Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι λέει σήμερα το άλλο το πουλάκι;

Posted by sarant στο 26 Νοεμβρίου, 2010


Για τα στιχάκια του στρατού έχω ξαναγράψει στο ιστολόγιο. Αντιγράφω την αρχή εκείνου του παλιού άρθρου, μια και λέει όσα θέλω να πω και τώρα:

Λέγοντας στιχάκια του στρατού εννοούμε την ανώνυμη στιχουργική δημιουργία που κυκλοφορεί στα στρατόπεδα, ιδίως στα κέντρα νεοσυλλέκτων, και διαδίδεται από στόμα σε στόμα και από σειρά προς σειρά. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία, τα στιχάκια του στρατού είναι δεκαπεντασύλλαβα δίστιχα, που μοιάζουν με τα δίστιχα του λαϊκού ημεροδείκτη, αλλά έχουν επίσης υπόγειες και έμμεσες συγγένειες με τα στιχάκια της φυλακής, τα δίστιχα του μπαγλαμά, και τελικά με τα δημοτικά τραγούδια.

Στο βιβλίο μου «Μετά την αποψίλωση» είχα σε χωριστή ενότητα παραθέσει κάπου 250 στιχάκια του στρατού, που τα μάζευα είτε εγώ είτε διάφοροι φίλοι ή φίλοι φίλων. Δυο τρία παραδείγματα:

Ημέρα Τρίτη ήτανε που μπήκα μες το κέντρο
με βάλανε και έτρεχα σαν το Θανάση Βέγγο

Ανάθεμα την τύχη μου που μ’ έκανε φαντάρο
κι έφυγα από το σπίτι μου χωρίς να το γουστάρω

Μες το στρατό απέκτησα τα τέσσερα βραβεία
το Αχ, το Βαχ, το αλίμονο και την ατσιγαρία

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης διάγνωσε το δυναμικό που έχουν τα στιχάκια και μελοποίησε πολλά από αυτά στον δίσκο του «Φανταρίστικα».

http://www.youtube.com/watch?v=COCzU3wcXIo

Στο γιουτουμπάκι που βλέπετε, στην εισαγωγή, ο Κηλαηδόνης λέει ότι οι φαντάροι δεν στέλνουν πια στιχάκια, αλλά κάνουν φιλμάκια με τα κινητά τους. Είναι άραγε έτσι; Γράφονται σήμερα στιχάκια του στρατού;

Ασφαλώς στην εποχή μας γράφονται τα συντομότερα στιχάκια του τύπου «Περπατώ εις το δάσος…» που μας απασχόλησαν στο προηγούμενο εκείνο σημείωμά μου.

Αυτά είναι καινούργιο φαινόμενο –που φαίνεται και από τους στίχους τους. Ας πούμε, εμφανίζονται σε στίχους οι ΕΠΟΠ ή η Πέγκι Ζήνα, οπότε μάλλον γεννήθηκαν τούτο τον αιώνα.

Όμως δεκαπεντασύλλαβα στιχάκια γράφονται ακόμα; Αυτό δεν το ξέρω. Στην εποχή μου γράφονταν –γνώρισα κι ένα παιδί, από τη Νάξο, που είχε ένα τεφτεράκι με δεκάδες ανορθόγραφα δίστιχα που τα είχε ταιριάξει ο ίδιος. Τώρα που ξανακοιτάζω, τα στιχάκια της παλιάς εκείνης συλλογής μου, που είναι μαζεμένα πριν από 25 χρόνια, αν και δεν περιλαμβάνουν χουν αναφορές σε τραγουδίστριες της εποχής, έχουν όμως σημάδια που προδίνουν την ηλικία τους. Για παράδειγμα, φαντάζομαι ότι ο σημερινός 20χρονος θα ξαφνιαστεί αν διαβάσει:

Την πρώτη μου τη γκόμενα τη λέγανε Μι Ένα
την έτριβα τη χάιδευα σαν να ’τανε παρθένα

ή

Όταν βρισκόμουν στη σκοπιά θυμήθηκα εσένα
μ’ αντί για το χεράκι σου κρατούσα το Μι Ένα.

δεδομένου ότι το θρυλικό τουφέκι Μ1 έχει προ πολλού πάψει να χρησιμοποιείται στον ελληνικό στρατό.

Κάποια στιχάκια έχουν αναφορές στον Θανάση Βέγγο:

Ημέρα Τρίτη ήτανε που μπήκα μες στο κέντρο
με βάλανε και έτρεχα σαν τον Θανάση Βέγγο

αλλά ο Βέγγος είναι διαχρονικός, τον ξέρουν κι οι σημερινοί πιτσιρικάδες.

Όμως, το πιο χαρακτηριστικό σημάδι ότι κάποια στιχάκια είναι πολυκαιρισμένα, είναι η διάρκεια της θητείας. Ένα εμβληματικό στιχάκι του στρατού της εποχής μου ήταν:

Την πύλη σαν επέρναγα ήρθανε δυο πουλάκια
το ’να μου λέει ‘υπομονή’ και τ’ άλλο ‘δυο χρονάκια’
.

Σήμερα, η θητεία δεν διαρκεί δυο χρόνια, όπως κάποτε, αλλά 9 μήνες, κάτι που έχει ακυρώσει κι άλλες λέξεις του παλιότερου φανταρίστικου λεξιλογίου –διότι παλιά, οι προστάτες οικογενείας και όσοι άλλοι υπηρετούσαν μειωμένη θητεία, υπηρετούσαν ωστόσο κοτζάμ 12μηνο και οι άλλοι τους αποκαλούσαν, με ζήλια πιο πολύ παρά με περιφρόνηση, μισοφάνταρα ή ημιάρβυλα. Αυτές οι λέξεις σήμερα δεν πρέπει να υπάρχουν, και είναι και άλλες που τώρα δεν μου έρχονται στο νου.

Αλλά ας γυρίσω στο τελευταίο δίστιχο. Παρόλο που η σημερινή θητεία δεν είναι διετής αλλά εννιάμηνη, δεν αμφιβάλλω ότι σε πολλούς θα φαίνεται ότι διαρκεί εννιά μήνες παραπάνω από το πρέπον ή εν πάση περιπτώσει θα εξακολουθεί να μην είναι ευχάριστη –οπότε, το «υπομονή» που λέει το πρώτο πουλάκι ισχύει και σήμερα. Αλλά τα «δυο χρονάκια»;  Τι λέει σήμερα το άλλο το πουλάκι; Λέει «εννιά μηνάκια» ή σώπασε; Και, γενικότερα, γράφονται και σήμερα τέτοια στιχάκια του στρατού;

 

42 Σχόλια προς “Τι λέει σήμερα το άλλο το πουλάκι;”

  1. Sky said

    Πραγματικά μεγάλη η δυναμική του ανώνυμου στιχοπλόκου. Εκεί που όμως φαίνεται το μεγαλείο της Φανταρίνας Μούσας είναι στον καταπληκτικό Τρωϊκό Πόλεμο που τον βρίσκαμε σαν κληροδότημα οι νέοι και τον αφήναμε (κάποιοι ικανότεροι) κληρονομιά όταν πια φεύγαμε.

    Έχει μαζέψει και φυλάξει άραγε κανείς, τον πλούτο αυτό;

  2. Ποντικαρέος said

    Υποθέτω ότι και σήμερα γράφονται. Είμαι σίγουρος ότι πριν από πέντε χρόνια (που υπηρέτησα) γράφονταν (τουλάχιστον στην Κρήτη).

    Το Μ1 εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στο Π.Ν. (το οποίο όπως λέει ένα δίστιχο θέλει υπομονή).

  3. sarant said

    Sky, ο Τρωικός Πόλεμος είναι αριστούργημα της ανώνυμης δημιουργίας αλλά δεν είναι, νομίζω, φανταρίστικο, μάλλον γυμνασιακό-φοιτητικό.

    Ποντικαρέο, ευχαριστώ -δεν ήξερα για το Μ1.

  4. Η θητεία αφήνει ανεξίτηλο σημάδι στην σκέψη κάθε στρατιώτη, γιατί είναι η πρώτη φορά που φυλακίζεται και μάλιστα χωρίς να έχει βλάψει κανέναν.
    Η έντονη συναισθηματική πίεση και η μοναξιά μέσα στο πλήθος των αγνώστων βρίσκει διέξοδο σε παραπονεμένα και ενίοτε χιουμοριστικά στιχάκια.
    Η προσφορά μου για την συλλογή σου :
    «Κοίταζα το Σερέμκιοϊ και δίπλα τη Ραχμάντζα
    μάζευα την απαντοχή, την έκανα καβάντζα.
    Περίμενα στο σπίτι μου μια μέρα να βρεθώ
    φτιαγμένο απ’ τη γυναίκα μου φαγάκι να γευτώ,
    να δω και τα βλαστάρια μας εκείνη την ημέρα
    που μάλλον δεν πιστεύουνε πως έχουν και πατέρα.»
    ΕΓΜ 20101126

  5. Sky said

    σχετ.#3

    Ναι αλλά εγώ τον Τ.Π. τον πέτυχα στο στρατό και τον συνόδευε ο μύθος ή η πραγματικότητα πως έπρεπε να αφήσουμε κι εμείς ένα λιθαράκι, μία στροφούλα.

    Όπως και να είναι όμως, αξίζει να μαζευτούν όσο γίνεται περισσότερες στροφές του.

  6. NM said

    1. Τον Τρωικό πόλεμο μπορώ να τον έχω σε ηλεκτρονική μορφή. Οποιος ενδιαφέρεται του τον στέλνω με ημειλ. Δε μου μοιάζει πάντως για προΙόν συλλογικής εργασίας αλλά ενός μοναδικού ποιητή. Και θα συμφωνήσω ότι καθόλου φανταρίστικο γραψιμο δεν είναι.
    2. Στο ΚΕΝ Κορινθου που παρουσιάστηκα το 1986, κυκλοφορούσε ένας φοβερός τύπος, πολίτης – φωτογράφος, που στις αγριοφωνάρες «Ελαα, φωτόοο..!) συναγωνιζότανε τους εκπαιδευτές καραβανάδες. Κουβάλαγε και έστηνε παντού ένα φοβερό σουρεαλιστικό φόντο που στη μέση είχε μια τρύπα σε σχήμα καρδιάς, μέσα απ’ την οποία πέρναγε το κεφάλι του ό νεοσύλλεκτος που ήθελε πορτραίτο. Επιπλέον διέθετε και 5-6 ταμπελίτσες με φανταρίστικο τετράστιχο επάνω τους. Ο φαντάρος διάλεγε τετράστιχο και ο «Φωτό» συρτάρωνε την αντίστοιχη πινακίδα στο φόντο.
    Το αποτέλεσμα ήταν καταπληκτικό. Κρίμα που δεν διέσωσα καμμιά τέτοια φωτογραφία. Θυμάμαι ωστόσο μερικά από τα στιχάκια.

    Να μουνα τηλεγραφητής
    το σύρμα να κρατούσα
    κι ολημερίς κι ολονυχτίς
    να σου τηλεφωνούσα

    Τον άνθρωπο σας στο στρατό
    να μην τον λησμονείτε
    με γράμματα κι επιταγές
    να τον παρηγορείτε.

  7. sarant said

    ΝΜ, ήταν βιαστικό που χαρακτήρισα «ανώνυμη δημιουργία» τον Τρωικό πόλεμο (εννοούμε φυσικά την παρωδία του), πάντως είναι έργο αγνώστου πατρός, αν και κάποιοι λένε ότι ξέρουν ποιος το έγραψε.

  8. Τα στιχάκια της θητείας είχαν ένα ρόλο εκτόνωσης απ’ τα βάσανα της διετίας, των καψονιών και της πινέζας του χάρτη. Σήμερα ποιο ζόρι να εκτονώσουν οι φαντάροι μέσα απ’ τη στιχουργία;
    «Σου έστειλα ένα ινβάϊτ μα ήσουν ει εφ κέι
    Και τώρα μ’άλλον κάνεις λολ και η σκοπιά μου καίει»;
    Κάθε εποχή και τα μέσα της.

  9. sarant said

    8: Η διετία δεν υπάρχει πια, οι συνθήκες διαβίωσης από πλευράς υλικοτεχνικής έχουν βελτιωθεί εντυπωσιακά, όμως η πινέζα παραμένει πινέζα. Για τα καψόνια, δεν ξέρω.

    Τι λένε οι φρέσκιοι φαντάροι;

  10. Μια εκδοχή του Τρωικού Πολέμου εδώ

  11. ΝΜ @ #6
    Το 1986 στην Κόρινθο, όπου συνόδευσα συγγενή μου, υπήρχε απ’ έξω ένας φωτογράφος με ξύλινη κάμερα, κουτί σε τεράστιο ξύλινο τρίποδο, ο οποίος τραβούσε φωτογραφίες για την προσωρινή αναβολή χωρίς φιλμ ή πολαρόιντ. Έβαζε φωτογραφικό χαρτί στη θέση του φιλμ, άνοιγε το καπάκι του φακού, μετρώντας κάνα-δυό-τρία δευτερόλεπτα και μετά εμφάνιζε το «αρνητικό» χαρτί, βυθίζοντάς το σε δύο δεξαμενούλες, που βρίσκονταν συρταρωτά κάτω από το κουτί της μηχανής, περιέχοντας (πιθανώς) νερό και ξύδι. Μετά έπαιρνε ένα άλλο χαρτί και το εκφώτιζε στον ήλιο, εξεπαφής στο αρνητικό (κοντάκτ, που λέμε στο χωριό μ’) κι έτσι αποκτούσες μια άθλια θετική φωτογραφία. Τρομερά πρωτόγονο σύστημα!
    Για στιχάκια, θα σκεφτώ και θα θυμηθώ.

  12. NM said

    – Κύριε Σαραντάκο (#7) με τρώει η περιέργεια για το όνομα του συγγραφέα της παρωδίας. Εχω παρακολουθήσει αρκετές τέτοιες συζητήσεις , αλλά τα συμπεράσματα όλων παρέμειναν σε επίπεδο υποθέσεων και υποψιών. Αν μπορείτε να συνεισφέρετε περισσότερο θα μου λύνατε νεανικές απορίες και θα μου προσφέρατε και μια αφορμή να επικοινωνήσω με παλιούς φίλους.
    – Δύτη τ.Ν (#10) το κείμενο που μόλις βρήκα είναι κατά πολύ εκτενέστερο. Μερικοί στίχοι της εκδοχής που λινκάρατε λείπουν από το δικό μου και άλλοι είναι κάπως διαφορετικοί.
    – Σκύλε τ. Β.Κ (#11) μάλλον δεν μιλάμε για τον ίδιο φωτογράφο. Ο εντός στρατοπέδου «φωτό» ήταν εξοπλισμένος με μοντέρνο για την εποχή εξοπλισμό (Reflex 35 mm, με τηλεφακό κλπ). Το φωτογράφο που λέτε δεν τον γνώρισα. Ξέρω όμως πολύ καλά την αυτοσχέδια φωτογραφική μηχανή που περιγράφετε. Επρόκειτο για κλασσικό μοντέλο-πατέντα των ελλήνων φωτογράφων που φορούσαν απαραιτήτως άσπρη μακρυά μπλούζα και πηλίκιο και τους συναντούσε κανείς μέχρι τα μέσα του ’70 σχεδόν παντού στην Αθήνα (Προπύλαια, πεδίο του Αρεως, Ολυμπείο, Ακρόπολη, Μουσείο κλπ). Τον εξοπλισμό συμπλήρωνε και ενας κουβάς με νερό για το πλύσιμο των πλακών. Επίσης είχα προσέξει ότι χρησιμοποιούσαν αντί για αρνητικό φίλμ, γυάλινες πλάκες που μετά τη χρήση έξυναν και επαναχρησιμοποιούσαν

  13. #12 Γιαυτό είπα «μια εκδοχή». Και γω θυμάμαι άλλους στίχους στο τέλος.

  14. Μαρία said

    12, 13 Τον έχουμε και σε γαλλική εκδοχή.
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/24/troikis/#comment-14615

  15. NM said

    Oh mon Dieu. Εχει ήδη συζητηθεί. Μα δεν αφήνετε τίποτα όρθιο σ’ αυτόν τον ιστότοπο ?

  16. NM @ #12
    Σίγουρα δεν μιλάμε για τον ίδιο φωτογράφο, είχαμε κι εμείς τέτοιον Hi-Tech στη Λέσβο, που είχε εξξασφαλίσει άδεια από τη μεραρχία και μπαινόβγαινε σε όλα τα στρατόπεδα σε παρελάσεις, τελετές, κλπ. Θυμάμαι, μάλιστα, πως φόραγε κι αυτός φόρμα αγγαρείας (χωρίς εθνόσημο) για να μην πολυξεχωρίζει.
    Απλά, θυμήθηκα αυτόν τον πρωτόγονο της Κορίνθου, κι επειδή σ’ αυτό το μπλογκ ο καθένας ό,τι θυμάται, το δίνει να το χαρούν και οι άλλοι, είπα να τον αναφέρω.

  17. sarant said

    12:
    ΝΜ, σε μια λίστα ανεκδότων (νομίζω), την Joke of the Day, είχε συζητηθεί το θέμα του Τρωικού και κάποιος είχε γράψει ότι ο ποιητής ήταν ένας πολύ διαβασμένος που είχε κακό τέλος, δεν θυμάμαι όμως τι ακριβώς. Χωρίς ονόματα.

    Εγώ το έργο αυτό το γνώρισα στο λύκειο μετά τη μεταπολίτευση -το έφερε στην παρέα μας ένας (πολύ γνωστός σήμερα καλλιτέχνης αλλά δεν θα πω ονόματα) που του το είχε δώσει ο μεγαλύτερος αδελφός του, φοιτητής Νομικής. Η πλάκα είναι ότι θελήσαμε να το κάνουμε θέατρο, και σιγά-σιγά βάλαμε στον κάθε ρόλο ένα μέλος της παρέας (είχε τότε συμβεί η αρπαγή μιας ωραίας και στην παρέα μας), αλλά για να είναι παρουσιάσιμο βγάλαμε τα χοντρά μπινελίκια και τελικά το έργο άλλαξε εντελώς. Φοβάμαι ότι έχει χαθεί αυτή η παραλλαγή μας. Ο Τρωικός που γνωρίσαμε εμείς τότε άρχιζε με το:
    Εχάθηκα Μενέλαε μού πήραν το Λενάκι.

  18. Nicolas said

    Η πρώτη εκδοχή που μεταβιβαζόταν (από στόμα σε στόμα!) τον παλιό καιρό (que les moins de vingt ans ne peuvent pas connaître) ήταν «Στον πόλεμο της Τροίας απαυτώθηκε ο Δίας με την Ήρα την π… κλπ» και μόλις βρήκα μια μαγειρική παραλλαγή:
    Στον πόλεμο της Τροίας
    τον καιρό της μ… κίας
    που γ. ο Δίας
    με την Ήρα την… νταρντάνα
    πούχει κ. σαν λαγάνα
    και μ. σαν μελιτζάνα
    εδώ
    κι έχει κι αυτήν που παραθέσατε πιο πάνω.
    Το έπος, είτε Ομηρικό, είτε κακομοίρικο, δεν νομίζω να είναι έργο ενός, είναι συλλογικό μετά από μία σπίθα κάποιου (το λέω αυτό γιατί είχα ταχτοποιήσει λίγο τον Μαρκόπουλο που ρωτούσε ποιος πληρώνει τον βαρκάρη, αλλά δυστυχώς το έχω ξεχάσει τελείως — ένας φίλος μου στην Ελλάδα θυμάται τι έλεγα, πρέπει να τον ρωτήσω για να καταγράψω επιτέλους το έργο μου που ίσως έχει εξελιχθεί από τότε, ποιος ξέρει. Μπορεί να είμαι βεντέτα εν αγνοία μου!).

  19. Αντώνης Σκουρας said

    Πρωτόν να συνέλθω απο το σόκ. Το βιβλίο «μετά την αποψίλωση» κάποιος μου το σούφρωσε στο στρατό και το κλαίω. Δεν ήξερα ότι το είχες γράψει εσύ Νίκο.
    Δεύτερον.Φωτογράφο στη Κόρινθο (εγώ ήμουν το 1987)απέξω δε θυμάμαι. Μέσα ήταν κάποιος παππούλης -έτσι τον βλέπαμε εμείς που ήμασταν πιτσιρικάδες- που φώναζε «έλα φωτόοο» (ο τόνος στο όμικρον) και «φώτο μανάρι». Η εφημερίδα Ευβοϊκός Τύπος από το ’93 έως το ’96 είχε μια σελίδα με φωτογραφίες με τον τίτλο Φωτο Μανάρι (προφανώς ο συντάκτης- φωτορεπόρτερ ήταν φαντάρος στη Κόρινθο)
    Τώρα, αν ακόμη λέγονται στιχάκια στο στρατό δε ξέρω. Θα ρωτήσω τον ανηψιό μου που απολύθηκε πριν 10 μέρες και θα σας πω. Αν και στο φατσοβιβλίο (facebook)κάπου θα είχα πετύχει κάτι, αν συνέχιζαν να υπάρχουν και σήμερα.

  20. sarant said

    Αντώνη, ναι, εγώ το είχα γράψει. Χαίρομαι που το βρήκες ενδιαφέρον. Κάπου έχω μερικά αντίτυπα, αν είναι να σου στείλω 🙂

  21. Αντώνης Σκουρας said

    Θα χαρώ πολύ να το (ξανά)διαβάσω.

  22. Περπατώ εις το δάσος και βλέπω μια κουφή:
    Μέχρι ν’ απολυθεί ο [Χ], πόσα θα φάει φι;

    Τώρα το είδα αυτό, από το παλιό σου άρθρο (σχόλιο 2).

    Πολύ θα ήθελα να ξέρω πως το κατάλαβε ο φαντάρος ότι είδε μια κουφή! Αφού δεν γίνεται αντιληπτό με το μάτι (και γι αυτό εμένα μου λένε συνέχεια: μα δεν φαίνεσαι κουφή κλπ κλπ).

    Κατά τ’ άλλα το βιβλιαράκι με τα δίστιχα εννοείται πως το θέλω!

  23. Εγώ έχω τα Ομηρικά Επη σε τυπωμένο βιβλίο και με σκίτσα (το πρώτο μέρος είναι γνωστό και ως Γαμα-λιάδα). Μισό λεπτό να το βρω να σας πω εκδόσεις κλπ.

  24. Λοιπόν, να ‘το, εκδόσεις Λoύπινα, τίτλος: «tα αληθινά Ομηρικά Επη», α έκδοση Σεπτέμβριος 2002, σχέδια REZUS , έχει και κάτι τηλέφωνα, δεν έχω ιδέα αν ισχύουν, αν θέλετε σας τα γράφω. Α! και φοβερή σημείωση στο οπισθόφυλλο: Απαγορεύεται η πώληση σε άτομα κάτω των 18 ετών.

  25. Μαρία said

    Σοφία στη φανταρίστικη αργκό κουφή=Κ/Φ κανονιοφόρος.
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/07/08/fantarwnyma/#comment-38905

    24 Γράψε το προοίμιο, αν δεν βαριέσαι.

  26. Α, ‘ναι σαι καλά Μαρία… είπα κι εγώ!

    Λοιπόν σας γράφω την αρχή ( Ραψωδία Α)

    Ο Τρωικός ο πόλεμος είχε αφορμή τον κώλο
    και όσα λέει ο Ομηρος γνωστά στον κόσμο όλο.
    Ο κώλος κι όχι το μουνί υπήρξε η αιτία
    και προς απόδειξη αυτού ιδού η ιστορία:

  27. Μαρία said

    26 Ωραία. Είναι η παραλλαγή που μετέφρασε ο Ντίνος βλ.14

  28. κι ἐγὼ εἶχα βγάλει πολλὰ στιχάκια καὶ εἶχα γράψει καὶ τὸ Κατὰ ΣΕΑΠ Εὐγγέλιον, ἀλλὰ αὐτὴ τὴν νοοτροπία τῆς κλάψας τοῦ «φυλακισμένου»φαντάρου ποτὲ δὲν τὴν κατάλαβα. πιὸ πολὺ θυμᾶμαι νὰ κλαίγωνται κάτι μπουζουκόβιοι καὶ κάτι ἄτομα ποὺ ἔξω τὸ παῖζουν πρῶτοι μάγκες καὶ μετροῦσαν τοὺς κοιλιακούς τους καὶ μέσα κοιτοῦσαν πῶς νὰ βγοῦν καμιὰ μέρα ἐλεύθεροι ὑπηρεσίας ἐπειδὴ τοὺς πονοῦσε ἡ τρίχα. εὔστοχα κάποιος μοῦ εἶχε πεῖ «αὐτοὶ ξέρουν μόνο νὰ παίρνουν κάμψεις δίπλα στὸ καλοριφέρ».

  29. Alexis said

    Δεν ξέρω αν γράφουν σήμερα στιχάκια οι φαντάροι, αλλά έχουν σίγουρα τη δική τους αργκό, η οποία έχει ενσωματώσει παλιά και νέα στοιχεία.
    Στη δική μου θητεία στο Π.Ν. κυκλοφορούσαν πολύ τα δίστιχα των ‘παλιών’ που θέλαν να τονίσουν ότι βρίσκονται μια ανάσα από το απολυτήριο. Στο δεύτερο στίχο υπήρχε πάντα η λέξη ‘απολύομαι’:

    Δεν κοιμάμαι πια τα βράδια
    απολύομαι στραβάδια
    Δε μου κάνουν πια τα ρούχα
    απολύομαι κληρούχα (κληρούχας=ο φαντάρος της ίδιας ‘σειράς’)
    Βλέπω στον ύπνο μου ελάφια
    απολύομαι πιλάφια (πιλάφια=οι μόνιμοι υπαξιωματικοί)
    Τα μαλλιά μου κάναν μπούκλες
    απολύομαι ψαρούκλες.

    Το κορυφαίο στιγούργημα του Π.Ν. είναι το παρακάτω τετράστιχο (ζητώ συγγνώμη για την αθυροστομία, αλλά αν το λογοκρίνω χάνει όλη την αξία του):

    Στο Ναυτικό υπηρέτησες κι έγραψες ιστορία
    για τον καλύτερο γαμιά κάναν ψηφοφορία.
    Αρχιγαμιά σε βγάλανε σ’ ολόκληρο το Στόλο
    μοναδικό σου ελάττωμα γαμούσες με τον …κώλο!

    Τέλος την καλύτερη ατάκα στο στρατό την άκουσα την πρώτη κιόλας μέρα της κατάταξης. Όταν το βράδυ πέσαμε κατάκοποι να κοιμηθούμε στο θάλαμο, επικράτησε για λίγα δευτερόλεπτα μια νεκρική σιγή. Τότε πετάχτηκε κάποιος και φώναξε: ‘Παιδιά, 729 και σήμερα!’ (Η θητεία στο Π.Ν. ήταν τότε δύο χρόνια).

  30. shin0bi said

    Γειά σου ρε Κορνήλιε σκληροτράχηλε.

    Περπατώ εις το δάσος κι ακούω χιπ χοπ
    εγω απολύομαι γιατί δεν είμαι ΕΠΟΠ
    (και διάφορες παραλλαγές του με τους ΕΠΟΠ).

    Επίσης, τώρα που η θητεία καταργείται για το ΠΝ, θα καταργηθεί και ο χαρακτηρισμός του στραβόγιαννου ( αντίστοιχο του ποντικαράς ή τυφλοπόντικας του πεζικού, αν και το δεύτερο χρησιμοποιείται και στο ΠΝ)

  31. sarant said

    Καταργείται η θητεία για το ΠΝ; Δηλαδή δεν θα παίρνουν καθόλου κληρωτούς ναύτες;

  32. Ένας Χασάπης από τα παλιά said

    Εδώ και καιρό είχε ανακοινωθεί πως όλοι οι κληρωτοί θα πήγαιναν στο ΣΞ μια και η ΠΑ και το ΠΝ δεν τους είχαν ουσιαστική ανάγκη πέραν των αγγαρειών. Απ’ όσο ξέρω η εφαρμογή του μέτρου καθυστερούσε γιατί έτσι θα καταργούντναν πάρα πολλές βυσματικές θέσεις (α ρε Σαλαμίνα με τις άοπλες σκοπιές σου) αλλά και το μεγάλο ρουσφέτι της μετάταξης. Ως Πυρ/τής δε μπορώ παρά να χαρώ που θα ξεβολευτούν ορισμένοι-ορισμένοι – πχ. οι μελλοντικοί Ευαγγελάτοι. :->

  33. #30 καλὰ δὲν λέω ὅτι δὲν δικαιολογεῖται κάποια ἀναπόλησι τῆς ἐλευθερίας τῆς πολιτικῆς ζωῆς, ἀλλὰ ἔχω δεῖ πολλὴ ὑπερβολὴ σ’αὐτὴν τὴν κλάψα, γι’αὐτὸ τὸ εἶπα.

  34. Μαρία said

    32 Δηλαδή, τέρμα οι νάπται απ’ το πολεμικό μουσείο (π.χ. οι μελλοντικοί Ζαγορίται) κι οι καντηλανάπται απ’ το Λυκαβηττό;

  35. sarant said

    32-34
    Φαντάζομαι θα μεταφερθούν οι βυσματικές θέσεις στον στρατό ξηράς ή θα δημιουργηθούν άλλες -η άρχουσα τάξη εξακολουθεί να γεννάει αγόρια.

  36. Μαρία said

    35 Υπάρχουν ήδη και στη στεριά. Ο Αϊβαλιώτης πού υπηρέτησε τη θητεία του; Ξέρει κανείς;

  37. Δεν εξαγόρασε τη θητεία του, όντας σε ηλικία που μπορούσε, όταν τον πιάσανε που την είχε σκαπουλάρει παρανόμως; Ή είναι ρητορικό το ερώτημα;

  38. Ένας Χασάπης Από Τα Παλιά said

    Δε θυμάμαι πότε το 45 έγινε 40 για την ολική εξαγορά αλλά με το σκάνδαλο της αποκάλυψης της φυγοστρατίας του δεν υπήρχε περίπτωση να μην πάει φαντάρος – θα τον έστελνε ο Καρατζαφέρ στη Σιβηρία των ΛΑΟΣτινών. Έτσι κι αλλιώς λόγω ηλικίας και οικογενειακής κατάστασης είχε θητεία μόλις 45 ημερών που την έβγαλε όλη (λόγω διάρκειας) στο ΚΕΠΒ (Πυρ/τής κι αυτός – τι ξεφτύλα). Βυσματικές θέσεις υπάρχουν και στο ΣΞ αλλά δε γίνεται να προστεθούν και πάρα πολλές άλλες για να καλύψουν το κενό μετά την κατάργηση των κληρωτών σε ΠΝ/ΠΑ. Οπότε στο μέλλον οι Τσίπρες αντί να κυνηγάνε τη μετάταξη στο ΠΝ και μετά την τοποθέτηση στην πλεούμενη (ως ναύσταθμο) Σαλαμίνα με απόσπαση στο ΓΕΝ θα σκίζονται μεταξύ τους για τοποθέτηση σε καμμιά ΔΥΠ… Ή θα την πατάνε με τοποθέτηση σε αμετάθετες μονάδες σαν τα HAWK.

  39. Μαρία said

    Στάζυ, καθόλου ρητορική. Ήξερα οτι υπηρέτησε, όπως είδες κι απ’ την απάντηση του προβοκάτορα Χασάπη, που θίχτηκε απ’ τους Ζαγορίτες 🙂

  40. shin0bi said

    Απ’ όσο έχω ακούσει, θα καταργηθεί η θητεία σε ναυτικό, αεροπορία για του κληρωτούς με δικαιολογία το ότι είναι πιο εξειδικευμένα σώματα και άρα απαιτούν ειδικές γνώσεις (εδώ γελάμε δυνατά), οι θέσεις των οποίων θα καλύπτονται μόνο από ΕΠΟΠ. Ήδη και οι τελευταίοι ναύτες που έμπαιναν δεν θήτευαν σε καράβια.
    Υποτίθεται ότι θα γίνει δωδεκάμηνο και θα κατατάγονται όλοι στο πεζικό. Πάντως δεν ξέρω αν έχει ψηφιστεί ήδη το μέτρο αυτό ή αν τελικά θα εφαρμοστεί.

  41. Ένας Χασάπης Από Τα Παλιά said

    (39) Γιατί να θιχτώ από τους Ζαγορίτες Μαρία μου; Αλλά στην (στατιστικά ομογενοποιημένη οπότε οι εξαιρέσεις δε πολυμετράνε) ιεραρχία των βυσμάτων ο ΣΞ ήταν στον πάτο… Άσε που είχε και ειδικότητες παγίδες – π.χ. ΧΣΚΠ που σε έβγαζε αμετάθετο σε ένα από 2 φυλάκια (κοντά σε Αθήνα Θεσσαλονίκη) να σε πηγαίνει η υπηρεσία 21-1.

  42. Nick Andrik said

    Όσον αφορά την αθυρόστομη Ιλιάδα έχει βγει και σε παιχνίδι στον υπολογιστή.
    Περισσότερες πληροφορίες εδώ:
    http://www.rocking.gr/modules/forum/showthread.php?t=3824

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: