Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το αφήγημα του σώγαμπρου και άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 5 Δεκέμβριος, 2010


Μερικά σκόρπια για αυτήν εδώ την Κυριακή, την πρώτη του Δεκέμβρη -αλλά, χωρίς προλόγους μπαίνω κατευθείαν στα μεζεδάκια μου και, σαν γλωσσικό ιστολόγιο που είμαστε, ξεκινάω από το αφήγημα, λέξη που είχε την τιμητική της τον τελευταίο καιρό, επειδή την χρησιμοποίησε ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης λέγοντας με στόμφο ότι Γυρίζουμε σελίδα, γράφοντας ένα νέο αναπτυξιακό αφήγημα για τη χώρα, για τη νέα γενιά, για να αποκτήσουμε υγιείς και βιώσιμες οικονομικές βάσεις… (προφανώς εννοεί το άγριο πετσόκομμα των μισθών των εργαζομένων). Κι άλλοι υπουργοί προηγουμένως την είχαν χρησιμοποιήσει τη λέξη, αλλά από τον Χρυσοχοΐδη συνειδητοποιήσαμε ότι έγινε της μόδας.

Ο Στάθης στην Ελευθεροτυπία είχε πριν από καμιά δεκαπενταριά μέρες ξεσπαθώσει ενάντια σε όσους «ό,τι και αν λένε, σε όποιον και να ομιλούν, στον Θεό, στο κινητό, σε πάνελ, επαναλαμβάνουν τις μαγικές λέξεις:διακύβευμα, αφήγημα (η αφήγηση), φαντασιακό, την ίδια κασέτα, σαν ζόμπι. Σαν ένα μαγικό «άνοιξε σουσάμι» να δείξεις ότι ανήκω κι εγώ στη σέχτα των ψαγμένων, την κάστα των επιφανών -και δώσ’ του διακύβευμα όπως πιθηκίζει το πιθηκάκι και δώσ’ του αφήγημα όπως παπαγαλίζει το παπαγαλάκι«, ενώ, ειδικότερα για το αφήγημα, ο Παντελής Μπουκάλας προχτές, το χαρακτήρισε «γλωσσικό μπιζού», αλλά αναγνώρισε βεβαίως ότι είναι μια χαρά λέξη στον τόπο της.

Εγώ τη λέξη «αφήγημα» δεν έχει τύχει να τη χρησιμοποιήσω -υποθέτω ότι αποδίδει το narrative. Το ίδιο φαίνεται να λέει και ένας αναγνώστης της ηλέκδοσης της Καθημερινής, ο cynic, που σχολιάζει κάτω από το αρθρο του Μπουκάλα: Το «αφήγημα» μεταφράζει το «narrative». Η έννοια είναι ισχυρή, ανεξάρτητα από το πόσο την καταλαβαίνουν όσοι την λένε, ή όσοι αργόσχολοι σώγαμπροι την σχολιάζουν.

Οι «αργόσχολοι σώγαμπροι» είναι άραγε οι αρθρογράφοι ή οι αναγνώστες της ηλέκδοσης; Αν το πρώτο, κάποιους αδικεί. Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάω τη λέξη ‘σώγαμπρος’ να χρησιμοποιείται με την έννοια του αργόσχολου που έχει γνώμη για όλα, έννοια που μπορεί να είναι καινούργια. Τη λέξη την ήξερα με τη σημασία του πολιτικού που έχει μεταπηδήσει σε άλλο κόμμα, στο οποίο είναι μεν προβεβλημένο στέλεχος αλλά είναι και ξένο σώμα σε σύγκριση με τους γηγενείς. Το σλανγκρ που τα ξέρει όλα καταγράφει και τις δυο σημασίες. Παρατηρώ πάντως ότι η παροιμιακή-γλωσσική θέση του σώγαμπρου έχει βελτιωθεί, διότι παλιότερα το να είσαι σώγαμπρος θεωριόταν έσχατο στάδιο ταπείνωσης -την αλεπού, λέει η παροιμία, την έγδερναν και τη ρώτησαν χαιρέκακα πώς τα περνάει -«Από σώγαμπρος καλύτερα», αποκρίθηκε.

Λέγαμε επίσης τις προάλλες για το Βήμα που έκλεισε και, κάνοντας φιλοτιμία την ανάγκη του, το παρουσίασε σαν συμμόρφωση με την επιθυμία των αναγνωστών του, προαναγγέλλοντας ταυτόχρονα, από του χρόνου, μια σούπερ-ντούπερ (και πληρωτική βεβαίως) ηλέκδοση. Μόνο που για να σας δώσει κανείς τα ωραία του λεφτά, πρέπει να παίρνει καλό πράγμα, όχι κατιμά. Ο Λεωνίδας Ηρακλειώτης ψάρεψε τις προάλλες ένα θηριώδες μαργαριτάρι του Βήματος, όταν μπέρδεψαν τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι με τον Μίστερ Μπην και έγραψαν ότι ο Κ. Παπούλιας δέχτηκε τον… Ρόουαν Άτκινσον. Το χειρότερο είναι ότι αντί να το αναγνωρίσουν, το κουκούλωσαν στα μουλωχτά, αλλά τσαπατσούλικα. Ο Ηρακλειώτης θεωρεί ότι αυτό συνιστά «μεγαλοαδερφική πρακτική«, εμένα μου θυμίζει τη γάτα που θάβει (επιπόλαια) τα σκ… της.

Αλλά δεν είναι μόνο τα μαργαριτάρια που πρέπει να αποφεύγει η νέα ηλέκδοση. Πρέπει επίσης να έχει στρωτά και επιμελημένα κείμενα, χωρίς ανορθογραφίες και τυπογραφικά λάθη. Όχι δηλαδή όπως αυτό το απόσπασμα που διάβαζα τις προάλλες στην τωρινή ηλέκδοση του Βήματος: Όπως δήλωσε ο Γ. Γρ. του υπουργείου Υγείας κ. Αντώνης Δημόπουλος «ο νόμος δεν αλλάζει. Οι έλεγχοι είχαν ατονίσει το τελευταίο διαστημα λόγω δημοτικών εκλογών. Πλέον εντατικοποιούνται και εκτός από τη δημοτική αστυνομία αναλαμβάνουν δράση και οι Ράμπο Υγείας (Σώμα Επιθερωτητών Υπηρεσιών Υγείας)».

Πριν από καμιά δεκαπενταριά χρόνια, αν θυμάμαι καλά, είχε γίνει μέγας σάλος επειδή ήταν της μόδας στην αργκό των νέων η λέξη «καλυτερότερος» και το είχαν θεωρήσει πολλοί σαν μεγάλο ατόπημα, ένδειξη έσχατης παρακμής της γλώσσας και άλλα τέτοια ηχηρά (είχε όμως απαντήσει εύστοχα η Έλλη Παππά). Δεν έχω κρατήσει στοιχεία, δεν ξέρω αν είχε εξαπολύσει μύδρους και ο Κ Γεωργουσόπουλος, ο οποίος χτες στα Νέα επικρίνοντας μια ρήση του Ανθιμουλάχ Θεσσαλονίκης έγραψε: Δάσκαλος πενήντα χρόνια δεν συνάντησα μεγαλύτερη μπούρδα ούτε από τους πλέον θρασύτατους μαθητές μου. Αν και δεν είναι ακριβώς ίδια περίπτωση, θαρρώ ότι αν κάποιος ενοχλείται από το «πιο καλύτερος» και το «καλυτερότερος», δεν μπορεί να δεχτεί ούτε το «πλέον θρασύτατος», τι λέτε εσείς; Εκτός κι αν το καθαρευουσιάνικο «πλέον» όλα τα ξεπλένει.

Στη σημερινή Καθημερινή, ο Βασ. Αγγελικόπουλος γράφει για θέμα γλωσσικό: Ιόνιος Πολιτεία δεν λέγαμε; • Πώς θα την πεις πιο… «στην καθομιλουμένη», τελοσπάντων; • Ιόνια Πολιτεία, έτσι; • Αυτό το γλωσσικό σίχαμα «Ιονία Οδός» που το ξετρύπωσαν; • Δεν τους κάθεται να λένε «Ιόνιος Οδός», αλλά δεν τους αρκεί και το «Ιόνια Οδός». • Που και σωστότερο είναι, σε σχέση με το «Ιονία», και δεν σε μπερδεύει ακούγοντάς το όπως η «Ιονία» με την Ιωνία. • Ιωνία είναι μόνο μία! • Και η Οδός Ιόνια. • Δεν ξέρω αν έχει δίκιο, εσείς τι λέτε; Νομίζω ότι το κακό το κάνει η «οδός», και οι πολλές χασμωδίες των δυο λέξεων. Φυσικά το «Ιόνιος οδός» θα ήταν τέρας με μουστάκια και νύχια γαμψά, αλλά δεν ξέρω αν είναι «σίχαμα» το «Ιονία οδός» -μου φαίνεται πως έχει καλύτερο ρυθμό. Στην ερώτηση «πού το ξετρύπωσαν» (και καλό είναι να βάζουμε τόνο στο πού όταν ρωτάμε), πάντως, ξέρω την απάντηση: στον Πίνδαρο, που γράφει για Ιονία θάλασσα.

Πρέπει όμως να κλείσω, και ας ξαναγυρίσω στο αφήγημα, που θα είναι ασφαλώς μια από τις υποψηφιες λέξεις της χρονιάς, όταν συζητήσουμε το θέμα (πιθανώς μέσα στην επόμενη βδομάδα). Για το αφήγημα του κ. Χρυσοχοΐδη, υπήρξε και ειρωνικός σχολιασμός. Ο Στάθης, ας πούμε, αρκέστηκε να γράψει προχτές: Ποιο αφήγημα, χρυσέ μου; Της Γκόλφως ή της Χάιδως; Πιο λακωνικοί, οι συντελεστές της Ελληνοφρένειας έβαλαν απλώς το στιγμιότυπο με τον Χρυσοχοΐδη να λέει για το αναπτυξιακό αφήγημα και από κάτω πρόσθεσαν τη λεζάντα: Παπαραδιαμάντης -και ομολογώ ότι γέλασα πολύ.

Κλείνω με δυο αυτομεζεδάκια. Πιο πάνω, έγραψα (με πλάγια) για την πληρωτική ηλέκδοση του Βήματος, εννοώντας βεβαίως την επί πληρωμή. Το έβαλα με πλάγια, διότι αν και στην καθομιλουμένη νομίζω ότι λέγεται συχνά, ως αντίθετο του «δωρεάν», σε πολλούς ο τύπος μπορεί να φανεί αδόκιμος. Και όχι εντελώς άδικα, αφού η λέξη «πληρωτικός»  έχει άλλες, πιο παλιές και καθιερωμένες, σημασίες. Για παράδειγμα, στο Πολυτεχνείο μαθαίναμε για τα «πληρωτικά υλικά», που είναι αδρανή υλικά που τα βάζεις για να γεμίσουν ένα μέρος, τα fillers των εγγλέζων, ενώ γκουγκλίζοντας βρίσκω ότι ο όρος «πληρωτικά», ουσιαστικοποιημένος,  υπάρχει στην ορολογία της θείας λειτουργίας. Καλώς ή κακώς, το λήμμα «πληρωτικός» απουσιάζει εντελώς από τα σύγχρονα μεγάλα λεξικά μας. Υπάρχει βέβαια στον Δημητράκο αλλά μόνο με τις αρχαίες και μεσαιωνικές καταγραφές του, όχι τις νεοελληνικές. Πάντως, το «πληρωτικός» σαν αντίθετο του «δωρεάν» το βρίσκω βολικό για την καθομιλουμένη του Διαδικτύου, αν και σε πολλές περιπτώσεις κάνει τη δουλειά μας και το στενότερο ‘συνδρομητικός’.

Τέλος, έβαλα σε πλάγια το «το είχαν θεωρήσει πολλοί σαν μεγάλο ατόπημα» επειδή θεωρείται γενικώς ότι μετά το ‘θεωρώ’ (και μερικά άλλα ρήματα όπως το ‘χαρακτηρίζω’) είναι λάθος να βάλουμε το «ως» ή το «σαν» (το ίδιο είναι). Δεν έχω σκοπό να εξαντλήσω το θέμα, αλλά πιστεύω ότι δεν είναι ακριβώς έτσι. Αν και κανείς δεν θα πει «σε θεωρώ ως φίλο μου» ή «σε θεωρώ σαν μεγάλο κάθαρμα», υπάρχουν περιπτώσεις που το «ως»/»σαν» χρειάζεται, έστω και ως/σαν πληρωτικό υλικό. Βέβαια, αν γυρίσεις αλλιώς τη φράση, αν πεις «είχε θεωρηθεί μεγάλο ατόπημα από πολλούς» η ανάγκη παύει να υπάρχει. Αλλά αυτό το θέμα θα το ξανασυζητήσουμε.

 

 


 

Advertisements

78 Σχόλια to “Το αφήγημα του σώγαμπρου και άλλα μεζεδάκια”

  1. π2 said

    Λες το ατονίζω να οφείλεται σε έλξη από τα μονοτονίζω / πολυτονίζω; Με άλλα λόγια, μήπως ο κ. Δημόπουλος είναι αναγνώστης του ιστολογίου σου; 😛

  2. skolotourou said

    Επιθερωτητών: Μα γιατί σας ενοχλεί η λέξη, εγώ τη βρίσκω τέλεια! Είναι αυτοί που ερωτούν επιθετικά!

  3. π2 said

    Όσο για την Ιονία οδό, μπερδεύει, δε λέω, αλλά δεν με ενοχλεί ιδιαιτέρως. Στα οδωνύμια ο καθαρευουσιανισμός έχει παγιωθεί (δεν κάθεται καλά το οδός Ηρακλή, τι να κάνουμε τώρα) και το Ιονία οδός ακούγεται ομολογουμένως καλύτερα τόσο από το Ιόνιος οδός όσο και από το Ιόνια οδός. Τέλος, δεν νομίζω να είναι τόσο συχνό το Ιόνια Πολιτεία. Ιόνιος Πολιτεία το ξέρω, και ο Γκούγκλης συμφωνεί.

  4. Narrative μεταφράζει το «αφήγημα», ή το discourse (γαλλιστί και φουκωιστί discours);

  5. Raniouska said

    Καλό είναι το πληρωτικώς, το τζαμπαντάν καλύτερο…

  6. ἀφήγημα (ἀπηγημάτων) ὑπάρχει στὸν Ἡρόδοτο. (2,3: τὰ μὲν θεῖα τῶν ἀπηγημάτων οἷα ἤκουον οὐκ εὶμὶ πρόθυμος ἐξηγέεσθαι)

  7. Μιάς και αναφέρθηκε η Ελληνοφρένεια, ο Θ. Καλαμούκης δεν δέχτηκε μείωση του μισθού του και αποχωρεί από τον Σκάι.

  8. #7 μισὸ λεπτὸ νὰ βάλω τὴν γάτα μου νὰ κλαἰῃ

  9. sarant said

    Ή ίσως επειδή απαίτησε από τον Αλαφούζο να ζητήσει συγνώμη για απαξιωτική αναφορά στο όνομά του:

    Το ζήτημα δημιουργήθηκε με την «Ελληνοφρένεια», τη μακράν καλύτερη εκπομπή του ΣΚΑΪ 100,3, όταν σε μία αποστροφή του λόγου του, ο Γιάννης Αλαφούζος φωτογράφισε τον Θύμιο Καλαμούκη.
    Αναφέρθηκε στον πιο υψηλόμισθο υπάλληλο του ομίλου που αρνήθηκε να υπογράψει τη μείωση του 10% στους μισθούς και την υπογραφή ατομικής σύμβασης.
    Ο Θ. Καλαμούκης δεν το άφησε έτσι. Συναντήθηκε με τον διευθύνοντα σύμβουλο του ομίλου Χρ. Παναγόπουλο, ζητώντας δημόσια αποκατάσταση του ονόματός του διαφορετικά η «Ελληνοφρένεια», ζητάει τη λύση της συνεργασίας τους.
    Ο Γιάννης Αλαφούζος δεν δέχτηκε να ζητήσει συγνώμη και όπως όλα δείχνουν βαδίζουμε προς διαζύγιο ΣΚΑΙ – ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑΣ…

  10. Θρασύμαχος said

    Για τον ξιπασμένο νεοκαθαρευουσιανισμό «Ιονία» Οδός νομίζω ότι εμμέσως ευθύνεται η Εγνατία, της οποίας η δημοσιότης οδήγησε στην πλάνη ότι όλοι οι εις «-ια» βαρύγδουποι επιθετικοί προσδιορισμοί οδών τονίζονται απαραιτήτως στο «ι».
    Το απαξιωτικό «σώγαμπρος» φοβούμαι ότι υποκρύπτει ανοίκειο προσωπικό υπονοούμενο σε βάρος του εν λόγω υπουργού, καθώς παλαιότερα είχε φημολογηθεί σχέση του με θυγατέρα υψηλού στελέχους του απέναντι κόμματος.

  11. Mindkaiser said

    Πάντως, οι «αργόσχολοι σώγαμπροι» που σχολιάζουν τα πάντα, ταλανίζουν την ανθρωπότητα εδώ και αιώνες.

    Sutor, ne ultra crepidam λοιπόν, αλλά ας μη συγχυζόμαστε και τόσο. 🙂

  12. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Καλή Κυριακή σε όλους και όλες, κι ευχαριστίες στο Νικοκύρη για την καινούρια αυτή προσφορά μεζεδακίων (η τελευταία λέξη γράφεται επίτηδες, για να δοθεί αφορμή στον sarant να γράψει κάποτε για τις δυσκολίες της γενικής πληθυντικού στη γλώσσα μας):)

    Ας σταθώ λιγάκι στην τελευταία παράγραφο του κειμένου όπου γίνεται λόγος για τα ομοιωματικά μόρια ως και σαν, για να θυμηθούμε τη διαφορά τους από την πρόθεση και το σύνδεσμο ως. Και αντιγράφω από τον Τριανταφυλλίδη (Νεοελλ. γραμμ., έκδοση 1941), όπου μας λέει ότι στα τροπικά επιρρήματα μπορούμε να περιλάβουμε και τα ομοιωματικά αναφορικά μόρια σαν και ως.

    To σαν συνοδεύει ονόματα ή αντωνυμίες (έκλαιγε σαν παιδί, δεν είμαι σαν αυτόν), ενώ έχει και σημασία περιοριστική (σαν καλό μου φαίνεται, έγινε σα σεισμός, σαν ποιος να ήρθε;)

    Ανάλογη είναι και η σημασία του ως, καθώς λέει και ο sarant (τον υποδέχτηκαν ως σωτήρα). Να σημειωθεί πως στην ποιητική γλώσσα το επίρρημα ως λέγεται και με ρήμα: Ως τρέμει το καρυόφυλλο να τρέμει το γεφύρι (δημ.). Και, κάποτε, το ως έχει και επιδοτική σημασία, ακόμη: Το ξέρουν ως και τα παιδιά.

    Τώρα, υπάρχει και η πρόθεση ως που σημαίνει την έκταση και το τέρμα, τοπικά ή χρονικά (τα σπαρτά έφτασαν ως τη μέση, ως εδώ πήγαμε καλά) και η οποία συνοδεύεται συχνά από την πρόθεση σε (ως σε ποιο μέρος; ως σε μια ώρα). Ο Τριανταφυλλίδης, μάλιστα, συμβουλεύει πως είναι καλό να αποφεύγουμε να μεταχειριζόμαστε στη θέση του ως την αρχαία πρόθεση μέχρι.

    Πέραν από το ομοιωματικό μόριο, η πρόθεση ως δεν πρέπει να μπερδεύεται και με το χρονικό σύνδεσμο ως που εκφράζει το σύγχρονο, ως διάρκεια. Ενώ, στην ποιητική κυρίως γλώσσα, έχει τη σημασία του όταν, καθώς, εκεί που (ως ήρθε, ως έτρωγα κι ως έπινα σε μαρμαρένια τάβλα (δημ.).

  13. bernardina said

    Όπως συνηθίσαμε και χρησιμοποιούμε αβίαστα το «Λεωφόρος Κηφισίας», μολονότι ο τονισμός του είναι λανθασμένος, έτσι θα χρησιμοποιούμε και το Ιονία Οδός (αν κα κατά την πληκτρολόγηση αναγκάστηκα να διορθώσω ακαριαία το -ο γιατί από κεκτημένη ταχύτητα έγραψα ΙΩνία!!)
    Όσο για το «πληρωτικός» τι να πω… μου έρχεται να πω «πλερωτικό» -πιο γνήσιο μου φαίνεται (εκ του «πλερώνω») 😆

  14. Qq said

    Ίσως να είμαι επηρεασμένος, αλλά πολλές φορές νομίζω το σαν δεν είναι ίδιο με το ως. «Σαν παιδί κάνεις», «Ως ένα παιδί κάνεις». Σε αυτί το παράδειγμα, το «ως» πρέπει να συνοδεύετε από το «ένα», ενώ στο «σαν» το θεωρώ φυσικό να στέκει μοναχό του. Ίσως να υπάρχουν καλύτερα παραδείγματα, διότι το «ως ένα παιδί» δεν το συνηθίζω.

    Και πάντα είχα αυτή την αγωνία να ρωτήσω την οικουμένη, επιτέλους Ποιος είναι ο Jacques Prévert και γιατί πρέπει να τον διαβάσω.

  15. έλεος, αν μη τι άλλο τον μαθαίναμε στο σχολείο.

  16. sarant said

    Ναι, υπάρχει Πρεβέρ στα σχολικά βιβλία, π.χ. εδώ:
    http://2gymkoz.blogspot.com/2010/01/blog-post_14.html

    Εδώ έχει ποιήματα και βιογραφικά στοιχεία:
    http://kapodistria.blogspot.com/2007/06/blog-post.html

  17. #15 ὅπως βλέπεις Δύτα ἀπὸ τὰ σχολεῖα δὲν πρέπει νὰ καταργηθοῦν μόνο τὰ α.ε. ἀλλὰ καὶ ἡ γαλλικὴ ποίησι.

  18. #17 Δεν τόπιασα…

  19. μὰ τὸ κυριώτερο ὑπὲρ τῆς καταργήσεως ἐπιχείρημα παραμένει ὅτι τὰ παιδιὰ δὲν μαθαίνουν τὰ διδαχθέντα.

  20. Τώρα τόπιασα. Δουλεύει ωστόσο τόσο υπέρ όσο και κατά…

  21. Qq said

    Θα πρέπει να ήμουν άρρωστος. Ότι ελληνικά σχολεία διδάσκουν γαλλική ποίηση, ποτέ δε θα το περίμενα. Θα μπορούσαν να καταργήσουν αυτό το μάθημα.

  22. Voulagx said

    #19 οπου διδαχθεντα = ολα τα μαθηματα, αρα επαληθευεται το ρητο « τα μονα σχολεια που φωτιζουν ειναι αυτα που καιγονται»!

  23. #21 γιατί να μη διδάσκουν; Εγώ θυμάμαι και Τολστόι, και Σταντάλ νομίζω, και Μαγιακόφσκι. Άλλο αν δεν τα διδασκόμασταν, πάντως στα βιβλία υπήρχαν.

  24. Όταν πήγαινα εγώ σχολείο ο Πρεβέρ δεν διδασκόταν. Ζούσε ακόμα…

  25. Alexis said

    Νίκο, αν και συμφωνώ γενικά με τις επισημάνσεις σου για τις υπερβολές των νεοκαθαρευουσιάνων, το ‘πληρωτικός’ σαν συνώνυμο του ‘επί πληρωμή’ το θεωρώ πολύ τραβηγμένο και δε θα το χρησιμοποιούσα με τίποτα. Και γενικά δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει σώνει και καλά να αντικαταστήσουμε κάποιες αρχαιοπρεπείς εκφράσεις, (‘απολιθώματα’ τις ονομάζεις σε κάποια κείμενά σου) όταν η δημοτική δεν διαθέτει αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις.
    Για τη συγκεκριμένη περίπτωση πάντως, θεωρώ πολύ περισσότερο πετυχημένη την αντικατάσταση του ‘επί πληρωμή’ με τη μετοχή ‘πληρωμένος’. Εάν κάποιος λόγιος π.χ. σε κείμενό του έγραφε για ‘επί πληρωμή δολοφόνους’, στην καθημερινή μας κουβέντα μπορούμε μια χαρά να μιλάμε για ‘πληρωμένους δολοφόνους’ ή ‘πληρωμένους φονιάδες’. Κατ’ ανιστοιχία μου φαίνεται πολύ πιο οικείο να πω πως ‘έχω την πληρωμένη έκδοση του τάδε προγράμματος’, όταν μιλάμε για υπολογιστές.

  26. Μωρέ μπράβο! Πρεβέρ και Τολστόι και Σταντάλ [έστω και με ερωτηματικό] και Μαγιακόφσκι στα ελληνικά σχολικά βιβλία! Σοβαρά, εκεί έχουμε φτάσει; Στην εποχή μου, από ξένους είχαμε μόνο κάτι φιλελληνικά («Πανίερη Αθηνά, τίναξε το πουλί σου…») και – για μυστηριώδεις λόγους – το Βουτηχτή του Σίλλερ σε μετάφραση Κογεβίνα. Δεν θυμάμαι βέβαια να τα κάναμε και στο μάθημα…

  27. Qq said

    23 Εκτός από τον Τόλστοι, τους άλλους δύο ούτε ακουστά δεν ξέρω. Και τον Τόλστοι μόνο εξωσχολικά τον έμαθα. Είμαι της άποψης, ελληνικά σχολεία να διδάσκουν έλληνες και οι γάλλοι τους γάλλους. Και από έλληνες κανένα Σεφέρη, Ροïδη, αλλά προς θεού, ποτέ Όμηρο πέραν δύο σελίδων. Άντε, και ο Πρεβέρ ας περάσει στο ντούκου μέσα σε μία παράγραφο, αφού θεωρείτε τόσο σημαντικός.

  28. LandS said

    Πως λέμε στα αγγλικά «αναπτυξιακό αφήγημα»;
    Ο κ. Χ. δεν είπα σκέτο «αφήγημα» αλλά «αναπτυξιακό αφήγημα». Model το έχω απαντήσει, mode of το έχω δει (σπάνιο), ακόμα και το paradigm μου έχει φανεί περί δια γραμμάτου.
    Narrative, αν το ‘δω, θα αμφιβάλλω για την ειλικρίνεια αυτού που το ξεστόμισε.

    Εσείς το έχετε δει γραμμένο;

  29. Qq said

    Ο Στανταλ πως γράφεται στα ξένα, να το ψάξω

  30. Λευτέρης said

    Les feuilles mortes αθάνατο τραγούδι
    σε στίχους Prevert βεβαίως και
    τραγουδισμένο απ’ τον Yves Montand εκατοντάδες φορές.
    Μια από τις τελευταίες εδώ στο Olympia:

  31. LandS said

    Τα μπερδέματα με τους αγγλικανικούς αρχιεπισκόπους είναι σχετικά παλιό φαινόμενο.

    Το 1974 η Αγγλία, μετά από μια ταπεινωτική ήττα από την Πολωνία αποκλείστηκε από την τελική φάση του Παγκόσμιου Κυπέλλου στο Μόναχο. Όλοι ζητούσαν το κεφάλι του προπονητή sir Alf Ramsey. Έτυχε λίγο αργότερα να παραιτηθεί ο Dr. Michael Ramsey, τότε αρχιεπίσκοπος. Υπήρξαν κάποιοι που έτρεξαν να ποντάρουν για διάδοχο του Ramsey τον Brian Clough!

  32. χαρη said

    Qq #29 : Stendhal (η αδυναμία μου.. 😥 ) είναι (το ψευδώνυμο) από την γερμανική πόλη stendal που ο σταντάλ γνώρισε στον ναπολεόντειο πόλεμο – αν δεν κάνω λάθος εκεί που ασπρίσαν τα μαλλιά του σ’ ένα βράδι…)

    Νίκο (επί τής αναρτήσεως): οπαδή (; λολ; ) τού Στάθη (καθολου) δεν είμαι αλλά αυτό το «διακύβευμα» εδώ μού κάθεται (τόλεγα και στον Τιπούκειτο χτες νομίζω)

  33. sarant said

    26: Άγγελε, τα σχολικά βιβλία έχουν πια μεγάλη ποικιλία, και όχι μόνο κλασικούς. Δες εδώ τα περιεχόμενα του ανθολογίου της Β’ Λυκείου και πιο κάτω τους φακέλους που έχουν ετοιμάσει, με παράλληλα κείμενα (ελληνικά και ξένα) για κάθε κείμενο του ανθολογίου:
    http://www.komvos.edu.gr/diaglossiki/diaglossiki.htm

    Υποψη ότι δεν μπορείς να δεις τα κείμενα, σου ζητάει κωδικό, αλλά αν τους στείλεις ηλεμήνυμα σου τον δίνουν (ή τουλάχιστο σου έδιναν)

    χάρη, εμένα δεν μ’ ενοχλεί το διακύβευμα αν και δεν το χρησιμοποιώ.

  34. Νέος Τιπούκειτος said

    @26: Άγγελε, ο λόγος που διδασκόταν ο Βουτηχτής του Σίλλερ ήταν –εικάζω– επειδή βασίζεται στο ίδιο παραμυθικό μοτίβο με την νεοελληνική παραλογή για τη Λάμια και τον γιο της χήρας («βλέπει τα φίδια σταυρωτά με τις οχιές πλεγμένα»…).

  35. sarant said

    26: Μια και το ξέχασα πριν, αυτό το «τίναξε το πουλί σου» γραφόταν όντως σε σχολικό βιβλίο, και δεν προκαλούσε γενική ιλαρότητα;

  36. Μαρία said

    33 Δυστυχώς πρόκειται για μάθημα επιλογής και διδάσκεται σε πολύ λίγα σχολεία. Παρόμοια τύχη είχε και «Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός και οι ρίζες του» για την Α’ Λυκείου.

  37. sarant said

    Κρίμα. Πάντως και τα άλλα ανθολόγια του Γυμνασίου-Λυκείου έχουν κάμποση καλή λογοτεχνία.

  38. Μαρία said

    37 Για να διδαχτεί το μάθημα απαραίτητη προϋπόθεση είναι να περισσεύουν φιλολογικές ώρες.

    Ταπείνωση;
    Είμαι Ελευσινιώτης και δεν ανακατεύομαι στα δημοτικά πράγματα του Δήμου Σαρωνικού, στον οποίο κατοικώ ως σώγαμπρος
    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4582855
    Τις άλλες σημασίες τις καταλαβαίνω πάντα συνδεδεμένες με τη συγγένεια.

  39. Μαρία said

    Ο Πρεβέρ στο σχολείο κι εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/21/bentrovata/#comment-16950

  40. Εμ επειδή ακριβώς προκαλούσε τη γενική ιλαρότητα το θυμάμαι και το ανέφερα παραπάνω. Είναι εκείνο όπου κάθε στροφή τελειώνει με τους στίχους
    «Κι αν πρέπει να πεθάνουμε για την Ελλάδα,
    θεία είναι η δάφνη μια φορά κανείς πεθαίνει!»
    Η μετάφραση είναι, νομίζω, του Κωστή Παλαμά. Δεν έχω βρει ολόκληρο το πρωτότυπο, που είναι άλλωστε προβηγκιανό, αλλά οι επίμαχοι στίχοι έχουν στα γαλλικά ως εξής:
    Minerve sainte, lance ton hibou
    Sur les rongeurs du pampre de nos vignes.
    S’il faut mourir pour la patrie hellène,
    Palme de Dieu ! On ne meurt qu’une fois !

    [και προβηγκιανά το ρεφρέν:
    Se fau mouri per la patrio greco,
    Rampau de Dieu! ne mor jamai qu’un cop.]

  41. Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (Α΄- Β΄ Λυκείου)
    http://www.ypepth.gr/el_ec_page1348.htm

    Φετινές οδηγίες
    Η επιλογή της διδακτέας ύλης από τους διδάσκοντες πρέπει να είναι ίδια για όλα τα τμήμα-τα της τάξης του ίδιου σχολείου προκειμένου να τηρηθεί η ενότητα της διδασκαλίας και της αξιολόγησης.
    Θα πρέπει να διδαχθούν κείμενα από όλες τις περιόδους (περίπου 16 κείμενα ή περίπου 13 για τα εσπερινά).
    Θα πρέπει να διδαχθεί τουλάχιστον ένα ή δύο κείμενα και από την ξένη λογοτεχνία ως α-ντιπροσωπευτικά των μεγάλων κλασικών έργων.
    Στη Β΄ τάξη μπορεί να διδαχτεί τουλάχιστον ένα δοκίμιο, εάν επαρκεί ο χρόνος, ή να γίνει ανάγνωση κάποιων δοκιμίων κατά την κρίση του διδάσκοντος.
    Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, εφόσον είναι εφικτό, οι μαθητές θα μπορούσαν να μελετήσουν (2) το πολύ λογοτεχνικά βιβλία, στο πλαίσιο καλλιέργειας της φιλαναγνωσίας. Επισημαίνεται ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα αποτελεί μεν κριτήριο αξιολόγησης των μαθητών, ωστόσο τα λογοτεχνικά βιβλία δεν συμπεριλαμβάνονται στην ύλη των εξετάσεων της περιόδου Μαΐου-Ιουνίου.

    Νεότερη Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία (επιλογής Β΄ Λυκείου)
    http://www.ypepth.gr/el_ec_page1398.htm

    Φετινές οδηγίες
    Καμία

    Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (Γ΄ Λυκείου)
    http://www.ypepth.gr/el_ec_page1428.htm

    Φετινές οδηγίες
    Η επιλογή της διδακτέας ύλης από τους διδάσκοντες πρέπει να είναι ίδια για όλα τα τμήμα-τα της τάξης του ίδιου σχολείου προκειμένου να τηρηθεί η ενότητα της διδασκαλίας και της αξιολόγησης.
    Θα πρέπει να διδαχθούν εξίσου κείμενα από την Ποίηση και την Πεζογραφία (περίπου 16 κείμενα, ή 13 για τα εσπερινά).
    Θα πρέπει να διδαχθεί τουλάχιστον ένα ή δύο κείμενα από τη ξένη λογοτεχνία ως αντιπροσωπευτικά της μοντέρνας ξένης λογοτεχνίας.

    Νεοελληνική Λογοτεχνία (Γ΄ Λυκείου – Θεωρητική Κατεύθυνση)
    http://www.ypepth.gr/el_ec_page1454.htm (μόνο εξώφυλλο)

    Εξεταστέα – διδακτέας ύλη (πανελλαδικώς εξεταζόμενο μάθημα)
    1. Διονύσιος Σολωμός, «Ο Κρητικός»
    2. Γεώργιος Βιζυηνός, «Το αμάρτημα της μητρός μου»
    3. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Όνειρο στο κύμα»
    4. Ποιήματα για την ποίηση
    • Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, «Μελαγχολία του Ιάσωνος Κλεάνδρου ποιητού εν Κομμαγηνή
    595 μ .Χ.»
    • Μαρία Πολυδούρη, «Μόνο γιατί με αγάπησες»
    • Νίκος Εγγονόπουλος, «Ποίηση 1948»
    • Μανόλης Αναγνωστάκης, «Στο Νίκο Ε… 1949»
    • Γιώργης Παυλόπουλος, «Τα Αντικλείδια»
    5. «Σελίδες του Γ. Ιωάννου»
    • «Μες στους προσφυγικούς συνοικισμούς»
    • «Στου Κεμάλ το σπίτι»

    Αυτά…

  42. Μαρία said

    Ο παλαμικός Μιστράλ εδώ:
    http://tinyurl.com/3xxjtgg

  43. Μαρία said

    Και ο Inne Gregau στη σ.40
    http://sites.univ-provence.fr/tresoc/libre/integral/libr0002.pdf

  44. Μαρία said

    Κι επειδή η μετάφραση έχει μια στροφή παραπάνω απ’ το πρωτότυπο στο 43, είπα να κοιτάξω και μια σοβαρή έκδοση. Συμπέρασμα: ο Παλαμάς πρόσθεσε την τελευταία στροφή με τα 3.000 χρόνια και τα μισοφέγγαρα. Είναι δηλαδή νούτικη, όπως έλεγαν στα μπουλούκια.
    http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k7492g/f159.image.pagination

  45. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Για να μην το ξεχάσουμε, και μια που έχουν περάσει τα μεσάνυχτα, ας ευχηθούμε τα χρόνια πολλά για τα ονομαστήριά του στον Νικοδεσπότη…

    Να λοιπόν που είχα κι εγώ τη μικρή τιμητική μου απόψε! 🙂 Eπιστρέφω σπίτι τώρα και τι να δω; Η … οικουμένη (# 14) έχει δώσει ένα σωρό απαντήσεις στον Qq για τον Πρεβέρ. Αφού λοιπόν με προλάβατε, θα σας πω για κάτι άλλο που σίγουρα δεν σας ενδιαφέρει(!) αλλά μια που η συζήτηση ξεκίνησε από το ψευδώνυμο που χρησιμοποιώ, ιδού γιατί το διάλεξα: Την ημέρα που έστειλα για πρώτη φορά σχόλιο στο ιστολόγιο του sarant (πριν δηλαδή μερικούς μήνες), έτυχε να διαβάζω το «Άξιον εστί» του Ελύτη κι εκεί, στο 4ο ανάγνωσμα από Τα Πάθη (Το οικόπεδο με τις τσουκνίδες), μου είχαν μείνει στο μυαλό οι στίχοι Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί, όπου και να θολώνει ο νους σας, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Και μου ήρθε να παραλλάξω το μνημονεύετε με το διαβάζετε, και να συστήσω έτσι στο ιστολόγιο τον αγαπημένο μου Γάλλο. Έτσι απλά.

    Τώρα, τι να πρωτοπούμε για έναν ποιητή μέσα σε πέντε αράδες; Για έναν άνθρωπο που τέλειωσε μόνο τις 6 τάξεις του δημοτικού και θεωρείται από τους… πλέον δημοφιλέστατους (με τις ευλογίες του Κ.Γ.) ποιητές στη Γαλλία και όχι μόνο. Δυστυχώς, από τα έργα του που έχουν μεταφραστεί στη γλώσσα μας, σε πάρα πολλά ποιήματα υπάρχουν ατέλειες που οφείλονται κυρίως στο γεγονός ότι ο Πρεβέρ είναι γεμάτος λογοπαίγνια, μεταφορές και ιδιωματισμούς που δύσκολα αποδίδονται σε άλλη γλώσσα. Εάν ο sarant προτείνει κάποια μέρα να προτείνουμε το αγαπημένο μας ποίημα, σίγουρα ένα του Πρεβέρ θα στείλω, σε δική μου μετάφραση! 🙂

    Για να συμπληρώσω στα πεταχτά όσα γράφτηκαν σε προηγούμενα σχόλια, θα έλεγα -πολύ συνοπτικά- πως τα βασικά μηνύματα που στέλνει ο Πρεβέρ (αυτός ο μεγάλος πολέμιος των στερεοτύπων στη γλώσσα) είναι η καταδίκη του πολέμου, της υποκρισίας και της εκμετάλευσης, η αγάπη προς τα πουλιά, τα παιδιά και τους απλούς λαϊκούς ανθρώπους, και ο ύμνος στον έρωτα και την ειρήνη, όλα αυτά δοσμένα με εκπληκτική ευφυΐα σε ένα στυλ καυστικό όσο και τρυφερό!

    Γνώριζε σχεδόν απ’έξω όλους τους κλασσικούς, όπως δείχνει και το παρακάτω παράδειγμα ενός στίχου του εμπνευσμένου από τους Άλμπατρους του Μποντλέρ (για να ξαναθυμηθούμε το προχθεσινό άρθρο), δείγμα του χιούμορ και της φαντασίας του. Στον τελευταίο στίχο, ενώ τα δύστυχα πουλιά βρίσκονται αιχμάλωτα στο καράβι, ο Μποντλέρ γράφει (παρομοιάζοντάς τα με τους ποιητές) πως «τα γιγάντια φτερά τους τους εμποδίζουν να περπατούν». Ο Πρεβέρ, σε δικό του ποίημα (όπου θέλει να στιγματίσει την επιδεικτικότητα και την υπεροψία κάποιων ανθρώπων) αναφέρεται έμμεσα στους Άλμπατρους, παίζοντας με τον παραπάνω στίχο στον οποίο αλλάζει μία μόνο λέξη και μιλά για ανθρώπους που «… τα γιγάντια φτερά τους τους εμποδίζουν να… πετούν».

    Το σχόλιο # 25 του Αλέξη με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Και θυμάμαι (όχι χωρίς κάποια ανατριχίλα) πως όταν ζούσα σε μία των Ελλήνων κοινότητα του εξωτερικού, τα μέλη που είχαν καταβάλει τη συνδρομή τους γραφόντουσαν στα κατάστιχα ως «πληρωμένα μέλη»(!) σε αντίθεση με τα υπόλοιπα που τα κυνηγούσες με το ντουφέκι για να δώσουν κανα δολάριο…

    Τέλος, Νίκο, η εκκλησία χρησιμοποιεί τον όρο πληρωτικά όταν ομιλεί για τη συμπλήρωση μιας δέησης («πληρώσωμεν» την δέησιν ημών…). Επομένως, εδώ, πληρωτικά = συμπληρωματικά. Η ίδια λογική και με τα λεγόμενα ειρηνικά που πήραν το όνομά τους από τις δεήσεις του ιερέα («Εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν… Υπέρ της άνωθεν ειρήνης» κλπ.)

    Αμήν και καληνύχτα σας 🙂

  46. Για το τελευταίο δεν είμαι τόσο βέβαιος – διότι στο μεταξύ έψαξα κι εγώ και βρήκα και την έβδομη στροφή, ως εξής:

    Mai très milo an d’istôri nous fan lume.
    Auto ! vesèn déjà lou mounumen
    Oùnte avèn fe que lou Fènis replume,
    Desenmasca desoun long patimen.
    La Miejo-Luno, i sablas de la Mèco !
    De noste azur, soulèu, coucho-m’acô…
    Se fau mouri pèr la patrio grèco,
    Rampau de Dieu ! se mor jamai qu’un cop.

    Παρά να πιστέψω ότι ο Παλαμάς, έστω και από αγνά πατριωτικά ελατήρια ωθούμενος, προσέθεσε ολόκληρη στροφή σε ξένο ποίημα, πιο πειστική βλέπω την εικασία ότι ο Μιστράλ, στην έκδοση του 1897 – όπου μάλιστα αφιερώνει το ποίημα στην Πριγκίπισσα Μαρία της Ελλάδας – έκρινε σκόπιμο να μην κηρύξει ούτως ειπείν αντιμουσουλμανική σταυροφορία και αυτολογοκρίθηκε.

    Υπάρχει μια μικρή μελέτη του Μιλλιέξ «Mistral et la Grèce», που δεν την έχω διαβάσει αλλά που θα υπάρχει σίγουρα στο Γαλλικό Ινστιτούτο. Εκεί θα μιλάει οπωσδήποτε γι’αυτό.

  47. Μαρία said

    Άγγελε, πού βρήκες την έβδομη στροφή;
    Πάντως και η έκδοση του 1912(χρονιά που εκδίδεται και η μετάφραση), που βλέπω στη gallica, αναπαράγει το κείμενο του 97.

  48. aerosol said

    Μου πήρε λίγα δευτερόλεπτα να πληκτρολογήσω στα ελληνικά «Πρεβερ» και «Στανταλ» και να λύσω γρήγορα τις απορίες μου. Όταν θέλω να ρωτήσω την οικουμένη, αυτό κάνω.

  49. Qq said

    Αυτό έκανα και εγώ. Πληκτρολόγησα Prevert και βρήκα ένα σωρό απαντήσεις. Που θα έβρισκα καλύτερες απαντήσεις. Τύφλα να ‘χει ο Google.

  50. Χρηστος Κ. said

    Χρονια καλα και παραγωγικα Νικο.

  51. Voulagx said

    Χρονια Πολλα και Καλα, Νικοκυρη!

  52. Qq said

    Και τις δικές μου ευχές, και πάντα να είσαστε τόσο παραγωγικός. Αν και προσωπικά θα προτιμούσα να αραιώσουν οι αναρτήσεις, δεν προλαβαίνω να τις διαβάζω όλες και με όλα αυτά τα εξαιρετικά σχόλια.

  53. sarant said

    Καλημέρα, κι ευχαριστώ πολύ για τις ευχές! Να αραιώσουν οι αναρτήσεις; Κι εγώ το έχω σκεφτεί, τώρα τον Δεκέμβρη αυτό θα γίνει εκ των πραγμάτων. Πάντως η σημερινή θα έρθει λίγο πιο αργά, όχι πρωί-πρωί.

    Πρεβέρ, πολύ μου άρεσε η ιστορία του πώς διάλεξες το ψευδώνυμο -όσο για τις μεταφράσεις των έργων του, έχουν ταλαιπωρηθεί και από την κακή επιμέλεια. Κάτι είχε γράψει παλιότερα ένας μεταφραστής του.

  54. sarant said

    46-47: Κι εγώ προς του Άγγελου την ερμηνεία κλίνω, αλλά αναρωτιέμαι μήπως η τελευταία στροφή γράφτηκε μεν από τον Μιστράλ αλλά ήταν μονο για εσωτερική ελληνική κατανάλωση.

  55. Χρόνια πολλά Νίκο, σε σένα και στους κρυφούς Νίκους (εκείνος ο άλλος, ο μυστήριος, πάλι εξαφανίστηκε)

  56. π2 said

    Χρόνια πολλά, καλά, δημιουργικά κι ευτυχισμένα.

  57. gbaloglou said

    #53:

    Χρόνια πολλά και προσεκτικά — η πολλή δουλειά τρώει τον αυθέντη 🙂

  58. gbaloglou said

    Α, και που είσαι (Νικοδέσποτα): το αν τα θάβει *επιπόλαια* ή όχι ας αφήσουμε καλύτερα να το κρίνει η γονιδιακή σοφία χιλιάδων αιώνων 🙂 🙂

  59. Πολυχρονεμένος, ιστολογιώτατε Νικοδέσποτα!

  60. μήτσκος said

    Χρόνια Πολλά και από μένα.

  61. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ όλους για τις ευχές!

  62. marulaki said

    Χρόνια πολλά και δημιουργικά και από το Νότο! 🙂

  63. Immortalité said

    (άσχετο) Χαμός στην πορεία!

  64. Χρόνια πολλά και από μένα στο Νικοδεσπότη και τους συνονόματους.
    Μαρία (47), το κείμενο του Μιστράλ με τις επτά στροφές το βρήκα εδώ, στη Revue félibréenne του 1896. Δεν είχαν λοιπόν αλλάξει αισθητά οι καιροί ή η διάθεση του ποιητή· ίσως όμως έπεσε έξωθεν λογοκρισία, γιατί διαβάζω κάπου «les autorités françaises en interdirent le chant en public par souci de neutralité».

  65. Chris-Vom said

    Χρόνια πολλά και από μένα, βεβαίως-βεβαίως 🙂

  66. sarant said

    Ευχαριστώ και πάλι για τις ευχές!
    Η υποσημείωση στο 64 εξηγεί, μάλλον, τι συνέβη.

  67. Μαρία said

    Άγγελε, ευχαριστώ πολύ.
    Διάβασα στο μεταξύ αυτό: http://tinyurl.com/36hedmx, που παραπέμπει και στο Μιλλιέξ, απ’ όπου φαίνεται οτι το ποίημα μεταφράστηκε αμέσως* και επομένως πολύ επιπόλαια φόρτωσα στον Παλαμά την 7η στροφή.
    Δικαιολογημένη και η ανησυχία των γαλλικών αρχών, μια που ο ύμνος μελοποιήθηκε και συνδέθηκε με τη στρατολόγηση εθελοντών για τον πόλεμο του 97.

    *Η μετάφραση του Παλαμά δημοσιεύτηκε, λέει, στην Εστία. Το 1912 απλώς ο Π. την περιέλαβε στη συλλογή «Η πολιτεία και μοναξιά».

  68. Μαρία said

    Νικοκύρη, χρόνια πολλά κι απο μένα. Και στους άλλους Νικάδες συσχολιαστές.

  69. χαρη said

    χρόνια πολλά Νίκο κι από μένα και στους άλλους Νίκους εδώ φανερούς και κρυφούς

  70. Ας το πω εδώ: στο «Κ», το περιοδικό της κυριακάτικης Καθημερινής, διαβάζω για ένα νεανικό συγκρότημα που μεταξύ των άλλων οργάνων παίζει και ουκουλέλε (αν και, για να είμαι δίκαιος, βλέπω ότι αυτή είναι όντως η αυθεντική προφορά της Χαβάης)

  71. Immortalité said

    Της Χαβάης ή της (Χ)ογουάι;

  72. sarant said

    Πες της το μ’ ένα ουκουλελέ
    γκρινιάζει κάπου ένα πικάπι
    -τι να της πω ρε σκερβελέ
    αφού έχασα στην αγάπη;

  73. π2 said

    -«Πες το μ’ ένα ουκουλελέ»
    γλυκά θα παίξει το πικάπι.
    -Άιντε φύγε, ρεμπεσκέ
    που μου θέλεις και αγάπη.
    Κάλλιο φέρε μπρασελέ,
    θέλω ρύζι στο ντουλάπι.

  74. Μαρία said

    Πες το μου μ’ ένα ουκουλελέ
    απολελέ και τρελελέ.

  75. «Πες της το μ’ ένα ουκουλέλε»
    έπαιζε δυνατά το ράδιο·
    μα ψάχνοντας τη Ντώυστε Βέλλε
    μου πήρε ο αέρας το σκιάδιο.

  76. Ντώυστε –> Ντώυτσε, νατύρλιχ.

  77. […] τη vuvuzela, αλλά στην τρίτη θέση το Narrative, το αφήγημα που το συζητήσαμε κι εμείς και λίγο πιο κάτω το deficit, έλλειμμα. Επιμένω όμως ότι […]

  78. […] τη vuvuzela, αλλά στην τρίτη θέση το Narrative, το αφήγημα που το συζητήσαμε κι εμείς και λίγο πιο κάτω το deficit, έλλειμμα. Επιμένω όμως ότι […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: