Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μπρασένς για δέσιμο

Posted by sarant στο 5 Απριλίου, 2011


Όπως έχω ξαναγράψει, δεν ενστερνίζομαι το παλιό ευφυολόγημα που λέει ότι οι μεταφράσεις είναι σαν τις γυναίκες, δηλαδή όταν είναι ωραίες δεν είναι πιστές κι όταν είναι πιστές δεν είναι ωραίες. Τόσο σαν μεταφραστής όσο και σαν σύζυγος, έχω στοιχεία ότι ο κανόνας αυτός δεν ισχύει. Αναγνωρίζω όμως ότι στις μεταφράσεις στίχων και ποίησης, όταν θέλεις (ή πρέπει) να διατηρήσεις τους περιορισμούς του πρωτοτύπου (δηλαδή ας πούμε τη ρίμα και τη μετρική του), συχνά είναι όνειρο άπιαστο η απολύτως πιστή μετάφραση: είναι πολύ δύσκολο και να μεταφράσεις πιστά στίχο προς στίχο και να διατηρήσεις μέτρο και ρίμα.

Το θέμα αυτό το είχαμε συζητήσει πριν από κάμποσο καιρό, τότε που παρουσίασα διάφορες μεταφράσεις του Γορίλα του Ζορζ Μπρασένς. Κατά σύμπτωση και το σημερινό θέμα είναι αφιερωμένο στον Μπρασένς και στις μεταφράσεις του –αλλά τώρα όλα ξεκίνησαν από ένα μαργαριτάρι, ένα μαργαριτάρι γιγαντιαίων διαστάσεων, που μου το έστειλε ένας φίλος με ηλεμήνυμα.

Αν και το κυρίως πιάτο συνήθως δεν το σερβίρουν στην αρχή, θα σας παρουσιάσω πρώτα αυτό το θηριώδες μαργαριτάρι και μετά τα υπόλοιπα. Πρόκειται για τη μετάφραση ενός γνωστού τραγουδιού του Μπρασένς, με τίτλο Fernande, που στον καιρό του είχε απαγορευτεί από το ραδιόφωνο ως άσεμνο αν και σχετικά πρόσφατα το ερμήνευσε ξανά η πρώτη κυρία της Γαλλίας, η Κάρλα Μπρούνι –δεν ξέρω αν θα βρείτε αισθησιακούς τους ακκισμούς της.

http://www.youtube.com/watch?v=zGxoi7GfeyA

Ο λόγος που είχε απαγορευτεί το τραγούδι είναι το ρεφρέν του. Αν όμως δείτε τη μετάφραση που μου έστειλαν, θα δυσκολευτείτε να καταλάβετε τι άσεμνο υπάρχει:

Πρωτότυπο Μπρασένς Μετάφραση Τ.Κ.
Quand je pense à Fernande
Je bande, je bande,
Quand je pense à Félicie
Je bande aussi,
Quand je pense à Léonore,
Mon Dieu, je bande encore,
Mais quand je pense à Lulu,
Là, je ne bande plus.
La bandaison, papa,
Ça ne se commande pas.
Όταν σκέφτομαι τη Φερνάντ
Δένομαι
Όταν σκέφτομαι τη Φελίσια
Δένομαι επίσης
Όταν σκέφτομαι τη Λεονόρα
Θεέ μου, δένομαι ακόμα
Μα όταν σκέφτομαι τη Λουλού
Εκεί δεν δένομαι πια
Το ζωνάρι πατέρα
Αυτό δεν κουμαντάρεται.

Αν ξέρετε τη γαλλική έκφραση, μπορεί τώρα να κυλιέστε στο πάτωμα από τα γέλια, όπως εγώ όταν πρωτοδιάβασα τις σελίδες που μου έστειλε ο φίλος. Αν δεν την ξέρετε, ίσως απορείτε γιατί δένεται και ξεδένεται ο ποιητής, και γιατί δεν μπορεί να κουμαντάρει το… ζωνάρι του.

Η κυρία Τούλα Καρώνη, πάντως, που μετέφρασε το τραγούδι, φαίνεται να μην ήξερε όλες τις σημασίες του ρήματος bander. Διότι, αν ανοίξουμε το λεξικό θα δούμε ότι bande είναι η λουρίδα ύφασμα, ο επίδεσμος, η ταινία, και το ρήμα bander σημαίνει «δένω, επιδένω» -όταν είναι μεταβατικό· εδώ είναι αμετάβατο και (διάλειμμα για να απομακρύνετε τα μικρά παιδιά από την οθόνη) σημαίνει «καυλώνω». Η σημασία αυτή είναι κοινότατη, την ξέρουν και οι γάτες στη Γαλλία (ίσως και τα μικρά παιδιά), την έχει και το λεξικό του Ρομπέρ. Τι μας λέει ο Μπρασένς; Ότι όταν σκέφτεται τη Φερνάντ τού σηκώνεται, το ίδιο κι όταν σκέφτεται τη μια και την άλλη, αλλά όταν σκεφτεί τη Λουλού τού πέφτει, διότι αυτά τα πράγματα (το καύλωμα, ενπροκειμένω) δεν γίνονται κατόπιν παραγγελίας.

Να κάνω εδώ μια παρένθεση, για να τεκμηριώσω αυτό που είπα στον πρόλογο, για τις επιπρόσθετες δυσκολίες όταν θέλεις να διατηρήσεις μέτρο και ρίμα. Χωρίς μέτρο και ρίμα, η μετάφραση του ρεφρέν δεν έχει ιδιαίτερη δυσκολία (αν δεν… δεθείς, εννοείται). Αν θες να κρατήσεις τη ρίμα, το πράγμα αλλάζει. Ο Δημήτρης Μπόγδης, που έχει μεταφράσει αρκετόν Μπρασένς, αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομα της Φερνάντ σε «Νόνω», που είναι βέβαια ανύπαρκτο (αν και με τις γυναίκες ποτέ δεν ξέρεις) αλλά δίνει καλό τραγουδιστικό αποτέλεσμα:

Πρωτότυπο Μπρασένς Μετάφραση Μπόγδη
Quand je pense à Fernande
Je bande, je bande,
Quand je pense à Félicie
Je bande aussi,
Quand je pense à Léonore,
Mon Dieu, je bande encore,
Mais quand je pense à Lulu,
Là, je ne bande plus.
La bandaison, papa,
Ça ne se commande pas
Σαν σκέφτομαι τη Νόνω
καυλώνω καυλώνω
Σαν σκεφτώ τη Νανά
καυλώνω ξανά
Σαν σκεφτώ την Παλόμα
Θε μου, καυλώνω ακόμα
Μ’ αν σκεφτώ τη Μυρτιά
αμ δεν καυλώνω πια
Στο καύλωμα μπαμπά
δεν πάει παραγγελιά

Εδώ μπορείτε να ακούσετε τον Μπόγδη να τραγουδάει τη Φερνάντ (αν και τα πρώτα 2-3 λεπτά τον ακούμε να αφηγείται, στα γαλλικά, πώς γνώρισε αυτό το τραγούδι).

Στην αρχή, ομολογώ, δεν μου άρεσε η λύση με τη Νόνω, αλλά έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι διατηρεί την επανάληψη του επίμαχου ρήματος, που κάνει πολύ καλό εφέ. Εγώ είχα σκεφτεί, παλιότερα, την απόδοση «σαν σκέφτομαι τη Φερνάντα, καυλώνω για πάντα» και μετά «τη Λεονόρα καυλώνω εδώ και τώρα», αλλά αναγνωρίζω ότι τραγουδιστικά υστερεί. Ας γυρίσουμε όμως στο… δέσιμο, δηλαδή την απόδοση του je bande ως «δένομαι»!

Το μαργαριτάρι το βρίσκω διασκεδαστικότατο και ακόμα δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Μου φαίνεται αδιανόητο να επιχειρήσει κανείς να μεταφράσει Μπρασένς αγνοώντας βασικές λέξεις της αργκό, να εφεύρει τη σημασία «ζωνάρι» για τη λέξη bandaison και να μην υποψιαστεί ότι κάτι δεν πάει καλά στην ερμηνεία που έδωσε ώστε να ανοίξει λεξικό. Και μιλάμε όχι για μια ερασιτεχνική μετάφραση που θα ανέβει στο Γιουτιούμπ, αλλά για βιβλίο, για ανθολογία μεταφρασμένων τραγουδιών του Μπρασένς!

Αλλά ας κάνω τις συστάσεις. Πρόκειται για το βιβλίο Ζορζ Μπρασένς: ο ποιητής τραγουδοποιός: Η ζωή, το έργο και τα τραγούδια του, της Τούλας Καρώνη, που κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα από τις εκδόσεις Δρόμων. Η συγγραφέας έχει εκδώσει κι άλλα βιβλία με μεταφρασμένους στίχους γαλλικών τραγουδιών, που δεν τα έχω δει. Βρήκα όμως μια κριτική του τελευταίου βιβλίου της στην Ελευθεροτυπία, που την υπογράφει ο ποιητής Σπύρος Αραβανής, συνεκδότης του poiein.gr.

Η κριτική του κ. Αραβανή δεν είναι ανεπιφύλακτα επαινετική, καθώς επισημαίνει ότι η επιλογή της μεταφράστριας, να επιδιώξει «την όσο καλύτερη μεταφορά των νοημάτων» με μια υπερπροσκολλημένη στο πρωτότυπο (δικός μου ο χαρακτηρισμός) μετάφραση έχει ως αποτέλεσμα ότι «στερούμαστε … την αρμονικότητα του λόγου, τη μουσικότητα και το ευκολομνημόνευτο της ομοιοκαταληξίας και βεβαίως απομακρυνόμαστε από τη σπουδαία τεχνική των πρωτότυπων κειμένων». Ωστόσο, ο κ. Αραβανής θεωρεί ενδιαφέρουσα την προσέγγιση, διότι «απελευθερώνει τη γλώσσα από το νόημα, εντείνει την αφηγηματικότητα των στίχων και παρουσιάζει ένα περισσότερο πεζολογικό ύφος, που είναι αρκετά ενδιαφέρον και ταιριαστό με το ύφος του γάλλου τραγουδοποιού».

Θα συμφωνήσω μαζί του ότι το ύφος είναι πεζολογικό, αλλά δεν θα το θεωρήσω πλεονέκτημα. Βέβαια, μια ακριβής κατά λέξη μετάφραση των στίχων του Μπρασένς, έστω κι αν έδινε αντιποιητικό κείμενο, θα ήταν χρήσιμη π.χ. σε σπουδαστές της γαλλικής που θέλουν να ακούνε τους δίσκους του μεγάλου τραγουδιστή έχοντας και μια κατά λέξη ερμηνεία των στίχων (αλλά καλύτερα θα ήταν, τότε, να υπάρχει αντικριστά στη μετάφραση το πρωτότυπο, ενώ το συγκεκριμένο βιβλίο έχει μόνο τη μετάφραση).

Το δυστύχημα είναι ότι, κατά τη γνώμη μου, ούτε αυτό καταφέρνει το βιβλίο της κ. Τ.Κ., μια και σε καίρια σημεία πολλών τραγουδιών υπάρχουν μεταφραστικά λάθη που διαστρεβλώνουν ή και αντιστρέφουν το νόημα. Όπως καταλαβαίνετε, αγγάρεψα τον φίλο και τελικά σκανάρισε και μου έστειλε όλες τις μεταφράσεις τραγουδιών του Μπρασένς που υπήρχαν στο βιβλίο –όχι όμως και τον εκτενή πρόλογο που πιάνει δεκάδες σελίδες–  κι έτσι σχημάτισα μια πληρέστερη εικόνα διότι, όσο κι αν τον λέοντα τον γνωρίζουμε εξ όνυχος, θα δίσταζα να επικρίνω μια μεταφραστική δουλειά από ένα μόνο μαργαριτάρι, όσο τεράστιο κι αν είναι.

Δεν έχει βέβαια νόημα να παραθέσω εδώ ένα προς ένα όλα τα (κατ’ εμέ) μεταφραστικά λάθη του βιβλίου. Αντί γι’ αυτό, θα παρουσιάσω ένα ολόκληρο τραγούδι και μετά μερικά σταχυολογήματα. Διάλεξα ένα τραγούδι το οποίο, σύμφωνα με την κριτική του κ. Αραβανή μοιάζει με έξοχο μικρό διήγημα έτσι όπως έχει μεταφραστεί. Πρόκειται για «Το μετανιωμένο παλιοτόμαρο» (Le mauvais sujet repenti). Μετανιωμένο παλιοτόμαρο (δεν είμαι σίγουρος ότι θα διάλεγα αυτή τη λέξη) είναι ο αφηγητής, που γνωρίζει μια τροτέζα, γίνεται ο προστάτης της και τελικά, όταν κολλάει αφροδίσιο νόσημα, τη χωρίζει.  (Εδώ το τραγουδάει ο Μπρασένς)

Πρωτότυπο Μπρασένς Μετάφραση Τ.Κ.
Le mauvais sujet repenti Το μετανιωμένο παλιοτόμαρο
Elle avait la taille faite au tour,
Les hanches pleines,
Et chassait le mâle aux alentours
De la Madeleine…
À sa façon de me dire : “Mon rat,
Est-ce que j’ te tente?”
Je vis que j’avais affaire à
Une débutante…
Είχε ένα κορμί καλοφτιαγμένο
Τους γοφούς γεμάτους
Κι έψαχνε αρσενικά στους γύρω δρόμους
Της Μαντλέν
Με τον τρόπο που μου είπε: «Ποντικάκι μου,
Μήπως σου αρέσω;»
Κατάλαβα πως είχα να κάνω
Με πρωτάρα…

Ενώ η μετάφραση υποτίθεται πως είναι πιστή, ούτε απόλυτα πιστή δεν είναι· ο πρώτος στίχος δεν λέει απλώς «κορμί καλοφτιαγμένο» αλλά «τορνευτό», φτιαγμένο στον τόρνο. Και, όπως και να το κάνουμε, είναι κωμικό να βάζεις μια τροτέζα να λέει «Μήπως σου αρέσω;». Βέβαια, αυτά είναι μικρολάθη. Επειδή το τραγούδι είναι μεγάλο, 72 στίχοι, το παραθέτω εδώ, πρωτότυπο και μετάφραση (έχω υπογραμμίσει κάποιες αποδόσεις που τις βρίσκω άστοχες), και θα εστιάσω σε δυο φράσεις που έχουν σοβαρό λάθος.

Καταρχάς, στο τέλος: Γρήγορα μόλις στερήθηκε την προστασία μου / Η φτωχή μου φίλη / Έτρεξε να πετάξει από πάνω της του μπορντέλου / Την ατίμωση. Παράλογο. Η κοπέλα, ως τότε, δεν ήταν σε μπορντέλο, είχε προστάτη και ήταν μόνη της. Ο Μπρασένς λέει: Ma pauvre amie / Courut essuyer du bordel / les infamies. Το ρήμα essuyer μπέρδεψε τη μεταφράστρια, η οποία νόμισε ότι σημαίνει «τινάζω από πάνω μου», αλλά το ρήμα αυτό εδώ σημαίνει υφίσταμαι, άρα: έσπευσε να υποστεί τις ατιμώσεις του μπορντέλου, αφού είχε μείνει χωρίς προστασία.

Πιο χοντρό λάθος, στην πέμπτη στροφή, η οποία –αν και δεν το λέει το βιβλίο– έμεινε έξω από την ηχογράφηση του τραγουδιού. Μόλις η κοπέλα γυρνούσε στο σπίτι, λέει η μετάφραση, «την πίεζα περισσότερο απ’ όσο πρέπει με μεζέδες» Ωχ! Τι συμβαίνει εδώ; Την ανάγκαζε να χλαπακιάζει νόστιμους μεζέδες και την έκανε να χάσει τη σιλουέτα της; Όχι, έχουμε ένα μεγαλούτσικο μαργαριτάρι. Ο Μπρασένς λέει Je lui flanquais plus que de raison des ratatouilles. Και βέβαια το ratatouille είναι φαγητό (αν και δεν το βρίσκω ιδιαίτερα νόστιμο), κάτι σαν το δικό μας μπριάμ, αλλά έχει και δεύτερη σημασία στην αργκό, που ξέφυγε από τη μεταφράστρια: είναι οι σφαλιάρες. Οπότε, ο Μπρασένς λέει ότι την ξυλοφόρτωνε την καημένη (για ψύλλου πήδημα την άρχιζα στις φάπες, θα το απέδιδα εγώ), όχι ότι τη… μπούκωνε με καναπεδάκια και άλλα τερψιλαρύγγια!

Διότι αυτό είναι το δυστύχημα με τη μετάφραση, ότι πολλές αργκοτικές εκφράσεις τις αποδίδει κατά λέξη, και προκαλεί γέλιο. Για παράδειγμα, στο σαρκαστικότατο Le temps fait rien à l’affaire, εκεί που λέει ότι όλοι οι νεαρούληδες περνούν τους γέρους για μαλάκες (prennent les vieux mecs pour des cons), η μεταφράστρια το αποδίδει περνούν τους γερο-νταβατζήδες για μαλάκες, επειδή νομίζει ότι το mec έχει την αρχική του σημασία, ενώ απλώς σημαίνει «άνθρωπος, τύπος», όπως ξέρει οποιοσδήποτε έχει έστω και μικρή επαφή με τη γαλλική γλώσσα.

Παρόμοιας υφής μαργαριτάρι, στο Les amoureux des bancs publics, όπου ο Μπρασένς λέει ότι τα ζευγαράκια που φιλιούνται στα παγκάκια έχουν «des petites gueules bien sympathiques», δηλαδή πολύ συμπαθητικές φατσούλες, ή κάτι τέτοιο· όμως εδώ αποδίδεται «στόματα πολύ γλυκά» (διότι gueule θα πει και στόμα, θα πει και πρόσωπο και η μεταφράστρια διάλεξε λάθος). Όπως λάθος διάλεξε και στο Les sabots d’Hélène, όπου οι trois capitaines δεν είναι βέβαια «κυβερνήτες» (και τι κυβερνήτες; Πλοίου; Αμερικάνικης πολιτείας; Αεροπλάνου;) αλλά απλώς λοχαγοί. Όπως και στο τραγούδι του Ωβερνιάτη, που το sans façons δεν θα πει, βέβαια, «χωρίς ανταμοιβή» όπως θέλει η μεταφράστρια, αλλά «χωρίς περιστροφές, χωρίς μα και μου».

Ολόκληρο το τραγούδι του ανθρώπου από την Ωβέρνη το βλέπετε μεταφρασμένο εδώ, όπου επίσης υπάρχει και το εμβληματικό τραγούδι του Μπρασένς «Η κακή φήμη», το οποίο, χωρίς να έχει κάποιο χοντρό μεταφραστικό λάθος είναι κατά τη γνώμη μου παράδειγμα άτεχνης μετάφρασης –μπορώ να τεκμηριώσω, αν θέλετε, αλλά προς το παρόν αρκεί να πω ότι «οι σπουδαίοι άνθρωποι» δεν είναι καλή απόδοση του γαλλικού les braves gens, όπου το brave δεν σημαίνει ούτε «σπουδαίος», ούτε «γενναίος» (όπως το αποδίδει αλλού η μεταφράστρια), αλλά είναι ένας σχεδόν περιττός προσδιορισμός, που ενίοτε μπορεί να αποδοθεί «οι καλοί μου άνθρωποι» και άλλες φορές δεν θα μεταφραστεί καθόλου· οι άνθρωποι, αποδίδει το les braves gens ο Μπόγδης· οι άλλοι, το μεταφράζει ο Βαρβέρης.

Κι ένα μη μεταφραστικό μαργαριτάρι για το τέλος. Στον επίλογο, η μεταφράστρια αναφέρεται σε μια οργάνωση φίλων του Μπρασένς, που την «ίδρυσε ο Μαρί Βολτά στιχουργός, συνθέτης και ερμηνευτής των τραγουδιών του Μπρασένς». Πρόκειται για την Μαρί Βολτά, όπως βλέπετε εδώ!

238 Σχόλια προς “Μπρασένς για δέσιμο”

  1. σιδερης said

    δεν εχετε εξουσια ώστε να θωρηθεί …γλείψιμο,είναι ειλικρινής απορία: ποτε προλαβαινετε να κάνετε τόσα, και ειστε κι …απηκω στο μπλογκ?

  2. VasWho said

    1 Είναι απορία όλων υποθέτω.
    Προσωπικά καλά καλά δεν προλαβαίνω να διαβάζω τα κείμενά σου. Εσύ Νίκο γράφεις όλα αυτά τα τόσο επεξεργασμένα σου κείμενα, απαντάς στις διαρκείς παρεμβάσεις όλων ημών, που μας κεντρίζεις το ενδιαφέρον, και ετοιμάζεις και τα προσεχή. Αξιοθαύμαστος!!!

  3. sarant said

    Ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Πολλά από τα κείμενά μου (όχι το σημερινό) είναι έτοιμα, δηλαδή τα έχω ήδη γράψει για άλλα έντυπα (όπως το χτεσινό ή το προχτεσινό) ή σε ανύποπτο χρόνο.

    Αν όμως (2) δεν προφταίνετε, τότε υπάρχει πρόβλημα 😉

  4. Μαρία said

    >κάθε άλλο παρά «διερχόμενο πτηνό» ήταν, όπως έγραφε και στο ομώνυμο ποίημά του ο Ζαν Ρισπέν (1849-1926)

    Αντί άλλου σχολίου για την κριτική του Αραβανή. Ο Ρισπέν έγραψε το ποίημα «les oiseaux de passage» που στα ελληνικά τα λέμε «τα αποδημητικά πουλιά». Καμιά σχέση με κέντρα διερχομένων.

    ΥΓ. Την εισαγωγή ας μην την σχολιάσω καλύτερα.

  5. bernardina said

    Τι να περιμένουμε βρε παιδιά όταν οι επίσημοι μεταφραστές των Βρυξελλών μετέφρασαν από τα αγγλικά το «out of sight-out of mind» (μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται) σε «αόρατος ηλίθιος» στα γερμανικά;
    Δεν κάνω πλάκα, το είδα πρωί πρωί σε ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ! (έψαχνα τη γνωστή ενημερωτική εκπομπή αλλά διαπίστωσα ότι απεργούν οι δημοσιογράφοι του)

  6. Ειρωνικά, το πρώτο σχόλιο γιουτουμπίστα που εμφανίζεται στην εκτέλεση της Μπρούνι είναι:
    Georges rigole a se casser les roustons , sa chanson interdite de son vivant maintenant chantee par la premiere Dame de France , Ca me fait bander.
    Ίσως εννοεί ότι νιώθει δέσμιος της ιδιότητας της Μπρούνι για να μη σχολιάσει.

  7. sarant said

    4: Ωχ, δίκιο έχεις για το αποδημητικό, δεν το πρόσεξα. Ποια εισαγωγή εννοείς;

    5: Ποιοι μεταφραστές;

  8. Ηλεφούφουτος said

    «αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομα της Φερνάντ σε «Νόνω», που είναι βέβαια ανύπαρκτο (αν και με τις γυναίκες ποτέ δεν ξέρεις) αλλά δίνει καλό τραγουδιστικό αποτέλεσμα»

    Αν σκεφτόταν τη Γιόκο Όνο ίσως; 🙂

    «Σα σκεφτώ τη Γιόκο Όνο
    Α-πα-πα, δεν καυλώνω»

  9. Καλημέρα Νίκο,
    #1 και 2, πραγματικά, πως τα καταφέρνεις; Είναι απίστευτο πόσο χρόνο τρώει ένα ιστολόγιο. Και μάλιστα τόσο καλό…απορώ κι εγώ.

    Όμως, σε σχέση me τη μετάφραση του Quand je pense à Fernande, δεν συμφωνώ. Είναι σαφές, ότι δεν είναι απλά μια μετάφραση. Είναι ερωτικός κατάδεσμος. Όποιος τη διαβάσει αμποδένεται για ένα χρόνο.
    (Φαντάσου να την τραγουδήσει κιόλας).

  10. bernardina said

    7. Για μεταφραστή της Κομισιόν έλεγε. Για να πω την αλήθεια, μου φάνηκε υπερβολικό, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…
    Ο δημοσιογράφος ήταν Βέλγος

  11. sarant said

    10: Νομίζω ότι είναι μύθος, γιατί το έχω ξανακούσει παλιά. Το λέγαν για το Συστράν, το σύστημα της αυτόματης μετάφρασης.

  12. Αντίθετα η μετάφραση του γούγλη είναι πολύ πιο ποιητική: εκτός από τα μάτια του μυαλού.

  13. …και, αν διατηρήσεις την παύλα ανάμεσα όπως η Μπερναρντίνα: «από τη θέα, απ’ το μυαλό». Το προηγούμενο ήταν καλύτερο.

  14. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Να μου επιτρέψετε να πω ότι το «Νόνω» είναι καθ’ όλα νόμιμο και επιτυχές (καυλώνω-δεν καυλώνω): πρόκειται για μια δημοτικότροπη «Νόνικα», κατά τα Αστέρω, Διαμάντω, Μπήλιω… (σας θυμίζουν, μήπως, τίποτα αυτά;)

  15. bernardina said

    Εκτός από τα μάτια του μυαλού… τι ποιητικό!

    Νίκο, αν είναι έτσι, μεγάλη ανακούφιση.

    Πάντως ένας διερμηνέας είχε καταφύγει κάποτε σε ένα πολύ έξυπνο τέχνασμα. Καθώς μετέφραζε την ομιλία (ενός Γάλλου αν θυμάμαι καλά) είπε στους συνέδρους: Σε αυτό το σημείο ο συνάδελφός σας έκανε ένα λογοπαίγνιο που δεν μεταφράζεται. Και φυσικά όλοι γέλασαν.

  16. Immortalité said

    Έχω πέσει κάτω και πονάει η κοιλιά μου απ’ τα γέλια!!! 😀

    Πιο απαράδεκτη μετάφραση από αυτή της Φερνάρντ δεν έχω ματαδεί! Ούτε ο σειριακός δολοφόνος δεν την φτάνει!

  17. bernardina said

    Και για να επιστρέψουμε στο θέμα, προσυπογράφω το σχόλιο της Ιμορ.

  18. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @16,17,
    είστε σκληρές και οι δύο (με τις γυναίκες;).
    Το «αυτό δεν κουμαντάρεται» της κυρίας Καρώνη είναι ωραίο: χρησιμοποιεί το ίδιο ρήμα με το πρωτότυπο και είναι πιο δραματικό από το «δεν πάει παραγγελιά» του Μπόγδη…

  19. Immortalité said

    @18 Κάνεις πλάκα;

  20. Ηλεφούφουτος said

    Μακάρι το πρόβλημα να ήταν στο «κουμαντάρεται»!

  21. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @19 τσου (!)

  22. rodia said

    Τι ωραίο ποστ! Συγκινήθηκα και μόνο με την αναφορά στο Georges Brassens λέμε… Καποτε μπορει να γραψω κατι για τη συναντηση μαζι του, το μακρινο 1973.
    Μια εξαιρετική παρωδία, δωρακι προς γαλλομαθεις:

  23. ppan said

    Δεν ειναι πρωταπριλιάτικο;

  24. Ροδιά… να γράψεις τώρα! 🙂

  25. bernardina said

    Γιώργο,
    έλα, τίμια τώρα: εσύ δεν έσκασες στα γέλια; (τίμια λέμεε) 😆

    Τρελαίνομαι να με λένε σκληρή! :mrgreen:

  26. rodia said

    24.
    Μπορει να ανεβασω εκπομπη, ετσι, για διαλλειμμα.. εψαχνα για θεμα αναμεσα στο πληθος των επικαιρων και δεν ηξερα τι να πρωτοδιαλεξω..

  27. Τα πράγματα γίνονται πολύ χειρότερα (και όχι τόσο αστεία) όταν πρόκειται για μεταφράσεις λογοτεχνίας, ή ακόμα χειρότερα, ποίησης. Τί να καταλάβει πχ κανείς από το «Μεθυσμένο Καράβι» γνωστού και «καταξιωμένου» μεταφραστή, που ξεκινά έτσι:

    «Κατεβαίνοντας τα δύσκολα ποτάμια»…

    όπου, προφανέστατα, ο «μεταφραστής» δεν έκανε κάν τον κόπο ν’ ανοίξει ένα λεξικό και να διαπιστώσει ότι άλλο «IMPASSIBLE», άλλο «IMPASSABLE» ή «IMPOSSIBLE», κι έτσι απέδωσε το «απαθή-ατάραχα» ως «δύσκολα»… Φανταστείτε τί γίνεται στο υπόλοιπο ποίημα. Φανταστείτε επίσης ότι η «μετάφραση» αυτή «θεωρείται» μετάφραση αναφοράς…

    ΥΓ έχω ήδη ολοκληρώσει την μετάφραση του «Μεθυσμένου Καραβιού», μετά από πολλή δουλειά. Βρίσκομαι στη διαδικασία αναζήτησης εκδότη. Αν ενδιαφέρεστε σάς την στέλνω να τη δείτε-τελείως εμπιστευτικά.

  28. Να ειδοποιήσεις κάπου, εδώ πχ, γιατί έχω μπερδευτεί πού να σε πρωτοπαρακολουθώ! 🙂

  29. Το παραπάνω πήγαινε στο 26, βέβαια. Όσο για το 27, μου θύμισε γνωστή μετάφραση του «Μια εποχή στην κόλαση», όπου ο (αν μη τι άλλο γνωστός μέσω Σεφέρη) στίχος si j’ai du goût ce n’est guère / que pour la terre et les pierres μεταφραζόταν «έχω γούστο, ναι, αλλά όχι για πέτρες και χώματα»…

  30. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @25,
    γιατί; Quand je bande εγώ δένομαι (!)

  31. rodia said

    30.
    Αν υπαρχει ακομα περιθωριο για καβλες με τοσα που εχουμε υποστει τελευταια, ε, σιγουρα για δεσιμο ειμαστε! 😉

  32. Immortalité said

    @21 Καλά βρε Γιώργο, απ’ όλο το χάλι στο κουμαντάρεται στάθηκες;

  33. Immortalité said

    @30 à chaque fois?

  34. @29: εμ έχει δίκιο ο άνθρωπος, χάθηκε και κανένα φουά γκρα-δάκι; Σ;ο))))

  35. sarant said

    27: Το μέιλ μου είναι sarant παπάκι pt.lu

    Μήπως ο στίχος είναι «καθώς αργά κατέβαινα τα δύσκολα ποτάμια»; (Comme je descendais des Fleuves impassibles)

    29: Δηλαδή αντιστροφή του νοήματος…

  36. rodia said

    28.
    Θα εισοποιησω Δυτη μας 🙂 θολωνω τα νερα..

    Περί μεταφραστριων (για μεταφραστη δεν εχω εμπειρια ακομα): ειχα γνωρισει μια κυρια, γνωστη μεταφραστρια, η οποία δεν γνώριζε καν ελληνικα, διατρανώνοντας την πεποίθησή της ότι στη –γνωστή υποθέτω– φράση «σκληρόν προς κέντρα λακτίζειν», η λέξη «κέντρα» είναι γένους… θηλυκού!!! (και την έγραφε με *ν* στο τέλος «κέντραν», μα την αλήθεια, ορκίζομαι)

  37. Σαράντ: μάλλον έχετε απόλυτο δίκιο, το αντέγραψα από μνήμης. Ακόμα χειρότερα λοιπόν, να κι ένα «αργά» από το πουθενά, που αλλοιώνει ακόμα περισσότερο το νόημα.

    (στέλνω…)

  38. bernardina said

    Γιώργο, το νου σου! Κινδυνεύει να γίνει το ποστ S&M! 🙂

  39. Καλά, πόσο θράσος θέλει να μεταφράσεις Μπρασσένς χωρίς να ξέρεις στοιχειωδώς τη γλώσσα που μεταχειρίζεται;
    Βλέπω ότι η ίδια κυρία έχει γράψει βιβλία και για τον Μπρελ και τον Αζναβούρ. Αυτοί βέβαια δεν χρησιμοποιούν χυδαίες λέξεις, αλλά μάλλον δεν είναι αυτό το μόνο κενό των γαλλικών της, αν σκοντάφτει και στο braves gens…

  40. Εκτός αν το «αργά», στο μυαλό του μεταφραστή, πάει στο «impassibles»… τώρα που το ξανασκέφτομαι. Αλλά και πάλι, άλλα αντ’ άλλων.

  41. #27 Αμ το άλλο;
    «Πρώτη φορά κατέβαινα εκείνα τα ποτάμια»

  42. bernardina said

    Ροδιά, (36) μήπως εννοούσε αυτή την Kendra;

    Γιατί τότε η φράση παίρνει άλλο νόημα 😆 😉

  43. sarant said

    36: Απίστευτο, αλλά το πιστεύω! (Αχ, αυτή η κέντρα…)

  44. JAGO, ποιά «μετάφραση» είναι αυτή; ¨Εχω την τύχη να την αγνοώ…

    Πληροφοριακά, και για να μην φαίνομαι τζάμπα μάγκας, να η δική μου μετάφραση των δύο πρώτων στροφών:

    «Όπως κατηφόριζα ατάραχα ποτάμια,
    ένιωσα να μην έλκομαι από τους οδηγούς:
    φωνακλάδες ινδιάνοι τους καρφώναν σε παλούκια
    χρωματιστά, και τους έβαζαν σημάδι, γυμνούς.

    Για τα πληρώματα δεν έδινα δεκάρα,
    στάρι έφερνα απ’ τη Φλάνδρα, και βαμβάκι αγγλικό.
    και με τους οδηγούς όταν τελειώσαν την αντάρα
    με κατεβάσαν τα ποτάμια όπου ήθελα εγώ.»

  45. bernardina said

    Μας πήρε το ποτάμι… (και μας σήκωσε)

  46. 42 ε είναι να μην αρχίσετε τα S/M εσείς…

  47. #44 Γάτε: http://blo.gr/53z

  48. «Μήνες, παρέα με τις φουσκοθαλασσιές
    ορμούσαμε σε υφάλους σαν κοπάδια υστερικών,
    κι ούτε που διανοήθηκα Μαρίες φωτεινές
    πως θα φιμώναν τάχα βρυχηθμούς ωκεανών!»

  49. sarant said

    44: Η δεύτερη μετάφραση είναι του Μπλάνα, που τον εκτιμώ -βλέπω βέβαια ότι παραιτείται από τη ρίμα.
    Μαύρε Γάτε, λέμε «κατηφορίζω» στα ποτάμια; Αναρωτιέμαι. Εγώ θα τα κατέβαινα. Όσο για τη ρίμα του πρώτου στίχου, είναι δύσκολη περίπτωση.

  50. Πληροφοριακά, υπάρχει κι αυτή η ενδιαφέρουσα έκδοση για τους πιουρίστες http://blo.gr/540

  51. bernardina said

    Δύτη,
    Έχει ξυπνήσει ο διαβολάκος μέσα μου -ας όψεται ο Νίκος πρωί πρωί- και θέλω να κάνω συνέχεια πλάκα. Γι’ αυτό λέω να το κόψω εδώ. Εσύ όμως πρόσεχε τις καταδύσεις γιατί κυκλοφορούν (ωραία) ποτάμια από πάνω. 😉

  52. rodia said

    42. 43.
    Νόμιζε ότι η κέντρα είναι το.. κεντρί! (στη… δημοτικιά, ίσως)
    Τρόμαξα να την πείσω. Πάντως, έβγαλα και ένα νόστιμο τραγουδάκι απο αυτη την ιστορια. Λεω να σκαρωσω καποτε καμμια εκπομπη και με τετοια ασματα.. 😆

  53. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @32,
    Iμόρ, σχεδόν ο Άγγελος στο 39 πάει να πει αυτό που θα σού απαντούσα: δεν την ξέρω την κυρία Τούλα, και θα με τιμούσε αν μας έγραφε δυο-τρία λόγια για το πώς επέλεξε το επίμαχο ρήμα αντί του σωστού, του αληθώς μαχητικού. Φοβάμαι, δηλαδή, μετά ένα τέτοιο ορυμαγδό αρνητικών σχολίων ότι μπορεί, πραγματικά, και να τραυματιστεί (με δεδομένη την ευαισθησία της παλιάς, καλής, γαλλομάθειας, με τα μπαλλέτα της κι όλα τα συναφή) και να αναθεωρήσει την μελλοντική συνέχιση της προσφοράς στα γράμματά μας.
    Μπορεί να φαίνονται λίγο ειρωνικά αυτά αλλά δεν είναι. Ποιος είπε ότι «δεν υπάρχει κακή μετάφραση που να μην περιέχει και κάτι καλό;». Ε, λοιπόν, νομίζω ότι αυτό το (λίγο) «καλό» σώζεται στο «κουμαντάρεται» της κυρίας Τούλας…

  54. sarant said

    53: Όχι όμως στο ζωνάρι 😉 Το «κουμαντάρεται» δεν είναι κακό -το «δεν πάει παραγγελιά» του Μπόγδη, που κι αυτό καλό είναι, υπακούει στους περιορισμούς του μέτρου και της ρίμας.

  55. /—/-/—/-
    comme je descendais des fleuves impassibles

    /—/—/—/-
    όπως κατηφόριζα ατάραχα ποτάμια

    /–/—/—/-
    όπως κατέβαινα ατάραχα ποτάμια

    Νομίζω πως το πρώτο μισό του πρώτου στίχου (της πρώτης στροφής) είναι ένα κλειδί του ποιήματος, και προσπάθησα να μείνω όσο πιό κοντά στον αρχικό ρυθμό. Ακούγεται πιό όμορφα έτσι, νομίζω. ¨οσο για το αν κατηφορίζονται τα ποτάμια… Νομίζω ναι, δεν βλέπω κάποιο πρόβλημα. Εξάλλου, Νίκο, για δες τί βρήκα, και για φαντάσου πού! Σ;-))))

    «Παιδάκια με ποδιές και τσάντες κατηφορίζουν σαν ποτάμι.»
    http://www.sarantakos.com/kibwtos/fakinou_astradenh.html

  56. JAGO: Ευχαριστώ! Θά ‘πρεπε μάλλον να διαβάσω αυτό το βιβλίο πριν δώσω την οριστική μορφή στη μετάφρασή μου, αλλά είναι παλιό (1986) και φοβάμαι πως θα είναι εξαντλημένο.

  57. rodia said

    55.
    Αυτό μου θύμισε τις «αιδοιοπαγίδες» που κατηφορίζουν στους δρόμους της πόλης (σας!) μετα απο καποιον αγώνα μπάσκετ –αν θυμαμαι καλα– σε παλιό κείμενο του Dark Angel.

  58. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @54,
    ξέρεις ότι συμφωνώ μαζί σου Νίκο κι ότι απολαμβάνω τη μετάφραση του Μπόγδη (δεν καταλαβαίνω πώς παρεισέφρησαν στην συζήτηση τα ατάραχα ποτάμια!), όμως, και για να συνεχίσω να κάνω το δικηγόρο του διαβόλου, η μετάφραση της κυρίας Καρώνη έχει ένα αδιαφιλονίκητο πλας: μπορεί να διαβαστεί στα ανήλικα τέκνα μας (σας), τονίζοντάς τους, για να είμαστε και politically correct, ότι «παιδιά, θα πρέπει να περιμένετε τα δεκαοκτώ για να μάθετε το ακριβές περιεχόμενο των στίχων του Μπρασσένς!
    -Γιατί, καλέ μπαμπά;» και τα λοιπά, και τα λοιπά…

  59. Μαρίνα μου: μακάρι να πέφταν και στο Θερμαϊκό να γλυτώναμε κι από αυτές κι από τους επιβάτες τους! Σ;ο))))

  60. 58: Γιώργο, ξεχνάς ότι τα ανήλικα τέκνα μας (τους) είναι σε θέση να…. «δεθούν» πολύ πριν γίνουν 18 ώστε να δικαιούνται να διαβάσουν τη σωστή μετάφραση… Σ;ο)))

  61. #56 Γάτε, υπάρχει και στον Ιανό http://blo.gr/543

  62. Επί του θέματος: Στη μετάφραση του Μπόγδη, γιατί

    «σαν σκέφτομαι…»
    //–

    και όχι,

    «όταν σκέφτομαι…»
    /-/–

    «quand je pense…»
    /-/–

    Περίεργο.

  63. Επί του θέματος: Στη μετάφραση του Μπόγδη, γιατί

    «σαν σκέφτομαι…»
    //–

    και όχι,

    «όταν σκέφτομαι…»
    /-/–

    «quand je pense…»
    /-/-

    Περίεργο.

  64. #36 Ροδιά, πάρε και μια ωραία ανάλυση για το σκληρόν προς κέντρα λακτίζειν http://blo.gr/545

  65. Έχω κακή πειρά JAGO με τα online βιβλιοπωλεία, εμφανίζονται να τα έχουν όλα, αλλά στην πράξη τα βιβλία είναι εξαντλημένα, απλά κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να ενημερώσει το στοκ. Σ’ ευχαριστώ πάντως και αύριο κιόλας θα πάω επιτόπου να το ψάξω Σ;ο)

    Σαράντ, συγνώμη για το διπλό σχόλιο

  66. Μπουκανιέρος said

    4 (ΥΓ)
    Εγώ όμως θα σχολιάσω την εισαγωγή, γιατί το έχω άχτι και πρέπει κάποια στιγμή να το πω.
    Η ενόχλησή μου είναι, τουλάχιστον, τριόροφη.

    1) Σε προσωπικό, ας πούμε, επίπεδο: Αν βρεθείς σε συμβατική παρέα και χρειαστεί να δηλώσεις μεταφραστής, είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα πεταχτεί κάποιος κόπανος για να πει: «Ξέρετε τι λένε για τις μεταφράσεις; Ότι όταν είναι ωραίες κλπ.». Απ’ όταν έμαθα να κρατάω την ψυχραιμία μου απαντάω: «Σοβαρά; Δεν τόχω ακούσει ποτέ», και πάμε παρακάτω.

    2) Σε τεχνικό-επαγγελματικό επίπεδο: Το σοφό αυτό ρητό δείχνει απόλυτη έλλειψη κατανόησης σχετικά με το τι είναι η μετάφραση, τόσο ως προς την «ομορφιά» όσο και ως προς την «πιστότητα». Έχουμε δηλ. από τη μία την αντίληψη ότι μια «πιστή» μετάφραση θα πρέπει να γίνεται κατά λέξη και από την άλλη τη γνώμη ότι «όμορφη» μετάφραση είναι εκείνη που τη στολίζουμε με λιλιά και «καλολογικά» στοιχεία.

    3) Σε κοινωνικό-πολιτικό επίπεδο: Το «ευφυολόγημα» αυτό, εννοείται ότι το λέει άντρας (και, πράγματι, δεν το έχω ακούσει ποτέ από γυναίκα) και, πέρα από τις αρετές της μετάφρασης, μας δηλώνει και ποιες μπορεί ή πρέπει νάναι οι αρετές της γυναίκας. Οι εξής δύο φυσικά: η γυναίκα μπορεί να έχει διακοσμητική αξία (όπως τα λουλούδια και οι γλάστρες) και μπορεί επίσης να υπερασπίζεται την «τιμή» (του άντρα της, ασφαλώς). Επιπλέον, ο ευφυολόγος άντρας διατυπώνει εδώ το μελαγχολικό-φιλοσοφικό στοχασμό ότι «πιστές» είναι μόνο οι γυναίκες που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Πρόκειται για την κουλτουριάρικη (τάχα) εκδοχή του πασίγνωστου «όλες πουτάνες είναι»…

  67. Ηρώ Διαμαντούρου said

    θλιβερό…

    να αφήσω ένα σχωροχάρτι μόνο, όχι βέβαια για την κυρία-πώς-τηνα-λένε που το κάνει κατά συρροήν απ’ ό,τι κατάλαβα, ούτε για τους ομοίους της, αλλά γενικά για κάποιους από τους καταζητούμενους μεταφραστές, κυρίως τους πρωτοεμφανιζόμενους: θα διηγηθώ την προσωπική μου εμπειρία. Κάααααποτε, είχα την τάση να μπλέξω με το σπορ και ευτυχώς μου πέρασε γρήγορα, γιατί δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα συναντούσα ό,τι συνάντησα. Νόμιζα ότι η μετάφραση είναι μια διανοητική κατάσταση με χαλαρούς ρυθμούς, χάσιμο στο κείμενο, βδομάδες κατά τις οποίες την αφήνεις να σιτεύει στο συρτάρι, μέχρι, με την πάροδο του χρόνου, να έχεις ένα διαμάντι προς παράδοση, έτσι έλεγα εγώ στα 20 μου… Το ότι θα μου έλεγε ο Γκοβόστης να του έχω έτοιμους σε 3 μήνες ένα 680άρι σελίδες, παλούκι κείμενο (Σαμουράι της Κρίστεβα), με πέταξε κάτω επί γης… Του απάντησα ότι ούτε να το δακτυλογραφήσω δεν θα μου έφτανε ο χρόνος -τότε δεν είχαμε κομπιούτορες- και… την έκανα με ελαφρά (τελικά το πήρε μετά από κανα χρόνο η καημένη η Κατερίνα Κολέτ).

    Όταν τελικά έφτασε η στιγμή της πρώτης μου συνεργασίας (της πλάκας μεν, αλλά ήταν το ξεκίνημά μου), κα-τα-τρο-πώ-θη-καν δύο μεταφράσεις μου (ευτυχώς όχι λογοτεχνικές και ευτυχώς όχι ευπώλητες) από την επιμελήτρια του τότε εκδ. οίκου. Και όταν λέω κατατροπώθηκαν, δεν εννοώ διαφωνίες… υψηλού επιπέδου, εννοώ πχ το εξής: στα κύρια ονόματα του έργου (ήταν αγγλικό το πρωτότυπο) άλλοτε τα είχε αφήσει με την παραδοσιακή γραφή (πχ Μαίρυ), άλλοτε με την μπάσταρδη (Μαίρη), άλλοτε με την απλή (Μέρι) και πάει λέγοντας. Μου έκαναν κι άλλα τέτοια. Και δεν μπόρεσα να κάνω κάτι γι’ αυτό: δεν μου επέτρεψαν να ξαναδω το κείμενό μου από τη στιγμή που έφυγε από τα χέρια μου, λέγοντάς μου «είσαι μικρή ακόμα, θα μάθεις» (σικ, σικ σικ!!!) και τα ίδια έγιναν και στο επόμενο βιβλίο (είχαν βγει την ίδια εποχή και τα δύο). Μου δώσανε εν τέλει ένα και μοναδικό δωρεάν αντίτυπο από το κάθε βιβλίο, και αυτά ήταν τα μόνα βιβλία που πέταξα στη ζωή μου: τα εκσφενδόνισα στα σκουπίδια με το που βγήκα από τον εκδότη.

    Αν κάποιος τώρα δει τα κείμενα τι θα πει; Σε μένα δεν θα πέσει το βάρος; Παρόλο λοιπόν που έχω κουτσομπολέψει και γω μεταφράσεις και θα το κάνω και στο μέλλον, δεν μπορώ κάπου πίσω-πίσω να μην αφήνω ένα ενδεχόμενο να έγιναν παρομοίως κάποια πράγματα και σε άλλους.

    τώρα, επί τη ευκαιρία, να πω ότι ειδικά για την ποίηση, εφόσον είναι τόσο απλό, ας το πάρουν απόφαση επιτέλους οι εκδότες να την εκδίδουν δίγλωσση… Το αυτό και τα μικρά κείμενα… Οικονομία στο χαρτί κάνουνε; Ελάχιστοι το έχουν τολμήσει και τους είμαι ευγνώμων.

  68. Ηρώ Διαμαντούρου said

    και να ρωτήσω και γω τον Νίκο: Νίκο κοιμάσαι ποτέ; μήπως παίρνεις τπτ αμφιταμινούχο; πώς διάολο, πώς!

  69. Δίγλωσση ήταν και η μετάφραση του Σπάνια που ανέφερα στο #29. Τουλάχιστον ας αναγνωρίσω το θάρρος.

  70. bernardina said

    MΠουκάν,
    επειδή την επίμαχη φράση την έχω φάει άπειρες φορές στη μάπα (σόρι για τα γαλλικά μου) και για την προέλευσή της έχω ακούσει τα μύρια όσα, έκανα μια μικρή έρευνα και ιδού τι αλίευσα:

    http://www.brainyquote.com/quotes/quotes/y/yevgenyyev391310.html

    Ηρώ,
    σε παρακαλώ, χρυσό μου παιδί, μη με κάνεις ν’ ανοίξω το στόμα μου για τους επιμελητές. Σε ικετεύω. Γιατί θα δώσω παραδείγματα από «επιμελητές» που ξεσκίζουν (από άγνοια; από μλκία;) σωστές μεταφράσεις και θα καρφωθώ άσκημα (και δεν το θέλω). Και φυσικά ο αγανακτισμένος (με το δίκιο του) αναγνώστης, τον μεταφραστή θα βρίσει πρώτα πρώτα. Και τον επιμελητή κατόπιν (και αν…) επειδή δεν… διόρθωσε το λάθος. Κατάλαβες;

    Αλλά ας το κόψουμε εδώ για να μην αρχίσω τα μπινελίκια μεσημεριάτικα. Άσε δε που κινδυνεύουμε να σκάσει πάλι μύτη το γνωστό τρολ και νας μας κάνει μύλο κι αυτό το ποστ.

  71. Immortalité said

    Και τώρα κορίτσια και αγόρια, μια και πιάσαμε τους επιμελητές, όταν σε μετάφραση (από τα γαλλικά) το αγγλικό στο κείμενο serial killer μεταφράζεται σειριακός δολοφόνος με ποιον πρέπει να τα βάλουμε με το μεταφραστή ή με τον επιμελητή;

    @63 Μαύρε Γάτε δεν καταλαβαίνω γιατί σε προβληματίζει το σαν. Είναι συνώνυμο με το όταν στην συγκεκριμένη περίπτωση.

  72. Αθανασία (καλά το μετέφρασα; Σ;ο))), το «όταν σκέφτομαι» ακολουθεί ακριβώς το ρυθμό του πρωτοτύπου, όπως έδειξα, ενώ το «σαν σκέφτομαι» όχι.

  73. rodia said

    Περί επιμελητού: ο κοινος αναγνωστης (σαν και μενα, πριν καταλαβω) δεν καταλαβαινει τι σημαινει ακριβως «επιμελητης κειμένου».. μάλλον νομιζει οτι ειναι καποιος που επιμελείται την έκδοση, πώς φαινεται/δείχνει το κειμενο στις σελιδες… κλπ, ότι δεν έχει καμμιά σχέση με τη μεταφραση, με το ίδιο το γραπτό, δλδ.

  74. σιγιάλ κιγιέ(ου)γ έπρεπε να μεταφράσουν Σ;-))))

  75. bernardina said

    Αχχ… Κοιτάξτε κι εδώ http://www.proz.com/forum/lighter_side_of_trans_interp/108755-good_quotes_on_translation.html (για να μη νομίζουμε ότι παραπονιόμαστε μόνο εμείς)

    Ιμοράκι, αν ο μεταφραστής έγραψε «κατά συρροή δολοφόνος» ή κάτι ανάλογο και ο επιμελητής θεώρησε καλό να τον μετατρέψει σε σειριακό, (που και σαν λέξη, δηλαδή, λάθος ειναι, αν το καλοσκεφτείς) τότε φταίει ο επιμελητής. Αν το έγραψε ο μεταφραστής και δεν το διόρθωσε ο επιμελητής φταίνε και οι δύο.

    Πάντως το πώς η γλίτσα γίνεται κουβερτούλα δεν το κατάλαβα ποτέ όσο κι αν έστυψα το μυαλό μου. (Μη με ρωτήσεις περισσότερα, κωλύομαι)

  76. Βερνανδίνα νμίζω πως η Αθανασία θα προτιμούσε τη «μετάφραση» «serial killer» Σ;-))))

  77. bernardina said

    Ροδιά,
    ευτυχώς ή δυστυχώς, ο επιμελητής έχει τον τελευταίο λόγο πριν τυπωθεί το βιβλίο. Κάποιοι επιμελητές είναι πραγματικοί ήρωες γιατί ουσιαστικά αναγκάζονται να ξαναγράψουν μια κακή μετάφραση από την αρχή, πράγμα τρομερά άχαρο (εξαίρεση). Άλλοι βγάζουν τσάμπα λεφταδάκια επεμβαίνοντας για το θεαθήναι στο άρτιο κείμενο (επίσης εξαιρέσεις). Η πλειοψηφία κάνει την χαμαλοδουλειά (αν την κάνει όπως πρέπει) να αντιπαραβάλει αράδα-αράδα αρχικό κείμενο και μετάφραση και να επέμβει όπου υπάρχουν λάθη. Κατόπιν αναλαμβάνει ο διορθωτής για τα τεχνικά. (Τουλάχιστον έτσι συμβαίνει θεωρητικά. Πρακτικά όχι πάντα. Και τότε φαίνεται).

    Γάτε, εννοείς ότι η Ιμόρ θα το ήθελε αμετάφραστο;

  78. rodia said

    77. και το αυθεντικό –με στίχους στην περιγραφή.

  79. Μαρία said

    70 Μπέρνη, η 3η κατά σειρά γυναίκα του βλέπω οτι ήταν μεταφράστρια.

  80. 77 -«όπως εννοείται», εννοείται. 🙂

    Τώρα θυμάμαι, την είχα ακούσει και στο ράδιο.

  81. Ροδιά, προφανώς δεν το άκουσες. Αυτό έχεις μόνο να σχολιάσεις; 🙂

    Λοιπόν, αν δεν σας αποτελείωσα, και δεν λύθηκαν οι απορίες σας, θα σας ρίξω και στίχους, δικούς της, κ.Τ.Κ./ Αλλά, επειδή, ο Νικοκύρης, ήθελε κριτική:

    …Το άλλο παράδειγμα. Στο τραγούδι Fernande γράφει:
    Όταν σκέφτομαι την Φερνάντ
    Δένομαι
    Όταν σκέφτομαι την Φελίσια
    Δένομαι επίσης
    Όταν σκέφτομαι τη Λεονόρα
    Θεέ μου δένομαι ακόμα
    Μα όταν σκέφτομαι τη Λουλού
    Εκεί δεν δένομαι πια
    Για όσους γνωρίζουν την ιστορία του Γαλλικού τραγουδιού εύκολα γίνεται
    αντιληπτό πως το όνομα Φελίσια έχει μπει για να θυμίζει μια προπολεμική επιτυχία
    στα καμπαρέ της εποχής του Fernandel με τίτλο «Felicie aussi» ακριβώς για να
    υπογραμμίσει την αντιστοιχία αφού μετρικά ταιριάζει…

    Κι άλλο;

  82. Immortalité said

    @75 Μπερναρτίνα το σειριακός δεν είναι λάθος λέξη αλλά σημαίνει άλλο πράμα. Με σειριακή θύρα συνδέεται ας πούμε μια οθόνη σ’ έναν υπολογιστή ο οποίος έχει σειριακό αριθμό. Σίγουρα ένας δολοφόνος δεν μπορεί να είναι σειριακός. Άσε που η έκφραση δολοφόνος κατά συρροή είναι σχεδόν παγιωμένη και βγαίνει από μόνη της. Και συμφωνώ με το Γάτο ότι αφού στο γαλλικό κείμενο είναι η φράση στα αγγλικά ενώ υπάρχει αντίστοιχη γαλλική, καλό θα ήταν να το άφηνε ως έχει. Αλλά μη μας βγάζει και το μάτι!

  83. Immortalité said

    @82 Ο Χριστός και η Παναγία! Μας αποτελείωσες μην προσπαθείς άλλο, φτάνει!!!

    Ελπίζω πάντως να μην πιάσει στα χέρια της τον Μπρελ γιατί θα τη βρω και θα τη σκίσω!

    Και εμείς έχουμε μπλέξει με τους γιακάδες και διαφωνούμε στο κολλάρισμα…

  84. Ιμόρ, πού ζεις; Πολύ πρόχειρα δες το επόμενο βιντεάκι που εμφανίζεται στο 77.

  85. bernardina said

    Ιμόρ,
    κατα την ταπεινή μου γνώμη το σειριακός είναι λάθος. Δεν βγαίνει από τη σειρία αλλά από τη σειρά. και το σωστότερο θα ήταν σειραϊκός. Αυτό εννοούσα. Αλλά ας μην το κάνουμε θέμα 😉

    Ανοίγεις μεγάλο θέμα για το πώς πρέπει να μένουν ή όχι οι όροι και οι λέξεις. Και μάλλον δεν ανήκει σε αυτό το ποστ. Ίσως αν ευαρεστηθεί ο Νικοδεσπότης…

    Μαρία, λες ναι είχε καεί από δυο μεριές ο άνθρωπος; 😆

  86. Immortalité said

    Δύτη, όλοι ξέρουμε που ζω μην επαναλαμβανόμαστε 😉

    Το είδα, το είδα αυτό με σκότωσε και τα άλλα με αποτέλειωσαν…

  87. sarant said

    Ευχαριστώ για τα επόμενα σχόλια!

    77: Ναι….
    81: Αυτό το *όπως εννοείται* είναι θανατηφόρο, πράγματι.

    82: Δεν το χωράει το μυαλό μου, πώς κάποιος λέει (σωστά) ότι το όνομα Φελισί στο τραγούδι παραπέμπει σε γνωστό προπολεμικό σουξέ και ταυτόχρονα δεν έχει προσέξει το κοτρώνι με το «δέσιμο» -εκτός κι αν το έχει προσέξει και το προσπερνάει από ευγένεια.

  88. Μαρία said

    84 Έχει μεταφράσει Μπρελ

  89. bernardina said

    Στάζυ,
    Στίχους, στίχους!!! 😆

  90. sarant said

    Στο καφενείο Μαύρος Γάτος, περί το 1918, καθόταν ο Σπαταλάς και κάτι έγραφε.

    – Τι γράφεις, Γεράσιμε; τον ρώτησε κάποιος (ο Βάρναλης ίσως, δεν θυμάμαι)
    – Μεταφράζω Καρντούτσι.
    – Καλά του κάνεις!

  91. rodia said

    …και το υπέροχο φιξάρισμα –επιμένω στη σάτιρα:

  92. Nicolas said

    Μαρία, τι δεν θέλεις να σχολιάσεις στην εισαγωγή, την μετάφραση ή τις γυναίκες; 😉 (Μια καλή μου φίλη, μου είπε να μην εμπιστεύομαι τις γυναίκες και κυρίως τις πιστές).

    Το «όταν» έχει μια συλλαβή παραπάνω από το »σαν». Μάλλον για να κολλήσει πάνω στα μέτρα του τραγουδιού έγινε.

    Το commander σημαίνει ελέγχω, αλλά παραγγελιά πάει καλύτερα. Αν και σήμερα έχουν ξεπεραστεί αυτά:
    Σερβιτόρος: Τι θα πάρει ο κύριος;
    Πελάτης: Ένα viagra κι ένα ποτήρι νερό.
    Σερβιτόρος: Μία καύλα, μία!

    Και παρεπιτούτου, το καύλωμα δεν το πρόσεξε κανείς. Γιατί καύλωμα, αφού δεν υπάρχει στα ελληνικά (κουίζ).

    Έχουμε και αναφορές τραγουδοποιητικές, Φελισί και δε συμμαζεύεται. Μήπως το επόμενο θύμα είναι ο συγχωρεμένος ο Φερναντέλ;

    Βρε Ιμόρ, και τον Μπρελ τον κανόνισε! Μου αρέσει και το Γάλλοι τροβαδούροι: Jacques Brel, Βέλγος, Charles Aznavour, Αρμένης, …

    Και λίγο για τα μεθυσμένα, μια πρόταση:

    Εκεί που εκατέβαινα σ΄ ατάραχα ποτάμια,
    Ένιωσα πως δεν με τράβαγαν πλέον οι οδηγοί:
    Κόκκινα πρόσωπα άγρια τους έβαλαν στον στόχο
    και τσίτσιδους τους κάρφωσαν σε χρωματιστά τοτέμ.

    Σ΄ αφήνω black cat να βρεις την οιμοιοκαταληξία

    Και μην ορμήσουν όλοι καταπάνω μου, δεν θέλω να πάω στη Ρώμη!

  93. rodia said

    θα το κανω αμερικαν μπαρρρρρ!!! το τραγουδακι που αναφερεται στην παροιμιώδη τεμπελιά των κορσικανών:

  94. Μαρία said

    93
    >τι δεν θέλεις να σχολιάσεις στην εισαγωγή, την μετάφραση ή τις γυναίκες;
    Κανένα απ’ τα δύο.

    >Και παρεπιτούτου, το καύλωμα δεν το πρόσεξε κανείς.
    Τη λεξιπλασία της bandaison την έχουμε ξανασχολιάσει.

    Στο μεταξύ το Lulu δεν είναι σίγουρο οτι πρόκειται για γυναικείο όνομα. Άτιμα άρθρα.

  95. Immortalité said

    @89 Αρνούμαι να το ακούσω. Δεν ερώτηση!

  96. Nicolas said

    Αυτά είναι αισχρά ψέμματα και διαδόσεις κι αν διαφωνείτε ο φίλος μου από τη Μπάστια είπε ότι θα στείλει κάποιον με αυτόματο για να σας συνετίσει, γιατί αυτός βαριέται.

    Βεβαίως και είναι σειριακός δολοφόνος! αφού υπάρχει και USB killer

  97. #93 Να τα βλέπουν μερικοί μερικοί που θα κλείσουν χρόνο με ένα τραγούδι μετάφραση… 😛

    #90 Έλα βρε, τάισε το γούγλη. Τούλα απ’ το Παναγιώτα.

    Από μια άλλη πλευρά του ζητήματος, να πώς μαζεύεις μόρια και φτιάχνεις βιογραφικά…

  98. #96 Ως κι οι μαϊμούδες συνωμοτήσανε για να μην τ’ ακούσει

  99. Immortalité said

    @98 Το καλό το πράμα θέλει τον τρόπο του και την ώρα του! 😛

  100. rodia said

    82.
    Στάζυ, τι να σχολιάσω; Το μόνο που επιβεβαιώνεται είναι ότι «οι παρέες γράφουν ιστορία και τα κυκλώματα» –κάπως έτσι δεν το λέει το άσμα; Οπότε, προτιμώ να το ρίχνω έξω! 😆

    Εχω μια φίλη μεταφραστρια, ελληνοελβετίδα, η οποία, με τρεις «μητρικες» γλώσσες, δε σταυρώνει μία μπροστά σε κάτι ελληναραδοτραφή Τέρατα! :Ρ Πάντως, έχει κουραγιο και συνεχιζει –εντελώς αφανής.

  101. Nicolas said

    Μαρία, είσαι η μνήμη του καφενέ!
    Και σαΐνι, βρε γαμώτο. Αυτό με το Lulu, δεν μας πέρασε απ΄ το μυαλό καθόλου! το μεταβιβάζω!
    [Αν δεν είσαι πολύ ακριβή, θα σε προσλάβουμε]

  102. Immortalité said

    @99 😀

  103. rodia said

    95.
    Τι σύμπτωση! έχω ενα φιλαρακι κορσικανό μουσικό που τον λένε Lulu.

  104. Το «Δένομαι» παρά λίγο να ήταν κοντά στην σωστή μετάφραση του πρωτότυπου, δηλαδή «Δέφομαι», αν και το τελευταίο είναι λίγο πιο προχωρημένο επακόλουθο από την απλή θωριά της ωραίας Φερνάντ… 🙂

  105. Nicolas said

    Στάζυ, δεν πιστεύω να μας απολύσεις και να ζητήσεις από κάποια άλλη να σου το μεταφράσει στο πι και φι; και τελικά από λυπητερό θα γίνει εύθυμο.
    [Μήνυμα στην παρέα: πρέπει να πλακωθούμε, γιατί έχει πέσει άγριος ανταγωνισμός, θα μας φάνε και τον Ferré]

  106. #106 Εμ, έχει κι αλλού Τούλα Πορτοκάλος…

  107. Μαρία said

    98 Και με το Τούλα μια χαρά βγαίνουν στη kithara.

    Πώς του ήρθε όμως του Σ.Α να διαφημίσει τώρα ένα βιβλίο που βγήκε το 2009;

  108. Akyla said

    Η κυρία Τούλα τα θαλάσσωσε στη μετάφραση, αυτό είναι βέβαιο. Ωστόσο, ούτε η απόδοση «καυλώνω» για το bander είναι σωστή. Το bander είναι κατά τι ηπιότερο, λέγεται πιο εύκολα στα γαλλικά απ’ όσο το «καυλώνω» στα ελληνικά (η πλησιέστερη απόδοση που μου ‘ρχεται τώρα είναι «μου σηκώνεται», ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων). Ανάλογη καταχρηστική αντιστοίχηση είχε επισημανθεί στο παρόν ιστολόγιο με τη διαβόητη πλέον φράση του Στρως-Καν (merde – σκατά).

  109. sarant said

    Ναι, το Lulu μπορεί να είναι και αντρικό, και κάπου διάβασα (στο analysebrassens.com, ίσως) ότι υπήρχε κι ένας Λουλού στην παρέα του Μπρασένς, αλλά φαντάζομαι ότι ο ακροατής γυναίκα σκέφτεται όταν το ακούει.

  110. rodia said

    77.
    Πέρα από το άστοχο (κομψά) της παράφρ.. ουπς! της μετάφρασης, ο ήχος –το ηχόχρωμα, τεσπα– της φωνής δίνει την εντύπωση ότι αυτός ο κακομοίρης_θα_τρίζουν_τα_κόκκαλά_του Μπρασένς, ήταν ένας γλυκερός τροβαδούρος τύπου αχ, βαχ σε υψηλούς/τσιριχτούς τόνους.

  111. rodia said

    110.
    Το Lulu ειναι κατεξοχην αντρικο ονομα, ενας γαλλος δεν θα νομιζε οτι προκειται για γυναικα. Και ο φιλος μου ο Lulu ειναι ανδροπρεπέστατος! Είναι όπως το δικο μας (και άλλων) υποκοριστικό Σίλια.. στη Σουηδία ειναι αντρικο ονομα.

  112. #77 Α γεια σου!

  113. rodia said

    βγαινει απο το Louis = Λουδοβίκος

  114. Το #77 στο #113 ήταν #111, αλλά το καταλάβατε

  115. Μαρία said

    105 Απ’ την Τούλα για σένα.

    Οι φίλοι μου μου λεν Μιχάλη
    Στα δάκρυά της μην πιστέψεις
    Ενώ σου παίζει την Εκάβη
    Φωτιά στο σπίτι σου ανάβει

  116. rodia said

    116.
    Φωτιά στα μπατζάκια –«εννοείται».. 😉

    113. 115.
    Μερσί για τα εύσημα, σχολίασα το «αυτονόητο».

  117. Nicolas said

    Το Lulu είναι κατεξοχήν… διφορούμενο όνομα, κι ο Γάλλος πρώτα το μυαλό μου πάει σε γυναίκα και μετά σε άνδρα (ξέρω και μια Lulu που είναι τελείως αντικαυλωτική! )

  118. «Την ανάγκαζε να χλαπακιάζει νόστιμους μεζέδες και την έκανε να χάσει τη σιλουέτα της»

  119. rodia said

    118.
    Δεν επιμένω για ατόφιους γάλλους, ίσως μονο στην Κορσικη να συμβαινει. 😉

  120. ‘Την ανάγκαζε να χλαπακιάζει νόστιμους μεζέδες και την έκανε να χάσει τη σιλουέτα της’

  121. rodia said

    119. ο συνδεσμος δεν.. εργάζεται!

  122. Nicolas said

    Μιχάλη, όπως έλεγε η Παναγία:
    — Ρε παιδιά, αν δεν είχε τους σπάγκους (συγγνώμη, τα νήματα) από τις δυο μεριές, ίδιο το Άγιο Πνεύμα είναι!

  123. 116,
    Μ’ Εκαβώνει, δηλαδή 🙂

  124. bernardina said

    Εγώ μια Λουλού ξέρω μόνο και είναι στειρωμένη 😆

    (και τετράποδη, μη φρικάρετε!)

  125. Nicolas said

    Περπατάει*, περπατάει ο σύνδεσμος, στο 121 (τι μόνο μερικές ξέρουν καλά γαλλικά; κι εγώ μπορώ να μεταφράσω, όχι παίζουμε).

    * από το γαλλικό marcher για αυτούς που δεν έχουν κάνει πιάνο

  126. rodia said

    59.
    Διορθώνω το 57: για «αιδοιοκαταιγίδες» έγραφε ο Dark Angel. Συγγνώμη…

  127. Nicolas said

    @127 Νόμιζα ότι ήταν αυτό που λέμε aspirateur à minettes.
    Κάτι τέτοιο

  128. sarant said

    Ένα μεταναστόπουλο που ήξερα, γεννημένο στο Σαρλερουά, έλεγε «ο στυλός δεν πηγαίνει» (ne marche pas)

  129. rodia said

    129.
    Μαλλον αυτο που λέμε «δεν τραβάει» ήρθε πίσω σαν.. αντιδάνειο!
    (κλεινω και παω να φτιαξω την εκπομπουλα, το παραξήλωσα σήμερις)

  130. 123, 🙂

  131. @29: Δύτη, δες εδώ: http://www.poema.gr/dokimio.php?id=219

  132. Ορίστε και μια ψευδορουμελιώτικη μετάφραση του επιμάχου άσματος:

    Άμα σκεφτώ τη Ροβέρτα,
    μω σκώνετ’ αβέρτα.
    Κι άμα σκεφτώ την Παλόμα,
    μω σκώνετ’ ακόμα.
    Άμα σκεφτώ τη Νανά,
    όι μάνα μ’, μω σκώνετ’ ξανά.
    Αμ έτσι και σκεφτώ την Καρώνη,
    δε μω σκώνει, δε μω σκώνει.
    Οι σκωμάρες, συνεπώς,
    θέλ’νε ντιριντάχτα — αμ πώς;

  133. 132 ε, ναι.

  134. bernardina said

    #29 – 132
    Η μετάφραση πάλι που έχω εγώ γράφει:

    «Έχω γούστο, ναι, αλλά
    Όχι για δέντρα και βότσαλα» (!!!)

    Τώρα το πρόσεξα…

  135. Μπερν. πρέπει να μιλάμε για την ίδια, του Σπάνια, έτσι; Εγώ το θυμόμουν από μνήμης. Ακόμα χειρότερα λοιπόν.

  136. bernardina said

    Nαι, Δύτη. Αυτή λέω.

  137. bernardina said

    Άσε που για μένα το «έχω γούστο» δεν είναι συνώνυμο του «γουστάρω». Ας μη διυλίζουμε τον κώνωπα όμως… 😉

  138. Δημήτρης ΜΠΟΓΔΗΣ said

    Δυό λόγια για το «καύλωμα»: προσπάθησα να αποδόσω το νεολογισμό του Brassens «bandaison» ο οποίος δεν υπάρχει στο Robert και στο Larousse. Στα ελληνικά δεν το βρήκα στο λεξικό του Μπαμπινιώτη, αλλά στου Τεγόπουλου (έκδοση 1995).
    Όσον αφορά το «Σαν» αντί του «Όταν», το «Σαν» πέφτει ακριβώς στην άρση ενώ το «Όταν» βγαίνει παράτονο. Η μετάφραση έγινε για να τραγουδιέται.
    Τα ξαναλέμε.

  139. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Μα, καλά, βρε Δημήτρη, πρέπει κανείς να ανατρέξει στον Μπαμπινιώτη και στον Τεγόπουλο για να ανακαλύψει το «καύλωμα»;

  140. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @125,
    εγώ, πάλι, Βερναρδίνα, θυμάμαι τη Μικρή Λουλού -και αγέραστη, και αστείρωτη και δίποδη!

  141. Nicolas said

    Τιπού, 120 πόιντς!

  142. Nicolas said

    @141 Όχι, κάνε μια βόλτα τώρα ανοιξιάτικα και θα το ανακαλύψεις αυτόματα! (κι όχι μόνον dans un coin pourri, du pauvre Paris, sur une place, για να μείνουμε στο βρασσενικό πνεύμα)

  143. ΣοφίαΟικ said

    Εγώ από την άλλη σκεφτόμουνα ότι παέι, τα έχω ξεχάσει τα γαλλικά μου, κι άμα περιμένω να μά θω από τα γαλλόπουλα στο σχολείο σώθηκα (πάντως διαβα΄ζοντας τη μετάφραση με τα δεσίματα σκέφτηκα ότι κάτι δεν παει καλα, έιμαστε για δέσιμο….)

  144. Nicolas said

    Και μια που μιλήσαμε και για την Κορσική:
    La Corse n’est pas qu’un bronze-culs

  145. Rodia said

    …mais c’est aussi, à mes yeux, un réservoir inépuisable de fictions.

  146. rogerios said

    Πολύ λυπάμαι που μια δύσκολη ημέρα στο γραφείο δεν με άφησε να χαρώ εγκαίρως ένα από τα πιο ωραία και διασκεδαστικά ποστ (συνοδευόμενο κιόλας από πλούσια κι ωραία συλλογή σχολίων)!

    Γενικά, η άγνοια λέξεων συγχωρείται, πώς να το κάνουμε. Ωστόσο τα περισσότερα μαργαριτάρια στην Ιστορία της μετάφρασης θα έπρεπε να έχουν αποφευχθεί με λίγη κοινή λογική. Δηλαδή εδώ με το… δένομαι, τι στο καλό νόημα έβγαινε; Έπειτα, πάντα με εκπλήσσει το γεγονός ότι ορισμένοι καταπιάνονται με πράγματα που ούτε οικεία τους είναι ούτε τα προσεγγίζουν με αγάπη. Γιατί πιάνεις τον Μπρασσένς αγνοώντας εντελώς το κοντέξτ;

    Τώρα με το Λουλού, μοιρασμένα μου φαίνονται τα πράγματα. Αλλά… το φιλμ του Πιαλά ήταν για ΤΟΝ Λουλού (κοτζάμ Ντεπαρντιέ έπαιζε τον ομώνυμο ρόλο). Κι ακόμα μπορώ να σκεφτώ μια «μορφή» του γαλλικού ποδοσφαίρου, τον ιδιοκτήτη της Μονπελλιέ, Λουλού Νικολλέν .

  147. Πάνω στο θέμα του/της Λουλού: ίσως λέω βλακείες, αλλά το αντρικό όνομα είναι Loulou (από το Louis υποθέτω). Ο Μπρασένς όμως λέει για Lulu, νεσπά; Υπάρχει κάποια διαφορά;

  148. Μαρία said

    Lulu χαϊδευτικό του Lucien/Lucienne.

  149. Δημήτρης ΜΠΟΓΔΗΣ said

    Γιώργο, όχι βέβαια. Όταν μετέφραζα αυτό το τραγούδι – το 1995/96 – είχα παρατηρήσει οτι μου συνέβαινε αρκετά συχνά και απο πολύ καιρό (πριν γνωρίσω την Fernande). Το έγραψα λοιπόν, στην αρχή σαν νεολογισμό, αποδίδοντας το νεολογισμό του Brassens. Μετά πήγα κι έψαξα στα λεξικά για να έχω τη συνείδηση μου ήσυχη!

  150. Μαρία said

    148
    http://www.cnrtl.fr/definition/loulou

  151. rogerios said

    Σωστές οι επισημάνσεις της Μαρίας (και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς;) 😉

  152. Μερσί μπωκού.

  153. a ha! said

    Loulou ήταν κι η ταινία του Πιαλά με τον Ντεπαρντιέ ως Λουλού, φουλ στην τεστοστερόνη. Lulu νομίζω έβγαλε τον γιο του ο Γκενσμπούρ δηλαδη Lucien που λέει η Μαρία. Και Λολό (από Λωράν) ξέρω και Φιφί (από Φιλίπ) : εξάλλου τους Χιούι, Ντιούι, Λιούι, τα ανήψια του Ντόναλντ στην Γαλλία τους λένε Φιφί Ριρί και Λουλού.

  154. ppan said

    Α και ξέχασα τον Ζωζώ! 🙂 (εγώ ημουν πάλι)

  155. Μαρία said

    153 Έχει πλάκα που το σκυλάκι το λουλού εξελίσσεται σε ρεμάλι, σαν το δικό μας το μπουμπούκι.

  156. Θυμάμαι ένα ρεμάλι Λουλού στο «Οπωσδήποτε την Κυριακή» του Τρυφώ.

  157. Δημήτρης ΜΠΟΓΔΗΣ said

    Σχετικά με το όνομα Lulu: Άλλο Lulu και άλλο Lοulοu. Το πρώτο είναι υποκοριστικό του Lucien/Lucienne δηλ. ανδρικού και θηλυκού ονόματος, αλλά επίσης του θηλυκού ονόματος Julie. Το Lοulοu είναι όλα τα άλλα.
    Μετά απο σχετική έρευνα, βρήκα οτι ο Brassens έκανε αναφορά στον Lucien, γνωστό του, ιδιοκτήτη καφενείου στο Νότο της Γαλλίας. Οι γάλλοι όμως, όταν ακούνε αυτό το τραγούδι, ερμηνεύουν το Lulu σαν γυναικείο υποκοριστικό. Νομίζω οτι ο Brassens, έπαιξε με την διφορούμενη έννοια του Lulu και αφού δεν μπορεί να αποδοθεί το διφορούμενο στα ελληνικά, επέλεξα τη Μυρτιά.

  158. Μαρία said

    155 Τι μου θύμισες! Ρεζίλι έγινε μια γνωστή μου Ζωή, που την επισκέφτηκε η μάνα της στο Παρίσι και τη φώναζε στο δρόμο Ζιζή.

  159. ppan said

    @ 159 μια φίλη μου, νηπιαγωγός, μάθαινε σε παιδάκι που ζει στην Γαλλία ένα απο τα σουξέ των ελληνικων Νηπιαγωγειων, την «Κοτούλα την Ζιζή», και το καψερό είχε κατακοκκινίσει

  160. Rodia said

    Πάντως, τον κορσικανο μουσικο Lulu, τον βαφτισαν Ludovic. Αρα; (νόμιζα πως ήταν Louis, αλλά έστειλα mail και ρώτησα. Τρελλάθηκε ο άνθρωπος!)

    μια σελιδα για καθε Lulu: http://fr.wikipedia.org/wiki/Lulu

    και ένα φόρουμ αναζήτησης: http://forum.magicmaman.com/forum1.php

  161. 115,
    Κι άλλος ένας Τζότζο

  162. Μήπως επηρεάστηκε από μαζοχιστικές τάσεις ο μεταφραστής;

    Όταν σκέφτομαι τη Φερνάντ
    Δέρνομαι

    κλπ, κλπ

    Εκεί δεν δέρνομαι πια
    Το ζωνάρι πατέρα
    Αυτό δεν κουμαντάρεται.

    …οπότε σταμάτησε ο δαρμός για τεχνικούς λόγους;

  163. Rodia said

    163.

    Όταν σκέφτομαι τη Φερνάντ
    καμαράντ καμαράντ (με ελαφρύ μουγκρητό)
    Όταν σκέφτομαι τη Φελίσια
    καμαράντ στέκω ίσια
    Όταν σκέφτομαι τη Λεονόρα
    καμαράντ παίρνω φόρα
    Μα όταν σκέφτομαι τη Λουλού
    καμαράντ είμ’ αλλού
    Το ζωνάρι πατέρα
    καμαράντ παίρνει αέρα

    σε χιτλερικό ύφος, μια κι αρχισαν τα φροϋδικα! :)))))

  164. sarant said

    Πολύ ωραία σχόλια, σας ευχαριστώ όλους, τα χάρηκα!

  165. Μαρία said

    165 Αυτός ο φίλος σου που σου έστειλε το ηλεμήνυμα, μήπως μπορεί να μας πει πώς μεταφράστηκε:
    Ne chantaient pas non plus «Saint-Eloi bande encor !»
    απ’ το Les quat’z’arts.
    Δένεται άραγε κι ο άγιος;

  166. Nicolas said

    161 Αν βρουν μερικούς από μας φουνταρισμένους μεταξύ Μασσαλίας και Cap Corse με τσιμεντένια πόδια, να πείτε στους τσανταρμάδες ότι η Ροδιά μας έδωσε!

  167. Μπουκανιέρος said

    Θυμήθηκα το αντιλλέζικο καβλόξυλο (bwa-bandé), που βγαίνει απ’ το ομώνυμο καβλόδεντρο και το βουτάνε στο ρούμι, με προφανείς προσδοκίες.

  168. Μαρία said

    168 Δεν το ήξερα. Βλέπω οτι υπάρχει και ομώνυμο γουαδελουπέζικο συγκρότημα.
    http://www.bwabande.com/

  169. Μπουκανιέρος said

    164
    Μήπως είναι ομάζ στον πρόσφατα χαμένο Καμπανέλλη;
    (που όμως δε φανταζόντανε πώς θα μπορούσε να ερμηνευτεί το «νανέβω τη σκάλα»…)

  170. Rodia said

    Κόλλησα λέμε.. Analyse Brassens

    167. Νικολα, θα επανέλθω 😉

  171. Μπουκανιέρος said

    169 Θα τους μεταφράσει κι αυτούς η κυρία Τούλα.

  172. sarant said

    166: Δεν έχει μεταφράσει όλα τα τραγούδια του Μπρασένς, καμιά σαρανταριά πρέπει να έχει το βιβλίο, κι αυτό που λες δεν είναι στα μεταφρασμένα.

  173. Βασίλης Ορφανός said

    Ξέρω μια κυρία Λουλού με καταγωγή από Μικρά Ασία. Το βαφτιστικό της εντελώς άσχετο, αλλά την είπαν έτσι όταν ήταν μικρή, διότι -λέει- σημαίνει «μαργαριτάρι», και της έμεινε. Όντως έτσι το έχει ο Χλωρός στο λεξικό του (Β 1496), από τα αραβ. Σημ.: Ο πατέρας της ήταν λόγιος και οριανταλομαθής. Αυτό σίγουρο.

  174. bernardina said

    Νίκο,
    το ρολόι είναι ακόμα στην παλιά ώρα;

    Καλημέρα

  175. sarant said

    Καλημέρα.
    Νομίζω ναι, αλλά θα το αλλάξουν σε καναδυό μέρες (νομίζω).

  176. Αν δεν το φτιάξεις μόνος σου, η ώρα δεν αλλάζει (κατά το δημώδες με το γιοφύρι)

  177. Κι όπου κι αν το αφήσεις, πάντα θα λέει ψέματα για κάποιον απ’ τη Μελβούρνη ως το Κεμπέκ και τον Ειρηνικό…

  178. Θέμης said

    Περνώντας από εδώ άκουσα θρήνους και οιμωγές ζωναροδεμένων νοημάτων και είπα να συμβάλω κομμάτι κι εγώ στην απελευθέρωσή τους. Ενσωματώνοντας κιόλας τα τελευταία πορίσματα της επιστήμης περί υπαγωγής του φύλου της/του Λουλού στην αμφισημία του φύλου των αγγέλων. Λοιπόν, απομακρύνουμε ανήλικα και τραγουδάμε στον ρυθμό του τραγουδιού του Μπρασένς, ή το πολύ-πολύ ανεπαισθήτως πιο απελευθερωμένα (καθότι πρόκειται απλώς για beta version).

    Θυμάμαι την Ελένη
    Η καύλα με τρελαίνει

    Θυμάμαι τη Γωγώ
    Ψωλοριγώ

    Φροσάκι όταν θυμάμαι
    Για έκχυση το πάμε

    Αλλά μωρέ Λουλού
    Οι καύλες είν’ αλλού

    Δικό της βρε παιδιά
    η καύλα έχει χαβά

  179. sarant said

    Και όμως… Πήγα στις ρυθμίσεις και μου λέει ότι έχω UTC+2, δηλαδή Γκρίνουιτς + 2, δηλ. ώρα Ελλάδος, ενώ ολοφάνερα έχω +1. Αλλά θυμάμαι ότι κάθε χρόνο κάτι ανάλογο γίνεται, ίσως η Αγγλία αργεί να μπει σε θερινή ώρα.

  180. sarant said

    Θέμη, εξαιρετικό!

  181. Λάθος θυμάσαι. Αυτή τη στιγμή, κι ως τις 30/10, στην Ελλάδα έχουμe UTC+3

  182. ti zoe sauto to blog said

    Καλημέρα Νίκο.
    Δεν ξέρω αν με θυμάσαι,ο γιατρός είμαι, παλιότερα περνούσα από ‘δω.
    Στο μεταξύ προκύψανε φουρτούνες στην προσωπική ζωή, δεν έμεινε μυαλό για ευχάριστα.
    Τέλος πάντων, τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα και άλλωστε όλα γίνονται συνήθεια.
    «Rien de plus cher que la chanson grise»
    που λέει κι ο Verlain…
    ταιριάζει και με το θέμα σας, είναι απ’ το L’ Art poetique.

    Λοιπόν, εδώ και λίγες μέρες, σε διαβάζω πάλι, με μεγάλη χαρά.

    Καλημέρα σε όλους
    Μου λείψατε!

  183. tamistas said

    1. H Ζωζώ ήτο Ελληνίς.
    2. Μήπως πρέπει να συνδυαστούν τα νοήματα επί του άσματος «Fernande»; Αν, επί παραδείγματι, εννοούσαμε το bander ως επιδένω (με επίδεσμο), τότε ίσως θα είχαμε αναγάγει τον όλον ερωτισμόν τού άσματος εις την λογικήν τού καλλιτέχνη των bandes dessinées Slocombe, ο οποίος, εξάλλου, διατηρεί την ίδια λογική και στις φωτογραφικές του επιδόσεις.

  184. 183 Ωωωω! καλώς τονα! Συγκινήθηκα. 🙂

  185. sarant said

    183: Γιατρέ, πολύ χαίρομαι που σε ξαναβλέπω -είχαμε αναρωτηθεί για την απουσία σου (κι ενός άλλου από τους παλιούς θαμώνες), δεν πέρασε απαρατήρητη, κι εσύ μας έλειψες!

  186. Και, ναι, κυρίες και κύριοι! Από πέρυσι 😳 έχει λυθεί το μεσανατολικό το ζήτημα της αυτόματης μετάβασης μεταξύ χειμερινής και θερινής ώρας στο wordpress[dot]com. Επιλέγετε την πόλη* που σας εκφράζει, κι ησυχάσατε!

    * Είναι πάνω πάνω στη λίστα, κατά ήπειρο…

  187. ti zoe sauto to blog said

    στα ελληνικά(;) αντί για Λουλού είχαμε Λελέ με δύο φύλα
    βλέπω ένα λοχία, το Λελέ
    γνωστή και η «κυρία Λελέ» από την χαρτοπαίχτρα

  188. Μαρία said

    Γεια σου, Αξιώτη γιατρέ.

    Θέμη, αυτή η έκχυση μου θύμισε σαλταρισμένο καθηγητή φιλοσοφίας στο ΑΠΘ τω καιρώ εκείνω.

  189. ti zoe sauto to blog said

    Νίκο,Δύτη ευχαριστώ από καρδιάς.
    Μαρία,γεια σου και σένα, φιλιά στη Μακεδονία.

  190. Μαρία, πάνω που έλεγα να σε ειδοποιήσω με μέιλ για την επιστροφή του Aσώτου του Αξιώτου. 😉

  191. Θέμης said

    Μαρία (#189), περιττό να σου πω ότι αρχικά είχα βάλει χύσιμο. Είπαμε, πρόκειται απλώς για beta. Αλλά δεν είμαι σίγουρος (αν το τραγουδάς α-λα Μπρασένς) ότι η έκχυση δεν ακούγεται καλύτερα. Οι αμφιβολίες μου βέβαια με έκαναν να σκέφτομαι πλήρη αλλαγή του στίχου. Αλλά ο υπεύθυνος άνθρωπος που έχω μέσα μου αντέτεινε: Και τη δουλειά που πρέπει να κάνεις σήμερα ποιος θα την κάνει ρε;

  192. sarant said

    Στάζιμπε, έβαλα UTC+3 με το χέρι, διότι στο δικό μου δεν έχει επιλογή πόλεων. Λέει Choose a city in the same timezone as you αλλά δεν είναι επικροτήσιμο ( = δεν μπορείς να κλικάρεις πάνω του, στα Ελετοϊκά). Όπως είδα στον λίκνο που έδωσες, κι άλλοι έχουν αυτό το πρόβλημα και πρέπει να απευθυνθούν στο σέρβις. Βαριέμαι, οπότε το έκανα χειρακ-τικά (δεύτερος ελετοϊσμός στο ίδιο σχόλιο, πρέπει να είναι ρεκόρ! -την παύλα την έβαλα για να μη γκουγκλίζεται)

  193. Νίκο, στην κρεμάμενη (πώς το λέει αυτό η Ελετώ;) λίστα με τις ζώνες ώρας είναι οι πόλεις. Αλλά πρέπει να ανέβεις πάνω-πάνω.

  194. Rodia said

    193. Και’γώ πρόσθεσα +3 όταν άλλαξε η ώρα. Αστους να μας μπερδεύουν!

  195. Rodia said

    179. Το «Ψωλοριγώ» έκτακτο!

  196. Rodia said

    167. Νικολα, επανήλθα. Εχεις δίκιο, άλλωστε έχω εξειδίκευση στα τσιμέντα!

  197. Μαρία said

    191 Έστι γουγλαναγνώστου οφθαλμός ός τα πάνθ’ ορά.

    192 Η φράση του δικού μας ήταν «και ύστερα έρχεται η έκχυση και η τέλεια ανυπαρξία» …και μετά μας πέταξε έξω.

    193 Απο υποτιθέμενο ρήμα χειράγω;

  198. Nicolas said

    Έχω καταθέσει αποδεικτικά στοιχεία σε δικηγόρο που θα τα δημοσιεύσει σε περίπτωση «ατυχήματος» (π.χ. αυτοκτονία με 16 μαχαιριές στην πλάτη).

    Γιατρέ, σαν τα χιόνια (νόμιζα ότι θύμωσες και δεν πατούσες πληκτρολόγιο). Καλώς όρισες!

  199. ti zoe sauto to blog said

    #191
    Χμμμ… καλό, δε λέω.
    Αλλά και τα δικά σου, μού τα προφτάσανε.
    Ξέρεις… λένε ότι ξιπάστηκες και γυρίζεις τα οτέλια, παρέα με τους αμπασαδόρους του γέρικου λιονταριού…και πως δεν ξέρεις πια αν είσαι με τους αγιάνηδες ή τους Αγιάνηδες, αλλά ούτε και με τον Άη Γιάννη το Νηστευτή είσαι!

    (Η επιλογή σου να το ρίξεις στην πλάκα, αντί για τη συγκίνηση ήταν σοφή, ευχαριστώ.
    Θα τα πούμε από κοντά)

  200. #200 Χμμμ… πλήρης ενημέρωση βλέπω. Περιμένω το από κοντά.

  201. #193 έχεις κάνει την αμαρτία ήδη.

  202. bernardina said

    #193 Ένας γνωστός το λέει «χερουκλάτα» 😆

    Bλέπω από πάνω ένα reunion και, παρόλο που (σαν νιούμπης εδώ μέσα) δεν γνωρίζω τον γιατρό, χαίρομαι για την επανεμφάνισή του και για τη χαρά που σας έδωσε.

  203. Ηλεφούφουτος said

    Εμένα ο Λουλού σε γαλλικό κόντεξτ, με πάει στα ανίψια του Ντόναλντ (Loulou, Riri και Fifi).

  204. sarant said

    198: Δεν νομίζω να είναι από ρήμα, αλλά ποιος ξέρει…

    202: Μα, τότε το συνειδητοποίησα πως είναι αμαρτία!

    Δύτη, εγώ δεν βλέπω μενού με πόλεις…

  205. Μενού με UTC+ν βλέπεις; Σ’ αυτό πήγαινε πάνω-πάνω (δεν φαίνεται στην αρχική οθόνη)

  206. Μαρία said

    205 Το α χειρΑκτικός δεν εξηγείται αλλιώς. Το χειρΟκτικά θα σήμαινε με το γάντι:-)

  207. Palavra said

    Διάβασα λίγο το word στο σύνδεσμό σου, Νικοκύρη, και νομίζω ότι έχει πολλά λαβράκια η μετάφραση. Παραδείγματος χάριν, λέει το πρωτότυπο (αμέσως μετά τους μεζέδες):

    Lui souviendrait-il encor du,
    Bidet d’hygiène,
    Avec lequel j’avais fendu,
    Sa boite crânienne

    Λέει η μετάφραση:

    Πώς να θυμόταν λοιπόν
    Τον υγιεινό μπιντέ
    Για τον οποίο της είχα ζαλίσει
    Το κρανίο

    Βρήκα εδώ ότι bidet ήταν ένα παρατσούκλι του Μπρασένς από τότε-έχει ψωμί η ιστορία και δεν προλαβαίνω να το ψάξω. Αναρωτιέμαι ωστόσο πώς προέκυψε ο «υγιεινός μπιντές».

    Επίσης, εγώ διαβάζω στο γαλλικό κείμενο ότι οι σφαλιάρες της θύμιζαν τότε που της είχε σπάσει το κεφάλι, όχι αυτό που γράφει η μετάφραση. Η έκφραση που θα αποδιδόταν όντως ως «ζαλίζω κάποιον» είναι fendre la tête à qqn, νομίζω δηλαδή ότι το fendre la crâne χρησιμοποιείται εδώ κυριολεκτικά.

  208. Θρασύμαχος said

    #14: επί πλέον η «Νόνω» είναι επιτυχής σε συνάρτηση με την αμέσως επακόλουθη «Νανά», καθώς συγκροτούν δίδυμο ανάλογο του λογοπαιγνίου «απ’ την Κική και την Κοκώ ποιά να διαλέξω»

  209. 192,
    Ε, με την Φελίσια έρχεται για ρίμα κάτι σαν

    Σαν βλέπω την Φελίσια,
    μου φεύγουνε τα χ…. 🙂

    Ασε που θυμίζει και fellatio.

    Ωραίο το 179!

  210. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Αποδομώντας τον Μπρασσένς!

    Με τι αυτιά, άραγε, θα ξανακούσουμε αυτό το τραγούδι;
    Με τι συνειρμούς;

  211. ti zoe sauto to blog said

    Σαν σκεφτώ την Φελισί
    μου σηκώνεται πολύ
    σαν σκεφτώ τη Λεονώρα
    μου ‘ναι σηκωμένο ώρα

    Αλήθεια αυτή Φελισί δεν είναι (αφού κάνει και ρίμα με το aussi)

  212. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ομοίως, ριμάρει με Το Νησί.
    (Με το Ε.Σ.Υ., με το «μισεί», με τη «μισή»… η καλή η Φελισί!)

  213. Μαρία said

    208
    >Επίσης, εγώ διαβάζω στο γαλλικό κείμενο ότι οι σφαλιάρες της θύμιζαν τότε που της είχε σπάσει το κεφάλι, όχι αυτό που γράφει η μετάφραση.
    Γι’ αυτό το λόγο λέγεται οτι λογοκρίθηκε το 6ο κουπλέ.

  214. ti zoe sauto to blog said

    #199 ,#203 ευχαριστώ

  215. Γιατρέ μου, καλώς μας ξαναήρθες και να μη μας ξαναφύγεις!

  216. Μπουκανιέρος said

    Κόπιασε γιατρέ, καλώς ανταμώσαμε.

    (…κι έχω καιρό να χαρώ βλέποντας γιατρό)

    Καλά ξεμπλέγματα απότι σε παιδεύει.

  217. 212,
    Ναι, Φελισί, απλά η Φελίσια στην μετάφραση Τ.Κ. κάνει πιο εύκολη την ομοιοκαταληξία.
    Πχ, μία ακόμα:

    Σαν βλέπω την Φελίσια,
    πωπω τρελλά γαμ….

  218. Μπουκανιέρος said

    210-218
    …felicitas γενικώς. 🙂

  219. Nicolas said

    Εδώ για ένα καυλώνω σηκώθηκαν και έφυγαν από την αίθουσα κάτι Πιέριοι προύχουντες, φανταστείτε να διαβάσουν αυτά που γράφετε: θα πάθουν αποπληξία και μετά την κηδεία τους θα σας κάνουν μήνυση.

  220. sarant said

    Νικολά, γιά πες λίγο περισσότερα! Τι, δεν κ…νουν οι προύχοντες της Πιερίας;

  221. Μήπως έχει να κάνει με την φράση του Θουκυδίδη

    «απεκαύλιζεν το προύχον της κεφαλής»

    που περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο πολιορκημένει προσπαθούσαν να καταστρέψουν πολιορκητικό κριό;

  222. πολιορκημένοι, βεβαίως-βεβαίως

  223. voulagx said

    Ελευθερη αποδοση

    Σαν βλεπω την Φερναντα
    «ορμαει ο Λοσαντα»
    Σαν βλεπω την Φελιτσια
    μου γινεται σαν γκλιτσα
    Σαν βλεπω τη Λεωνορα
    μου σ’κωνεται μια ωρα
    Μα σαν βλεπω τη Λουλου
    παει,μου πεφτ’ η σουρλουλου!
    Γιατ’ η ..ουτσα, βρε πατερα
    δεν φουσκωνει με αερα!!

  224. Θέμης said

    Έγραψες, ω Voulagx. Αγλάισμα στιβαρής ελληνικότητας, με έμφαση στο διαχρονικό νήμα που ενώνει τη Μαρία την Πενταγιώτισσα με τον Λοσάντα. Και με νοήματα πλήρως απελευθερωμένα…

  225. Παιδιά, από το #9 που σας άφησα,και μετά, βλέπω, ότι πιάσατε όλες τις Λουλού και τους λουλού και τηΖιζή και το ζιζί, αλλά και σας σας έπιασε η άνοιξη. Εύγε. Ξεχάσατε όμως έναν άλλο τραγουδοποιό κι έναν άλλο Ζοζό, που se prenait pour Voltaire.

    Στο βιντεάκι, το τραγούδι του Μπρελ το χορεύει ο γυιός του χορευτή και χορογράφου Σίμκιν. Δεν ασχολούμαι πολύ με το χορό, για αυτόν τον Σίμκιν μου είπαν άνθρωποι που τον είδαν στο Παλλάς πέρσι. Φαίνεται, ότι είναι τόσο καλός , που, (έτσι μου περιέγραψαν τη σκηνή), όταν χόρεψε, κάτω στην πλατεία, χορογράφοι και ταξιθέτριες (κάποιες είναι μαθήτριες μπαλέτου) κλαίγανε από συγκίνηση.

    Αυτά και αυτές τις χορογραφίες να τις βλέπουνε μερικοί δικοί μας, που σκαρώνουν στην Ελλάδα διάφορες σκατοπαραστάσεις, υπερθεάματα δήθεν μοντέρνου χορού, με ακριβό εισιτήριο, , μόνο και μόνο επειδή έχουν τα «Μέσα».

  226. sarant said

    Πράγματι, έγραψε ο Βουλάγξ -μόνο που πρόδωσε τα χρόνια μας 🙂

    Μερσί, Καπετάνιε!

  227. Μπράβο βρε Καπετάνιε, πώς μου ξέφυγε αυτός ο Ζοζό. Είναι και επίκαιρο τραγούδι λόγω PIGS. (les bourgeois c’est comme les cochons)

  228. (γιατί αν δεν το μάθατε, μόλις αποκτήσαμε παρέα)

  229. sarant said

    Και η Πορτογαλία στη Σπιναλόγκα;

  230. Rodia said

    226. Υπέροχο!!!!!!!!!!!!!! Ευχαριστω ΚαπετανΕνα :)))

  231. #230 μαζί τα φάγαμε αφού.

  232. http://el.shvoong.com/books/114765-%CE%B7-%CE%B8%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CF%89%CE%BC%CF%89%CE%B4%CE%AF%CE%B1/

    ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

  233. ΣοφίαΟικ said

    Παίδες, από χτες που σας άφησα γραψατε. Αλλά πρέπει να κάνω ιδιάιτερη αναφορά στο 163,που με έκανε να γελάσω μεχρι δακρύων (και γενικότερα ο κος Νικολάου έχει πει πολλά ωραία στο συγκεκριμένο).
    Και φυσικά αυτό απαντάει στην ερώτηση της Μαρίας στο 166, όπου ο άγιος αυτομαστιγώνεται σαν καλός άγιος.

  234. sarant said

    Ναι, είχαμε κέφια. Καλημέρα Σοφία -και σε όλους!

  235. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ποια είναι η ..ούτσα, ω Voulagx;
    Σεμνοτυφία στο 224;

    Κατά τα άλλα, σπουδαία η «ελεύθερη απόδοση»! Να τολμήσω να πω και ζουμερή;

    Νίκο, καλημέρα και σ’ εσένα! Τον χαρήκαμε αυτόν, τον τελευταίο Μπρασσένς (καλά, έβαλε και η κυρία Τούλα το χεράκι της…)!

  236. Immortalité said

    Όλες οι αποδώσεις είναι άξιες συγχαρτηρίων αλλά του Τιπούκειτου και του Βούλαγξ είναι άπαιχτες! 🙂

  237. […] λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία  και συγκεκριμένα εδώ από όπου και δανείστηκα (διαδικτυακή αδεία, μα ούτως ή […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: