Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πωλείται κουλτούρα, τα φέσια δώρο

Posted by sarant στο 26 Μαρτίου, 2011


 

Αναδημοσιεύω σήμερα μια ανακοίνωση του Συλλόγου Μεταφραστών, Επιμελητών και Διορθωτών, του ΣΜΕΔ, που αφορά αφενός τη διαμάχη ενός γνωστού εκδοτικού οίκου με έναν μεταφραστή και αφετέρου το γενικότερο πρόβλημα της θέσης των εργαζομένων του κλάδου του βιβλίου σε εποχές κρίσης. Ίσως και όλων των εργαζομένων, μια και η περικοπή των αποδοχών και η αμφισβήτηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων είναι παρόμοια σε όλους τους κλάδους και μάλιστα περίπου ανεξάρτητα από την πορεία της επιχείρησης: εξαιρετικά κερδοφόρες εταιρείες έχουν επίσης επιχειρήσει ή καταφέρει να μειώσουν το μισθολογικό τους κόστος επικαλούμενες την κρίση. Ειδικά όμως στον χώρο της μετάφρασης βιβλίων, όπου ο εργαζόμενος συνήθως είναι μόνος του και διαπραγματεύεται ατομικά, ο εργοδότης έχει όλα τα χαρτιά στα χέρια του, γιατί ποιος εργαζόμενος μπορεί να αντέξει το κόστος μιας δικαστικής διαδικασίας; Και πώς αλλιώς θα βρει το δίκιο του; Είπα όμως πολλά, δίνω τον λόγο στην ανακοίνωση του ΣΜΕΔ. Να επισημάνω ότι δεν υιοθετώ κατ’ ανάγκη όλα τα σημεία του κειμένου, ούτε έχω ελέγξει ανεξάρτητα αν ισχύουν οι καταγγελίες -αν και φαντάζομαι πως ισχύουν.

Εκδόσεις Εστία: Πωλείται κουλτούρα, τα φέσια δώρο

«Δεν μοιραστήκαμε τα κέρδη τους, δεν θα πληρώσουμε τις ζημιές τους»: αυτό υπενθυμίζει εδώ και μήνες ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ) προς πάσα κατεύθυνση, και όλως ιδιαιτέρως στις εταιρείες του χώρου μας, μεταφραστικά γραφεία, ΜΜΕ και εκδοτικούς οίκους, που έχουν προαποφασίσει να μας κάνουν με το έτσι θέλω «συνέταιρους στο έγκλημα».
Γιατί αυτό που διαπράττεται ξεκάθαρα πλέον τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα είναι έγκλημα, και μάλιστα οργανωμένο: ο κύκλος των δανεικών κερδών που έγιναν ζημιές και του άφθονου τραπεζικού ρευστού που έγινε «ανομβρία της αγοράς» κλείνει πανηγυρικά με συλλογικές συμβάσεις που αντιμετωπίζονται ως κουρελόχαρτα, με απολύσεις κατά βούληση, με επιβολή της ελαστικής απασχόλησης σε καινοφανή κλίμακα, με ατέλειωτες καθυστερήσεις πληρωμών, ακόμα και με ιδιωτικά συμφωνητικά που, αν και υπογράφονται με όρους πλήρως υπαγορευμένους από τους εργοδότες, καταστρατηγούνται ψυχρά …από τους ίδιους τους εργοδότες που τα συντάσσουν. Στο μεταξύ, η προσφυγή των χειμαζόμενων εργαζόμενων και αυτοαπασχολούμενων στη δικαιοσύνη έχει γίνει υπόθεση όχι μόνο απελπιστικά χρονοβόρα, όπως ήταν ανέκαθεν, αλλά και πανάκριβη, με αποτέλεσμα ουσιαστική νομιμότητα της χώρας να είναι πια στην πράξη η γενικευμένη ανομία του οικονομικά και πολιτικά ισχυρότερου. Το έργο βέβαια είναι παλιό, αλλά το τωρινό ανέβασμά του έχει πρωτόγνωρες διαστάσεις υπερπαραγωγής, με auteur μια «κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης» η οποία φαίνεται ότι δεν θα σκοτιζόταν ακόμα κι αν μας εξόντωνε όλους προκειμένου να φέρει εις πέρας το «εθνοσωτήριο» σχέδιό της.
Φυσικά είναι πάντα πιθανό να την προλάβουν οι αγαπητοί μας εργοδότες ή εκλεκτοί μας «πελάτες», οι πολυμήχανοι επιχειρηματίες του χώρου μας. Θα σταθούμε εδώ στην τελευταία φιλότιμη απόπειρα εξόντωσης συναδέλφου μεταφραστή από τον πιο ιστορικό ίσως εκδοτικό οίκο της χώρας, το υπεραιωνόβιο Βιβλιοπωλείον της Εστίας (στο εξής θα το λέμε χαϊδευτικά Εστία). Η καλή εταιρεία, παραδοσιακός φάρος της «πεφωτισμένης Δεξιάς» στα πολιτιστικά μας πράγματα, έχει φροντίσει εδώ και καιρό να εδραιώσει τη φήμη της στον κλάδο των εκδόσεων ως «προβληματικής επιχείρησης», γεγονός βέβαια που δεν την εμποδίζει να εξακολουθεί να αναθέτει μεταφράσεις και να εκδίδει ακριβά και υψηλού γοήτρου συνήθως βιβλία – για τα οποία οι επιμελητές πληρώνονται μια φορά το …εξάμηνο ή καμιά φορά και καθόλου. Όσο για τους μεταφραστές…

Η συγκεκριμένη περίπτωση του συναδέλφου, μέλους επίσης του ΣΜΕΔ, είναι πολύ διαφωτιστική: τον Φεβρουάριο του 2010 συμφώνησε γραπτώς να μεταφράσει μέσα σε πέντε μήνες από τα γαλλικά δύο απαιτητικά βιβλία (ένα ιστορικό κι ένα φιλοσοφικό) των οποίων η έκδοση στα ελληνικά είχε γίνει επείγουσα βάσει των συμβολαίων που είχε υπογράψει η Εστία με τον γάλλο εκδότη. Πράγματι, οι μεταφράσεις παραδόθηκαν κατά σειρά τον Ιούνιο και τον Αύγουστο του 2010, με τη συμφωνία να προβλέπει πληρωμή του συναδέλφου στο ακέραιο με την παράδοση κάθε μετάφρασης. Η συνέχεια κοινότοπη: μέχρι τα μέσα Μαρτίου 2011, ο συνάδελφος δεν είχε πληρωθεί ούτε 1 (ένα) ευρώ από τα σχεδόν 6.000 (έξι χιλιάδες) της συμφωνημένης συνολικής αμοιβής του.
Οι δικαιολογίες που πρόβαλε προσφάτως η διεύθυνση της Εστίας στις εντονότατες διαμαρτυρίες του συναδέλφου τιμούν κι αυτές τη μακρά λογοτεχνική κι επιχειρηματική παράδοση της κοινοτοπίας που διακονείται συστηματικά απ’ όλα τα πολιτισμένα, προοδευτικά κι εμπνεόμενα από τις αξίες του χριστιανικού ανθρωπισμού αφεντικά όπου γης: «η αγορά δεν μας πληρώνει, εσύ είσαι κομμάτι του κύκλου της αγοράς, εμείς δεν σε πληρώνουμε». Συνεπής στο παραπάνω πνεύμα ήταν και η αντιπρόταση του εκδοτικού οίκου στον συνάδελφο: «χαρτζιλίκι ένα χιλιάρικο εντός του μηνός, και ξαναπεράστε …τον μεθεπόμενο μήνα». Αναμφιβόλως, και οι ίδιοι οι απολογητές Πατέρες θα ζήλευαν την τυποποίηση, τη ρηχότητα και το θράσος της πάγιας εργοδοτικής ερμηνείας για το τι εστί κρίση και πώς αντιμετωπίζεται.

Στους αεριτζήδες πολιτιστικούς ταγούς του τόπου, στην (κάθε) Εστία, ο ΣΜΕΔ θα ήθελε να αντιτάξει τα κάτωθι αυτονόητα:

  • Ουδόλως είμαστε «κομμάτι του κύκλου της αγοράς». Δεν υπογράφουμε συμβάσεις με την «αγορά», υπογράφουμε μια σύμβαση με μια εταιρεία, σχεδόν πάντα με τους όρους της εταιρείας και κατά τη βολή της (μια κατάσταση την οποία φιλοδοξούμε ν’ αλλάξουμε το συντομότερο). Απαιτούμε από την εταιρεία να τιμά, αν μη τι άλλο, τη σύμβασή της. Οι τραγελαφικές θεωρίες περί αγοράς, «κύκλων» κ.ο.κ. μάς αφήνουν παγερά αδιάφορους.
  • Όποιος δεν έχει να πληρώσει, ή ξέρει εκ των προτέρων ότι πιθανότατα δεν θα έχει να πληρώσει όταν έρθει η ώρα, αλλά κάνει μολοντούτο «ανοίγματα» σαν να μην τρέχει τίποτα, είναι απατεώνας, τυχοδιώκτης κι εκμεταλλευτής, είτε πολυτονίζει τα βιβλία που εκδίδει είτε όχι.
  • Όποιος αντιμετωπίζει σκληρά εργαζόμενους συναδέλφους σαν να ήταν παιδάκια που καλούνται να βολευτούν με το χαρτζιλίκι του μπαμπά έχει καλομάθει σε ένα είδος εργοδοτικού πατερναλισμού που παραπέμπει σε καθεστώτα μεσαιωνικού ή ολοκληρωτικού τύπου. Αντιλαμβανόμαστε ότι το μοντελάκι έχει πέραση στους κρατούντες (η Γερμανία πατρονάρει την Ελλάδα, η κυβέρνηση πατρονάρει τους πολίτες, οι εταιρείες πατρονάρουν τους εργαζόμενους, και πάει λέγοντας…), ας αντιληφθούν ωστόσο κι εκείνοι ότι θα έχει την τύχη που του αρμόζει.
Ο ΣΜΕΔ παρέχει πλήρη ηθική, νομική και συνδικαλιστική υποστήριξη στον συνάδελφο που διεκδικεί τα δεδουλευμένα του. Απαιτούμε την πλήρη εξόφλησή του και δεσμευόμαστε να δημοσιοποιήσουμε και επώνυμα την υπόθεση αν η Εστία συνεχίσει να καθυστερεί την πλήρη καταβολή της αμοιβής του. Καλούμε επίσης όλους τους συναδέλφους, μεταφραστές και επιμελητές-διορθωτές, στους οποίους η Εστία οφείλει χρήματα να έρθουν σε επαφή με τον ΣΜΕΔ για να οργανώσουμε συλλογικά τις διεκδικήσεις μας.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΑΠΛΗΡΩΤΟΣ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΝΟΣ

Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών

93 Σχόλια to “Πωλείται κουλτούρα, τα φέσια δώρο”

  1. Από το κακό στο χειρότερο πάμε. Αν όντως ισχύουν οι καταγγελίες είναι κρίμα και για τον άνθρωπο που τον κοροϊδεύουν, αλλά και για το όνομα του εκδοτικού.

  2. Προσυπογράφω το κείμενο του Συλλόγου Μεταφραστών, Επιμελητών και Διορθωτών, του ΣΜΕΔ! Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια… Δεν ξέρω για την Εστία ειδικά, αλλά για να το γράφουν έτσι θα είναι. Η πνευματική εργασία θεωρείται δουλειά της πλάκας και δεν τη σέβονται καθόλου. Αυτό το χαρτζιλίκι και ξαναπεράστε το… φθινόπωρο είναι σύνηθες και το καταγγέλουν όλοι. Καλημέρα!

  3. bernardina said

    Παρ’ όλ’ αυτά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Και η τραγική ειρωνεία είναι πως αυτές τις εξαιρέσεις τις συναντάς σε εκδοτικούς οίκους που οι άλλοι, οι «σοβαροί» και «κουλτουριάρικοι» τις κοιτούν αφ’ υψηλού και με το φρύδι σηκωμένο γιατί ασχολούνται με… κατώτερης αξίας πνευματικά πονήματα. Μόνο που αυτοί οι «δευτεροκλασάτοι» θα έδιναν μαθήματα επαγγελματισμού, ευσυνειδησίας και συναδελφικής αντιμετώπισης των συνεργατών τους. Και μιλώ εκ πείρας. Ας σταματήσω όμως εδώ το λιβανωτό, για να μη νομίσει κανείς ότι κάνω και διαφήμιση.

  4. ΣοφίαΟικ said

    Δυστυχώς στην Ελάδα το πρόβλημα δεν είναι μόνο στη δουλειά των μεταφραστών.
    Πόσοι δημοσιογράφοι πληρώνονται στην ώρα τους; θυμάμαι που ερχόντουσαν να δουλέψουν στο μπιμπισί από τα ελληνικά ΜΜΕ και ήταν κατενθουσιασμένοι που πληρώνονταν κάθε μήνα.
    Πόσοι υπάλληλοι από αυτούς των μικρομεσαίων επιχειρήσεων πληρώνονται κανονικά; Πόσοι παίρνουν αποζημιώσεις και δώρα στην ώρα τους και νόμιμα; ξέρω περίπτωση επιχέιρησης που ανακοίνωσε σε υπαλληλο ότι απολύεται και ότι θα πάρει αποζημίωση το 1/4 της νόμιμης γιατί έτσι. Ο υπάλληλος πήγε αμέσως στον ΟΑΕΔ που του είπαν ότι ναι μεν αλλά και θα παρει καιρό να τους κυνηγήσεις, παρε τα έφτά και φύγε.
    Δηλαδή ο ίδιος ο ΟΑΕΔ δεν έχει διαθεση να εφαρμόσει το νόμο.
    Και φυσικά ούτε ο ίδιοι οι εργαζόμενοι, αφού κανονικά θα έπρεπε μόνο μία φορά να συμβεί κατι τέτοιο και μετα να μην μπορέι να βρει προσωπικό ο απατεώνας εργοδότης.
    Αλλα΄βεβαίως ο καθένας νομίζει ότι ο ίδιος έιναι η εξαίρεση.

    Από την άλλη, οι περισσότεροι εργοδότες στην Ελλάδα δουλευουν με τη νοοοτροπίς του μπακάλη της γειτονιάς, δεν είναι επιχειρηματίες.

  5. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Μπερναρντίνα, τέτοιες σκέψεις είχα κάνει κι εγώ αλλά δεν τις εξέφρασα -και γεννιέται το ερώτημα, ποιος είναι ο ποιοτικός εκδότης; Αυτός που βγάζει δύσκολα βιβλία και τα πολυτονίζει κιόλας αλλά είναι μπαταχτσής προς τους εργαζομένους του ή αυτός που βγάζει βιβλία της σειράς και είναι άψογος επαγγελματικά;

  6. Νικοκύρη, πρόκειται για ψευδοδίλημμα.
    Για τον βιβλιοφάγο, καλός εκδότης είναι εκείνος που βγάζει καλά βιβλία.
    Για τον βιβλιοάνθρωπα (από μεταφραστή μέχρι διανομέα, μηδέ του τυπογράφου και βιβλιοδέτου εξαιρουμένων) καλός είναι όποιος πλερώνει στην ώρα του.
    Το γεγονός ότι ένας καλός χειρουργός δέρνει (εκτός χειρουργείου) τα παιδιά του, δεν είναι αρκετό για να τον αποκαλούμε χειρούργο. Ε;

  7. bernardina said

    Νίκο,
    το δίλημμα μπορεί κατά τη γνώμη μου να λυθεί αν κάνουμε μια απλή διάκριση ανάμεσα στις δύο ιδιότητες του εκδοτικού χώρου, μιας και γνωρίζεις πολύ καλύτερα από μένα ότι το βιβλίο είναι ένα «ιδιαίτερο» προϊόν. Μπορεί μεν να έχει να κάνει με το πνεύμα, αλλά δεν παύει να είναι και ένα εμπορικό αντικείμεντο. Άρα, το τι επιλέγεις να εκδώσεις (ποιο, δηλαδή, είναι το εκδοτικό στίγμα σου) και πώς επιλέγεις να συμπεριφέρεσαι στους υπαλλήλους και τους ελεύθερους συνεργάτες σου είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Όπως έχω διαπιστώσει, συχνά το ένα δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το άλλο. (Μη σου πω ότι είναι και αντιστρόφως ανάλογα, γιατί θα είναι αυθαίρετο, μιας και δεν γνωρίζω όλους τους Οίκους).
    Δυστυχώς, όπως στην περίπτωση της Εστίας που είναι η αφορμή του παρόντος, βλέπουμε πως δεν ισχύει αυτή η απλουστευτική εξίσωση: σοβαρές εκδόσεις = συνεπής επαγγελματίας.

    υγ. εδώ αποφεύγω να θίξω το στρουθοκαμηλίστικο φαινόμενο «σοβαρών» οίκων που εκδίδουν δευτεράντζες (για να το πω ωμά) βαφτίζοντές τες «καλή λογοτεχνία» με το να μην τους δίνουν σχήμα και μορφή ευπώλητου, γιατί θα μπούμε σε μια άλλη πονεμένη ιστορία.

  8. bernardina said

    Επίσης δράττομαι της ευκαιρίας για να πω σε όλους τους συναδέλφους μεταφραστές και… λοιπούς πνευματικούς συγγενείς (επιμελητές, συγγραφείς κλπ) ότι δεν θα ήταν κακό να έρθουν σε επαφή με τον ΟΣΔΕΛ. Μπορεί να τους αφορά.

  9. αὐτὸ τὸ δίλημμα ἰσχύει γιὰ ὁποιαδήποτε ἐμπορικὴ δραστηριότητα, ὄχι μόνο γιὰ τὰ βιβλία. ποιός εἶναι ποιοτικώτερος ἔμπορος ταπήτων;αὐτὸς ποὺ πουλάει μοκ΄τεες τῆς μηχανῆς ἢ αὐτὸς ποὺ πουλάει περσικὰ ἀριστουργήματα γιὰ τὴν κατασκευὴ τῶν ὁποίων ἔφαγαν τὰ νειάτα τους ἀνήλικα παιδάκια ἔναντι ξεροκόμματου; ποιός εἶναι καλύτερος ἐστιάτωρ; αὐτὸς ποὺ προσφέρει ἐκλεκτὰ κρέατα καὶ κρασιὰ καὶ ἀφήνει τοὺς ἐργαζόμενους ἀπλήρωτες ἢ ὁ σουβλατζῆς τῆς γειτονιᾶς μὲ τὸν κατεψυγμένο γῦρο; κ.ο.κ.

    δίκαιο ἔχει ὁ ἄνθρωπος ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ τὸ πολυτονικὸ μή τὸ μπλέκετε.

  10. bernardina said

    Δώδεκα απόστολοι, καθένας με τον πόνο του! Κορνήλιε, όπως είδες, εγώ δεν αναφέρομαι πουθενά στο πολυτονικό 😆

  11. Qq said

    Το έχω γράψει πολλές φορές, άλλη μία τελευταία φορά. Το πρόβλημα σας είναι ενδογενές. Όταν πάψετε να θεωρείτε ότι το επάγγελμα σας είναι το κάτι διαφορετικό από του μπετατζή, τότε και μόνον τότε θα βελτιωθεί η κατάσταση. Με μεροκάματο χρεώνει την εργασία του ο ένας, το ίδιο και εσείς. Διαφορετικά, αν νομίζετε ότι δουλεύετε με κουλτούρα, ε, λοιπόν μάθετε ότι το πνεύμα είναι άυλο, και ως εκ τούτου, δορεάν λάβατε, δορεάν θα δώσετε. Έτσι.

  12. bernardina said

    Να δώσουμε πρώτα πρώτα δωρεάν δυο ωμέγα;
    Κανείς δεν είπε ότι στο συγκεκριμένο επίπεδο η δουλειά μας διαφέρει από του μπετατζή. Όμως ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα, γιατί τότε γινόμαστε «εκτελούνται εκβραχισμοί-χωματουργικά-σκαπτικές εργασίες» και δεν βλέπω να μας οδηγεί πουθενά ένα τέτοιο σκεπτικό.

  13. #10 μὰ δὲν ἀναφερόμουν σ’ἐσένα.

    #11 δὲν εἶδα πουθενὰ κανένα σνομπισμό. κι ὁ μπετατζῆς ποὺ δὲν πληρώνεται κι ὁ μεταφραστὴς ποὺ δὲν πληρώνεται ἔχουν ἐξ ἴσου δίκαιο νὰ διαμαρτύρωνται καὶ ν’ἀπαιτοῦν τὸ δίκιο τους.

  14. Qq said

    Υπάρχει σνομπισμός, και ολοφάνερος. Ο τίτλος λέει για κουλτούρα που είναι υπεράνω ποταπών εμπορευμάτων. Για τον εκδότη είναι απλός ένα εμπόρευμα σαν τα άλλα, και αν δεν βγάζει λεφτά, t;ote φταίνε οι κακοί συγγραφείς και μεταφραστές. Για πες στους ποιητές ότι δεν πουλάνε πολιτισμό.

  15. νομίζω ὅτι ἡ κουλτούρα τοῦ τίτλου εἶναι εἰρωνεία πρὸς τὸν ἐκδοτικὸ οἶκο.

  16. Qq said

    Αν είναι έτσι, τότε υπάρχει πρόοος και ελπίδα Μακάρι και άλλοι να συμμερίζονται την ειρωνεία.

  17. Προς Qq,
    Αγαπητή μου κυρία,
    Μια που δεν κρύβομαι πίσω από ένα ψευδώνυμο σας λέω ευθαρσώς ότι θεωρώ τουλάχιστο προσβλητικά και τα 2 σχόλια σας.
    Γιατί και η έκφραση «Όταν πάψετε να θεωρείτε ότι το επάγγελμα σας είναι το κάτι διαφορετικό από του μπετατζή, τότε και μόνον τότε θα βελτιωθεί η κατάσταση.» αλλά και η έκφραση «Υπάρχει σνομπισμός, και ολοφάνερος.» δείχνει αν μη τι άλλο μια εμπάθεια για τους ανθρώπους του πνεύματος. Και δυστυχώς το έχετε ξανακάνει με την υπόθεση των ειδικών παπουτσιών του ΙΚΑ.
    Η επικρατούσα ερμηνεία της Δημοκρατίας αγαπητή μου θεωρεί όλους ίσους αλλά όχι ισότιμους. Γιατί σε τελική ανάλυση η εργασιακή ένταξη του οικοδόμου θα γίνει στα 16 ενώ του νευροχειρουργού στα 35. Γιατί σε τελική ανάλυση ο νευροχειρουργός όταν άλλοι διασκεδάζουν βγάζει τα μάτια του πάνω στα βιβλία με προσωπικό κόστος (κοινωνική ζωή, οικογένεια, διασκέδαση). Γιατί ο νευροχειρουργός πως να το κάνουμε μπορεί να πάρει ένα μυστρί και να φτιάξει ένα κακό τοίχο αλλά ένας οικοδόμος δεν μπορεί να ανοίξει κεφάλια για να αφαιρέσει μια νεοπλασία.
    Τις παραπάνω θυσίες ο νευροχειρουργός τα κάνει από επιλογή αλλά έχουν ένα κόστος.Πιθανά όμως είστε και εσείς θύμα της Παπανδρεικής νοοτροπίας της ισοπέδωσης της δεκαετίας του 80 όπου όλοι έγιναν σε μια νύκτα ίσοι (προς τα κάτω).
    Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να λαμβάνουν μεγάλο μισθό όσοι κάνουν σκληρές εργασίες όπως οι οικοδόμοι. Είναι θα έλεγα ανάγκη γιατί κανείς δεν μπορεί να ανέβει 5 ορόφους στα 60 άρα πρέπει να είναι εξασφαλισμένοι οικονομικά/ασφαλιστικά. Όμως ανάλογα ο μεταφραστής που έχει φτάσει στα 40 του για να κάνει μια καλή μετάφραση (σπανίζουν είναι αλήθεια) πρέπει να πληρωθεί όχι μόνο για τον κόπο του σήμερα (μετάφραση) αλλά και του χθες.

    Με την ελπίδα ότι θα ανακαλέσετε
    Γ.Β

  18. Μιχαλιός said

    Κύριε Βαγιωνή, ένας κακόπιστος σαν κι εμένα μπορεί να συμπεράνει ότι οι δεκαεξάχρονοι οικοδόμοι πάνε στα γιαπιά να διασκεδάσουν.

    Ίσως η λυση για όλους τους εμπλεκόμενους θα ήταν να πάρουν ιδιαίτερα από την Καθηγήτρια της Αξιοποίησης και Προώθησης του Υλικού Πολιτισμικού Προϊόντος (στο 34 του προηγούμενου νήματος).

  19. ΣοφίαΟικ said

    17: Τα εργασιακά δικαιώματα έιναι ίδια για όλους και δεν διακρίνουν πνευματικούς και χειρωνακτικούς εργάτες, και αυτό ήθελε να πει στο μήνυμά του ο/η Qq.
    Ίσως εσέις αισθάνεστε λίγο πιο ισότιμος από τους άλλους και να διεκδικείτε τα δικαιώματά σας αλλιώς. Ίσως θα πρέπει να σας επισημάνω ότι είναι πολύ πιθανό να συνομιλέιτε με πιο ισότιμους από εσάς (ή από τον μέσο νευροχειρουργό).

  20. NM said

    Συγγνώμη για την εκτροπή από το θέμα της συζήτησης, αλλά αυτός ο δικτυακός τόπος μου φαίνεται ο καταλληλότερος για έγκυρες απαντήσεις σε τέτοιου είδους απορίες.
    Ελληνοφρένεια ραδιοφωνική εκπομπή της 25ης Μαρτίου 2011. 25ο λεπτό και μετά.
    Λίκνος: http://www.skai.gr/player/Radio/?MMID=212401
    (Με κάθε επιφύλαξη, μήπως πρόκειται για μοντάζ. Αλλά δε νομίζω)
    Απόσπασμα άγνωστης τηλεοπτικής εκπομπής (πιθανώς του Γ. Αυτιά). Μιλάει ο Μίμης Ανδρουλάκης, ισχυριζόμενος ότι οι παρακάτω λέξεις:
    α) «Μωάμεθ». Προέρχεται από την ελληνική λέξη «μεγάθυμος»
    β) «Κοράνιο». Προέρχεται από την ελ. λέξη «κορέω» = «διαβάζω»
    γ) «Ουρί» (τα). Προέρχεται από την ελ. λέξη «ουρανός»
    δ) «Ανκαρτάsh» (καρντάσης). Προέρχεται από την ελ. λέξη «εγκαρδίως».
    Χωρίς να έχω σχετικές γνώσεις τα παραπάνω μου μου ακούγονται ελαφρώς παράδοξα και θα ήθελα να ρωτήσω: Ισχύουν;
    Παρεπιπτόντως: Η ατάκα του Μ. Ανδρουλάκη: «Ερχόμενος ο Τουρκος με τ’ άλογο από τα βάθη της Μογγολίας, αρπάζει στο πέρασμά του ό,τι βρίσκει» (εννοώντας λέξεις) είναι όλα τα λεφτά !
    Ευχαριστώ προκαταβολικά όσους μπουν στον κόπο να απαντήσουν.

  21. Προς Μιχαλιός,
    Φυσικά και όχι. Πάνε για να βγάλουν ένα κομμάτι ψωμί, συχνά δε χωρίς ασφάλιση, χωρίς δικαιώματα χωρίς τίποτα.
    Γι αυτό τον λόγο έγραψα «Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να λαμβάνουν μεγάλο μισθό όσοι κάνουν σκληρές εργασίες όπως οι οικοδόμοι. Είναι θα έλεγα ανάγκη γιατί κανείς δεν μπορεί να ανέβει 5 ορόφους στα 60 άρα πρέπει να είναι εξασφαλισμένοι οικονομικά/ασφαλιστικά.» για να τονίσω την ανάγκη που υπάρχει για ορισμένες εργασίες να λαμβάνουν μεγάλους μισθούς και να βγαίνουν νωρίς στην σύνταξη. Για κανένα μα κανένα λόγο δεν υποτιμώ μια τόσο σκληρή εργασία (που μεταξύ των άλλων έχω κάνει) αλλά δεν μπορώ να μην καυτηριάσω – υπογραμμίσω ότι δεν είναι ίδιος ο φόρτος πνευματικός/σωματικός/ψυχολογικός σε όλες τις εργασίες.
    Σε τελική ανάλυση όλα τα νομίσματα έχουν μια αξία αλλά δεν υπάρχουν μόνο δολάρια ή ελβετικά φράγκα…

    Γ.Β
    Υ.Σ: Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης δεν έχω κάτι με τους οικοδόμους.

  22. Qq said

    Τότε τι παραπονιέστε. Πνεύμα πουλάτε, με πνεύμα θα πληρωθείτε. Και για τις αναρτήσεις μου στα περί παπουτσιών απάτης, αυτές με κάνουν ακόμα να υπερηφανεύομαι.

  23. Μιχαλιός said

    20: https://sarantakos.wordpress.com/2009/06/09/koranio/

  24. Qq said

    Και κάτι πολύ εκνευριστικό ακόμα έχω να προσθέσω. Μερικοί μεταφραστές όντως μπορεί να έχουν σπουδάσει νευροχειρούργοι και να μεταφράζουν βιβλία που η εργασία τους να αξίζει χρυσάφι, και ας τα αγοράζουν μόνο ειδικευμένες βιβλιοθήκες, αλλά οι πλειοψηφία των μεταφραστών έχει βγάλει μόνο ένα λόουερ, μετά βίας ένα αντβανς. Αν είναι να πληρωθούν ανάλογα των προσόντων τους kai tvn spoyf;vn, τους θεωρώ πιο ανειδίκευτους και από τους μπετατζήδες.

  25. physicist said

    Ο καθοριστικός παράγοντας δεν είναι ούτε η επένδυση του νευροχειρουργού με το να βγάζει τα μάτια του στο διάβασμα ούτε η σωματικά κοπιαστική δουλειά του οικοδόμου. Το πρώτο το κάνουν για πάρα πολλά χρόνια π.χ. φυσικοί και μαθηματικοί (μου επιτρέπετε να το παινέψω λίγο το σπίτι μου) και βλέπουν στην τελική κάτι άσχετους με ΜΒΑ από το Πούτσετσερ να κονομάνε τα κέρατά τους σαν σύμβουλοι επιχειρήσεων, μέλη των Διοικήσεων στα Πανεπιστήμια, μάνατζερ Ερευνητικών Κέντρων κλπ — καμία εξαιρετική χρηματική ανατμοιβή για τον πνευματικό τους μόχθο (που είναι πολλαπλάσιος αυτού ενός μεταφραστή, κι ας γίνουμε και μαλιά-κουβάρια που λέει ο λόγος). Βαρύ σωματικό μόχθο έχει και η εργασία του ποδοσφαιριστή, και μάλιστα τόσο πολύ που ό,τι δουλέψεις μέχρι βία 35, ενώ ο οικοδόμος τραβάει μέχρι και τα 60 του μέσα-μέσα.

    Καθοριστικά είναι (α) πόσο επιθυμητά και πολύτιμα είναι τα αποτελέσματα της εργασίας για την κοινωνία (β) πόσο πολλοί άλλοι ανταγωνιστές υπάρχουν να διαθέσουν την εργασία τους και (γ) τι είδους ποιότητα προσφέρουν. Δεν μ’ ενοχλεί τίποτε από τα παραπάνω, με την προϋπόθεση ότι η κοινωνία μπορεί να αξιολογήσει την ποιότητα της εργασίας και να ανατμείψει ή να μειώσει τις χρηματικές απολαυές ανάλογα. Κι ενώ η ποιότητα της εργασίας του νευροχειρουργού, του μπετατζή και του ποδοσφαιριστή είναι εύκολο να εκτιμηθούν, σε άλλες δουλειές έχει αδιαφάνεια, προστατευτισμούς, κουραφέξαλα και κλίκες που συσκοτίζουν το τοπίο.

  26. bernardina said

    Three little birds were sitting
    on Diakos’s entrenchment…

  27. sarant said

    20: Πολύ καλό αυτό που βρήκατε, ευχαριστώ! Αν προλάβω, θα γράψω κάτι -αλλά όχι αμέσως. Βέβαια, αυτά τα πράγματα δεν έχουν επικαιρότητα.

    Προς το παρόν, και επί της ουσίας: φυσικά και δεν ισχύουν!

  28. ppan said

    Μόνο σε μένα συμβαίνει όταν διαβάζω «Όταν πάψετε να θεωρείτε ότι το επάγγελμα σας είναι το κάτι διαφορετικό από του μπετατζή» να με ενοχλεί ο σνομπισμός απέναντι στον μπετατζή;

  29. Qq said

    Οι άνθρωποι των πνευμάτων είναι υπεράνω χρημάτων. Και την ψυχή θα έδιναν, αρκεί να γράφει το εξώφυλλο το όνομα τους, ακριβός κάτω από τον συγγραφέα, και αν είναι δυνατόν με παχιά φαρδιά γράμματα. Σιγά μη κάτσουν να παζαρεύουν δεκάρες και άλλες τέτοιες χαμαλήδικες μικροπρέπειες.

  30. ppan said

    ακριβός! 🙂
    οι άνθρωποι των «πνευματων» είναι ο κορνήλιος;

  31. Nicolas said

    Μεταφραστής! σιγά τη δουλειά!
    Εδώ κι η κουτσή Μαρία κάνει μεταφράσεις, άσε που υπάρχει και ο γούγλης.
    Ο μεταφραστής όμως μπορεί να ρίξει μπετά, ενώ ο μπετατζής;
    Α, λάθος! Ο μπετατζής μπορεί να κάνει μεταφράσεις. Αφού πήδηξε μια Αγγλίδα στην Πάρο το καλοκαίρι για (όσοι είναι παλικάρια, τη ζωή την περνάν στις σκαλωσιές).
    Είναι εντύπωση ή γέμισε νταλάρες το καφενείο τελευταία;
    Ν΄ ανοίξουμε κάνα παράθυρο να φύγει η μπόχα;

  32. τυφλός said

    Δε νομίζω οι εργοδότες να ζυγίζουν τον ιδρώτα κάποιου για να τον πληρώσουν ανάλογα. Μπορεί οι μεταφραστές να μην κουράζονται σωματικά, κάνουν όμως μια δύσκολη, απαιτητική κι επίπονη εργασία, η οποία κρίνεται άμεσα. Ναι, υπάρχει το γκούγκλ για όσους αποτελούν μια φθηνή λύση για τους εκδότες. Από την άλλη πλευρά, ένας επαγγελματίας μεταφραστής (άσχετα αν ανήκει ή όχι στο σύλλογο), θα αντιμετωπίσει με τον ίδιο επαγγελματισμό ένα ιστορικό ή φιλοσοφικό βιβλίο με το Twilight. Όσο «βαρύ» ή «ελαφρύ» κι αν θεωρείται ένα κείμενο (από τα βιβλία των cd μέχρι εγκυκλοπαίδεια) κανένα δεν είναι εύκολο στη μετάφραση/απόδοση/διασκευή.

  33. 20.

    Αυτές τις μέρες ακούστηκαν πολλά τρελά. Άκουσα πάλι για την ελληνική καταγωγή του Βοναπάρτη, δεν θυμάμαι κανάλι αλλά σοβαρολογούσαν, του οποίου το επίθετο προέρχεται από τον τεράστιο θαυμασμό που προκάλεσαν οι Μανιάτες στην Κορσική όταν τους είπαν ότι έρχονται από τη Μάνη. Κι εκείνοι είπαν: Ααααα απ’ το Buona Parte; Κι έτσι βγήκε ο Βοναπάρτης! Ακριβώς όπως το κιμονό απ’ τον χειμώνα του Πορτόκαλος! 🙂

  34. Qq said

    Οι πλειονότητα των μεταφραστών δουλεύουν για το χαρτζιλίκι τους. Νοικοκυρές μεταξύ σουφλέ και μπεσαμέλ, και καθόσον καθαρίζουν τις φακές, ξεπετάνε μερικές σελίδες. Να προσέξουν μη τους κόψει η μαγιονέζα.

  35. betatzis said

    Εις ένδειξη διαμαρτυρίας (και ψυχραιμίας) δεν θα πω τίποτα για τα παραπάνω, θα βάλω λίκνο όμως για ένα τραγουδάκι που με εκφράζει:

    Pay me my money down, pay me or go to jail, pay me my money down.

  36. Nicolas said

    Οπότε, « οι πλειονότητα » (sic* όπως λέγαν οι τρελοί οι Ρωμαίοι) των μεταφραστών είναι… μεταφράστριες κι αντί να βγουν στο πεζοδρόμιο, ξεπετάνε μερικές σελίδες για τα ψώνια στο Χόντρος Σέντερ, μεταξύ σουφλέ και μπεσαμέλ (ο τύπος είναι άσχετος κι από μαγειρική).
    Πως το λένε αυτό που είναι άσπρο και πέφτει σύννεφο; (όπως έλεγε ο πίθηκος στο λιοντάρι: για να περνάει η ώρα)

    * Μήπως — λέω τώρα — μήπως επειδή η πλειονότητα είναι πολλοί πρέπει να γράφεται με « οι »; μια απορία είναι αυτή (je ne suis qu’un pauvre traducteur, ça eût payé, mais ça paie plus…)

  37. sarant said

    Qq, σε διαβεβαιώνω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μεταφραστών δεν μεταφράζουν από χόμπι ή για το χαρτζιλίκι ή μεταξύ σουφλέ και μπεσαμέλ. Υπήρχε παλιότερα η φήμη για κυρίες της καλής κοινωνίας που μετέφραζαν δωρεάν μόνο και μόνο για να δουν το όνομά τους στο εξώφυλλο, αλλά προσωπικά δεν έχω γνωρίσει καμιά τέτοια περίπτωση και, έτσι κι αλλιώς, τέτοια σπάνια πουλιά δεν νομίζω να υπάρχουν πια.

  38. aerosol said

    Τα τρολ έχουν αρχίσει να χαλάνε το καλό κλίμα των σχολίων του μπλογκ. Ίσως θα είναι προτιμότερο να μην τα ταϊζουμε συχνά!

  39. Μαρίνα said

    Με την επιθυμία ν’αλλάξει το κακό κλίμα και καθώς αλλάζει η ώρα σε λίγο,σας αφιερώνω το τραγουδάκι και σας εύχομαι καλή άνοιξη!

  40. 31,
    …ο μεταφραστής γίνεται και μπεταφραστής, δηλαδή!

  41. Νίκος Μαστρακούλης said

    Απορία: Δηλαδή, αν οι άνθρωποι του πνεύματος πρέπει να πληρώνονται με πνεύμα, τότε δηλαδή οι καταφρονεμένοι εργαζόμενοι των γραφείων τελετών πρέπει να πληρώνονται με ενταφιασμό;

    Επομένως, τελικά, μόνο οι άνθρωποι του χρήματος πρέπει να πληρώνονται με χρήμα…

    Τα τελευταία χρόνια συναντώ όλο και περισσότερους ανθρώπους που, όταν ακούνε κουλτούρα, τραβάνε το λούγκερ τους.

    Άσχετο ίσως, αλλά θυμήθηκα μια φράση που είχε γράψει, νομίζω, ο Εντσενσμπέργκερ: «Στα χρόνια του φασισμού, δεν είχα ιδέα ότι ζω στα χρόνια του φασισμού. Ο τόπος ήταν γεμάτος καθηγητές πιάνου».

  42. Qq said

    37
    Αν είχαν σπουδές με μεταπτυχιακά στο εξωτερικό, τότε πως εξηγούνται κάτι βλακώδες λάθη, τα οποία αρέσκεσαι τόσο πολύ να απαριθμείς εδώ. Η μόνη εξήγηση που δίνω είναι, στην βιασύνη τους να μη καεί το κοκκινιστό, ούτε που διαβάζουν το κείμενο και γράφουν άλλ’ άντ’ άλλον.

  43. sarant said

    42: Δεν έχεις μεταφράσει, προφανώς. Φαντάζομαι ότι και οι γιατροί που κάνουν ιατρικά λάθη, το κάνουν κατά τη γνώμη τους επειδή πλάι στο χειρουργείο έχουν κοκκινιστό και φοβούνται μην καεί.

  44. bernardina said

    Tα βλακώδΕς λάθη και τα άλλ’ αντ’ άλλΟν τα γράφεις εσύ από την πρώτη στιγμή που μπήκες εδώ μέσα. Από χτες κρατιέμαι να μη σου δώσω τις απαντήσεις που σου αρμόζουν, αλλά δεν κρατιέμαι άλλο.
    Κάνω αυτή την ξεκούραστη και ελαφριά δουλειά από το ’88 και για τους κόπους μου έχω ανταμειφθεί με σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα, δισκοκήλη στον αυχένα και μόνιμους πονοκεφάλους. Έχω πτυχίο αγγλικής φιλολογίας από το πανεπιστήμιο της Αθήνας και έχω διδάξει μια δεκαετία. Δουλεύω στη μετάφραση με απόδειξη παροχής υπηρεσιών και το ΤΕΒΕ με ξεσκίζει κάθε δίμηνο οχτακόσια είκοσι ευρώπουλα χωρίς να με ρωτάει αν αυτό το διάστημα είχα δουλειά και πόσα έβγαλα. Δεν δικαιούμαι άδειες, επιδόματα, αποζημιώσεις ή εφάπαξ αλλά δεν παραπονιέμαι ούτε γκρινιάζω γιατί αγαπώ τη δουλειά μου, τιμώ την υπογραφή μου την οποία εσύ χλευάζεις με τόσο χυδαίο τρόπο και πασχίζω να είμαι πάντα συνεπής απέναντι στους ανθρώπους που με εμπιστεύονται. Δουλεύω έστω κι αν πενθώ, αν έχω τριάντα οχτώ πυρετό ή καθόλου έμπνευση (γιατί η δουλειά του μεταφραστή ΔΕΝ είναι να ρίχνει μπετά) επειδή υπάρχει κάτι που λέγεται ημερομηνία παράδοσης και δεν μπορείς να την αθετείς ατιμωρητί. Δεν ξέρεις πόσο θα μου άρεσε να ρίχνω μια μεταφρασούλα μεταξύ μπεσαμέλ και σουφλέ. Γι’ αυτό μάζεψε τα κόμπλεξ σου και άντε να τα ξεράσεις κάπου αλλού γιατί εμείς εδώ χορτάσαμε

    Μάγκες, πειδή ως γυναίκα ζορίζομαι λιγάκι να ρίχνω μπετά, μπορώ να αναλάβω τους ελαιοχρωματισμούς;

  45. Qq said

    #43
    Δεν είμαι μεταφραστής, και έτσι ότι μεταφράζω γίνεται με αυτόματο πιλότο στο νου μου για δικιά μου χρήση. Για να τελειώσει η κουβέντα, δεν υπάρχει επαγγελματισμός στο κάδο σας, επιμένω ότι οι περισσότεροι το θεωρούν χόμπι και ευχάριστη απασχόληση.

    Ένα παράδειγμα. Αν αναθέσεις δουλειά στον μπετατζή, θα σου ζητήσει τα μισά λεφτά μπροστά, ίσως να το παζαρέψεις στο 1/3. Διαφορετικά δεν αναλαμβάνει την εργολαβία. Γίνεται αυτό σε σας? Μετά με ην πρόοδο του έργου, θα σας ζητά τα υπόλοιπα, όλο και περισσότερο, και στο τέλος θα σας φεσώσει και ο προϋπολογισμός θα τιναχτεί με σιγουριά στα ύψη. Αν δεν του δόσεις την δόση και όσο σου ζητά, ούτε η οικοδομή θα τελειώσει, και τα λεφτά σας θα χάσετε. Αυτό είναι επαγγελματισμός. Και ακόμα μεγαλύτερη ένδειξη επαγγελματισμού είναι η αλληλεγγύη των συναδέλφων του. Όχι μόνο κανένας δεν θα αναλάβει να τελειώσει τα μπετά, αλλά θα σε μάθει όλη η πιάτσα και ούτε τα μπάζα δεν θα έρθουν να μαζέψουν.

    Το παράδειγμα που υπάρχει στο κείμενο κάθε άλλο παρά επαγγελματισμό μαρτυρεί. Έτσι και εγώ συμπεραίνω ότι δουλεύει για την ψυχή της μάνας του, να καμαρώνει το όνομα του στις δεύτερες σελίδες. Διαφορετικά θα ζητούσε μπροστάντζα, και κάθε σελίδα που θα παρέδιδε, άλλα 100 Ευρώ. Αλειώς, ο η μετάφραση θα έμεινε ατελείωτη, κανένας συνάδελφος σας δεν θα αναλάμβανε να την περατώσει, και ο εκδότης θα έβγαινε χαμένος. Αντί λοιπόν ο εκδότης να παρακαλεί το μεταφραστή, εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Για διαδώστε αυτά που γράφω στους κύκλους σας να δούμε το αποτέλεσμα. Πρώτα από όλα, ο εκδότης θα σκάσει στα γέλια, «ξέρεις ρε πόσοι θα με πληρώσουν και από πάνω αν τους δώσω να το μεταφράσουν? Μιλιούνα περιμένουν στην ουρά.»

  46. Qq said

    #44
    Έτσι, να αγαπάς την δουλειά σου, διότι τελείς λειτούργημα και πνευματικόν έργον.

  47. bernardina said

    Μετά με ην πρόοδο του έργου, θα σας ζητά τα υπόλοιπα, όλο και περισσότερο, και στο τέλος θα σας φεσώσει και ο προϋπολογισμός θα τιναχτεί με σιγουριά στα ύψη. Αν δεν του δόσεις την δόση και όσο σου ζητά, ούτε η οικοδομή θα τελειώσει, και τα λεφτά σας θα χάσετε. Αυτό είναι επαγγελματισμός.

    ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟΣ;

    Οκέι, είναι φανερό ότι δεν μιλάμε απλώς διαφορετική γλώσσα αλλά είμαστε από διαφορετικούς πλανήτες.

    Ναι, αγαπώ τη δουλειά μου και τελώ λειτούργημα και πνευματικό έργο. Εσύ καλά μπετά. Στα μυαλά σου.

  48. Qq said

    Τότε τι παραπονιέσαι. Να το παράδειγμα κ. Σαραντάκο. Της καλής νοικοκυράς που βγάζει το χαρτζιλίκι της.

  49. Εχ, μωρέ Μπερναρντίνα κι εσύ… Άργησες, αλλά καλά τα είπες. Κάτι ξέρω για να μπορώ να κρίνω, αφού και μπετατζής μπόρεσα κι έγινα σε κάποια δύσκολη φάση της ζωής μου και εργάτης σ’ αποθήκη χαρτοβιομηχανίας (χαμάλης), όμως παρ’ όλο που μίλαγα καλά τα… ξένα κι ήξερα να βάζω το ωμέγα σωστά, μεταφραστής δεν έγινα ποτέ. Ήτανε βλέπεις πολύ βαρειά η «καλογερική» κι ήθελε άλλα κότσια.

    Όσο για τις απόψεις, που έχει ο καθένας κι από μία, το απόφθεγμα είναι γνωστό και ισχύει.

  50. Βρε Qq, λεβέντη μου. Για ποιά τάξη επαγγελματιών μιλάς στο 45; Για τους μπετατζήδες ή για τους εργολάβους; Μήπως να τα ξεμπέρδευες πρώτα μέσα σου, πριν αναπτύξεις τις σούπερ-ντούπερ αποψάρες σου;

  51. bernardina said

    Τι να ξεμπερδέψει καλέ μου άνθρωπε; Να ξεκαλουπώσει πρέπει, αλλά μάλλον έχουμε μεγάλες απαιτήσεις.
    Λυπάμαι όμως που δεν θα καθίσω να συμμετάσχω στην ευχάριστη κουβεντούλα σας γιατί πρέπει να πάω να βγάλω το χαρτζιλίκι μου, αλλιώς δε θα ‘χω να ξοδέψω αύριο στον Χόντο. Άσε που θα μου καεί και το παστίτσιο…

  52. Qq said

    #49
    Και εγώ κατέχω 3,5 γλώσσες φαρσί, αλλά σε τέτοιο ξεπεσμό δεν θα πέσω ποτέ, όσο και να πεινάσω. Αν μου δώσουν κάτι να μεταφράσω, θεός φυλάξει ποτέ να μη γίνει αυτό, θα του πω, πρώτα ακούμπα τα χιλιάρικα μπροστά μου να τα γευτώ πρώτα, αλλιώς τράβα να βρεις άλλο κοροΐδο. Από Μπερναντίνες είναι γεμάτος ο ντουνιάς. 😉

  53. @ Μαριάννα, σχόλιο. 33

    Εγώ γνωρίζω μιαν άλλη εκδοχή: ότι το «Buona Parte» είναι η εξιταλισμένη απόδοση τού ονόματος ενός Μανιάτη προγόνου τού Ναπολέοντα ονόματι Καλόμοιρος. Βέβαια, στην ιστορία έχει καταγραφεί και μια ακόμα πιο καλαμπουρτζίδικη θεωρία, ότι δηλαδή το «Buona Parte» στην πραγματικότητα κάλλιστα θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως κωδικοποιημένη αναφορά στο διαρχικό δόγμα τού Ζωροαστρισμού και κατ’ επέκταση να εκληφθεί ως ένδειξη ότι ο Ναπολέων ουδέποτε υπήρξε ως ιστορικό πρόσωπο! Συγκεκριμένα, με αφορμή την άποψη που πρώτος διατύπωσε ο Dupuis (1742-1809), ότι ο χριστιανισμός στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια νέα μορφή τής παλιάς ηλιακής λατρείας, ο δε Χριστός απλώς προσωποποίηση τού Ηλίου και οι δώδεκα απόστολοι οι δώδεκα αστερισμοί, ο I.B. Peres τού ζήτησε να ανταποδείξει ότι και ο Ναπολέων ουδέποτε υπήρξε ως ιστορικό πρόσωπο, αφού όλα τα στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στην πραγματικότητα και αυτός δεν ήταν τίποτε άλλο από μυθική προσωποποίηση τού ήλιου! (Περισσότερα στο «Καλησπέρα, γιατρέ… Είμαι ο… Απόλλων!»

  54. Qq said

    #50
    Και για τις δυο κατηγορίες.

  55. Γρηγόρης said

    Γιατί τέτοιο μπέρδεμα; Ο κάθε εργαζόμενος που δεν πληρώνεται έχει το δίκιο του και θελει να το φωνάξει. Λέγομαι Γρηγόρης Κονδύλης και είμαι μεταφραστής (κάτι από συνάντηση ΑΑ, μου θυμίζει αυτό) και όντως οι εκδότες (όχοι όλοι) δεν πληρώνουν ή σου πασάρουν δουλειά κοψοχρονιάτικα. Όσο καλός κι αν είσαι, όσα καλά βιβλία κιαν έχεις βγάλει, όσους καλούς επαίνους κι αν έχεις πάρει, τα κοψοχρονιάτικα τα παίρνεις γιατί τρέχουν υποχρεώσεις. Θέλετε παραδείγματα; Συνάδελφος μεταφράζει βιβλίο μέσα στο 2009 με συμβόλαιο να πληρωθεί τον Ιανουάριο του 2011. Άλλος που μεταφράζει από γλώσσα μικρή, του λένε ότι υπάρχει και αγγλική μετάφραση, ας το κάνει από εκεί με μια διαφορά 80 ευρώ ανά 16σέλιδο. Το παίρνει γιατί πρέπει να πληρώσει το ΤΕΒΕ και άλλους ρημαδιακούς λογαριασμούς. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τώρα το πώς ξεστράτισε έτσι η κουβέντα δεν το καταλαβαίνω. Όταν κάνεις δουλειά πρέπει να σε πληρώνουν όσα αξίζεις και όσα συνυπογράφονται. Αλλιώς σε θεωρούν κορόιδο μεταφραστή, μπετατζή, φούρναρη και συμπληρώστε εσείς ό,τι άλλο περνάει από το μυαλό σας. Αλλά δουλειά κάνουμε όλοι και η ουσία του θέματος δεν είναι οι ατυχείς φράσεις αλλά το γεγονός ότι ο μπαταξής εκδότης κάθεται στον σβέρκο ανθρώπων που έχουν παράξει έργο και το οποίο αυτός εκμεταλλεύεται. Τι κουβεντιάζουμε λοιπόν; Ο Νίκος μια χαρά το έθεσε. Και ΝΑΙ άλλη η δουλειά του μπετατζή άλλη του μεταφραστή (ναύτη ή καντηλανάφτη), αλλά όταν δεν πληρώνονται το αποτέλεσμα είναιτο ίδιο. Κάποιος παίρνει το προϊόν της εργασίας τους δίχως να το πληρώνει, ήτοι κάποιος του ΚΛΕΒΕΙ! Διαφωνούμε;

  56. Γρηγόρης said

    Συγχωρέστε μου το όχοι, σαφώς όχι έπρεπε να είναι!!!

  57. ppan said

    Εγώ συμφωνώ με την Εστία, εξάλλου κι εμένα όταν αγοράζω τα μεταφρασμένα βιβλία που βγάζει μου ζητάει λιγότερα λεφτά λόγω κρίσης, και μπορώ να τα δώσω όταν ευκολύνομαι:)

  58. Qq said

    #50
    Και για τις δυο κατηγορίες. Ξέχωρα που η πρώτη κατηγορία μπορεί να σου σπάσει και τα παϊδάκια, συν τοις άλλοις. Οι άνθρωποι των πνευμάτων βεβαίως-βεβαίως απεχθάνονται την βία εξίσου με τον παρά, το λειτούργημα θέλει θυσίες 😉

  59. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια, ιδίως τους νεοφερμένους στη συζήτηση.

    57: Έτσι! 🙂

  60. bernardina said

    Γρηγόρη,
    εγώ προσωπικά με κανέναν λογικό άνθρωπο δεν διαφώνησα. Ο Νίκος έθεσε ένα ερώτημα κι εν ολίγοις απάντησα πάνω κάτω ό,τι είπε και ο Σκύλος: ότι ανεξάρτητα από την ποιότητα των εκδόσεων (ή την έλλειψη αυτής) υπάρχουν εκδότες καλοπληρωτές και εκδότες κακοπληρωτές (δεν ξέρω αν υφίσταται το ενδιάμεσο και τι μορφή έχει 😆 ). H συζήτηση είχε να κάνει, όπως το αντιλήφθηκα εγώ, με τις εργασιακές σχέσεις μεταξύ μεταφραστών και εκδοτών. Τώρα κάποιος θεώρησε χρήσιμο και σκόπιμο να ρίξει και μπετά. Ε, τι να κάνουμε, κουκιά τρώει ο κόσμος κουκιά μολογάει. Κι όπως λέει ένα ρητό, αν το μοναδικό σου εργαλείο είναι ένα σφυρί, είναι μοιραίο να αντιμετωπίζεις τα πάντα σαν να είναι καρφιά.
    Φτου γαμώτο, τελικά θα μου καεί το παστίτσιο :mrgreen:

  61. Μαρία said

    Μήπως πρέπει να ξαναδιαβάσετε το #38;

  62. Γρηγόρης said

    57, 59 & 60 Δεν διαφωνώ, αλλά αλλού τα βιβλία κοστίζουν λιγότερο και οι μεταφραστές πληρώνονται -οπωσδήποτε δεν υπάρχει διόλου το δεν πληρώνονται- περισσότερο από όσο εμείς εδώ. Η Σουηδία είναι ένα καλό παράδειγμα. Μια ματιά στο http://consideratio.blogspot.com/2011/03/blog-post.html θα σας δώσει μιαν ιδέα για το τι ακριβώς συμβαίνει εκεί.Αν και το άρθρο αναφέρεται σε σουηδικά βιβλία, σας διαβεβαιώνω ότι και τα μεταφρασμένα δεν κοστίζουν περισσότερο. Αντιθέτω περισσότερο κοστίζουν τα ξανόγλωσσα εισαγωγής. Όντως Bernardina, οι εδώ εργασιακές σχέσεις είναι να τους πάρει ο διάολος τον πατέρα, που λένε (μπορώ να το πω αυτό;)…

  63. bernardina said

    Αχ ρε Μαρία… Δίκιο είχε το αεροζόλ και έγκαιρα το είπε, αλλά ποιος το άκουσε. Καλά να πάθουμε.
    Αρκετά, εγώ το κόβω εδώ και πάω να ταΐσω την οικογένεια που συνδράμω με το χαρτζιλίκι μου. Καλό υπόλοιπο Κυριακής σε όλους και καλή αντάμωση πάλι από αύριο.
    Γρηγόρη, από μένα ελεύθερα 😉

  64. Qq said

    Εγώ φταίω που πάω να σας ανοίξω α μάτια. Ας είναι. Μία τελευταία συμβουλή στον κακομοίρη μεταφραστή του παραδείγματος του κειμένου. Όπως οι τράπεζες, έτσι και αυτός να αναθέσει τα οφειλόμενα σε εισπρακτικές εταιρίες. Αυτές έχουν τον τρόπο τους να πάρουν τα χρωστούμενα και να του τα δώσουν, με το αζημίωτο, εννοείται. Στην ανάγκη, θα σπάσουν και τα δύο πόδια του αληταρά εκδότη, να του γίνει μάθημα για όλη του τη ζωή του, να το φυσά και να μη κρυώνει.

  65. Μαρία said

    63 Ο τύπος έχει τα περισσότερα τρολένσημα σ’ αυτό το μπλογκ.

  66. Qq said

    Επειδή λέω τα πράματα ωμά και σταράτα, χωρίς περίτεχνες περγαμηνές. Η μήπως πιστεύεις αν πάει η Εστία στην Μπερναρντία και της αναθέσει ένα άλλο έργο, αυτηνής η επαγγελματική συνείδηση θα κτυπήσει αλάρμ και θα ενεργήσει άκρως επαγγελματικά και θα πει, όχι, πρώτα θα πληρώσεις τον συνάδελφο στο ακέραιο και με το παραπάνω, μετά τα ξαναλέμε. Πάντα με αυτό το πλευρό να κοιμάσαι, μη ξυπνήσεις απότομα και έχομε άλλες ιστορίες.

  67. τυφλός said

    Νικοκύρη, ο Καβάφης είχε πει το: οι ελαφρύς ας με πουν ελαφρό; Διορθώστε ελεύθερα.
    Όπως και να χει, υπάρχει κ στη σύγχρονη εκδοχή του: μαζί μου ασχολείσαι πόσο μ*#@ας είσαι.

  68. Qq said

    Να κι ένας τυφλός που αρνείται να δει το φως. Αν και πρέπει να ομολογήσω την αλήθεια, τι ακριβώς είπε δεν κατάλαβα. Είμαι εγώ ο #$%, ο κακομοίρης του κειμένου, σημασία δεν δίνω μία. Ζηλευτές οι γνώσεις του περί Καβάφη.

    Μία τελευταία ερώτηση μόνο. Ποιους αντιπροσωπεύει αυτή η ένωση, πόσα είναι τα μέλη ποσοστιαία και σε απόλυτους αριθμούς? Σε μία σχετική συζήτηση σε άλλο φόρουμ είδα πολλοί μεταφραστές αρνούνται να κόβουν αποδείξεις, φοβούμενοι μη τυχών φανερωθούν και έτσι έρθει κάποιος σύλλογος και τους ζητήσει να πληρώνουν κάτι ποσά σε συνδρομές. Άλλοι πάλι τους χλεύαζαν και τους έλεγαν, καλά κάνουν και δεν είναι μέλη κανενός συλλόγου, έτσι κατανέμονται τα κέρδη σε λιγότερα άτομα και ο καθένας από τα μέλη κερδίζει περισσότερα.

  69. ro_g said

    Qq, είσαι άρρωστο τρολάκι αλλά έχεις και μερικά δίκια. Το μεταφραστικό συνάφι στο χώρο του βιβλίου έχει παθογένειες δεκαετιών: αλισβερίσια με εκδότες, κλίκες, τρανταχτή έλλειψη αλληλεγγύης, μηδαμινή διεκδικητικότητα, αγοραπωλησίες «πνεύματος» κάτω απ’ το τραπέζι, ψώνισμα, όλα τα καλά. Μπροστά σε αυτά, οι μπεσαμέλ και τα παστίτσια δεν πιάνουν μία (ούτε και ισχύουν άλλωστε, πολύ χειρότερα ήταν ανέκαθεν τα πράγματα).

    Το λοιπόν, για να καλμάρεις και λίγο, νομίζω ότι μερικοί (νομίζω ολοένα περισσότεροι) είμαστε σε καλό δρόμο για να τη σπάσουμε αυτή τη θλιβερή συντεχνιακή βιβλιοσυναίνεση. Αν χρειαστεί στην πορεία ν’ αλλάξουμε κι επάγγελμα, θ’ αλλάξουμε. Αν χρειαστεί να κλείσουμε και κάμποσους αεριτζήδες, θα τους κλείσουμε. Αν τέλος χρειαστεί να πάμε και φυλακή, ελπίζω να μας φέρνεις τσιγάρα!

  70. ro_g said

    [«σινάφι» προφανώς: είναι αυτό το ύποπτο «συν» που με μπερδεύει]

  71. Qq said

    Τσιγάρα ποτέ. Να κόψεις το κάπνισμα, βλάπτει τα κύτταρα του εγκεφάλου. Τα έχετε που τα έχετε λειψά.

  72. ro_g said

    @ 68: Qq, ρωτάς για τα μέλη του ΣΜΕΔ; Λίγα είναι, δυο-τρεις εκατοντάδες σε σύνολο μερικών χιλιάδων. Ασφαλώς βέβαια δεν ισχύει η ωραία τρολιά που πέταξες, ότι ο ΣΜΕΔ κυνηγάει όσους κόβουν αποδείξεις για να τους κάνει υποχρεωτικά μέλη του. Δεν είναι επιμελητήριο, δεν δίνει άδειες άσκησης επαγγέλματος και σαφώς δεν έχει κέρδη που κατανέμονται στα μέλη (να μια ιδέα!). Εκτός αν έχεις κατά νου καμιά άλλη ένωση…

  73. ro_g said

    @71: Φέρνε ό,τι έχεις εσύ, τα πάντα καπνίζονται. Στη φυλάκα ο εγκέφαλος περισσεύει.

  74. Qq said

    Τώρα τρολιάζεις εσύ. Η φυλακές είναι για τους λεβέντες, και όπως ομολόγησες ο ίδιος, δεν είσαστε λεβέντες. Τι θράσος, με μέλη μετρημένα στα δάκτυλα, να μιλάτε εν ονόματι όλων των ανθρώπων του πνεύματος. Ρωτήσατε τους ακαδημαϊκούς? Οργανωθείτε πρώτα, με ωμές και σταράτες κουβέντες της πιάτσας, όχι με γνώσεις καβαφικές. Άντε, σας βαρέθηκα.

  75. Qq said

    #72
    Για πνευματικά δικαιώματα ήταν η κουβέντα. Πάει πολύ καιρός από τότε.

  76. Palavra said

    @45:
    Δεν είμαι μεταφραστής, και έτσι ότι μεταφράζω γίνεται με αυτόματο πιλότο στο νου μου για δικιά μου χρήση. Για να τελειώσει η κουβέντα, δεν υπάρχει επαγγελματισμός στο κάδο σας, επιμένω ότι οι περισσότεροι το θεωρούν χόμπι και ευχάριστη απασχόληση.
    Αν ποτέ μπείτε στο χειρουργείο, οδηγήσετε αυτοκίνητο ή μπείτε σε κανένα ΜΜΜ, ή αν πάρετε κανένα φάρμακο, να θυμάστε ότι τις οδηγίες χρήσης των φαρμάκων, όπως και τις οδηγίες χρήσης, επισκευής, και χειρισμού των μηχανημάτων τις έχουν μεταφράσει «χομπίστες». Να εύχεστε να μην τους κάηκε το παστίτσιο εντωμεταξύ.

  77. Qq said

    Τι μου λες τώρα! Ο μεταφραστής του εγχειριδίου των ΜΜΜ (τι στο διάολο είναι αυτά τα αρχικά) περιμένει ακόμα να του δώσουν την αμοιβή, πέρα από ένα φιλικό κτύπημα στην πλάτη? Έχει γούστο. ‘Ίσως και να ήταν αυτή η αμοιβή του. Αγκαλιές και γλυκά λόγια. Ούτε ερασιτέχνες. Το μνημόνιο θα φταίει για αυτά τα νέα ήθη στις εμπορικές συναλλαγές. Έχει φέρει τα άνω κάτω. Υπάρχει κανένας σύνδεσμος να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό σου?

    Τι μου λες τώρα! Ο μεταφραστής του εγχειριδίου των ΜΜΜ (τι στο διάολο είναι αυτά τα αρχικά) περιμένει ακόμα να του δώσουν την αμοιβή, πέρα από ένα φιλικό κτύπημα στην πλάτη? Έχει γούστο. ‘Ίσως και να ήταν αυτή η αμοιβή του. Αγκαλιές και γλυκά λόγια. Ούτε ερασιτέχνες. Το μνημόνιο θα φταίει για αυτά τα νέα ήθη στις εμπορικές συναλλαγές. Έχει φέρει τα άνω κάτω. Υπάρχει κανένας σύνδεσμος να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό σου?

  78. Qq said

    Σας παρομοίωσα με μπετατζήδες και έγινε το σώσε εδώ μέσα. Είμαι και εγώ ένα σιχαμένο τρολλ, με κάτι ιδέες τρολιάρρικες, απαπαπά, τον εαυτό μου αναγνωρίζω, αυτό τα λέει όλα/ Για μια στιγμή σκέφτηκα να προτείνω πορείες στο σύνταγμα και άλλα τέτοια ευτράπελα που κάνουν του σιναφιού μου. Τον μεταφραστή του Γιόρκα σφιχταγκαλιασμένος με τον επιμελητή και διορθωτή του να δέρνονται με τα ΜΑΤ, να κάνουν εφόδους και να πετούν μολότοφ. Η αποθέωση. Προσέξτε μη σας σπάσει κάνα τακούνι και χαλάσει το πεντικιούρ. Κινδυνεύετε και να σας δει ο περιπτεράς και μετά με τι μούτρα, συγνώμη, πρόσωπο ήθελα να πω, θα αντικρίσετε την κοινωνία. Μη παίζετε με τα ΜΑΤ, δεν παίζονται, είναι πολύ κακά παιδάκια. (Τώρα που τα έγραψα, κάντε και μία επιμέλεια, μία διόρθωση, πόσα ωμέγατα λείπουν και πόσα κόμματα περισσεύουν, ο καθένας με την επαγγελματική διαστροφή του)

  79. Qq, το καλοκαίρι θυμάμαι σε είχα ξαναπεί τρολ, τώρα επιβεβαιώνομαι.

  80. Qq said

    Μήπως είσαι κι εσύ απλήρωτο κορόιδο, εεε στυλοβάτης του πολιτισμού, εε άνθρωπος του πνεύματος, τέλος πάντων

  81. Όχι, αν θυμάσαι εμένα με πληρώνει ο Νταβούτογλου.

  82. Palavra said

    Ώστε έτσι, κύριε Δύτα; Συνεργάτες θέτε; Πληρωνόμαστε και σε μπακλαβάδες (με φιστίκι, όμως, να εξηγούμαστε) 😀

    [@77: ΜΜΜ = Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ξέρετε, λεωφορεία, μετρό και άλλες τέτοιες μπασκλασαρίες). Μήπως το ερώτημα αποδεικνύει ότι τα τρολ μετακινούνται μόνο με τζιπ;]

  83. Immortalité said

    @ Bernardina για να μην συγχύζεσαι με τους – πώς να το πω κομψά – και χαλάς τη ζαχαρένια σου, σου ‘χω ένα δωράκι 😉

  84. bernardina said

    Ρε συ Ιμοράκι, είσαι θησαυρός!
    I owe u a big one!
    Για δε ρε παιδί μου κάτι πράματα που υπάρχουνε και δεν τα ήξερα 😯 …

  85. Immortalité said

    Έλα βρε σιγά το πράμα! Άσε που τσάμπα παίρνω τα εύσημα, άλλος είναι ο θησαυρός 😉

  86. bernardina said

    Kι αυτόοος, κι αυτόος 😆 😉

  87. voulagx said

    #83 Immor, «προσωπικά ιδιόμορφους» τους λεμε κομψα!

  88. Qq said

    81 Παντού έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους οι τουρκαλάδες. Εγώ πάντως δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο, και ως εκ τούτου, η ειλικρίνεια σου με σκλαβώνει. Αν υπάρχει καμιά θέσει για εργάτες, σφύρα στα κλέφτικα, μη πλακώσουν οι στυλοβάτες και γίνει συνωστισμός.

    82 ΜΜΜ τζιπ πφφφφ

  89. Immortalité said

    @87 Απ΄το στόμα μου το πήρες! 😛

  90. Immortalité said

    Πάντως μετά τα νέα δεδομένα μπορώ και ‘γω να λέω ότι ξέρω 3,5 γλώσσες φαρσί , γιατί τη μισή που ξέρω την ξέρω όντως φαρσί.

  91. bernardina said

    Ιμόρ,
    εγώ ξέρω και γλώσσα μοσχαρίσια βραστή με σος ταρτάρ. Μου πετυχαίνει, δε, ιδιαίτερα, αν έχω να ξεπετάξω παράλληλα και καμιά μεταφρασούλα. Γι’ αυτό όποτε κάνετε κέφι ρίξτε σύρμα να σας κάνω το τραπέζι 😆 (η μετάφραση δωρεάν, για την ψυχή του παππού μου 😉 )

  92. Qq said

    Η μισή που ξέρω είναι τα … Πάντως για την κυρία με την δισκοκήλη, η Εστία ζητά μεταφραστή και θα το δώσει σε πλειστηριασμό. Κάτω από δέκα χιλιάρικα δεν συμβιβάζετε, κοίτα να κτυπήσεις την προσφορά, μη μπει ’άλλη / άλλος στο ένδοξο κατάλογο των κορόιδων εμ συνεργατών. (Όλο λάθη κάνω τελευταία). Παρακαλείτε κάποιο κορόιδο για την επιμέλεια και την διόρθωση. Ούτε εγώ συμβιβάζομε κάτω από 10000. Άντε, πάλι λάθος πληκτρολόγησα.

  93. Qq said

    Μούγκα έπεσε. Όλοι τρέξανε να γραφτούν στο κατάλωγο. Μη σπρώχνεται τόσο, πλάκα σας έκανα, δεν υπάρχει πλειστηριασμός. Μα τόσο κορόιδα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: