Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η απελευθέρωση του ανθρώπου

Posted by sarant στο 29 Μαρτίου, 2011


Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε σήμερα στην εφημ. Εμπρός της Μυτιλήνης και αποτελεί, κατά κάποιο τρόπο, συνέχεια του προηγούμενου για την πυρηνική ενέργεια που συζητήσαμε την περασμένη εβδομάδα.
Το προηγούμενο σημείωμά μου προκάλεσε μεγάλη συζήτηση. Αυτό τουλάχιστο συμπεραίνω από τις πολλές δεκάδες σχόλια, που διατύπωσαν επώνυμοι ή ψευδώνυμοι αναγνώστες των ιστολογίων στα οποία αναρτήθηκε, sarantakos.wordpress.com και tofistiki.wordpress.com. Η συζήτηση βεβαίως οφείλεται και στη συγκίνηση που προκάλεσε στην κοινή γνώμη το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα, και επικεντρώνεται στο είδος της ενέργειας που πρέπει τελικά να επιλέξει η Ανθρωπότητα.
Οι επιλογές στο σημείο αυτό δεν είναι πολλές. Ουσιαστικά είναι μόνο τρεις: Τα συμβατικά στερεά, υγρά και αέρια καύσιμα (κάρβουνο, πετρέλαιο και φυσικό αέριο), η πυρηνική ενέργεια με τη σημερινή της μορφή (πυρηνικοί αντιδραστήρες με ουράνιο ή πλουτώνιο) και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ήλιος, άνεμος, υδατοπτώσεις, παλίρροιες, άντε και γεωθερμία).

Καθώς εμπεδώνεται στην κοινή γνώμη η πεποίθηση πως οι δυο πρώτες κατηγορίες ενεργειακών πηγών και πολλούς κινδύνους κρύβουν και ανεξάντλητες δεν είναι, ξαναγεννιέται το ενδιαφέρον για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Γράφω «ξαναγεννιέται το ενδιαφέρον» γιατί έχω την πεποίθηση πως οι ισχυροί οικονομικοί παράγοντες και κυρίως το τραπεζικό κεφάλαιο δεν είδαν από την αρχή με καλό μάτι τη διάδοση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Αν θυμάστε, η πρώτη εκτεταμένη πρακτική εφαρμογή της ηλιακής ενέργειας ήταν οι ηλιακοί θερμοσίφωνες. Μέσα σε λίγα χρόνια όλες οι ταράτσες, τα δώματα και οι στέγες των σπιτιών γέμισαν με ηλιακούς θερμοσίφωνες. Υπολογίζεται πως με τη χρήση τους είχαμε εξοικονόμηση πετρελαίου κατά 18%, πολύ σημαντικό ποσοστό δηλαδή. Ενώ, λοιπόν, στην αρχή οι δαπάνες για την εγκατάσταση ηλιακών θερμοσιφώνων ενθαρρύνονταν με κάποια φορολογική απαλλαγή, τα τελευταία 20 χρόνια η απαλλαγή αυτή καταργήθηκε.

Η μεγάλη μάχη, όμως, προετοιμάζεται να δοθεί σε ένα άλλο πεδίο. Στη μορφή που θα πάρουν η παραγωγή και η διανομή της ενέργειας που θα παράγεται από τις ανανεώσιμες πηγές. Εδώ αντιμάχονται δυο απόψεις, που αντιπροσωπεύουν στην ουσία δυο διαφορετικές φιλοσοφίες: Μεγάλες κεντρικές μονάδες παραγωγής και εκτεταμένα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ή άπειρες στον αριθμό, μικρού μεγέθους και τελείως αποκεντρωμένες μονάδες;
Όπως είναι ευνόητο, η δεύτερη περίπτωση δεν παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τα μεγάλα οικονομικά συγκροτήματα. Έτσι κι αλλιώς δεν ελέγχουν την πηγή. Ο ήλιος, ο άνεμος, το νερό των ποταμών ή οι παλίρροιες της θάλασσας δεν ανήκουν σε κανέναν, άρα δεν προσφέρονται για οικονομική εκμετάλλευση και κερδοφορία. Αλλά και η τεχνογνωσία της κατασκευής και της εγκατάστασης τέτοιων μικρών μονάδων είναι προσιτή σε πολλούς και δεν μπορεί να μονοπωληθεί. Επιπλέον, αν τέτοιες μικρές μονάδες παραγωγής ενέργειας τοποθετηθούν σε όλες τις κατοικίες, σε όλα τα αγροκτήματα, σε όλες τις επιχειρήσεις παραγωγής ή μεταποίησης, θα περιττεύουν τα δίκτυα διανομής. Εκεί βρίσκεται ο κίνδυνος για τα οικονομικά μονοπώλια.
Έτσι, ενθαρρύνουν την πρώτη περίπτωση: των μεγάλων μονάδων. Από τα σχέδια για γιγάντιες σε έκταση εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών στην… Σαχάρα, που θα στέλνουν το παραγόμενο ρεύμα στην… Νορβηγία, έως τα κεντρικά αιολικά πάρκα ή μεγάλες κεντρικές μονάδες φωτοβολταϊκών ικανές να τροφοδοτήσουν ολόκληρες πόλεις. Δηλαδή σε λύσεις που απαιτούν σοβαρές επενδύσεις κεφαλαίων και έχουν και ανάλογα κέρδη.

Όντας αθεράπευτα αισιόδοξος, πιστεύω πως οι υποστηρικτές των μεγάλων κεντρικών μονάδων και των μεγάλων δικτύων διανομής θα χάσουν το παιχνίδι. Δεν έχουν αντιληφθεί πως η ανθρωπότητα έχει μπει σε μια νέα εποχή, στην οποία η γνώση και η πληροφόρηση έχουν γίνει παραγωγικές δυνάμεις και ισχυρά όπλα αλλαγής. Ο άνθρωπος μαθαίνει ένα – ένα τα μυστικά της φύσης και αρχίζει να τη μιμείται. Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα δέντρο. Στην ουσία πρόκειται για μια θαυμαστή μονάδα παραγωγής οξυγόνου και κυτταρίνης, με πρώτες ύλες το διοξείδιο του άνθρακα, που δεσμεύει από τον αέρα και το νερό και τα άλατα, που αντλεί από το έδαφος. Και όλα αυτά τα πετυχαίνει με τις εκατοντάδες χιλιάδες φύλλα του και τις πάμπολλες ρίζες με τα άπειρα ριζίδιά τους και όχι με κάποιον «κεντρικό» μηχανισμό.
Θα βοηθήσει πολύ και η τεχνολογική πρόοδος. Το γραφένιο, για την απομόνωση του οποίου πήραν πέρσι το Νομπέλ Φυσικής δυο Ρώσοι ερευνητές, θα επιτρέψει τη μετατροπή τεράστιων επιφανειών σε παραγωγούς ηλεκτρισμού από τον ήλιο. Η εφαρμογή της πληροφορικής στην ενεργειακή τεχνολογία θα επιτρέψει την κατασκευή υβριδικών μονάδων που θα συνδυάζουν την ηλιακή και την αιολική ενέργεια και θα δουλεύουν ανεξαρτήτως καιρού και χρόνου. Θα κατασκευαστούν πλοία και αεροπλάνα που θα κινούνται με τον ήλιο ή τον άνεμο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα γυρίσουμε στα ιστιοφόρα ή τα ανεμόπτερα.
Ο άνθρωπος θα μιμηθεί τη φύση, που αποστρέφεται το γιγαντισμό και τη μονομέρεια, ταυτόχρονα όμως θα απαλλαγεί από τα δεσμά της και θα πάψει να υποτάσσεται σε ορισμένους νόμους της, που τον έκαναν υποχείριό της. Θα περάσει, δηλαδή, από το βασίλειο της ανάγκης και της υποταγής στο βασίλειο της ελευθερίας.

14 Σχόλια προς “Η απελευθέρωση του ανθρώπου”

  1. Μια που είμαι μπροστά στον Π/Υ μου, ας ξεκινήσω την κουβέντα. Για ακόμη μια φορά πολύ ενδιαφέρον άρθρο.
    Θα ήθελα να συνεισφέρω μια ακόμη παράμετρο που δεν έχουμε αναφέρει. Η ΔΕΗ δεν είναι μόνο πάροχος ηλεκτρικής ενέργειας αλλά και φορέας εξουσίας.
    Εισπράττει δημοτικά τέλη, τέλη ΕΡΤ αλλά κυρίως λειτουργεί ως εκβιαστικός ενίοτε μηχανισμός είσπραξης ασφαλιστικών εισφορών, ακόμη δηλαδή κι αν κάποιος χτίσει με τα χεράκια του μια τσιμεντένια αποθήκη, θα πρέπει να καταβάλει ΙΚΑ προκειμένου να πάρει ρεύμα.
    Συμπέρασμα, έχουμε πολύ ακόμη δρόμο μέχρι την ενεργειακή ελευθερία, τόσο σε τεχνολογικό όσο και σε γραφειοκρατικό επίπεδο.

  2. VasWho said

    Κατ΄ αρχήν ένα ενδιαφέρον, κατά τη γνώμη μου, άρθρο του Γ. Βότση για την πυρηνική ενέργεια στη χθεσινή «ελευθεροτυπία»:
    http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=28/03/2011&s=analysh-sta-gegonota

    Στο Ρ/Σ «στο κόκκινο» σήμερα συμπτωματικά άκουσα παρέμβαση εκπροσώπου μιας άτυπης ομάδας κατοίκων της Χίου σχετικά με ευρεία επένδυση σε ανεμογεννήτριες που προγραμματίζεται στα τρία νησιά του Β. Αιγαίου (Λέσβο, Λήμνο και Χίο). Η υπό σύσταση επιτροπή κατοίκων είναι αντίθετη στην εγκατάσταση στο νησί τους μονάδας ανεμογεννητριών ισχύος 150 ΜW. (Το επενδυτικό πλάνο, απ’ ό,τι ειπώθηκε στο σταθμό, προβλέπει άλλα 350 MW στη Λέσβο και 250 MW για τη Λήμνο και μεταφορά της παραγόμενης ενέργειας στην Εύβοια με την κατασκευή υποθαλάσσιας δικτύωσης κόστους 700 εκατομμυρίων €).

    Η πρώτη μου αντίδραση ακούγοντας την παρέμβαση ήταν πως η κατάσταση μοιάζει αδιέξοδη, αν απορρίπτουμε και τις επενδύσεις για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Στην πορεία της ραδιοφωνικής συζήτησης πληροφορηθήκαμε ότι η Χίος έχει συνολική κατανάλωση σήμερα 50 MW και με βάση αυτό το στοιχείο η πρόταση των κατοίκων δεν είναι συνολικά αρνητική. Βλέπουν θετικά δηλαδή την παραγωγή ρεύματος με αξιοποίηση της αιολικής ενέργειας αλλά για την κάλυψη τοπικών αναγκών. Όπως ακριβώς γράφετε κ. Σαραντάκο στο ενδιαφέρον σημερινό σας άρθρο(προφανώς θα είστε και ενήμερος, ως Μυτιληνιός,για το θέμα για το οποίο έτυχε να ακούσω σήμερα κάποια πράγματα).

    Κλείνοντας ένα τελευταίο:
    Επειδή έτυχε παρεμβαίνοντας στο προχθεσινό σας άρθρο να αναφερθώ στη Σαχάρα ως τόπο απεριόριστα διαθέσιμης ηλιακής ενέργειας μια απαραίτητη διευκρίνιση: Η αναφορά μου δεν είναι γιατί η συγκεκριμένη ιδέα είναι η λύση των προβλημάτων μας. Θεώρησα απλά βολικό να συνδυάσω τα δυο φλέγοντα θέματα της συγκυρίας – το πυρηνικό ατύχημα και τους βομβαρδισμούς της Λιβύης – σε μια προσπάθεια να αναδείξω πως πρέπει να σκεφτόμαστε έξω από τα προφανή στερεότυπα που λίγο ως πολύ μας επιβάλλονται.
    Εξ άλλου η μεταφορά ενέργειας από τη Σαχάρα στη Νορβηγία πιστεύω πως είναι το εύκολο κομμάτι σε σχέση με τις δυσκολίες δημιουργίας και συντήρησης βιομηχανικών εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας σε τόσο αφιλόξενες συνθήκες όπως αυτές της ερήμου.

    Με πολύ εκτίμηση
    Β.Χ.

  3. ΣοφίαΟικ said

    Δεν ξερω αρκετά για τις ειδικές συνθήκες της Ελλάδας, ώστε να αποφασισω αν θα κερδίσει το δίκτυο ή η τοπική παραγωγή, αλλα σε γενικες γραμμες, αν στο μελλον στόχος μας είναι η ολική ηλεκτροδότιση (από ηλεκτρικά αυτοκίνητα μεχρι ηλεκτρική θερμανση κλπ), τότε οι αναγκες μας σε ηλεκτρσμό θα είναι δυσκολο να ικανοποιηθούν με τοπικές πρωτοβουλίες μόνο. Ειδικά αν στο λογαριασμό προσθέσουμε τηην ανάγκη εισαγωγής ρεύματος, η οποία φυσικά δεν μπορέι να γινει τοπικά και μεμονωμένα. Οπότε μάλλον θα έχουμε συνύπαρξη μεγάλου δικτύου και μικρών μονάδων που θα καλύπτουν τοπικές, ίσως και ατομικές ανάγκες.
    Φυσικά μιλάμε για το 2030 και μετά.

  4. Γιωργής Λασκαρίδης said

    Στές μορφές ενέργειας πρέπει να αναφερθεί το σύστημα Hydrosol. Ελληνική εφεύρεση που παράγει ενέργεια χρησιμοποιώντας νερό και ήλιο. Για να μην σας κουράζω γράψτε στο Internet Hydrosol για να έχετε πλήρη εικόνα, αλλά και να απογοητευθείται, διότι ο Έλληνας εφευρέτης, που έχει την εταιρεία του στην Ελλάδα, αναγκάστηκε να βρεί χρηματοδότες εκτός Ελλάδος. Όταν ο κ. Θανάσης Κωνσταντόπουλος πήρε το βραβείο Descartes(το ευρωπαϊκό Νόμπελ για την έρευνα) το 2006, όλοι οι Έλληνες πολιτικοί τον συνεχάρησαν υπερηφάνως. Κατόπιν όμως….

  5. Dralion said

    Το κεντρικο νοημα του αρθρου ειναι πολυ σωστο. Οντως υπαρχει διαμαχη αναμεσα στους αποκεντρωμενους σταθμους ενεργειας και τις μεγαλες μοναδες. Φυσικα, οι μεγαλοι παικτες της αγορας προτιμουν τις μεγαλες κεντρικες μοναδες για τους λογους που αναφερει το κειμενο.

    Ωστοσω υπαρχουν και μερικα αντεπιχειρηματα.

    * * * *
    1) Τεχνικα *ειναι* σημερα δυνατον να μεταφερουμε ρευμα απο την Σαχαρα στην Νορβηγια. Υπαρχουν τουλαχιστον 3 διαφορετικες μεθοδοι. Ολες με προσιτο κοστος. Οι δυσκολιες βρισκονται περισσοτερο στον πολιτικο/διπλωματικο τομεα και οχι στον τεχνικο.

    Παρεπιπτοντως:
    η Νορβηγια μπαινει στην κουβεντα για λογους εντυπωσιασμου. Καλο ειναι να την αποφευγουμε οταν μιλαμε σοβαρα.
    Η Νορβηγια ΔΕΝ χρειαζεται ηλεκτρικο ρευμα – ουτε απο την Σαχαρα ουτε απο πουθενα αλλου. Το ιδιο και η Δανια. Τουλαχιστον αυτες οι 2 χωρες ειναι αυταρκεις.
    Μιλωντας για την Σαχαρα, θα μας αρκουσε να μεταφερουμε το ηλ. ρευμα μεχρι την Ναπολη, δλδ. 3000 χλμ νοτιοτερα της Νορβηγιας. Το Σαχαρα – Νορβηγια ακουγεται σαν πιο πιασαρικο απο το Σαχαρα – Ναπολη. Τεχνικα ομως ειναι λαθος.

    * * * *
    2) Οι μικρες μοναδες εχουν αναλογικα μεγαλυτερες απωλειες και μεγαλυτερο κοστος.

    Αν δεν θελουμε να εχουμε και απο μια διαφορετικη τοστιερα / παρκετεζα / πλυντηριο / φουρνο για καθε διαφορετικο ηλεκτρικο ρευμα, θα πρεπει να συμφωνησουμε στην αυστηρη (δια)τηρηση της σημερινης νορμας. Δηλαδη, αυτο που κοινως ονομαζουμε «ηλεκτρικο ρευμα» οφειλει να ειναι ρευμα 220V/50Hz – τουλαχιστον στην Ευρωπη. Και ετσι οφειλει να παραμεινει.

    Μια οποιαδηποτε πηγη ηλ. ενεργειας (ειτε μιλαμε για πυρηνικο εργοστασιο ειτε για ανεμομυλο) δεν παραγει ποτέ το ρευμα που μας χρειαζεται – δλδ. 220V/50Hz. Διπλα στην μοναδα μας πρεπει παντοτε να εχουμε καποια μηχανηματα, τα οποια μετατρεπουν το ρευμα της μοναδας μας απο την τυχαια του αρχικη μορφη στην νορμαρισμενη μορφη των 220V/50Hz.

    Χωρις αυτα τα συνοδευτικα μηχανηματα, η μοναδα μας ειναι εντελως αχρηστη. Αυτα τα απαραιτητα μηχανηματα (α) εχουν καποιο κοστος και (β) εχουν καποιες απωλειες.
    Δυστυχως, τοσο το κοστος οσο και οι απωλειες ειναι αντιστροφως αναλογες του μεγεθους. Δλδ. μια βιομηχανικη μοναδα των 500 MW θα εχει απωλειες στο 0.1% ενω μια τυπικη οικιακη ΑΠΕ των 0.002 MW θα εχει απωλειες στο 5%.

    Αν αποφασισουμε να πριμοδοτησουμε τις πολλες μικρες ΑΠΕ σε βαρος των μεγαλων μοναδων, θα πρεπει ταυτοχρονα να πριμοδοτησουμε μια γιγαντιαια σπαταλη ενεργειας και οικονομικων πορων, που απαιτουνται για τις συνοδευτικες εγκαταστασεις μιας ΑΠΕ.

    * * * *
    3) Στο κειμενο αναφερεται
    «Επιπλέον, αν τέτοιες μικρές μονάδες παραγωγής ενέργειας τοποθετηθούν σε όλες τις κατοικίες, σε όλα τα αγροκτήματα, σε όλες τις επιχειρήσεις παραγωγής ή μεταποίησης, θα περιττεύουν τα δίκτυα διανομής.»

    Αυτο ειναι λαθος.
    Το κοινο δικτυο ειναι απαραιτητο σε ολους. Οσο καλες και να ειναι οι μικρες ΑΠΕ, ποτέ δεν μπορουν να παραγουν _ακριβως_ την ενεργεια που χρειαζονται οι καταναλωτες τους και την στιγμη που την χρειαζονται.

    Αλλοτε θα παραγουν περισσεια ρευματος και αλλοτε ελλειψη. Παντοτε χρειαζεται ενα δικτυο, ωστε η περισσεια της μιας μοναδας να αντικαθιστα την ελλειψη της αλλης.

    Ισα – ισα, που οσο περισσοτερες μικρες ΑΠΕ εχουμε, τοσο «πυκνοτερο» και τοσο «εξυπνοτερο» πρεπει να ειναι το δικτυο μας.
    Αυτο ειναι ακριβως και το προβλημα που αντιμετωπιζει η Ευρωπη σημερα. Το δικτυο της ειναι σχεδιασμενο και φτιαγμενο για ελαχιστες μοναδες βιομηχανικων μεγεθων και οχι για τις 100δες χιλιαδες μικρες ΑΠΕ.

    Υ.Γ. Επι προσωπικου: αυτην την εποχη τυχαινει να φτιαχνω software για τον (καλυτερο) σχεδιασμο του ευρωπαικου ηλεκτρικου δικτυου. Τυχαινει λοιπον να γνωριζω τα μεγεθη εκ των εσω.

  6. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια, που ήταν λίγα αλλά καλά. Δρακολέοντα, αυτά που λες ακούγονται πολύ πειστικά.

  7. apostolosathinaios said

    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=10&ct=13&artid=4624712

  8. Καμβύσης said

    Φιλοσοφικώς, αν δεν απατώμαι, η ελευθερία δεν είναι η δυνατότητα επιλογής αλλά η μη επιλογή.

  9. sarant said

    7: Πολύ ενδιαφέρον!

  10. Μια εμπεριστατωμένη ανάλυση του θέματος Ενέργεια στην (μακριά) ομιλία του Νέιτ Λούις, Καθηγητή Χημείας στο Καλτέκ.

    Για πιο σύντομα, η ιστορική ομιλία του – εκλιπόντος – Ρίτσαρντ Σμόλυ (Νόμπελ Χημείας – από τους πρωτοπόρους της νανοτεχνολογίας).

    Εν κατακλείδι, ευτυχώς «ενέργεια υπάρχει» (no pun intended). Το πρόβλημα είναι πώς την τιθασεύεις, δηλαδή πώς την πακετάρεις και την χρησιμοποιείς όπου και όταν την χρειάζεσαι.

  11. VasWho said

    Νίκο, μιας και «στην άλλη σου ζωή» υπήρξες (όπως κατά καιρούς μας δηλώνεις / υπενθυμίζεις) χημικός μηχανικός, μπορεί η δέσμευση του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα και η αναγωγή του (με την προσθήκη υδρογόνου) να μην είναι ενεργοβόρος διαδικασία; Ρωτώ γιατί σε πρώτη ματιά στο εκλαϊκευμένο επιστημονικό άρθρο των «Νέων» (παραπομπή 7) – αν δεν το είδα βιαστικά και τελείως λανθασμένα – μοιάζει να παρουσιάζεται το αντίθετο.
    Αυτό βέβαια δεν μειώνει το ενδιαφέρον του δημοσιεύματος, ούτε περιορίζει την ανάγκη αναζήτησης λύσεων για το ενεργειακό σε κάθε κατεύθυνση που δεν εγκυμονεί εκρηκτικούς κινδύνους και δεν ενισχύει τις επιφερόμενες κλιματικές αλλαγές (που απ’ ό,τι φαινεται ο πολιτισμός μας τις προκαλεί ή τις ενισχύει).

  12. sarant said

    7: Έμεινε Μιχάλη το άρθρο σου πολλές ώρες στη σπαμοπαγίδα, να με συμπαθάς!

    8: VasWho, εκ πρώτης όψεως δίκιο φαίνεται να έχεις!

  13. shin0bi said

    @ VasWho : Νομίζω ότι ο κ. Σαραντάκος δεν εννοεί ακριβώς αυτό που λένε και οι Χιώτες που αναφέρεις. Άλλο πράγμα η θέληση να βάλουμε όλοι μικρά συστήματα ώστε να συνεισφέρουμε κι άλλο πράγμα το υποκριτικό επιχείρημα «δήθεν είμαι υπερ, αλλά μόνο για όσο έχω εγώ ανάγκη» . Δηλαδή εγωιστικό και ανάλγητο. Ας τους ρωτήσουν αν θα τους άρεσε να πληρώνουν το ρεύμα τους στο προαγματικό κόστος παραγωγής του νησιού τους ( σύμφωνα με το σκεπτικό τους πάντα, έτσι;) . Είναι να σαν να πούνε και στην Πτολεμαίδα, την Φλώρινα και την Μεγαλόπολη ότι θα παράγουν ρεύμα τα εργοστάσια μόνο για τις τοπικές ανάγκες. Ή να πούνε οι κάτοικοι στα Λιόσια ότι θα δέχονται μόνο τα δικά τους σκουπίδια. Ανάλογα παραδείγματα υπάρχουν άπειρα. Απλά ντροπή τους να προβάλουν τέτοιου είδους επιχειρήματα, χειρότερα και από το αυθαίρετο «ναι, θέλω άλλα όχι εδώ». Θα προτιμούσα να άκουγα ένα απλό «τι είναι αυτά που λέτε ρε, δεν θα γεμίσετε τον τόπο μηχανές , σχεδιάστε κάτι πιο λογικό». ¨Οσο για το θέμα αυτο καθεαυτό, δυστυχώς είναι άλλη μια περίπτωση όπου οι βαρύγδουπες ανακοινώσεις και τα φαραωνικά σχέδια τρομάζουν τον κόσμο, γιαυτό ίσως και να αντιδρά έτσι. Αν γίνει τέτοιο έργο, πάρε με τηλέφωνο να φέρω στα εγκαίνια τα εγγόνια μου (ούτε παιδιά έχω ακόμα).
    Τώρα , σχετικά με την ανάγκη ύπαρξης κεντρικών δικτύων, πολύ σωστά τα είπε και ντράλιον, είναι απαραίτητα . Επιπρόσθετα, προς το παρόν οι οικιακού μεγέθους ΑΠΕ είναι ασύμφορες και μη πρακτικές αν δουλέουν ως αυτόνομο σύστημα. Πχ. μια μικρή Α/Γ 3KW , θα πρέπει να δουλεύει συνεχώς στο ονομαστικό φορτίο (άτοπο) για να δουλέψει μόνο η κουζίνα. Παράλληλα, με τις σημερινές τιμές και αξίες το κόστος εγκατάστασης δεν θα αποσβέσει ποτέ την κατανάλωση σε ρεύμα.
    Αντιθετα, αν οι μικρές αυτές ΑΠΕ δουλεύουν παράλληλα με ένα σταθερό σύστημα έχουν πολλά ωφέλη. Ως απλό παράδειγμα μπορεί να μειωθεί η παραγωγή μιας γεννήτριας όταν παράλληλα δουλεόυν και μονάδες ΑΠΕ΅. Φυσικά ένα ηλεκτρικό Σύστημα δεν είναι και ο πιο ευέλικτος μηχανισμός, όσο δε πιο μεγάλο προκύπτουν προβλήματα από την εισροή πολλών μονάδων και ανεπιθύμητες αστάθειες ( τα λεει πιο πάνω και ο ντραλιον)

  14. mary said

    Κι εγώ που θέλω να κάνω τα χωράφια μου φωτοβολταικα πάρκα δεν με ενθαρρύνει κανείς… Μόνο για λόγους συμφερόντων γίνονται όλα ακόμα μια φορά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: