Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο δυσθεόρατος Βίσκοντ, μερικά μεζεδάκια και δυο απορίες

Posted by sarant στο 19 Ιανουαρίου, 2011


 

Το σημερινό πιάτο με τα μεζεδάκια έχει μια διαφορά από τα συνηθισμένα, διότι ζητάω να μου λύσετε δυο απορίες που παρουσιάστηκαν -μια και εγώ σηκώνω τα χέρια ψηλά. Αλλά, πρώτα η διασκέδαση και οι απορίες στο τέλος.

Ο τίτλος πάντως του άρθρου είναι παρμένος από τα μεζεδάκια. Και ας ξεκινήσουμε από τη λέξη δυσθεόρατος, που είναι σαν το refudiate της Σάρας Πέιλιν, δηλαδή είναι πάντρεμα δυο άλλων υπαρκτών λέξεων. Υπάρχει η λέξη «δυσθεώρητος» που είναι λόγια και σημαίνει αυτόν που δύσκολα μπορούμε να τον συλλάβουμε σε όλο του το μέγεθος, άρα τεράστιος, πολύ ψηλός, ιδίως όταν χρησιμοποιείται στη φράση «δυσθεώρητο ύψος», πολύ μεγάλο ύψος δηλαδή. Βέβαια, σπάνια λέμε ότι το τάδε κτίριο έχει ύψος δυσθεώρητο, συνήθως το λέμε για το χρέος που έχει φτάσει σε δυσθεώρητο ύψος. Υπάρχει πάλι και η λέξη «θεόρατος» που σημαίνει επίσης τεράστιος, πολύ ψηλός. Οπότε δεν είναι περίεργο που κάποιοι τα μπλέκουν και λένε για «δυσθεόρατο ύψος»,  θα περίμενα όμως από κοτζάμ πρόεδρο των δημοσιογράφων, όχι σε προφορικό λόγο αλλά σε ενυπόγραφο και υποτίθεται βαρυσήμαντο άρθρο να μην κάνει τέτοια στραβοπατήματα. Διότι τις προάλλες ο Πάνος Σόμπολος, σε άρθρο για την κρίση στα ΜΜΕ έγραψε ότι ο αριθμός των ανέργων δημοσιογράφων έχει ανέβει σε δυσθεόρατα ύψη.

Ο Βίσκοντ, πάλι του τίτλου, είναι άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη που το εντόπισε πρώτος ο Ν. Λίγγρης στη Λεξιλογία αλλά ταιριάζει να το αναφέρω κι εγώ γιατί σχετίζεται κάπως με το χρονικό της Νομανσλάνδης. Διότι, έγραψε τις προάλλες στην Καθημερινή ο Π.Μανδραβέλης: Ο Αγγλος βιομήχανος του 19ου αιώνα Βίσκοντ Λεβερχιούλμ συνήθιζε να λέει… Μόνο που αυτό το Βίσκοντ, όπως θα καταλάβατε είναι ανύπαρκτο! Πρόκειται για τον Viscount Leverhulme, παναπεί τον υποκόμη Λίβερχιουμ, τίτλος που δημιουργήθηκε το 1922 για τον βιομήχανο Γουίλιαμ Λίβερ). Όπως σημειώνει ο Λίγγρης, αυτό το Viscount οι άγγλοι (που βέβαια δεν το προφέρουν Βίσκοντ!) το γράφουν με κεφαλαία για να μπερδεύουν τον κόσμο 🙂 Τίθεται βέβαια το ερώτημα αν ο Βίσκοντ Λεβερχιούλμ του Μανδραβέλη είναι Ανύπαρχτος ή απλώς Αγνώριστος (το αντίπαλον δέος των Ανύπαρχτων), αλλά αν οι αρχές της Νομανσλάνδης κινηθούν γρήγορα νομίζω πως θα καταφέρουν να τον πολιτογραφήσουν!

Το άλλο το στέλνει φίλος και είναι από την ηλέκδοση της Ελευθεροτυπίας. Πιάσανε λέει έναν καφετζή που είχε στο μαγαζί του, μεταξύ άλλων, «τρία θραύσματα από εμφιαλωμένες βάσεις αγγείων». Πάω στοίχημα ότι ήταν εφυαλωμένες, όσο κι αν σε καφενείο ταιριάζει να υπάρχουν εμφιαλωμένα είδη!

Μιλώντας για την Ελευθεροτυπία, παρατήρησα ότι τον τελευταίο καιρό, ίσως από την αρχή του χρόνου, η έντυπη έκδοσή της ανεβαίνει αργότερα στο Διαδίκτυο’ όχι από το μεσημέρι όπως πριν αλλά το βραδάκι, γύρω στις 8. Η ηλεκτρονική έκδοση όμως ενημερώνεται κανονικά με τις νεότερες ειδήσεις. Μάλλον δεν είναι τυχαίο τεχνικό πρόβλημα, φαντάζομαι πως θα πρόκειται για επιχειρηματική απόφαση και δεν την επικρίνω.

Η νέα ηλέκδοση του Βήματος, που είχε αναγγελθεί συνδρομητική για τις αρχές του χρόνου δεν έχει ακόμα παρουσιαστεί -βέβαια δεν πέρασαν ακόμα οι αρχές του χρόνου. Αν ξέρει κανείς κάτι περισσότερο, ας το πει. Προς το παρόν, στο Βήμα της περασμένης Κυριακής ο Αντώνης Καρακούσης σέρβιρε ξαναζεσταμένον τον πλαστογραφημένο Ισοκράτη: Ένα μικρό απόσπασμα από τον Αρεοπαγιτικό του Ισοκράτη προς τους Αθηναίους, μετά το πέρας του Πελοποννησιακού Πολέμου, για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση των Αθηνών. Είπε λοιπόν ο Ισοκράτης απευθυνόμενος στους Αθηναίους: «Η Δημοκρατία μας καταστρέφεται διότι καταχράστηκε το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία».
Αυτά πριν από χιλιάδες χρόνια. Ισχύουν σαν να ειπώθηκαν για να εξηγήσουν τη σημερινή μας κατάσταση.

Για να ακριβολογούμε, αυτά ειπώθηκαν πριν από δύο χρόνια και όχι από τον Ισοκράτη αλλά από τον Σ. Κοτρώτσο, που χάλκευσε (ή χάκεψε) το απόσπασμα στο γνωστό πρωτοσέλιδο του Ελεύθερου Τύπου τον Δεκέμβρη του 2008. Για περισσότερα, εδώ. Φανταστείτε να ζητάνε να πληρώνουμε για να διαβάζουμε τέτοια έγκυρα άρθρα!

Ένας άλλος φίλος του ιστολογίου μου έστειλε ηλεμήνυμα όπου με ρωτάει για την έκφραση «κότα λειράτη». Όπως λέει και το slang.gr (σε ένα τεράστιο συγκεντρωτικό άρθρο) κότα λέμε, μεταξύ άλλων, τον δειλό, οπότε η λειράτη κότα, που έχει και λειρί δηλαδή, είναι ο υπερθετικός βαθμός του φοβιτσιάρη, ο χέστης, σαν να λέμε «δειλός με περικεφαλαία/με πατέντα/με λοφίο». Η εντύπωσή μου πάντως είναι ότι η «λειράτη κότα» είναι σχετικά καινούργια έκφραση, δεκαετίας θα έλεγα. Αν κάποιος την ξέρει από πολύ παλιότερα, ας το πει.

Ο φίλος που το έστειλε επισημαίνει (και δίκιο έχει) ότι στο γκουγκλ είναι αρκετά συχνότερη (3:1 ίσως) η γραφή «λυράτη κότα» αλλά δεν ξέρω αν πρόκειται για ανορθογραφία ή για παρετυμολογία. Το πρώτο θα έλεγα.

Και πάμε στις απορίες. Η πρώτη διατυπώθηκε στη Λεξιλογία, από μια φίλη γαλλίδα που μελετάει την περιοχή των Δελφών. Ψάχνω την ετυμολογία, ακόμα και λαϊκή ή προσωπική να είναι, του ονόματος ενός χειμάρρου στον Παρνασσό (χωρίς νερό συνήθως σήμερα), ονόματι Κουμπασίνα. Μπορεί να έχει και καταβόθρες κάπου εκεί ή φαράγγια πολύ στενά και ψηλά. Όταν έχει νεροποντή, φουσκώνει πολύ γρήγορα.

Στη συζήτηση στη Λεξιλογία διατυπώθηκαν κάποιες εικασίες, όχι πολύ πειστικές. Εμένα δεν μου έρχεται καμιά σοφή ιδέα (αν και σκέφτηκα το τούρκικο kum, άμμος αλλά και καταιγίδα). Θα μπορούσε να είναι βλάχικο. Όποιος έχει ιδέα, ας την αναφέρει.

Απορία νούμερο δύο που μου ήρθε με ηλεμήνυμα: Διάβασα το καλοκαίρι ένα βιβλίο με διηγήματα, στο οποίο περιλαμβανόταν ένα που αναφερόταν στον Αδάμ και στην Εύα. Ο συγγραφέας του ήταν ένας θεολόγος καθηγητής μέσης εκπαίδευσης που είχε γίνει και γενικός επιθεωρητής στο Υπ. Παιδείας, αλλά ΔΕΝ θυμάμαι το όνομά του για να βρω πάλι το διήγημά του αυτό. Ήθελα τη βοήθειά σας! Ίσως μόνο εσείς μπορείτε να τον βρείτε!

Με συγκινεί η εμπιστοσύνη, αλλά σηκώνω τα χέρια ψηλά και παραπέμπω το ερώτημα στη συλλογική σας σοφία. Ίσως κάποιος ξέρει το βιβλίο. Τι λέτε; Θα τη βρούμε τη βελόνα μέσα στα άχυρα;

 

Advertisements

132 Σχόλια to “Ο δυσθεόρατος Βίσκοντ, μερικά μεζεδάκια και δυο απορίες”

  1. Ευστάθιος Σταθάκος said

    Και ποιος σου είπε ότι απαραίτητα οι δημοσιογράφοι είναι μορφωμένη (Τύπου καλασνικώφ)

  2. rodia said

    Ο Βίσκοντ ειναι εξωγήινος, έφτασε στη Νομανλάνδη για να μελετήσει τα ήθη και έθιμα, συνελήφθη από τον Τεν Μπακς, τον έβγαλε με δική της ευθύνη η σκακίστρια Tάλατ Μπλεντ δινοντας του την ευκαιρία να επιδείξει τα προσόντα του, εκεινος την ερωτεύτηκε σφόδρα (εδω αρχιζουν τα ακαταλληλα) και στο τέλος… δεν αποκαλύπτω τί-πο-τα. Η συνεχεια επι της οθονης. 😀

  3. basilis said

    Ισως θα μπορουσαμε να πουμε δισθεορατος;

  4. bernardina said

    Κάτι ενδιάμεσο στο εμφιαλωμένο και το εφυαλωμένο διάβασα σε μετάφραση ενός μικρού πέρση ;-), (μην πω και πρόπερση :lol:): εμφυαλωμένο! (Και να ‘τανε το μόνο εκεί μέσα…)

    Επίσης, για να μην αδικούμε την αξιότιμη κυρία Πέιλιν, ας θυμηθούμε και το εκπληκτικό misunderestimate του Μπους τζούνιορ, αχταρμά, προφανώς, των misunderstand και underestimate. Στην κατάταξη .31 του top 50 των bushisms για όποιον έχει το κουράγιο και την όρεξη

    http://politicalhumor.about.com/od/bushquotes/a/dumbbushquotes.htm

    Για την ετυμολογία του Κουμπασίνα, από την περιγραφή μου έρχεται το cum και το μπασίνα, basin. Σε αντιστοιχία με την περίεργη λέξη «κουβαδισμός»= κουμ (συν) και βαδίζω: το να παρουσιάζει κάποιος τα συμπτώματα της ασθένειας ενός άλλου, που ενώ την έχω βρει σε έντυπο δεν υπάρχει πουθενά όσο κι αν γκουγκλάρω.

  5. rodia said

    η Κουμπασίνα τώρα:

    1. πήγα στη λέξη κουμπάσο ή κομπάσ(σ)ο, εκ του ιταλ. compasso, που σημαινει το γεωμετρικο και τεκτονικο όργανο, άλλ. διαβήτης, κοιν. περ(ι)γέλι -αρχ. διαβήτης. (Ι.Σταματάκος, σελ.1691)

    2. μετά, έψαξα για τη λέξη μπασίνα, αλλά έπεσα στη: μπασιά, η, δημ. (και εμπασιά εκ του αρχ, έμβασις) το μέρος δια του οποίου εισέρχεταί τις κάπου, η είσοδος, το μπάσιμο: «η μπασιά της αυλής», –αντίθ. έξοδος || στενωπός δια της οποίας γίνεται η διάβασις δια την είσοδον κάπου || ==πλημμυρίς (βλ. λ.), ανύψωσις της στάθμης, μαρέα, φουσκονεριά. -αρχ. είσοδος, έμβασις, εισβολή, πύλη, θύρα, (βλ. και συν.) (Ι.Σταματάκος, σελ.1992)

    3. ενδιαφέρθηκα επειδή είχα ακούσει τη λέξη μπασίνα από τη γιαγιά μου (περιοχή Φθιώτιδας) και είχα σχηματίσει την ιδέα (παιδακι ήμουν) ότι σημαίνει κάποιο σκεύος τσίγκινο -ίσως λεκάνη. Επίσης, η κουμπασίνα δεν μου είναι άγνωστη λέξη ηχητικά, αν και μόλις τώρα έμαθα για το χείμαρρο, αλλά δεν μπορώ να προσδιορίσω τι ακριβώς σημαίνει. Θυμάμαι έκφραση στο χωριό «α, μαρή κουμπασίνα» ή «είναι μια κουμπασίνα αυτούνη…» όμως με τη γιαγιά αυτή είχα πολύ λίγες ευκαιρίες να συναντιέμαι κι έτσι μένω με την εντύπωση ότι λεγόταν πειραχτικά/περιπαιχτικά μάλλον και όχι με κακεντρέχεια ή με τάση κακοχαρακτηρισμού.

    Βλάχικο δεν είναι, έψαξα στο (μικρό) βλαχοελληνικο λεξικό και στο Ετυμολογικόν λεξικόν της Κουτσοβλαχικής γλώσσης.

    Αν δεχτούμε τη «μπασίνα» ως το ένα συνθετικό, μένει να βρούμε το «κουμ». Αυτό είναι το… κουμπί της Αλέξαινας! 😉

    ..αν ζούσε η γιαγιά μου η σαρακατσάνα, θα τη ρώταγα. Βιάστηκε να αποχωρήσει στα μόλις 105 χρόνια της..

  6. bernardina said

    Ροδιά, δες ακριβώς από πάνω σου

  7. ὁ Βίσκοντ ἦταν φιλονομανσλανδὸς βιομήχανος ποὺ διέθεσε μεγάλα ποσὰ κατὰ τὸν νομανσλανδικὸ ἀγῶνα ἀνεξαρησίας τὸν 19ο αἰῶνα.

  8. bernardina said

    @5..αν ζούσε η γιαγιά μου η σαρακατσάνα, θα τη ρώταγα. Βιάστηκε να αποχωρήσει στα μόλις 105 χρόνια της..

    Να ζήσεις να το θυμάσαι το θηρίο, Ροδιά! Η δική μου τον Μάιο μηδένισε το κοντέρ και πάει για τη δεύτερη κατοστάρα 😆 (και με μια Καταστροφή της Σμύρνης την πλάτη -το καραθηρίο!)

  9. ἄρα ἔχει σχέσῖ καὶ τὸ γαλλικὸ bassin. ἡ λεκάνη τῆς Λεβαντίνης ποὺ λέγαμε!

  10. rodia said

    4.6. Είδα, είδα! 😉

    7. Κορνήλιε, πάμπλουτους βιομήχανους ευεργέτες ονειρεύεσαι! 🙂

    8. Να σου ζήσει η γιαγιά! Μακάρι να είναι καλά στην υγεία της. Αλλα κόκκαλα εκείνα… 😀

  11. bernardina said

    Κορνήλιε,
    … η Λεβαντίνη λίκνιζε αισθησιακά τη λεκάνη της στον ρυθμό του Λα Κουμπασίνα, κοιτώντας ταυτόχρονα βαθιά στα μάτια τον πάμπλουτο Βισκόντ που είχε έρθει incognito στη Νομανσλάνδη προκειμένου να ενισχύσει τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της… 😆

    Ροδιά, ευχαριστώ για την ευχή. Εκατό και με τα μυαλά τετρακόσια, παρακαλώ. Άλλα κόκαλα, άλλο DNA… Δε λες τίποτα!

  12. rodia said

    11. bernardina τι πίνεις και δε μας δίνεις 😆 😆 😆

  13. Walter Ego said

    «Σε μια μπασίνα χτυπάμε μέχρι να ασπρίσουν τους κρόκους με τη ζάχαρη…» Αν αντί αυτών χτυπούσαμε άμμο, σε καιρούς ανυπάρκτου λειψυδρίας, δεν θα οδηγούμαστε αβίαστα στο χείμαρρο του Παρνασσού;

    Δυστυχώς, η ίδια συνταγή φαίνεται να μην βοηθάει στην περίπτωση του θεολόγου επιθεωρητή στο Υπουργείο Παιδείας!

  14. rodia said

    13. Μήπως τελικα ο Βίσκοντ ειναι επιθεωρητης στο δια βίου και παριστανει τον παμπλουτο ευεργετη για να ριξει τη Λεβαντινη με την αισθησιακή λεκάνη; λεω…

  15. #11 δὲν μπορῶ νὰ μὴν μείνω καταγοητευμένος ἀπὸ τὴν ναμπογκωφικῆς ἐμπνεύσεως ἐναρκτήρια παρήχησι τοῦ λ!

  16. bernardina said

    Κορνήλιε, τέτοια φιλοφρόνηση από τα χείλη σου 😳 :oops:…

    Ροδιά μου, τίποτα περισσοερο από καφέ φίλτρου ως τώρα. Ας όψεται όμως η πολυετής πείρα 😉

    …Και ενώ ο σερίφης Τεν Μπακς είχε ξαμολύσει παντού τα λαγωνικά του, ο σκοτεινός τύπος που παρίστανε τον θεολόγο-επιθεωρητή του Υ.Π. εξακολουθούσε να είναι άφαντος. Πάνω στην απελπισία του, ο σερίφης σκέφτηκε να καταφύγει στην επικήρυξη ως τελευταία λύση, αλλά δεν είχε άλλα στοιχεία στη διάθεσή του πέρα από το ότι ο εν λόγω φαντομάς είχε δημοσιεύσει κάποτε ένα διήγημα σε ομαδική συλλογή με θέμα τους Πρωτόπλαστους. Όσο δε το να περιμένει να παραδοθεί μόνος του, με αντάλλαγμα μετριασμό της ποινής του, φαινόταν, φευ!, ευσεβής πόθος…

  17. rogerios said

    Οικοδεσπότη, υπάρχει πιθανότητα ο θεολόγος συγγραφέας που ψάχνεις να είναι αυτός (http://www.perizitito.gr/persons.php?personid=31162);

  18. rodia said

    16. Οταν το καλοσκέφτηκε όμως ο Τεν βρήκε ότι η δουλειά είναι μάλλον απλή, επειδή ο εν λόγω που παριστάνει τον επιθεωρητή, συνηθίζει να γράφει με τόνους και πνεύματα, μη παραλείποντας τη δασεία πάνω στο αρχικό ρο – και τις υπογεγραμμένες οπωσδήποτε… χεχε

  19. sarant said

    17: Ρογήρε, εύγε! Πιθανότατα έκανες διάνα, θα το πω στον φίλο που μου ηλέγραψε, φαντάζομαι θα τον θυμηθεί αν είναι αυτός.

  20. Πριν 15 χρόνια μια σχέση μου με κατηγόρησε ότι ήμουν κότα δίλειρη, υπερθετικός δηλαδή του λειράτη. Μάλλον δίκιο είχε.

    Για την Κουμπασίνα δεν ξεύρω αλλά δεν μου φαίνεται βλάχικη. Μπας και είναι αρβανίτικο τοπωνύμιο, όπως η Μαλεσίνα ή και η Τρεμπεσίνα;

  21. Ηλεφούφουτος said

    rodia είπε
    «Ο Βίσκοντ ειναι εξωγήινος, έφτασε στη Νομανλάνδη για να μελετήσει τα ήθη και έθιμα, συνελήφθη από τον Τεν Μπακς, τον έβγαλε με δική της ευθύνη η σκακίστρια Tάλατ Μπλεντ δινοντας του την ευκαιρία να επιδείξει τα προσόντα του»

    – «;Πού πας μωρή;» ανέκραξε με πληγωμένο εγωισμό ο Τεν Μπακς. «Δεν τον βλέπεις που είναι εξωγήινος και αγνώριστος»
    Η απάντηση ήρθε ασκαρδαμυκτί.
    – «Δεν με νοιάζει» απάντησε η ατάραχη σκακίστρια. «Έχει τίτλο ευγένειας που πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι αναγνωρισμένος θα ‘ναι. Ας με λένε κουμπασίνα, κι ας ψοφάω από την πείνα!»

  22. sarant said

    21: Άψογο!

  23. bernardina said

    @17 Να τη και η επικήρυξηηη! Με φωτογραφία κιολας! 😆
    Θα πάρουμε κανέναν άνθρωπο στο λαιμό μας τέλος-τέλος!!!

  24. Rooster said

    Εγώ πάντως ως καλός κόκορας έχω για το κότα λειράτη να καταθέσω το εξής, δεν ξέρω αν είναι δεκαετίας η έκφραση, νομίζω είναι το πολύ εικοσαετίας, η αρχική της χρήση όως ήταν να περιγράφει κότες με λειρί που αν δεν κάνω λάθος το έχει μόνο ο κόκορας. Δλδ ήθελε να περιγράψει δήθεν «άνδρες» όμως συμπεριφερόντουσαν ως γυναίκες (παρόμοιο με αυτό το σχόλιο «τι έχεις μέσα στα παντελόνια σου ρε?» Δυστυχώς όμως η παιδεία κάποιων δεν τους επιτρέπει να γνωρίζουν ούτε αυτό (ότι λειρί δλδ έχει ο κόκορας και όχι η κότα)ή τι είναι το λειρί, και μπερδεύοντας το προφανώς με την λίρα (Αγγλίας?) ή την λύρα (Κρήτης κατά βάση), πήρε και ερμηνείες όπως «ακριβή κότα», «μεγάλη κότα» , «δυσθεώρητη ή μάλλον δυσθεόρατη κότα» κλπ κλπ

  25. καὶ τὸ γνωστὸ ἀνέκδοτο: πῶς λέγεται ὁ κόκκορας ποὺ φοβᾶται νὰ πετάξῃ ἀπέναντι στὸν γκρεμό; -κότα.

  26. #25 και: γιατί οι κότες δεν πηδούν από τον γκρεμό; -γιατί είναι κότες.

  27. Immortalité said

    @20 Σκύλε μου θύμισες καθιερωμένο διάλογο μεταξύ φίλων:

    -Θα μου κάνεις/δώσεις/πεις; (…)
    -Όχι
    (απόπειρα αλλαγής γνώμης)
    -Όχι λέμε.
    (β’ απόπειρα αλλαγής γνώμης)
    -Είπαμε όχι!
    -Ε! Όχι όχι! Οχιά!
    -Οχιά διμούτσουνη!
    -Οχιά τριμούτσουνη
    -Οχιά νιμούτσουνη! Δε σου λέω!

  28. Να ρωτήσω κάτι; Γιατί εδώ http://www.enet.gr/?i=portofoli.el.article&id=242324 καταγγέλουν «διεμβολισμό» οι μετανάστες και όχι «εμβολισμό»; Κάνω λάθως που νομίζω ότι ο διεμβολισμός είναι άλλο πράγμα και αναφέρεται στην εξειδικευμένη στρατιωτική ορολογία; Ή το διεμβολισμός είναι πιο κιμπάρικο από το φτωχί
    εμβολίζω, οπότε το έβαλε ο δημισιογράφος για να είναι «πλούσιο’ το άρθρο; Περίπου όπως στο λύκειο μερικοί συμμαθητές μουέβαζαν σεαπλά ουσιαστικά και καμια πρόθεση ώστε να φαίνερται βαρυσήμαντη.

    Και στο ΛΚΝ βρίσκο μόνο το εμβολισμός:
    εμβολίζω [emvolízo] -ομαι P2.1 : 1.(για πλοίο ή πρόσωπα που επιβαίνουν σε αυτό και το κατευθύνουν) χτυπώ με το έμβολο της πλώρης άλλο πλοίο και του προκαλώ ρήγμα. || (επέκτ.) χτυπώ χρησιμοποιώντας κτ. ως έμβολο, για να προκαλέσω ρήγμα. 2. για όχημα, για πλοίο που προσκρούει με το εμπρόσθιο τμήμα του στο πλευρό άλλου. [λόγ. έμβολ(ον) -ίζω]

  29. rodia said

    26. Η κοτα που πηδάει στον απεναντι γκρεμο… κάνει τον κόκκορα!

    Διάφορα (εκφράσεις και παροιμιες) σχετικά με πουλερικά: «μη μου κανεις εμένα τον κόκκορα», «μας κάνει τον κόκκορα», «έκανε το κόκκινο αυγό!», «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν», «ξυπνά με τα κοκκόρια», «κοιμάται με τις κότες», «αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες», «είμαι κοτόπουλο» (από τη νύστα), «πάει σαν την κλώσσα», «περπατεί λες και θα σπάσει τ’ αυγά», «τώρα το κλωσσάει», (για καποιον που αργει -σκεφτεται πολυ πριν- να μιλησει), κλπ.

    ..αλήθεια, έχει κότες στη Νομανσλάνδη;

  30. Immortalité said

    @30 Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα

  31. sarant said

    28: Παναγιώτη, πέτυχες λαβράκι -όχι επειδή δεν υπάρχει ο διεμβολισμός αλλά επειδή δεν τον βρίσκω πουθενά σε λεξικό, ενώ σαν λέξη μού είναι πολύ οικεία: όχι σε κυριολεκτικές χρήσεις, αλλά σε μεταφορικές, όπως στο ποδόσφαιρο όπου για τους γρήγορους ακραίους λένε ότι είναι «εξαιρετικός διεμβολιστής» της αντίπαλης άμυνας (όχι, δεν το είχαν πει για τον Εμβολιάδη του Πανιωνίου!:)

    Επίσης, μια άλλη χρήση που μου είναι οικεία και που τη βρίσκω σε σώματα κειμένων, είναι όταν κάποιο κόμμα διεμβολίζει ένα άλλο, δες εδώ:

    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/corpora/corpora/search.html?lq=%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

  32. Μήπως είχε και έμβολο και εμβολοφόρο κινητήρα, οπότε δικαιολογείται ένας πλεονασμούλης;

  33. Υπόθεση εργασίας : Εμβολίζω = κτυπώ με το έμβολο, κατά τα γνωστά. Διεμβολίζω = Χρησιμοποιώ εμβολισμό για να περάσω δια μέσου.

  34. Μαρία said

    H προεκλογική αναμέτρηση έφερε νέες λέξεις και φράσεις στη μόδα, π.χ., διεμβολίζω, διεμβολισμός,
    http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_mc6_1_15/02/2004_86072

    31 Εμένα πάλι δεν μου είναι οικείος αυτός ο διεμβολισμός. Ξέρω την κλασική διείσδυση (σε άλλα κόμματα) και στα κείμενα του σώματος αυτό, νομίζω, εννοείται. Μπορεί να φτιάχτηκε και με επίδραση του διαγκωνισμού.

  35. sarant said

    Στα κείμενα του σώματος νομιζω πως εννοεί ότι το κόμμα του Αβραμόπουλου απευθύνεται σε τμήμα της εκλογικής βάσης του Πασόκ.

  36. sarant said

    Και στο ποδόσφαιρο η χρήση πρέπει να είναι αρκετά χρόνια παλιότερη από το 2004, αλλά από αυτό το μηχάνημα δεν μπορώ να ψάξω στο αρχείο της Αθλητικής Ηχώς.

  37. Μαρία said

    35 Το ίδιο λέμε. Πρόκειται για διείσδυση ή για δυνατότητα διείσδυσης στην εκλογική βάση άλλου κόμματος.
    Τα κείμενα του σώματος κρίνοντας απ’ το περιεχόμενο πρέπει να είναι του 2000. Ίσως το 04 το παρακάνανε.

  38. Μάλλον είναι από κάποια στρατιωτική ορολογία με την διάσπαση της εχθρικής παράταξης. Π.χ. εδώ οι ιοί ίσως χρησιμοποιούν την ορολογία του πρωτοτύπου (στην παράγραφο ΜΑΤ και ΜΕΑ)

  39. Ααααα….εκτός από ανύπαρχτους έχουμε και αγνώριστους; Πάω να συμπληρώσω τα κενά μου και επανέρχομαι.

  40. Για την Κουμπασίνα, θα σκεφτόμουνα ότι μπορεί και να έρχεται από το τουρκικό kum başı, που θα πρέπει να σημαίνει κάτι σαν «αμμουδερό ύψωμα» (νομίζω, αλλά μπορεί και να πέφτω έξω, διότι η τουρκολόγος υπηρεσίας απουσιάζει).

    Ω Δύτα των Νιπτήρων, πού είσαι τώρα που σε χρειαζόμαστε;

  41. Οι Αγνώριστοι κατοικούν στην Απονία; Πέρα από τα Υδρογονανθρακικά όρη;

  42. Ποια θα είναι η ονομασία της Χώρας των Αγνώριστων, το αντίστοιχο της Νομανσλάνδης, δεν το ξέρω. Πάντως, σημαντικός της ποταμός είναι ο Ρόνος (Rhône, Ροδανός στα ελληνικά), που οι πηγές του βρίσκονται στα όρη Φογκέζεν (Βόσγια ελληνιστί).

    Η Απονία λέω εγώ! Τα όρη Φογκέζεν λέγονται και υδρογονανθρακικά προφανώς!

  43. Ο Λάβκραφτ βαφτίζεται “Λόβερκραφτ”…

    Είναι αυτός που γράφει για κάτι χταπόδια-Κθούλου με Καναπουτσάρ;
    Κάτι σαν Κθούλου-πορν;

  44. (με Οκτώ καναπουτσάρ, θέλω να πω…)

  45. Λοιπόν πλάκα πλάκα νομίζω ότι ένα σημαντικό έργο του Σαραντάκου (με την ευγενική συμμετοχή όλων μας) θα έπρεπε να είναι στο μέλλον: Η τριλογία της Νομασλάνδης (όπου θα περιλαβάνονται κεφάλαια για τους θνησιγενείς, τους αγνώριστους κλπ κλπ).

  46. Λόβερκραφτ είναι ένα χόβερκραφτ, που κυλάει τρυφερά και γλυκά πάνω από το νερό…

  47. # 46 Καλά! Αλλά κάτω από το νερό είναι οι Μεγάλοι Παλαιοί, ο Μέγας Κθούλου, τα 9/10 του παγόβουνου, μερικά καναπουτσάρ (του Δύτη σίγουρα) κλπ κλπ !

  48. Γι’ αυτό ακριβώς το λόβερκραφτ πάει λάου λάου πάνω από το νερό, οπότε λέγεται και λάουερκραφτ. Αμέ!

  49. bernardina said

    Χωρισμένες από τη μακριά οροσειρά (που οι Από Κει ονόμαζαν Φογκέζεν στη δική τους γλώσσα ενώ οι Από ‘Δω Υδρογονανθρακούς), με τη σκιερή κοιλάδα που στο βάθος κυλούσε ο ποταμός Ρόνος, οι δυο αντίπαλες χώρες απολάμβαναν μια σύντομη ανακωχή. Η Νομανσλάνδη βρισκόταν από χρόνια σε ανταγωνισμό -συχνά αιματηρό- με την Απονία, που αποκαλούσαν και χώρα των Ανύπαρκτων.
    Το Χρονικό των δύο χωρών ήταν κρυμμένο κάπου σε μια από τις πολλές σπηλιές που ανοίγονταν στη δυτική πλαγιά -κάποιοι έλεγαν ότι ήταν έργο του Λόβερκραφτ. Άλλοι ισχυρίζονταν ότι είχε γραφτεί πριν από πολλά πολλά χρόνια από τους θαμώνες ενός αρχαϊκού μπλογκ το οποίο ανήκε σε κάποιον Σαραντάκο…

  50. Immortalité said

    @46 Σκύλε άπαιχτο! 🙂

  51. Μαρία said

    Τιπού, ο Δύτης αποφάνθηκε στο άλλο μαγαζί και έχει αποκλείσει το τούρκικο.

  52. Γιατί απορρίπτομε την αρβανίτικη εκδοχή; Και η Ελευσίς κάποτε αρβανιτοποιήθηκε κι έγινε Λεψίνα.

  53. Τώρα που το λέτε, kum başına (ο τόνος στη λήγουσα) θα σήμαινε κάτι σαν «στην αρχή της άμμου, της αμμούδας». Αλλά και πάλι δεν το βλέπω να γίνεται Κουμπασίνα.

  54. Στενός συγγενής του υποκόμη (που ξεκινώντας από ιπποκόμος είχε λαθραία αναδειχθεί σε γαλαζοαίματο ) ήταν και ο Γκρίζος Κόμης (Earl Grey), γνωστός για την προτίμησή του στο τσάι:
    «Μπα και σας βρίσκεται κάνα τσάι», ρώτησε την Αποτέτοια ο Κόμης αγγίζοντας το καναπουτσάρ του.
    «Πού τσάι τέτοιαν ώρα…» ψέλλισε η Αποτέτοια, ενώ τα μάτια της έμεναν καρφωμένα στους γκρίζους κροτάφους του.

  55. Ο Earl Grey είναι συγγενής του γνωστού πορτρετίστα Ντόριαν Γκρέι;

  56. @51: Μαρία, γιά δώσε λίκνο, σε παρακαλώ.

  57. Τιπού, στη Λεξιλογία, υπάρχει το λινκ στην ανάρτηση του νικοδεσπότου.

  58. Μαρία said

    53 Θα το έλεγαν απλώς Κούμπασι. Μόνο αν υπήρχε κούμπασης, σαν τον μιλέτμπαση ή τον τουρνατζήμπαση, η γυναίκα του θα λεγόταν κουμπασίνα. To κουμ φιρτινασί έχει μαγάλη πλάκα.

  59. Ηλεφούφουτος said

    σχ. 41, για την Απονία πάντως έχω εκφράσει ενστάσεις εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2009/09/27/dania/#comment-11622

  60. Μαρία said

    59 Κι εμείς δεν το ξεχνάμε:
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/01/15/nomansland/#comment-55195

  61. bernardina said

    @59
    Κι εγώ έχω δει γραμμένο σε καρτποστάλ που είχε στείλει ναυτικός στο γιο του (και φίλο μου): «Εν Απονία, 198κάτι…»

  62. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Το «κουμπασίνα» είναι προφανώς θηλυκό, έτσι; Μπορούμε να μάθουμε αν το «σ» είναι φατνιακό (δηλ. sh) ή όχι;

  63. sarant said

    62: Δεν έχω επαφή με την κυρία που έχει την απορία. Έστω ότι είναι φατνιακό, εξηγεί αυτό κάτι;

  64. akyla said

    Η «κουμπασίνα» είναι πιθανόν σλαβικής προέλευσης. Αρβανίτικο δεν πρέπει να είναι γιατί στην εν λόγω περιοχή δεν υπάρχει εγκατάσταση Αρβανιτών. Αντιθέτως, στην Παρνασσίδα και την Δωρίδα απαντούν πάμπολλα σλαβικά τοπωνύμια. Ας το ψάξει κάποιος που γνωρίζει σλαβικές γλώσσες.

  65. YOSEF22ADAR said

    «Κουπασινα» στα τουρκικα σημαινει «κουπα».
    Αυτο ισως ταιριαζει

    [ http://www.lexilogia.gr/forum/showthread.php?t=7835

    Ψάχνω την ετυμολογία, ακόμα και λαϊκή ή προσωπική να είναι,
    του ονόματος ενός χειμάρρου στον Παρνασσό (χωρίς νερό συνήθως σήμερα), ονόματι Κουμπασίνα. Μπορεί να έχει και καταβόθρες κάπου εκεί ή φαράγγια πολύ στενά και ψηλά. ]
    Όταν έχει νεροποντή, φουσκώνει πολύ γρήγορα.

  66. YOSEF22ADAR said

    Επισης βρηκα:
    http://www.vivicassano.it/Dizionario/C.htm

    Στην διαλεκτο Cassanese (Dialetto Cassanese)
    η λεξη «cumpasina» μεταφραζεται στα ιταλικα «mangiare con parsimonia»
    και το translate.google.gr μας δινει «Φάτε με φειδώ»

    ΑΣΧΕΤΟ αλλα αστειο 🙂

  67. # 61 Εν Απονία κιόλας; Μα, εντελώς Σεφερικό! (έρχομαι εξ Ομονοίας κλπ κλπ – στο Αγωνία 937 αν θυμάμαι καλά)

  68. …Σοφία, καλά θυμάσαι.
    (εκτός αν ούτε εγώ θυμάμαι καλά 😉 )

  69. bernardina said

    Πολύ σωστά θυμάστε και οι δύο:

    (Ο ένας έρχεται από Σαλαμίνα και ρωτάει τον άλλο μήπως «έρχεται εξ Ομονοίας»
    «Όχι έρχομαι εκ Συντάγματος» απαντά κι είν’ ευχαριστημένος)

    Θυμάμαι μάλιστα ότι το «Απονία» είχε και μια συνεπέστατη υπογεγραμμένη! Και η κάρτα ήταν από εκείνες τις «εξωτικές», σαγρέ πλαστικό μπροστά, που τις κουνούσες λιγάκι και εμφανιζόταν μαγικά μια δεύτερη εικόνα. Στη συγκεκριμένη, μια γκέισα σού έκλεινε τσαχπίνικα το μάτι…
    Ωρε ό,τ θυμόμαστε χαιρόμαστε τέτοιες ώρες 😆

  70. YOSEF22ADAR said

    Και για εκτονωση:

    http://www.greekpayback.com/game_1.htm
    /game_2.htm
    /game_3.htm
    /game_4.htm
    /game_5.htm

  71. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #63
    Δεν εξηγεί, απλά είναι διαφορετικά γράμματα σε άλλες γλώσσες.
    #64
    Είναι πολύ πιθανό να είναι σλαβικό. Στο λεξικό εδώ: http://tinyurl.com/6kba3yd και στις σελ. 70-71 υπάρχει η λέξη ‘кубаса’ που σημαίνει το λουκάνικο, πράγμα που μάλλον δεν μπορεί να ονοματίζει ένα χείμαρρο. Υπάρχει όμως και το ρήμα ‘кубацам/кубацити се’ που σημαίνει «κουτσαίνω/τρέμω, σπαρταράω/πέφτω κάτω απρόσμενα, πέφτω με το κεφάλι» (δεν τα ξέρω τα βουλγαρικά, κάποιος άλλος μπορεί να καταλάβει καλύτερα). Λέω εγώ τώρα, ότι ένας χείμαρρος που φουσκώνει απότομα κτλ. θα μπορούσε να ονομαστεί από μια τέτοια έννοια. Η κατάληξη ‘-ina’ είναι επιθετική (δημιουργεί δηλαδή επίθετα). Δηλαδή, όλο μαζί θα μπορούσε να λέγεται «η τρεμουλιάρα, η σκουντούφλα» 🙂 (τα ονόματα των ποταμών/ρυακιών στα σλαβικά είναι θηλυκά).

  72. Nicolas said

    @55 Όπως ο Gorgon Zola, ο ξάδελφος του Émile Zola;

  73. #30 ενδοσκόπηση;

  74. Αγγελος said

    Βερναρδίνα (4), ο «κουβαδισμός», αν πράγματι υπάρχει στα ελληνικά και σημαίνει το να παρουσιάζει κάποιος τα συμπτώματα της αρρώστιας άλλου, δεν έχει σχέση με το «βαδίζω», παρά είναι καταφανώς απόπειρα εξελληνισμού του γαλλικού couvade (<couver = κλωσσώ), που σημαίνει στη μεν εθνολογία το συνήθειο να φέρεται ο άντρας σα λεχώνα άμα γεννά η γυναίκα του, στη δε ιατρική την εμφάνιση συμπτωμάτων εγκυμοσύνης στον άντρα της εγκύου.

  75. Immortalité said

    @73 Τώρα που το λες…

  76. sarant said

    74: Ούτε με τον κουβά έχει σχέση 🙂

  77. 72 (55)
    Οι Gorgon Zola και ο ξάδελφός του, Émile Zola, είναι απόδημοι βλαστοί του γνωστού βαυαρικού οίκου που ίδρυσε ο Franz Zola 🙂

  78. voulagx said

    #20 Ο Βλαχος της Βαλιας Καλντας συμφωνει με τον Σκυλο της! 🙂

  79. Μαρία said

    4, 74 σύνδρομο couvade ή λοχεία του άντρα ή σύνδρομο αρρενολοχείας.

  80. aerosol said

    Λέω πως το Λόβερκραφτ είναι το σκάφος του εραστή («έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα;») που διασχίζει τα πέλαγα και αράζει στις παραλίες των νησιών τα καλοκαίρια -μήπως ρίξει καναπουτσάρ.

    [«Κάποτε υπήρχαν Τσάροι» μονολόγησε νοσταλγικά ο Γκρίζος Κόμης. «Τώρα… πού τσάροι…»]

  81. ΣοφίαΟικ said

    Ο Βίσκοντ Λεβερχιουλμ είναι αριστοκρατικής καταγωγής σκηνοθέτης, αντιπαλος του Κάουαρντ Ρόμπερτ Φόρντ, φυσικά.
    Ο ένας γυρίζει γουέστερν, ο άλλος γυρίζει ιστορικά δράματα.
    Λόβερκραφτ είναι η εμπορική ονομασία των πλεκτών της Πουλόβερκραφτ, που έιναι η μεγαλύτερη εταιρία ένδυσης της Νομανσλανδης

  82. ΛΟΒΕΡΚΡΑΦΤ

    Υπό Κόλια Χαρίλοβιτς Καβαδίεφ

    Κάτω απ’ όρη κόκκινα κυλούσ’ ο Ρόνος-
    κι η Φλωρεντίνη εκεί είχε ρίξει το παιδί.
    Ηταν παράξενο ταξίδι, τρίτος χρόνος,
    Χορός των Κεφαλών μες την ακτή.

    Ο Πόλαξ με τον Πόλαρ στο τιμόνι,
    κλειστά φανάρια, να θερίζουν πυρετοί.
    Η μυθική Σερίφ ειν’ το ραμόνι
    κι η Ζωντανίνα το Νομέ βλέπει Ζεντί.

    Μαγεία Καλντέεν ασκούν τα τέρατα του Γκόγια,
    καθώς το Λόβερκραφτ κυλάει προς τα στενά,
    κι οι Κθούλου πάντα ψιθυρίζουν τα ίδια λόγια,
    ενώ ο Μπαρόκο Μπάρμα τώρα κυβερνά.

    Ο Μπουνικέλοφ ζωγραφίζει πάλι τείχος-
    τα τείχη Χάντριαν, με μωβ και κρεμεζί.
    Περιπολεί ο Σολούκας, μόνος ήχος
    τα βήματα του Ερμή του Τριζμεζίστ.

    Ο Φόμπος και ο Δήμος στο ωδείο,
    φωτίζουνε την πόρτα καθαρά.
    Κορίτσια, που κρατούνε το βιβλίο
    «Η Αυγή των Μάγων», σε προδώσανε ξανά.

    Καημένοι, η θάλασσα μισάει τη χαρμολύπη-
    πράσιν’ αγνώριστο μεγάλου ωκεανού.
    Ψοφήσαν οι Θνησιγενείς σου και σου λείπει
    του σπιτικού σου η γεύση, κυδωνιού.

    *Για τον Κόλια Χαρίλοβιτς Καβαδίεφ διαβάζετε και εδώ: http://blog.sofiakolotourou.gr/archives/1785

  83. Για τον/την Κουμπασίνα, από Βούλγαρο συνάδελφο που μιλάει ρωσικά έμαθα οτι υπάρχει Κουμπανσίνα (КУБАНЩИНА), περιοχή στην Ουκρανία γύρω από τον ποταμό Κουμπάν. Δεν έχω ιδέα αν υπάρχει κάποια σχέση με τον δικό μας χείμαρρο, αλλά οι ειδικότεροι μπορούν να αποφανθούν αν είναι απλώς σύμπτωση.

  84. sarant said

    Μιχάλη, ευχαριστώ!

    Σοφία, ωραίο το ποίημα! Το άλλο του Καβαδίεφ, που έχεις στη σελίδα σου, είναι δικό σου ή του Καραγάτση; (υποθέτω δικό σου, αλλά ο Κ. έγραφε και ποιήματα, αν και όχι ισόμετρα)

  85. bernardina said

    74, 79. Συμφωνώ πέρα για πέρα με τα σχόλιά σας πάνω στ @4. Ωστόσο η κατάσταση έχει… προχωρήσει και η λέξη… εξαπλώνεται. Τη βρήκα λοιπόντη γραμμένη σε άρθρο που προσπαθούσε να εξηγήσει με ποιο «μηχανισμό» του οργανισμού γυναίκες που ζουν μαζί (μητέρες, κόρες, αδελφές) τείνουν να εμφανίζουν την έμμηνο ρύση τους με τον ίδιο μηνιαίο κύκλο-συχνότητα. Και το απέδιδε στο φαινόμενο του κουβαδισμού, δίνοντας αυτή την ετυμολογία. Προφανώς όχι στον κουβά!
    Όπως έλεγε και ο Χάρι Κλιν, «μπορεί να μην πιστεύεις κάτι, μπορείς όμως κάλλιστα να το μεταφέρεις» 😆

  86. bernardina said

    ΒΑΟ, ΓΑΟ, ΔΑΟ

    Ζινώντας αποβίδονο σαβίνι
    κι απονιβώντας ερομιδαλιό,
    κουμάνισα το βίρο τού λαβίνι
    με σάβαλο γιδένι τού θαλιό.

    Κι ανέδοντας έν’ άκονο λαβίνι
    που ραδαγοπαλούσε τον αλιό
    σινέρωσα τον άβο τού ραβίνι,
    σ’ έν’ άφαρο δαμένικο ραλιό.

    Σούβεροδα στ’ αλίκοπα σουνέκια·
    μεσ’ στ’ άλινα που δεν εσιβονεί
    βαρίλωσα σ’ ακίμορα κουνέκια.

    Και λαδαμποσαλώντας την ονή,
    καράμπωσα το βούλινο διράνι,
    σαν άλιφο τουνέσι που κιράνει…

    Ο Λαπαθιώτης θα ήταν περήφανος για μας, αφού το ανωτέρω γράφτηκε απ’ αυτόν το ’38! Άσχετο, το ξέρω, αλλά μου το θύμισαν έντονα μερικοί στίχοι από το ποίημα της Σοφίας 😆

  87. # 84 και όμως είναι του Καραγάτση και μάλιστα η ιστορία του είναι από αυτές που σου αρέσουν (γράφτηκε επίτηδες και ενσωματώθηκε και σε διήγημά του) – την ιστορία την αλίευσα από την μεταξύ τους αλληλογραφία – Καββαδία-Καραγάτση – που εξέδωσε πολύ πρόσφατα η Αγρα.

    Περισσότερα εδώ
    http://blog.sofiakolotourou.gr/archives/1796

  88. # 86 Ναι, το ξέρω κι αυτό και το άλλο του Σεφέρη, αυτό που λέει «κάτω απ΄τις καβουροσουκιές/κάθεται η λωτομάτα… » κλπ και σίγουρα τα έχω κι αυτά στο μυαλό μου.

    Βέβαια στο συγκεκριμένο εμπνεύστηκα από την ιστορία μεταξύ Καββαδία και Καραγάτση που αναφέρω στον Νικοκύρη παραπάνω.

  89. Και ένα σχόλιο ακόμα, έχω την αίσθηση ότι μετά τον πόλεμο σαν να διακόπηκε η, πως να την πω, η αλληλεπίδραση μεταξύ ποιητών που υπήρχε πιο έντονη ως τα χρόνια του μεσοπολέμου και νωρίτερα.

    Εχω ξαναγράψει ότι εμείς εδώ (σε όλο το ίντερνετ δηλαδή) αναβιώνουμε τα φιλολογικά σαλόνια, αλλά και τα λαικά πανηγύρια άλλων καιρών. Οχι πως δεν συνέβαιναν παρόμοιες αλληλεπιδράσεις και αργότερα (έχω υπόψιν μου τη συλλογή Συνεστίαση που περιλήφθηκε στα άπαντα του Ηλία Λάγιου), αλλά νομίζω ότι δεν έβγαιναν τόσο στο φως της δημοσιότητας.

    Ισως οι μεταβολές στην δομή των πόλεων να καθιστούσαν δύσκολη την επικοινωνία μεταξύ ποιητών στα χρόνια 1950-2000, ενώ οι προηγούμενες γενιές είχαν καθημερινή επαφή στα σαλόνια ή στα καφενεία, αυτό που κάνουμε και τώρα στο ίντερνετ δηλαδή.

    Οπότε για μένα είναι λογικό να αναβιώνουν ομαδικές προσπάθειες συγγραφής, αλληλεπιδράσεις, ανταπαντήσεις…

  90. # 89: και μην μου πείτε για την περίφημη παρέα στου Φλόκα και στα άλλα λογοτεχνικά στέκια, όπως το πατάρι του Λουμίδη, γιατί θα απαντήσω ότι ήταν μόνο εκεί, και όποιος δεν μπορούσε γεωγραφικά ή για άλλους λόγους να συμμετέχει αποκοβόταν από τις συγκεκριμένες παρέες (πχ ένας άνθρωπος με πρόβλημα ακοής όπως εγώ δεν θα μπορούσε να συμμετέχει, το ίδιο και κάποιος που δεν έμενε στην Αθήνα).

    Ενώ τώρα με ένα κλικ μπορούν όλοι να μπουν στου Σαραντάκου, αρκεί να ξέρουν 2 πράγματα από υπολογιστή και ίντερνετ.

  91. rodia said

    80. Ωραιο! ωστε το Λόβερκραφτ ειναι το πλοίο της αγάπης… 😉

    82. Σκίζει! 🙂

    86. Ξανασκίζει! 🙂

    Αμα ειναι να το ριξουμε στην τρελλή, καταθετω μικρη προσφορα:

    Σαρδαμισμός
    Ψωταφίες κλώνοι *α*

    Ανέμελον την ένευσιν
    Αορίστου πρόνου
    Λυκτιποδητί
    Εσβήτα φθορούσα ιώδη

    Εν τω θέρει το βαρεί
    Το φθυσεί μα δεν κρυλώνει
    Το κουτουλεί κουτουλού
    Αλλά τίπΟΤΕ δεν εΔΕΗσε

    Ολα κατειληγμένα
    Εφέβαλον ψωλήν μεγάλην
    Ανθέκραξα «τις ει;»
    Και αράντησις δεν εδόθη

  92. sarant said

    89: Είναι άλλη συζήτηση, αλλά μάλλον δίκιο έχεις ως προς την απομόνωση των ποιητών τα τελευταία χρόνια. (Και την περιθωριοποίηση της ποίησης).

  93. rodia said

    Παρατηρω μια πτωση του ενθουσιασμου των πρωτων ημερων για τη συγγραφη του χρονικου (ή έπους) της Νομανσλάνδης, σε αυτο εδω αλλα και στο προηγουμενο σχετικο ποστ. Θα πειτε ισως οτι εχουμε κι άλλες δουλειες, με παραμυθια θα ασχολούμαστε; Εμενα όμως, που μου αρέσουν πολυ τα παραμυθια, μου πέρασε η ιδεα να μεταφερθει η ομαδα των επιδοξων συγγραφεων του πονηματος καπου αλλου -σε άλλο/α ποστ, σε άλλο τόπο, σ’ άλλη γη σ’ άλλα μερη, δεκτά όλα!

  94. bernardina said

    Ροδιά, προσυπογράφω! Θέλεις να μαζέψουμε υπογραφές; (σαν τον ΓΑΠ με το ευρω-ομόλογο ενα πράμα!) 😆

  95. Θα συνταχθεί το χρονικό τελικά. Πρόκειται απλώς για επιμήκυνση…

  96. bernardina said

    Μόνο haircut να μην του γίνει, Μιχάλη, γιατί πολύ θα πικραθώ 😆

  97. rodia said

    Νομανσλανδιανή φελάχα, αχ την ομορφιά σου νά’χα!
    Λαϊκό άσμα του τροβαδούρου Μπουλβαροσμάνη (βλ. σχ. 185 προηγ. σχετικου ποστ)
    Το άσμα «Νομανσλανιανή» που λέει «μια φούντωση μια φλόγα έχω μέσ στην καρδιά/λες και μάγια μού’χεις κάνει Νομανσλανδιανή γλυκειά» ανήκει σε άλλο βάρδο, του οποίου δεν εχει βρεθει ακομα το όνομα..

  98. bernardina said

    Ροδιά, πρέπει να είναι του Ντοτζ του Ενετού, αν δεν απατώμαι. Θα το ψάξουμε 😆

  99. Καλησπέρα! Τελικά έφτιαξα κι’ εγώ blog για τη Νομανσλάνδη. Δεν ξέρω πότε θα βρω χρόνο να συνεχίσω το μυθιστόρημα, ο ληξίαρχος πάντως πρέπει να χτυπάει διπλοβάρδιες – εμφανίζονται συνέχεια νέοι Νομανσλάνδιοι και δεν τους προλαβαίνουμε!

  100. sarant said

    97-98 🙂

    Καλορίζικο το Νομανσλανδιανό μπλογκ, Γιώργο! Μήπως να την κατοχυρώσουμε στα μικροκράτη του πλανήτη;

  101. voulagx said

    #100 «στα μικροκράτη του πλανήτη;» Με τετοιες ιμπεριαλιστικες τασεις παει να γινει υπερδυναμη!

  102. rodia said

    Η Νομανσλάνδη έμαθα ότι μπήκε στο «ε-σένγκεν» (=Στα Ποντιακά ε-σένγκεν σημαίνει «έβαλε», «εισήγαγε) και οφείλει να δίνει άσυλο σε κάθε νεοεισαγόμενο. Δεν υπάρχει ο όρος λαθρομεταναστης εις την νομανσλανδιανήν. Ολοι είμαστε λαθρομετανάστες! 🙂

  103. bernardina said

    Γιώργο, προσπάθησα να προσθέσω, αντί άλλου σχολίου, μια στροφή στο «Μοιρολόι» αλλά φαίνεται πως είμαι ανεπίδεκτη σ’ αυτή τη μορφή υποβολής σχολίων. Σ’ το δίνω λοιπόν εδώ:

    Kι εκεί, μεσ’ στους καπνούς και το ντουμάνι
    ήρθε κι ο Ντοτζ, της Βενετιάς ο ραψωδός
    μαζί με τον γνωστό Μπουλβαροσμάνη.
    Κι αφού καθίσανε σ’ απόμερο ντιβάνι
    τη σύνθεση αρχίσανε ωδών πυρετωδώς.

    Καλορίζικο κι από μένα το μπλογκ της Ένδοξης Νομανσλάνδης. Είθε να μακροημερεύσει!

  104. @100 Ευχαριστώ πολύ, Νικοδεσπότα! Αλλά με πρόλαβε ο Voulagx – έχουμε ξεφύγει πια από τα μικροκράτη!

    @102 Ευχαριστώ Bernardina! Πολύ ωραία η στροφή σου! Νομίζω πως η υποβολή σχολίων στο blogger είναι πιο περίπλοκη απ’ ότι εδώ στο WordPress – πάντως ανάρτησα το σχόλιό σου!

  105. rodia said

    103. Ωραιοτατον!!! :)))
    Αφού καναμε (εκανα, οκ) το Μπουλβαροσμάν Μπουλβαροσμάνη, γιατι να μη γινει κι ο Ντοτζ Ντοτζάρης; (να κραταμε τις ελληνικες καταληξεις, δλδ)

  106. bernardina said

    Επί τροχάδην: πρέπει να εγκαταλείψω το λαπτόπιον. Επιστρέφω δριμύτερη σε μια δυο ωρες. Ψηλά το ηθικό, Νομανσλάνδιοι! Θενξ και στους δύο 😆

  107. $ 94 Εγραψα κι εγώ στο μπλογκ μου 2 λόγια http://blog.sofiakolotourou.gr/archives/1841
    αλλά φοβάμαι αν γράφει ο καθένας στο δικό του πάλι θα χαθούμε, οπότε προτείνω με μεταφερθούμε στου Νικολόπουλου αν θέλουμε να συνεχίσουν οι ανταπαντήσεις/η αλληλο-επιρροή.

  108. Σοφία και βέβαια, είσαστε όλοι καλοδεχούμενοι στο σπιτικό μου!

    Btw, τέλειο το 82 – θα το ζήλευε ο Καββαδίας!

  109. Εντωμεταξύ, για να καταλάβω που αναφέρεσαι στο ποίημα, έκατσα και διάβασα για τους Αγνώριστους, και νομίζω ότι δύσκολα θα αποφύγουμε τον πόλεμο έτσι που έχουμε μπλέξει. Γιατί στην πραγματικότητα, που ανήκουν οι Τσαλντεάνοι; Πολλές διεκδικήσεις προβλέπονται…

  110. εμένα μου χτυπάει για θηλυκό του κοτζαμπάσης που στην πορεία χάθηκε το «τζα»

  111. sarant said

    109: Τη Δευτέρα καλώς εχόντων των πραγμάτων θα ανεβάσω κάποιες νέες γεωγραφικές έρευνες για τη Ραμονία, μιαν αυτόνομη περιοχή που ανήκει στη Νομανσλάνδη, οπότε θα εμπλουτιστούν τα χρονικά και με νέους ήρωες.

  112. aerosol said

    82: 🙂

  113. glaukus said

    Ο δισθεόρατος είναι μικρότερος ή μεγαλύτερος από τον δυσθεόρατο;

    Αν βάλω μία βάση αγγείου σε μία μεγάλη φιάλη, δεν την έχω εμφιαλώσει;

    Σχετικά με την Κότα:

    «Λειράτη» προφανώς δεν μπορεί να είναι, καθώς το λειρί είναι χαρακτηριστικό του κόκκορα.
    «Λυράτη» που συναντάται πιο συχνά, δεν βγάζει νόημα.
    Βρήκα ωστόσο σπανιότατο ντοκούμεντο που εξηγεί την έννοια του
    «Κότα Λιράτη»…

  114. glaukus said

    Κατάρα, αυτό είναι το σωστό link…

  115. 111: Υπέροχα! Εξαπλωνόμαστε!

  116. 113: Επειδή το ξαναδιάβασα σε σχόλια αυτής της σελίδας (βλ.24), και δεν το καταλαβαίνω, ποιος είπε επιτέλους ότι η κότα δεν έχει λειρί; Και βέβαια έχει λειρί.

    Και η κότα η λειράτη νομίζω ότι είναι έκφραση τουλάχιστον 20ετίας.

  117. glaukus said

    #116 Έχεις δίκιο, δεν το είχα προσέξει.
    Μάλλον είναι αστική αντίληψη εμάς των αστοπαίδων.
    Φαντάσου ότι γούγλαρα το «κότα»-εικόνες γιατί αρχικά δεν σε πίστεψα… (true_Story)
    Το 114 όμως ήταν το κλου του κόμεντ 😉

  118. Κατάφερα επιτέλους να βρω το χαμένο ποίημα του Ντοτζ του Ενετού για την παράνομη αγάπη ενός νεαρού Απονέζου και μιας πολυτραγουδισμένης Νομανσλανδιανής – που λίγο αργότερα έγινε και αφορμή για να ξεσπάσει ο 1ος Νομανσλανδιανός πόλεμος…

    ΝΟΜΑΝΣΛΑΝΤΙΑΝΗ ΠΛΑΝΕΥΤΡΑ

    Σηκώστε τα καναπουτσάρ και ξεκινάμε!
    Στην πλώρη εγώ, με τη Μουλίν μου αγκαλιά
    θα τη γεμίζω με ινδιάνικα φιλιά
    και όπου η Σερίφ θε να μας πάρει εκεί θα πάμε.

    Με το Μπαρόκο Μπάρμα πάντα στο τιμόνι
    μαζί θα σκίζουμε του Ρόνου τα νερά,
    και σου ξηγιέμαι παστρικά και καθαρά,
    Μουλίν, ποτέ ξανά δε θα σ’ αφήσω μόνη.

    Δεν έχω εγώ τα φράγκα του Μπενεφισιάρη
    μα έχω μι’ αντρίκια και λεβέντικη καρδιά,
    από τ’ αψηλά τα τείχη Χάντριαν πιο φαρδιά,
    του Τριζμεζίστ είμαι το πρώτο παλληκάρι.

    Τους Τσαλντεάνους πια δε θέλω να φοβάσαι
    ξέρω κι’ εγώ από μαγεία Καλντεέν,
    κι’ορκίζομαι: Φλάβιους Ζοζέφ να μη με λεν,
    αν σου πειράξουνε μια τρίχα όσο κοιμάσαι.

    Έλα να γείρεις στην κουβέρτα της φελούκας,
    έστρωσα λόβερκραφτ για σένα μαλακό
    και θα σου δώσω, Μουλινάκι μου γλυκό,
    καναπουτσάρ που θα το ζήλευε ο Σολούκας.

  119. sarant said

    Να αποκτήσουν κι οι Αγνώριστοι το δικό τους θούριο, σωστά!

  120. # 118 Σηκώστε τα καναπουτσάρ, λέει… Καλά έχετε κέφια όλοι σήμερα, μπράβο! Χειροκρότημα! Γύρισα κουρασμένη και με κάνετε να νιώθω καλύτερα ήδη!

  121. # 111 Νικοκύρη, η Ραμονία είναι αυτή που έχει σαν φρούτο το ραμόνι;

  122. # 118 εν τω μεταξύ μου δημιουργήθηκε η απορία πως είναι τα Ινδιάνικα φιλιά; (μόνο τα γαλλικά ξέρω…) Πχ πρέπει να φοράς φτερά στο κεφάλι για να δώσεις ινδιάνικο φιλί;

  123. rodia said

    121. Νομιζω οτι το ραμόνι ειναι ενα το εθνικό ποτό, που εχει την ιδιότητα να διατηρείται ζεστό για μεγάλο διάστημα, εξ ού και η λαϊκή νομανσλανδιανή παροιμία «το ραμόνι το ραμόνι το φυσάς και δεν κρυώνει».

    122. Υποθετω οτι τα Ινδιανικα φιλια ειναι τα Νομανσλανδιάνικα σε συντόμευση. Αλλα ο Γιωργος γνωριζει καλυτερα και θα μας φωτισει.

  124. sarant said

    Το ραμόνι είναι ένα μικρό και ανυπεράσπιστο πλάσμα που περιπλανιέται στο βυθό της θάλασσας και το κλαίει η μητέρα του -υπομονή ως τη Δευτέρα!

  125. @122-123 Ινδιάνικα φιλιά στη γλώσσα των Απώνων είναι τα φιλιά των Ινδών (βλ. https://sarantakos.wordpress.com/2009/04/10/agnorist/ @15). Δηλαδή καυτερά φιλιά, έχοντας πρώτα φάει πολύ κάρυ.

  126. ΦΛΑΒΙΟΣ ΚΑΙ ΜΟΥΛΙΝ

    Οι Απονες τρώνε σκυφτοί ρύζι με κάρυ,
    για ν’ ανταλλάξουν Ινδιάνικα φιλιά.
    Μέσα στο Ρόνο αντανακλάται το φεγγάρι,
    καθώς το Λόβερκραφτ γλυστράει στα νερά.

    Ο Φλάβιος κι η Μουλίν τους έχουνε ξεφύγει
    – μα ήδη στα ίχνη τους ολάκερος στρατός.
    Τους οδηγεί ο Ντε Λάντρ μες το κυνήγι.
    Στη Νομασλάνδη τώρα θρήνος, κοπετός…

    Καταραμένο λέν τον Απονο τον Φλάβιο,
    π’ άρπαξε την Ωραία με θράσος, τη Μουλίν.
    Και συγκεντρώνονται ευθύς σ’ ένα Κονκλάβιο
    όλα τα μέλη του Συμβούλιου Ντιν.

    Μπροστά στα τείχη Χάντριαν ο αγέρας
    κάλμα μπουνάτσα, δεν σηκώνεται πανί.
    Κάποια Σαρίφ φέρνουν στο τέλειωμα της μέρας
    – παρθέν’ ακόμη – ως αμνίον για σφαγή.

    Ευθύς ο άνεμος γυρνάει σε βοριαδάκι,
    – γλυκό, καθάριο, όπως μετά από τη βροχή-
    κι οι Τσαλντεάνοι όλοι μπαρκάρουν σε λιγάκι,
    για μι’ Απονιάδα, πουκαμίσα αδειανή.

    Όλα σαλπάρουν τα καράβια, εν Απονία
    – μπρίκια, κορβέτες και γαλέρες στη σειρά-
    Μα κάπου εδώ τελειώνει η ραψωδία,
    και τη συνέχεια θα σας πούμε άλλη φορά.

  127. rodia said

    Νομανσλάνδη, η ωραιότερη χώρα!

    Μπρος στα βουνά της Νομανσλάνδης
    τύφλα να έχουνε οι Ανδεις!
    Μπρος στα γρι γρι και μπρος στις σκούνες
    τα τάνκερ γίνονται μαούνες!
    Πλάι στο ποτάμι της, το Ρόνο,
    ο Αμαζόνιος στέκει μόνο!

    Αχ, Νομανσλάνδη, αχ, Νομανσλά-ά-άνδη!

    (μεράκλωσα τώρα λέμε) 😆

  128. rodia said

    126. Σοφια, πρεπει να αριθμείς τις Ραψωδίες, θα μπερδευτούμε! :))
    Τι οίστρος ειναι αυτος…
    Και’γω δεν ξερω τι να πρωτοανεβασω και τό’ριξα στη πατριδογνωσία, ένας Δροσινης, ένας Πολέμης τεσπα.. χρειαζεται όσο νά’ναι.

  129. sarant said

    Αν δει τα πονήματά σας ο Φερλάγκ σίγουρα θα ζητήσει να τα εκδώσει σε βιβλίο 🙂

  130. voulagx said

    κι επεσε το φιλι της αρκουδας
    αυτο που «ινδιανικο» λεγεται παντού
    οχι αυτο που εδωσε ο Ιουδας,
    για τριακοντα αργυρια, στον Ιησου.

  131. Ana said

    http://ru.wikipedia.org/wiki/Кумбаш
    Kumbash – ένα ποτάμι στη Ρωσία

  132. Μαρία said

    Μανιτάκης: τα προβλήματα είναι πολλά, πολύπλοκα και δυσθεόρατα (στο 11:12)
    http://www.naftemporiki.gr/video/video.asp?id=58465&s=0

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: