Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σάπιο σαντάρδο της εσχάτης πειρατείας

Posted by sarant στο 11 Μαΐου, 2011


Ο τίτλος του σημερινού σημειώματος, ίσως το καταλάβατε, είναι ένας στίχος από ποίημα. Ο στίχος είναι του Βάρναλη. Θα ήθελα πολύ να σας πω από ποιο ποίημα είναι, αλλά έχασα τη σημείωση που είχα κρατήσει  –υποψιάζομαι ότι είναι στην τετράδα ποιημάτων της Αγίας Οικογένειας, που δεν τα έχω πρόχειρα, αλλά μπορεί και να πέφτω έξω. Οπότε, αντί να σας πω εγώ από ποιο ποίημα είναι, σας παρακαλώ να μου πείτε εσείς –ας γράψει κάποιος στα σχόλια όλο το τετράστιχο, να το σημειώσω κι εδώ.

Προσθήκη: Τελικά ο στίχος  είναι από το ποίημα «Φιλέλλην» (τα εισαγωγικά είναι μέρος του τίτλου), από τη συλλογή Ελεύθερος κόσμος του Βάρναλη, με αφιέρωση Ουίνστον Τσόρτσιλ, γραμμένο προφανώς όταν ο Τσόρτσιλ πήρε Νόμπελ λογοτεχνίας. Παραθέτω τα δυο πρώτα τετράστιχα:

Ο λόρδος με παράσημον περικνημίδος
και ξαφνικά με Νόμπελ της λογοτεχνίας!
Γαλάζιον αίμα κατακάθαρο και πρώτο,
«της νίκης ο πατήρ» και του ψυχρού πολέμου.

Σάπιο σαντάρδο της εσχάτης πειρατείας,
το ‘να του πόδι μες το λάκκο, τ’ άλλο απόξω,
πασκίζει αντάμα του να σύρει όλα τα βρέφη:
άμα πεθάνει ο Χάρος, πώς θα ζήσει ο αφέντης;

Όμως, οι περισσότεροι θα έχουμε μια άγνωστη λέξη. Τι είναι αυτό το σαντάρδο; Υπάρχει και τοπωνύμιο μ’ αυτό το όνομα, αλλά τι είναι; Αν γκουγκλίσετε, θα βρείτε άκρη. Αν ανοίξετε λεξικά, πρέπει να πάτε στα παλιότερα, τα καινούργια καλώς ή κακώς δεν την έχουν. Ο Δημητράκος γράφει ότι σαντάρδο είναι «το υπέρ την κορώνην της πρύμνης πλοίου στηλίδιον, εφ’ ου επαίρεται η εθνική σημαία» -πάλι άγνωστες λέξεις έχουμε, αλλά καταλαβαίνουμε ότι είναι «κοντάρι στην πρύμνη πλοίου που χρησιμεύει για την έπαρση της σημαίας» (Λεξικό Παπύρου) και κατ’ επέκταση η ίδια η σημαία του πλοίου.

Το σαντάρδο είναι λοιπόν το κοντάρι και κατ’ επέκταση η σημαία· η λέξη ανήκει στη ναυτική ορολογία και δεν λέγεται  μόνο για τις εθνικές σημαίες: τα παλιότερα χρόνια κάθε καραβοκύρης είχε το δικό του σαντάρδο.

Από τη θάλασσα η λέξη πέρασε και στη στεριά, όπου χρησιμοποιείται για το κοντάρι της σημαίας που κυματίζει σε ψηλό μέρος. Για παράδειγμα, ο Κ. Πολίτης στο Στου Χατζηφράγκου γράφει για το σαντάρδο στο μπαλκόνι του προξενείου απ’ όπου κυμάτιζε η ελληνική σημαία.

Χρησιμοποιείται η λέξη και σήμερα; Θα σας γελάσω, σκάφος δεν έχω ούτε αγαθές σχέσεις με την ιστιοπλοΐα. Όποιος σχολιαστής ξέρει, ας απαντήσει. Εγώ θα πω για την ετυμολογία της λέξης.

Το άγνωστο στους περισσότερους από εμάς σαντάρδο έχει στενή ετυμολογική συνάφεια με μια αγγλική λέξη πολύ συνηθισμένη αλλά και πολυσήμαντη, με πολλές και διάφορες σημασίες, που ταλαιπωρεί πολύ εμάς τους μεταφραστές αν και σε κάποιες χρήσεις της έχει περάσει αυτούσια στη γλώσσα μας. Θα μπορούσα να το βάλω και κουίζ, γιατί δεν είναι ολοφάνερο, αλλά θα το βρίσκατε γρήγορα, είμαι βέβαιος.

Η λέξη αυτή είναι το «στάνταρ», standard. Λέξη που σημαίνει πρότυπο, μέτρο, κανόνας, αρχή, επίπεδο, πρότυπος, καθιερωμένος συνήθης, κατά περίπτωση· σημαίνει και «στάνταρ», τη σίγουρη πρόβλεψη στις αθλητικές συναντήσεις, σημασία που έχει επεκταθεί και σημαίνει το γενικά σίγουρο, σημαίνει και τις προδιαγραφές –και μ’ αυτή τη σημασία συχνά περνάει αμετάφραστο στα ελληνικά, «δεν ανταποκρίνεται στα δικά μου στάνταρ» σου λέει ο άλλος, μερικοί μάλιστα εννοούν να σχηματίσουν και πληθυντικό, και λένε «τα στάνταρντς», απορώ πως προφέρουν το -ρντς!

Όμως, πέρα από τις παραπάνω σημασίες, standard είναι το λάβαρο, η σημαία, και μάλιστα αυτή ήταν η αρχική σημασία της λέξης, οι άλλες ήρθαν μετά. Η αγγλική λέξη παράγεται από το παλαιογαλλικό estandart, που σήμαινε το λάβαρο επίσης, και που έχει αβέβαιη ετυμολογία, ίσως από φρανκονική λέξη, ίσως από το λατινικό ρήμα extendere. Στα σημερινά γαλλικά, το λάβαρο είναι étendard (αυτή η αξάν στο αρχικό e, όπως και η σιρκονφλέξ αλλού, κρύβουν παλιότερο s), και η λέξη αυτή υπάρχει στην πρώτη στροφή της Μασσαλιώτιδας, που λέει:

Allons, enfants de la Patrie,
Le jour de gloire est arrivé !
Contre nous de la tyrannie,
L’étendard sanglant est levé,

Εδώ θυμάμαι  ένα αστείο: όταν στο γυμνάσιο κάναμε γαλλικά και μας έδειξε η καθηγήτρια τους στίχους της Μασσαλιώτιδας, αναφωνεί  ο φίλος μου ο Φώτης: «Α, ώστε αυτό είναι το νταντάρ γκλανγκλάν που λέει ο πατέρας μου όταν τραγουδάει το Αλόνζ ανφάν!» Ραμόνια, βλέπετε, υπήρχαν πάντοτε!

Αν δεν φοβόμουν τις παρεκβάσεις, θα σας παρέπεμπα σε ιντερνετικές συζητήσεις που δείχνουν ότι οι νεαροί Γάλλοι μπερδεύονται  ως προς το τι σημαίνουν οι στίχοι της πρώτης αυτής στροφής του εθνικού τους ύμνου, καληώρα σαν εμάς με την όψη και την κόψη, τη βία και τη βιά. Άλλοι νομίζουν ότι το contre είναι προσταχτική του ρήματος contrer, ενώ άλλοι ότι το «ματωμένο λάβαρο» είναι η σημαία της πατρίδας –φταίει βέβαια και ο Ρουζέ Ντελίλ που έβαλε το υπερβατό, διότι, αν δεν πέφτω έξω, ο στίχος σημαίνει «ενάντιά μας, της τυραννίας / το αιμοσταγές  λάβαρο έχει υψωθεί».

Παρ’ ό,τι το σαντάρδο είναι της ναυτικής ορολογίας και παρόλο που οι Εγγλέζοι είναι ναυτικός λαός που κυβερνούσαν τα κύματα επί αιώνες, δεν νομίζω να το πήραμε απευθείας από τα αγγλικά, είναι πολύ νωρίς για άμεσες επαφές. Εμείς πρέπει να το πήραμε από τα ιταλικά, όπου η αντίστοιχη λέξη είναι stendardo (ανάγεται και αυτή στην ίδια παλαιογαλλική λέξη). Αυτά, στα σημερινά επίσημα ιταλικά, αλλά πρέπει να υπάρχει και διαλεκτικός τύπος sandardo.

Εδώ πρέπει να σας πω ότι μερικές φορές συναντάμε τον τύπο «σταντάρδο», αλλά ως τώρα δεν το ανέφερα αφενός επειδή το «σαντάρδο» είναι συχνότερο και αφετέρου για να μην  φανερωθεί αμέσως η προέλευση της λέξης. Πάντως, ενώ στις πηγές είναι συχνότερος ο τύπος «σαντάρδο», το «σταντάρδο» έχει έντονη παρουσία στο Διαδίκτυο επειδή έχει συμπεριληφθεί σε ένα πολύ διαδεδομένο «Γλωσσάριο Ν. Καββαδία» (που αντλεί από το βιβλίο του Γ. Τράπαλη). Τον τύπο «σταντάρδο» τον έχει χρησιμοποιήσει ο Καββαδίας στη Βάρδια, ενώ υπάρχει επίσης σε σατιρικό ποίημα του 1797, γραμμένο για την απόβαση των Γάλλων δημοκρατικών στο Τζάντε, όταν ένας δημοκράτης Ζακυνθινός ανέβηκε στο κάστρο και κατέβασε τη βενετσιάνικη σημαία: «Ο Ψημάρης ο καημένος εις το κάστρο αρματωμένος / Το σταντάρδο αγκαλιάζει την παντιέρα κατεβάζει».

Για τον τύπο σαντάρδο, που είναι ο επικρατέστερος, η τροπή του αρχικού στ- σε σ- μπορεί να έγινε  στα ιταλικά, υπό την επίδραση του santo ίσως, αλλά μόνο μία γκουγκλιά βρίσκω ότι lo sandardo είναι η παντιέρα, ενώ δεν βρίσκω τύπο «sandardo» σε κανένα λεξικό (ξαναλέω όμως ότι δεν κοίταξα λεξικά ιταλικών διαλέκτων). Περιέργως δεν βρίσκω τη λέξη ούτε στο The Lingua Franca in the Levant, των Καχανέ-Τίτσε, το… στάνταρ σύγγραμμα αναφοράς για τη γλώσσα της ναυτοσύνης στην ανατολική Μεσόγειο.

Ένδειξη ιταλικής επιρροής είναι και το τοπωνύμιο Σαντάρδο, που βρίσκεται πολύ κοντά στην Ιταλία. Σαντάρδο λέγεται το ψηλότερο σημείο ενός από τα Διαπόντια νησιά, της Ερείκουσας –δηλαδή το ψηλότερο σημείο της βορειοδυτικής άκρης του ελληνικού χώρου. Εκτός αν εκείνο το Σαντάρδο είναι παραφθορά του Σάντο Εντουάρντο ή κάτι τέτοιο και μόνο συμπτωματικά συνέπεσε με το σαντάρδο της σημαίας, οπότε δεν βγάλαμε άκρη.

109 Σχόλια προς “Σάπιο σαντάρδο της εσχάτης πειρατείας”

  1. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Καλημέρα και καλή απεργία στην Ελλάδα! Νίκο, σχεδόν από το πουθενά έφτιαξες ολόκληρο (και καταπληκτικό) άρθρο. Κι αυτό το νταντάρ γκλανγκλάν με κάνει να πάω γελώντας για ύπνο! Για το sanglant, στην προκειμένη περίπτωση ίσως να λέγαμε αιμοβόρικο, αιμοχαρές…

  2. sarant said

    Ζακ Πρεβέρ, ευχαριστώ: έχεις δίκιο -που στάζει αίμα, αιμοσταγές τότε.

  3. jimakos said

    Καλημέρα Νικοκύρη…

    Υπάρχει κι ο Γκουλιέλμο Στεντάρντο, της Λάτσιο (και Γιούβε κλπ κλπ). Αυτός κάλλιστα μπορεί να γίνει »σημαία» για τον σύλλογό του!

  4. «Ετεντάρ» και μάλιστα «Σούπερ Ετεντάρ»λένε οι Γάλλοι κάτι πυραύλους που τους πουλάνε σε αεροπορίες για να βυθίζουν πλοία ολάκερα. Θάλεγα ότι πρόκειται για εντελώς λάθος χρήση της σημαίας…

  5. Μου κάνει εντύπωση η αβεβαιότητα για την ετυμολογία του estandart/étendard. Πριν το διαβάσω, θα έλεγα με κλειστά μάτια ότι βγαίνει από το étendre.

  6. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια!

    Αναρωτιέμαι αν χρησιμοποιεί κανείς και σήμερα τη λέξη «σαντάρδο»

  7. papoylis said

    Διευκρινίσεις

    Σκύλε το Super Etendard είναι αεροπλάνο της dassault του περασμένου αιώνα . Χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα από το γαλλικό ναυτικό σε ρόλους προσβολής στόχων επιφανείας. Λίγο μεγαλύτερο από το μέχρι πρότινος ενεργό δικό μας Mirage F1.

    Ορέ σαραντάκο , εγώ ο γαλλομαθής ( λέμε τώρα ) θυμάμαι και το

    Et l’ epee sanglante est levee

    και η αιμάσσουσα σπάθη σηκώθηκε

  8. papoylis said

    Επειδή το θυμήθηκα μόλις τώρα

    Οι Αργεντίνοι χρησιμοποίσαν Super Etendards με πυραύλους Exocet εναντίον του Βρεταννικού στόλου στο πόλεμο των Φώκλαντ και μάλιστα με ιδιαίτερη επιτυχία.

  9. physicist said

    @9. Μού θύμισες μια ιστορία που την είχα ακούσει από Βρεταννό συμφοιτητή — αλήθεια ή όχι, πάντως με κάνει ακόμα να γελάω. Στον πόλεμο των Φώκλαντ, οι βρεταννικές τορπίλες έχαναν στην αρχή συστηματικά το στόχο τους. Τους πήρε κάποιο καιρό μέχρι να καταλάβουν ότι στο Στόλο του Βόρειου Ατλαντικού, που είχε σταλεί εκεί, το σοφτγουέαρ των υπολογιτών διόρθωνε αυτόματα για τη δύναμη Κοριόλις με το λάθος πρόσημο.

  10. Ναι, Παπούλη, από τον πόλεμο των Φόκλαντς τα θυμάμαι κι εγώ. Έχεις δίκιο, αερόπλανα είναι και όχι πύραυλοι.

  11. π2 said

    Στα γκουγκλοβιβλία βλέπω ότι το σαντάρδο το έχει κι ο Τερζάκης στην Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ («Είταν ένα σμάρι τέντες μέ μια μεγαλείτερη καταμεσίς, καΐ στην κορφή της έβλεπες ν’ άνεμίζεται σαντάρδο κίτρινο τετράγωνο, φλάμπουρο βαρωνείας.»).

  12. Alfred E. Newman said

    Σύμφωνα με τη ναυτική ορολογία στο πλοίο υπάρχουν στην μεν πρύμνη το στηλίδιο σημαίας ή σταντάρδο της μπαντιέρας στη δε πλώρη η σημαία του προβόλου ιστού (πρωραίον) επίσημο (μικρή τετράγωνη συνήθως σημαία).
    Αν δεν με έχουν εγκαταλείψει οι ναυτικές μου γνώσεις και δίχως να κάνω αναζήτηση στον καπετάν Γούγλη, στο στηλίδιο σημαίας μπαίνει η σημαία της εθνικότητας του πλεούμενου ενώ στο πρωραίο η σημαία της χώρας στης οποίας το λιμάνι βρίσκεται.

  13. Κύριλλος Βοημός said

    Υπέροχο άρθρο! Νέα λέξη στο πτωχό ου λεξιλόγιο! Ευχαριστούμε…

  14. Μπουκανιέρος said

    Από το βιβλίο «Η γλώσσα των καραβιών» του Ρόη Παπαγγέλου (Ωκεανίδα, 1991), το οποίο είναι «αγγλοελληνικό – ελληνοαγγλικό – ελληνοελληνικό ναυτικό λεξικό»:
    σαντάρδο: στηλίδιο σημαίας
    και
    σαντάρδο: flag-staff, staff of a flag, ensign staff
    -σαντάρδο πρώρας: jack-staff

    (Επίσης, για τους εραστές της γεωγραφίας, να διευκρινίσουμε ότι το δυτικότερο σημείο του ελληνικού κράτους είναι οι Οθωνοί. Η Ερείκουσα είναι λίγο βορειότερα αλλά αρκετά πιο ανατολικά. Και α, τώρα βλέπω ότι την παρατόνισες Νικοκύρη.)

  15. papoylis said

    Φυσικέ

    στη περίπτωση αυτή είναι και τυχεροί που δεν πετύχαιναν τον εαυτό τους με τις τορπίλλες. Αυτο που λες σημαίνει ότι υπήρχε αυτοπεριστροφή προς την αντίθετη φορά , άρα το εργαλείο θα τους γύρναγε στη μούρη 🙂

    Για το σαντάρδο θα ρωτήσω και το Θείο Ισίδωρο να μας πει που έχει φάει τη θάλασσα με το κουτάλι. Πιθανώς προέρχεται από παράφραση του standard , αφού στη ναυτική αργκό των ελλήνων πολλές ξενικές εισφορές έχουν παραφραστεί και μάλιστα πολύ επιτυχημένα :

    πχ Φατσιμάνης : ο watchman

  16. bernardina said

    #15…»στη ναυτική αργκό των ελλήνων πολλές ξενικές εισφορές έχουν παραφραστεί και μάλιστα πολύ επιτυχημένα..»

    Και το κομοδέσιο
    και ο σιψάντης… 🙂

  17. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια!

    15: Βατσιμάνης. Φυσικά υπάρχουν πολλοί αγγλισμοί στη ναυτική ορολογία (αυτοί που είπες, και άλλοι όπως στόκολο, μπουλίνα κτλ.) αλλά είναι λέξεις πιο καινούργιες. Το σαντάρδο υπήρχε ως λέξη το 1800, ενώ όλες οι άλλες είναι πολύ μεταγενέστερες. Γι’ αυτό, αλλά και για άλλους λόγους, θεωρώ πως το πήραμε από τα ιταλικά.

    14: Για τους Οθωνούς το ξέρω πως είναι λιγάκι πιο δυτικά, αλλά είναι και η οικονομία του άρθρου. Μερσί για τον παρατονισμό.

  18. physicist said

    @15. Χαχά, όχι, σημαίνει ότι αντί να διορθώνει Χ μοίρες προς τα δεξιά, το έκανε προς τ’ αριστερά κι αντίστροφα, τουτέστιν πηγαίνανε στο γάμο του Καραγκιόζη.

  19. papoylis said

    βάλε και το γκάγκουε ( gangway )

  20. papoylis said

    και από τους ιταλιάνους νικόλα τα κλασσικά σταβέντο , σοφράνο

  21. papoylis said

    Αυτο λέω και εγώ ορε Φυσικέ. τη Coriolis οι τορπίλλες αν δε κάνω λάθος τη διορθώνουν συνεχώς με αυτοπεριστροφή.

  22. @15: Όχι, η δύναμη Κοριόλις προκαλεί μια πολύ μικρή εκτροπή όλων των κινούμενων αντικειμένων από την φαινόμενη ευθεία της κίνησής τους, λόγω της περιστροφής της Γης, και είναι ανάλογη με την ταχύτητα, άρα η εκτροπή γίνεται σημαντικότερη για ταχέως κινούμενα και ελαφρά αντικείμενα. Είναι η δύναμη που προκαλεί τους κυκλώνες.
    Είναι προς τα δεξιά (κατά την φορά της κίνησης) στο Βόρειο Ημισφαίριο, και προς τα αριστερά στο Νότιο. Αυτό εννοούσε ο φυσικός ότι έκαναν λάθος πρόσημο. Δηλαδή λάβαιναν υπόψη μια προς τα δεξιά απόκλιση, άρα στόχευαν λίγο αριστερότερα, ενώ έπρεπε να στοχεύουν λίγο δεξιότερα.
    Και φυσικά δεν έχει καμία σχέση με την αυτοπεριστροφή των βλημάτων, που προκαλείται είτε από ειδικές ραβδώσεις στην κάννη, είτε από κατάλληλη κλήση των ουριαίων πτερυγίων τους.

  23. Ουπς, πολύ άργησα να απαντήσω 🙂

  24. ti zoe sauto to blog said

    Ωραίο το σαντάρδο !
    Στα σχόλια πάλι για το Μαουτχάουζεν, κοσμοσυρροή… μπιτάδο. 😉

  25. physicist said

    Με κάλυψε ο συνάδελφος. Δεν θέλει χάι-τεκ, θέλει απλώς ενώ εσύ είσαι πυροβολιστής(;) και σκοπεύεις το αργεντίνικο πλοίο ίσια μπροστά, τα ηλεκτρονικά σου να διορθώσουν το κανόνι λίγο προς τ’ αριστερά (το λέω μπακάλικα) αν είσαι στο Βόρειο Ημισφάιριο, αλλιώς ανάποδα. Πάντως μπορεί και να πρόκειται για μούσι ιστορία.

  26. 22 Νομίζω Κοριολί είναι η δύναμη (Γάλλος γαρ: http://en.wikipedia.org/wiki/Gaspard-Gustave_Coriolis )
    Αυτή είναι η δύναμη που κανονίζει προς τα πού στρέφεται η ρουφήχτρα στη μπανιέρα; (συμπαθάτε με για τη μη-επιστημονική μου έκφραση, αλλά έτσι το θυμάμαι!)

  27. BobLoopas said

    Η λέξη σαντάρδο υπάρχει και στο Τουρκολίμανο του Βενέζη στην άλλη σας σελίδα:

    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/benezhs_tourkolimano.htm

    » Σήμερα τον είδα που πέταξε ίσαμε το σαντάρδο, τόσο ψήλος! είπε θαμάζοντας. Τα φτερά του μεγάλωσαν πια. Το λοιπόν ταχιά…»

  28. Ναι Δύτη αυτήν εννοείς. Εμείς πάντως Κοριόλις τη λέγαμε στο Φυσικό Αθηνών. Αν διεθνώς λέγεται αλλιώς, το αγνοώ.

    Πάντως ειδικά για τη ρουφήχτρα στη μπανιέρα είναι αστικός μύθος. Θεωρητικά, ελλείψει οποιασδήποτε άλλης επιρροής, θα είχε κάποια σημασία για το πού θα στρέφεται η ρουφήχτρα. Αλλά υπάρχουν άπειρες άλλες επιρροές όταν τόσο νερό πέφτει βίαια πάνω σε μία επιφάνεια, που τελικά είναι τυχαίο το προς τα πού θα στρέφεται.

  29. physicist said

    @26, Δύτη, όχι, δες εδώ:

    http://math.ucr.edu/home/baez/physics/General/bathtub.html

  30. Ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις περί μπανιέρας, νιπτήρα κτλ. που όπως καταλαβαίνετε με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα ως δύτη.
    Πάντως εγώ Κοριολί τη θυμάμαι, και το όνομα του Γκασπάρ-Γκυστάβ, οπωσδήποτε, έτσι προφερόταν. Είναι όπως ο Μπερνουγί, δεν θα τον πεις Μπερνούλι (αν και τώρα βλέπω στη βίκι ότι ήταν ελβετο-ολλανδός…)

  31. physicist said

    Δύτη, σε γαλλόφωνο σχολείο πήγες;

  32. papoylis said

    Στέλιο

    φαντάζομαι πως η ψευδοδύναμη αυτή έχει μεγαλύτερο αποτέλεσμα σε αργά σχετικά προς τη γωνιακή ταχύτητα περιστροφής της γης κινούμενα σώματα παρά σε ταχέως κινούμενα. Θα το ψάξω για να μη ζαλίζουμε το thread και ευχαριστώ για τη διευκρίνηση

  33. Όχι, αλλά έτσι τα θυμάμαι από τα «Βιβλία των πειραμάτων» του Λέοναρντ ντε Βρις. Τα ξέρετε;

  34. physicist said

    @32.

    Όχι, ακριβώς αντίθετα, είναι ανάλογη της ταχύτητας του κινούμενου σώματος και ανάλογη του ημιτόνου της γωνίας ανάμεσα στην ταχύτητα και τη γωνιακή ταχύτητα της Γης (δηλ. μηδενίζεται αν αυτές οι δύο είναι παράλληλες μεταξύ τους, κάτι που μπορεί να γίνει μόνο στον Ισημερινό και αν το βλήμα κινείται στην κατεύθυνση Βορρά-Νότου). Αλλά σταματώ κι εγώ να μη ζαλίζουμε τους άλλους.

  35. sarant said

    Πάντως, εγώ τον Bernoulli τον έμαθα σαφώς Μπερνούλι, ενώ τον άλλον Κοριόλις (μεταξύ μας τον προφέραμε με ελαφρό ρωσικό αξάν 😉

  36. physicist said

    @33. Δεν τα έχω δει ποτέ, Δύτη. Υποθέτω ότι ο μεταφραστής τους ήταν γαλλόφρων 😉

  37. Φυσικέ, αν έχεις παιδιά σε ηλικία, πώς να το πω, πειραμάτων, ψάξτα, είναι τρία τον αριθμό.

  38. ti zoe sauto to blog said

    Αυτές οι διπλές προφορές είναι συνηθισμένες και στην Ιατρική.
    Το σύνδρομο Βολφ που πάντα το ήξερα έτσι,(απ’ το όνομα του Γερμανού γιατρού Wolf ), τελευταία όλο και πιο συχνά το ακούω Γουλφ, προφανώς από αμερικάνικη επίδραση.
    Αντιθέτως, το φύμα του Vater προφέρεται γερμανικά: φύμα του Φάτερ, ίσως γιατί κάνει παρήχηση στα ελληνικά (;).
    Όταν ήμουν νεαρός ειδικευόμενος , σε αγγλόφωνη χώρα, προσπαθούσα για μέρες να καταλάβω πιο είναι το τρομερό μικρόβιο » σεουντομόνας», τελικά βέβαια είναι η …δική μας ψευδομονάδα, όπως μάλλον καταλάβατε.

  39. physicist said

    Και έχω και τα γουστάρω πολύ κάτι τέτοια, επομένως θα το ψάξω και σ’ ευχαριστώ πολύ.

  40. physicist said

    Ένα τελείως nerd ανέκδοτο για την προφορά, θα φανεί μλκ σε όλους σχεδόν, μονάχα ο Στέλιος, κι αυτός αν ξέρει Γερμανικά.

    — Professor Wigner, do you spell your name with a «V»?
    — Nein, W.

  41. rodia said

    26. 28. Η ρουφήχτρα στη μπανιέρα! χαχαχα! Θυμηθηκα στη Β’ γυμνασίου που έκανα την έξυπνη στο φυσικό μας, όταν έλεγε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μια.. τρύπα στο νερό! Του είπα σοβαρά σοβαρά «κύριε, εγώ μπορώ!» 😉

  42. rodia said

    και του εξηγησα τον τρόπο…
    (αυτο πειδη ξεχασα να σημειωσω τη ειδοποιηση)

  43. ti zoe sauto to blog said

    Νίκο,
    το «μπιτάδο» στο σχόλιο #24, το ήξερες;

  44. bernardina said

    Για τον Φυσικό, αντίδωρο στο σχόλιο 40 (αν το διαβάσεις φωναχτά, ακόμα καλύτερα 🙂 )

    The European Commission has just announced an agreement whereby English will be the official language of the European Union rather than German, which was the other possibility.

    As part of the negotiations, the British Government conceded that English spelling had some room for improvement and has accepted a 5- year phase-in plan that would become known as «Euro-English».

    In the first year, «s» will replace the soft «c».. Sertainly, this will make the sivil servants jump with joy. The hard «c» will be dropped in favour of «k». This should klear up konfusion, and keyboards kan have one less letter.

    There will be growing publik enthusiasm in the sekond year when the troublesome «ph» will be replaced with «f».. This will make words like fotograf 20% shorter.

    In the 3rd year, publik akseptanse of the new spelling kan be expekted to reach the stage where more komplikated changes are possible.

    Governments will enkourage the removal of double letters which have always ben a deterent to akurate speling.

    Also, al wil agre that the horibl mes of the silent «e» in the languag is disgrasful and it should go away.

    By the 4th yer people wil be reseptiv to steps such as replasing «th» with «z» and «w» with «v».

    During ze fifz yer, ze unesesary «o» kan be dropd from vords kontaining «ou» and after ziz fifz yer, ve vil hav a reil sensi bl riten styl.

    Zer vil be no mor trubl or difikultis and evrivun vil find it ezi TU understand ech oza. Ze drem of a united urop vil finali kum tru.

    Und efter ze fifz yer, ve vil al be speking German like zey vunted in ze forst plas.

  45. Immortalité said

    Ωραίος στίχος, ωραίο κείμενο…

  46. Μαρία said

    43
    http://tinyurl.com/6hz9tml
    abitato

    Νίκο, ο στίχος πρέπει να είναι απ’ τον Ελεύθερο κόσμο, αυτό που δεν έχω δηλαδή.

  47. ti zoe sauto to blog said

    Φυσικέ,
    στην ανάρτηση για το Μαουτχάουζεν, είπα ότι αν και δεν είσαι γιατρός, τα είπες πολύ σωστά (στα 2 σχόλια σου που ανέφερα ), περίπου όπως θα τα έλεγα κι εγώ. Δηλαδή φιλοφρόνηση σου έκανα .
    Όταν μπαίνω εκεί κολλάει η σελίδα 10 λεπτά και γι αυτό δεν συνέχισα την συζήτηση και γι αυτό διευκρινίζω από εδώ – με συμπαθάτε.

    Φεύγω, έχω δουλειά ,τα λέμε το βράδυ αργά.

  48. physicist said

    @47 – Ναι, ναι, το κατάλαβα, μην ανησυχείς. Αλλά και φιλοφρόνηση να μην είχες κάνει, πάλι καλά θα ήμασταν!

  49. physicist said

    @44

    Bernardina, γέλασα με τον εκγερμανισμό των Αγγλικών, ευχαριστώ! Το άλλο με τον Wigner είναι τελείως esoteric γιατί ο μέγιστος μεταξύ πολλών άλλων που σκέφτηκε, εφηύρε και κάτι μαθηματικά τέρατα που είναι γνωστά σαν «9W symbols» στην Κβαντομηχανική — πίνακες με εννιά στοιχεία και το W από το αρχικό του ονόματός του. Κι αυτά προφέρονται nine-double-you κι έχουν βασανίσει κόσμο και ντουνιά μέχρι να τα φέρει βόλτα.

  50. Φυσικέ (39), εγώ το είχα από τις εκδόσεις Λαμπάκης που μάλλον δεν υπάρχουν πια. Βλέπω στον γούγλη ότι τα ξανάβγαλε ο Καστανιώτης.
    Υπάρχει μια σκηνή στον «Τρίτο άνθρωπο» με τον αυστριακό ξινό γιατρό, τον δρ. Βίνκλερ. Ο Τζόζεφ Κότεν, ο πρωταγωνιστής, τον αποκαλεί συνεχώς Ουΐνκλερ, κι εκείνος πάντα τον διορθώνει.

  51. physicist said

    Δύτη (50), πώς είναι το όνομα του συγγραφέα στα φράγκικα; Leon(h)ard(t) de Vrijs?

  52. http://nl.wikipedia.org/wiki/Leonard_de_Vries

  53. physicist said

    Bedankt 🙂

  54. sarant said

    Μαρία, ευχαριστώ. Ναι, από τον Ελεύθερο Κόσμο είναι, αυτό που έχω δανείσει δηλαδή 😦

    Γιατρέ, δεν το ήξερα και ήθελα να ρωτήσω, αλλά με το ένα και με το άλλο το ξέχασα. Αλλά απάντησε και η Μαρία, που τίποτε δεν της ξεφεύγει 😉

  55. sarant said

    24: Να επανέλθω διότι το μπιτάδο στους πορτολάνους σημαίνει κατοικούμενος (νησί μπιτάδο) ενώ εσύ το χρησιμοποίησες με την έννοια της κοσμοσυρροής, πολυκοσμίας. Γκουγκλίζοντας, τη βρίσκω σε κερκυραϊκό γλωσσάρι με τη δική σου σημασία -προφανώς θα την έχουν και στη Νάξο.

  56. Μαρία said

    50 Δύτη, κατά σατανική σύμπτωση τον είδα χτες τις μικρές ώρες στην τηλεόραση.

    Αλλά και στον Φραγκεστάιν/Φραγκεστίν τζούνιορ έχουμε τα Ιγκόρ/Άιγκορ σερ.

  57. rodia said

    55. Εχει καποια σχεση με το «μιτάτο» οπως λέν’ στα δωδεκάνησα το αγροτικό καλυβάκι;

  58. Μαρία said

    55 Ε ναι. Είναι η ίδια λέξη που έφτασε να σημαίνει και πυκνοκατοικημένος.

  59. κορυφαῖο ἄρθρο!

  60. sarant said

    57: Όχι, το μιτάτο (που το λένε και στην Κρήτη) είναι από μεσν. μητάτον και από λατ. metatum

    59: Μερσί 😉

  61. tamistas said

    57, 60: για μια γεύση από μιτάτο και γλέντι σε μιτάτο μπορείτε να δείτε το τέλος από το ντοκιμαντέρ της Αγγ. Αριστομενοπούλου για τον Γιάννη Αγγελάκα, με τίτλο «Ταξιδιάρα Ψυχή». Το μιτάτο, περίπου στο 4ο λεπτό. Εκεί ακούγονται, πάνω σε γνωστό κρητικό σκοπό, οι στίχοι που με παρηγορούν όταν προσπαθώ να παρακολουθήσω το ξετύλιγμα γνώσεων και ερευνητικών προσπαθειών στα σχόλια του παρόντος ιστολογίου:
    βρέστε μου έναν άνθρωπο να τα ‘χει λύσει όλα
    γιατί εγώ δεν τα ‘λυσα μα δε με νοιάζει κιόλα

    λίγο πρίν, ακούγεται το γενικότερα, για την εποχή, παραμυθητικό:
    τρέχει η ζωή δεν πιάνεται κι όλα μπροστά κυλούνε
    κι όσοι είναι σήμερο ψηλά ταχιά θα γκρεμιστούνε

  62. mindkaiser said

    Πολύ όμορφο άρθρο.

    Όσο για τους Μπερνούλιδες, είμαι εξίσου μπερδεμένος. Αρχικά, τον ακούγαμε «Μπερνούλι». Κάποια στιγμή, ένας καθηγητής μας, πέταξε στην αίθουσα το «Μπερνουγί». Σε σχετική ερώτηση, το δικαιολόγησε βάσει της καταγωγής των Μπερνούλιδων (Φλάνδρα).

    1,1,2,3,5,8,13,21,34…

  63. Τώρα που το σκέφτομαι, νομίζω ότι και η ελληνική μετάφραση της «Ακαδημαϊκής», μιας εξαιρετικής θεματικής εγκυκλοπαίδειας για παιδιά της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ, για Μπερνουγί μιλούσε. Ωστόσο οι Ρώσοι, σήμερα τουλάχιστον, Μπερνούλι γράφουνε.

  64. Πάντως δύναμη Κοριολί το ξέρω κι εγώ.

  65. Πώς προφέρουν την κατάληξη στο «στάνταρντς»;
    Εύκολο, όπως στο «άρτζι, μπούρτζι, και λουλάς» 🙂

  66. 40,
    Υπάρχει και το friend-of-friend joke:

    – Φρανκ, ιζ δε πριζέντερς νέιμ Ρενέ Γουίτ ορ Ρενέ Βίτ;
    – Βιτ, Βιτ!
    – Ο, θενκ γιου.
    – Γιου αρ βέλκαμ!

  67. sarant said

    🙂

  68. physicist said

    Χαχά, Μιχάλη, καλό!

  69. Μπουκανιέρος said

    55 κ.α.
    Πάντως το σπίτι μου έχει σοφίτα μπιτάντε.

  70. ΣΑΝΤΡΑΔΟ
    (ή Μια μερα με ευαριθμες συμπτωσεις)

    (Ωχ, απο την μακροχρονια απραξια σκουριασα και τωρα που παω να γραψω στο πληκτρολογιο οι αρθρωσεις μου κανουνε κράτσα-κρούτσα).

    Σημερα κατι πρεπει να συνεβη διοτι ολα οσα εχουν διαδραματιστει δεν μπορουν να εξηγηθουν με τον κοινο νου:

    ΠΡΑΞΙΣ 1η (πρωινη)

    Κατα τις 09.00 μ’ εσφιξε το κατουρο (ενεκα ο προστατης) αλλα επειδη ημουνα ναρκωμενος απο τον υπνο και επειδη ο καμπινες ειναι εξω κι εγω ειχα πεσει για υπνο στις 6 το πρωι και δεν μου φτανανε τα κουραγια να σηκωθω για κατουρημα, πηγα και κολλησα πισωκαπουλα στη θεια (πρυμοδέτησα το λεμε στη ναυτικη γλωσσα), σε θεση που με βολευε, την αγκαλιασα και της επιασα με το αριστερο μου χερι το δεξι βυζι (ειχαμε πεσει απο δεξια).
    Εκεινη ενοχληθηκε επανω στον υπνο της και με κοπανησε με τον αριστερο της αγκωνα στο στομαχι για να μετακινηθω (να μουβάρω, στη ναυτικη) και επειδη ηταν δυσκολο να σπρωξει εμενα (να με αβαράρει) προσπαθησε να μουβαρει η ιδια . Επειδη ειχα βολευτει στη συγκεκριμενη θεση γιατι με λασκαριζε καπως ο προστατης, για να μην μου φυγει και ξεβολευτω, ευρισκομενος σε κατασταση βαριας υπνηλιας της ειπα «σ’αγαπαω» και την εσφιξα πανω μου. Αυτή με μια αποτομη κινηση αποσπαστηκε βιαιως από τον εναγκαλισμο μου και πηγε στην άλλη ακρη του κρεβατιου λεγοντας μου «επισης» (το οποιο -επειδη η ιδια δεν βριζει- επαιζε το ρολο του … «Αει στο διαολο πρωινιατικα).
    Επειδη με τσαντισε, για να μην την αφησω να κοιμηθει, της λεω μισοκοιμισμενος «Επ’ισοις οροις ή επ’ισης βασως ?».
    Δεν απαντησε και εκανε ότι κοιμαται ενώ κι εμενα με ψιλοπηρε ο υπνος κανα πενταλεπτο όταν ξαφνικα μες τη μαστουρα του υπνου σκεφτομαι: -Αυτό σημαινει η λέξη «επισης»: επι τα ισα, ισοτιμα!!!
    Θριαμβος (και μαλιστα εν υπνωσει)!

    Επειδη συνεχισε να με ζοριζει το κατουρο πηγα τουαλετα και οση ωρα ξεφορτωνα σκεφτομουνα την ετυμολογια της λεξης «επισης» την οποια ποτε δεν ειχα σκεφτει τι σημαινει και το γεγονος ότι την βρηκα σε κατασταση υπνωσης -σε συνδιασμο με το καλαφρωμα από την ουρηση- μου δημιουργουσε ένα ευχαριστο συναισθημα που επαιζε μεταξυ αυτοεκτιμησης και ανακουφισης.
    Γυριζοντας την ειδα να κοιμαται και αφου επεσα διπλα της περασα το χερι μου από κατω της και την αγκαλιασα ( «το περασα μπεντένι» στη ναυτικη διαλεκτο) αρχισα να της εξηγω τι σημαινει η λεξη «επισης». Πηρε το μαξιλαρι κι ένα κουβερτονι κι επηγε στον καναπε.

    Το μεσιμερι ξυπνησα και μολις της ειπα να ψησει ενα καϊφε μου ητανε μες τα νευρα και μου λεει ότι ειμαι πολύ γαϊδουρι που –δε φτανει που την ξυπναω το πρωι που πεφτω για υπνο, αλλα- μολις καταφερει και μισοκοιμηθει την ξαναξυπναω για να της κανω μαθημα γλωσσολογιας.
    Θυμηθηκα την πρωινη μου εμπνευση και πηγα και ανοιξα τον Μπαμπινιωτη για να διαπιστωσω ότι η ερμηνεια μου ηταν 100% σωστη. Της το ανεφερα και προσπαθησα να ανοιξουμε συζητηση εοπι του θεματος αλλα δεν ειδα ιδιετερο ενδιαφερον και αυτό που διεγνωσα ηταν μαλλον μια ενταση στον αερα.
    Ηπια τον καϊφε, ντυθηκα και την …εκανα ενώ κι εκεινη θα εφευγε μετα από λιγο να παει τη μανα της στο γιατρο (εχει αϊζενχαουερ).

    ΠΡΑΞΗ 2Η

    Με πηρανε τηλεφωνο, οι δικοι μου, ότι είναι μαζεμενοι και τρωνε στου «Φιλιππου» και με ρωτησανε αν θα αργησω. Όταν πηγα ειχανε ηδη μισοφαει και τους βρηκα αγριεμενους, ο λογος: Δεν ξερω τι ειχε προηγηθει και Πασοκος της παρεας (75ετης) ειχε ρωτησει τον ανενταχτο (ο οποιος εχει διαβασει τρεις νταλικες βιβλια) τι σημαινει η λεξη «ευάριθμος» και κουβεντα στην κουβεντα ειχανε αρπαχτει σαν τα σκυλια. Τους ειπα να είναι πιο κοσμιοι και τοτε ο Πασοκ μου λεει «Για πες μας εσυ ρε βλακα τι σημαινει «ευάριθμος» γιατι ο άλλος βλακας μολις εχασε το στοιχημα.».
    Να μην τα πολυλογουμε ο (άλλος) βλακας ειχε πει του Πασοκ ότι «ευαριθμος» σημαινει «πολυαριθμος» και εκεινος του αποκαλυψε την αληθεια και γιαυτο πληρωνε και (τα φαγητα που καταναλωσαμε επανω εις) το τραπεζι.
    Του λεω: Ρε καραγκιοζη «ευαριθμος» δεν σημαινει ουτε ολιγαριθμος, ουτε πολυαριθμος διοτι το «ευ» δεν είναι ποσοτικο (δεν υποδηλωνει ποσοτητα) αλλα (μπορει να) σημαινει και…ικανοτητα δλδ «αριθμο ικανο να επιφερει θετικο αποτελεσμα», πχ: αν πρεπει να επανδρωσουμε μια βαρκα κι εχουμε 40 νοματεους τοτε το πληρωμα αυτό δεν είναι ευαριθμο (ολιγαριθμο) αλλα το αντιθετο, δλδ πολυαριθμο ή αν διαθετουμε 3 στρατιωτες και πρεπει να καταλαβουμε μια οχυρωμενη πολη τοτε ο στρατος δεν είναι ευαριθμος (δηλαδη ικανος να κανει την δουλεια), ευαριθμος (ικανος αριθμος να επιφερει θετικο αποτελεσμα) θα ητανε ενας στρατος π.χ. απο 5 ή 10 χιλιαδες στρατιωτες.
    Μου λεει: -Ρε σκατομαλακα «ευαριθμος» σημαινει «αυτος που μετριεται ευκολα» και αυτος είναι ο ολιγαριθμος
    Και του λεω: -Τοτε, ρε ηλιθιε Αϊνσταιν, για εξηγησε μου τι σημαινει «ευκολα» γιατι δεν ξερω πως επυμολογειται αυτή η λεξη και μετα -αν θελεις- εξηγησε μας και γιατι θα πρεπει να ερμηνευσουμε τη λεξη στην παθητικη της φωνη («μετριεται»), γαμω το Πασοκ σου, εκει μεσα στη Ιπποκρατους εχετε καμια ειδικη αιθουσα που μαζευοσαστε και τις μαθαινετε αυτές τις μαλακιες; Μου λεει:
    – Δεν ερμηνευουμε τη λεξη στην παθητικη της φωνη ρε μαλακα, το υποκειμενο ενεργει όταν μετραει που την ειδες την παθητικη φωνη;
    Η αληθεια είναι ότι μετα από τα λογια του αυτά δεν αισθανθηκα πολύ ευχαριστα οποτε αναγκαστηκα να …στριψω καπως αποτομα αλλα απανω στην στροφη τον αφησα να τρωει τη σκονη μου.
    -Και τοτε, ρε ζ(ω)ο ντυτό, τι σημαινει «ευφραδεια/ευφραδης» (ευ+φραση (ομιλια), σημαινει αυτος που λεει λιγες φρασεις; Τι σημαινει «ευφορια» (ευ+φορος< φερω), «ευφορο εδαφος» σημαινει αυτο που (από)φερει ολιγαριθμους καρπους (σοδεια) οι οποιοι είναι …ευκολο να μετρηθουν;

    Πεταγεται ο άλλος (βλακας), που εν τω μεταξυ ειχε πληρωσει το τραπεζι, και του λεει: -Εχει δικιο ρε μαλακα ο ανθρωπος, μονο η εφορια επι Πασοκ φερει ολιγαριθμα χρηματα στα δημοσια ταμεια γιαυτο χρεοκοπησατε τη χωρα αλητες και γιαυτο εσυ ερμηνευεις ετσι τη λεξη «ευαριθμος», η προσεγγιση του θειου είναι η σωστη.
    Και αρχισε να ζηταει τα λεφτα πισω.
    Μετα φυγαμε από του «Φιλιππου» και (σχεδον όπως παντα) πηγαμε στο “Daily” διοτι υπηρχε πιθανοτητα να είναι εκει και ο «Ζοτς» να μιλησουμε για το μεγαλο θριαμβο της Βαρκελωνης αλλα ο «Ζοτς» δεν ητανε εκει οποτε η συζητηση συνεχιστηκε σε πιο υψηλους τονους με τη βοηθεια του ουισκυ μεχρι που λιγο ελειψε να αλληλοσπαραχθουμε.
    Με το που γυρισα τηλεφωνησα στη Μαρια, την πιο σοφη και ερωτικη γυναικα, και την ενημερωσα με τι μαλακα ειχα μπλεξει και της ανεφερα τους ανοητους ισχυρισμους του, αυτη ηταν συγκαταβατικη μαζι μου και μου εξηγησε ότι …«ευαριθμος» σημαινει …ολιγαριθμος.
    Διαπιστωσα ότι τα ιδια γραφει και ο Μπαμπινιωτης στο λεξικο του αλλα αυτό δεν με ουδολως πτοησε.

    ΠΡΑΞΗ 3η

    Με το που εκλεισα το «Μπαμπινιωτη» ντρρρρουν το τηλεφωνο ο Παπουλης να με ρωτησει αν ξερω τι σημαινει ο ναυτικος ορος «σαντάρδο», του λεω:
    -Παπουλη η λεξη σαντράδο είναι πολύ παλια και τη χρησιμοποιουσανε οι Μακαβαιοι βαρκαρηδες αμα θελανε να πουνε στους Σαδουκαιους συναδελφους τους «Μη μου ζαλιζεις τα’ρχιδια».
    Μου λεει ο Παπουλης: -Όχι «σαντράδο», «σαντάρδο» είναι η λεξη.
    Του λεω: -Παπουλη πενηντα χρονους ναυτικος, κι εχω ξενυχτυσει πουτανες, πεθαμενους και οργανωσεις της επαναστατικης αριστερας αλλα αυτή τη λεξη («σαντάρδο») πρωτη φορα από εσενα την ακουω, μου λεει:
    -Μπες στου Σαραντακου και δες, είναι πολύ ενδιαφερον και θα σου αρεσει.
    Του λεω: -Ρε Παπου πώς να μπω εκει μεσα, ο Σαραντακος είναι σοβαρος ανθρωπος και μετα εχουν περασει τοσα χρονια, που να με θυμαται;
    Μου λεει, -Πως δε θα σε θυμαται, ξεχνιεσαι εσυ;
    -Ενταξει, του λεω, αλλα ετσι και φαω πορτα το κριμα στο λαιμο σου, αντε, Σαντράδο, τωρα γιατι εχω περασει μια δυσκολη μερα.
    -Τι εννοεις «δυσκολη μερα»;
    -Εννοω το αντθετο του «ευκολη», αν μου το ετυμολογησεις τοτε θα σου πω τι εννοω.
    -Καλα, παντως οχι «σαντράδο» ειπαμε, «σαντάρδο» είναι το σωστο, μαθε το τουλαχιστον αφου δεν το ’ξερες.
    -Ενταξει, γεια
    -Γεια.

  71. Μαρία said

    θείε, ξέρουμε ποιος, ακόμα σε παιδεύει ο γαμημένος ο προστάτης;

  72. Μαρια,
    (μολις σηκωθηκα για κατουρημα και ειδα το σχολιο σου) παντα ημουνα θαυμαστης των ευαριθμων λογων σου!
    Ο προστατης οσο παει και επιδεινουται
    Παω να την πεσω παλι.

  73. ti zoe sauto to blog said

    Νίκο,
    αν υπάρχει ακόμα απορία για το » μπιτάδο» , εγώ το ξέρω ως άκλιτη λέξη, συνώνυμο της λ. » πήχτρα «, αλλά μόνο για έμψυχα.
    – στα αυγουστιάτικα καράβια οι άνθρωποι είναι μέσα μπιτάδο.
    – κάτω απ’ την πέτρα ,μυρμήγκια μπιτάδο!
    Απ’ όσο το έχω ψάξει, συμφωνώ με τη Μαρία, από το abitato είναι.

    Επίσης στα ναξιώτικα είναι Ο μιτάτος (αρσ.), λογικό μου κάνει αν η αρχική σημασία ήταν : ενδιάμεσος οικίσκος, στην Κρήτη νομίζω είναι ουδέτερο.

  74. sarant said

    Καλημέρα!

    Θείε, ξέρουμε ποιος!
    Καλωσόρισες και από το εδώ κονάκι και σ’ ευχαριστώ πολύ για το πόνημα!

    Γιατρέ μου, ευχαριστώ!

  75. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Δεν θέλω να φανώ «κολλημένος» αλλά, ορισμένοι (ακόμα) περιμένουμε τη στροφή -ή το ποίημα, καλύτερα- του Βάρναλη, στίχος του οποίου δάνεισε τον τίτλο του παρόντος άρθρου.

  76. sarant said

    Κι εγώ το περιμένω, αλλά ακόμα δεν έχω βρει τον Ελεύθερο Κόσμο!
    (εννοώ, βέβαια, τη συλλογή του Βάρναλη!)

  77. Immortalité said

    Θείε, (δεν ξέρουμε ποιος αλλά κομμάτια να γίνει), πολύ μου άρεσε το κείμενο!

  78. papoylis said

    Αθάνατη

    υπάρχουν και πολλά καλύτερα κείμενα του Θείου ( ξέρουμε ποιός ) 🙂

  79. Μαρία said

    Παππούλη, είδες όμως επιτυχία που έχει στις γυναίκες!

  80. papoylis said

    Εμένα μου λες ρε Μαρία.

    Ακόμα και στα Γκουλάγκ , εκεί στο Ιρκούτσκ που ήμασταν μαζί δεν είχε αφήσει ούτε θηλυκια αρκούδα. Να μη σου πω δε και την ιστορία με τη Σβετλάνα , τη χυμώδη ουκρανέζα δεσμοφύλακα. 🙂

    ( ξέρω κάποια που τώρα ετοιμάζει ντολμαδάκια 🙂 )

  81. Immortalité said

    @78 Παππούλη, που μπορούμε να τα βρούμε; Αυτά τα καλύτερα κείμενα του Θείου (δεν ξέρουμε ποιος αλλά κομμάτια να γίνει).

    @79 Να υποθέσω ότι σ’ αρέσουν και ‘σένα άρα 🙂

  82. papoylis said

    Τα πλείστα στη καλύβα του Πάνου Ζέρβα , στη κατηγορία Θείος Ισίδωρος

  83. Ιμόρ, εδώ, απ’ όσο ξέρω.

  84. Με πρόλαβε μεν ο Παπούλης, πλην όμως εγώ ήμουν πιο συγκεκριμένος 🙂

  85. papoylis said

    ¨οταν τα διαβάσεις Ιμορ , τότε θα σου κανονίσω και μια συνάντηση μαζί του. Αλλά κανόνισε να μη ντυθείς προκλητικά. Καλύτερα με μαντήλα και ένδυμα στυλ Αγιά Αθανασία ( immortalite ) του Αιγάλεω.
    Όταν βλέπει θεούσες ο Θείος του ανεβαίνουν τα λίμπιντα στα ουράνια και ψέλνουν ωσανά μαζί με τα χερουβείμ ( και ενδεχομένως αν δεν έχουν ρεπό τα σεραφείμ ) 🙂

  86. papoylis said

    … ως επιστήμων άνθρωπος Δύτα και πάλι τεκμηρίωσες άριστα 🙂

  87. Μαρία said

    Ιμόρ, υπάρχει και ειδικό κείμενο, για να εννοήσεις …σε βάθος το #71.

    85 Μα τι λες, στην κοπέλα; Το έχει ρίξει στην παιδεραστία ο Θείος;

  88. papoylis said

    Ελπίζω να μη τρόμαξε πολύ Μαρία μου.
    Η σιωπή της εναλλακτικά εξηγείται από τη πιθανότητα να είναι ήδη βυθισμένη στο θησαυρό του θείου και να διαβάζει.

  89. Immortalité said

    Μπα δεν φταίει ο τρόμος, μήτε ο θησαυρός. Είναι που προσπαθώ να χτενίσω κάτι προτάσεις και έχουν τον αχτένιστο…

  90. papoylis said

    Καλή coupe Ιμόρ

    καλό βράδυ σε όλους / όλες

  91. Immortalité said

    Bonne nuit papi…

  92. papoylis said

    quel bonheur … on m’ a appele «papi»

    au pieu j’ y vais

  93. Ιμορ,
    χαιρομαι που σου αρεσει η καλη λογοτεχνια διοτι, δυστυχως, οι περισσοτερες νεες σημερα το μονο που τις ενδιαφερει ειναι ο μπασεβγάλες.
    Για το θεμα της ενδυμασιας μην αγχωνεσαι απο τωρα, διαβασε πρωτα με την ησυχια σου τα γραφτα και οταν ερθει η ωρα θα το αντιμετωπισουμε.
    Εν τω μεταξυ ο Παπουλης θα σε βοηθησει να εντρυφισεις στο πνευμα του Ιδρυματος.

  94. Immortalité said

    Θα τα διαβάσω. Και όπως και να ‘χει, είναι καθησυχαστικό να ξέρω από πριν ότι τα πιθανά θέματα είναι αντιμετωπίσιμα 🙂

  95. Μαρια,
    σε ποια παιδεραστια να το ριξω, ολες μου οι προσπαθειες στην ανηψοθεσία αποσκοπουν.

    Αληθεια, εσενα σ’εχω ανηψοθετησει?

    Δυτη,
    με εντυπωσιαζεις με την ενημερωση που διαθετεις!

    Παπουλη,
    γιατι τα πλακωσες τα κοριτσια στα μπονουί και τα’βαλες για υπνο απο τωρα?

  96. #89 ἐδῶ ὁ κόσμος καίγεται καὶ οἱ προτάσεις χτενίζονται. 🙂

  97. Immortalité said

    @96 Για ένα όνομα ζούμε Κορνήλιε, τι θαρρείς; 🙂

  98. Ουπς, Ιμορ (δεν κοιμασαι?), με ηρεμια, υπομονη, επιμονη και καλη κυκλοφορια της μπαλας σπανε και οι καλυτερες αμυνες.
    Για φερε τωρα καμια φραση να τη χτενισουμε παρεα 😉

  99. Immortalité said

    Άσε Θείε, (θα μάθουμε ποιος) άλλη φορά. Κάτι αποχτενίδια έμειναν.
    Αυτό με την άμυνα· για να το λες, μάλλον ξέρεις καλή μπάλα. Σε αντίθεση με μένα. 🙂

  100. Imor,
    …σε αντιθεση με σενα? δηλαδη λαθος τα λεει ο ποιητης (Μαν. Αναγνωστακης)?

    «Ενα πουλι καλο πουλι
    ηρθε μια μερα και μου το’πε
    πως εισαι ατακτη πολυ
    και παιζεις ολη μερα τοπι»

    Αμα σου ξανατυχει κανενα χτενισμα -πεντικιουρ, μανικιουρ- εδω ειμαστε.
    Δεκτη και επαρχια.

  101. Immortalité said

    Δεν τα λέει λάθος, απλά δεν τα λέει για μένα…

    Δεκτη και επαρχια.
    Περνάμε και θάλασσα;

  102. Αν περναμε, λεει, θαλασσα?
    Οταν ημουνα νεος την περναγα περπατωντας αλλα τωρα που ωριμασα δεν μου αρεσουνε οι εκκεντρικοτητες.

  103. Immortalité said

    Σωστά! 🙂

    Αποχτενίστηκα και πάω.
    Καληνύχτα στο γερμανικό.

  104. Μαρία said

    103. Ιμόρ, τα ενδυματολογικά θα τα αναλάβω εγώ. Τις προάλλες ο διπλανός μου στο λεωφορείο μου είπε οτι πρέπει «να είμαι άνθρωπος της εκκλησίας».
    Άρα, Θείε, στο 95, η απάντηση είναι ναι.

  105. Μπονουί Ιμορ.

    Μαρια,
    κατα τις 5 που θα ξανασηκωθω τα λεμε.
    Ατουταλε.

  106. Rodia said

    105. Bonjour mon petit oncle :))

  107. papoylis said

    Ροδιά

    τα γαλλικά ο Θείος δεν τα έχει καλά.
    Προτιμότερο να του απευθύνεσαι σε σουαχίλι 🙂

  108. sarant said

    75: Γιώργο Λυκοτραφίτη, και όσοι άλλοι ενδιαφέρεστε, έβαλα τα δύο πρώτα τετράστιχα του ποιήματος.

  109. papoylis said

    Μερσί Νικοκύρη …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: