δεν είναι το πρώτο!»

    Και μια ταπεινή προσπάθεια:

    There was a young girl of Naupactus
    who had an affair with a cactus
    She got tired of the pricks
    and of bad limericks
    that torment this young girl of Naupactus

  34. Μπουκανιέρος said

    Κυκλοφορεί στα ελληνικά αυτό:
    Edward Lear, «Τα γραπτά της α-νοησίας. Ποιήματα, ιστορίες, συνταγές μαγειρικής»
    μετάφραση: Νίκος Σταμπάκης, Φαρφουλάς, 2007

    Την προσωπική μου σχέση με τον Ληρ την είχα αναφέρει αλλού.

  35. Akyla said

    Ας πάμε ακόμα πιο νότια:

    Ήταν ένα κορίτσι από τ’ Αλγέρι
    που όταν φύσαγε τ’ αγέρι
    του σήκωνε τη φούστα.
    Αχ, πολύ σε λαχταρούσα
    γλυκό μου τζιβαέρι!

    ΥΣ. Πού είναι ο Κορνήλιος;

  36. gbaloglou said

    There was a young girl of Naupactus
    who had an affair with a cactus
    unlike other voluptuous smart chicks
    she had no fear of treacherous pricks
    pity she never made the Tractatus

  37. γιὰ τὸν ἡττημένο:

    τὸν ἐλέγανε Γκιουλέκα
    νόμιζε πὼς δέκα δέκα
    θὰ τοῦ ἔρχονταν οἱ ψῆφοι
    μὰ τὴν θέσι τοῦ Χαλίφη
    ἄλλος ἅρπαξε στὴν Μέκκα.

    γιὰ τὸν νικητή:

    Εἶχε ἄσσο στὸ μανίκι
    καὶ στ’αὐτί του σκουλαρίκι
    πρωτοσύγκελλος τοῦ Ἀνθίμου
    τώρα ἐκλεκτὸς τοῦ Δήμου
    σ’ ὅλη τὴν θεσσαλονίκη.

    γιὰ τὸν μητροπλίτη:

    Δῶσε τώρα στὸν Μπουτάρη
    ἄφεσι, Ἄνθιμε καὶ χάρι,
    δώσ’του τὸ συγχωροχάρτι,
    τί κι ἂν παίζει τὸν ἀντάρτη;
    Θἄρθῃ πρῶτος νὰ τὸ πάρῃ.

    γιὰ τὸν Ψωμιάδη:

    Ἡ κρίσι κι ἡ στενότητα ἐμένα δὲν μ’ἀγγίζει
    καὶ μένω πάντα σταθερὸς σ’αὐτὸ τὸ μετερίζι,
    οἱ Μακεδόνες μίλησαν διὰ βοῆς καὶ κάλπης
    καὶ πάλι μ’ἀνεβάσανε στῶν ποσοστῶν τὶς Ἄλπεις
    σὰν Δία ποὺ ἀπ’τὸν θρόνο του τὴν μοῖρα σας ὁρίζει.

    γιὰ τὸν νικοδεσπότη:

    Εἶχε τὸν πατέρα του γνωστὸ ἐκ Μυτιλήνης
    μητρίοθεν ὅμως φέρετο ὡς τέκνον τῆς Αἰγίνης,
    γεννήθηκε εἰς Φάληρον, μὰ ζῇ εἰς τὰς Βρυξέλλας
    καὶ γράφει στὸ λημέρι του ὁ κάθε παπαρδέλας,
    ὁ κάθε φαυλεπίφαυλος κι ἀργόσχολος μισκίνης.

    γιὰ τὴν Ἰμμόρ:

    Μιὰ δικηγορίν’ἀπὸ τὴν Κρήτη
    παρέδιδε μαθήματα στὸ σπίτι:
    «τὰ ἄκυρα καὶ τὰ λευκὰ» φωνάζει
    «διαφέρουν» κι ἔπειτα μὲ νάζι
    τραβάει στὴν πουπουλένια της τὴν κοίτη.

  38. Νέος Τιπούκειτος said

    @33: Αεροζόλ, πολύ καλό!

    Να και μια απόπειρα να συμπληρώσω τον υποτιθέμενο Σεφέρη:

    There was a young girl from Naupactus
    who had an affair with a cactus.
    There was no one in Greece who could fit in
    quite so many pricks in one sitting
    as that pretty young girl from Naupactus.

  39. παρόραμα: μητρόθεν

  40. κι ἐγὼ τὸ #33 ψηφίζω

  41. aerosol said

    @37:
    Καλό! Μήπως βγαίνει πιο αβίαστα το μέτρο αν στον τρίτο στίχο φύγει το «smart»;

  42. aerosol said

    @39:
    «There was no one in Greece who could fit in
    quite so many pricks in one sitting»
    Θαυμάσιο!
    😀

  43. sarant said

    Και τα Αγγλικά είναι πολύ καλά, μπράβο σας!

    Κορνήλιε, χορταστικός 😉

  44. gbaloglou said

    #42:

    Υποθέτω, γενικώς δεν είμαι παιδί του μέτρου…

  45. aerosol said

    @45: Καλά να πάθω που δίνω και συμβουλές, τρομάρα μου…
    😉

    Κι ένα τελευταίο πριν επιστρέψω στη δουλειά:

    Μια γκαρσόνα απ’τη Θεσσαλονίκη
    παιδευόταν μ’ένα λιμερίκι
    «Άστα κάτω αυτά,
    σέρβιρε τα ποτά
    τα στιχάκια δε βγάζουν το νοίκι»

  46. Voulagx said

    Ητανε μια παρεα στο ιντερνετ
    που ορεξη ειχε για μουχαμπετ
    στιχουργωντας εν πολλοις
    δεν βαρυοτανε κανεις
    αυτο τους ηταν το κισμετ!

  47. Από στιγμή αδυναμίας σε παλιότερη συζήτηση.

  48. Μια λίγο διαφορετική άποψη για τον τελευταίο στίχο των λίμερικ: Αντί για περιοριστική, η ομοιοκαταληξία (και όχι επανάληψη) στον πέμπτο στίχο είναι μάλλον καθαρτική παρά περιοριστική, και δημιουργεί το punch line (ελληνικά πώς;). Αυτός ο τελευταίος στίχος, μάλιστα, είναι που κυρίως αναμένεται στο λίμερικ, και που δημιουργεί συνήθως αίσθηση.

    Να συμπληρώσω οτι το λίμερικ ζει και βασιλεύει στην Αμερικάνικη σκηνή, όντας εξαιρετικά δημοφιλές είδος στιχουργίας για τις μάζες (θα έλεγα στον βαθμό που ήταν (είναι;) οι μαντινάδες στην Κρήτη). Ένα μικρό παράδειγμα, από πολλά, στην εβδομαδιαία χιουμοριστική ειδησεογραφική επιθεώρηση (μακρυνάρι…) του NPR «Wait wait Don’t Tell me» που μπορείτε να ακούσετε και σε podcast.

  49. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ήταν μια χωριατοπούλα αθώα απ’ την Κυλλήνη,
    στην οποία αγρότης μόνος υποσχέθηκε αν μείνει
    έναν πούτσο εξοχικό, θηρίο τεράστιο, ορεσίβιο,
    που θα της χρησίμευε -ενδεχομένως- για σωσσίβιο
    όταν το πλοίο τους θα ναυαγούσε αύτανδρο έξω απ’ την Κυλλήνη.

  50. Από απολογία μου σε μομφή οτι σε εκδήλωση της ομογένειας για εθνική μας επαίτειο, σχεδόν μονοπώλησα το χρόνο μου με συνάδελφο, της οποίας το βαθύ σκίσιμο του φορέματος στο πλάι – που δεν πήρα χαμπάρι – έκανε μεγάλη αίσθηση.

    BE AWARE of Greeks BARING gifts

    Though I missed gifts a Greek came to bare,
    those who didn’t, thought – alas – I would care
    to cajole with a dame
    whose apparel seemed lame.
    The moral: Of Greek gifts be aware!

  51. To 33α όντως ωραίο, και με πολύ σωστό ρυθμό.

  52. Ηταν ενας γερος περα στην Ξανθη
    η μεση του πονουσε στην πρωινη παχνη
    δεν εβαζε τονους
    μον εβγαζε βογγους
    για των μαλλιων του την κατασπρη σταχτη

    (Το βραβειο αισιοδοξιας να μου δοσετε) 🙂

  53. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ήταν στην Κρήτη κάποτε ένα αψηλό κοπέλι,
    που κατανάλωνε απ’ το πρωί κιλά πολλά παστέλι
    και πάντα άδειο το πιάτο
    -Έλα να φας τώρα και ένα μαντολάτο,
    τού είπε μια θολή βραδυά ο μπάρμπας του από το Καστέλλι.

  54. Κάποιος δικαστὴς ἀπ’τὴν Γουατεμάλα
    ἔρριξε ἰσόβια σ’ἕνα μικρὸ κοάλα
    ἡ μάνα του ὀδύρεται καὶ μαῦρο δάκρυ χύνει,
    γυρεύει μήπως μ’ἔφεσι ἡ δίκη ξαναγίνῃ
    μὰ κεῖνο μὲς στὴν φυλακὴ περνοῦσε μέλι γάλα.

    Ἕμας καφενόβιος ἀπὸ τὴν Τενερίφη
    παρήγειλ’ἕνα τσίπουρο καὶ ἕνα κανταΐφι,
    » c’ est impossible» φωνάξανε γκαρσόνια καὶ μαγεῖροι
    «τέτοιο γλυκὸ δὲν στέκεται μὲ τ’οὔζου τὸ ποτῆρι».
    Πιὸ πέρα ἑνας χασικλῆς τὰ χείλια ξερογλείφει.

  55. 9, ωραίο!
    Θα το άλλαζα λίγο ως εξής

    A Moroccan who traded raw cocoa
    Cared much less for baroque than rococo.
    You’ll be happy to learn
    That the name of his firm
    Is to be The Rococo Cocoa Co.

  56. gbaloglou said

    #51:

    At a shadowy party once a Greek lass
    scissors had applied almost up her ass
    but a Greek man kept looking elsewhere
    despite suggestive glances from everywhere
    unaware the young man avoided the crevass

  57. Νέος Τιπούκειτος said

    @51: Μιχάλη Νικολάου, εξαιρετικό το λίμερικ! (Το ίδιο και η πληρωμένη απάντηση του GBaloglou στο 57!)

  58. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Στον Άγιο Παντελεήμονα ένα γλυκό αγόρι
    μια νύχτα μού εξομολογήθηκε ότι είναι απ΄τη Λαχώρη.
    Το αγόρι αυτό ας μην έβρει
    η συμμορία του Πλεύρη
    και να γυρίσει κάποτε πρίγκηπας στη Λαχώρη.

  59. Πάνω σ’ έναν ξένο στίχο (55)

    Ένας νέος απ’ την Γουατεμάλα
    λίγο ήταν να πάει στην κρεμάλα.
    Θύμα αχρείας πλεκτάνης
    ή δικαστικής πλάνης;
    Όπως νά ‘χει, σκιάχτηκε μάλα

  60. Nicolas said

    Την ώρα που η ομήγυρη διασκεδάζει
    Ο άλλος με το βιολί του το γέλιο σκεπάζει
    Παράτα μωρέ τους σοφιστές
    Κι έλα να δεις τι χαβαλές
    Γίνεται την ώρα που η πίκρα σου στάζει

    (διασχολιαστικό)

  61. sarant said

    Πολύ ωραία λιμερίκια βγάζει η σοδειά -δεν ξέρω αν και πώς να δοθεί βραβείο, ίσως να βάλω κριτή έναν επαΐοντα που δεν έχει συμμετάσχει, π.χ. τον Τιπούκειτο, ίσως πάλι η αξία να βρίσκεται στη συμμετοχή!

  62. Κάποια μάγισσα ὄμορφη κόρη
    ζοῦσε στ’ἄβατ’ἀπάτητα ὄρη.
    Στὰ βουνὰ νἄμουν κι ἂς
    μοῦ περνοῦσε ὁ νταλκᾶς
    νὰ μὲ εἶχε δικό της ἀγόρι.

    Ἕνας μάγκας ἀπὸ τὸ Παγκράτι
    ποῦχε στῆθος δασὺ σᾶν φλοκάτι
    διηγιότανε πῶς
    κάποια δῆθεν γιατρὸς
    τοὖχε κάνει πολλὰ στὸ κρεββάτι.

  63. φλοκάτη

  64. Ουδέν κρυπτόν υπό την Ήλιον:
    το πολυτονικόν προσφιλές εις τον Κορνήλιον.
    Μα από τα έντονα γλωσσικά οράματα
    επιστρέφει συχνά με παροράματα
    για να διορθώσει το ύφος το υποτιθένο ως φίλιον.

  65. άντε κι εγώ:
    παρόραμα: υποτιθέμενο

    (Όποιος σκάβει τον λάκο του άλλου, κλπ κλπ)

  66. Μία κόρη λάγνα της Πόλης
    ήταν, λέει, προ όλης κι εξ όλης.
    Έκανε καλντερίμι,
    ή ήταν άραγε φήμη
    πως την ξέβγαλε κάποιος καριόλης;

  67. Ηλεφού τον ελέγαν και τον βλέπανε
    στην ξενητειά να τρώει κρέπα, ναι
    μα ξάφνου εξηφανίσθη, και
    -σα διαιτητή σε ματς σικέ-
    «Ηλεφού» φωνάζουν μα δεν βλέπουνε.

  68. Nicolas said

    Νοσταλγικό:

    Στην πλατεία Αριστοτέλους
    Πότε θα πάμε επιτέλους
    Να πούμε μια αρλούμπα
    Και να φάμε μια τουλούμπα
    Τρίγωνα και πασατέμπους

  69. (#68 θέλω να πω, αλήθεια, ο Ηλεφού πού βόσκει;)

  70. Nicolas said

    Πού ΄σαι, Μαρία! πού ΄σαι, Μαρία!

    Για την ερωτική Θεσσαλονίκη
    Με κομμωτές για Ευρυδίκη
    Ξεκίνησε η τσογλαναρία
    Για να φωνάξει τη Μαρία
    Να γράψει στίχο για τη νίκη

    [και το 69 δικό μου, επιτέλους μια φορά!]

  71. Από τα δικά τα…δημαρχιακά…

    Ηντουνε 20 χρόνια δημαρχιλίκι
    της δεξιάς τσεπάρας το μανίκι
    ήλθε η ώρα να πάει καλιά του
    λίγο έλειψε να χάσει τη λαλιά του
    μα τόβρε στους Ρομά το δεκανίκι.

  72. …δικα μας…

  73. gbaloglou said

    Νοσταλγείς πολύ εντέλει,
    ακόμη και τον Αριστοτέλη,
    τον αγαπάς κρυφά, Πλατωνικά
    και μας το λες πολύ λακωνικά
    αγαπητέ μας ποιητή, τεμπέλη

  74. Nicolas said

    Μόνο με τίτλους αναρτήσεων:

    1003 πρόβατα και λίγα μεζεδάκια
    Βαρβαρότητες και άλλα εφήμερα μεζεδάκια
    Γι΄ αυτό λοιπόν συρρικνώνεται η γλώσσα;
    Αρχαιολατρία και γλώσσα
    Ο δωδέκατος πιο βρόμικος αρνητής και άλλα μουστάκια

  75. Ο Νικολά μια μέρα είχε κέφια
    σκάρωνε στίχους και χτυπούσε ντέφια
    με τίτλους αναρτήσεων
    έμπλεους συγκινήσεων
    διασκέδαζε ο Νικολά που είχε κέφια.

  76. Nicolas said

    Άντε κι ένα τελευταίο αφιερωμένο στον αγαπητό μας Στάζυ (κι απο βραδύς αν αρχίσουν μερικοί να πλακώνουν με πιοτά, θα γίνει χαμός, ελπίζω!):

    Με 64μπιτο προσέσορα
    Δεν χρειαζόμαστε προφέσορα
    Γιούνιξ ξέρουμε απ΄ έξω κι ανακατωτά
    Τον Μπιλ τον στέλνουμε να φάει σκατά
    Αφού δεν ξέρει που παν τα τέσσερα

  77. Mindkaiser said

    Ήταν μια καγκελάριος, με σκούφια από τ’ Αμβούργο
    και έλεγε ολημερίς στον Έλληνα τον μούργο
    «αν θέλεις δάνειο να δεις,
    κοίταξε να συνετιστείς.»
    τον είχε η καγκελάριος, βλέπεις, για ραδιούργο.

  78. Θρέμμα-γέννημα, παλιός Καλλιθιώτης,
    χρόνια τώρα της μνήμης δεσμώτης.
    Σπιτικό πια στο Χιούστον,
    μα γλυκό σαν ακούω τον
    σκοπό μιας απόμακρης νιότης…

  79. (με αφορμή την θέα στην Καλλιθέα το προηγούμενο)

  80. sarant said

    79: Τι ωραίο!

  81. Nicolas said

    Συνέχεια της άλλης ιστορίας:

    — Όσο ζω εγώ, παπάρα
    Δεν θα γίνεις δημαρχάρα
    Κι ας μου κόψουνε τα γένια
    Κι ας μου πάρουνε τα χτένια
    — Κι όμως βγήκα στην Καμάρα, δεν μας χέζεις, ρε Νταλάρα!

    Στάχτη να γίνουνε, όλοι οι ψήφοι
    Μη μείνει τίποτα γι΄ αρχαιοδίφη
    Τραβώ τα γένια μου
    Σκίζω τα ράσα μου
    Αλλ΄ αγιασμό ούτε για χαλίφη

    [αρρώστεια είναι αυτά τα λιμερίκια, το φελέκι μου!]

  82. Raniouska said

    There was a young girl of Naupactus
    who had an affair with a cactus
    for, in her eyes
    blue like thick ice
    it looked as grand as a gentle eucalyptus.

  83. Δεν διάβασα τα σχόλια και δεν ξέρω αν το έγραψε κανείς παραπάνω, αλλά το περιοδικό Τεφλόν έκανε ένα μεγάλο αφιέρωμα στα λιμερίκια πριν από 1-2 μήνες, δεν θυμάμαι.

  84. Εδώ μερικά από το Τεφλόν

    http://teflon.wordpress.com/2010/09/22/%ce%ac%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%ce%b9-%ce%bb%ce%b9%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%ce%b9/

  85. Κι εδώ

    http://teflon.wordpress.com/2010/09/01/%cf%84%ce%b1-%ce%bb%ce%af%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba-%ce%be%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%87%cf%84%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%8d%ce%bd/

  86. Κι εδώ

    http://teflon.wordpress.com/2010/07/28/%cf%84%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%bb%ce%b9%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%ba%ce%b9%ce%b1/

  87. […] αφορμή <a href=”https://sarantakos.wordpress.com/2010/11/18/limericks/“Το λημέρι με τα […]

  88. Εμένα από αυτά που δημοσιεύτηκαν στο τεύχος του Τεφλόν που έχω στα χέρια μου, μου άρεσαν τα παρακάτω, που τα έγραψε κάποιος Παντελής Θαλασσινός (προφανέστατα ψευδώνυμο) κι ας μην επαναλαμβάνεται πάντα ο καταληκτικός στίχος:

    ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ

    ΠΑΡΤΕ ΠΕΝΤΕ ΛΙΜΕΡΙΚΙΑ

    Ήτανε κάτι παιδιά από το Τεφλόν
    που λιμερίκια διάβαζαν στο παρελθόν
    – του Λήαρ, του Τζόυς, του Έλιοτ, του Σεφέρη –
    κι είπανε να ρωτήσουν αν τα ξέρει
    καθένας που ‘χει γράψει στο Τεφλόν.

    Ήτανε κάτι ποιητές απ’ το Τεφλόν,
    θέλαν να μπουν στη λίστα των συνεργατών
    και γράψανε πεντέξι λιμερίκια
    για να καταγραφούν, ακριβοδίκαια
    μ’ α-νόητους στίχους στο Τεφλόν.

    Ήμουνα κι εγώ μια φορά στο Τεφλόν
    κι όπως είχα ξαπλώσει κάτω πρηνηδόν
    είπα να γράψω, άνευ νοημάτων,
    αλλά χαριτωμένων ποιημάτων
    που άρεσαν συνήθως στο Τεφλόν.

    Ήτανε μια φορά κι η γάτα μου εκεί,
    πήγε σ’ ένα χορό με κόκκινο βρακί,
    γράφοντας λιμερίκια στην ουρά της
    κι ανόητα πηδούσ’ απ’ τη χαρά της –
    μια πράξη ε-πι-και-ρι-κή.

    Ήτανε εκεί κι ο ποιητής Φανφάρας
    της συντεχνίας, της γνωστής της φάρας –
    καθότανε κάτω απ’ τις αμαλάκες.
    Η γάτα μου είπε: “ Ε, ρε πλάκες! “
    κι έφυγε σ’ ένδειξη βαριεστημάρας.

  89. Νέος Τιπούκειτος said

    @62: Νικοκύρη, μερσί για την τιμητική πρόταση, αλλά η μετριότης μου (που λέει και ο Άλλος) έχει ήδη πάρει μέρος με λιμερίκι ελληνικό (#32) και ιγγλέζικο (#39). Μήπως να έβαζες τη Μαρία κριτή; (Δεν τολμώ να την πω κριτίνα, για να αποφύγω επικίνδυνες συνηχήσεις.)

  90. sarant said

    Τιπούκειτε, έχεις δίκιο, συγνώμη.

    Οπότε, προτείνω τη Μαρία (κρίτρια) και τον Ηλεφούφουτο (κριτή), ο οποίος πρόσφατα επανέκαμψε.

  91. Η Μαρία πρέπει να είναι ακόμα στην Πόλη.

  92. sarant said

    Σοφία, ευχαριστώ για τα λινκ από το Τεφλόν!

  93. atheofobos said

    Και ένα ακόμα εντεψίδικο

    Την έπιασε από το μανίκι
    και της ξηγήθηκε αλμυρό φυστίκι
    σηκώνοντας την φούστα
    και κάνοντας της όλα τα γούστα
    γιατί είχε μια πούτσα τεφαρίκι!

  94. atheofobos said

    Και ένα ακόμα εντεψίδικο

    Την έπιασε από το μανίκι
    και της ξηγήθηκε αλμυρό φυστίκι
    σηκώνοντας της την φούστα
    και κάνοντας της όλα τα γούστα
    γιατί είχε μια πούτσα τεφαρίκι!

  95. marulaki said

    Να τολμήσω;

    Στην Αβάνα η Ρόζα όπως πάντα
    προσπαθεί να μάθει λαμπάντα
    κάνει μαθήματα εντατικά
    ώρες ιδροκοπά
    για να γοητεύσει ένα αγόρι απ’τη μπάντα.

  96. Με την σελήνη κατά φάραγγα Αίλών
    γράφτηκαν λίμερικ στο σάιτ του Τεφλόν.
    Εξαίρετο το πόνημα!
    Ε, κι αν δε βγαίνει νόημα,
    τι σημασία; Αμπεμπαμπλόν του κιθεμπλόν.

  97. atheofobos said

    Το διορθωμένο 95 έχει καλύτερη ρίμα.

  98. Nicolas said

    Η Μαρία απουσιάζει αλλά στέλνει αυτό το μήνυμα (όπως η σχεδόν φανταστικές συνεντεύξεις στο Canard enchaîné):

    Από την Πόλη έρχομαι και στην Κορυφή* μασέλα
    Για κοντοσούβλι σαλονικιό κράτα μου μια σέλα
    Θα κρίνω τα γραφόμενα μετά από πολύ σκέψη
    Αν και δεν βλέπω σύντομα το νου σας να στερέψει
    Και για βραβείο τελικό θ΄ ανοίξω την κασέλα

    * τζάμπα διαφήμιση http://www.koryfi.com.gr/

  99. sarant said

    Βλέπω έχουμε έμπνευση σε όλα τα επίπεδα!

  100. Nicolas said

    Μία ερώτηση:

    Φιρί-φιρί το πήγαμε μετά από τη δύση
    Να βγούμε και ξεβράκωτοι όπως η Άννα Βίσση
    Λέτε τα μάγουλα πολλών να ροδοκοκκινίσουν
    Εάν τα ακατάλληλα ευθύς τα ξεκινήσουν
    Και μας κατηγορήσουνε για λόγια παρά φύση;

  101. Μα, δεν είναι απαρέγκλιτο να είναι 9-9-6-6-9 συλλαβές; Εμπάση περιπτώσει:

    Κουγκαροκυνηγός

    Κάνω κονέ στον Βαγγελάρα
    μιαν εξαδέλφη δεκαεξάρα
    μπας και κάνει σχέση.
    Κι αυτός: «Δε μ΄ αρέσει!
    Έχεις γνωστή καμιά μιλφάρα;»

    Γραμματοκομιστής

    Στο μπάτσελορ πάρτυ, στον Ρένο
    τα ρίχνει, τον ονειροπαρμένο,
    ξανθιά γκομενάρα.
    Δεν έδωσε δυάρα.
    Βλέπεις, το άκουγε το τραίνο.

    Οινόφλυξ ναύτης στη στεριά

    Ναύτης που τον λένε Διαμαντή
    ξέμπαρκος βρίσκεται στο Νταντή
    και στα μπαρ τα τσούζει.
    Σκοντάφτει και σκούζει:
    «Το φελέκι μου για καραντί!»

  102. Θα δοκιμάσω κι εγώ:

    Ένας μπλόγκερ από το Μπλογκσποτ
    κόλλημα έφαγε με τη λιστμπότ
    για ν’ αυξήσει τα κλικ
    κάνει μομπάιλ λινκ
    και κλικάρει κι απ’ το φέρι-μποτ.

  103. Ηρώ Διαμαντούρου said

    ωπά; βρεβρε τι γίνετ’ εδώ μέσα… μπράβο σάραντ, ωραίος, ξεσήκωσες το σύμπαν, 100 ποστάκια κιόλας, είδες; τα συχαρίκια μου και στους ποιητές!

  104. Η Δέσποινα από την Κυπαρισσία
    ξημεροβραδιαζότανε στην εκκλησία
    στον διάκο μπρος γονυπετούσε
    μαζί του διαρκώς συνομιλούσε
    η Δέσποινα από την Κυπαρισσία.

    Ο διάκος από την Κυπαρισσία
    καριέρα έκανε με παρρησία
    τα μυστικά της φύσης εξηγούσε
    και κάθε θηλυκό παραμιλούσε
    γι’ αυτόν τον διάκο στην Κυπαρισσία.

    Στον Γιώργη έφτασε το άσκημα χαμπέρι:
    το Δεσποινιώ, η κόρη του, το ρίχνει το τσεμπέρι
    του διάκου μάθημα δεν χάνει,
    και τηνέ ξερει όλη η Μάνη,
    του κύρη της πώς σιάχνει το χουνέρι.

    Γοργά ο Γιώργης πάει στην εκκλησίτσα
    και με τον διάκο κουβεντιάζει για κορίτσια
    του λέει να γίνει καπινός
    ειδάλλως καλοκαιρινός
    θα γίνει από του Γιώργη την αγκλίτσα.

    Ο διάκος από την Κυπαρισσία
    χάθηκε από την εκκλησία
    έγινε πράγματι καπνός
    κι εξαφανίστη σαν λαγός
    ο διάκος από την Κυπαρισσία.

    Στην πόλη τότε έπεσε κατάμαυρη μαυρίλα
    και τα κορίτσια έπαθαν τη φοβερή τη νίλα
    μα ήρθε φρέσκος γυμναστής,
    ένας σπουδαίος εραστής,
    και γύρισε ξανά στην πόλη η βαρβατίλα.

  105. Μαρίνα said

    Θα προσπαθήσω να χρησιμοποιήσω αυτά που έμαθα εδώ πριν λίγες μέρες.
    Κάποτε που’νοιωθε μοναξιά
    Κάθησε κάτω απ’την οξιά
    Ηρθ’ένας από το νησί
    Ηπιαν τρείς κούπες με κρασί
    Εγίνανε πολλά.Της έμεινε μια ρουφηξιά.

  106. Δεν είχα πάρει υπόψη μου ότι η πρώτη αράδα πρέπει να έχει συγκεκριμένο στυλ,
    οπότε επανέρχομαι με ένα σχεδόν επετειακό:

    Ένας τουρίστας Ιρλανδός από το Limerick
    λιγουρεύτηκε παγωτάκι από το Moven Pick.
    Αλλά χάθηκεν, ο δύστυχος, στα Εξάρχεια
    και τον έπιασαν τα ΜΑΤ που ψάχναν ανάρχια.
    Τονε ξέμπλεξε -ως συνήθως- η Κούρτοβικ.

    Φυσικά, κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι τυχαία και μόνον χάριν της ρίμας.

  107. Νέος Τιπούκειτος said

    Λέω ν’ αρχίσω να δίνω σιγά σιγά τα σεφερικά λιμερίκια («There was a young girl from Naupactus), που σκάρωσαν ως επί το πλείστον βρετανοί κλασικοί φιλόλογοι (θεέ και κύριε):

    Πρώτος ο σεπτός οξφορδιανός Jasper Griffin:

    There was a young girl of Naupactus
    Who had an affair with a cactus.
    Though she played many tricks
    And endured many pricks,
    Still the cactus is virgo intactus.

  108. Νέος Τιπούκειτος said

    Ακολουθούν οι εκδοχές (1) του Michael Parsons και (2) του Charles Low:

    (1)
    There was a young girl of Naupactus
    Who had an affair with a cactus.
    Her cries as she thrilled: ‘O
    spiniferous dildo!’
    Enlivened the air of Naupactus.

    (2)
    There was a young girl of Naupactus
    Who had an affair with a cactus.
    But she changed her mind quick
    When she felt a small prick
    And escaped with her honour intactus.

  109. Νέος Τιπούκειτος said

    Ο προειρημένος Jasper Griffin σκάρωσε και λατινική εκδοχή του σεφερικού λίμερικ (πόσο διεστραμμένος μπορεί να γίνει ο άνθρωπος, ε;)

    Habitabat puella Naupacti
    cruciata cupidine cacti,
    dolis bene functa
    spinis male puncta:
    cacto restat nomen intacti.

  110. Nicolas said

    Κοιμήσατε τα παιδιά;

    Το νινί σέρνει καράβι
    Και δεν βγάζει παραγάδι
    Όλοι όσοι κόντρα πάνε
    Το κεφάλι τους χτυπάνε
    Και το τρων οι υπεργολάβοι

    Κι επειδή πλάκωσε Αγγλία, αντίποινα:

    Capitaine Quarantaine
    Oh ! quelle aubaine !
    Faire appel à la muse
    Pour faire mumuse
    Avec des vers par centaines !

  111. Nicolas said

    Αφιέρωμα στον φίλο μας Αλλουφάνιο:

    Μαγική ξωτική ομορφιά
    Μας αφήνεις χωρίς λαλιά
    Ο Allu σου ΄χει φτιάξει και στέκι
    Κι όταν το βλέπουμε μένουμε σέκοι
    Πόσο θα ΄θελα να σ΄ είχα συντροφιά

    http://www.maniacworld.com/pencil-version-of-misirlou.html

  112. Το κορίτσι αυτό της Ναυπάκτου
    μετά την εμπειρία της του κάκτου
    δοκίμασε με κρίνους
    αγριολούλουδα και σχίνους
    μα δεν ήταν σαν τον κάκτο της Ναυπάκτου.

  113. Μπουκανιέρος said

    αφιερώσεις:

    Ο dουrουsiebenmal
    στιχουργάει – και pas mal.
    Μα τ’ όνομά του
    βήξιμο γάτου:
    δυσκολοπρόφερτος ο ντου-ρου-ζι-μπεν-μαλ!

    Μακάριος κολύμπαγε ο Τιπούκειτος,
    ιντερνετοφιλολοτρακατρούκητος.
    Μ’ άκουσε ο Κεμπεκουά
    τρία με μιας ουά-ουά:
    κι έγινε ξάφνου ο Τιπού Τριπούκειτος.

  114. Να τώρα που ρίχνει και ο Μπουκανιέρος
    συνεχόμενες ριπές, ωσάν καραμπινιέρος
    τους τιπούκειτους πληγώνουν
    δόκτορες δεν τη γλυτώνουν
    με τις ριπές που ρίχνει ο Μπουκανιέρος.

  115. Voulagx said

    Ο πειρατης απο τη νησο των Φαιακων
    μπαρκαρει στιχουργων, εκων – ακων
    κοβει το παραμιλητο
    και το ριχνει στο ποτο
    και στα λιμερικουά, ως συνηθως Λακων!

  116. Νατάσσα said

    Από τη συλλογή που άρχισα εδώ και πολλά χρόνια:

    To his bride said the lynx-eyed detective
    «Can it be that my eyesight’s defective?
    Has your east tit the least bit
    the best of yourwest tit
    Or is it a trick of perspective?»

    There was once a young man from Ghent
    Whose tool was so long that it bent.
    To save him trouble
    He put it double
    and instead of coming he went.

    There was a young lawyer called Rex
    Who was sadly deficient in sex
    Arraigned with exposure
    He said with composure
    «De minimis non curat lex».

  117. #117 Καταπληκτικά!

    Οι στιχουργοί γνωρίζουν ένδοξες μέρες
    και λιμερίκια πέφτουν διαρκώς ωσάν σφαίρες
    είτε θες ελληνικά
    είτε θες τα αγγλικά
    οι στιχουργοί μας είν’ μεγάλες λέρες.

  118. sarant said

    Γυρίζω σπίτι από κραιπάλη
    και διαβάζω λιμερίκια και πάλι
    με το ένα γελώ
    τ’ άλλο είναι πιο καλό
    με το τρίτο ανοίγω μπουκάλι

  119. Voulagx said

    Αλφα-Αλφα-Βητα-Βητα-Αλφα
    γαμω τη ριμα με τα τρια αλφα
    μπυρονια με κρασια ανακατευω
    ολημερις την κουτρα μου παιδευω
    πιο ευκολο να φτιαξω το πενταλφα!

  120. aerosol said

    Στιχουργεί με τις ρίμες ο Δύτης
    της γλώσσας τζιμάνι, αστρίτης
    κι όλο δεός εγώ
    αντί να στιχουργώ
    τεμπελιάζω ξανά, ο κοπρίτης

  121. Τοῦ Νάρκισσου:

    Ἔτσι λάμπω στὰ μάτια μου ὅπως
    φέγγει γύρω μου ὅλος ὁ τόπος
    κι ἔτσι σβήνω καθὼς
    λουλουθίζει άνθός,
    τῆς θωριᾶς μου φτηνὸς κερδοσκόπος.

    Τοῦ Ἴκαρου:

    Μπράτσα, ὦμοι, χεράκια, φτεροῦγες
    σ’ἀνεβάσαν σ’οὐράνιες ῥοῦγες.
    Φτερωτοὺς στὰ ψηλὰ
    δρόμους πῆρες, ἀλλὰ
    τοῦ γιαλοῦ σὲ σκεπάσαν οἱ οὔγιες.

  122. ὁ τελευταῖος στίχος νὰ διαβαστῇ: τοῦ γιαλοῦ σὲ σκεπάσανε οὔγιες.

  123. Μισιρλού... said

    Γράφουνε λιμερίκια για το δημαρχιλίκι
    κι εγώ η κακομοίρα, ώρες στο ζοριλίκι…
    Έλιωσα στο γραφείο.
    (πήγα και συνεργείο!) *
    -Τι έγινε; Το πέτυχα; Έφτιαξα λιμερίκι ;

    * [καλά… και ταβερνείο!]
    😉

  124. Μισιρλού... said

    Για να πω την αλήθεια ευθέως
    ο Κορνήλιος είν’ ο σπουδαίος!
    Λιμερίκια ξηγιέται
    κι από θέμα ό,τι θέτε…
    Είν’ απίστευτος τούτος ο νέος !!!

    ❗ ❗ ❗ ❗

  125. KapetanEnas said

    Από δω, από τα εξωτικά μέρη που βρίσκομαι, ευτυχώς μπόρεσα λίγο νά έρθω σ’επαφή με το μπλόγκ,λοιπόν στο Νίκο και στούς Sarant-α κλέφτες τα χαιρετίσματά μου. Και πέντε λιμερίκια.

    Α.
    Ήταν μία ανορθόγραφη λέξη
    Που σ΄ αγράμματων πρόζα είχε μπλέξει.
    (Une voix larmoyante:)
    – Να σταλεί στον Sarant!!!
    Και ευθύς διορθώθηκε η λέξη.

    Β.
    Ο Νικόλας στο Χιούστον και στ’ Άστον
    Μελετά τις πορείες των Άστρων.
    Μα στα ξένα αν σκεφτή
    Τη ζωή τη σκυφτή
    Ο Νικόλας μας, είν’ Χιούστον κι άστον.

    Γ.
    -Μήπως είναι του Κάρς τρωγλοδύτης;
    Των Sarant-α κλεφτών λωποδύτης;
    Της Βαγδάτης μουλάς;
    Του Mαγκρέμπ νερουλάς;
    -Είν’ απλώς των Νιπτήρων ο Δύτης.

    Δ.
    Τους Εβραίους μισεί και τους γκαίη aussi,
    και νομίζει πως είν’ ο Δυσσέας.
    Μ’αφου δε – νογάει χίτς
    Θυρωρός στ’ Αουσβίτς
    Καταντάει ο ναζί, ο Αμασέας.

    Ε.
    I loved a young lady of Misr
    but I told her and she said: “Who, me, Sir?
    And you say that in the loo?
    My name is Misirlou,
    and we greek girls in this case say: «Ίσααα…».

    Αυτά, και εις το επαναπληκτρολογείν. (Άγνωστον πότε)

  126. Μισιρλού... said

    (@112)
    Μισιρλούδες ο Νικόλας, κάπου Allufa(n)λλού ζαχαρώνει
    τα διαβάζω που λέτε, κι καρδούλα μου λιώνει!
    Να το βάλω γινάτι ;
    ή να πάω στο κρεββάτι;
    Σα να μ’ έπιασαν πάλι οι πόνοι…

    Καληνύχτα μας.

  127. Μισιρλού... said

    Δεν άκουσα… Πώς είπατε; Ορίστε ;
    Συγγνώμη κύριε, ποιος είστε ;!
    Καπ’τάνιε Ένας μας
    τύπε χαμένε μας…
    Τραγουδάω Στανίση: ορίστε!!!

  128. C’est que le printemps arrive
    et vous etes aussi na’i’ves
    comme de gens qui parle beaucoup
    mais on ne dit que rien du tout
    d’ une mal cooperative

    Στα ξεχασμένα γαλλικά μου η ορθογραφία μάλλον ομιχλώδης όπως η εννοια στα ελληνικά μου

    Μέσα στο άγριο ξενύχτι,
    στης αϋπνίας μου το δίχτυ,
    σκαρώνω δύο λιμερίκια
    χωρίς να γράφω μπινελίκια
    ώρες μετά το μεσονύχτι

    Τα βλέπει η άδολη αυγούλα
    παρέα με την συννεφούλα
    και συζητάν αν είναι σέξυ
    τώρα που έχει ήδη φέξει
    και τα στραβά φαίνονται ούλα

  129. newagemama said

    Oλο αυτό το ηλε-γεγονός με τα λιμερίκια εξελίχτηκε σε ό,τι πιο διασκεδαστικό έχω διαβάσει εδώ και καιρό στο Διαδίκτυο!

    Η δημιουργικότητα των ανθρώπων χρειάζεται μόνο μια μικρή σπίθα για να λαμπαδιάσει! Μπήκα στο ιστολόγιο καμιά 20αριά φορές κατά τη διάρκεια του περασμένου 24ώρου και κάθε φορά γελούσα πιο πολύ από την προηγούμενη.
    Ευχαριστώ, πέρασα απίθανα (και έμαθα πράγματα κιόλας)!

    Την καλημέρα μου

    http://newagemama.wordpress.com

  130. sarant said

    Καλημέρα και από εμένα.

    Μama, εξίσου μεγάλος είναι ο δικός μου ενθουσιασμός, το νήμα έγινε εξαιρετικό -αλλά ακόμα υπάρχει περιθώριο να προστεθούν κι άλλα διαμαντάκια κι ύστερα θα τα ξεκαθαρίσω και θα τα βάλω σε αυτόνομη σελίδα.

    Καπετάνιε, ελπίζω να ξαναδιασταυρωθούν οι τροχιές μας. Το Ε το χάρηκα ιδιαίτερα (και το Α, βεβαίως)!

    Αλλά όλα ήταν καλά, όλων…

  131. Immortalité said

    Ηταν μια τρελοπαρέα
    όχι απ΄την Καπνικαρέα
    λιμερίκια σχεδιάζει
    άπαντες τους σχολιάζει
    κι έτσι πέρναγε σπουδαία τούτη η τρελοπαρέα.

    Μια μέρα έλειψα, πάει η μπάλα. Να δω πότε θα τα διαβάσω όλα!

    Γειά σου Καπετάνιε!

  132. Μπουκανιέρος said

    limericks minori
    per amiche ed amici

    Βρε τη Μαρία!
    Στη φασαρία
    όλα τα γράφει
    (φτυάρια και τάφοι!):
    Μα (τάχα;) ρία.

    Νιπτήρων Δύτης,
    σεμνών ηδύτης
    για σινεμάδες
    και για πασάδες:
    τουρκοαγιογΔύτης!

    Μοιάζει ο Βουλάγξ
    με Μπάνι Μπαγκς;
    Πάτημα γάτας,
    μπεκροκανάτας,
    Βουλά(χων τα)νξ.

    Πάλι η Ιμόρ;
    Ω, never more!
    Γελά κι εμπαίζει,
    κρύβει, το παίζει
    μοιραία Ιμόρ.

    Κι ο Ηλεφού
    (comm’ il est fou!)
    με βάλε-βγάλε
    μοιάζει φινάλε
    μ’ ανόμοια φου.
    *
    Μα ο Ηλεφού
    πόρτα κουφού
    ό,τι κι αν πεις.
    Πού να τον βρεις;
    Α, φίλε Φου…

    Κι ο Νικοκύρης,
    συλλέκτης γύρης,
    βγάζει φιρμάνια.
    Πόσα ζιζάνια,
    αχ, Νίκο, σπείρεις…

    postilla

    Έχουν τα ποίματα
    κρυφά μηνύματα,
    μα δε θα μπούμε
    – γιατί αν τα πούμε
    θάχουμε θύματα!

  133. Αυτό θα πει.

    Τούτος είναι ο Μπουκάν.
    Όταν το θέλει (και αν)
    απ’ τσι Κορφούς
    στέλνει αθούς
    κι όσοι νογάν, νογάν.

  134. sarant said

    Ιμόρ, έχεις να διαβάσεις πολλά -αλλά και τα φρέσκα του Μπουκανιέρου είναι εξαιρετικά!
    (Ποίματα ή πήματα; )

  135. @Nicolas (#112): Eυχαριστώ για την αφιέρωση
    🙂

  136. Νέος Τιπούκειτος said

    @114: Μπουκάν, πολύ καλό! Το προώθησα αρμοδίως.

    (ΥΓ1. Παρεμπιπ, ξέρεις πολλά και πρέπει να πεθάνεις.)

    (ΥΓ2. Από πού γνωριζόμαστε;)

  137. Alfred E. Newman said

    Εκεί στον ιστότοπο του sarant
    Βάζει πάντα σε καραντ-
    ίνα, τους γλωσσολάγνους μύθους
    που δυστυχώς είναι ένα πλήθος
    Σε εγρήγορση η φάρα του sarant.

  138. Alfred E. Newman said

    Από χτες πίνω τον καφέ μου σκέτο
    αφού από όλους πήρα «πακέτο».
    Κανείς δεν έγραψε για μένα,
    Τα περασμένα είναι ξεχασμένα.
    Alfredo όχι φρέντο, μόνο σκέτο.

  139. sarant said

    🙂

  140. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Με καθυστέρηση μηνών, για τη Σοφία Κολοτούρου (@86):

    Ήταν μια πόρνη από τη Μπουζουμπούρα,
    αν και μελαχροινή -ως ώφειλε-, ποτέ της δεν υπήρξε έστω καψούρα.
    Αφού έγινε εξαίρετος αεροσυνοδός,
    Κυρία Πρωθυπουργού μετά, τώρα ως αοιδός
    μέρες ανόδου διάγει στο Μπουρούντι η Μιμή από τη Μπουζουμπούρα.

  141. Ξεπατώθηκαν τὰ πλῆκτρα,
    μέχρι ποὺ ἄναψε κι ἡ ψύκτρα
    πήρε τὸ πισὶ φωτιὰ,
    ὄχι πὼς μὲ νοιάζει, μὰ
    ξεφωνίζει σὰν σφυρίκτρα

    καὶ τὰ ἀττικά μου ὦτα
    -ὅποιον θέλῃς πᾶνε ῥώτα-
    τέτοιους ἤχους ἐξαντρίκ,
    ἢ ντοπιολαλιὲς ῥουστὶκ
    δὲν ἀντέχουν ὅπως πρῶτα.

  142. -Μὲ πονάει γιατρὲ ὁ κῶλος,
    εἶμαι ἄρρωστος; -Οὐδόλως,
    ὅταν σοῦ ῤθῃ μὴ τὴν σφίξῃς
    ἐλευθέρως νὰ σφυρίξῃς
    ἀπὸ πίσω ἀστραποβόλος.

  143. Ο Αλφρέδος έχει δίκιο, δυστυχώς.
    Στην Αγγλία επειδή έγινε μπουχός
    τον ξεχάσαμε και μεις
    και γιαυτό φωνάζω τρις
    νάναι καλά ο Αλφρέδος, ο φτωχός.

  144. Immortalité said

    @133 Μπουκάν εξαιρετικό! (μ’ έχεις παρεξηγήσει όμως βρε παιδί μου 🙂 )

    @144 Σιγά που έχει δίκιο! 😛

    Και πήγε στην Αγγλία
    μ’ ωραία συνοδεία
    και τώρα μας φωνάζει
    πως τάχατες τον νοιάζει
    που πάθαμ’ αμνησία;

    Μια χαρά περνούσε
    καθόλου δεν κοιτούσε
    εμείς εδώ πως πάμε
    και πως καλοπερνάμε
    να μάθει δε ζητούσε!

    Ή μήπως ο καημένος
    ήταν εξορισμένος
    σε μέρος χωρίς νετ
    αχ άτιμο κισμέτ!
    και είν’ αδικημένος;

    Μ’ αφού καλά τα πέρασε
    και λιμερίκι κέρασε
    δεν έχει σημασία
    παράπονα που κάνει με τόση παρρησία
    θα πει πως δεν μας ξέχασε 😉

  145. Immortalité said

    @ Για τον Κορνήλιο στο 38
    που ελπίζω να μη νομίζει ότι μ’ ένα λιμερίκι καθάρισε… 🙂

    Τι να γράψω τί, για την ανθρωπότητα
    που δεν ξεχωρίζει, την αντισυνταγματικότητα
    και τις ψήφους τσουβαλιάζει
    άκυρα – λευκά, μαζί όλα τα βάζει
    έτσι λέει υπηρετείται, η ουσιαστικότητα

    Μα κανείς δεν ψάχνει, με ποιαν ιδιότητα
    Και με πόσο μεγάλη επιπολαιότητα
    μας βουτήξαν το δικαίωμα
    της διαμαρτυρίας το στερέωμα
    Είναι να μη σε πνίγει η τόση ματαιότητα;

  146. Alfred E. Newman said

    Ο Αλφρέδος για ένα τετραήμερο
    έκανε ταξίδι εφήμερο
    Στο Λονδίνο για μια διάκριση
    και από το νετι απεξάρτηση
    Αλλά για τους θαμώνες εδώ έει ίμερο.

  147. sarant said

    Βλέπω ανατείλανε νέα ταλέντα, μπράβο-μπράβο!

  148. Nicolas said

    Αφιερωμένο στον διάσημο πολυτονιστή, αν και δυστυχώς δεν ξέρω να γράφω σε πολυτονικό.

    Σε όλη την υφήλιο
    Ξέρουν όλοι τον Κορνήλιο
    Για τις περισπωμένες
    Και τις υπογεγραμμένες
    Αχ τι μεγάλο ειδύλλιο!

    Για άφησε τα πνεύματα
    Και πιάσ΄ τα οινοπνεύματα
    Καλός ο τονισμός
    Μα πρώτα ο ηδονισμός
    Και μετά τα δημοσιεύματα

    Σε πείραξε που ο Γιάννος
    Έγινε πρώτος τράγος
    Και άρχισες το πένθος
    Μακριά από το πλήθος
    Εσύ, ο καθαρευουσιάνος;

    Για ξέχνα την τη νίκη
    Και πιάσε το ποντίκι
    Να γράψεις λιμερίκια
    Κι άσ΄ τα δημαρχιλίκια
    Και θα γενείς περδίκι

  149. Voulagx said

    Ηταν ενας νεος που τον φωνάζαν Αλφ
    η ψυχη του εδονειτο απ’τη φωνη της Πιαφ*
    του Βουλαγξ ομοτεχνος
    ο λογος του περιτεχνος
    δεν μας σερβιρισε ποτε πιλαφ!

    * Αλφ, μεταξυ ομοτεχνων ειλικρινεια!
    «Ο,τι μας ενωνει, ο,τι μας δονει
    ειναι της Τζουλιας η…φωνη»

  150. Immortalité said

    @ 149 Νικολά θέλω και γω! 😀

  151. Alfred E. Newman said

    @150
    Υποθέτω hommage στο Ζαμπέτα 😆
    Ευχαριστώ και για το λιμερίκιο αλλά περισσότερο για τη λέξη νέος. 😀

  152. Voulagx said

    Ηταν μια δικηγορινα που τη λεγανε Ιμμορ
    κράτα’η σκουφια τ’ς απ’τον που’χε μεσα του ιχωρ
    δε φορουσε το τσαντορ
    πιο της παει ο Ντελορ
    και διαβαζε απο Ομηρο μεχρι και Πολ Νορ!

  153. Νέος Τιπούκειτος said

    Ήτανε μια δικηγορίνα από την Κάντια
    που σ’ έσφαζε με το μπαμπάκι και τα γάντια.
    Λιγουρευότανε τη συνταγματικό-
    τητα λες κι ήτανε κανα γλυκό
    η ευπαίδευτος δικηγορίνα από την Κάντια.

  154. Alexis said

    Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη από τον οικοδεσπότη γιατί θα ξεφύγω εντελώς από τη μετρική φόρμα των λιμερικίων και θα χρησιμοποιήσω αυτή των …μπινελικίων, αλλά έστω και εκτός συναγωνισμού δεν αντέχω στον πειρασμό να μην το καταθέσω:

    «Ο Ηλίας Ψινάκης πριν και μετά τις εκλογές»

    Πριν…

    Στο σχολείο πάντα όλοι
    με φωνάζανε καριόλη.
    Μου φερόντουσαν με δόλο
    και μου πιάνανε τον κώλο.
    Τώρα πρώτος μες στο Δήμο
    σύμβουλος θέλω να γίνω.
    Με Νικήτα Κακλαμάνη
    θα κερδίσω μάνι-μάνι.
    Με του κόσμου τη βλακεία
    βλέπω κι αντιδημαρχία.

    Μετά…

    Όσο παίρνει και νυχτώνει
    το αγγούρι μεγαλώνει.
    Φτου! δεν έχει ξαναγίνει
    να γουστάρουν τον Καμίνη.
    Τη θεά να ξεφωνίσουν
    κι άγρια να τη μαυρίσουν.
    Πάει κι η αντιδημαρχία
    τώρα έπιασα τα …τρία.

  155. Nicolas said

    Αφιέρωμα:

    Που τη βρίσκεις, που τη χάνεις
    Την έκλεψε κάνας αλάνης;
    Όχι, η Αθανασία
    Δεν σηκώνει αφασία
    Μόνο όραμα οθόνης

    Στου Σαράντ πρωί και βράδυ
    Μπας και βρει κάνα ψεγάδι
    Και του νόμου τη σκυτάλη
    Δεν θα της την πάρουν άλλοι
    Εκεί έστησε πηγάδι

    Κάνοντας προετοιμασίες
    Δοκιμάζει ενδυμασίες
    Για το γλέντι που πλησιάζει
    Λες να κάλεσε τον Στάζυ;
    Όλα είναι εικασίες

    Αχ αυτό το ιντερνέτι
    Δεν το είχαν οι Βενέτοι
    Όταν έφτασαν στην Candia
    Χωρίς να ΄χουν βάλει γάντια
    Μπρος σε τέτοιο μπερεκέτι

    Με μια τέτοια δικαστίνα
    Θα ψοφήσουν απ΄ την πείνα
    Κάθε είδους απατεώνες
    Που εδώ και δυο αιώνες
    Δεν αφήσαν ούτε χήνα

    Εσύ που κάνεις καταδύσεις
    Αν μπορείς να περπατήσεις
    Ως τη γείτονά σου πόλη
    Παν΄ να γίνεις καρακόλι
    Και να μας τηνε φιλήσεις

    Όταν φτάσεις στο μπαλκόνι
    Αν το βάρος σου σηκώνει
    Κάνε σάλτο από κάτω
    Και δώσε τούτο το μαντάτο
    «Απ΄ του κήπου σου τη βρύση, η ρακή μας καρδαμώνει»

  156. Προδημοσίευσι τοῦ προοιμίου τοῦ ἔπους τῆς Ἰμμορταλιάδος:

    Τὴν Κρητικιὰ τραγούδα μου, θεά, τὴν δικηγόρο,
    τρανὸ μπελὰ γιὰ τὸν λῃστή, τὸν κλέφτη, τὸν κακοῦργο,
    τὸν ἥλιο τὸν ἀνέσπερο καὶ πάντα φαεσφόρο
    ποὺ μὲ τὶς γνώσεις του ἔλαμωψε σὲ Χάγη καὶ Στρασβοῦργο.
    Σὰν τὰ πυκνὰ διέλυσε Καλούσεια σκοτάδια
    καὶ χάρισε στὴν Θέμιδα ξανὰ τὴν πρώτη θέσι
    μὲ πάθος ἐργαζότανε τὶς μέρες καὶ τὰ βράδια
    σκεπτόμενη τί νά ‘καμε ἡ Δεξιὰ νὰ πέσῃ.
    Πολέμησε κυκλώματα, πολέμησε τὸν Κούγια,
    ἀξίως ὠνομάστηκε μητέρα τῆς πατρίδος,
    τὸν ζῆλο της δὲν ἔκρυψε καὶ τὴν μεγάλη φούρια
    ν’ἀφανιστῇ ἀπὸ τὴν γῆ κάθε λερναῖο εἶδος.
    Γι’αὐτὸ κρυφὰ συμμάχησε μὲ κάποιον Σαραντᾶκο
    ποὔχει γενιὰ ποιητικὴ καὶ φλέβα λογοτέχνη
    καὶ τώρα σκάβουνε μαζὶ κοινῶν ἐχθρῶν τὸν λάκκο
    ἀφ’οὗ θαρροῦν ἡ γνώμη μου ὅτι βρομᾷ καὶ ζέχνει.
    Ἴντά ‘καμε τραγούδα μου, τοῦ Δία θυγατέρα,
    κι ὅπως μιλεῖ φραντσέζικα πές μου κι ἂν παίζει πιάνο,
    εἶναι στ’ἀλήθεια ἀθάνατη ἢ λόγια τοῦ ἀέρα
    μᾶς τσαμπουνᾷ καὶ μᾶς ζητεῖ τὰ ῥέστα κι ἀπὸ πάνω;

  157. Voulagx said

    Ήταν ένας άξεστος Θετταλός Κεμπεκουά
    που όλο αναρωτιόταν «γιατί» και «πουρκουά»
    όλες τονε θέλανε για το κορμί του!
    γι’ αυτά εδώ «» έβγαζε το σπαθί του!
    Ηταν ο Τιπούκειτος, το Κήτος του πα-ντε-κουά!

  158. Voulagx said

    #157 Κορνηλιε,σαπω! Και μαλιστα αδεται α λα Ερωτοκριτος!

  159. Μισιρλού... said

    ΠΡΟΣ ΝΙΚΟ :

    Την Ιμμορταλιάδα του ευθύς να ξεκαρφώσεις
    από τα λιμερίκια, και νέο ποστ να στρώσεις.
    Να’ναι σελίδα μόνη της
    και στο μακρύ σεντόνι της
    τα του Κορνήλιου -Νίκο μου- πρέπει να καταστρώσεις !

    ***

    ΓΕΝΙΚΑ ΤΑ ΤΟΥ Voulagx :

    Του Voulagx επίσης μ’ αρέζουν
    γιατί διαρκώς περιπαίζουν.
    Του βγαίνουν ωσαύτως
    γαμάτως-μπιτάτως *
    -και εν μέσω νυκτός μάς ξεχέζουν !

    [* αυτά είναι επιρρήματα !!! χοχοχοοο]

    ***

    @154 ΓΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΝΤΙΑ…

    Ω, Νεαρέ Τιπούκειτε, τι ξέρεις από Κάντια;
    Φέτος, η παραλία της, ήταν σωστή κατάντια!
    Ή προς Ιμμόρ το σύνθημα;
    Δώσε κανα βοήθημα…
    [Μην εκτεθώ, που σκέφτομαι αλλού -και απ’ αγνάντια…]

    ***

    ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΡΔΟ ΑΛΦ :

    Εμβήκεν κι ο λόρδος ο Αλφ
    -μα εμείς από ζήλειες δεν χαφ(τ)…
    Ζητάει νέτα σκέτα
    ατάκα Ζαμπέτα
    και έτοιμη είμαι…στο τσαφ!!!
    [-Ποιός είναι; Της Chelsea ο χαφ!;]

    ***

    (ΔΙΤΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ – ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ) :

    Βάλθηκα να διαβάσω σελίδες πεντακόσες
    Την έπαθα την κρίση! -θέλω και άλλες τόσες.
    Τι κι αν στραβώθηκα;
    Πολύ μορφώθηκα !
    [Για τ’ άλλα μην τρομάζεις -θα στα ζητάω με δόσες!!!]
    8)

  160. Alfred E. Newman said

    Ένέσκηψε και η Μισιρλού
    που είναι αλλού γι’ αλλού
    Έρχεται με hit and run
    ώσπου δε να πούμε αμάν
    Εξαφανίζεται η σουρλουλού.

  161. Σὲ λιμερικίων βάλτους
    στίχους πέντε πάρε βάλ’τους
    ὅλο θὰ ταιριάξουν κάπου
    στὴν πρεπούμενη σειρά που
    θὰ πῇ «hic Rhodus hic saltus».

  162. Immortalité said

    Έχω μείνει άφωνη! 😳
    Είστε όλοι μεγάλα ταλέντα και μεγάλα πειραχτήρια! (όχι ότι δε μου βγαίνει… )
    Mille merci…

    Κορνήλιε καλά το πας!

    Έναν σας, ξέρει αυτός, θα τον σκοτώσω να μου το θυμάστε 🙂

  163. Immortalité said

    Εχω και γω ένα, (όχι τόσο καλό όσο τα δικά σας βέβαια).

    Γράψαμ’ τόσα πηματάκια
    και ευφάνταστα στιχάκια
    για τον ένα για τον άλλο
    κάναμε χαμό μεγάλο
    και χτυπάμε παλαμάκια

    Μα δεν σκέφτηκε κανένας
    πως μας λείπει ακόμα ένας
    είν’ αυτός που βοηθάει
    και ο firefox πετάει
    δεν το σκέφτηκε κανένας!

    Είναι κείνο το παιδί
    που με μιας στο πι και φι
    ό,τι και να μη δουλεύει
    ξέρει και το μαστορεύει
    χωρίς να ζητά δραχμή

    Κάθε πρόβλημα το λύνει
    και λογαριασμό δε δίνει
    είναι πάντα ευγενής
    πρόθυμος και προσηνής
    πνίγεται δε πνίγεται, μες της δουλειάς τη δίνη

    Τις κουβέντες του μετράει
    και για κείνον δεν μιλάει
    και ξεχάσαμε θαρρώ
    πως χρωστάμε φχαριστώ
    τί κι αν δεν μας το ζητάει;

    κι άμα με ρωτήσετε
    τα ρέστα μου ζητήσετε
    πως μιλώ για πάρτη σας
    πίσω από την πλάτη σας
    μην πολυβιαστείτε να με κακολογήσετε

    Μ’ είχε πιάσει απελπισία
    με την άνω την τελεία
    μα πως η ζωή αλλάζει
    και ευρέθηκε ο Στάζυ
    μ’ έβγαλ’ απ’ την απορία

    Κι έτσι σας τ’ ομολογώ
    πως για πάρτη μου μιλώ
    κι αν εσείς διαφωνείτε
    και σε διάβημα προβείτε
    Στάζυ μου σ’ ευχαριστώ!

  164. gbaloglou said

    Αχ η ευγενής η άνω η τελεία
    κάθε αχρείου νομοθέτη λεία
    γύρω γύρω μας την φέρνουν
    και σιγά σιγά μας παίρνουν
    τα πιο καλά μας τα εργαλεία

  165. Σύνεφφο οι ποιηταδες
    μον’ σε νυφικές παστάδες
    δεν βροντάνε τα λαπτοπ
    το ριξαν στο σορολόπ
    του Σαραντ πραματευτάδες

  166. sarant said

    Ομολογώ ότι δεν χορταίνω να τα διαβάζω!
    Αύριο θα τα βάλω και σε χωριστή σελίδα.

  167. Παύλος said

    Ήταν ένας ποιητής εκ του προχείρου
    που δεν είχε τη μορφή άγριου χοίρου
    αλλά ήθελε να γράφει λιμερίκια
    που τα διάβαζες και έβγαζες μπιμπίκια
    λιμερίκια από χέρι κρονολήρου.

  168. Νατάσσα said

    Και τα σεμνά έχουν το ενδιαφέρον τους.
    Ο θεολόγος και συγγραφέας Roland Knox έγραψε τούτο, σχολιάζοντας τις φιλοσοφικές θεωρίες του Berkeley:

    There was a young man who said «God
    Must find it exceedingly odd
    To think that a tree
    Should continue to be
    When there’s no one about in the Quad».

    για να πάρει την πληρωμένη απάντηση (ανώνυμου, στα κιτάπια μου)

    «Dear Sir, your astonishment’s odd
    I’m always about in the Quad
    And that’s why the tree
    Will continue to be
    Since observed by, Yours faithfully, God».

  169. Νατάσσα said

    δυσλεξία πληκτρολογίου Ronald Knox

  170. Μπουκανιέρος said

    137
    Τιπού, ας αφήσουμε και κανένα μυστήριο να πλανάται στην ατμόσφαιρα
    (μπας και γλιτώσω την εχτέλεση, αν μη τι άλλο…).

  171. Μπουκανιέρος said

    (συνέχεια στο 133)
    Κάποια στιγμή μού φάνηκε κι ο πεντασύλλαβος πολύ φλύαρος και σκέφτηκα να φτιάξω λιμερίκια πιο μινόρι, σε τρισύλλαβο. Π.χ.

    Τιπού
    και πού
    το τρίο;
    Ταπί ο
    Τιπού!

    Ε, μετά πέρασα και σε μονοσύλλαβους στίχους, π.χ. το ημιτελές:

    Φού-
    φου-
    τος.
    Πώς;
    Φτου!

    αλλά τελικά ήταν πολύ εύκολο και δεν είχε ιδιαίτερη πλάκα. Το βουλώνω λοιπόν και (όπως Μαρσέλ) γυρνάω στο σκάκι.
    (Όλη η περιπέτεια κι η τραγωδία της μοντέρνας τέχνης σε μινιατούρα.)

  172. papoylis said

    Ας μη θεωρηθεί το κατωτέρω σεξιστική αιχμή , παρά μόνο η ονείρωξη ξεμωραμένου γέρου :

    Πόσο θέλω τριπλέτες να κάνω
    με δύο τσούπρες στο στρώμα επάνω
    να φιλώ δεξιά
    και να γλύφω ζερβά
    όλο τέτοια ποθώ για να κάνω

    βράζουν μέσα μου φίλοι κρυμμένα
    βρωμερά και αισχρά ‘πωθημένα
    με δυό τσούπρες μαζί
    θάναι φίνα η ζωή
    Έ ρε πάθη που έχω κρυμμένα

    μ’ όσα σκέφτομαι αδέλφια καλπάζω
    στα όνειρά μου καμπύλες μαλάζω
    σε βυζάκια γλυκά
    κωλαράκι’ απαλά
    σε φοράδες απάνω καλπάζω

    μα βαριέμαι όλη μέρα τριπλέτα
    δε μου φτάνουνε πια κουαρτέτα
    σε χαρέμι ζητώ
    ο πασάς να γενώ
    (μόλις έφαγα μια καλτσοδέτα )

  173. sarant said

    Παπούλη, έτοιμο για μελοποίηση είναι το ποίημά σου, έχει ωραίο ρυθμό!

    Μπουκανιέρε, ποιος είναι ο Μαρσέλ; Αυτός που έχασε την παρτίδα από χρόνο και μετά έψαχνε γιατί;

  174. Nicolas said

    Παπούλη, τα σέβη μου !

  175. Νέος Τιπούκειτος said

    @158: Βουλάγξ, μερσί! Αλλά γιατί δεν κάνεις ένα λίμερικ στα βλάχικα;

    @171: Μπουκάν, ασ’ τα αυτά και ρίξε μέιλ αμέσως (ξέρεις πού–στου Τιπού).

  176. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΘΕΜΑ ΤΡΙΤΟΝ

    «Ταξινόμησε», λέει, «τον μίτυλον»!
    Κι αν το θέμα σε άφησε σύξυλο,
    τι να πεις… Για τα μύδια
    ότι μάθεις αρκεί δια
    ν’ αφήσει σημάδι ανεξίτηλο.

    (Με αφορμή συζήτηση παλιών συμμαθητών στο Φέισμπουκ)

  177. Τόλεγα γω, κι αποδείχτηκε πάλι:

    Εγώ δεν είμαι ποιητής, είμαι στιχάκι της στιγμής…

  178. sarant said

    Μιχάλη, εξαιρετικό το 177!

  179. Μισιρλού... said

    Στο 128, Νικόλα, για’ δεν το θωρώ;
    Λέω: το βίντεο το τραγουδιστό…
    Επειδή είναι Στανίση
    μήπως σ’ έπιασε μια κρίση;
    Λογοκρισία τής τέχνης, θεωρώ !!!
    (για βάλτο, πλιζζζζ, ευθύς και αυτό !)

    ________
    Περίεργο… Όταν το ποστάρισα, φαινότανε κανονικά το βιντεάκι τής συμπαθούς αοιδού. Χτες πρόσεξα πως όλα τα youtubια είχανε γίνει λίνκοι και είπα, θα’ναι νέα ήθη!
    Σήμερις όμως βλέπω, πως των άλλων τραγουδιστικών μου συναδέλφων φαίνονται και το δικό μου…κρέμεται !

  180. sarant said

    Μισιρλού, πού να ψάχνω τώρα να το βρω μέσα στη σχολιοθύελλα για να βάλω την αγκύλη που λείπει (αν αυτός είναι ο λόγος που ο λίκνος μένει σκέτος λίκνος); Πειράζει πολύ που είναι έτσι το 128;

  181. Μισιρλού... said

    @173

    Ο παπ(π)ούλης σ’ ονείρωξη πάλι
    δεν του φτάνει η μια, θέλει κι άλλη!
    Των γερόντων ούτως η φύσις:
    ομιλούν διαρκώς δια στύσεις…
    Δεν κοιτάνε το μαύρο τους χάλι !!!

    😛

    ____
    Παπουλάκο μου, δεν αφορά ακριβώς εσένα! Από προπάππο και άνω…

  182. Μισιρλού... said

    @181,
    Νίκο, εμένα ποσώς με πειράζει!
    Την τσινίσει η Στανίση, άματες και ‘ρθει κατά ‘δω !!!

    😆

  183. Μισιρλού... said

    Την τσινίσει = Μην τσινίσει…

  184. Immortalité said

    @178 είσαι και όλα τα υπόλοιπα;

  185. #185 τσου! στιχάκια, μόνο.

  186. Alfred E. Newman said

  187. Nicolas said

    Ποιός έχει γενέθλια, βρε;

    Αν είναι πόντιος, είναι γιός (χάπι μπέρθντεη του γιού)

    Αριστερέ Πόντιε, ούτε ένα λιμερίκι σε τεσέτερον την λαλίαν, ΄μω την πίστην΄μ; εγώ πρέπει να στο φτιάξω; άντε, νέπε, στρώσου!

    Και κάνα κρητικό και κάνα βλάχικο; άιντε βρε!

  188. sarant said

    Όπως είχα πει, έβαλα όλα τα λιμερίκια σας σε νέα σελίδα:
    https://sarantakos.wordpress.com/limerikia/

  189. Immortalité said

    @186 C’est déjà pas mal 😉

    @188 Αν είναι πόντιος, είναι γιός (χάπι μπέρθντεη του γιού) 😀

  190. Voulagx said

    #176 Τιπου, δεν στο υποσχομαι αλλα θα προσπαθησω (ωχ! τωρα θυμηθηκα οτι σου χρωσταω κι ενα εντεψιζικο)
    Προς το παρον, ενα γαλλικο α λα Μπουκαν:
    Vive les trois
    oi-oi-oi!

  191. Idom said

    Τα λίμερικς έχουν αμιγώς αρχαιοελληνική ρίζα. (λιμερικ = λιμός + έρκος)
    Επρόκειτο για μικρά, διαφημιστικά σποτάκια για σναξ ή φαγητό, που απαγγέλονταν στα διαλείμματα των θεατρικών αγώνων.

    Παραθέτω (σε δική μου μετάφραση) ένα από τα πιο διασωθέντα:

    Ήταν ένας κεφτές από πατάτα
    και γνώρισε έναν κεφτέ από τομάτα.
    Πιο ζουμερό, με χρώμα ωραίο.
    «Εμένα, θα με φάνε τελευταίο!»,
    χάρηκε ο κεφτές από πατάτα…

    Idom

  192. Και με καθυστέρηση μερικά πορνολιμερίκια http://lolsnaps.com/news/78661/0/

  193. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ὡς νεόκοπος ἀναγνώστης τοῦ φιλόξενου ἱστοχώρου σας, ἀνακαλύπτω σιγά-σιγὰ τὰ «καλούδια» του, ὅπως τὰ προκείμενα «λιμερίκια». Ἡ πρώτη μου έπαφὴ μὲ τὸ εἶδος ἦταν, πρὶν ἀπὸ καμιὰ πενηνταριὰ χρόνια, μὲ τὸ πασίγνωστο » there was a young lady from Niger…» σὲ κάποιο ἀναγνωστικὸ ἀγγλικῶν. Κάπου (δυστυχῶς δὲν θυμᾶμαι ποῦ καὶ στὸ google δὲν βρῆκε κάτι σχετικὸ) εἶχα δεῖ τὸν ἑλληνικὸ ὅρο «λειπόστιχο».
    Στέλνω καὶ σχετικὸ στιχούργημα ἀπὸ τὸ θεατρικὸ ἔργο τοῦ Tennessee Williams «The Night of the Iguana». Ἁπὸ τὴ μικρὴ ἔρευνα ποὺ ἔκανα στὸ google τὸ βρῆκα σὲ διάφορες παραλλαγές καὶ γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ δὲν εἶμαι βέβαιος ὅτι εἶναι τοῦ συγγραφέα ἤ ἁπλῶς τὸ διασκεύασε γιὰ τὸ ἔργο.

    There was a young gaucho named Bruno
    Who said about love, This I do know:
    Women are fine,
    and sheep are divine,
    But iguanas are—Numero .uno.

  194. sarant said

    Να είσαι καλά αγαπητέ, χαίρομαι που ψαχνεις και τα παλιότερα -έχουμε κι άλλα καλούδια, θα δεις 🙂

    Λειπόστιχο; Δεν το έχω ξανακούσει, ομολογώ.

  195. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Δεχτεῖτε καὶ τὴν προσωπικὴ μου συνεισφορὰ γιὰ τὸ «λημέρι» σας.

    curriculum vitae

    Ἔτος γεννήσεως: τὸ πενηνταδύο
    κιλὰ: ἑκατὸν πενῆντα, ὕψος: μέτρα δύο.
    Χ. Μ. τοῦ Ε. Μ. Π. τοῦ ἑβδομηνταπέντε,
    (τὸ ἐτελείωσα σὲ χρόνια πέντε).
    Στὴ σύνταξη ἀπ’ τὸ δυὸ χιλιάδες δεκαδύο.

  196. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καθὼς φαίνεται ἔπεσα στὸ «λακκουβάκι μὲ τὴν ἔμπνευση» ποὺ ἔλεγε κι ὁ Τσιφόρος. Ἰδοὺ ἡ συνέχεια τοῦ curriculum vitae:

    Τῆς λεγόμενης «γενιᾶς τοῦ Πολυτεχνείου»
    (δὲν τὸ ἐξαργύρωσα μὲ θέσεις «Δημοσίου»)
    Παρέμεινα σκεπτόμενος
    καὶ μὴ συμβιβαζόμενος
    μὲ τοὺς «ἐπιβήτορες» τοῦ δημόσιου βίου.

  197. sarant said

    196-197: A, δεν ήξερα πως είμαστε και συνάδελφοι!

  198. Σήμερα πέτυχα ένα λιμερίκι μέσα σε ένα άρθρο προγραμματιστικού θέματος, και ακριβώς επειδή το θέμα είναι πρωτότυπο, σκέφτηκα να το μεταφέρω. Αναφέρεται στο τρομερό (επειδή δεν έχουμε εύκολα την πληροφορία τι το προκαλεί) «Error #1009» του Flash (AS3 = Actionscript 3):

    AS3 error one-oh-oh-nine
    Is never a very good sign.
    No need for concern,
    Hit Ctrl-Shift-Return
    And it’ll pinpoint the cause (well, the line).

  199. Σήμερα έπεσα πάνω σ’ αυτό:
    https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fmoshe.vardi.1%2Fposts%2F10100589731669831&width=500

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: