Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Εθνικόφρονες και εθνικοπαράφρονες

Posted by sarant στο 10 Ιανουαρίου, 2011


Προχτές στην Καθημερινή, ο Πάσχος Μανδραβέλης δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Ντιντήδες και εθνικοπαράφρονες», στο οποίο αντιδιαστέλλει την πρόσφατη χρήση του χαρακτηρισμού «ντιντήδες» από τον αρθρογράφο Φαήλο Κρανιδιώτη, όπου κανείς δεν διανοήθηκε να υποβάλει μήνυση, με τη στάση του ίδιου του κ. Κρανιδιώτη, ο οποίος, ως μέλος της ηγεσίας του Δικτύου 21, είχε κάνει αγωγή και είχε κερδίσει τρανταχτή αποζημίωση από τον δημοσιογράφο Μαν. Βασιλάκη και από τον αείμνηστο Νικήτα Λιοναράκη, που είχαν, λέει ο Μανδραβέλης, χαρακτηρίσει «εθνικοπαράφρονες» τα μέλη του Δικτύου 21.

Δυστυχώς και ευτυχώς, ο Πάσχος Μανδραβέλης θυμάται λάθος και μπλέκει δύο ξεχωριστές υποθέσεις. Δυστυχώς, επειδή η στήλη του έχει μεγάλη αναγνωσιμότητα, οπότε το λάθος θα διαιωνιστεί. Ευτυχώς, επειδή μου δίνει την ευκαιρία να διορθώσω το λάθος και ταυτόχρονα να αναστήσω ένα παλιό μου άρθρο, που δημοσίευσα στον ιστότοπό μου την ανέμελη εκείνη εποχή που δεν είχα ιστολόγιο.

Βέβαια, σωστά θυμάται ο Πάσχος Μανδραβέλης ότι ο Φ. Κρανιδιώτης είχε κάνει αγωγή εναντίον των Βασιλάκη-Λιοναράκη, όμως ο επίμαχος χαρακτηρισμός δεν ήταν «εθνικοπαράφρονες» αλλά «παρακρατικοί» και «νευροπαθείς ψευδοπατριώτες». Έτσι είχε αποκαλέσει ο Μανώλης Βασιλάκης, στην εκπομπή του Νικήτα Λιοναράκη, τον Φ. Κρανιδιώτη και άλλα ηγετικά στελέχη του Δικτύου 21, κι αυτό προκάλεσε την αγωγή του Φαήλου. (Ο χαρακτηρισμός «νευροπαθείς ψευδοπατριώται» είχε πρωτοχρησιμοποιηθεί από τον Βλάση Γαβριηλίδη το 1894). Για την υπόθεση εκείνη δείτε εδώ, άρθρο του ιστολογίου του φίλου Ροΐδη, καθώς και παλιότερο άρθρο του ίδιου του Μανδραβέλη.

Ο Μανδραβέλης συγχωρείται που τα μπέρδεψε, διότι αγωγή είχε γίνει και για τον χαρακτηρισμό «εθνικοπαράφρονας», όχι όμως από τον Κρανιδιώτη. Δημοσιογράφος της Αυγής είχε, το 2000, χαρακτηρίσει «γνωστό εθνικοπαράφρονα» τον γνωστό Κυρ. Βελόπουλο, βουλευτή σήμερα του Λάος, ο οποίος επίσης άσκησε αγωγή και κέρδισε μια καθόλου ευκαταφρόνητη αποζημίωση από την εφημερίδα (60.000 ευρώ).

Το κοινό σημείο των δύο υποθέσεων είναι ότι οι καταδικασθέντες (Βασιλάκης-Λιοναράκης) και Αυγή, άσκησαν προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, το οποίο τούς δικαίωσε και καταδίκασε το ελληνικό κράτος να επιστρέψει τα ποσά των αποζημιώσεων. Έτσι, το καθαρό αποτέλεσμα των δικαστικών περιπετειών είναι ότι εσείς κι εγώ, οι φορολογούμενοι, με την ευγενική φροντίδα της ελληνικής δικαιοσύνης, επιδοτήσαμε τον κ. Βελόπουλο και τον κ. Κρανιδιώτη με δεκάδες χιλιάδες ευρώ –διότι, αν δεν κάνω λάθος, οι ίδιοι δεν επέστρεψαν ποτέ στο δημόσιο ταμείο την αποζημίωση που είχαν ενθυλακώσει. Θα μπορούσα να πω ότι καλά έκαναν, αφού η ευθιξία και ο πατριωτισμός είναι για τα κορόιδα, αλλά επειδή δεν είμαι απόλυτα βέβαιος και επειδή τις αγωγές τις έχουν για ψωμοτύρι κρατάω μιαν επιφύλαξη. Αν διαβάζει ο κ. Κρανιδιώτης, ας διευκρινίσει. (Ο κ. Βελόπουλος δεν νομίζω να έχει καιρό να μας διαβάζει).

Και με την ευκαιρία που βρήκα, ξαναπαρουσιάζω εδώ το παλιότερο άρθρο μου για την ιστορία των λέξεων «εθνικόφρων» και «εθνικοπαράφρων», χωρίς να αλλάξω τη δομή του, με ελάχιστες διορθώσεις και με μια παραπομπή σε συζήτηση της Λεξιλογίας.

Τη λέξη «εθνικοπαράφρων» δεν την έχουν τα λεξικά –και μάλλον δίκαια, διότι, παρά τα όσα είχαν διακηρύξει κάποιοι λόγιοι την εποχή της φασαρίας με το Λεξικό Μπαμπινιώτη, τα λεξικά δεν μπορούν και δεν πρέπει να καταγράφουν οποιαδήποτε λέξη είπε, έγραψε ή έπλασε ποτέ κάποιος ομιλητής της γλώσσας· το ανέφικτο αυτό καθήκον μόνο στους Θησαυρούς γλωσσών ανήκει, σαν τον TLG, τον Θησαυρό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας που όντως φιλοδοξεί (και το έχει σχεδόν πετύχει) να καταγράψει όλες τις λέξεις της αρχαίας ελληνικής γραμματείας που έχουν διασωθεί –τον βοηθάει, βέβαια, το γεγονός ότι αρχαία ελληνικά δεν γράφονται πια.

Αλλά πλατειάζω. Έλεγα πως μάλλον δίκαια δεν την έχουν τη λέξη εθνικοπαράφρων τα λεξικά, γιατί είναι μια φτιαχτή λέξη, έμπνευση της στιγμής, που γεννήθηκε για τις ανάγκες της πολιτικής αντιπαράθεσης στα βουλευτικά έδρανα και μέσα από τις στήλες του Τύπου. Επίσης, είναι λέξη που χρωστάει την ύπαρξή της σε μιαν άλλη. Ενώ όμως άλλες τέτοιες εφήμερες λέξεις δεν πιάνουν και ξεχνιούνται, τούτη εδώ γνώρισε ήδη το δεκαπεντάλεπτο της δημοσιότητας που αναλογεί στον καθένα στην εποχή μας, κι έτσι επαναλαμβάνεται αριά και πού από τις στήλες των εφημερίδων.

Για παράδειγμα, τη λέξη τη συνάντησα τις προάλλες, στις 3 Σεπτεμβρίου 2008, στη στήλη του Στάθη Σταυρόπουλου στην Ελευθεροτυπία. Εκεί, ο καλός σκιτσογράφος κατηγορεί την εφημερίδα Αυγή ότι συνηθίζει να στολίζει αριστερούς «με κοσμητικά όπως: λεβεντοπατριώτες, εθναμύντορες αριστερούς (ακόμα κι εθνικοπαράφρονες), βρίσκοντας τον «τάχα αντιιμπεριαλισμό τους», όπως τον προσδιορίζει, ακόμα και επικίνδυνο! (Επικίνδυνον για ποιους; για τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Σερβία;)

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Στάθης ασχολείται με τον χαρακτηρισμό «εθνικοπαράφρονας»· πριν από μερικούς μήνες (στις 19.6.2008 αν δίνετε σημασία στη λεπτομέρεια) είχε κατηγορήσει τους «απολογητές της πολιτικής των Ανθυπάτων» ότι εγκαλούν όποιον διατυπώνει αντιρρήσεις στην πολιτική τους, «για φοβικόν, αντιαμερικανόν (δηλαδή εναντίον του Πολ Νιούμαν φέρ’ ειπείν ή του Τζον Στάιμπεκ), εθνικιστή (αυτό πάει με όλα), φαιοκόκκινο, εθνικοπαράφρονα, παλαιοκομμουνιστή και βεβαίως βεβαίως (πώς να λείψει ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή;) αντισημίτη!»

Ακόμα πιο παλιά (στις 2.11.2007), στον απόηχο της συζήτησης για το βιβλίο ιστορίας της 6ης δημοτικού, κάνοντας κριτική στον ΣΥΝ ότι «αιχμαλωτίζεται σε υστερίες για ήσσονος σημασίας θέματα και εμφανίζεται απών στα σοβαρά», ρωτούσε ρητορικά: Ακόμα κι αν κάνει λάθος κάποιος που συνδιαλέγεται με την Αριστερά (ποιος αλήθεια είναι αλάνθαστος) είναι δυνατόν να εισπράττει χαρακτηρισμούς και λοιδορίες; Όποιος δεν συμφωνεί με τον κ. Λιάκο είναι «ψυχωσικός»; Βγάλαμε «φαιοκόκκινο» τον κ. Δεσποτόπουλο, «εθνικοπαράφρονα» τον άλφα, «αριστερόν εθνικόφρονα» τον βήτα.

Κατά τη γνώμη μου, δεν έχει καθόλου άδικο ο Στάθης στο μεσαίο παράθεμα, όταν επισημαίνει ότι χαρακτηρισμοί όπως ‘αντιαμερικανός’ ή ‘αντισημίτης’ χρησιμοποιούνται από ορισμένους κύκλους συλλήβδην για να κατατρομοκρατήσουν και να φιμώσουν την οποιαδήποτε κριτική στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ ή στην πολιτική του κράτους του Ισραήλ. Άλλο όμως αυτό, κι άλλο η λέξη «εθνικοπαράφρων», διότι η λέξη «εθνικοπαράφρων», αν και φτιαχτή, έχει τη δικιά της ιστορία, ιστορία που μάλλον αγνοούσε ο Στάθης.

Άλφα ίσον Βελόπουλος

Είπα πιο πάνω πως η λέξη «εθνικοπαράφρων» γεννήθηκε σαν έμπνευση της στιγμής, για τις ανάγκες της πολιτικής αντιπαράθεσης. Αλλά, ας δούμε την πρόσφατη ιστορία της. Τον καιρό που είχε οξυνθεί η αντιπαράθεση για τις ταυτότητες, διοργανώθηκαν στην πολύπαθη Θεσσαλονίκη δύο διαδηλώσεις εναντίον της απόφασης της κυβέρνησης να μην αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες, η μία από τη Χρυσή Αυγή και η άλλη από μια νεόκοπη «Επιτροπή Αγώνα για την Ιστορική Μνήμη». Σχολιάζοντας τις διαδηλώσεις, η εφημερίδα Αυγή (σε δημοσίευμα τον Ιούνιο του 2000) χαρακτήρισε «γνωστό εθνικοπαράφρονα» έναν από τους ιθύνοντες της επιτροπής αυτής, τον Κυριάκο Βελόπουλο, ο οποίος σήμερα είναι και βουλευτής (μάλιστα συνηθίζει να διανθίζει τις αγορεύσεις του με ρητά αρχαίων Ελλήνων, αρκετά από τα οποία είναι υπαρκτά).

Ο κ. Βελόπουλος αισθάνθηκε ότι θίγεται από το δημοσίευμα και από τον χαρακτηρισμό «εθνικοπαράφρων» και έκανε αγωγή ενάντια στην Αυγή και στον διευθυντή της Κ. Κάρη, με βάση τον τυποκτόνο νόμο Βενιζέλου, ζητώντας αποζημίωση 50 εκατ. δραχμές. Σε πρώτο βαθμό η αγωγή απορρίφθηκε, αλλά ο Κ.Β. επέμεινε, έκανε έφεση, και το Εφετείο Θεσσαλονίκης τον Μάιο του 2003 έκανε δεκτό ότι ο χαρακτηρισμός «εθνικοπαράφρων», ιδίως συνοδευόμενος από το επίθετο «γνωστός», συνιστά δυσφήμηση και καταδίκασε εφημερίδα και διευθυντή σε αποζημίωση 58.000 ευρώ. Όταν εξαντλήθηκαν τα εγχώρια ένδικα μέσα, οι καταδικασθέντες έκαναν προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, το οποίο τον Ιούνιο του 2008 τούς δικαίωσε.

Το δικαστήριο πράγματι έκρινε ότι ο Βελόπουλος «δεν πρέπει να θεωρηθεί «συνήθης ιδιώτης» αλλά δημόσιο πρόσωπο» και ότι οι χαρακτηρισμοί έγιναν στο πλαίσιο «μιας αντιπαράθεσης με μεγάλο δημόσιο ενδιαφέρον». Το δικαστήριο επιδίκασε στην εφημερίδα αποζημίωση 60.000 ευρώ, ποσό που είχε καταβάλει η «Αυγή» στον Κ. Βελόπουλο σε εκτέλεση των αποφάσεων των ελληνικών δικαστηρίων. (Το σημείο αυτό αξίζει προσοχή: απ’ όσο ξέρω, ο Βελόπουλος δεν αναγκάστηκε να επιστρέψει τα λεφτά. Δηλαδή, εξαιτίας του τυποκτόνου νόμου, το κράτος, δηλαδή εσείς κι εγώ, ουσιαστικά επιχορηγήσαμε τον Βελόπουλο με 58 χιλιάδες!)

Ένα παράπλευρο ερώτημα είναι αν η απόφαση του ΕΔΑΔ δίνει το ελεύθερο σε όποιον τραβάει η όρεξή του να αποκαλέσει «εθνικοπαράφρονα» τον Βελόπουλο «με την άδεια της αστυνομίας», όπως έλεγε το παλιό ανέκδοτο. Αν και δεν είμαι ειδικός, θα έλεγα πως όχι. Το ΕΔΑΔ έκρινε ότι ο χαρακτηρισμός ήταν ενταγμένος στην κριτική της συγκεκριμένης πολιτικής εκδήλωσης.

Οπότε, για να επανέλθουμε στον Στάθη, όταν μας λέει ότι: Βγάλαμε «φαιοκόκκινο» τον κ. Δεσποτόπουλο, «εθνικοπαράφρονα» τον άλφα, «αριστερόν εθνικόφρονα» τον βήτα, πρέπει να ξέρει ότι, για να μιμηθώ τη μαθηματική ορολογία, άλφα ίσον Βελόπουλος. Ο χαρακτηρισμός εθνικοπαράφρονας δεν είναι μια λέξη σαν τις άλλες, που υπήρχε παλαιόθεν στα λεξικά, δεν ανήκει στην καθιερωμένη πολιτικοδημοσιογραφική ορολογία όπως το εθνικιστής ή το φαιοκόκκινος. Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν όλες οι αναφορές που βρίσκω στο γκουγκλ για τη συγκεκριμένη λέξη, αφορούν την υπόθεση Βελόπουλου. Δεν αποκλείεται αργότερα, αν πιάσει η λέξη και καθιερωθεί, να μπει και στα λεξικά –αλλά, προς το παρόν, είναι πολύ έντονα ταυτισμένη με τον κ. Βελόπουλο, ο οποίος άλλωστε δικαστικά τη διεκδίκησε. Κι έτσι, όταν ο Στάθης θεωρεί άδικο και προσχηματικό τον χαρακτηρισμό «εθνικοπαράφρονας», άθελά του (το τονίζω αυτό) υπερασπίζεται τον Βελόπουλο, αφού αυτός είναι ο μόνος, απ’ όσο ξέρω, που έχει εισπράξει τον χαρακτηρισμό εθνικοπαράφρονας τα τελευταία χρόνια.

Είναι μάλιστα εντυπωσιακή σύμπτωση ότι δέκα μόλις μέρες μετά τη δικαίωση της Αυγής από το ΕΔΑΔ, ο Στάθης κατηγόρησε τους «απολογητές της πολιτικής των ανθύπατων» ότι χαρακτηρίζουν εθνικοπαράφρονες τους αντίθετους με την πολιτική τους. Η Αυγή απολογήτρια των ανθύπατων; Και ο εθνικο*φρων βουλευτής αντίθετος με τους ανθύπατους; Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Και μάλιστα από τον Στάθη, που έχει κι ο ίδιος νιώσει στο πετσί του το κυνηγητό του τυποκτόνου νόμου; Απίστευτο μου φαίνεται, οπότε το πιθανότερο είναι πως ο Στάθης δεν γνώριζε την πρόσφατη ιστορία της λέξης, ούτε και την παλιότερη. Γιατί ο ‘εθνικοπαράφρων’ έχει και λίγο παλιότερη ιστορία.

Η λίγο παλιότερη ιστορία

Καταρχάς, όπως υπαινίχθηκα κι όπως είναι ολοφάνερο, η λέξη «εθνικοπαράφρων» δεν έχει νόημα χωρίς τη λέξη «εθνικόφρων», δηλαδή εκείνος που έπλασε τους εθνικοπαράφρονες είχε κατά νου τους εθνικόφρονες –εθνικοπαράφρονες είναι, σαν να λέμε, οι μέχρι παραφροσύνης εθνικόφρονες. Και τον όρο δεν τον εμπνεύστηκε κάποιος μεταμοντέρνος δημοσιογράφος από το άνετο γραφείο του στην αυγή του 21ου αιώνα, αλλά μια ιστορική και σεβαστή μορφή της Αριστεράς, ο Ιωάννης Πασαλίδης, στα πέτρινα μετεμφυλιακά χρόνια.

Βέβαια, το ποιος έπλασε μια λέξη που έχει χρησιμοποιηθεί ελάχιστα και που δεν βρίσκεται στα λεξικά μοιάζει άλυτο αίνιγμα, κατά σύμπτωση όμως έχουμε ένα εύρημα που μας βοηθάει πολύ. Περιέχεται στις Στιγμές ΙΙ, το δεύτερο αυτοβιογραφικό έργο του Λεωνίδα Κύρκου (η υπογράμμιση δική μου):

Ήταν η εποχή που η εμφάνιση ενός βουλευτή της ΕΔΑ στο βήμα της Βουλής προκαλούσε θύελλα αντιδράσεων, θεωρούνταν πρόκληση προς το Σώμα. Μια φορά έγινε σάλος: «Κάθισε κάτω. Τολμάτε και μιλάτε… Είστε προδότες και Βούλγαροι και εγκληματίες. Η Δημοκρατία σάς ανέχεται αλλά μην προκαλείτε επιπλέον». Ο τότε πρόεδρος της Βουλής, ο Κωνσταντίνος Ροδόπουλος της ΕΡΕ ,προσπαθούσε χτυπώντας δαιμονισμένα τα κουδούνια να επιβάλει την τάξη. Και τότε ακούστηκε η φωνή του Πασαλίδη: «Ντο είπατε; Είμαστε προδότες και Βούλγαροι; Εσείς δεν είστε εθνικόφρονες. Είστε εθνικοπαράφρονες!». Και ώ του θαύματος ! Έπεσε για λίγη ώρα μιa σιγή γεμάτη αμηχανία, που τη διαδέχθηκε ένα μακρό χειροκρότημα από τους βουλευτές της ΕΚ και της ΕΔΑ. Ήταν το σημείο της στροφής».
Λεωνίδας Κύρκος, Στιγμές ΙΙ, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα  2008, σελ. 25.

Ο Λεωνίδας Κύρκος δεν προσδιορίζει χρονικά το επεισόδιο· η αναφορά σε «Ε.Κ» θα μας οδηγούσε να το χρονολογήσουμε μεταξύ 1961 και 1963, αφού η Ένωση Κέντρου ιδρύθηκε το 1961, αλλά άλλες ενδείξεις με κάνουν να πιστεύω ότι το περιστατικό έγινε την περίοδο 1956-58 και ότι ως Ε.Κ. εννοούνται οι Κεντρώοι βουλευτές. Όπως και να έχει το θέμα, η ευρηματική ατάκα του Πασαλίδη δεν πέρασε απαρατήρητη· περιλαμβάνεται, λογουχάρη, στο βιβλίο Της δικτατορίας 1967-1974, του Τάκη Μπενά, που εκδόθηκε το 2007. Οπότε, θα αποδώσουμε στον Ιωάννη Πασαλίδη την πατρότητα της λέξης, αν και δεν είμαστε βέβαιοι ότι ο συντάκτης της Αυγής, όταν χαρακτήρισε ‘εθνικοπαράφρονα’ τον Βελόπουλο το 2000, είχε υπόψη το επεισόδιο με τον Πασαλίδη. Μπορεί και να το ήξερε, αλλά δεν αποκλείεται να πρόκειται για ανεξάρτητη έμπνευση. Και στη μια όμως και στην άλλη περίπτωση, ο χαρακτηρισμός έχει στόχο σαφέστατα και μόνο την ακρότατη δεξιά.

Και οι εθνικόφρονες;

Πριν όμως κλείσουμε, να εξετάσουμε και από γλωσσική άποψη τη λέξη εθνικοπαράφρων (ή εθνικοπαράφρονας). Είπα πιο πάνω πως τα λεξικά δεν την έχουν. Θα έλεγα μάλιστα ότι, αν έχουμε διάθεση να το ψειρίσουμε, η λέξη δεν στέκει και πολύ καλά, αφού στις περισσότερες παρόμοιες λέξεις, είτε παλαιάς κοπής, είτε πρόσφατες, χρησιμοποιείται σαν πρώτο συνθετικό το «εθνο-» και όχι το «εθνικο-» (π.χ. εθνολόγος, εθνολαϊκισμός, εθνοφυλετισμός). Ωστόσο, όπως είπαμε, ο «εθνικοπαράφρων» δεν φτιάχτηκε από το μηδέν, περιέχει σαφέστατο υπαινιγμό προς τη λέξη «εθνικόφρων». Επομένως, εφόσον υπάρχει ο υπαινιγμός αυτός, ο σχηματισμός της λέξης είναι σωστός.

Όπως και με όλες τις παρόμοιες λέξεις που είναι προϊόντα του γλωσσοπλαστικού οίστρου του δημιουργού τους, δύσκολα θα μπορούσε να μεταφράσει κανείς τον «εθνικοπαράφρονα», πολύ περισσότερο στα γαλλικά τα οποία, από τη φύση τους, δεν αγαπούν πολύ τα μονολεκτικά σύνθετα. Και πράγματι, στα γαλλικά (που είναι η επίσημη γλώσσα της απόφασης του Δικαστηρίου) η λέξη δεν αποδόθηκε μονολεκτικά, αλλά ως nationaliste effréné, φρενήρης εθνικιστής, που θυμίζει λίγο και το «νευροπαθείς ψευτοπατριώτες» που είχε χρησιμοποιήσει ο Βλ. Γαβριηλίδης και αργότερα ο Μαν. Βασιλάκης που επίσης δικαιώθηκε από το Στρασβούργο. Όσο για τα αγγλικά, στην πρόσφατη (2011) συζήτηση στη Λεξιλογία, ο Νίκος Λίγγρης προτείνει εύστοχα την απόδοση lunatic nationalist για το εθνικοπαράφρονας, αξιοποιώντας τον αγγλικό όρο lunatic fringe.

Είπα πιο πάνω πως το «εθνικοπαράφρων» είναι φτιαγμένο πάνω στο «εθνικόφρων». Βέβαια, ούτε το «εθνικόφρων» είναι αρχαία λέξη. Οι αρχαίοι είχαν εθνόφρων, αλλά αυτό σήμαινε όποιον ακολουθούσε τα ήθη και έθιμα της παλιάς θρησκείας, έστω κι αν ήταν χριστιανός. Στον οδηγό αιρέσεων, έναν τυφλοσούρτη για ιεροεξεταστές που είχε φτιάξει ο Ιωάννης Δαμασκηνός, βρίσκουμε τον ορισμό: Ἐθνόφρονες͵ οἱ ταῖς συνηθείαις τῶν ἐθνῶν ἐπακολουθοῦντες͵ χριστιανοὶ τἄλλα ὑπάρχοντες͵. Παρόμοια σημασία είχε και το ελληνόφρων που επίσης εμφανίζεται μόνο στη χριστιανική εποχή. Δεν αποκλείεται μάλιστα, ο λόγιος που εμπνεύστηκε τη λέξη ‘εθνικόφρων’, να απέφυγε επίτηδες το ‘εθνόφρων’ μια και η λέξη είχε άλλη σημασία στα κείμενα των χριστιανών πατέρων.

Για τη λέξη εθνικόφρων, το λεξικό Μπαμπινιώτη, τουλάχιστον η έκδοση που είχα πρόχειρη, δεν διερευνά την ιστορία της, όπως κάνει σε άλλες περιπτώσεις, αλλά μπορούμε με αρκετήν ασφάλεια να υποθέσουμε πως πρόκειται για λόγιο σχηματισμό από τα τέλη του 19ου αιώνα. Το λέω αυτό με βάση τις ενδείξεις που έχω, ότι π.χ. δεν βρήκα τον όρο στο σώμα της εφημ. Ακρόπολις του 1883-1884, ενώ επίσης ο όρος λείπει από τη Συναγωγή Νέων Λέξεων του Κουμανούδη (1900). Η έλλειψη αυτή είναι χαρακτηριστική, διότι ο Κουμανούδης κατέγραφε όλες τις νέες τότε λέξεις, ακόμα κι αν δεν τις θεωρούσε εύστοχες ή δεν πίστευε πως θα μακροημερεύσουν. Καταγράφει λοιπόν το εθνοφρόνως και το εθνοφρονολογικώτερον, αλλά όχι το εθνικόφρων. Οπότε, αν είχε ειπωθεί η λέξη πριν από το 1900, θα έμεινε σε στενό κύκλο.

Γενικά, αναδιφώντας το σώμα εφημερίδων που είναι διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή στον ιστότοπο της Εθνικής Βιβλιοθήκης, δεν βρήκα καμιά εμφάνιση του όρου εθνικόφρων πριν από το 1900, ενώ οι πρώτες-πρώτες ανευρέσεις, από το 1902 έως το 1904, παρουσιάζονται σε ειδήσεις από το εξωτερικό και εννοούν συνήθως τους εθνικιστές άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Βέβαια, το ψαχτήρι (η μηχανή αναζήτησης, αν το θέλετε ευπρεπέστερα) του ιστότοπου αυτού, όπως και τα περισσότερα συναφή προγράμματα, δεν είναι αλάνθαστο, οπότε μπορεί να έχει ξεφύγει και κάποια παλιότερη ανεύρεση. Πολλές όμως είναι δύσκολο να έχουν ξεφύγει.

Όπως με πληροφορεί εκλεκτός φίλος που τον επιστράτευσα για περισσότερα στοιχεία, ο Ηλίας Νικολακόπουλος στην Καχεκτική δημοκρατία (σελ. 35) γράφει ότι ο όρος εθνικόφρονες  για πρώτη φορά χρησιμοποιείται για τον χαρακτηρισμό πολιτικού-κομματικού χώρου το 1915, από τον Δ. Γούναρη, ως συνώνυμο του «βασιλόφρονες», ενώ η Δέσποινα Παπαδημητρίου στο  Από τον λαό των νομιμοφρόνων στο έθνος των εθνικοφρόνων (σελ. 146, σημ. 301) σημειώνει χρήσεις της λέξης στον Τύπο από το 1905 και μετά.

Όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι η λέξη «εθνικόφρων» γεννήθηκε στο γύρισμα του αιώνα, περί το 1900, και αρχικά χρησιμοποιήθηκε, με αρκετή φειδώ, είτε για εθνικιστικά κόμματα ευρωπαϊκών χωρών, ή ακόμα και για εθνικιστικά (αλλά και εθνικοανεξαρτησιακά) κινήματα άλλων χωρών. Όσο προχωράμε στα χρόνια οι ανευρέσεις της λέξης πολλαπλασιάζονται. Φυσικά, στα εμφυλιακά και μετεμφυλιακά χρόνια, η λέξη γνωρίζει μεγάλες δόξες. Είναι τα χρόνια που η λέξη αυτή αποτελεί το διαβατήριο για την επιτυχία και την καταξίωση. Βέβαια, στη χούντα η λέξη «κάηκε» και είναι αμφίβολο σήμερα αν υπάρχουν πολλοί, έξω ίσως από την ακρότατη δεξιά, που θα διεκδικούσαν με καμάρι τον χαρακτηρισμό «εθνικόφρονες».

Ίσως όμως να σφάλλω, διότι το λεξικό Μπαμπινιώτη (έκδοση 1998) δίνει σαν πρώτη σημασία στο λήμμα εθνικόφρων: 1. Αυτός που έχει εθνικά φρονήματα, που πιστεύει στην ιδέα τού έθνους, την υποστηρίζει και την προβάλλει. ΣΥΝ. πατριώτης, κάτι που δεν μου φαίνεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τέλος πάντων, επειδή μιλάμε για πράγματα τωρινά, μπορεί ο καθένας που με διαβάζει να ελέγξει αν ο ορισμός του λεξικού ανταποκρίνεται στη σημερινή γλωσσική πραγματικότητα ή σε ευσεβείς πόθους των λεξικογράφων.

Είπα πιο πάνω ότι οι πρώτες-πρώτες ανευρέσεις του όρου «εθνικόφρων» στις ελληνικές εφημερίδες, από το 1902 και μετά, περιλαμβάνονται σε ανταποκρίσεις από το εξωτερικό –για παράδειγμα, στην ανταπόκριση για την κηδεία του Ζολά (Σεπτέμβριος 1902) διαβάζουμε ότι οι εθνικόφρονες φώναζαν «Κάτω οι εβραίοι». Πρώτη εμφάνιση του όρου σε ελληνικά συμφραζόμενα βρίσκω στην εφημ. Εμπρός (9.7.1904), σε πρωτοσέλιδο άρθρο που έχει τίτλο «Ο θρίαμβος των εθνικοφρόνων». Ποιος θρίαμβος, θα αναρωτηθείτε. Όπως φαίνεται, είχε την εποχή εκείνη προταθεί ένα νέο πηλήκιο για τον στρατό ξηράς· όμως, οι εθνικόφρονες εξεγέρθηκαν διότι τους θύμιζε «σλαυικόν καλπάκιον» και τελικά θριάμβευσαν, αφού τελικά ο τότε υπουργός στρατιωτικών υποχώρησε. Ο αρθρογράφος του 1904 δεν τσιγκουνεύεται πάντως τα ειρωνικά βέλη για τους εθνικόφρονες της εποχής και τις «άκαιρες και μωρές» επιδείξεις τους και μιλάει για «παιδαριωδία ήτις δημιουργεί ζητήματα και δια ψύλλου πήδημα», θεωρώντας θλιβερό ότι μια μερίδα του τύπου «πολιτεύεται και γράφει ως να ευρίσκετο εις αδιάλειπτον διαγωνισμόν μωρίας». Πολύ ταιριαστό τον βρίσκω τον χαρακτηρισμό και για μερικές νεότερες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εθνικοφρόνων και εθνικοπαραφρόνων.

Υστερόγραφο: Ας σημειωθεί ότι, όπως είδα στο antinews.gr, ο Φ. Κρανιδιώτης απαντά στον Πάσχο Μανδραβέλη με επιστολή του στην Καθημερινή.

72 Σχόλια προς “Εθνικόφρονες και εθνικοπαράφρονες”

  1. Πρέπει να σημειώσω ότι συνέβη και το αντίθετο.

    Κάποιοι εξ ημών που συκοφαντήθηκαν με ακραίο τρόπο από κάποιους «Ιταλούς» εθνικοπαράφρονες κατέφυγαν ως ύστατο μέσο στη δικαιοσύνη και κατάφεραν να τους καταδικάσουν και να αποζημιωθούν συμβολικά. Και έκτοτε οι εν λόγω εθνικοπαράφρονες και υπερπατριώτες έχουν βάλει την ουρά στα σκέλια και είναι πολύ προσεκτικοί στους χαρακτηρισμούς τους.

    Ίσως, η ύπαρξη ενός τέτοιου νόμου -σε έναν τόπο που σε μεγάλο βαθμό απουσιάζει το πολιτικό ήθος και η δυνατότητα ουσιαστικού διαλόγου είναι μικρή- να υποχρεώνει τους θρασείς, να σκέφτονται περισσότερο πριν ανοίξουν το στόμα τους, ώστε στον πολιτικό διάλογο να μην υπεισέρχονται στοιχεία ύβρεων και συκοφαντίας. Ειδάλλως η μόνη λύση για κάποιον που θεωρεί ότι συκοφαντείται και διασύρεται δημοσίως είναι η αυτοδικία!

    Μ-π

  2. Κάτης said

    «Καταγράφει λοιπόν το εθνοφρόνως και το εθνοφρενολογικώτερον, αλλά όχι το εθνικόφρων.»

    Αυτό είναι σωστό, ή είναι «εθνοφρονολογικώτερον» και φταίει η υπερβολική ενασχόληση με τους φρενήρεις πατριώτες;

  3. sarant said

    1: Το κλειδί είναι η λέξη «συμβολικά» -άλλο αυτό και άλλο οι εξοντωτικές αποζημιώσεις σαν κι αυτές που επιδικάστηκαν σε μερικές περιπτώσεις.

    2: Καλά που το προσέξατε, διορθώνω!

  4. π2 said

    Το εθνικοπαράφρων ήταν λογικό να προέρχεται από το εθνικόφρων, εγώ πάντως ήξερα και χρησιμοποιούσα τον όρο εθνοπαράφρων, με το σκεπτικό ότι τα σύνθετα με εθνο- είναι πολύ περισσότερα και πιο ομαλά σχηματισμένα από τα σύνθετα με εθνικο-.

    Για την ουσία του θέματος και το ύφος του νέου συμβούλου του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ας μη μιλήσω καλύτερα, παραμονεύουν και οι αγωγές.

  5. GIACOMO said

    Για τον χαρακτηρισμο «νευροπαθείς ψευδοπατριώται» ειχε γραψει και ο doctorας:

    http://dimitrisdoctor2.blogspot.com/2009/01/blog-post_22.html

    http://dimitrisdoctor2.blogspot.com/2009/03/2.html

  6. Alexis said

    Για την τιμωρία των υβριστών και των συκοφαντών υπάρχουν τα ποινικά δικαστήρια, τα οποία μαζί με την όποια ποινή στον καταδικασθέντα θα μπορούσαν να επιδικάζουν και μία εύλογη χρηματική αποζημίωση στον θιγόμενο, και να λήγει εκεί όλη η ιστορία.
    Η βιομηχανία των αγωγών με τις υπέρογκες αποζημιώσεις δεν εξυπηρετεί τίποτα άλλο παρά μόνο τις τσέπες των εναγόντων, και ενίοτε και των …δικαστών.

  7. LandS said

    @6

    Μακάρι να ήταν έτσι! (Σε ότι αφορά την «διά του Τύπου» )

  8. Θανάσης Πρωτόπαπας said

    Για το «εθνικοπαράφρων» πιο ταιριαστή απόδοση μου φαίνεται το lunationalist.

  9. Θανάσης Πρωτόπαπας said

    Όσο για τον Μανδραβέλη, η αξιοπιστία του δεν είναι και ιδιαίτερα υψηλή. Δείτε π.χ. τη συζήτηση στο http://www.gurforum.org/2010/02/18/παμακ-regis-university-δοαταπ/

  10. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια!

    Θαυμάσιο λογοπαίγνιο το 8 !

  11. Να συμπληρώσουμε ότι στην απάντησή του ο Φ.Κ. πετάει ένα υπονοούμενο περί διορισμού (έχει και το ΦΕΚ) ενός Μ.Β. σε γραφείο υπουργείου, υπονοώντας πως ο αρθογράφος είχε σχέσεις εργασιακές με το κράτος. Πρόκειται περί συνωνυμίας διότι ο διοριζόμενος Μ.Β. αναφέρεται ως δάσκαλος ενώ ο εν λόγω Μ.Β. ήταν γνωστός βιβλιοπώλης του κέντρου της Αθήνας.
    Κρίμα, βέβαια, που τσακώνουνται αυτοί οι δύο άνθρωποι, οι οποίοι κάποτε βρεθήκανε στα ίδια μετερίζια. Το καλοκαίρι του 2002, εννοώ, όταν το ΠΑΣΟΚ, συλλαμβάνοντας την ΕΟ 17Ν, εύρισκε αφορμή να λοιδωρίσει ολάκερη την αριστερά.

  12. νομίζω ὅτι μόνο ἕνας κακοήθης θὰ διαφωνοῦσε μὲ τὴν ἄποψι ὅτι ὁ ὅρος «ἐθνικοπαράφρων» ἀποτελεῖ ὕβρι.

  13. Μπουκανιέρος said

    …ενώ το «εθνομηδενιστής» είναι κοπλιμέντο.

  14. #13 τὸ «ἐθνομηδενιστὴς» εἶναι ἐκτίμησι ἰδεολογικοῦ περιεχομένου,ὅπως τὸ «ἀκροδεξιὸς» ἀκόμη κι ἂν εἶναι ὑποτιμητική. δὲν εἶναι τὸ ἴδιο μὲ τὸ «παράφρων».

  15. καὶ βέβαια ἂν κρίνουμε ἀπὸ τὸ ποιοί περιώνυμοι ἔχουν τρελλόχαρτο, τὸ «παράφρων» μᾶλλον συντίθεται εὐκολώτερα μὲ ἄλλα συνθετικά, παρὰ μὲ τὸ «ἐθνικο-«.

  16. Α, Κορνήλιε, μην μπλέκεις το στρατιωτικό, διότι εδώ ισχύει το Catch 22:
    «Αν είσαι στρατιώτης και ζητάς τρελλόχαρτο για να μην βρεθείς στο σφαγείο, παναπεί ότι είσαι λογικός και άρα δεν σου πρέπει το τρελλόχαρτο.
    Αν είσαι στρατιώτης και θέλεις να βρεθείς στο σφαγείο, εμείς ξέρομε ότι είσαι τρελλός αλλά σε αξιοποιούμε για να πεθάνεις για πάρτη μας»

    http://en.wikipedia.org/wiki/Catch-22

  17. π2 said

    Κορνήλιε (15), γελάσαμε (που λέει ο λόγος), αλλά μου φαίνεται πως ξεχνάς ότι κάποιοι δεν χρειάζεται να καταφύγουν στο τρελόχαρτο, καθώς διαθέτουν την ευκολία των πολιτικών γραφείων των Βρυξελλών.

  18. #17 σωστὸ κι αὐτό. βέβαια τὸ θέμα εἶχε παραμείνει στὴν ἀφάνεια ὅσο αὐτοὶ οἱ κάποιοι ὑπηρετοῦσαν κόμμα ἐξουσίας κι ἀνακινήθηκε ὅταν αὐτοὶ οἱ κάποιοι ἀπεχώρησαν. ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ φυγοπονία, παρὰ τὶς ἐξυπναδοῦλες τύπου Catch 22, δὲν ἔχει ἰδεολογικὴ ἀπόχρωσι,ἡ εἰδικώτερη ὅμως ἔκφανσί της, ἡ διὰ τρελλοχάρτου καμουφλαρισμένη, ἴσως καὶ νἄχῃ. ἐγὼ βέβαια γιατρός δὲν εἶμαι, ὁπότε καὶ τὰ περὶ καμουφλὰζ δὲν μπορῶ νὰ τὰ ἐπιβεβαιώσω, οἱ ἄνθρωποι μπορεῖ ὄντως νἄναι παλαβοί.

  19. Χρηστος Κ. said

    Για την «δημοσιογραφικη» μεθοδο του Πασχου ενα ενδιαφερον κειμενο,http://agriazwa.blogspot.com/2010/12/media_4610.html?zx=56cddeac57a868.
    Για τους εθνοπαραφρονες, μην ασχολειστε με εθνικαρες που βριζουν οσους δε πηγαν φανταροι.
    Εθνομηδενιστης και απατρις.

  20. Πάντως, οι ντιντήδες έθιξαν περ’σότερο από άλλα επίθετα, καθώς μέχρι και ο κ. Πρετεντέρης, γνωστός μύωψ, είδε κάποιο αυγό του φιδιού.

    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=136&artid=4611448

  21. #19 θ’ἀκολουθήσω τὴν συμβουλή σου καὶ δὲν θ’assholeθῶ.

  22. #20 ἀκόμη καὶ ὁ Πρετεντέρης (τὸν ὁποῖο συμπαθῶ) δὲν θὰ ἦταν τόσο ἀχάριστος ὥστε νὰ μὴν ὑποστηρίξῃ τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔφαγε ψωμί. ἐγὼ σ’αὐτὸ δὲν βρίσκω κάτι μεμπτό.

  23. Immortalité said

    » (…)αν ο ορισμός του λεξικού ανταποκρίνεται στη σημερινή γλωσσική πραγματικότητα ή σε ευσεβείς πόθους των λεξικογράφων.» Ντουζ πουάν! 🙂

    Νίκο μήπως έχεις πρόχειρες τις αποφάσεις της ΕΔΑ;
    (επειδή βαριέμαι να ψάχνω, αλλιώς θα τις βρω)

  24. Μαρία said

    Ιμόρ, εδώ:
    http://mvasilakis.blogspot.com/

  25. Immortalité said

    Ευχαριστώ Μαρία.

  26. sarant said

    Ιμόρ, νομίζω ότι στο λινκ της Μαρίας είναι μόνο η απόφαση στην υπόθεση Λιοναράκη&Βασιλάκη – ΦΚρανιδιώτη.

    Για την υπόθεση Αυγής – Βελόπουλου, είχα βρει τότε (το 2008) το πρωτότυπο κείμενο, πιθανώς από το σάιτ του ΕΔΑΔ. Το έβαλα εδώ:
    https://sarantakos.files.wordpress.com/2011/01/affaire-i-avgi-publishing-and-press-agency-s-a-karis-c-grece.doc

    Και, με την ευκαιρία, μια και είσαι γαλλοτραφής, το πρωτότυπο της αποφασης Λιοναράκη:
    https://sarantakos.files.wordpress.com/2011/01/affaire-lionarakis-c-grece.doc

  27. Immortalité said

    Νίκο mille merci!

  28. Servitoros said

    #13 τὸ “ἐθνομηδενιστὴς” εἶναι ἐκτίμησι ἰδεολογικοῦ περιεχομένου,ὅπως τὸ “ἀκροδεξιὸς” ἀκόμη κι ἂν εἶναι ὑποτιμητική. δὲν εἶναι τὸ ἴδιο μὲ τὸ “παράφρων”.

    Το εθνομηδενιστής δεν είναι εκτίμηση αλλά διαστρέβλωση, από ανθρώπους με μηδέν ακαδημαϊκό έργο κάτω από συνθήκες peer review που δεν μπορούν να κατανοήσουν τι διαβάζουν, εάν βέβαια το έχουν διαβάσει όπως έχω διαπιστώσει κατ’ επανάληψη με δυο πόντιους ψευτοαριστερούς. Το δε εθνικοπαράφρων δεν είναι υποτιμητικό, αποτελεί εμπειρική παρατήρηση της συμπεριφοράς συγκεκριμένων προσώπων στο γυαλί της τηλεόρασης: οι κραυγές, τα χτυπήματα στο τραπέζι, οι συρροή ύβρεων ως έχοντες το σύνδρομο tourette, η μεταβίβαση από ήρεμο λόγο σε ρεσιτάλ οργής και επαναφορά σε ήρεμο λόγο, τα κλάμματα για το έθνος κτλ..

  29. Λουκ said

    Αν δεν κάνω λάθος, όλη η ιστορία ήταν εντός της Δεξιάς. Όπου συγκρούονταν οι Νεοφιλελεύθεροι με τους Λαϊκούς!

    Ο Βασιλάκης ήταν βασικό στέλεχος του κόμματος του Μάνου. Ο Μανδραβέλης της Φι.Σ. (Φιλελεύθερη Συμμαχία) ενώ ο αντι-ντιντής αντίπαλό τους ήταν πούρος της Λαϊκής Δεξιάς.

  30. ΣοφίαΟικ said

    Απορία: όταν επιδικάζεται ααοζημίωση και ο χαμένος κανει έφεση, πρεπει να πληρώσει και να περιμένει την έφεση για να παρε τα λεφτα του πίσω; Δε νομίζω, νομίζω το ζητημα παγώνει μεχρι την τελική αποφαση.
    Επομένως το ίδιο δε ισχύει και όταν τις εφέσεις ακολουθεί προσφυγή στο ευρωπαικό δικαστηριο;

  31. 29,
    Εξ ιδίων τα μανδραβέλη!

  32. sarant said

    30: Δεν είναι ακριβώς το ίδιο με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο επιλαμβάνεται μόνο αφού έχουν εξαντληθεί τα εθνικά ένδικα μέσα.

    31: 🙂

  33. #28 Σερβιτόρε, ἔλεος! τὸ μαῦρο δὲν γίνεται ἄσπρο, πῶς νὰα τὸ κάνουμε! τρελλόχαρτο ὑπάρχει, ἀκροδεξιόχαρτο ἢ ἐθνομηδενιστόχαρτο δὲν ὑπάρχει, πῶς νὰ τὸ κάνουμε τώρα! περίμενα σοβαρώτερη ἀπάντησι ἀπὸ σένα!

  34. Μισίρκωφ said

    Καλή Χρονιά / Σρέκια Νόβα Γκόντινα σε όλους τους σχολιαστές και στον κ. Σαραντάκο.
    Η ελληνική εθνικιστικά χειραγωγημένη δικαιοσύνη εύκολα καταδικάζει δημοκράτες πολίτες λόγω συκοφαντικής δυσφήμισης , με ενάγοντες πολίτες με γνωστό δημόσιο εθνικιστικό προφίλ…
    αντίθετα , πολύ δύσκολα καταδικάζει έλληνες εθνικιστές , με ενάγοντες μη εθνικιστές πολίτες…
    στα προαναφερθέντα θα προσέθετα τις καταδικαστικές αποφάσεις των τουρκικών εφημερίδων και συμπολιτών μας της Δυτικής Θράκης, με ενάγοντα την γνωστή δασκάλα, κόρη του προέδρου του αρείου πάγου , σύγχρονη ηρωϊδα για τους εθνικιστές χρυσαυγίτες…
    Στό ΕΔΑΔ φυσικά συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο…!!!!
    εκεί ο εθνικισμός και ο ρατσισμός είναι απόλυτα καταδικαστέος…
    η λέξη εθνικοπαράφρων και μάλιστα η φράση δημοσίως γνωστός για τα εθνικιστικά τηλεοπτικά μπουμπούκια ουδεμία προσβολή της προσωπικότητας συνίσταται , αφού η ψυχοπαθολογία τους είναι εμφανής για κάθε αδαή…
    η δε φράση εθνομηδενιστής για κάποιον που αναγνωρίζει το έθνος αλλά όχι με την εθνικιστική του ιδεολογική έκφραση, αποτελεί ξεκάθαρη προσβολή της προσωπικότητας…
    φυσικά το ελληνικό δημόσιο όφειλε να διεκδικήσει τις προαναφερόμενες δικαστικές αποζημίωσεις, από τους καθού ώς αχρεωστήτως καταβληθείσες…
    αλλά και να ελέγξει πειθαρχικά τους έλληνες δικαστές , για τις μεροληπτικές και εθνικιστικά τεκμηριωμένες αποφάσεις τους…
    η δικαιοσύνη χρήζει κάθαρσης όχι μόνο λόγω της εκτεταμένης διαφθοράς αλλά και κυρίως λόγω της αντιδημοκρατικής και αντιευρωπαϊκής ιδεολογικής ταυτότητας ουκ ολίγων λειτουργών της…
    οι οποίοι κατά παράβαση της θρησκευτικής ελευθερίας έχτισαν ελληνοορθόδοξο ναό στον χώρο του αρείου πάγου…
    η ελευθερία της έκφρασης σε μία δημοκρατική κοινωνία συνεπάγεται καθήκοντα και ευθύνες ( άρθρο 10 της ΕΣΔΑ )…
    ο ρατσιστικός και εθνικιστικός λόγος είτε προσωπικά είτε ακόμα εναντίον όλων των μελών μιάς εθνοτικής ή θρησκευτικής ταυτότητας είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ…
    είτε είναι αντισημιτικός, είτε αντιτουρκικός, είτε αντιαλβανικός,είτε αντιμακεδονικός…
    όπως φυσικά είναι υβριστικός ο όρος σκοπιανός, σλαβομακεδόνας , εαμοβούλγαρος για πολίτες οι οποίοι ποτέ δεν έκαναν σχετικό αυτοπροσδιορισμό , αλλά αντίθετα εξέφρασαν την πάγια ενόχληση και αντίδρασή τους…

  35. Χρηστος Κ. said

    #34 Καλα τα λετε κυριε Μισιρκωφ. Αμφιβαλω ομως αν οι εθνικοπαραφρονες μπορουν να καταλαβουν. Και ακομα περισσοτερο οι υποτιθεμενα διαβασμενοι εθνικοπαραφρονες. Οπερ εδει δειξαι.

  36. Μισίρκωφ said

    Ευχαριστώ κ. Χρήστο. Ισως έχετε δίκιο , αφού στη πατρίδα μας οι νομιμό-φρονες βρίσκονται υπό τον συνεχή προσωπικό διωγμό των εθνικό-φρονων…
    οι οποίοι φυσικά και αποτελούν τον φυσικό οικοδεσπότη του ελληνικού κράτους..
    ενώ η μεγάλη πλειοψηφία τον εχθρό του….
    με χαρά θα βλέπαμε ανάλογη πατριωτική εκδήλωση και συμπαράσταση όπως στους ξένους κυνηγημένους του τουρκικού κράτους ένοπλους κούρδους του οτσαλάν εκ μέρους του Δικτύου , στους κυνηγημένους του ελληνικού κράτους, άοπλους έλληνες πολίτες : μακεδόνες , τούρκους , αλβανούς/αρβανίτες , βλάχους , ρομά , εβραίους…
    οι εθνικοπαράφρονες πολύ καλά γνωρίζουν ότι παρανομούν , αλλά αφού τυγχάνουν κρατικής προστασίας ουδέν πρόβλημα…
    αν καταδικάζονταν από την ελληνική δικαιοσύνη για τους δεκάδες υβριστικούς και χυδαίους χαρακτηρισμούς τους , εναντίον ελλήνων πολιτών και πολιτικών άμεσα θα επεδείκνυαν την γνωστή εθνικιστική θρασυδειλία…
    όπως στη κύπρο ή στα ίμια…
    τον εθνικοπαραφρονισμό τους ας τον επιδείξουν στους Γκρίζους Λύκους της Τουρκίας ..
    και όχι στους ανυπεράσπιστους και » ανύπαρκτους » κατά Καραμανλή άλλους πλήν ελλήνων μακεδόνες…
    δυστυχώς η τρόϊκα δεν επέβαλε Μνημόνιο καταδίκης του ελληνικού εθνικισμού , δίχως το οποίο είναι αδύνατη η έξοδος από την χρεωκοπία , η οποία κατ΄ελάχιστον προυποθέτει ορθές και πλούσιες σχέσεις με τον έξω κόσμο και δη το γειτονικό…

  37. Xompit-μακεδόνας said

    «όπως φυσικά είναι υβριστικός ο όρος σκοπιανός, σλαβομακεδόνας , εαμοβούλγαρος»

    Για φαντάσου! Ο Σλαβομακεδόνας ντρέπεται να τον λένε… Σλαβομακεδόνα…

  38. Μισίρκωφ said

    όπως και ο σέρβος σλαβοσέρβο, ο ρώσος σλαβορώσο , ο πολωνός σλαβοπολωνό , κ.λ.π
    γιατί ο μακεδόνας ούτε σλάβος ούτε αρχαίος είναι..
    ούτε έλληνας, ούτε σέρβος , ούτε βούλγαρος τουρκομογγολικής καταγωγής είναι…
    he is only macedonian,its so simply…
    σε αντίθεση με τον ανύπαρκτο πολιτιστικά αλλα πλούσιο εθνικιστικό/ιδεολογικά αλβανοβλαχομακεδονικοτουρκικής καταγωγής έλληνα…
    που κρύβει και ντρέπεται για την οικογενειακή του καταγωγή αναζητώντας προγόνους σε ανθρώπους με τους οποίους ούτε βιολογική ούτε πολιτιστική σχέση έχει …
    παρά μόνο συντοπιότητας…
    γεγονός που αναδεικνύεται ξεκάθαρα στο νέο ελεύθερης διακίνησης βαλκανικό περιβάλλον..
    ο οποίος έλληνας εξανίσταται με την απλή υπενθύμιση της ασιατικής του καταγωγής και της εποικιστικής του ταυτότητας στη ελληνική μακεδονία του αιγαίου…
    γιατί αν κάποιος στερείται το δικαίωμα του ετεροπροσδιορισμού είναι ο ανύπαρκτος εθνοτικά έλληνας…
    ευτυχώς τα ψέμματα τελειώνουν…
    αφού οι ξένοι ιδρυτές και χρηματοδότες του ελληνικού κράτους κατάλαβαν ότι η χρεωκοπία του οφείλεται στην περικεφαλαία που φόρεσαν στον εγγονό του αλβανού μονόγλωσσου μπιθεκούρα, τον κολοκοτρώνη, βαφτίζοντας τον έλληνα , βιολογικό ή πολιτιστικό απόγονο του λεωνίδα…
    the game its over for the greeks nationalists…

  39. Ηλεφούφουτος said

    Ομολογώ ότι καιρό τώρα με φέρνει σε αμηχανία μια εμμονή σου, Νικοδεσπότα, με το Στάθη. Και η αμηχανία μου δεν θα ήταν τόση, αν δεν έβλεπα παράλληλα αυτή την αβάντα σε δύο … Γίγαντες της φιλελεύθερης σκέψης στην Ελλάδα όπως τον Πάσχουλα και το Βασιλάκη της Athens Voice, στο πλαίσιο μιας κόντρας ανάμεσα σε δυο ακραίες τάσεις της Δεξιάς. Άσε που για τους συγκεκριμένους γραφιάδες δεν χρειάζεται να αποδελτιώνεις λέξεις! Κάθε άρθρο (εμετική προπαγάνδα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και της πιο άκρατης δυτικολιγούρας) τους είναι και ένας θρίαμβος του πνεύματος!
    Δεν χρειάζεται να αποδελτιώνεις, όπως εν προκειμένω χρήσεις λέξης από άρθρα του 2008, (που δεν είναι και τόσο πρόσφατα) γιατί κάθε καινούργιο άρθρο του Πάσχουλα με αφορμή είτε τους βρομιάρηδες που συνδικαλίζονται είτε τους Έλληνες που είναι κακομαθημένοι κι επιτέλους θα στρώσουν είτε όσους έχουν το θράσος να διαδηλώνουν κατά των ΗΠΑ στάζει διάφορα παχύρρευστα, αν μη τι άλλο. Κι αν θες να βρεις γλωσσικό πάτημα για να σχολιάσεις, άλλο τίποτα δόξα τω Θεώ, όχι μόνο στα δικά τους άρθρα αλλά και σε άρθρα άλλων που αντλούν από τις ίδιες πηγές. Πρόχειρα μού έρχεται ως παράδειγμα η μετάλλαξη πολλών λέξεων στο λόγο της σύγχρονης προπαγάνδας, π.χ. η λέξη «γενναίος» στα γενναία μέτρα κατ’ εντολήν ΔΝΤ.

    Θέλω να σταθώ και στον υπαινιγμό στο λήμμα «εθνικόφρων» του ΛΝΕΓ, διότι καταλογίζεις ανομολόγητη εθνικοφροσύνη στους συντάκτες του. Είδες ολόκληρο το λήμμα, άρα και τη δεύτερη σημασία του «ο φανατικά προσηλωμένος στο έθνος,…, και συγχρόνως ιδεολογικά και πολιτικά συντηρητικός (κυρ. αντικομουνιστής)». Τι ευσεβείς πόθοι να λανθάνουν εκεί; Το ερμήνευμα έχει μία σημασία από τη σκοπιά αυτών που αρχικά χρησιμοποίησαν τη λέξη και μία από τη σκοπιά των αντιπάλων. Από μεθοδολογική άποψη θα είχα πολλά να καταλογίσω στο συγκεκριμένο λήμμα, όπως το βλέπω τώρα (δεν μ αρέσει καθόλου, για την ακρίβεια), αλλά «ευσεβείς πόθους»; Πρέπει να το θέλω εκ των προτέρων για να τους δω.

  40. Μισίρκωφ said

    «Τούτοι εδώ οι χωριάτες μιλάνε μια γλώσσα που την καταλαβαίνουν κι οι Σέρβοι κι οι Βουργάροι. Τους πρώτους τους μισούν γιατί τους πιλατεύουν και τους μεταχειρίζουνται για Βουργάρους. Και τους Βουργάρους τους μισούν γιατί πήραν τα παιδιά τους στον πόλεμο. Εμάς τους Ρωμιούς μας δέχουνται με κάποια συμπαθητικιά περιέργεια, μόνο και μόνο γιατί είμαστε οι γνήσιοι υποταχτικοί του Πατρίκ, δηλαδή του Οικουμενικού Πατριάρχη. Η ιδέα του Πατριαρχείου απλώνεται ακόμα, τυλιγμένη μέσα σε μια μυστικοπάθεια πολύ παράξενη, πάνου σε τούτον τον απλοϊκό χριστιανικό κόσμο. Ύστερα είναι και οι τάφοι των προεστών και των παπάδων τους που ‘ναι σκαλισμένοι με τα ιερά και μυστηριώδικα ελληνικά γράμματα. Τα ίδια γράμματα είναι γραμμένα πάνου στα παλιά σκεβρωμένα κονίσματά τους, γύρω απ’ τ’ άγρια ασκητικά κεφάλια των αγίων του Βυζαντίου και μέσα στα κιτρινισμένα Βαγγέλια. Μολαταύτα δε θέλουν να ‘ναι μήτε Μπουλγκάρ μήτε Σρρπ μήτε Γκρρτς. Μονάχα Μακεντών ορτοντόξ»

    Στρατής Μυριβήλης, Η ζωή εν τάφω, 1924.

  41. Μισίρκωφ said

    γράμμα του αλβανόβλαχου ιωνα δραγούμη από το μπογκάτσικο καστοριάς στην αδελφή του ναταλία , σύζυγο του αντιμακεδόνα παύλου μελά :
    στην μακεδονία διεξάγεται αδελφοκτόνος πόλεμος, μεταξύ των εξαρχικών από την μιά και των πατριαρχικών από την άλλη….
    η εθνότης όμως και των δύο αντιμαχόμενων πευρών είναι ΜΙΑ, η μακεδονική…!!!

  42. sarant said

    39: Το άρθρο, σε ό,τι αφορά τον Στάθη, είναι κοπυπάστη από το παλιότερο, ήδη δημοσιευμένο στον ιστότοπό μου, του 2008. Η λέξη «εθνικοπαράφρων» ξαναήρθε στην επικαιρότητα εξαιτίας του άρθρου του Μανδραβέλη (έστω και από παραδρομή του Μανδραβέλη), οπότε βρήκα την αφορμή να ξαναδημοσιεύσω το παλιό μου άρθρο -απλώς.

    Αν είχα έχθρα ή εμμονή με τον Στάθη, θα το ξαναδημοσίευα χωρίς αφορμή ή θα έγραφα για κάποιο καινούργιο κείμενό του. Αν είχα φιλία με τον Στάθη, ίσως να μην αναδημοσίευα τα κομμάτια που τον αφορούν. Ούτε φιλία έχω, ούτε έχθρα όμως.

    Με τον Βασιλάκη έχω βριστεί δημόσια (στο Διαδίκτυο) πριν ανοίξω το ιστολόγιο -αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα χαρώ που δικαιώθηκε στο ΕΔΑΔ.

    Όσο για το λήμμα «εθνικόφρων», το βρίσκω λεξικογραφικά άστοχο, πολύ άστοχο, να μπαίνει *πρώτη* σημασία η θετική και δεύτερη η στιγματισμένη. Ή είναι μεγάλη αστοχία ή εκφράζει ευσεβείς πόθους, επιμένω.

  43. #42 ἢ μπορεῖ νὰ ἐκφράζῃ τὴν σημασιολογικὴ ἱστορία τῆς λέξεως. πότε αὐτὴ ἐμφανίστηκε; κι ὅταν πρωτοεμφανίστηκε ἦταν θετικὰ ἢ ἀρνητικὰ σημασιοδοτημένη;

  44. Όπως με πληροφορεί εκλεκτός φίλος που τον επιστράτευσα για περισσότερα στοιχεία, ο Ηλίας Νικολακόπουλος στην Καχεκτική δημοκρατία (σελ. 35) γράφει ότι ο όρος εθνικόφρονες για πρώτη φορά χρησιμοποιείται για τον χαρακτηρισμό πολιτικού-κομματικού χώρου το 1915, από τον Δ. Γούναρη, ως συνώνυμο του “βασιλόφρονες”, ενώ η Δέσποινα Παπαδημητρίου στο Από τον λαό των νομιμοφρόνων στο έθνος των εθνικοφρόνων (σελ. 146, σημ. 301) σημειώνει χρήσεις της λέξης στον Τύπο από το 1905 και μετά.

    Όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι η λέξη «εθνικόφρων» γεννήθηκε στο γύρισμα του αιώνα, περί το 1900, και αρχικά χρησιμοποιήθηκε, με αρκετή φειδώ, είτε για εθνικιστικά κόμματα ευρωπαϊκών χωρών, ή ακόμα και για εθνικιστικά (αλλά και εθνικοανεξαρτησιακά) κινήματα άλλων χωρών. Όσο προχωράμε στα χρόνια οι ανευρέσεις της λέξης πολλαπλασιάζονται. Φυσικά, στα εμφυλιακά και μετεμφυλιακά χρόνια, η λέξη γνωρίζει μεγάλες δόξες. Είναι τα χρόνια που η λέξη αυτή αποτελεί το διαβατήριο για την επιτυχία και την καταξίωση. Βέβαια, στη χούντα η λέξη «κάηκε» και είναι αμφίβολο σήμερα αν υπάρχουν πολλοί, έξω ίσως από την ακρότατη δεξιά, που θα διεκδικούσαν με καμάρι τον χαρακτηρισμό «εθνικόφρονες».

    νομίζω ὅτι ἀπὸ τὴν πρώτη παράγραφο δὲν συνέγαται ἀπαραιτήτως ἡ δεύτερη. ἀφ’οὗ ὁ Γούναρης τὴν χρησιμοποιεῖ γιὰ τοὺς βασιλόφρονες δὲν μπορεῖ νὰ τὴν νοεῖ ὡς ἀρνητικὰ σημασιοδοτημένη!

  45. sarant said

    42-43: Κορνήλιε, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αρχική σημασία της λέξης «εθνικόφρων» είναι θετική -το 1915. Όμως σε ένα λεξικό που τυπώνεται το 2000 είναι άστοχο να μπαίνει πρώτη σημασία η αρχική σημασία, που έχει πάψει πια να χρησιμοποιείται.

    Επιπλέον, δεν φαίνεται να είναι γενική πολιτική του λεξικού να προτάσσει την αρχική σημασία. Έτσι, στη λέξη «συμμορία» δεν βάζει πρώτη τη σημασία που είχε η λέξη στην αρχαία Αθήνα, αλλά, φυσικά, τη σημερινή.

  46. μὰ δὲν γράφει λεξικὸ τῆς ΑΕ, ἀλλὰ τῆς ΚΝΕ, καὶ οἱ σημασίες τοῦ ὅρου «ἐθνικόφρων» -θετικὲς καὶ ἀρνητικές, ἀνάλογα μὲ τὴν ὀπτικὴ τοῦ καθενός- εἶναι ὅλες τῆς ΚΝΕ.

  47. #37 κάτω τὰ χέρια ἀπὸ τὸν Μισίρκωφ! μὲ ποιόν θὰ διασκεδάζουμε τὶς κρύες νύχτες τοῦ χειμῶνος;

  48. Xompit-μακεδόνας της ΣΝΟΦ said

    «he is only macedonian,its so simply…
    σε αντίθεση με τον ανύπαρκτο πολιτιστικά αλλα πλούσιο εθνικιστικό/ιδεολογικά αλβανοβλαχομακεδονικοτουρκικής καταγωγής έλληνα…»

    Κάτι τέτοια αντιρατσιστικά με τρελαίνουν!

  49. Xompit-μακεδόνας της ΣΝΟΦ said

    Και το παρακάτω ακόμα πιο τέλειο:

    «…ο οποίος έλληνας εξανίσταται με την απλή υπενθύμιση της ασιατικής του καταγωγής και της εποικιστικής του ταυτότητας στη ελληνική μακεδονία του αιγαίου…
    γιατί αν κάποιος στερείται το δικαίωμα του ετεροπροσδιορισμού είναι ο ανύπαρκτος εθνοτικά έλληνας…

    ευτυχώς τα ψέμματα τελειώνουν…»

    Ευτυχώς, θα πρόσθετα και ‘γω!!!

  50. gbaloglou said

    #28

    peer review — οι παρέες γράφουν Ιστορία 🙂

  51. Ένας Χασάπης από τα Παλιά said

    (50) Καλά κρασιά τώρα ρε Γιώργο – εγώ πάντως πραγματικά δε καταλαβαίνω γιατί κάποιον που ιδεολογικά αντιμάχεται το ελληνικό έθνος να τον χαλάει το εθνομηδενιστής…

    Ο Χρήστος Κ. κι ο Μισίρκωφ/Αριστοτέλης/Ντέλτσεφ/… να αλληλοσυγχαίρονται – γέμισαν δάκρυα τα μάτια μου από τη συνάντηση των γιγάντων… Ο μόνος που μας λείπει είναι ο τιτάνας Σλάβκο Μανγκόφσκι http://www.makedonika.org/body_index.htm (συνέντευξη του οποίου μπορείτε να διαβάσετε στην τελευταία Νόβα Ζόρα) για να δέσει η σάλτσα και να λαδώσει το εντεράκι εμάς των Υποσαχάριων εποίκων… 🙂

  52. Χρηστος Κ. said

    Ευθυμησαμε κυριε κρεατεμπορα. Εχετε κι αλλα χιουμοριστικα?

  53. Μισίρκωφ said

    κανείς δεν αντιμάχεται το ελληνικό έθνος.
    ούτε φυσικά προβάλλει ένσταση αναγνώρισης όπως πράττει το εθνικιστικό μέρος του ελληνικού έθνους σε σχέση με το μακεδονικό έθνος σήμερα και όλα τα υπόλοιπα γειτονικά έθνη παλαιότερα, στην ανατολή του 20 αιώνα…
    παρά τις ονοματολογικές εξελίξεις του- γραίκικο , ρωμέϊκο , ελληνικό , βορειοελλαδίτικο ,ελληνομακεδονικό , πάλι ελληνικό…
    από την άλλη η ταυτοποίηση του περιεχομένου του είναι ενα ενδιαφέρον και θεμιτό διακύβευμα…
    με την ανάδειξη του ιδεολογικού του φορτίου λόγω της έλλειψης πολιτιστικού…
    με την γνωστική υπόμνηση του σφετερισμού και της ιδοποίησης μη ελληνικών πολιτιστικών στοιχείων από το ελληνόφωνο πατριαρχικό και επιθετικά ιδεολογικό ελληνικό έθνος..
    από την αλβανική φουστανέλλα και το τσάμικο μέχρι τον τούρκικο χασαποσέρβικο, καρσιλαμά, ζεϊμπέκικο , τσιφτετέλι..
    ούτε φυσικά είναι μεμπτή η υπενθύμιση της εποικιστικής ταυτότητας των ασιατών συμπολιτών μας στην ελληνική μακεδονία του αιγαίου…
    όταν τα τμήματα εποικισμού στις διευθύνσεις γεωργίας ακόμα υφίστανται, έναν αιώνα μετά την βενιζελική εγκατάσταση των παραπάνω με σκοπό την αλλοίωση των εθνοτικών συσχετισμών, πράξη η οποία πλέον απαγορεύεται , άσχετα αν στην πατρίδα μας η τελευταία έκδοση έλαβε χώρα την δεκαετία του 1990..
    με την εγκατάσταση στη μακεδονία και θράκη ολιγοελληνόφωνων ασιατών σε ρόλο ακρίτα από τον εκ βορρά κίνδυνο..
    οι οποίοι μέχρι σήμερα σε όλες τις καθημερινές τους εκδηλώσεις -γάμους, βαπτίσεις, κηδείες, γλέντια κάνουν ΔΗΜΟΣΙΑ χρήση της ρωσσικής γλώσσας και του θεσσαλονικιώτικου αλφαβήτου των μακεδόνων κυρίλλου και μεθοδίου…
    εξαιτίας της οποίας ανέπτυξαν πλούσιες σχέσεις στη δυτική θράκη
    με τους ορεσίβιους ξανθόλευκους πομάκους λόγω της συγγένειας με την μητρική των γλώσσα και η οποία πομάκικη αποτελεί ανατολική διάλεκτο της μακεδονικής…
    και τι πρόβλημα υπάρχει με τον αμερικανό πολίτη και μακεδόνα πολίτη, τον φιλέλληνα μανγκόφσκι πλήν της οφειλόμενης χορήγησης σε αυτόν της ελληνικής ιθαγένειας ως γεννηθείς από έλληνες πολίτες, αυτόχθονους μακεδόνες- μητέρα , πατέρα, παππού , γιαγιά…
    έλεος πιά..
    μας οδηγήσατε με τον πρωτόγονο εθνικισμό σας σε ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ..
    παρα ταύτα ούτε ίχνος μετάνοιας , ούτε περισυλλογής…
    κρίμα για τη πατρίδα μας…
    θα τρίζουν τα κόκκαλα των περιώνυμων αρχαίων κατοίκων αυτού του τόπου…

  54. #53 Μισίρκωφ, τὸ «μακδεονικό» σου ἔθνος εἶναι σλαβικὸ ἢ ὄχι; ἡ γλῶσσα του εἶναι σλαβικὴ ἢ ὄχι; τὸ ὄνομα Μακεδονία εἶναι ἑλληνικὸ ἢ ὄχι; σὲ αὐτὰ μόνο ἀπάντησε καὶ δὲν θὰ ξανασχοληθῶ μαζί σου.

    ἡ συμμαχία τοῦ ἐθνικοπαράφρονος Μισίρκωφ μὲ τὸν ἐθνομηδενιστὴ καὶ καθ’ ὁμολογίαν ἄπατρι Χρῆστο εἶναι τῷ ὄντι σουρ(γ)εαλιστική.

  55. Mιχαλιός said

    #40 Δεν είναι από την έκδοση του 1924, αλλά του 1930. Και έχει σημασία αυτό. Κυκλοφορούν ένα σωρό παραπλανητικές παραπομπές για τη «Ζωή εν τάφω».

  56. Χρηστος Κ. said

    Δεν εχω συμπραξει καμια συμμαχια κυριε Κορνηλιε τα τελευταια 34 χρονια. Μια μονο θυμαμαι στη δεκαετια του 70 που απετυχε παταγωδως εκλογικα και διελυθει παραυτα. Για τη δικια σας συμμαχια με τους εθνολαϊκιστες του ΛάΟΣ και τους ναζιστες των χρυσων αυγων θα μας πειτε τιποτε?
    Δε νομιζω. Οι φασιστες δε συνηθιζουν να ομιλουν περι αυτων οταν ειναι σε δημοσιο χωρο. Προτιμουν να το κανουν στις χουντοσυγκεντρωσεις τους αναμεσα σε αγκυλωτους σταυρους και ελληνικες σημαιες.
    Η σουργελαστικη κομπανια των εθνοκαφρων ειναι απειρως πιο γελοια απο τους εθνομηδενιστας.
    Θα σας προτεινα να ανοιξετε και κανα βιβλιο της προκοπης για να διαβασετε για το μακεδονικο αλλα ειναι γνωστο πως εχετε παρει διαζυγιο με τον ορθο λογο και την ιστορικη επιστημη.

  57. Μια μονο θυμαμαι στη δεκαετια του 70 που απετυχε παταγωδως εκλογικα και διελυθει παραυτα. Για τη δικια σας συμμαχια με τους εθνολαϊκιστες του ΛάΟΣ και τους ναζιστες των χρυσων αυγων θα μας πειτε τιποτε?

    διακρίνω ἕναν κάποιον καημό, ἀλλὰ τελοσπάντων. τί ἀκριβῶς θέλετε νὰ σᾶς πῶ; ἐγὼ οὐδέποτε κατέβηκα σὲ ἐκλογές, ἑπομένως πολιτικὲς συμμαχίες οὐδέποτε συνέπηξα. τώρα ἂν θέλετε νὰ μάθετε τί ψηφίζω, λυπᾶμαι, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀπορία θὰ μείνετε.

    αλλα ειναι γνωστο πως εχετε παρει διαζυγιο με τον ορθο λογο και την ιστορικη επιστημη.

    ἔ, ἀφ’ οὗ εἶναι καὶ τόσο γνωστὸ ν’ ἀρχίζω νὰ αἰσθάνωμαι καὶ κάποιος. γιατί ἐγὼ μέχρι τώρα πίστευα ὅτι δὲν μὲ ξέρει οὔτε κι ἡ μάνα μου.

  58. Χρηστος Κ. said

    «τώρα ἂν θέλετε νὰ μάθετε τί ψηφίζω, λυπᾶμαι, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀπορία θὰ μείνετε.» Laughing out loud. Νασαστε καλα κυριε Κορνηλιε.

  59. τούλάχιστον προσφέρουμε ὁ ἕνας στὸν ἄλλον γέλιο. κάτι εἶναι κι αὐτό.

  60. Πρώτη εμφάνιση του όρου σε ελληνικά συμφραζόμενα βρίσκω στην εφημ. Εμπρός (9.7.1904), σε πρωτοσέλιδο άρθρο που έχει τίτλο «Ο θρίαμβος των εθνικοφρόνων». Ποιος θρίαμβος, θα αναρωτηθείτε. Όπως φαίνεται, είχε την εποχή εκείνη προταθεί ένα νέο πηλήκιο για τον στρατό ξηράς· όμως, οι εθνικόφρονες εξεγέρθηκαν διότι τους θύμιζε «σλαυικόν καλπάκιον» και τελικά θριάμβευσαν, αφού τελικά ο τότε υπουργός στρατιωτικών υποχώρησε. Ο αρθρογράφος του 1904 δεν τσιγκουνεύεται πάντως τα ειρωνικά βέλη για τους εθνικόφρονες της εποχής και τις «άκαιρες και μωρές» επιδείξεις τους και μιλάει για «παιδαριωδία ήτις δημιουργεί ζητήματα και δια ψύλλου πήδημα», θεωρώντας θλιβερό ότι μια μερίδα του τύπου «πολιτεύεται και γράφει ως να ευρίσκετο εις αδιάλειπτον διαγωνισμόν μωρίας».

    Το άρθρο μπορούμε να το δοπύμε εδώ http://www.nlg.gr/digitalnewspapers/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=11094&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=&CropPDF=0 (πάνω αριστερά). Έχει κάπου σχέση με όσα συζητήθηκαν παραπάνω. Αλλά έχει και ένα ενδιαφέρον γλωσσικό, επειδή από ότι θυμάμαι εγώ στο στρτατό πηλίκιο το έγραφα και το έβλεπα, (Κορνήλιε αντί για αντιπαραθέσεις θυμήσου πως το γράφατε εσείς στη ΣΕΑΠ που πέρασες πιο πρόσφατα, πχ όταν παραλάβατε τις στολές των ΔΕΑ). Γενικά ο στρατός χρησιμοποιεί αρκετές λέξεις με «ιστολική ορθογραφία» πχ εξάρτυση. Και μάλλον κάνει λάθος ο αρθρογράφος αφού σύμφωνα με το ΛΚΝ :
    πηλήκιο το [pilíio] O42 : είδος στρατιωτικού και παλαιότερα μαθητικού καπέλου με σκληρό γείσο. [λόγ. πηλήκιον υποκορ. του αρχ. πήληξ `κράνος΄ μτφρδ. γαλλ. casquette]

    Αν μπορέι κάποιος μερακλής να βρει που εμφανίζεται η πήληξ στα αρχαία. Πάντως αν στέκει να μην προέρχεται από το πίλος καπέλο αλλά από το κράνος. Μπορύμε να δούμε εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/Peaked_cap#History την εξέλιξη του πηλικίου απο τις κάσκες.

  61. sarant said

    Παναγιώτη, καλά το πρόσεξες -το είχα κι εγώ επισημάνει αλλά δεν το έβαλα στο άρθρο για να μην πάει αλλού η συζήτηση. Ναι, άδικο έχει ο αρθρογράφος, η σωστή ορθογραφία είναι πηλήκιο.

    Το πήληξ είναι αρχαίο, με συνεχή παρουσία από τον Όμηρο κιόλας, κυρίως όμως στα έπη. Υπάρχει στα Αργοναυτικά, υπάρχει στον Νόννο, υπάρχει όμως και σε Ευριπίδη-Αριστοφάνη. Οι αρχαίοι το ετυμολογούσαν από το πάλλω. Δεν.

  62. Xompit-μακεδόνας της ΣΝΟΦ said

    Βρε Χρήστο-Κ, μήπως ήσουν σύντροφος στη ΛΔΕ; Είναι το μόνο εκλογικό εγχείρημα της εποχής που λες και προερχόταν από έναν σχετικά συνεπή χώρο!

    Πάντως αν η απάντησή σου είναι «ναι», θα σε παρακαλούσα συντροφικώς να σταματήσεις να συναγελάζεσαι με ακροδεξιούς ρατσιστές (το Μίσιρκωφ εννοώ, γιατί μπροστά του ο Κορνήλιος είναι αγγελάκι)!!!

  63. Ένας Χασάπης από τα παλιά said

    (52) Με σφαχτάρια ασχολούμαι εγώ κυρ. Χρήστο μας – τα ανέκδοτα μας τα προσφέρετε παρέα με τον απόγονο του Βουκεφάλα παρέα…
    (53) Μισίρκωφ/Ντέλτσεφ/Αριστοτέλη/… συνέχιζε να ζωγραφίζεις – είσαι παικταράς. Μόνο που άλλη φορά που πας να μας πουλήσεις φούμαρα για τον Σλάβκο (μην σε ακούσουν τα κολλητάρια του να τον λες φιλέλληνα και βρει το μπελά του – τόσο χαϊβάνια που είναι μπορεί να το πιστέψουν) φρόντισε να το κάνεις όταν λείπω διακοπές – βλέπεις τον ξέρω προσωπικά – η μάνα του ούτε υπήρξε ποτέ ελληνίδα πολίτης (ή πολίτισσα Νικοδεσπότα;) ούτε καν είναι της φάρας σου – Βουλγάρα – μπαρδόν Ταταρο-αποτέτοια με τα δικά σου κριτήρια – είναι η κακομοίρα…
    (56) Μα τι του προτείνεις να διαβάσει τελικά Χρήστο μας του Κορνήλιου; Να σε βοηθήσω κι εσένα και το Μισίρκωφ: Μια μακαρονάδα Στέφωβ παρέα με κεφτέδες Ντόνσκι με μπόλικη σάλτσα Γκρεζλόφσκι και τυρί τριμμένο Πασόη (αγνά προϊόντα Πόζαρ). Εκεί να δει κανείς πως την κάνει κανείς μακεδονική ταράτσα (Νικοδεσπότη η έκφραση περί ταράτσας από που προέρχεται;)… 😉

  64. sarant said

    Ταράτσα γίνεται η κοιλιά σου, όταν έχεις φάει πολύ. Σκληρή καθό γεμάτη.

  65. Ένας Χασάπης από τα παλιά said

    (64) Εννοούσα σαν ιδιωματική έκφραση από που και πότε εμφανίζεται – ξέρουμε; Α και το σωστό είναι να λέμε ελληνίδα πολίτης ή αυτό της βάζει μουστάκια;

  66. Το πολίτισσα πάντως μου ακούγεται μια χαρά σε μεταφράσεις που αφορούν τη Γαλλική ή τη Ρωσική Επανάσταση… (επ! πού πας πολίτισσα; κλπ)

  67. sarant said

    65: Πολλά ζητάς, αλλά κάποτε θα το ψάξουμε 🙂

    Για την πολίτισσα, έχουμε συζητήσει παλιότερα:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/06/10/politria/

  68. Μισίρκωφ said

    βλέπω οι στρατευμένοι σχολιαστές γνωρίζουν με λεπτομέρειες για την προσωπική ζωή πολλών απλών πολιτών, οι οποίοι έτυχε να μην έχουν καταγωγή από τον Αγαμέμνονα όπως αυτοί…
    και ουδέν πρόβλημα έχουν να δημοσιοποίησουν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα αποδεικνύοντας στη πράξη τον υψηλό σεβασμό στο μυθολογικό ελληνικό έθνος και παντελή ασέβεια στην έννομη τάξη του ελληνικού κράτους..
    φυσικά δεν μας απαντάνε αν συμφωνούν να εφαρμοσθεί ο νόμος και να δοθεί η ιθαγένεια στον κ. Μανγκόφσκι και τιμητική ιθαγένεια στον εγγονό του έλληνα πολίτη και ήρωα του αλβανικού έπους-Γκρουέφσκι , γιατί φοβούνται μήπως τους κοπούν τα προνόμια..??
    κανείς βούλγαρος ειδικός δεν αμφισβητεί σήμερα την τουρκομογγολική καταγωγή των βουλγάρων…
    σε αντίθεση με τους τουρκομογγόλους ασιάτες έλληνες…
    οι μακεδόνες δεν ντρέπονται ούτε αμφισβητούν ότι η μητρική τους γλώσσα η πρωτομακεδονική/σλαβωνική είναι μητέρα
    όλων των σλαβικών γλωσσών, όπως ισχυρίζονται όλοι οι ειδικοί γλωσσολόγοι σλαβολογίας..
    αντίθετα οι λόγω ελληνοφωνίας κατά δήλωση έλληνες αποκρύπτουν την μητρική τους γλώσσα, ιδιαίτερα την τουρκική …
    γιατί τόση ανάγκη για περικεφαλαία, γιατί τόση ανασφάλεια..???
    αφού όλοι γνωρίζομεν ότι τόσο στην ελλάδα όσο και στις γειτονικές χώρες κατοικούν αμιγείς έλληνες, φανεροί ή κρυφοί..
    τόσοι αδωνίδες , τόσοι πλεύρηδες , τόσοι χαφιέδες της ΕΥΠ , τόσοι απόγονοι γερμανοτσολιάδων και μεταπολεμικών στρατηγών, με υψηλή ελληνική συνείδηση…
    εγώ τον Μανγκο δεν τον γνωρίζω προσωπικά αλλά μόνο στο φεϊς. μπορώ να του γράψω χαιρετίσματα , αλλα δεν γνωρίζω από ποιόν. παρακαλώ σε θαραλέα αποστολή επωνύμου και όχι σε εθνικιστικά θρασύδειλη..
    αφού ο αγαπημένος των εθνικιστών Βλάχος Γκλέτσος φοράει κατα αυτούς παντελόνια και δεν μασάει όπως οι φαηλικοί ντίντηδες περιμένω real name…

  69. Πάντως, στην Κύπρο, όπου κατοικώ τα τελευταία τρία και κάτι χρόνια, αρκετά δεξιά (δηλαδή, για την εδώ πολιτική ζωή, μη κομμουνιστικά/ ΑΚΕΛικά) πολιτιστικά, αθλητικά και προσφυγικά σωματεία αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικόφρονα.
    Είνε γνωστό, βέβαια, πως κάποια απ’ αυτά είχαν σχέσι με την ΕΟΚΑ Β΄ και την Χούντα, αλλ’ αυτό δεν ισχύει για όλα, ούτε ο όρος έχει καθολικώς αρνητική σημασία (εκτός αν είσαι ΑΚΕΛικός, οπότε πας στο ντέρμπυ ΑΠΟΕΛ-Ομόνοια για να συνθηματολογίσης «γαμώ το έθνος σας» κατά των ΑΠΟΕΛιστών).

  70. sarant said

    69: Ευχαριστώ, είναι σπανιο παράδειγμα (για την εποχή μας) οικειοποίησης του όρου.

  71. Μαρία said

    70
    π.χ.
    http://antiomospondiakos.blogspot.com/2011/02/blog-post_8729.html

  72. Μαρία said

    Λαϊκές Οργανώσεις (συν. Εθνικόφρονα Σωματεία) – α) Τριτοκοσμικά ιδρύματα τζιαι καφενέδες τα οποία όταν δεν λειτουργούν σαν κουμαρτζίδικα, λειτουργούν σαν τοπικά εκλογικά επιτελεία τζιαι μοχλός χαλιναγώγησης ψηφοφόρων από τα κόμματα. Οι Λαϊκές Οργανώσεις έχουν ταπέλλες με κότσινα γράμματα, τον Μακάριον τζιαι τον Χριστόφκιαν πας τον τοίχο τζιαι σερβίρουν καφέ του Λαϊκού. Τα δε εθνικόφρονα σωματεία έχουν ταπέλλες με μπλε γράμματα τζιαι αρχαιοελληνικά ονόματα ή ονόματα ηρώων της ΕΟΚΑ. Οι τοίχοι διακοσμούνται με φωτογραφίες του Γρίβα, ηρώων της ΕΟΚΑ τζιαι του 1821.
    β) Χώροι όπου μπορούν οι μιτσιοί στα χωρκά να καπνίσουν μαζίν με τους φίλους τους αργά την νύχταν χωρίς να το ξέρουν οι γονιοί τους.
    γ) Στα παλαιότερα χρόνια ήταν χώροι όπου προωθούσαν τον αθλητισμό τζιαι την τέχνη στο τοπικό επίπεδο.
    http://www.facebook.com/topic.php?uid=123072000219&topic=11584

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: