Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

«Θάνατο στους Γερμανούς εισβολείς!»

Posted by sarant στο 23 Νοεμβρίου, 2010


 

Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, Δημ. Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αιγινήτικα Νέα». Διευκρινίζω ότι ο τίτλος είναι σε εισαγωγικά.

Γιατί τώρα θυμήθηκα αυτό το παλιό σύνθημα, με το οποίο άρχιζαν και τέλειωναν οι εκπομπές του ραδιοσταθμού της Μόσχας, που ακούγαμε κρυφά, στην Κατοχή, από παράνομα ραδιόφωνα;

Διότι, όπως φαίνεται, η φράου Μέρκελ και οι γερμανοί ηγέτες που συντάσσονται μαζί της, το έχουν βάλει αμέτι μουχαμέτι να ξανακάνουν τη Γερμανία μισητή στην υπόλοιπη Ευρώπη. Άρχισαν με τους οικονομικούς μετανάστες, κατηγορώντας τους πως δεν ενσωματώθηκαν στη γερμανική κουλτούρα. Αποκήρυξαν κατόπιν την πολύ-πολιτισμικότητα, που ήταν η κατευθυντήρια γραμμή της γερμανικής πολιτικής από τον καιρό του Αντενάουερ και του Βίλυ Μπραντ. Και τέλος, πάνε να φτιάξουν δύο Ευρώπες στη συσκευασία της μιας: Μια Ευρώπη των ισχυρών που θα διοικεί και μια Ευρώπη των φτωχών χωρών, που θα υπακούει.

Συμπεριφέρονται σα να ξέχασαν πως κατά στον 20ον αιώνα η Γερμανία εξαπέλυσε δυο παγκόσμιους πολέμους, για να τους χάσει και τους δύο, προκαλώντας όμως καταστροφές ασύλληπτου μεγέθους και τον χαμό εκατομμυρίων ανθρώπων. Παλαιός ευρωπαίος πολιτικός, που δε θυμάμαι πια το όνομά του, έλεγε για τους Γερμανούς,  πως είναι άριστοι στρατιώτες αλλά κάκιστοι διπλωμάτες. Δε φαίνεται να αλλάξανε πολύ από τότε. Βέβαια τώρα δεν τους παίρνει να κατακτήσουν στρατιωτικά την Ευρώπη, προσπαθούν όμως να την υποδουλώσουν οικονομικά.

Φυσικά, στην πραγματικότητα πίσω από τη Μέρκελ και τη γερμανική κυβέρνηση κρύβονται οι γερμανοί τραπεζίτες, οι πραγματικοί κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Βλέπετε στη φάση αυτή του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού και της ασύδοτης αγοράς, οι τράπεζες, από οργανισμοί διευκόλυνσης των συναλλαγών μεταλλάχθηκαν σε κυρίαρχους και ρυθμιστές της οικονομίας. Φαινόμενο νοσηρό και επικίνδυνο.

Παλαιότερα ο πλούτος έβγαινε από την Εργασία και το Κεφάλαιο. Στα εργοστάσια, στα εργοτάξια, στα μεγάλα αγροκτήματα, στα εμπορικά καταστήματα, οι μισθωτοί βάζανε τη δουλειά τους και οι κεφαλαιούχοι τα λεφτά τους (ιδιοποιούμενοι φυσικά τη δημιουργούμενη υπεραξία) και το αποτέλεσμα ήταν η παραγωγή χρήσιμων προϊόντων (μηχανών, ρούχων, επίπλων, τροφίμων κλπ…κλπ).

Σήμερα, όμως, ο μεγάλος πλούτος παράγεται στις τράπεζες με τη μεταφορά κεφαλαίων από χώρα σε χώρα, με χρηματιστηριακά κόλπα, με κομπίνες και σκάνδαλα και το αποτέλεσμα είναι η παραγωγή τοξικών προϊόντων.

Όμως ένα τέτοιο οικονομικό σύστημα, που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ανάγκες των ανθρώπων, που διχάζει την κοινωνία και καταστρέφει το περιβάλλον, όση προσαρμοστικότητα και να δείχνει, δεν είναι βιώσιμο. Πολύ πιο σύντομα από όσο φανταζόμαστε θα μπει επί τάπητος το ζήτημα της αντικατάστασής του με κάποιο άλλο, όπως έγινε δυο φορές ως τώρα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Όπως κάποτε αποδείχτηκε πως η δουλική εργασία έγινε ασύμφορη  και πως πηγή πλούτου δεν ήταν πλέον η κατοχή δούλων, αλλά η κατοχή γης, όπως αργότερα διαπιστώθηκε πως η κατοχή γης έπαψε να είναι πηγή πλούτου, αλλά η κατοχή κεφαλαίων και μηχανών, έτσι και στο ορατό μέλλον, θα γίνει κοινή συνείδηση πως πηγή πλούτου είναι η γνώση και η πληροφορία και πως οι κεφαλαιούχοι είναι περιττοί.

Στο ξεκίνημα της Γαλλικής Επανάστασης, που έκλεισε οριστικά τη φεουδαρχία στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας», για να μεταχειριστώ μια φράση-κλισέ, οι πιο ριζοσπάστες δημοκρατικοί αστοί (το σημειώνω: αστοί όχι εργάτες) ονειρεύονταν «να πνίξουνε τον τελευταίο δούκα με τα έντερα του τελευταίου καρδινάλιου» (ή σε πιο γενικευμένη εκδοχή «τον τελευταίο βασιλιά με τα έντερα του τελευταίου πάπα»).

Εμένα δε μ΄ αρέσουν τέτοιες άγριες λύσεις. Ονειρεύομαι όμως τη μέρα που θα χώσουν στη φυλακή τον τελευταίο τραπεζίτη, ας πούμε κάποιον μεγαλομέτοχο της Lehman Brothers,  με βάση τις επιβαρυντικές καταθέσεις του τελευταίου κεφαλαιούχου ή κάποιου μεγαλομέτοχου της Siemens…

Και να το δείτε πως κάτι τέτοιο δε θα αργήσει να γίνει…

ΥΓ. Κανονικά το σημείωμά μου αυτό θα έπρεπε να αναφέρεται στα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών στην Αίγινα, αλλά επειδή αυτό το έχουν ήδη κάνει άλλοι αρμοδιότεροι από εμένα, περιορίζομαι να πω, σαν υστερόγραφο, δυο λόγια μόνο:

Λοιπόν πιστεύω πως οι εκλογές (στην Αίγινα) πήγαν καλά. Βγήκαν πολλοί νέοι άνθρωποι, που ελπίζω να φέρουν το πνεύμα της συνεργασιμότητας στο Δημοτικό Συμβούλιο, να βοηθήσουν να μην αποκοπούν οι δημοτικοί άρχοντες από την αιγινήτικη κοινωνία και πως θα καταπιαστούν με όρεξη με τα χρονίζοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νησί στις υποδομές και στον πολιτισμό.

Και, πρώτα-πρώτα, να σταματήσει η Αίγινα να εξάγει Σκουπίδια και Λύματα και να εισάγει Νερό. Παγκόσμια πρωτοτυπία, για έναν τόσο μικρό τόπο!

 

Γιατί τώρα θυμήθηκα αυτό το παλιό σύνθημα, με το οποίο άρχιζαν και τέλειωναν οι εκπομπές του ραδιοσταθμού της Μόσχας, που ακούγαμε κρυφά, στην Κατοχή, από παράνομα ραδιόφωνα;

Διότι, όπως φαίνεται, η φράου Μέρκελ και οι γερμανοί ηγέτες που συντάσσονται μαζί της, το έχουν βάλει αμέτι μουχαμέτι να ξανακάνουν…τη Γερμανία μισητή στην υπόλοιπη Ευρώπη. Άρχισαν με τους οικονομικούς μετανάστες, κατηγορώντας τους πως δεν ενσωματώθηκαν στη γερμανική κουλτούρα. Αποκήρυξαν κατόπιν την πολύ-πολιτισμικότητα, που ήταν η κατευθυντήρια γραμμή της γερμανικής πολιτικής από τον καιρό του Αντενάουερ και του Βίλυ Μπραντ. Και τέλος, πάνε να φτιάξουν δύο Ευρώπες στη συσκευασία της μιας: Μια Ευρώπη των ισχυρών που θα διοικεί και μια Ευρώπη των φτωχών χωρών, που θα υπακούει.

Συμπεριφέρονται σα να ξέχασαν πως κατά στον 20ον αιώνα η Γερμανία εξαπέλυσε δυο παγκόσμιους πολέμους, για να τους χάσει και τους δύο, προκαλώντας όμως καταστροφές ασύλληπτου μεγέθους και τον χαμό εκατομμυρίων ανθρώπων. Παλαιός ευρωπαίος πολιτικός, που δε θυμάμαι πια το όνομά του, έλεγε για τους Γερμανούς,  πως είναι άριστοι στρατιώτες αλλά κάκιστοι διπλωμάτες. Δε φαίνεται να αλλάξανε πολύ από τότε. Βέβαια τώρα δεν τους παίρνει να κατακτήσουν στρατιωτικά την Ευρώπη, προσπαθούν όμως να την υποδουλώσουν οικονομικά.

Φυσικά, στην πραγματικότητα πίσω από τη Μέρκελ και τη γερμανική κυβέρνηση κρύβονται οι γερμανοί τραπεζίτες, οι πραγματικοί κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Βλέπετε στη φάση αυτή του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού και της ασύδοτης αγοράς, οι τράπεζες, από οργανισμοί διευκόλυνσης των συναλλαγών μεταλλάχθηκαν σε κυρίαρχους και ρυθμιστές της οικονομίας. Φαινόμενο νοσηρό και επικίνδυνο.

Παλαιότερα ο πλούτος έβγαινε από την Εργασία και το Κεφάλαιο. Στα εργοστάσια, στα εργοτάξια, στα μεγάλα αγροκτήματα, στα εμπορικά καταστήματα, οι μισθωτοί βάζανε τη δουλειά τους και οι κεφαλαιούχοι τα λεφτά τους (ιδιοποιούμενοι φυσικά τη δημιουργούμενη υπεραξία) και το αποτέλεσμα ήταν η παραγωγή χρήσιμων προϊόντων (μηχανών, ρούχων, επίπλων, τροφίμων κλπ…κλπ).

Σήμερα, όμως, ο μεγάλος πλούτος παράγεται στις τράπεζες με τη μεταφορά κεφαλαίων από χώρα σε χώρα, με χρηματιστηριακά κόλπα, με κομπίνες και σκάνδαλα και το αποτέλεσμα είναι η παραγωγή τοξικών προϊόντων.

Όμως ένα τέτοιο οικονομικό σύστημα, που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ανάγκες των ανθρώπων, που διχάζει την κοινωνία και καταστρέφει το περιβάλλον, όση προσαρμοστικότητα και να δείχνει, δεν είναι βιώσιμο. Πολύ πιο σύντομα από όσο φανταζόμαστε θα μπει επί τάπητος το ζήτημα της αντικατάστασής του με κάποιο άλλο, όπως έγινε δυο φορές ως τώρα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Όπως κάποτε αποδείχτηκε πως η δουλική εργασία έγινε ασύμφορη  και πως πηγή πλούτου δεν ήταν πλέον η κατοχή δούλων, αλλά η κατοχή γης, όπως αργότερα διαπιστώθηκε πως η κατοχή γης έπαψε να είναι πηγή πλούτου, αλλά η κατοχή κεφαλαίων και μηχανών, έτσι και στο ορατό μέλλον, θα γίνει κοινή συνείδηση πως πηγή πλούτου είναι η γνώση και η πληροφορία και πως οι κεφαλαιούχοι είναι περιττοί.

Στο ξεκίνημα της Γαλλικής Επανάστασης, που έκλεισε οριστικά τη φεουδαρχία στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας», για να μεταχειριστώ μια φράση-κλισέ, οι πιο ριζοσπάστες δημοκρατικοί αστοί (το σημειώνω: αστοί όχι εργάτες) ονειρεύονταν «να πνίξουνε τον τελευταίο δούκα με τα έντερα του τελευταίου καρδινάλιου» (ή σε πιο γενικευμένη εκδοχή «τον τελευταίο βασιλιά με τα έντερα του τελευταίου πάπα).

Εμένα δε μ΄ αρέσουν τέτοιες άγριες λύσεις. Ονειρεύομαι όμως τη μέρα που θα χώσουν στη φυλακή τον τελευταίο τραπεζίτη, ας πούμε κάποιον μεγαλομέτοχο της Lehman Brothers,  με βάση τις επιβαρυντικές καταθέσεις του τελευταίου κεφαλαιούχου ή κάποιου μεγαλομέτοχου της Siemens…

Και να το δείτε πως κάτι τέτοιο δε θα αργήσει να γίνει…

ΥΓ. Κανονικά το σημείωμά μου αυτό θα έπρεπε να αναφέρεται στα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών στην Αίγινα, αλλά επειδή αυτό το έχουν ήδη κάνει άλλοι αρμοδιότεροι από εμένα, περιορίζομαι να πω, σαν υστερόγραφο, δυο λόγια μόνο:

Λοιπόν πιστεύω πως οι εκλογές (στην Αίγινα) πήγαν καλά. Βγήκαν πολλοί νέοι άνθρωποι, που ελπίζω να φέρουν το πνεύμα της συνεργασιμότητας στο Δημοτικό Συμβούλιο, να βοηθήσουν να μην αποκοπούν οι δημοτικοί άρχοντες από την αιγινήτικη κοινωνία και πως θα καταπιαστούν με όρεξη με τα χρονίζοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νησί στις υποδομές και στον πολιτισμό.

Και, πρώτα-πρώτα, να σταματήσει η Αίγινα να εξάγει Σκουπίδια και Λύματα και να εισάγει Νερό. Παγκόσμια πρωτοτυπία, για έναν τόσο μικρό τόπο!!!

Γιατί τώρα θυμήθηκα αυτό το παλιό σύνθημα, με το οποίο άρχιζαν και τέλειωναν οι εκπομπές του ραδιοσταθμού της Μόσχας, που ακούγαμε κρυφά, στην Κατοχή, από παράνομα ραδιόφωνα;

Διότι, όπως φαίνεται, η φράου Μέρκελ και οι γερμανοί ηγέτες που συντάσσονται μαζί της, το έχουν βάλει αμέτι μουχαμέτι να ξανακάνουν…τη Γερμανία μισητή στην υπόλοιπη Ευρώπη. Άρχισαν με τους οικονομικούς μετανάστες, κατηγορώντας τους πως δεν ενσωματώθηκαν στη γερμανική κουλτούρα. Αποκήρυξαν κατόπιν την πολύ-πολιτισμικότητα, που ήταν η κατευθυντήρια γραμμή της γερμανικής πολιτικής από τον καιρό του Αντενάουερ και του Βίλυ Μπραντ. Και τέλος, πάνε να φτιάξουν δύο Ευρώπες στη συσκευασία της μιας: Μια Ευρώπη των ισχυρών που θα διοικεί και μια Ευρώπη των φτωχών χωρών, που θα υπακούει.

Συμπεριφέρονται σα να ξέχασαν πως κατά στον 20ον αιώνα η Γερμανία εξαπέλυσε δυο παγκόσμιους πολέμους, για να τους χάσει και τους δύο, προκαλώντας όμως καταστροφές ασύλληπτου μεγέθους και τον χαμό εκατομμυρίων ανθρώπων. Παλαιός ευρωπαίος πολιτικός, που δε θυμάμαι πια το όνομά του, έλεγε για τους Γερμανούς,  πως είναι άριστοι στρατιώτες αλλά κάκιστοι διπλωμάτες. Δε φαίνεται να αλλάξανε πολύ από τότε. Βέβαια τώρα δεν τους παίρνει να κατακτήσουν στρατιωτικά την Ευρώπη, προσπαθούν όμως να την υποδουλώσουν οικονομικά.

Φυσικά, στην πραγματικότητα πίσω από τη Μέρκελ και τη γερμανική κυβέρνηση κρύβονται οι γερμανοί τραπεζίτες, οι πραγματικοί κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Βλέπετε στη φάση αυτή του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού και της ασύδοτης αγοράς, οι τράπεζες, από οργανισμοί διευκόλυνσης των συναλλαγών μεταλλάχθηκαν σε κυρίαρχους και ρυθμιστές της οικονομίας. Φαινόμενο νοσηρό και επικίνδυνο.

Παλαιότερα ο πλούτος έβγαινε από την Εργασία και το Κεφάλαιο. Στα εργοστάσια, στα εργοτάξια, στα μεγάλα αγροκτήματα, στα εμπορικά καταστήματα, οι μισθωτοί βάζανε τη δουλειά τους και οι κεφαλαιούχοι τα λεφτά τους (ιδιοποιούμενοι φυσικά τη δημιουργούμενη υπεραξία) και το αποτέλεσμα ήταν η παραγωγή χρήσιμων προϊόντων (μηχανών, ρούχων, επίπλων, τροφίμων κλπ…κλπ).

Σήμερα, όμως, ο μεγάλος πλούτος παράγεται στις τράπεζες με τη μεταφορά κεφαλαίων από χώρα σε χώρα, με χρηματιστηριακά κόλπα, με κομπίνες και σκάνδαλα και το αποτέλεσμα είναι η παραγωγή τοξικών προϊόντων.

Όμως ένα τέτοιο οικονομικό σύστημα, που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ανάγκες των ανθρώπων, που διχάζει την κοινωνία και καταστρέφει το περιβάλλον, όση προσαρμοστικότητα και να δείχνει, δεν είναι βιώσιμο. Πολύ πιο σύντομα από όσο φανταζόμαστε θα μπει επί τάπητος το ζήτημα της αντικατάστασής του με κάποιο άλλο, όπως έγινε δυο φορές ως τώρα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Όπως κάποτε αποδείχτηκε πως η δουλική εργασία έγινε ασύμφορη  και πως πηγή πλούτου δεν ήταν πλέον η κατοχή δούλων, αλλά η κατοχή γης, όπως αργότερα διαπιστώθηκε πως η κατοχή γης έπαψε να είναι πηγή πλούτου, αλλά η κατοχή κεφαλαίων και μηχανών, έτσι και στο ορατό μέλλον, θα γίνει κοινή συνείδηση πως πηγή πλούτου είναι η γνώση και η πληροφορία και πως οι κεφαλαιούχοι είναι περιττοί.

Στο ξεκίνημα της Γαλλικής Επανάστασης, που έκλεισε οριστικά τη φεουδαρχία στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας», για να μεταχειριστώ μια φράση-κλισέ, οι πιο ριζοσπάστες δημοκρατικοί αστοί (το σημειώνω: αστοί όχι εργάτες) ονειρεύονταν «να πνίξουνε τον τελευταίο δούκα με τα έντερα του τελευταίου καρδινάλιου» (ή σε πιο γενικευμένη εκδοχή «τον τελευταίο βασιλιά με τα έντερα του τελευταίου πάπα).

Εμένα δε μ΄ αρέσουν τέτοιες άγριες λύσεις. Ονειρεύομαι όμως τη μέρα που θα χώσουν στη φυλακή τον τελευταίο τραπεζίτη, ας πούμε κάποιον μεγαλομέτοχο της Lehman Brothers,  με βάση τις επιβαρυντικές καταθέσεις του τελευταίου κεφαλαιούχου ή κάποιου μεγαλομέτοχου της Siemens…

Και να το δείτε πως κάτι τέτοιο δε θα αργήσει να γίνει…

ΥΓ. Κανονικά το σημείωμά μου αυτό θα έπρεπε να αναφέρεται στα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών στην Αίγινα, αλλά επειδή αυτό το έχουν ήδη κάνει άλλοι αρμοδιότεροι από εμένα, περιορίζομαι να πω, σαν υστερόγραφο, δυο λόγια μόνο:

Λοιπόν πιστεύω πως οι εκλογές (στην Αίγινα) πήγαν καλά. Βγήκαν πολλοί νέοι άνθρωποι, που ελπίζω να φέρουν το πνεύμα της συνεργασιμότητας στο Δημοτικό Συμβούλιο, να βοηθήσουν να μην αποκοπούν οι δημοτικοί άρχοντες από την αιγινήτικη κοινωνία και πως θα καταπιαστούν με όρεξη με τα χρονίζοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νησί στις υποδομές και στον πολιτισμό.

Και, πρώτα-πρώτα, να σταματήσει η Αίγινα να εξάγει Σκουπίδια και Λύματα και να εισάγει Νερό. Παγκόσμια πρωτοτυπία, για έναν τόσο μικρό τόπο!

30 Σχόλια to “«Θάνατο στους Γερμανούς εισβολείς!»”

  1. μήτσκος said

    Η συζήτηση περί πολυ-πολιτισμικότητας είναι πολύ ευρύτερη και απασχολεί το σύνολο της γερμανικής κοινωνίας. Θεωρώ άδικο να τη χρεώνουμε στη Μέρκελ. Πιο πολύ ο Ζαρατσίν (Thilo Sarrazin) έριξε λάδι στη φωτιά με ένα σχετικό βιβλίο, το οποίο ακροβατεί στα όρια του ρατσισμού. Σημειώνω ότι ο Ζαρατσίν ήταν με το SPD, δηλαδή τους σοσιαλδημοκράτες.

  2. demi kaia said

    Η «μελετημένη» αισιοδοξία σας με ενθαρρύνει και με βρίσκει σύμφωνη. Σας ευχαριστώ

  3. Qq said

    Δεν καταλαβαίνω όλο αυτό το μένος για τους γερμανούς. Τους κατηγορούμε ότι δεν κλείνανε τις εθνικές οδούς για ψύλλου πήδημα, όπως κάνανε εδώ οι αγρότες και λιμενεργάτες. Ότι τόσα χρόνια φρόντιζαν να έχουν μία συνεπή οικονομική πολιτική, όταν οι άλλοι το έπαιζαν αραχτοί και λάιτ, αλλά πιο πολύ υποψιάζομαι ένα φθόνο σε όλα αυτά τα άρθρα. Ενώ όλοι οι οικουμένη υποφέρει από την πρωτόγνωρη κρίση, αυτοί οι ξεδιάντροποι έχουν μία τρελή ανάπτυξη πρωτόγνωρη εδώ και τριάντα χρόνια. Η ανεργία τους έχει φτάσει στο ναδίρ και υποφέρουν από εργατικό δυναμικό, κυρίως τους λείπουν κάπου 100 χιλιάδες επιστήμονες. Αντί να κάτσουν να βρουν τρόπους πώς να ξελασπώνουν έλληνες και πορτογάλους και να μας στείλουν τα λεφτουδάκια των γερμανών φορολογουμένων, το μόνο μέλημα τους είναι να ψαρέψουν ινδούς και αιγύπτιους επιστήμονες. Συγχύστηκα.

  4. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Λοιπόν, κύριε Σαραντάκο, βρίσκω πως το σημερινό σας άρθρο είναι ένα από τα πιο μεστά και πιο εμπεριστατωμένα που μας έχετε προσφέρει. Κατά σύμπτωση, χθες το μεσημέρι συζητούσα με δυο ξένους φίλους, έναν Αμερικανό κι ένα Γάλλο, γύρω από το ίδιο ακριβώς θέμα και οι προβληματισμοί μας κατέληγαν σχεδόν στα ίδια συμπεράσματα, ότι δηλαδή η Γερμανία ετοιμάζεται να «αναστατώσει» την Ευρώπη για τρίτη φορά. Με τη διαφορά πως Γάλλοι και Άγγλοι τηρούν κάποια στάση ανοχής ή αναμονής, ψάχνοντας τον τρόπο (οικονομικό κυρίως) για να μπούνε κι αυτοί στο καταστροφικό κόλπο. Πιστεύω ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι στην Ευρώπη αρχίζουν να «βλέπουν» ότι κάτι τέτοιο διαγράφεται αργά μα σταθερά…

    Όσο για την (απαραίτητη) αλλαγή του σημερινού οικονομικού συστήματος, συμφωνούμε απόλυτα αλλά αμφιβάλλω αν θα συμβεί «πολύ πιο γρήγορα από όσο φανταζόμαστε». Στους περασμένους αιώνες, τέτοιες κατακτήσεις πετυχαίνονταν πάντα με συγκρούσεις (πόλεμος, επανάσταση, αίμα), πράγμα που σήμερα στην Ευρώπη είναι αδιανόητο, για να μην πούμε αδύνατο, παρόλο που ένα «τίποτα» αρκεί καμιά φορά να αλλάξει τον ρου της ιστορίας. Οι αστοί, οι προλετάριοι, οι καρδινάλιοι και οι εργάτες δεν έχουν φτάσει ούτε καν υποθετικά σε τέτοιου είδους ενέργειες. Εν πάσει περιπτώσει, το ζητούμενο είναι να βρούμε το καινούριο που θα αντικαταστήσει το σημερινό (πριν το γκρεμίσουμε), κι εδώ λύση καθολικής αποδοχής δεν έχει προταθεί, ακόμη και μέσα σε χώρους με κοινή ιδεολογία.

    Πριν από τις τράπεζες, υπάρχει νομίζω ένας μεγαλύτερος «ένοχος» που δεν τον τονίζετε όπως θα έπρεπε, εννοώ τους πολιτικούς και τις κυβερνήσεις. Επειδή σε αυτούς βρίσκεται η ρίζα του κακού. Στην Ελλάδα βέβαια το πράγμα διαρκεί δεκαετίες, όμως και η υπόλοιπη Ευρώπη (με τους μπερλουσκονισμούς της, για να γενικεύσω) δεν πάει πίσω. Κι εδώ έγκειται η δυσκολία του εγχειρήματος: Οι πολίτες δε νοιάζονται ή δεν μπορούν να χτυπήσουν αυτή τη ρίζα του κακού. Μια που μιλάτε και για τις εκλογές στην Αίγινα, δείτε και ποιος εξελέγη δήμαρχος στη Ζαχάρω για να διαπιστώσετε ότι η άσπρη μέρα δε φαίνεται να έρχεται αύριο το πρωί.

  5. Earion said

    Sarrazin; Δηλαδή Σαρακηνός;

  6. Απαντ. στα σχόλια #2 και #4
    Σας ευχαριστώ πολύ
    Απαντ. στο #3
    Δυο κορυφαίοι (και καθαρόαιμοι γερμανοί) φιλόσοφοι γράφουν σχετικά:
    «Έχοντας υπόψη μου τον θάνατο μου εξομολογούμαι πως καταφρονώ βαθύτατα το γερμανικό έθνος για την άμετρη βλακεία του και ντρέπομαι γιατί ανήκω σ΄ αυτό» (Αρθούρος Σοπενχάουερ – Συγγραφείς και ύφος)
    «Όταν θέλω να σκεφτώ κάτι το βαρύ, το σκοτεινό, το μονοκόμματο – ένας γερμανός προβάλει μπροστά μου» Φρειδερίκος Νίτσε – Χαρούμενη Φιλοσοφία.
    Όπως βλέπετε δεν έχω μόνο εγώ μένος για τους γερμανούς. Αντίθετα προσωπικά αγαπώ πολύ τη γερμανική κουλτούρα, τον Γκαίτε, τον Σίλλερ, τον Χάινε, αλλά δεν ξεχνώ και τους γερμανούς που μας κουβαλήθηκαν απρόσκλητοι το 1941 και όχι μόνο προκάλεσαν το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ελλήνων, αλλά λεηλάτησαν την οικονομία μας και ως τώρα δε θέλουν ούτε να ακούσουν για αποζημιώσεις.

  7. Qq said

    Το χρυσάφι που συνήθους προβάλουν κάποιοι ότι έκλεψαν οι γερμανοί από την ελληνική τράπεζα, κάποιοι άλλοι το «μάζεψαν» από την Γερμανία μετά την λήξη του πολέμου. Βαγόνια γεμάτα έφευγαν από την Γερμανία. Ολόκληρα εργοστάσια ξηλώθηκαν και μεταφέρθηκαν αλλού. Αν μας πονά τόσο, να το αναζητήσουμε από αυτούς τους τελευταίους, ξέρουμε πολύ καλά ποιοι είναι.

  8. argo said

    Qq (@7),
    οι (γερμανικές) πολεμικές αποζημιώσεις αποτελούν διεθνή υποχρέωση, την οποία ούτε οι ίδιοι οι γερμανοί έχουν τολμήσει ποτέ να αποποιηθούν. Άλλο αν τώρα κάνουν την πάπια, όπως τότε συνήθιζαν μετά περισσής υπερηφάνειας το βήμα χήνας. Οι καημένοι!

  9. argo said

    @8,
    προτιμώ αντί για το «αποποιηθούν» το «αμφισβητήσουν».

  10. Qq said

    ¨Για να λογικευτούμε λιγάκι. Κάθε φορά που έχουμε προβλήματα, θυμόμαστε τους γερμανούς. Ο πόλεμος έχει αυτές τις χαρές. Οι νικητές μοίρασαν την λεία μεταξύ τους, τα ταμεία άδειασαν, όσοι πρόλαβαν πήραν, το θέμα θεωρείτε λήξαν. Οι υπόλοιποι να πρόσεχαν και να έχουν το νου τους για την επόμενη φορά. Η Ελλάδα που ήταν τότε. Α, ξέχασα, είχε εμπλακεί σε εμφύλιο πόλεμο. Ή μάλλον, η μια παράταξη προτίμησε την άμεση βοήθεια από τους τότε συμμάχους παρά να κοιτά το ευρύτερο συμφέρον της, και η άλλη παράταξη ονειρευόταν την κομμουνιστική κοινωνία του παραδείσου. Ας πρόσεχαν και οι δυο παρατάξεις περισσότερο. Τώρα μετά 70 χρόνια να ζητάς τα ρέστα γιατί οι παππούδες μας ήταν τόσο βλάκες, αυτό παρά είναι.

  11. argo said

    Ευελπιστώ οι γερμανοί να σας επιβραβεύσουν με κάποια υποτροφιούλα, όπως έκαναν με τους ινδούς και τους αιγύπτιους επιστήμονες.
    Τους ανήκετε!

  12. Qq said

    Σου μιλώ με την λογική. Αν νομίζεις ότι οι γερμανικές αποζημιώσεις θα ήταν η λύση του προβλήματος, σου λέω ότι από τους αμερικάνους (και από την ΕΕ επίσης) λάβαμε όλα αυτά τα χρόνια τα δεκαπλάσια σε δωρεάν βοήθεια. Που πήγαν τα λεφτά, τι απέγιναν. Ιδού κάτι να περνάς την ώρα σου.

  13. Γλωσσολάγνος said

    Νικοδέσποτα, μία πρόταση: αντί να εμφανίζεται μονίμως η ίδια φωτογραφία του πατέρα σου δίπλα στα δημοσιευμένα άρθρα του, γιατί δεν έχεις τρεις-πέντε διαφορετικές (αλλά πάντα δικές του) που θα εναλλάσσονται, για να υπάρχει λίγη ποικιλία;

    [Το «τρεις-πέντε» είναι λίγο alla Turca, ξέρω… :-p]

  14. Walter Ego said

    Μα είστε γλωσσολάγνος ή προσωπολάγνος τώρα εσείς;

  15. sarant said

    Γλωσσολάγνε, θα κοιτάξω να βρω μερικές, αν και με βάζεις σε μπελάδες (δεν σου το υπόσχομαι) -πάντως είναι πρωτότυπο.

  16. Γλωσσολάγνος said

    Αλίμονο Νίκο, το ζήτημα είναι ελάσσονος σημασίας. Εννοείται ότι η ουσία βρίσκεται στα κείμενα. Απλώς έλεγα μήπως έχεις μερικές φωτογραφίες εύκαιρες. Αν όχι, δεν τρέχει τίποτα, σιγά το θέμα. 🙂

  17. Είναι αλήθεια ότι οι Γερμανοί στη διαδικασία κρατικής τους συγκρότησης λειτούργησαν καταλυτικά, πυροδότησαν τον ακραίο τουρκικό εθνικισμό και καλλιέργησαν το ρατσισμό κατά των Ελλήνων, των Αρμενίων και των υπόλιπων χριστιανών της Οθωμ. Αυτοκρατορίας. Από τα τέλη του 19ου αιώνα αποφάσισαν ότι στην επικείμενη ανακατανομή εδαφών και πρώτων υλών θα συνεργαστούν με το απολυταρχικό οθωμανικό Ισλάμ. Έτσι αναδιοργάνωσαν τον οθωμανικό στρατό και εκπαίδευσαν οθωμανούς αξιωματικούς στους οποίους εμφύσησαν το μιλιταριστικό και ρατσιστικό πνεύμα με αποτέλεσμα τη συγκρότηση των Νεότουρκων. Στη συνέχεια, και ειδικά μετά τους Βαλκανικούς πολέμους, καλλιέργησαν την ιδέα του εθνικού ξεκαθαρίσματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τους χριστιανούς έχοντας στο νου τους ότι οι Γερμανοί θα αποικήσουν τη Μικρά Ασία και θα αποτελέσουν τη νέα ιθύνουσα κοινωνική τάξη. Σ’ αυτό το πλαίσιο υποκίνησαν το μεγάλο οικονομικό πογκρόμ κατά των Ελλήνων σ’ όλη την έκταση της νεοτουρκικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

    Σε μια προκήρυξη που κυκλοφορεί η “Γερμανική Τράπεζα της Παλαιστίνης” γράφεται και παρατίθεται από την Διδώ Σωτηρίου, στα «Ματωμένα χώματα» είναι :

    “Αν πεινούμε και υποφέρουμε εμείς οι Τούρκοι, αιτία είναι οι γκιαούρηδες που στα χέρια τους κρατούν τον πλούτο μας και το εμπόριό μας. Ως πότε θα ανεχόμαστε τις προκλήσεις τους. Μποϋκοτάρετε τα προϊόντα τους. Σταματήστε κάθε δοσοληψία μαζί τους. Τι τη θέλετε τη φιλία τους; Ποιο το όφελος να συναδελφώνεστε και να τους προσφέρετε με τόση ειλικρίνεια την αγάπη και τον πλούτο μας…”

    Υπάρχει ένα εξαιρετικό κείμενο της Ρόζας Λούξεμπουργκ για τη δράση του γερμανικού ιμπεριαλισμού στην Ανατολή. Βρείτε το και διαβάστε το.

    Οι διώξεις που πρωτοξεκίνησαν με τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο υπήρξαν έμπνευση των Γερμανών. Η εκτοπίσεις από την Ανατολική Θράκη και την Ιωνία το 1914, έγιναν με (γερμανικό) πρόσχημα την απομάκρυσνη εχθρικών πληθυσμών απ’ τα στενά, σε μια εποχή που η Ελλάδα διατηρούσε φιλογερμανική ουδετερότητα.

    Και την επόμενη χρονιά, όταν έγινε η μεγάλη γενοκτονία των Αρμενίων οι Γερμανοί σύμμαχοι των Νεότουρκων απρέμειναν παθητικοί παρατηρητές.

    Ένα παλιό αλλά εξαιρετικό βιβλίο για το ρόλο των Γερμανών στις γενοκτονίες των χριστιανικών λαών της Ανατολής είναι του Μιχαήλ, Ροδά με τίτλο «Πώς η Γερμανία κατάστρεψε τον ελληνισμό»…

    Μ-π

  18. Ανέφερα τα παραπάνω γιατί το αρχικό κείμενο πρόβαλε την εμπειρία της δεκαετίας του ’40. Όμως και η δεύτερη δεκαετία του 20ου, είναι εξίσου «διδακτική»…

    Μ-π

  19. Qq said

    Έλεος με αυτές τις ακατάσχετες φλυαρίες. Έτσι ούτε που ακουμπάμε τα προβλήματα, ξέχωρα που δεν λύνονται. Αφού πάλι σας αρέσει τόσο πολύ η μυθολογία, σας λέω για όλα φταίνε οι διάφορες φυλές των γερμανών που κατά τον 3 και 4 αιώνα επιτέθηκαν στην νότια Ευρώπη, αλλά κυρίως φταίει ο Καρλομάγνος που έδωσε πλάτη στον Πάπα και διέλυσε το βυζάντιο. Να τους ζητήσουμε όλο το χρυσάφι του κόσμου. Το δικαιούμαστε. (Τόσο δύσκολο να καταλάβετε ότι ο καθένας ακολουθεί τα δικά του συμφέροντα, δεν υπάρχουν ούτε φίλοι των ελλήνων, ούτε εχθροί. Όπως κατά καιρούς βοηθούσαν τους τούρκους, τόσο σε άλλους καιρούς βοηθούσαν τους έλληνες.)

  20. Τι «έλεος»; Δεν κατάλαβα; Η γνώση είναι δύναμη! Όποιος θέλει την παίρνει (τη γνώση!) και την αξιοποιεί, όποιος δεν θέλει την αφήνει… χωρίς γκρίνια και μιζέρια!

    Μελετώντας τη συμβολή του γερμανικού παράγοντα στη σύγχρονη εποχή φυσικά θα πάμε στις απαρχές της διαμόρφωσης των εθνών-κρατών και της ανάδειξης του εθνικισμού στην περιοχή μας ως της κύριας ιδεολογικής δύναμης. Και απ’ αυτή την εποχή δεν έχουμε ακόμα φύγει, άσχετα αν κάποιοι καλλιέργησαν την ψευδαίσθηση ότι με την Ε.Ε. και το ευρώ (!!!!!) μπαίνουμε στο μεταεθνικό στάδιο των κοινωνιών.

    Και επίσης, αν δεν έχουμε παρωπίδες και προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε το πως πορεύτηκε η «μικρά πλην έντιμος Ελλάς» στον 20ο αιώνα, εκεί θα ξαναπάμε ως απαρχή της κακοδαιμονίας, η οποία βέβαια κορυφώθηκε στη δεκαετία του ’40, αποθεώθηκε με τη χούντα και ολοκληρώθηκε με τα λαμόγια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Αλλά αυτά, μόνο για όποιον τα θέλει!

    Μ-π

  21. Dralion said

    Συμφωνω με τον κο Σαραντακο (πατερα) στο οτι το υπαρχον συστημα πρεπει να αλλαξει και θα αλλαξει. Ελπιζω συντομα.

    Ο κος Σαραντακος περιγραφει πολυ καλα
    «Παλαιότερα ο πλούτος έβγαινε από την Εργασία και το Κεφάλαιο. […]
    Σήμερα, όμως, ο μεγάλος πλούτος παράγεται στις τράπεζες με τη μεταφορά κεφαλαίων από χώρα σε χώρα, με χρηματιστηριακά κόλπα, με κομπίνες και σκάνδαλα και το αποτέλεσμα είναι η παραγωγή τοξικών προϊόντων.

    Και λιγο πιο κατω

    […]έτσι και στο ορατό μέλλον, θα γίνει κοινή συνείδηση πως πηγή πλούτου είναι η γνώση και η πληροφορία και πως οι κεφαλαιούχοι είναι περιττοί.

    Μακαρι να γινει ετσι – και συντομα. Ειδικα η τελευταια φραση.

    Εκεινο που δεν μπορω να καταλαβω, ειναι αν ο κος Σαραντακος μεμφεται τους γερμανους για το οτι επιταχυνουν αυτες τις εξελιξεις η οχι.

    * * * *
    Κατα την (οχι και τοσο ) ταπεινη μου γνωμη, οι γερμανοι κατηγορουνται αδικα. Ειναι οι μονοι που τηρησαν το δικο τους μερος της συμφωνιας. Οι απατεωνες ειναι τα μικρα κρατη – και ιδιως η Ελλαδα.

    Η συμφωνια ηταν απλη «σας χαριζουμε λεφτα επι 30 χρονια για να φτιαξετε υποδομες. Με τις κοινες υποδομες θα μπορεσουμε – σαν Ενωμενη Ευρωπη – να ανταγωνιστουμε τους γιγαντες ΗΠΑ και Κινα».

    Οι ελληνες φερθηκαν σαν μικρα παιδια. Νομιζαν οτι τα γερμανικα «κοροιδα» θα πληρωνουν εσαει. Αντι να φτιαξουν υποδομες, εθρεψαν επι 30 χρονια γενιες ραντιερηδων, λαμογιων και μαυρολεφταδων.

    Οι γερμανοι δεν κανουν τιποτα κατακριτεο σημερα. Συνεχιζουν μαλιστα να μας δινουν λεφτα, αν και ειμαστε αποδεδειγμενα απατεωνες. Το ΜΟΝΟ που εχει αλλαξει σε σχεση με την περιοδο 1981 – 2008 ειναι οτι ελεγχουν καλυτερα την τελικη καταληξη των χρηματων τους. Ποιος μπορει να τους μεμφθει γι αυτο;
    Ποιος μπορει να κατηγορησει εκεινον που απαιτει να γινεται ελεγχος σε εναν αποδεδειγμενα αναξιοπιστο;

    Η Μερκελ κυβερναει την Ελλαδα, ο ΓΑΠ ειναι ο λακές των γερμανικων συμφεροντων. Ειναι μια δυσαρετη καταληξη, αλλα εμενα τουλαχιστον δεν με εκπλησσει. Και πολυ κρατησε το προηγουμενο στατους.

    Υ.Γ. Το οτι ο Schopenhauer και ο Nietsche βριζουν τους γερμανους δεν αποδεικνυει τιποτα.
    Ειναι φυσιολογικο να ενοχλεισαι απο εκεινο που σου μοιαζει περισσοτερο.
    Κι εγω σκυλοβριζω και ενοχλουμαι απο τους ελληνες περισσοτερο απο οτιδηποτε αλλο 😉

  22. Σίγουρα η γνώση είναι δύναμη, μόνο όμως όταν χρησιμοποιείται για να βρίσκουμε λύσεις όχι απλά αιτίες και φταίχτες. Το να ζητάμε τώρα αποζημιώσεις από τους Γερμανούς είναι απλά γελοίο. Όχι μόνο επειδή δεν το κάναμε όταν έπρεπε αλλά κυρίως επειδή δεν θα λύσει τα σημερινά προβλήματα. Ακόμη και στην απίστευτη περίπτωση που η Ελλάδα πάρει όσα της αναλογ(σαν)ούν, αμφιβάλλετε ότι και αυτά τα χρήματα θα χαθούν στον βόθρο που λέγεται ελληνική πολιτεία;
    Πολύ σωστά υποδεικνύει ο Qq ότι το κάθε κράτος διασφαλίζει τα δικά του συμφέροντα. Σε καμία περίπτωση τα κράτη δεν δρουν με γνώμονα το καλό ή το κακό άλλων. Η Ελλάδα απέτυχε παταγωδώς να διασφαλίσει τα δικά της συμφέροντα, εκεί είναι το πρόβλημα και όχι η όποια πολιτική της Γερμανίας του τότε ή του τώρα.

  23. Dralion said

    Για τον Ποντιο και Αριστερο:
    προκειται για 2 γαιδουριων αχυρα. Στο χερι μας ειναι αν μπορουμε να τα ξε-χωρισουμε.

    Εσυ μιλας για ενα ιστορικο προτσες. Για το παρελθον. Ισως και να ειναι σωστα οσα λες. Ισως και να εγιναν τα πραγματα ετσι οπως τα παρουσιαζεις. Αν το θεμα μας ηταν ποιες ιστορικες συνθηκες μας εφεραν εδω που ειμαστε, θα ησυν εντος θεματος.
    Αλλα δεν εισαι.

    Το αρχικο ποστ λεει ξεκαθαρα οτι οι γερμανοι προσπαθουν να ηγεμονευσουν στην Ευρωπη. Παρουσιαζει τις ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ εξελιξεις και κανει (ωραιοτατες και τεκμηριωμενες) προβλεψεις για το ΜΕΛΛΟΝ.

    Δεν αμφιβαλλω οτι οι ιστορικες αναλυσεις ειναι επισης σημαντικες. Απλα δεν αποτελουν το θεμα του σημερινου ποστ.

    Υ.Γ. Και οχι. Δεν πιστευω οτι για ΟΛΑ οσα γινονται σημερα πρεπει σωνει και καλα να ανατρεχουμε στον Αλαριχο.

  24. Dralion said

    Για τις πολυθρηλητες πολεμικες αποζημιωσεις:
    οσες χωρες τις ζητησαν επισημα, τις εχουν παρει στο ακεραιο. Εδω και πολλα χρονια. Η Ελλαδα ειναι η μονη χωρα που δεν εχει ζητησει επισημα πολεμικες αποζημιωσεις.
    Συμπτωση;

    Η καραμελα των πολεμικων αποζημιωσεων που δηθεν θα μας εσωζαν ειναι ενα λαικιστικο παραμυθι, καταλληλο για παγκαλους και αλλους πολιτικαντηδες αναλογου βεληνεκους.
    Παραμυθακια εντυπωσιασμου για εσωτερικη καταναλωση. Για τους ιθαγενεις.
    Αν οι ελληνες πολιτικοι εχουν τα απαυτα, ας ζητησουν επισημα πολεμικες αποζημιωσεις απο τους γερμανους. Γιατι δεν το κανουν;

  25. Δίκιο έχετε! Ας φύγουμε λοιπόν απ’ τον Αλάριχο και τον Κάιζερ κι ας πάμε στις φάμπρικες της Γερμανίας…

  26. sarant said

    24: Γιατί δεν το κάνουν;

  27. Dralion said

    Ποντιε και Αριστερε, δεν ξερω αν τοχεις καταλαβει, αλλα εγω ειμαι ΗΔΗ στις φαμπρικες της Γερμανιας (αλλα οχι στου Βελγιου τις στοες 😉 ) εδω και κατι χρονια.
    Τωρα το τι θα κανεις εσυ και ο καθενας αλλος, ειναι προσωπικο θεμα.

    Νικο, #26, δεν εχω επαρκως τεκμηριωμενη απαντηση. Οταν ειχε γινει μια παρομοια κουβεντα στην Καλυβα ψηλα στο Βουνο, ειχε βγει καποιος σχολιαστης (Γιαννης; ) και ειχε παραθεσει καποια στοιχεια, τα οποια εμοιαζαν αρκετα τεκμηριωμενα. Δεν μπορω να ξερω αν οντως ηταν, αλλα εμενα με επεισαν.

    Ο Γιαννης ( ; ) ειχε γραψει τοτε οτι οι ελληνες πολιτικοι εχουν δεσμευθει απο το 1960 απεναντι στην Γερμανια να μην ζητησουν ποτέ επισημα πολεμικες αποζημιωσεις.
    Εννοειται οτι η Γερμανια εχει δωσει καποια ανταλλαγματα γι αυτο. Το αν τα ανταλλαγματα ειναι δικαια, δεν το ξερω.

    Εκεινο ομως που θεωρω εντελως λαικιστικο και καθρεφτακια για τους ιθαγενεις, ειναι να βγαινει σημερα ο καθε παγκαλισκος (παραγωγο του «παγκαλος» ) και να δικαιολογει την δικη του ανικανοτητα και διαφθορα με τις δηθεν πολεμικες αποζημιωσεις που δηθεν μας χρωστανε και που δηθεν θα μας ειχαν σωσει.

    Για σαφη στοιχεια σε παραπεμπω στην Καλυβα. Οτι γραφω εδω για το θεμα των πολεμικων αποζημιωσεων ειναι με καθε επιφυλαξη λαθους / παρανοησης.

  28. H Γερμανία δεν έχασε απλώς τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (και τον Α’ τον είχε χάσει, και της είχαν επιβληθεί βαρύτατες πολεμικές αποζημιώσεις, τις οποίες ποτέ δεν πλήρωσε): διαλύθηκε ως κράτος, έπαψε και τυπικά να υπάρχει, και από το έδαφός της ένα μέρος το πήραν οι νικήτριες χώρες (η Πολωνία και η Ρωσία οριστικά, η Γαλλία προσωρινά), ενώ στο υπόλοιπο ιδρύθηκαν αργότερα δύο νέα κράτη, που ενώθηκαν σαράντα χρόνια μετά. Οι δυνάμεις κατοχής πήραν σε είδος τις αποζημιώσεις που ήθελαν με το έτσι θέλω – οι Ρώσοι πολλά (ακόμα και τους θησαυρούς της Τροίας, που ό,τι και να πούμε δεν νομίζω πως μπορούν να θεωρηθούν θεμιτή λεία πολέμου! και όμως οι Γερμανοί δεν έχω ακούσει να τους διεκδικούν), οι Αγγλοαμερικανοί λιγότερα, εν μέρει γιατί δεν τα χρειάζονταν (οι Αμερικάνοι), κυρίως όμως γιατί γρήγορα έκριναν πως ήταν προς το συμφέρον τους να βοηθήσουν να ανασυγκροτηθεί η δική τους ζώνη κατοχής. Δεν έδωσαν πολεμικές αποζημιώσεις τα ίδια τα διάδοχα γερμανικά κράτη – ή, αν έδωσαν, έδωσαν οικειοθελώς, όπως η Δυτική Γερμανία στο Ισραήλ (που ως χώρα δεν είχε βέβαια υποστεί καμιά ζημιά από την παλιά Γερμανία, αντίθετα μάλιστα, της όφειλε εν μέρει την ύπαρξή του!). Ειδικά στην Ελλάδα, αν δεν κάνω λάθος έδωσε η Δυτική Γερμανία ένα ποσό γύρω στο 1959, και σε αντάλλαγμα παραιτήθηκε επισήμως η Ελλάδα από άλλες αξιώσεις. Θα μπορούσε ίσως να προβάλει αξιώσεις έναντι της ενωμένης Γερμανίας το 1990-91, αλλά είναι πολύ αμφίβολο αν θα κατόρθωνε τίποτε και τότε.

  29. Μαρία said

    27, 28
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/02/27/fleischer/

  30. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Επανέρχομαι, παρά τη θέλησή μου, γιατί στη σημερινή «Αυριανή» διαβάζω ότι «η Ελλάδα δεν έχει παραιτηθεί από τις διεκδικήσεις της, αναφορικά με τις γερμανικές αποζημιώσεις και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, σύμφωνα με τον Υφυπουργό Εξωτερικών κο Δόλλη, ο οποίος απάντησε σε σχετική ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ κου Σπύρου Χαλβατζή.»
    Ερώτηση για το ίδιο θέμα κατέθεσαν σε 5 Υπουργούς της Κυβέρνησης και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Αμμανατίδου Πασχαλίδου Ευαγγελία, Δρίτσας Θεόδωρος, Κριτσωτάκης Μιχάλης, Λαφαζάνης Παναγιώτης και Μουλόπουλος Βασίλης.
    Στην ερώτησή τους τονίζεται ότι «πρόκειται για ένα τεράστιο εθνικό, οικονομικό, και κυρίως ηθικό ζήτημα» (:καλά, ενδεχομένως είναι λιγότερο ηθικό από οικονομικό, υπό το βάρος των περιστάσεων). Το σημαντικό, όμως, είναι ότι, σύμφωνα με το «Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», η Γερμανία οφείλει στη χώρα μας:

    1). 7.100 δισ. δολλ. (αγοραστικής αξίας 1958), συν τους τόκους, που μας επεδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη των Παρισίων για τις καταστροφές που προξένησαν στη χώρα τα κατοχικά γερμανικά στρατεύματα.

    2). Την εξόφληση του κατοχικού δανείου, ύψους 3.500 δισ. δολλαρίων, συν τους τόκους.

    3). Την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής.

    4). Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών, που έκλεψαν τα γερμανικά στρατεύματα και οφείλουν να επιστρέψουν.

    Συνολικά, οι οφειλές της Γερμανίας προς τη χώρα μας, σύμφωνα με το «Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης» ξεπερνούν, σε σημερινή αξία, τα 162 δισ. ευρώ, χωρίς τους τόκους.
    Οι κυβερνήσεις της Γερμανίας, με διάφορες μεθοδεύσεις (:γερμανικού τύπου), κατάφεραν μέχρι τη σύναψη της οριστικής συνθήκης ειρήνης (2 συν 4), που υπεγράφη στη Μόσχα το 1990, να αναβάλουν την εξόφληση τους χρέους τους προς την Ελλάδα. Από το χρονικό αυτό σημείο και μετά, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, οι ανωτέρω οφειλές είναι απαιτητές από τη χώρα μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: