Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Παρατηρήσεις για το θέμα της Γλώσσας στις Πανελλήνιες

Posted by sarant στο 12 Μαΐου, 2011


Σήμερα ξεκίνησαν οι Πανελλήνιες εξετάσεις με τη Γλώσσα -αρχικά είχα γράψει «έκθεση», και το διόρθωσα, μια και στις μέρες μας δεν εξετάζονται μόνο στην έκθεση οι υποψήφιοι: η καθαυτό έκθεση πιάνει 40 μόνο από τις 100 μονάδες, ή ίσως 50 αν προσθέσουμε και τη σύντομη ανάπτυξη μιας πρότασης, που καλούνται να κάνουν οι υποψήφιοι.

Τα παιδιά έχουν πια βγει από τις αίθουσες, φροντιστές και φιλόλογοι θα έχουν (υποθέτω) ήδη δώσει τις απαντήσεις, δεν έχω να προσθέσω κάτι αξιόλογο. Ωστόσο, αξίζει σχολιασμό αφενός το θέμα του κειμένου που δόθηκε και αφετέρου η πηγή του.

Τα τελευταία χρόνια δίνεται ένα κείμενο, έκτασης μιας-δυο σελίδων, πάνω στο οποίο οι υποψήφιοι καλούνται να κάνουν περίληψη, να απαντήσουν σε λεξιλογικές ασκήσεις (συνώνυμα, αντίθετα ή αντώνυμα κατά την ιδιόλεκτο του υπουργείου), και, τέλος, να γράψουν έκθεση σε θέμα συναφές με του κειμένου. Πέρσι είχε δοθεί κείμενο του Σεφέρη, παλιότερα του Τερζάκη, του Παπανούτσου, του Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, τελοσπάντων συνήθως δίνεται κείμενο ενός αναγνωρισμένου λογίου,  φιλοσόφου ή λογοτέχνη, πολύ συχνά ακαδημαϊκού. (Εδώ μπορεί να πέφτω έξω, διότι δεν έχω διαρκή επαφή με τις εξετάσεις, διορθώστε με).

Φέτος, αποφάσισαν να έχουν θέμα σύγχρονο, οπότε ο Σεφέρης και ο Παπανούτσος δεν μπορούσαν να χρησιμέψουν ως πηγή. Έτσι, επιλέχτηκε ένα κείμενο προπέρσινο, από εφημερίδα, την Καθημερινή, γραμμένο όχι από ακαδημαϊκό, λογοτέχνη ή πανεπιστημιακό, αλλά από δημοσιογράφο, τον Πάσχο Μανδραβέλη. Γράφτηκε ήδη σε κάποιο ιστολόγιο ότι αυτό αποτελεί επιβράβευση, ας πούμε, για την ένθερμη φιλομνημονιακή στάση του αρθρογράφου και για τους μύδρους που εξαπολύει εναντίον της «παλαβής αριστεράς» (δικός του όρος, ιταμή κατά τη γνώμη μου αντιγραφή του loony left των θατσερικών).

Δεν είμαι βέβαιος ότι αυτό ισχύει. Οι εξεταστές ήθελαν ένα θέμα σύγχρονο, γραμμένο σε στρωτά και σωστά ελληνικά, που να λέει πράγματα γενικώς αποδεκτά. Από την άλλη, είναι βέβαιο ότι δεν θα διάλεγαν ποτέ κείμενο δημοσιευμένο στον Ριζοσπάστη, ας πούμε, παρόλο που κι εκεί έχει ανθρώπους που γράφουν σωστά και στρωτά ελληνικά. Διαλέγεις Καθημερινή, κι έχεις το κεφάλι σου ήσυχο.

Αλλά δεν θα εξετάσω τις προθέσεις των εξεταστών, όσο τη μέθοδό τους. Έκανα κάτι απλό: βρήκα το πρωτότυπο κείμενο όπως είχε δημοσιευτεί στην Καθημερινή τον Σεπτέμβριο του 2009, και είδα ποιες επεμβάσεις έχουν κάνει ·διότι, βέβαια, το κείμενο είναι ελαφρώς διασκευασμένο. Οι επεμβάσεις είναι, ως επί το πλείστον, διαγραφές, που υπακούουν σε μια ανάγκη συντόμευσης. Πιο κάτω έχω όλο το κείμενο, με διαγραμμένα τα αποσπάσματα που αφαιρέθηκαν  (ξέρω ότι κουράζει το μάτι, αλλά δεν βρήκα άλλο τρόπο!) και με μαύρα και πλάγια τις ελάχιστες προσθήκες, τροποποιήσεις κτλ. Τα θέματα, όπως δόθηκαν στους υποψηφίους, είναι εδώ.

Το κείμενο θα το δείτε πιο κάτω, αλλά θα προτάξω τα σχόλιά μου:

* Δεν επεξηγήθηκαν γλωσσικά λέξεις, όπως άλλες φορές (θα θυμάστε ότι είχε ξεσηκωθεί θόρυβος όταν πέρσι ή πρόπερσι μπήκαν υποσημειώσεις σε λέξεις όπως «ψεγάδι» σε κείμενο του Σεφέρη. Επεξηγήθηκαν μόνο πραγματολογικά, το ΜΙΤ (Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης) και η νόσος του Αλτσχάιμερ.

* Δεν βρίσκω φανερή λεξιλογική λείανση, μάλλον επειδή το κείμενο ήδη ήταν λειασμένο, δεν είχε δηλαδή τραχιές γωνιές.

* Κόπηκαν κανα-δυο αποσπάσματα φράσεων όχι για λόγους συντομίας. Στη δεύτερη αράδα του κειμένου, ο Μανδραβέλης υποστήριζε ότι έχουμε εκδημοκρατισμό της γνώσης, «γεωγραφικό και ταξικό» και αυτό κόπηκε. Προφανώς, η λέξη «ταξικός» ενοχλεί πάντοτε.

*Επίσης κόπηκε η σπόντα του Μανδραβέλη «Μεταμοντέρνος λόγος λέγεται αυτό» είτε επειδή θεωρήθηκε μπηχτή είτε για να μην εξηγούν τι είναι μεταμοντέρνος.

* Κόπηκε το λογοπαίγνιο με την επαινετική αναφορά στον ιστολόγο Πιτσιρίκο (ότι τα κείμενά του έχουν μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα από τα άρθρα πολλών αναγνωρισμένων δημοσιογράφων), μάλλον όχι κακόβουλα. Θα μπορούσαν ωστόσο να το διασκευάσουν, τι λέτε;

* Κόπηκαν τρία εκτενή αποσπάσματα, προφανώς για να συντομευθεί το κείμενο. Καταλαβαίνω την ανάγκη, αλλά έχω μια μικρή ένσταση. Η φράση «Η κοινότητα χρειάζεται την κοινή εμπειρία για να είναι κοινότητα.», την οποία οι εξεταζόμενοι κλήθηκαν να αναπτύξουν, στο αρχικό κείμενο έρχεται ως συμπέρασμα που βγαίνει από την παράθεση παραδειγμάτων (Άγνωστος Πόλεμος κτλ.) που βρίσκονται στο δεύτερο κομμένο απόσπασμα. Στο κείμενο που δόθηκε στους υποψηφίους, το απόσπασμα έχει σβηστεί και ίσως το συμπέρασμα να φαίνεται λιγάκι ξεκρέμαστο, ή τουλάχιστον πιο ξεκρέμαστο απ’ όσο το προόριζε ο συγγραφέας του.

* Το Διαδίκτυο διορθώθηκε σε διαδίκτυο (γιατί; ) και το αρχικό τονούμενο κεφαλαίο, το οποίο στις εφημερίδες μπαίνει άτονο ευτυχώς διορθώθηκε (π.χ. Όλα).

* Συντακτική επέμβαση έγινε μόνο σε ένα σημείο (Ο Γουτεμβέργιος …) όπου μπήκε άνω τελεία και το «ωστόσο» αντί για κόμμα -εκεί το αρχικό κείμενο ήταν πιο προφορικό, λίγο αχτένιστο, το χτένισμα καλό έκανε.

* Μάλλον για να πιάνουν λιγότερο χώρο, ενοποιήθηκαν οι πολλές μικρότερες παράγραφοι σε λίγες τεράστιες, αλλά αυτό δεν κάνει ευανάγνωστο το κείμενο.

* Κάποια άλλα στοιχεία προφορικότητας διατηρήθηκαν (π.χ. «τρεις γκρίνιες», «η δεύτερη γκρίνια»), καλώς μάλλον.

Αυτά τα δικά μου πρώτα πρόχειρα σχόλια. Μπορείτε να σχολιάσετε κι εσείς. Το κείμενο, με εμφανείς τις διαγραφές και τις προσθήκες είναι:

 Οι γκρίνιες για το Διαδίκτυο 

Είναι δεδομένο ότι το δΔιαδίκτυο έφερε μια πιο ισότιμη πρόσβαση στη γνώση. Ζούμε ένα κύμα εκδημοκρατισμού της γνώσης· γεωγραφικό και ταξικό. Παλιότερα, για να δει κανείς τη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ, έπρεπε να ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα. Σήμερα, μπορεί να βρει τα βιβλία της από το γραφείο του. Παλιότερα, έπρεπε να έχει κάποιος λεφτά για να παρακολουθήσει μαθήματα του ΜΙΤ(1). Σήμερα, έρχονται διαδικτυακά σπίτι του.

Σ’ αυτόν τον υπαρκτό εκδημοκρατισμό της γνώσης ορθώνονται τρεις γκρίνιες. Η μία είναι η άρνηση της τεχνολογίας, εξαιτίας των πιθανών κινδύνων που έχει η ανάπτυξή της. Ο Πολ Βιρίλιο, για παράδειγμα, έγραψε την «Πληροφοριακή Βόμβα». Είναι σίγουρος ότι η κοινωνία της γνώσης ενέχει κινδύνους, αλλά άγνωστους. Δεν τους ξέρει, αλλά… υπάρχουν. Μεταμοντέρνος λόγος λέγεται αυτό.(εδώ υπήρχε παράγραφος) Η δεύτερη γκρίνια έχει να κάνει με «τα παιδάκια της Αφρικής». Το ακούμε για κάθε νέα τεχνολογία: «Τι να το κάνω εγώ το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ(2), όταν τα παιδιά της Αφρικής δεν έχουν ούτε ασπιρίνη για τον πυρετό;». Το επιχείρημα έχει εν μέρει λογική. Πραγματικά «τι να το κάνεις το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ, αν δεν έχεις Αλτσχάιμερ;». Αν όμως αποκτήσεις, το πρώτο που ξεχνάς είναι τα «παιδάκια της Αφρικής». (εδώ υπήρχε παράγραφος) Η τρίτη γκρίνια έχει να κάνει με το διαβόητο «ψηφιακό χάσμα». Βέβαια, καμιά τεχνολογία, καμιά επιστημονική επανάσταση δεν διαχέεται αμέσως σε όλη την υφήλιο. Ο Γουτεμβέργιος τύπωσε την πρώτη Βίβλο το 1455· ωστόσο στην Ελλάδα η τυπογραφία ήρθε στις αρχές του 19ου αιώνα. Όσο για το τυπωμένο βιβλίο, ακόμη πασχίζουμε να γίνει κτήμα του ελληνικού λαού. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι η επανάσταση έγινε και ακόμη προχωρεί. Εξάλλου, αυτοί που μιλούν για ψηφιακό χάσμα στην Αφρική πρέπει να αναλογιστούν ποιο είναι το τυπογραφικό χάσμα του δυτικού κόσμου με την Αφρική.

Πολύ περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να μετέχουν ισότιμα στην κοινωνία της γνώσης και πλέον όχι μόνον ως αναγνώστες, αλλά και ως συγγραφείς. Στον κυβερνοχώρο, οικονομικά και τεχνολογικά όλοι βρίσκονται στο ίδιο σημείο εκκίνησης. Στο δΔιαδίκτυο, το άρθρο ενός δημοσιογράφου είναι εξίσου προσβάσιμο με το άρθρο ενός πιτσιρίκου. Και στην περίπτωση του γνωστού «πιτσιρίκου» έχει και μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα απ’ ό, τι τα άρθρα πολλών καθιερωμένων δημοσιογράφων. Δηλαδή, τα δίκτυα επικοινωνιών ισοπεδώνουν παλιές ιεραρχίες της βιομηχανικής κοινωνίας και απομένει να δούμε αν θα συνθέσουν νέες. Και δεν μιλάμε μόνο για το Ιnternet. Παρατηρήθηκε στις επιχειρήσεις ότι τα εσωτερικά δίκτυα επικοινωνιών έκαναν παρωχημένες πολλές θέσεις εργασίας εργοδηγών και άλλων εργαζομένων που χαρακτηρίζονται από τον όρο «middle management». Τα μεσαία στελέχη μιας επιχείρησης χρειάζονται για να μεταφέρουν τις εντολές της διοίκησης από τα πάνω προς τα κάτω. Οι γραφειοκράτες οποιουδήποτε μηχανισμού αυτόν τον ρόλο επιτελούν. Πολλοί έχασαν τη δουλειά τους επειδή τα ηλεκτρονικά δίκτυα έκαναν τον ρόλο τους παρωχημένο.

Τα δίκτυα υπολογιστών, λοιπόν, ισοπεδώνουν ιεραρχίες. Στον κυβερνοχώρο λειτουργεί καθένας σύμφωνα με τις ανάγκες του και τις δυνατότητές του. Αυτό όμως δημιουργεί έναν κατακερματισμό της εμπειρίας που τρομάζει πολλούς. Είναι διαφορετικά και πολύ πιο εύκολα τα πράγματα αν έχεις τρεις εφημερίδες να ορίζουν την πολιτική ατζέντα, δύο κανάλια που σου επισημαίνουν τι είναι σημαντικό να δεις και (γιατί όχι;) να σκεφτείς και αν έχεις δέκα βιβλία τον χρόνο για να διαμορφώσεις φιλοσοφία ζωής, αντί να έχεις εκατομμύρια από δαύτα και να ψάχνεις να βρεις άκρη. Σίγουρα, οι παρέες, οι κοινότητες δένονται πάρα πολύ όταν όλοι έχουν δει τον «Αγνωστο Πόλεμο» κι έχουν ένα κοινό θέμα συζήτησης, αντί να πας την επόμενη μέρα στο γραφείο και ο ένας να έχει δει Αντέννα, ο άλλος MTV, ο τρίτος CNN, ο τέταρτος ένα βίντεο στο YouTube κ. λπ. Η κοινότητα χρειάζεται την κοινή εμπειρία για να είναι κοινότητα. Από την άλλη, όλη αυτή η πληθώρα διαθέσιμων πληροφοριών μετατρέπεται σε άγχος. «Πληροφοριακό άγχος» το ονομάζουν κάποιοι ψυχολόγοι: «να προλάβω να δω το ένα, να διαβάσω το άλλο, να μη χάσω το τρίτο κ. λπ. ώστε να μην είμαι εκτός θέματος και εκτός της κοινότητας όπου ζω και λειτουργώ«. Αυτό το άγχος είναι λογικό να υπάρχει και να μεγεθύνεται, όσο μεγαλώνει το ποσό των πληροφοριών που όλοι έχουμε διαθέσιμες.

ΌΟλα αυτά είναι πραγματικά, αλλά το ίδιο θα έλεγε κι ένας μοναχός του Μεσαίωνα βλέποντας την πλημμύρα των αιρετικών κειμένων που άρχισαν να βγαίνουν από τις τυπογραφικές μηχανές. Δεύτερον, δΔεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πληροφορική επανάσταση είναι σε μετάβαση και κάθε επανάσταση σε μετάβαση διασπείρει σύγχυση. Το παλιό δεν έχει πεθάνει και το καινούργιο δεν έχει γεννηθεί. Είναι η περίοδος που στη μελέτη των επιστημονικών επαναστάσεων ο Τόμας Κουν ονομάζει «περίοδο της ιδιόρρυθμης επιστήμης». Τότε, γράφει, όλοι οι επιστήμονες νιώθουν ότι έχουν χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια τους και υπήρχαν πολλά ιστορικά παραδείγματα επιστημόνων που εγκατέλειψαν τη θεραπεία της επιστήμης επειδή ακριβώς δεν είχαν πού να σταθούν. Τρίτον, ακόμη και στον παλιό κόσμο της τυπογραφίας, τα ΜΜΕ είχαν υπονομεύσει με πολλή επιτυχία «την αίσθησή μας για το τι είναι αληθές και τι όχι, τι είναι πραγματικό και τι φανταστικό».

Advertisements

178 Σχόλια to “Παρατηρήσεις για το θέμα της Γλώσσας στις Πανελλήνιες”

  1. Rodia said

    Μόλις το άκουσα στο δελτίο ειδήσεων (ΝΕΤ) και είμαι ακομα μουδιασμενη. Να συνέλθω πρώτα και θα σχολιάσω.

  2. Δεν είμαι σίγουρος ότι ήταν επαινετική η αναφορά του ΠΜ στον Πιτσιρίκο.

    Φαίνεται ότι ο Μανδραβέλης ανήκει πλέον στον κανόνα της νεοελληνικής γραμματείας, όπως ο Παπανούτσος παλιά ένα πράμα. Δεν νομίζω ότι θα ήθελα να τον δω ΓΓ στο υπουργείο Παιδείας, πάντως.

  3. Να σχολιάσω τα αυτονόητα; ότι άλλο γνώση, άλλο πληροφορία; ή ότι πρόσβαση στις βιβλιοθήκες σημαίνει πρόσβαση στους καταλόγους, ως επί το πλείστον, κι όχι στο περιεχόμενο; ή ότι η ισοτιμία στην πρόσβαση και τη διάθεση περιεχομένου είναι φαινομενική; ή ότι αυτοί που θα διορθώσουν τα γραπτά, στην πλειοψηφία τους επιδερμική ή καθόλου σχέση δεν έχουν με το θέμα (με πρώτο διδάξαντα τον κ.Πάσχω, υποψήφιο διδάκτορα, βεβαίως, κι όχι απλό δημοσιογράφο, και μέγα ημιμαθή ειδήμονα και της πληροφορικής…)

    Αφήνω τον ειδικό να σχολιάσει τις ερωτήσεις για τα εισαγωγικά 🙂

  4. #2 Λάβε υπόψη ότι ο πιτσιρίκος ήταν ακόμη στο αλαφουσυγκρότημα τότε, οπότε το όποιο σφάξιμο έπρεπε να γίνει με μπαμπάκι…

  5. asxetos said

    καλησπέρα

    δεν έχω δει το κείμενο έτσι όπως παρουσιάστηκε στις αίθουσες.

    εάν μεν συνοδεύτηκε από [ ] στα σημεία εκείνα όπου αφαιρέθηκαν χωρία, και παράλληλα δίδεται η πηγή (εφημερίδα) κι ο δημοσιογράφος, είναι ένα θέμα.

    εάν δόθηκε απλώς ένα «κείμενο» ορφανό, στον αέρα, τότε το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ο όρος plagiarism.

    δεν θέλω να μπω στην ουσία της επιλογής των διεγραμμένων φράσεων γιατί θα εκνευριστώ πάρα πολύ άσχημα 😉
    τις βρίσκω πολύ …πασοκικες σε κάθε περίπτωση

  6. A.F.Marx said

    Καλά, ο Μανδραβέλης είναι Πάσχων.
    Τα παιδιά γιατί να πάσχουν αναλύοντας τις μ@λ@κι€$ του;

  7. Bασιλικη Φωτοπουλου said

    ‘Ευγε’ στην οσφυοκαμπτουσα επιτροπη του Υπουργειου Απαιδειας!Περυσι το θεμα πραγματευοταν τη δια βιου ‘μαθηση-παθηση΄’ και τις διαβοητες ‘δεξιοτητες’…

  8. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια.
    Το κείμενο δόθηκε ενιαίο, χωρίς επισήμανση των διαγραφών κτλ. και στο τέλος αναφερόταν το όνομα του Π.Μ. «από τον ημερήσιο τύπο», και δηλωνόταν ότι έχει γίνει διασκευή.

  9. physicist said

    Έργα και ημέρες του Πάσχου Μανδραβέλη:

    http://www.gurforum.org/2010/02/18/

    και συγκεκριμένα το νήμα: ΠΑΜΑΚ, Regis University, ΔΟΑΤΑΠ. Deconstruction ενός έγκυρου δημοσιογράφου βήμα-βήμα μέσα από τα σχόλια εκεί.

  10. Χρηστος Κ. said

    Οταν βαζεις τον νουμερο ενα προπαγανδιστη του μνημονιου τοτε μονο ανεξαρτητη και ουδετερη δεν ειναι η παιδεια σου. Ο συγκεκριμενος κυριος ισχυριστηκε σημερα στη ΝΕΤ οτι ακομα δε ξερουμε ποιος τραυματισε τον διαδηλωτη που βρισκεται σε κωμα και οτι δεν υπαρχει καμια μαρτυρια γι’ αυτο. Αν λοιπον οι υπευθυνοι του υπουργειου επιβραβευουν, γιατι αυτο συμβαινει, ενα τοσο καραμπινατο ψευτη τοτε κατι ειναι σαπιο στη «δημοκρατια» της Δανιμαρκιας.
    Υ.Γ. Δε θα αναφερω τα χυδαιογραφηματα του που αφορουν την αριστερα, ετσι κι αλλιως και σημερα χρησιμοποιησε τον ιδιο ορο που αναφερει ο νικοκυρης πιο πανω για την αριστερα.

  11. Πάντως, για να λέμε και του στραβού το δίκιο και άσχετα από το πρόσωπο και τις ιδέες του ΠΜ, σαν θέμα έκθεσης το θεωρώ καλό το κείμενο όπως δόθηκε. Βέβαια, α) δεν υπάρχει πλέον Έκθεση και οι ερωτήσεις προβάλλουν μάλλον τα λιγότερο ενδιαφέροντα θέματα του κειμένου, β) αυτή την πρόταση με την Αφρική και το Αλτσχάιμερ ομολογώ ότι δεν την κατάλαβα εντελώς.

  12. physicist said

    Δύτη, για μιαν ακόμη φορά, οι Έλληνες δημιουργούν λάθος ήρωες και πρότυπα — μεγαλόστομο ακούγεται αλλά ας το πάρει ο διάολος, από λύπη το γράφω. Όσο καλό κι αν είναι το θέμα της έκθεσης, αυτή η προβολή σε θεσμικό και πανελλήνιο επίπεδο βοηθάει να εγκαθιδρυθεί άλλη μια ψεύτικη αυθεντία στη δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα.

  13. Χρηστος Κ. said

    Επισης μεγας ερευνητης ο «δημοσιογραφος». Κυριως αντιγραφεας βεβαια αλλα τι σημασια εχει.
    Διαβαστε την περιφημη μεθοδο Μανδραβελη, http://agriazwa.blogspot.com/2010/12/media_4610.html

  14. Ελπίζω να μην καταλάβατε ότι είμαι Μανδραβελικός. Όσο και αν πασχίζω να τον φτάσω.

  15. Επειδή η συζήτηση γυρνάει προς τον ΠΜ, και δεν θέλω να συμμετέχω σ’ αυτήν, σ’ αυτό το ποστ, θα πιαστώ από το #11 για να πω ότι διαφωνώ ριζικά με την άποψη ότι το θέμα ήταν καλό. Το γιατί, το λέω επιγραμματικά στο #3.

    Πάντως ήταν sos, και σίγουρα οι υποψήφιοι έχουν να γράψουν έτοιμα κατεβατά που συμφωνούν με την προβαλλόμενη άποψη του ΠΜ -και του υπουργείου, βεβαίως. Ας ξαναθυμηθούμε τη σειρά των αθώων θεμάτων: ψηφιακό βιβλίο, διά βίου μάθηση, ίντερνετ=ελεύθερη γνώση. Θυμηθείτε και όλες τις αποφάσεις και ενέργειες του υπουργείου, ως τώρα, κι έχετε μια θαυμαστή συνέπεια προπαγάνδας και πράξης.

  16. ΟΚ, γιαυτό και γω είπα για θέμα έκθεσης, όχι όπως γίνεται τώρα, με τις ερωτήσεις. Βασικά σκέφτηκα τον εαυτό μου στα θρανία, και ότι παρατρίχα γλύτωσα ένα θέμα με ολυμπιακό πνεύμα (αποφάσισα την τελευταία στιγμή να κρατήσω το 16 που είχα κατοχυρώσει την προηγούμενη χρονιά).

  17. Rodia said

    Τι να σχολιάσω; Να το ρίξω στην πλάκα; Εύκολο: «Αντε, και του χρόνου με Πρετεντέρη!»
    (το χωνεύω σιγά σιγά το θέμα, είναι λίγο βαρύ για το στομάχι)

  18. Δεν έχει απολύτως καμία σημασία.
    Η Παιδεία στην Ελλάδα είναι εντελώς νεκρή εδώ και αρκετά χρόνια, προηγήθηκε της κοινωνίας μας. Προσωπικά συμβουλεύω τους γνωστούς μου να μην αφήσουν τα παιδιά τους να δώσουν πανελλήνιες. Δεν έχουν νόημα τέτοιες σπουδές πλέον και τίποτε δεν μαθαίνουν και δεν εξασφαλίζουν ένα κομματι ψωμί τώρα πια. Ασε που οι σπουδές στην Ελλάδα είναι εντελώς αποκομμένες από τον χώρο εργασίας. Αρα προς τι ; Η μόρφωση ούτως ή άλλως είναι εσωτερικό θέμα του καθενός, άρα καλύτερα ένα παιδί να δοκιμάσει διάφορες δουλειές να δει τι του ταιριάζει και τότε ας κάνει τις σπουδές του είτε για να μορφωθεί, είτε για να αποκτήσει τα απαραίτητα εφόδια για την δουλειά που διάλεξε.
    ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ

  19. glu7 said

    το υπουργείο παραπαιδείας και δια της βίας μάθησης έλαμψε πάλι με την ασύλληπτη ασυνέχεια λόγων κι έργων…για να διευκρινίσω τι εννοώ,θα σταθώ πρώτα στο μήνυμα της υπουργού ένα ασυνάρτητο λιγοστό και κουραστικό γραμμένο στο πόδι κάκιστο κομμάτι χαρτί με λίγες αράδες(ευτυχώς) που εκφωνήθηκε —γιατί;επειδή τυπικά έπρεπε—στα παιδιά, τα οποίο εννοείται το αποδοκίμασαν, λίγο πριν δοθούν τα θέματα…έχουμε ακούσει εκτρώματα κι εκτρώματα αλλά αυτό ήταν κορυφαίο: ξεκινώντας με την προσφώνηση προς τους μαθητές κατέληγε σε ευχαριστίες στους βαρεμένους καθηγητές χωρίς να μεταβαίνει προηγουμένως με οποιονδήποτε τρόπο η διατύπωση ώστε να φανεί πως απευθύνεται σε αυτούς. Από ότι φαίνεται αν έγραφε σήμερα εξετάσεις στη Γλώσσα ο συντάκτης του σημερινού κειμένου της υπουργού μας, δε θα έπιανε καλό βαθμό! οι φροντιστές πάντως έτριβαν τα χέρια τους μόλις άκουσαν το ‘θέμα’ που ‘έπεσε’

  20. μήτσκος said

    Ευτυχώς που σβήσανε αυτό με τον «ταξικό εκδημοκρατισμό», και το άλλο με την «ισοπέδωση των ιεραρχιών». Υπήρχε κίνδυνος τα παιδιά να μπουν στον πειρασμό να σκεφτούν κάτι δικό τους.
    ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
    Γράψτε ένα κείμενο με θέμα το Διαδίκτυο, στο οποίο θα βάλετε και τη φράση: «Τι να το κάνω εγώ το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ, όταν τα παιδιά της Αφρικής δεν έχουν ούτε ασπιρίνη για τον πυρετό;»
    Ο νικητής κερδίζει μια θέση αρθρογράφου σε γνωστή εφημερίδα.

  21. Η ταπεινή μου συνεισφορά στην ανάλυση του μανδραβελισμού:
    http://blog.teleologikos.eu/?p=4705

  22. Immortalité said

    Παρατηρώ ένα συνεχώς αυξανόμενο παραταξιακό σχολιασμό και δεν ξέρω τι να τον κάνω. Αν το κείμενο δεν ήταν του Μανδραβέλη, τα μισά και βάλε σχόλια δεν θα είχαν τη μορφή και το περιεχόμενο που έχουν. Έχοντας περάσει από τις συμπληγάδες που τις λέμε και Πανελλήνιες και κάνοντας παρέα φιλολόγους χρόνια τώρα, δεν θυμάμαι ούτε μια φορά που το θέμα της έκθεσης να ήταν «καλό». Πάντα μα πάντα υπήρχε (;) κουσούρι. Το συγκεκριμένο τώρα, όσο αρνητικά και να το κρίνουμε, έδινε τα ερεθίσματα για να αναπτύξει κανείς τον αντίλογο που περιγράφει ο Στάζυ στο 3. Εάν φυσικά κάποιος είχε την πρόθεση και την ικανότητα να το κάνει και δεν επέλεγε να γράψει το κατεβατό του φροντιστηρίου. Δεν νομίζω ότι ήταν υποχρεωτικό να συμφωνήσει κανείς με τον γράφοντα.

    Νίκο γιατί το διαδίκτυο με κεφαλαίο;

  23. Αντώνιος Σ. said

    Αυτήν την ιστορία με τα κεφαλαία δεν την πολυκαταλαβαίνω. Γιατί το διαδίκτυο (η ακόμη καλύτερα, το ίντερνετ) με κεφαλαίο; Τόσο δημοσιογραφικά κείμενα όσο και κείμενα δημοσίων υπηρεσιών είναι γεμάτα από κεφαλαία ανάλογα με την καούρα του συντάκτη τους (πχ, αν μιλάει για τη Δημοκρατία, την Ελευθερία, τη Δικαιοσύνη) λες και η δημοκρατία, η ελευθερία και η δικαιοσύνη με μικρό είναι παραπαίδια. Ή το καταπληκτικό στις δημόσιες υπηρεσίες και τον στρατό που κάθε Διεύθυνση, Τομέας και Τμήμα, οι Προϊστάμενοι, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι γράφονται όλοι με κεφαλαία.

    Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που, κι αν θέλετε το επιβεβαιώνετε, στην κοινοτική ορολογία και σε κοινοτικά νομοθετήματα στα ελληνικά τα μόνα κεφαλαία που μπαίνουν είναι στη φράση ‘Κράτη Μέλη’. Πρωθυπουργοί, υπουργοί, πρόεδροι, όλοι με μικρό. Πρακτική με την οποία συμφωνώ. Προσωπικά ούτε στα κράτη μέλη θα έβαζα κεφαλαία.

    Έχετε γράψει κάτι για αυτήν την πρακτική ή σκοπεύετε να γράψετε;

  24. Ηλεφούφουτος said

    Το παλιό ΠΑ.ΣΟ.Κ. ακολουθούσε τουλάχιστον την πεπατημένη στα θέματα εκθέσεων.
    Δεν έβαζε άρθρα από την Αυριανή. Δεν είχε προσπαθήσει να αναδείξει τον Κουρή σε κρατικο διανοούμενο.

  25. #24 Υπερβολές! Αν αύριο έβαζε έναν (διασκευασμένο) Δύτη ή Σαραντάκο, θα αναδεικνύονταν αυτοί σε κρατικούς διανοούμενους; Ή έγινε τέτοιος πέρυσι ο Ιωάννου;

  26. vasvas said

    «Να σχολιάσω τα αυτονόητα; ότι άλλο γνώση, άλλο πληροφορία; ή ότι πρόσβαση στις βιβλιοθήκες σημαίνει πρόσβαση στους καταλόγους, ως επί το πλείστον, κι όχι στο περιεχόμενο; ή ότι η ισοτιμία στην πρόσβαση και τη διάθεση περιεχομένου είναι φαινομενική; ή ότι αυτοί που θα διορθώσουν τα γραπτά, στην πλειοψηφία τους επιδερμική ή καθόλου σχέση δεν έχουν με το θέμα (με πρώτο διδάξαντα τον κ.Πάσχω, υποψήφιο διδάκτορα, βεβαίως, κι όχι απλό δημοσιογράφο, και μέγα ημιμαθή ειδήμονα και της πληροφορικής…)»

    Χονδροειδές στην ουσία του και ελαφρώς κακοήθες για τον ΠΜ το σχόλιό σου. Δεν είναι φωστήρας ο ΠΜ αλλά ημιμαθή δεν τον λες. Και δεν κατάλαβα γιατί οι «ενστάσεις» σου είναι ένδειξη ότι το θέμα «δεν είναι καλό». Όποιος θέλει να επιχειρηματολογήσει ότι το ιντερνετ δε βοηθά στη διάδοση της γνώσης, πεδίο δόξης λαμπρό (και καλή τύχη). Τα άλλα δεν αφορούν το θέμα. Το κείμενο που δίνεται ΔΕΝ είναι το ευαγγέλιο, είναι κείμενο στρωτό γλωσσικά, όχι παλαβό, αφορμή για προβληματισμό. Μπορεί να ήταν ευαγγέλιο το 1980, αλλά σήμερα δεν είναι ευαγγέλιο.

    Από περιέργεια, τι είναι «καλό θέμα»;

    Τα κουσούρια είναι ίδια στην Ελλάδα τελικά σε όλο το ιδεολογικό φάσμα.

    Οικοδεσπότη, ωραία ανάρτηση, όπως πάντα!

    βασβασ

  27. vasvas said

    Ο,τι είπε δηλαδή λιγότερο εκνευρισμένα η Αθανασία στο 22….

  28. ειδα φως και μπηκα said

    το κειμενο μετα τις διαγραφες ειναι ουδετερο,
    τοσο που οι προλαλησαντες πικραμενοι να τρομαζουν με αυτη τη ξαφνικη ελευθερια εμπνευσης που δινεται στα παιδια και στα κνιτικα χρονια τους δεν μπορουσαν να διανοηθουν (εξ ου κι εχτισαν τις αδιανοητες, παρουσες αντιστασεις τους. Σοδα)
    Ας διαφωνουν οσο θελουν και δικαιωμα τους με τον ΠασχΟ -φτηνιαρηδες- Μανδραβελη, αυτο που ειναι να κριθει ειναι η ουσια, που για αλλη μια φορα τη χασατε. Αλλα δεν πειραζει, αυτο ειναι που τρεφει τις κοινωνιες, και τα μικροπάθη του καθεμιανου.

  29. Rodia said

    Απορίες:
    1. γιατί παραποιήθηκε το κείμενο; Αν το βρήκαν κατάλληλο, γιατί δεν το άφησαν όπως ήταν;
    2. παραποιήθηκε στο παρελθόν κείμενο συγγραφέων/ποιητών; (δεν ξερω, ρωταω)
    3. εμμέσως, αναδεικνύεται ο Π.Μ. σε μορφή, σε παραδειγμα προς μιμηση, τα παιδια δεν ειναι χαζά και θα γκουγκλισουν το όνομα και θα πεσουν και στο συνδεσμο που προαναφερθηκε (13. http://agriazwa.blogspot.com/2010/12/media_4610.html) και αναρωτιεμαι τί συμπεράσματα θα βγαλουν. Εδώ, τι απαντούμε;
    αυτα προς το παρον…

  30. #26 Με βάση τα γραπτά του -και τα βιβλία του, της Πληροφορικής- και με βάση την δική μου ειδίκευση, δικαιούμαι να έχω την γνώμη μου, που εσύ μπορείς να κρίνεις ως χονδροειδή. Επίσης, δικαίωμά σου να βλέπεις και ελαφρά κακοήθεια στα λεγόμενά μου, και δικό μου να βλέπω γλύψιμο της επιτροπής θεμάτων και προπαγάνδα του υπουργείου.

  31. Ηλεφούφουτος said

    σχ. 25 δεν ξέρω αν του χρόνου βάλουν διασκευασμένο Δύτη (!), εκείνο που ξέρω είναι ότι η γραμμή που θυμάμαι ότι μας έδιναν για προετοιμασια πριν τις πανελλήνιες/πανελλαδικές/γενικές ήταν να διαβάζουμε δοκίμια του Ι Μ Παναγιωτόπουλου και του Παπανούτσου, διότι αυτοί έδιναν τον κανόνα για το όλο πνεύμα των εξετάσεων, κάποιες φορές μάλιστα το ίδιο το θέμα έκθεσης ήταν απόσπασμά τους.

    Συμπέρασμα: Θέλεις να περάσεις πανεπιστήμιο; Διάβαζε Πάσχουλα!

  32. physicist said

    @Immo, vasvas et al.

    Γλωσσικά-τυπικά, εφόσον οι παρεμβάσεις δεν αλλοιώνουν το περιεχόμενο του κειμένου (και δεν πολυασχολήθηκα για να είμαι ειλικρινής) δεν βλέπω κανένα σπουδαίο πρόβλημα.

    Από άποψη περιεχομένου, οι σκέψεις για το τι δυνατότητες δίνει το θέμα στον προβληματισμό και την ανάπτυξη ανεξάρτητης σκέψης από τους υποψήφιους, μού φαίνεται εκτός πραγματικότητας. Η «Έκθεση» ήταν πάντα ο αστάθμητος παράγοντας, και μιλάμε για Πανελλήνιες, έτσι; Όπου δεδηλωμένος σκοπός είναι ο καλός βαθμός και τρέμεις μην πέσεις σε βαθμολογητή που ξύπνησε στο λάθος πλευρό ή μάλωσε το προηγούμενο βράδι με τον/την σύζυγο. Άρα, ως υποψήφιος, γράφεις ό,τι πιο ακίνδυνο, μέηνστρημ νομίζεις, το κάνεις να φαίνεται και κομάτι βαυθστόχαστο, κι από δω παν κι οι άλλοι.

    Γι’ αυτά και γι’ αυτά επικεντρώθηκα απλώς (και δε σκοπεύω να γράψω άλλα) στο θλιβερό γεγονός της επιλογής του αρθρογράφου. Η παρέμβασή μου, σε αντίθεση με τις αιτιάσεις του vasvas, δεν είναι ιδεολογική. Θεωρώ απλώς τον αρθρογράφο φελλό, άδειο τενεκέ που ψελλίζει/αναμασάει διάφορα πράγματα, με τα οποία κατά περιπτώσεις και κατά τύχη μπορεί και να συμφωνώ. Αλλά αυτό είναι αδιάφορο: εκατό φορές σοβαρός και να διαφωνώ μαζί του παρά τενεκές που να με βρίσκει σύμφωνο.

  33. Rodia said

    31. διάβαζε Καθημερινη! 🙂

  34. Rodia said

    21. Λες να διαβασαν το ποστ σου και να διαλεξαν το προσωπο; Πολυ καλο ποστ, όντως.

  35. 25, 31 Αν θέλουν να βάλουν διασκευασμένο Δύτη, όπως επιμένετε, υπάρχει πάντα και το ΔτΝ Generator. Ο μελλοντικός πατάκης, δηλ. (το πατάκης με μικρό ως μετωνυμία εκ του Πατάκης).

  36. Immortalité said

    @24,25,31 Και όμως ο Δύτης έχει πολλές πιθανότητες. Ήδη είναι Διάσημοςκαι αυτό το οφείλει στον Αλαφούζο. Μην ξεχνιόμαστε! 😛

    @29 Σίγα βρε Ροδιά που θα αναχθεί ο ΠΜ σε παράδειγμα προς μίμηση επειδή τον βάλανε στις Πανελλήνιες! Έγινε τόσα χρόνια παράδειγμα προς μίμηση ο Παπανούτσος και δεν το ήξερα; Το κείμενο δόθηκε ως διασκευή και αυτό επισημάνθηκε. Συνιστά αυτό «παραποίηση»; Μη σου πω ότι με τη δεύτερη ερώτησή σου βάζεις στο ίδιο τσουβάλι την ποίηση και τη λογοτεχνία με τη δημοσιογραφία το οποίο από όποια άποψη και να το δεις είναι σφάλμα τεράστιο.

    @32 Άρα, ως υποψήφιος, γράφεις ό,τι πιο ακίνδυνο, μέηνστρημ νομίζεις, το κάνεις να φαίνεται και κομάτι βαυθστόχαστο, κι από δω παν κι οι άλλοι.

    Δηλαδή θεωρείς τον βαθμολογητή βλαμμένο εξ ορισμού τον οποίο μπορείς και να κοροϊδέψεις χαλαρά;

  37. rogerios said

    Αν ο στόχος του Υπ. Παιδείας, Διά Βίου κ.λπ. ήταν να μας κάνει να νοσταλγήσουμε τον Παπανούτσο, τον πέτυχε στο ακέραιο.

    Συντάσσομαι με Αλλού Φ.Μ. και Ηλεφού. Και θεωρώ την επιλογή του συγγραφέα εντελώς ανφαίαρ. Δεν θυμάμαι στην εποχή μου να μας έβαζαν να γράψουμε έκθεση με κείμενο Κουρή ή Γαργαλάκου (αυτοί πιθανώς να μην έγραφαν καν 😉 ).

    Το κείμενο μοιάζει να μην έχει τη λογική συγκρότηση που απαιτείται και οι επεμβάσεις το κατέστησαν μοιραία ακόμη πιο ασυνάρτητο. Κι αν ήθελαν να βάλουν οπωσδήποτε Π.Μ., υποψιάζομαι ότι θα μπορούσαν να βρουν και καλύτερα κείμενα. Σε κάθε περίπτωση, τα λογικά άλματα του κειμένου είναι τόσα και τέτοιας βαρύτητας που μπερδεύουν τον υποψήφιο. Βέβαια υπάρχει κάποιος «εκδημοκρατισμός» στην όλη ιστορία (με την έννοια π.χ. της κατάργησης των προτύπων σαν ντε και καλά «σχολείων της ελίτ»): το άρθρο είναι πολύ κοντά σ’ αυτό που θα έγραφε ένας μέτριος μαθητής που στηρίζεται στην παπαγαλία.

    Δύο παρατηρήσεις ακόμη. 1) μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν αν δεν πετάξουν την παπαριά τους περί Μεσαίωνα, βασισμένοι στα πιο συντηρητικά στερεότυπα που μπορεί να βρει κάποιος. Τους διαβεβαιώνω ότι υπάρχουν κάποια πράγματα με σκληρό ή χάρτινο εξώφυλλο που λέγονται βιβλία και τα οποία πραγματεύονται τα του Μεσαίωνα με όρους ιστορικούς. Μπορούν να τα συμβουλευτούν.

    2). «Ο Γουτεμβέργιος τύπωσε την πρώτη Βίβλο το 1455· ωστόσο στην Ελλάδα η τυπογραφία ήρθε στις αρχές του 19ου αιώνα». Θεωρώ την επισήμανση εξαιρετικά άστοχη, αφενός γιατί μόνο τον 19ο αι. άρχισε να υφίσταται ελληνικό κράτος, αφετέρου και κυρίως διότι αγνοεί τίς πολλές εκδόσεις βιβλίων από Έλληνες και στα ελληνικά σε… εξωτικά μέρη όπως η Βενετία. Φαντάζομαι, όμως, ότι τέτοια ζητήματα δεν εμπίπτουν στα πεδία γνώσης των οποίων έχει κάποια εποπτεία ο αρθρογράφος.

    Τέλος, χρειάζεται να πω εγώ ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά;

    [τα είπα και ηρέμησα 🙂 ]

  38. Μαθητης said

    Μια πρόβλεψη:
    Και του χρόνου Πρετεντέρης. Με θέμα: «Τα αγαθά του Μνημονίου και πως να τα απολαύσετε».

  39. physicist said

    36 Immo: Δεν χρειάζεται να θεωρώ τον διορθωτή απολύτως τίποτε: δυνητικούς διορθωτές είχα καθηγητές στο Λύκειο και μεταξύ αυτών υπήρχε ικανό ποσοστό που δεν ενέπνεε εμπιστοσύνη. Από τη μια μεριά η ελαχιστοποίηση του ρίσκου κι από την άλλη η επικρατούσα νοοτροπία στην Ελλάδα (ειδικά με τις Πανελλήνιες) οδηγούν στη στρατηγική που προανέφερα. Δες το σαν fact, όχι σαν judgement.

  40. Rodia said

    36. Σωστά. Υπάρχουν τόσα άλλα παραδείγματα στο χώρο των ΜΜΕ, για να μην αναφερθώ στο χώρο του αθλητισμού και της μουσικής.
    Σε κανενα τσουβαλι δεν βαζω, μια ερωτηση εκανα επειδη πραγματικα ΔΕΝ ξερω, όπως το εγραψα σε παρενθεση.
    …να πω κατι και για τους βαθμολογητες; Οχι, θα το αποφύγω. Αρκετός ειναι ο καθηγητης (δοκτωρ) ΑΕΙ με τα προσοντα του ομιλητη σε χριστιανικες συγκεντρωσεις.

  41. Κυρίως απευθύνομαι στην Ιμμόρ αλλά και σε άλλους που θεωρούν λάθος το να ασχοληθείς με τον Π.Μ. και όχι με το θέμα καθεαυτό.
    Μα το θέμα καθεαυτό δεν βλέπω να έχει κανένα πρόβλημα. Επίκαιρο, γνώριμο στα παιδιά, όντως καλά Ελληνικά, όντως καλό υλικό για να γράψεις.

    Αλλά πώς είναι δυνατόν να μην ασχοληθείς με το συγγραφέα; Αμφιβάλει κανείς ότι γίνεται σε κάποιο βαθμό προβολή του προσώπου μέσα από αυτό; Χάθηκαν προσωπικότητες που να μην είναι τόσο αμφιλεγόμενες; (για να το πω ήπια;)
    Τόσοι και τόσοι έχουν γράψει για το Διαδίκτυο, τον Πάσχο βρήκανε;
    Είναι δυνατόν να θεωρήσουμε ότι έγινε έτσι τυχαία;

    Και, Ιμμορ, το Διαδίκτυο θεωρώ πως γράφεται με κεφαλαίο «Δ» με βάση τη λογική ότι διαδίκτυα μπορεί να υπάρχουν πολλά, Διαδίκτυο όμως ένα! 🙂
    Και εξηγούμαι, η λέξη «διαδίκτυο» έχει την έννοια των διασυνδεδεμένων δικτύων (ένα δίκτυο από δίκτυα). Υπήρχαν δηλαδή διαδίκτυα πολύ πριν «το Διαδίκτυο». Οπότε για να ξεχωρίζουμε το τελευταίο το γράφουμε με κεφαλαία. Διεθνώς το ίδιο ισχύει αν δεν απατώμαι, «internet» αλλά «the Internet», σίγουρα όμως τείνει να ατονήσει.

  42. Ωχ πάλι άργησα να ποστάρω…. ξεκινάω να γράψω κάτι, χτυπάνε τηλέφωνα, έρχεται κόσμος στο γραφείο (έχουν την απαίτηση να δουλεύω οι αχρείοι) και όταν πατάω δημοσίευση έχουν γραφτεί 25 σχόλια!

    κλαψ, σνιφ!! 😦

  43. Immortalité said

    (Ασχετο) Ρογήριε πάντα είχα την απορία: και το σκληρό εξώφυλλο δεν μπορεί να είναι και χάρτινο;

    Ας κάνω και γω για μια φορά μια προβοκατόρικη ερώτηση,

    Ας υποθέσουμε ότι οι σκοποί του υπουργείου ήταν αγνοί, ποιον δημοσιογράφο θα έπρεπε να είχαν επιλέξει για να βάλουν ένα θέμα σύγχρονου προβληματισμού;

  44. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια.

    22-23 Για τα κεφαλαία, μπορεί να έχετε και δίκιο, τι να πω -εγώ το Διαδίκτυο το γράφω με κεφαλαία γιατί είναι ένα, δεν είναι ένα οποιοδήποτε δίκτυο δικτύων.

    Πάντως, ο όρος «κράτη μέλη» γράφεται με μικρό συνήθως στα ευρωενωσιακά κείμενα. (Κοινότητα δεν υπάρχει πια). Με κεφαλαίο γράφονται τα θεσμικά όργανα της Ένωσης.

  45. μήτσκος said

    Ο/Η Βασβας ρώτησε «τι είναι καλό θέμα». Εύστοχη ερώτηση. Μου δίνει την ευκαιρία να βγάλω κάτι από μέσα μου, έστω και με κίνδυνο να τα ακούσω από την ομήγυρη.

    Το μάθημα της έκθεσης δε θα έπρεπε να υπάρχει στις πανελλήνιες, είναι εξέταση εν γένει προβληματική. Ρουλέτα είναι. «Ο αστάθμητος παράγοντας» το έθεσε πιο κομψά ένας πιο πάνω. Για τη Βιολογία ή τα Μαθηματικά, η διαφορά ανάμεσα στο 15 και στο 16 μπορεί να σημαίνει κάτι. Στην έκθεση δε σημαίνει απολύτως τίποτα.

  46. Εάν ήμουν ο Π.Μ. (με τη δραχμή, που λεγε και το παλιό διαφημιστικό) θα έκανα μύνηση στους θεματοθέτες για κουτσούρεμα των θέσεών μου και λογοκρισία.

  47. sarant said

    Ιμόρ, σε αυτό που ρωτάς στο 43 βλέπω ότι απάντησε κάποιος στο μπαζ: Νίκο Ξυδάκη, ας πούμε, από την ίδια εφημερίδα. Ή Παντελή Μπουκάλα, λέω εγώ, που είναι και βραβευμένος ποιητής.

  48. @43: Ήταν ανάγκη να είναι δημοσιογράφος δηλαδή; Μόνο δημοσιογράφοι έχουν γράψει για το Διαδίκτυο ως πρόσβαση στη γνώση κτλ;

  49. asxetos said

    κι αν αύριο -δηλαδή του χρόνου- κληθούν να παιδιά να σχολιάσουν …Χ.Γ. από την ίδια εφημερίδα;

    just asking 😉

  50. sarant said

    24-31: Έχουμε ρέντα, βλέπω!
    37: Μου άρεσε!

    22: Μπορείς να πεις ότι το θέμα για την έκθεση πάντοτε θα βρεθεί κάποιος να το επικρίνει, αλλά ότι δεν ήταν ποτέ καλό, γιατί;

  51. Immortalité said

    @47 Νίκο ξέρεις ότι καθόλου δεν θα διαφωνήσω με τις επιλογές, αλλά και ο Γιανναράς ας πούμε είναι καθηγητής πανεπιστημίου και διδάκτωρ φιλοσοφίας της Σορβόννης. Θα τον θέλαμε;

    Θέλω να πω ότι δεν νομίζω ότι η επιλογή του συγγραφέα σημαίνει τελικά κάτι παραπάνω από το ότι είναι γενικότερα άχρωμος και γράφει στρωτά ελληνικά. Αντιθέτως η επιλογή των Ξυδάκη/Μπουκάλα ή Γιανναρά θα σήμαινε πολλά περισσότερα από την ιδέα των κειμένων τους.

  52. @51: Μα δεν είναι άχρωμος! Χρωματισμένος είναι, και μάλιστα έντονα φωσφοριζέ!

  53. Ηλεφούφουτος said

    Immortalité είπε
    «Και όμως ο Δύτης έχει πολλές πιθανότητες. Ήδη είναι Διάσημοςκαι αυτό το οφείλει στον Αλαφούζο.»
    Ναι, μωρέ, το είχα ξεχάσει! Και έλεγα «μα φαντασία που την έχει ο Στάζυμπος!» Ιδού λοιπόν η απάντηση στο ποιος θα ήταν κατάλληλος ! 🙂

    «Έγινε τόσα χρόνια παράδειγμα προς μίμηση ο Παπανούτσος και δεν το ήξερα;»
    Ε, μα τι λέμε τόσην ώρα ότι ήταν ο κατ’ εξοχήν εγκεκριμένος από το κράτος διανοούμενος;

    Για το ζήτημα της έκθεσης ως «αστάθμητου παράγοντα», νομίζω ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει από τότε που δίναμε εμείς εξετάσεις και γράφαμε κατεβατά επί κατεβατών. Σήμερα ο τρόπος εξέτασης είναι τέτοιος που η απόδοση του μαθητή είναι πιο μετρήσιμη.

  54. Ντε και καλά βαλθήκατε να κάνετε τον Δύτη οργανικό διανοούμενο.

  55. sarant said

    Όχι, δεν θα τον θέλαμε τον Γιανναρά -εννοείται αυτό.

    Πάντως, ως τώρα συνήθως έβαζαν θέματα από συγγραφείς που δεν βρίσκονταν πια στη ζωή ή που ήταν αποσυρμένοι από την ενεργό δράση, κάνω λάθος;

    Υπόψη ότι σε κανένα μισάωρο θα φύγω και την υπόλοιπη μέρα μάλλον δεν θα έχω σύνδεση, οπότε θα τα πούμε το πρωί.

  56. Immortalité said

    @48 Στέλιο εκεί ακριβώς θέλω να καταλήξω. Ότι αυτό το παιχνίδι το λέγαμε και κολοκυθιά κάποτε. Θεώρησαν ότι ένα σύγχρονο θέμα σημαίνει δημοσιογραφικός λόγος και διάλεξαν ένα στρωτό κείμενο.
    Αν με ρωτήσεις, για να δώσω ένα παράδειγμα σύγχρονου λόγου και προβληματισμού, θα έβαζα ένα, όποιο να ‘ναι, από τα διηγήματα αυτού εδώ του εξαιρετικού βιβλίου του Χρήστου Οικονόμου (τα καλά να τα λέμε είπαμε). Αλλά τότε θα ξεσηκωνόταν όλοι οι φροντιστηριούχοι πως το θέμα είναι δύσκολο και ποιος τον ξέρει τον συγγραφέα και όλα αυτά τα ευτράπελα που ακούγονται κάθε φορά.

    @50 Νίκο στο 22 το «καλό» το έβαλα σε εισαγωγικά θέλοντας να επισημάνω αυτό ακριβώς. Ότι πάντα κάποιος βρίσκεται να διαφωνεί.

    @53 και ποιος τον διάβαζε βρε Ηλεφού εκτός των υποψηφίων; και πόσο αυτό καθόριζε τη ζωή τους πια;

  57. Rodia said

    56. Ιμμορ, θα διαβαζουν τωρα Π.Μ. ανελιπώς και αυτο θα είναι καλύτερο; (σπόντα ειναι, παιζω λιγακι, ε)
    φευγω και’γώ, το βραδακι παλι 🙂
    Θα χασω πάλι το 666; 😉

  58. Φεύγω κι εγώ μέχρι το βράδυ. Αν μπω στα εκθεσάρια, αφήστε μου σχόλιο. 😉

  59. Immortalité said

    Άντε φύγετε όλοι μέχρι το βράδυ και θα φύγω εγώ το βράδυ 🙂

  60. Rodia said

    Πριν αναχωρήσω, κάτι τι για προβληματισμό: ο ΠΜ θα ανοίξει φροντιστήριο; Πόσο θα ανεβει το κασέ του;
    (βαλτε κι άλλα τωρα που γυριζει) 😀

  61. Ηλεφούφουτος said

    Ιμόρ, πάντα η τάση ήταν στον ελεύθερο χρόνο μας να διαβάζουμε οτιδήποτε δεν θυμίζει σχολείο, επίσης είναι χρόνια τώρα που το σχολείο δεν διαμορφώνει συνειδήσεις και τέλος πάντων το έχουν όλοι χεσμένο, αλλά….
    πιστεύεις ότι όλα αυτά είναι λόγοι να μην ασχολούμαστε με το τι προσπαθούν να περάσουν κάποιοι μέσω του σχολείου;
    Πώς να το κάνουμε το όνομα Πάσχος Μανδραβέλης κάτι σηματοδοτεί, όπως σηματοδοτούσε άλλοτε το Κουρής και το Γεωργαλάκος, που είπε ο Ρογήρος ή ο Ριζοσπάστης που ανέφερε ο Νικοκύρης.
    Ο Καρατζαφέρης ειναι συχνά πολύ πιο κοινότοπος στις ομιλίες του από τον εν λόγω προπαγανδιστή, τόσο που αν διαβάσεις κείμενο της ομιλίας του μπορεί να μη μαντέψεις καν σε ποια παράταξη ανήκει αυτός που την εκφώνησε. Αν ένα τέτοιο κείμενο (με το απαραίτητο γλωσσικό χτένισμα για μην έχει τίποτα «εδώδιμους τρομοκράτες») έμπαινε σε εξετάσεις, θα λέγαμε πως σημασία έχει το κείμενο και μόνο;

  62. #55 Επειδή λες ότι θα φύγεις, και για να μην παρασύρονται κι άλλοι, να πω ότι κάνεις λάθος βάζοντας την αρχή μόνο της λίστας των συγγραφέων, κείμενα των οποίων έχουν χρησιμοποιηθεί (θα την συμπληρώσω μετά).

    ΠΕΜΠΤΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2001, Τόνια Τσακίρη, ΤΟ ΒΗΜΑ
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 IOYNIOY 2001, Σοφία Σαρρή, δημοσιογράφος
    ΠΕΜΠΤΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2001, Κώστα Π. Μιχαηλίδη, Οικείωση και Αλλοτρίωση, διασκευή
    ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΜΑΪΟΥ 2002, Από τον Ημερήσιο Τύπο
    ΠΕΜΠΤΗ 23 ΜΑΪΟΥ 2002, Διασκευή άρθρου του Στάθη Γκόνου από τον ημερήσιο τύπο
    ΠΕΜΠΤΗ 22 ΜΑΪΟΥ 2003, Κορνήλιος Καστοριάδης, «Η Άνοδος της Ασημαντότητας», Διασκευή

  63. (μετά το λάθος, βάλτε κόμμα)

  64. Servitoros said

    Κάποτε είχαμε ως στάνταρ για την έκθεση τον Παπανούτσο τώρα έχουμε τον «Για τον Πούτσο». Συγγνώμη για τα κακά λογάκια, πάω να βάλω πιπέρι στο στόμα.

  65. sarant said

    Φεύγοντας: Στάζιμπε, αν έχεις κάπου το λίνκι της πολύ ενδιαφέρουσας αυτής λίστας, βάλε την!
    Ή αντίγραψέ την. Πράγματι, έκανα λάθος πριν.

  66. #65 Τώρα την φτιάχνω από όλα τα θέματα από το 2001 και μετά. Ως τώρα:

    ΠΕΜΠΤΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2001, Τόνια Τσακίρη, ΤΟ ΒΗΜΑ
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 IOYNIOY 2001, Σοφία Σαρρή, δημοσιογράφος
    ΠΕΜΠΤΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2001, Κώστα Π. Μιχαηλίδη, Οικείωση και Αλλοτρίωση, διασκευή
    ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΜΑΪΟΥ 2002, Από τον Ημερήσιο Τύπο
    ΠΕΜΠΤΗ 23 ΜΑΪΟΥ 2002, Διασκευή άρθρου του Στάθη Γκόνου από τον ημερήσιο τύπο
    ΠΕΜΠΤΗ 22 ΜΑΪΟΥ 2003, Κορνήλιος Καστοριάδης, «Η Άνοδος της Ασημαντότητας», Διασκευή
    ΔΕΥΤΕΡΑ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2003, Κ. Κασιμάτη, Περιπλάνηση στην Επικαιρότητα, διασκευή
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΜΑΪΟΥ 2003, Από τον ημερήσιο τύπο, διασκευή
    ΤΡΙΤΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2003, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Όνειρο στο κύμα (απόσπασμα)
    ΤΡΙΤΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2003, Βασίλειος Θερμός, Ποιμαίνοντες μετ’ επιστήμης, Εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 1996, σ.σ. 148-152 (Διασκευή)
    ΤΕΤΑΡΤΗ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ 2003, Θεοδόσης Πελεγρίνης, «Ασκήσεις Φιλοσοφίας για τη ζωή και την τέχνη», εκδ. Ελληνικά Γράμματα, (Διασκευή)
    ΤΡΙΤΗ 1 IOYNIOY 2004, Από τον Ημερήσιο τύπο (διασκευή)
    ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΜΑΪΟΥ 2004, Γιάννης Ζουμπουλάκη, ΤΟ ΒΗΜΑ
    ΠΕΜΠΤΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2004, Ε. Π. Παπανούτσος, «Η Παιδεία το μεγάλο μας πρόβλημα», Αθήνα 1976, Διασκευή
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 ΜΑΪΟΥ 2004, Βασιλιάννα Παντελών, Διατροφολόγος-Διαιτόλογος
    ΤΕΤΑΡΤΗ 30 ΙΟΥNΙΟΥ 2004, Κώστας Τσιρόπουλος, «Αυτοψία μιας εποχής» Εκδόσεις των Φίλων, (Διασκευή)

  67. Immortalité said

    @63 Μέχρι να βάλω το κόμμα έκανα δυο φορές το δρόμο 62-55 🙂

    @61 Καταρχήν, ας διευκρινίσουμε το αυτονόητο: δεν είμαι απολογητής του ΠΜ ούτε φυσικά της επιλογής του υπουργείου. Επί του θέματος θεωρώ ότι στις Πανελλήνιες είναι αργά πια για να διαμορφωθούν συνειδήσεις. Αν τα κείμενά του διδάσκονταν στο σχολείο, τότε ναι θα υπήρχε πρόβλημα. Νομίζω όμως ότι το συγκεκριμένο κείμενο ήταν άχρωμο και απλώς αναπαρήγαγε όλα τα περί διαδικτύου στερεότυπα που χρειαζόταν η επιτροπή. Τώρα για το αν η μία φορά που επιλέχθηκε τον καθιστά σημείο αναφοράς και από δω και στο εξής η Καθημερινή θα ξεσκιστεί να πουλάει, με χαροποιεί στο μέτρο που αναλογικά, από την Πέμπτη 22/05/2003 σημείο αναφοράς για τους μελλοντικούς υποψηφίους ήταν ο Καστοριάδης. Τουλάχιστον μια δεκαετία διαβασμένων υποψηφίων. Δεν είναι κακό.

  68. Θα ήταν καλό αν πραγματικά τους διάβαζαν, Ιμόρ.

  69. Servitoros said

    Παρεπιπτόντος, στο λεξικό της δεκαετίας του 1980 έχει ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την καθιέρωση της έκθεσης στο εκπαιδευτικό σύστημα και κυρίως στο επίπεδο των πανελληνίων ως φορέα έκφρασης παρωχημένων ιδεών και την επικρότηση από την πλευρά της κρατικής πολιτικής κλισε απόψεων χωρίς επιστημονικό υπόβαθρο, κάτι που κατά την γνώμη μου το κράτος επανέλαβε την δεκαετία του 90 με τον θεσμό της Βουλής των Εφήβων.

  70. Γρηγόρης said

    Μακάριοι οι Πάσχοντες…

  71. ti zoe sauto to blog said

    Καλά τα λέτε, απ’ ότι βλέπω – σας διάβασα όμως βιαστικά , πρέπει να φύγω.
    Ψηφίζω Ρογήρο (συμπαθέστατος είναι).
    Δεν ξέρω τί ψηφίζουμε ακριβώς, αλλά με άγχωσε η Ροδιά , προχθές στο Μαουτχάουζεν που έβγαινε κάθε δυο και τρεις και φώναζε : βγάλατε ετυμηγορία; ΟΧΙ ; ΑΚΟΜΗ ; 🙂

  72. asxetos said

    καλά, όσοι είναι να φύγετε, στο καλό 🙂

  73. mindkaiser said

    Και επειδή ο Ρογήρος είναι πολύ μετριόφρων για να αυτοδιαφημιστεί, να συστήσω εξαιρετικό κείμενο που είχε αναρτήσει στο παρελθόν στο blog του με τίτλο «Γιατί δεν επιστρέφουμε στον μεσαίωνα». 😉

  74. Γιώργος said

    Είμαι ένας μαθητής της Τεχνολογικής κατευθύνσεως ο οποίος, όπως κάθε ‘πρέπον’ μαθητής, έγραψε πάνω σε αυτό το κείμενο. Τα θέματα θεωρήθηκαν εύκολα εκτός από τη Β1 – από το φροντιστήριο μου. Θα ήθελα να σας πω τις σκέψεις μου όσο έγραφα. Αρχικά, ασχολούμαι αρκετά με την τεχνολογία και το ιντερνετ και γνωρίζω περι ελεύθερων αδειών και γενικότερα όλο το κίνημα του ελευθερου λογισμικού. Το κείμενο μου φάνηκε ουδέτερο σε σημείο στειρότητας ή πιο απλά δεν μ’άρεσε. Δεν μ’άρεσε συγκεκριμένα καθόλου η δευτερη παράγραφος, βασικά δεν έλεγε τίποτα, αυθαίρετες παρομοιώσεις με παιδιά της Αφρικής, μεγάλη (μετά του ‘κοψίματος’) και με ανίσχυρα επιχειρήματα. Απο κειμενα τεχνικού περιεχομένου και βιοηθικού δηλαδή που έχω διαβάσει, συνήθως απο τον αγγλικό τύπο, ήταν μία αράδα – ή έτσι ένιωθα. Εδώ να σημειώσω ότι βλέπω τις εξετάσεις αυτές με κριτικό χαρακτήρα και χωρίς κανένα αγχος μιας και έχω περάσει σε Πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Η φράση που δόθηκε στην Β1 ήταν τελείως ακρέμαστη και δεν δέχομαι ελαφρυντικά, ναι την θεώρησα διαφορετικά απο ότι αν είχα το ολοκληρωμένο κείμενο παρόλα αυτά δεν ξέρω αν θα παρθεί λάθος. Η εκθεση έδινε πολύ χώρο για ιδέες και άρα θα βαθμολογηθεί κυρίως η δομή και το συντακτικό και όχι το περιέχομενο απο τους ελεγχτες. Δεν ξερω αν ήταν καλό θέμα έκθεσης μιας και οι περισσότεροι φιλόλογοι είναι τεχνολογικά αναλφάβητη – τουλάχιστον σε σχέση με ένα θέμα που μπορεί να έχει υψηλό τεχνικό λεξιλόγιο και ολοκληρη πολιτική δομή απο πίσω (τις νέες που δεν ξέρουμε τρομάρα του…)

    Τι να πω μπορεί να είμαι ένας αφελής μαθητής, η ώρα πέρασε, δεν με ενδιαφέρει τόσο ο βαθμός απο την στιγμή που είναι αξιοπρεπείς και για μια ακομα φορά βρίζω αυτό που περνάω, ίσως όχι για πολύ. Δεν μπορεί την μία να βάζουν Καστοριάδη και την άλλη μία γενικολογία. Στην τελική βάζεις τέτοιο θέμα πάρε έναν εξειδικευμένο έναν επιστήμονα πάνω στο θέμα.

    Δεν τσαντίζομαι τόσο πολύ για την φυσιογνωμία του δημοσιογράφου που τον γνώριζα απο την Καθημερινή – την οποία και διαβάζω λόγο του πατέρα μου – παρά για την σύγκριση που έκανα στο μυαλό μου αυτόματα με άλλα κείμενα. Ακόμα και τα χειρότερα που έχω διαβάσει έχουν κάποια άποψη, κάποια αιτιολόγηση. Τελικά, νομίζω ότι το κείμενο ήταν ρηχό.

  75. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 IOYNIOY 2001, Σοφία Σαρρή, δημοσιογράφος
    ΠΕΜΠΤΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2001, Κώστα Π. Μιχαηλίδη, Οικείωση και Αλλοτρίωση, διασκευή
    ΠΕΜΠΤΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2001, Τόνια Τσακίρη, ΤΟ ΒΗΜΑ
    ΠΕΜΠΤΗ 23 ΜΑΪΟΥ 2002, Διασκευή άρθρου του Στάθη Γκόνου από τον ημερήσιο τύπο
    ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΜΑΪΟΥ 2002, Από τον Ημερήσιο Τύπο
    ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2002, Από τον ημερήσιο τύπο (διασκευή)
    ΤΡΙΤΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2003, Βασίλειος Θερμός, Ποιμαίνοντες μετ’ επιστήμης, Εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 1996, σ.σ. 148-152 (Διασκευή)
    ΠΕΜΠΤΗ 22 ΜΑΪΟΥ 2003, Κορνήλιος Καστοριάδης, «Η Άνοδος της Ασημαντότητας», Διασκευή
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΜΑΪΟΥ 2003, Από τον ημερήσιο τύπο, διασκευή
    ΤΕΤΑΡΤΗ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ 2003, Θεοδόσης Πελεγρίνης, «Ασκήσεις Φιλοσοφίας για τη ζωή και την τέχνη», εκδ. Ελληνικά Γράμματα, (Διασκευή)
    ΔΕΥΤΕΡΑ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2003, Κ. Κασιμάτη, Περιπλάνηση στην Επικαιρότητα, διασκευή
    ΤΡΙΤΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2003, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Όνειρο στο κύμα (απόσπασμα)
    ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2003, Απόσπασμα από επιστολή του Μπέρτραντ Ράσελ στην εφημερίδα Independent, 1967
    ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2003, Διασκευή από δοκίμιο του Γ.Δ. Δασκαλάκη, δημοσιευμένο στο βιβλίο «Δοκίμια Λυκείου», β΄ έκδοση Υπουργείου Παιδείας Κύπρου, Λευκωσία, 1988
    ΠΕΜΠΤΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2004, Ε. Π. Παπανούτσος, «Η Παιδεία το μεγάλο μας πρόβλημα», Αθήνα 1976, Διασκευή
    ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΜΑΪΟΥ 2004, Γιάννης Ζουμπουλάκη, ΤΟ ΒΗΜΑ
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 ΜΑΪΟΥ 2004, Βασιλιάννα Παντελών, Διατροφολόγος-Διαιτόλογος
    ΤΡΙΤΗ 1 IOYNIOY 2004, Από τον Ημερήσιο τύπο (διασκευή)
    ΤΡΙΤΗ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2004, Άρθρο από τον επαρχιακό τύπο διασκευασμένο
    ΤΕΤΑΡΤΗ 30 ΙΟΥNΙΟΥ 2004, Κώστας Τσιρόπουλος, «Αυτοψία μιας εποχής» Εκδόσεις των Φίλων, (Διασκευή)
    ΤΡΙΤΗ 24 ΜΑΪΟΥ 2005, Νίκος Καζαντζάκης, Ταξιδεύοντας – Αγγλία, Αθήνα 1962
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΙΟΥΝΙΟΥ 2005, Τζων Σπινκ, Τα παιδιά ως αναγνώστες,
    εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1990 (διασκευή)
    ΠΕΜΠΤΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2005, Από τον ημερήσιο τύπο, διασκευή
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ 2005, Ε. Π. Παπανούτσος, Οι δρόμοι της ζωής. Δοκίμια, Εκδ. Νόηση, Αθήνα 2003, σελ. 235-236, 238-239
    ΔΕΥΤΕΡΑ 12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2005, Διασκευή από το δοκίμιο «Πολιτισμός υπό αμφισβήτηση» του Ε.Π. Παπανούτσου, Η κρίση του πολιτισμού μας, Αθήνα 1980: εκδ. Φιλιππότη, σελ. 43-45
    ΔΕΥΤΕΡΑ 22 ΜΑΪΟΥ 2006, Χρ. Μαλεβίτσης, Ο Έγκοπος Λόγος, «Οι εκδόσεις των φίλων» (Διασκευή)
    ΤΡΙΤΗ 23 ΜΑΪΟΥ 2006, Ε. Π. Παπανούτσος, Πρακτική Φιλοσοφία, Β΄ έκδοση, Αθήνα 1980, σελ. 320, 321-322, 323
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2006, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, Οι σκληροί καιροί. Η τραγωδία του εικοστού αιώνα, ένατη έκδοση, Οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 1993, σσ. 89-92. (σε πολυτονικό!)
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2006, Κ. Τσιρόπουλος, Δοκίμια Ευθύνης, εκδ. «ΑΣΤΗΡ», Αθήνα 1978 (σσ. 57-60, Διασκευή)
    ΔΕΥΤΕΡΑ 11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2006, Διασκευή από το δοκίμιο «Ο ρυθμός της Ιστορίας» του Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, Ο σύγχρονος άνθρωπος, Οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 2004 , σελ. 165-167
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18 ΜΑΪΟΥ 2007, Ε. Π. Παπανούτσου, Η Παιδεία. Το Μεγάλο μας Πρόβλημα, Αθήνα 1976, σσ. 35-39, Διασκευή
    ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΜΑΪΟΥ 2007, Μάριος Μπέγζος, «Ο κοινωνισμός του ανθρωπισμού», Ευθύνη, τεύχος 420, Δεκέμβριος 2006, σελ. 647-648
    ΠΕΜΠΤΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2007, Κώστας Ε. Τσιρόπουλος, Η Μαρτυρία του Ανθρώπου. Δοκίμια, Αθήνα: Οι Εκδόσεις των Φίλων, 31988, σελ. 312-314
    ΠΕΜΠΤΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2007, I. M. Παναγιωτόπουλου, Ο σύγχρονος άνθρωπος, Αθήνα 1996: Οι Εκδόσεις των Φίλων, σσ. 69–73
    ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2007, Η ερήμωση του περιβάλλοντος» του Κόνραντ Λόρεντς από «Τα 8 θανάσιμα αμαρτήματα του πολιτισμού μας», εκδόσεις ΘΥΜΑΡΙ, Αθήνα 1979, σσ. 46-50. (Διασκευή)
    ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΜΑΪΟΥ 2008, Κ.Ε. Τσιρόπουλου, Η αμφισβήτηση του κατεστημένου, Αθήνα 1991, σσ. 49-51
    ΤΡΙΤΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2008, Γ. Σεφέρη, Δοκιμές, τ.2, εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 1974, σσ. 175-177
    ΔΕΥΤΕΡΑ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2008, Άγγελου Τερζάκη, Προσανατολισμός στον αιώνα, Οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 1992, σσ. 181-184
    ΔΕΥΤΕΡΑ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2008, Ε. Π. Παπανούτσος, Πρακτική Φιλοσοφία, Εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα-Γιάννινα, 1984, (β΄ έκδοση), σ. 335-339
    ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2008, Γιώργος Θεοτοκάς, Ελεύθερο Πνεύμα (1929), επιμέλεια Κ. Θ. Δημαράς, εκδ. Εστία, Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2002, σελ. 9-10
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2009, Άγγελου Τερζάκη, Ταραγμένες ψυχές, Οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 1993, σσ. 155-156
    ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΜΑΪΟΥ 2009, Στέλιου Παπαθανασόπουλου, Η Δύναμη της Τηλεόρασης, Αθήνα 1997, διασκευή
    ΤΡΙΤΗ 26 ΜΑΪΟΥ 2009, Τάσος Καφαντάρης, ΤΟ ΒΗΜΑ
    ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009, Κωνσταντίνου Ι. Δεσποτόπουλου, Ακαδημαϊκού, Φιλοσοφία και θεωρία του πολιτισμού, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2001, σσ. 174-182
    ΔΕΥΤΕΡΑ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2009, Άρθρο του Ευάγγ. Αθ. Κουλουμπή στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 5-7-1980 (Διασκευή)
    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΜΑΪΟΥ 2010, Αλεξάνδρα Κορωναίου, Εκπαιδεύοντας Εκτός Σχολείου, 2002 (Διασκευή)
    ΣΑΒΒΑΤΟ 15 ΜΑΪΟΥ 2010, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, Ο Σύγχρονος Άνθρωπος. Δοκίμια. Οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα, 1996, σσ. 419 – 423, Διασκευή
    ΤΡΙΤΗ 25 ΜΑΪΟΥ 2010, Ε.Π. Παπανούτσος, Η κρίση του πολιτισμού μας, Εκδόσεις Νόηση, Αθήνα 2009, σσ. 254-259, Διασκευή
    ΤΡΙΤΗ 25 ΜΑΪΟΥ 2010, Ε.Π. Παπανούτσου, Πρακτική Φιλοσοφία, Εκδόσεις Νόηση, Αθήνα 2008, σσ. 131-133, Διασκευή
    ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010, Τασούλα Kαραϊσκάκη, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
    ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010, Εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ», 13 Δεκεμβρίου 2008 (Διασκευή)
    ΔΕΥΤΕΡΑ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2010, Επιφυλλίδα της Αμάντας Μιχαλοπούλου, Εφημερίδα «Καθημερινή» 06-01-07 (Διασκευή)
    ΠΕΜΠΤΗ 12 ΜΑΪΟΥ 2011, Πάσχος Μανδραβέλης. Από τον ημερήσιο τύπο (διασκευή) ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
    ΠΕΜΠΤΗ 12 ΜΑΪΟΥ 2011, Μαριάννα Τζιαντζή. Από τον ημερήσιο τύπο (διασκευή) ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

    http://www.box.net/shared/dh5a75zft8

  76. Όπου γκουγκλιζόταν εύκολα, αντικατέστησα την αναφορά «από τον τύπο» με το όνομα του.της δημοσιογράφου

  77. Πολὺ κακὸ γιὰ τὸ τίποτε. Ἕνα κείμενο καλούτσικο, ὄχι κάτι ἐξαιρετικό, ὄχι κάτι ἄθλιο. Ὁ Μαδραβέλης ἔχει γράψει καὶ πολὺ καλύτερα (ὅπως καὶ πολὺ χειρότερα). Πάντως πιστεύω ὅτι γιὰ λόγους τὰκτ τοὐλάχιστον καλύτερα εἶναι νὰ μὴν ἐπιλέγωνται κείμενα ζώντων. Αὐτὰ τὰ λίγα εἶχα νὰ πῶ.

  78. bernardina said

    Storm in a teacup…

  79. tamistas said

    Βλέποντας τη λίστα του κ. Σταζίμπου, τον Παπανούτσο με τον Παπανούτσο και τον Παπανούτσο και τον Τσιρόπουλο, το Δεσποτόπουλο, το Θεοτοκά με τον Παπαδιαμάντη, τον Καστοριάδη (!), το Σεφέρη και τον Καζαντζάκη, θυμήθηκα από το «ολαρία-ολαρά» αυτό που λέει «ο μαρκήσιος ντε σαντ με ένα χίπη, ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά… κλπ». Με το κερασάκι του πάσχοντος (μανδραβέλη ημείς άδομεν) φέτος, νομίζω καλά κάνουν τα παιδιά και φτύνουν greeklishικώς τον επιβεβλημένο-ψαγμένο-προβληματισμένο-καθωσπρεπισμό της φτηνής γλώσσας του ομώνυμου μαθήματος. Όσο κι αν προσποιούνται, με επιτυχία ανάλογη του βαθμού αυτοεξόντωσής τους, ότι ενστερνίζονται τους διάφορους εκθεσιακούς προβληματισμούς, στην πραγματικότητα είναι αλλού. Πολύ φοβάμαι ότι, δυστυχώς, γενικώς είναι «ό,τι να ‘ναι». Όχι, πάντως, το υποκρινόμενον. Έχω γνωστή φιλόλογο και με πιάνει θλίψη όταν βλέπω το υλικό της προετοιμασίας για το μάθημα. Κανονικό ιδεολογικό βασανιστήριο τετριμμένων πολιτικώς ορθών παπαγαλιζόμενων βλακωδών νουθεσιών. Με θύματα, όχι τα παιδιά, αλλά τους δασκάλους τους. Την εν λόγω φιλόλογο την κοιτώ με έκπληξη όταν πάμε να συζητήσουμε κανένα σοβαρό θέμα που μου μιλάει σα να γράφει έκθεση!

  80. espectador said

    Ισως του χρόνου η πηγή της έμπνευσης της επιτροπής να είναι σ αυτό το άρθρο

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_11/05/2011_441739

  81. Immortalité said

    Ευχαριστούμε για τον κατάλογο.

  82. rogerios said

    Ti Zoe Sauto to Blog (σχ. 71) και Mindkaiser (σχ. 73): Αγαπητοί φίλοι σας ευχαριστώ θερμά και υπόσχομαι διαδικτυακό (προς το παρόν) κέρασμα! 🙂 🙂 🙂

  83. Στέφανος ο Γαλαζοαίματος said

    Είθε να έρθει κάποτε εκείνη η ώρα που οι υποψήφιοι θα εξετάζονται και πάνω στα μαργαριταρένια κείμενα του κ. Σ. Κασιμάτη (βλ. 2η σελ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ), ο οποίος σε κείμενό του σε προηγούμενο κυριακάτικο φύλλο (το οποίο αγόρασα επειδή είχε CD του Μίκη και είπα να διαβάσω και κάνα δυο άρθρα, μην πάει τζάμπα και το χαρτί), υποστήριζε ότι, κακώς προβλέπει ο νέος νόμος του Υπουργείου Παιδείας για τα πρότυπα σχολεία, να εγγράφονται οι υποψήφιοι μαθητές στα νηπιαγωγεία και στην πρώτη δημοτικού των πρότυπων δημόσιων σχολείων, μετά από κλήρωση, αλλά, κατά τη γνώμη του Σ.Κ., θα πρέπει να δίνουν …εξετάσεις για να περνάνε οι … καλύτεροι! Βρε τον αθεόφοβο! Τι εξετάσεις να σου δώσουν τα προνήπια και τα πρωτάκια, καλέ μου άνθρωπε;

  84. Το ζήτημα δεν είναι, κττμγ, η επιλογή κειμένου, αλλά η εξέταση, και οι αξιολογητές της. Αποτελεί ζητούμενο και πραγματική ανάγκη οι σημερινοί πιτσιρικάδες να είναι σε θέση να κατανοήσουν ένα άρθρο εφημερίδας, οποιουδήποτε μέσου αρθρογράφου, και να μπορούν να επιχειρηματολογήσουν πάνω σε αυτό -που σημαίνει όχι υποχρεωτικά να συμφωνήσουν. Αυτό, άλλωστε, είναι πάνω-κάτω και μια από τις δοκιμασίες του προγράμματος PISA.

    Κι εκεί, δυστυχώς, πάσχουμε. Από παπαγαλία πάμε καλά, αλλά κατανόηση κειμένου, όχι μόνο λογοτεχνικού ή δοκιμιακού, αλλά οποιουδήποτε καθημερινού χρηστικού κειμένου, και συζήτηση πάνω σε αυτό, τα παιδιά μας δεν διδάσκονται. Κι ούτε όλοι οι δάσκαλοί τους είναι σε θέση να τα αξιολογήσουν σ’ αυτό.

    Η διατύπωση δε του ερωτήματος Γ1 -μόνο με θετικές έννοιες- δεν αφήνει πολλά περιθώρια στο μαθητή, παρά να μιλήσει θετικά και σε συγχορδία με το άρθρο του ΠΜ, για τις υπηρεσίες που προσφέρει το διαδίκτυο στη διάδοση της γνώσης, καθώς και τη δημιουργική αξιοποίησή του στο σχολείο. Αξίωμα, πόρισμα, εφαρμογή· τώρα στο τέλος, που μετράει το αποτέλεσμα, θα τολμήσει να χαλάσει τη συνταγή;

  85. […] […]

  86. Nicolas said

    Η δεοντολογία μας απαγορεύει να πυροβολούμε τα ασθενοφόρα (παρόλο που κάποτε πήγε να μας πατήσει, αλλά τον συγχωρούμε γιατί δεν ήξερε τι έκανε).

    Συμφωνώ απόλυτα με τον Στάζυ στο 3 και όχι μόνο επειδή πέσαμε μέσα όταν ήμασταν μικροί.
    Εάν γεμίσει ο κόσμος Porsche (τα Panamera είναι της μόδας αυτόν τον καιρό στα Παρίσια) δεν σημαίνει ότι όλοι θα γίνουν Schumacher.
    Μια εποχή θεωρούσαν τον Μάριο Πλωρίτη μεγάλο εκθεσιογράφο γιατί όχι τον άλλο.

    @23 (αν δεν απάντησε κάποιος μετά, δεν διάβασα όλα τα σχόλια) γιατί ένα είναι το Διαδίκτυο όπως και η Δημοκρατία, η Ελευθερία και η Αγάπη (πλάκα κάνω).

  87. Rodia said

    80. Απο το πληκτρολογιο μου το πηρες… και να ζητηθεί λεπτομερής ανάλυση του σχήματος *ακτιβιστές της «Χρυσής Αυγής»* –αν είναι οξύμωρο ή όχι. [σωστα το γραφω παιδες; σχήμα λέγεται;]

  88. Rodia said

    74. Μου άρεσε η σκέψη του μαθητή: «Δεν μπορεί την μία να βάζουν Καστοριάδη και την άλλη μία γενικολογία. Στην τελική βάζεις τέτοιο θέμα πάρε έναν εξειδικευμένο έναν επιστήμονα πάνω στο θέμα.»

  89. espectador, διαβάζω αυτά (το είχα δει ήδη, μαθαίνω μάλιστα ότι το αναδημοσίευσε το μπλογκ της Χρ.Αυγ.) – βλέπω τι γίνεται στην Αθήνα – ανοίγω την τηλεόραση παίζει το «Καμπαρέ» –
    ξαφνικά, το θέμα των εξετάσεων μου φαίνεται εντελώς ασήμαντο. Σε δέκα χρόνια μπορεί να είναι κάποιο κείμενο του Πλεύρη, αν και υπάρχουν και επικαιροποιημένα τέτοια. Εύχομαι να βγω ξεφτιλισμένος ψεύτης.

    Κλείνει η παρένθεση.

  90. Immortalité said

    @89 Δύτη είσαι καταστροφολόγος 🙂

    @ 41 Στέλιο Επανέρχομαι στο κεφαλαίο του διαδικτύου· νομίζω ότι το οριστικό άρθρο λύνει την οποιαδήποτε παρερμηνεία και πιθανότητα μπερδέματος με άλλα διαδίκτυα. Δεν είμαι ειδική, αλλά όσες φορές έχω ακούσει, διαβάσει, χρειαστεί να αναφερθώ σε άλλα ηλεκτρονικά δίκτυα χρησιμοποιήθηκε η φράση «είναι (πάνω) σε δίκτυο» άσχετα αν ήταν ένα ή πολλά μαζί και έκαναν ένα διαδίκτυο. Το ίντερντετ είναι το διαδίκτυο και το κεφαλαίο είναι νομίζω περιττό.

  91. memorandum said

    Κάποτε υπήρχε ένας όρος στις εκθέσεις, που έλεγε, αν είσαι εκτός θέματος, τότε μηδενίζεσαι, και ας άξιζε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας το πόνημα σου. Έτσι με δίδαξαν εμένα, γι αυτό και είμαι σκράπας. Κατόπιν αυτών λοιπόν, αν ήμουν εξεταστής, θα σας έβγαζα όλους οφφ σάιντ, και θα μηδένιζα τα γραπτά σας. Το παπάρες μου λέτε για μνημόνιο και επιβράβευση του Π.Μ. για τον μνημονικό αγώνα του. Πάνω σε αυτό το άξιο κείμενο του Π.Μ. μπορεί ο μαθητής να αναπτύξει την κριτική του σκέψη? Αν δεν μπορεί, έχει κακώς.

  92. Τέτοια θέματα μάλλον επιφανειακά αναπτύσσονται από τους μαθητές. Αναρωτιέμαι όμως τι θα κάνουν οι βαθμολογητές στην υποθετική περίπτωση που κάποιος αναλύσει τεχνικά το ζήτημα, αναφερθεί σε Διαγράμματα Ροής Δεδομένων και Διαγράμματα Συσχετίσεων Οντοτήτων, εάν αναφερθεί σε μελλοντικό κίνδυνο απώλειας πληροφοριών λόγω ασυμβατοτήτων κλπ, δίκαιη διανομή πόρων ενός εξυπηρετητή και γενικά για να μην τα πολυλογώ εάν έκανε μια τεχνοκρατική ανάλυση του ζητήματος.
    Πιθανότατα θα τον έβγαζαν εκτός θέματος, λέω εγώ. Επομένως οι εξεταστές μάλλον δεν θα ήθελαν να αντιμετωπίσουν ένα γραπτό που να αναφερόταν στην δομή και ροή της πληροφορίας αλλά μια απλή εκθεσούλα μου να λέει «τι ωραία που είναι η πληροφορική και το διαδίκτυο…μπλα μπλα».

  93. memorandum said

    Δεν νομίζω. Μπορεί κάλλιστα να γράψει “τι κακό και σατανικό πράμα του διαόλου είναι η πληροφορική και το διαδίκτυο…μπλα μπλα”. Αλλά, να το κάνει με επιχειρήματα και σωστή γλωσσική ροή.

  94. Εδώ είναι το θέμα. Τι είδους επιχειρήματα; Πως μπορεί ένας φιλόλογος να αξιολογήσει επιχειρήματα για τα οποία κατά κανόνα δεν έχει ιδέα;

  95. memorandum said

    Δεν αξιολογούνται τα επιχειρήματα, αλλά τα γλωσσικά θέματα και κατά πόσο έχει σωστά αναπτυχθεί το θέμα. Το τεχνικό σκέλος είναι πράγματι εκτός θέματος.

  96. asxetos said

    θα γράψω »εκτός» θέματος, αν και τηρουμένων των αναλογιών ίσως είμαι εντός-εκτός κι επί τα …αυτά

    όσα γνωρίζετε τα προσπερνάτε 🙂
    και να με συμπαθάτε για το σεντόνι με τέτοιες ζέστες!

    Μαργαριτάρια Μαθητών

    Μάθημα: Κοινωνική & Πολιτική Αγωγή
    Τι είναι αστικός και τι ημιαστικός πληθυσμός;

    – Αστικός πληθυσμός είναι τα μπλε λεωφορεία της πρώην ΕΑΣ και ημιαστικός τα λεωφορεία που μας πηγαίνουν σε άλλες πόλεις π.χ. Θεσσαλονίκη, Αγρίνιο κτλ.

    Τι είναι δασμός;
    – Δασμός είναι ο φόρος που πληρώνουν για το δάσος.

    Τι γνωρίζετε για το δημοκρατικό πολίτευμα; Γράψτε λίγα λόγια για το πώς εκλέγεται και το πώς λειτουργεί η κυβέρνηση.
    – Η κυβέρνηση δεν πάει καλά, γιατί μερικοί ψηφίζουν άλλα ντάλα. Ψηφίζουν τον Μητσοτάκη και μερικοί ψηφίζουν τον Παπανδρέου.

    Πώς ψηφίζονται οι νόμοι του κράτους και πώς αυτοί εφαρμόζονται;
    – Τους νόμους τους λέει ο Μητσοτάκης, δηλαδή να ακριβύνουνε τα τρόφιμα, έτσι κάνει και στους άλλους νόμους, δηλαδή ένας έκανε ένα έγκλημα, ο Μητσοτάκης λέει τόσο φυλάκιση και εφαρμόζονται πάλι από τον Μητσοτάκη.

    Τι είναι προϋπολογισμός; Πότε ονομάζεται ισοσκελισμένος και πότε έχει έλλειμμα;
    α) Προϋπολογισμός είναι αυτός που έχει πρου και λογισμούς. β) Ο προϋπολογισμός είναι ένας απολογισμός. Ισοσκελισμένος ονομάζεται όταν έναν άνθρωπο τον υπολογίζουν οι άλλοι και έλλειμμα όταν δεν τον υπολογίζουν.γ) Ο προϋπολογισμός είναι ένα μηχάνημα που υπάρχει στη Σελήνη.

    Μάθημα: Θρησκευτικά

    Τι γνωρίζετε για τον Ακάθιστο Ύμνο;
    – Ο Ακάθιστος Ύμνος είναι πολύ μεγάλος. Πρώτα πρώτα πήγαινε ο κόσμος κι έβλεπε έναν ακάθιστο και μετά από λίγα χρόνια τον βγάλανε ο Ακάθιστος Ύμνος.

    – Ποιες γιορτές ονομάζονται κινητές και ποιες ακίνητες;
    α) Κινητές είναι οι γιορτές που ο παπάς βγαίνει στην πύλη και χορεύει και ακίνητες αυτές που ο παπάς δε χορεύει.β) Όταν στη γιορτή τρώμε και χορεύουμε τότε είναι κινητή, ενώ όταν μόνο τρώμε είναι ακίνητη.γ) Ονομάζονται αυτές που όταν ένας παπάς κινείται και ακίνητες όταν ο παπάς δεν κινείται.

    – Ποιες γιορτές ονομάζονται θεομητορικές;
    – Θεομητορικές ονομάζονται οι γιορτές που γιορτάζουν οι μήτρες.

    Τι γνωρίζετε για το βυζαντινό ρυθμό;
    α) Οι βυζαντινοί ό,τι κι αν έκαναν το έκαναν με ρυθμό ντίσκο, τσάμικο κι αυτό λέγεται βυζαντινός ρυθμός.β) Βυζαντινός ρυθμός είναι ο ρυθμός που χόρευαν οι Βυζαντινοί.

    – Τι είναι η Αγία Γραφή και από ποια βιβλία αποτελείται;
    – Η Αγία Γραφή είναι ένας μύθος. Κάποτε πριν από πολλά χρόνια ήταν μια γυναίκα πολύ πιστή στο Θεό και την έλεγαν αγία και όλο έγραφε ποιήματα για το Χριστό και γι΄αυτό την ονόμασαν Αγία Γραφή.

    Τι ονομάζουμε «Ελευσίνια μυστήρια» και ποια είναι τα στοιχεία τους;
    – Έχουμε τα στοιχεία του κόσμου, δηλαδή να τα έχουμε πρέπει να ξέρουμε τι κάνει ο καθένας κι άμα ξέρουμε και τα μυστήριά τους. Δηλαδή ένας είναι αστυνομικός και ξέρουμε ότι ο αστυνομικός συλλαμβάνει άλλο ξέρουμε τα στοιχεία του.

    Ποιο ήταν το πρώτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης;
    – Το πρώτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης ήταν ένα κόκκινο με κάτι γραμματάκια μαύρα.

    Μάθημα: Φυσική

    Ποια κύματα ονομάζονται διαμήκη και ποια εγκάρσια;
    α) Αυτά που είναι εγκάρσια είναι εγκαρσιακά και αυτά που είναι διαμήκη ονομάζονται διακυμιακά.β) Τα εγκάρσια είναι τα κύματα που μπορούν να ξεπεράσουν ένα εμπόδιο. Τα διαμήκη είναι τα κύματα που πηγαίνουν ευθεία.

    Τι είναι τα ραδιοϊσότοπα και πού χρησιμοποιούνται;
    – Τα ραδιοϊσότοπα τα χρησιμοποιούμε στις τηλεοράσεις.

    Τι είναι δυνάμεις συνοχής και συνάφειας;
    α) Δυνάμεις είναι όταν ένα φυτό βγάζει καρπούς. Παράδειγμα: Η αχλαδιά πρέπει να μην την έχουμε στη ζέστη.β) Δυνάμεις συνοχής είναι όταν μια κολόνα φεύγει δεν έχει συνοχή αλλά την έχει η λάμπα της συνάφειας. Παράδειγμα: είναι κομμένο το ρεύμα και είναι …;

    Περιγράψτε τη λειτουργία της φωτοσύνθεσης.
    – Η φωτοσύνθεση είναι ένα πράγμα που δεν έχει δικό του φως όπως η τηλεόραση. Παίρνει φως από τον ήλιο γιατί η τηλεόραση δεν έχει δικό της φως. Όπως το τζάμι όταν δεν το φυσάμε δεν βγαίνει σαν ένα υγρό, αυτό είναι από τον ήλιο όταν το φυσάμε βγαίνει αυτό που φαίνεται σαν υγρό από το στόμα μας.

    Τι ονομάζουμε εξάτμιση, τι βρασμό, τι εξαέρωση και τι υγροποίηση;
    α) Εξάτμιση ονομάζουμε αυτή που έχει πίσω το αυτοκίνητο, βρασμό ονομάζουμε όταν βράζουμε. Εξαέρωση ονομάζουμε όταν βγάζουμε από το καλοριφέρ τα νερά. Υγροποίηση ονομάζουμε όταν έχει κάπου καπνό.β) Εξάτμιση ονομάζουμε ένα αυτοκίνητο που είναι καλό και γίνεται σαράβαλο. Βρασμό ονομάζουμε ένα δώμα που βράζουμε. Εξαέρωση που πάμε ένα καλοριφέρ και του βγάζουμε νερό.

    Ποια ζώα ονομάζουμε ποικιλόθερμα και ποια ομοιόθερμα; Επίσης, ποια λέγονται αμφίβια και τι γνωρίζετε για το φαινόμενο της χρωματικής προσαρμογής;
    – Ομοιόθερμα ονομάζουμε αυτά τα ζώα που είναι ξαδέλφια και ποικιλόθερμα αυτά που τρώγονται.

    Μάθημα: Ιστορία
    Απόσπασμα από κείμενο σε διαγώνισμα:

    – Και ο Θεμιστοκλής, με τα λίγα περσικά που ήξερε, τους είπε «Μολών λαβέ»!

    Τι γνωρίζεις για τους Φαναριώτες;
    α) Οι Φαναριώτες ήταν κάτι άνθρωποι που φύλαγαν το βασιλιά αλλά επειδή δεν είχαν δικό τους φως είχαν μαζί τους φακό.β) Οι Φαναριώτες ήταν πολλοί φτωχοί και δεν μπορούσαν να αγοράσουν φως γι αυτό είχαν φανάρια και τους ονόμασαν Φαναριώτες.γ) Μερικοί Έλληνες ονομάστηκαν Φαναριώτες γιατί στα χωριά τους είχαν πολλά και μεγάλα φανάρια.

    Τι ξέρετε για το διάταγμα της ανεξιθρησκίας;
    – Ξέρω ότι ο χριστιανισμός ήταν ισχυρός μεταξύ με τους Πέρσες. Γι αυτό έγινε ο πόλεμος του Ιουστινιανού και Πέρση. Όταν έγινε αυτό ο πόλεμος έμεινε στη δύση ο Ιουστινιανός κι ο Αλκίνιος. Και στην ανατολή έμεινε ο Αριστοφάνης και ο Αριστοτέλης.

    Ποια τα ελληνικά κράτη (ονομαστικά); Ποιος ήταν ο σκοπός τους; Τι γνωρίζετε για το δεσποτάτο του Μιστρά;
    – Η Κων/πολη, το Περού, η Κόρινθος, η Θήβα να κατακτήσουν το θρόνο. Το δεσποτάτο του Μιστρά έκανε πολλές εκδικήσεις και πολέμους, μα τελικά ο αρχηγός τους πληγώθηκε και πέθανε.

    Τι γνωρίζεις για τη «Στάση του Νίκα»;
    – Παλιά είχαν μια στάση κι εκεί νίκησαν, γι΄αυτό την είπαν «Στάση του Νίκα».

    Ποια μέτρα πήρε ο Καποδίστριας για την οικονομία;
    – Ο Καποδίστριας έβγαλε για πρώτη φορά τους φοίνικες με δικά του λεφτά κι έφερε την πατάτα. Αλλά επειδή στους άλλους δεν άρεσε η πατάτα, τον σκότωσαν.

    Τι γνωρίζεις για την ιστορική περίοδο του Διαφωτισμού;
    – Διαφωτισμό είχαμε όταν στη Γη είχε πολύ φως και καθόλου νύχτα.

    Τι γνωρίζεις για την άλωση της Κων/πολης;
    – Έγινε την 29η Μαϊου του 1453 γιατί ο Ιωάννης Ιουστινιανός σκοτώθηκε σε μια μάχη και πήγανε οι άλλοι κάτω από την Κερκόπορτα πάνω τους και σκοτωθήκανε. Έτσι η «Πόλη έπεσε». Ήδη η κατοχή είχε πέσει.

    Ποια ήταν η προσφορά του Μιαούλη στον αγώνα; (σ.σ. Το προηγούμενο βράδυ είχε προβληθεί η ταινία «Ρωξάνη»)
    – Ο Μιαούλης μέχρι τα 18 του ήταν πυροσβέστης και έσβηνε τα πλοία, αλλά μετά έγινε ποιητής κι έγραφε ωραία γράμματα.

    Τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου;
    – Γιορτάζουμε τότε που οι Γερμανοί μπήκαν με τις μπότες τους στο Πολυτεχνείο και οι Τούρκοι με τα τανκς τους χτύπησαν και μπήκαν κι αυτοί μέσα. Οι φοιτητές φώναζαν πάνω στα κάγκελα «Έξω όλοι από το Πολυτεχνείο»

    Τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου;
    – Την 25η Μαρτίου ένας παλιός Γερμανός είπε στους Έλληνες να πολεμήσουν για να διώξουν τους Τούρκους που έμεναν μαζί. Οι Έλληνες είπαν ναι κι άρχισαν να πολεμάνε αλλά οι Τούρκοι δεν έφευγαν κι έμειναν μαζί μας.

    Μάθημα: Γεωγραφία
    Ποια ηφαίστεια λέγονται ενεργά και ποια σβησμένα;
    – Ενεργά λέγονται τα ηφαίστεια που θα επιτεθούν στη χώρα. Σβησμένα λέγονται τα ηφαίστεια που σκότωσαν γυναίκες και παιδιά.

    Τι γνωρίζετε για την έρημο Σαχάρα;
    – Στην έρημο Σαχάρα έχει ερημιά. Δεν υπάρχει ψυχή.

    Να περιγράψεις το κλίμα της Ελλάδας.
    – Η Ελλάδα έχει πολλά κλίματα. Το πρωί έχει τροπικό, το μεσημέρι πολικό και το βράδυ καλό. Γι αυτό το κλίμα της Ελλάδας είναι από τα καλύτερα.

    Τι γνωρίζεις για το τροπικό δάσος;
    α) Το τροπικό δάσος έχει τρεις ορόφους. Στον πρώτο όροφο ζουν τα δέντρα, το δεύτερο όροφο ζουν τα ζώα και στον τρίτο ο αέρας.β) Το τροπικό δάσος έχει πολλά φύλλα που πέφτουν κάτω, βγάζουν ρίζες και γίνονται ψηλά δέντρα που κρύβουν τον ήλιο. Οι άνθρωποί που ζουν από κάτω όμως είναι μαύροι.

    Τι γνωρίζεις για το κλίμα της ερήμου;
    – Το κλίμα της ερήμου δεν είναι καλό. Το πρωί έχει ένα στρώμα πάγου γιατί το βράδυ κάνει κρύο όταν λιώνει βγαίνουν οι κάκτοι. Ύστερα γεμίζει ο κόσμος άμμο. Το βράδυ βγαίνουν βόλτα οι καμήλες κι ο αέρας.

    Τι είναι οριζόντιος και τι κατακόρυφος διαμελισμός;
    – Οριζόντιος διαμελισμός είναι ό,τι βλέπουμε πλαγιαστά, ενώ κατακόρυφος ό,τι βλέπουμε όρθια. Τι είναι κλίμα και τι καιρός;- Κλίμα είναι όταν φυτεύουμε κάτι στον κήπο και βγαίνουν φυτά. Καιρός είναι όταν βρέχει κι όταν κάνει ήλιο.

    Μάθημα: Έκθεση

    Θέμα: «Τι ονειρεύομαι με τα μάτια ανοιχτά».
    – Εγώ όταν μεγαλώσω ονειρεύομαι να γίνω γιατρός. Θα γίνω γιατρός γυναικολόγος. Για να γίνεις γυναικολόγος πρέπει να είσαι ψύχραιμος και να μην σου έρχονται ιδέες στο μυαλό. Για να γίνεις αυτό το επάγγελμα πρέπει να ξέρει πολύ καλά τι κάνεις και, προπαντός, να μην κοιτάς αυτό που έχεις μπροστά σου, αλλά να κοιτάς τη δουλειά σου και την οικογένεια σου.

    Από γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Κορίνθου 1988
    «Και οι Ρώσοι ανέδειξαν μεγάλους ποιητές όπως ο Πούσκας, ο Λένιν, ο Τρότσκι και ο Ιβάν ο Τρομακτικός. Από την ποίηση αυτή σώζεται σήμερα η Σιβηρία με την παγωμένη λίμνη των Κύκλων που ο Τσακ Κόφσκι την έκανε παλέτα.»

    Από γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Θηβών
    «Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ.»

    Από γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Κορίνθου 1989
    «Η επανάσταση του ’21 έγινε πριν από 1821 χρόνια. Σήμερα γιορτάζουμε την τελική του πτώση.»

    Από Έκθεση για τη Ρωσία μαθητή του Γυμνασίου Καρδίτσας, 1991
    «Η μάνα του Ρασπούτιν ήταν η Ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας.»

    Από την Έκθεση ιδεών υποψηφίου στη Σχολή Αστυνομίας, 1992
    «Οι Δέκα Εντολές γράφτηκαν από τον Σινά και παραδόθηκαν στον Μωυσή στην Πλάκα. Ήταν όλες πέτρινες, αλλά σαφέστατες.»

    Από διαγωνισμό στα Θρησκευτικά – Λύκειο Ξάνθης 1991
    «Το ακριβώς αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαβολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγματα του Σατανά.»

    Από Έκθεση μαθητή του Γυμνασίου Αργοστολίου, 1992
    «Ο Ε. Λύτης και ο Σ. Εφέρης είναι και οι δύο Έλληνες ποιητές κατηγορίας νόμπελ.»

    Υποψήφιος στη Σχολή Αστυνομίας, 1991
    «Ο Κουστώ είναι ένας σύγχρονος Οδυσσέας, αλλά που δεν κατοικούσε στην Ιθάκη, και για το λόγο αυτό οι περιπέτειές του δεν λέγονται Οδύσσειες
    αλλά Κουστωδίες.»

    Από Έκθεση μαθητή του Γυμνασίου Ζωγράφου, 1990
    «Η επανάσταση στις Ινδίες είχε αρχηγό και σύμβολο το Γάντι του Μανχάταν.»

    Από διαγωνισμό στη Γεωμετρία, Γυμνάσιο Ιωαννίνων, 1982
    «Το τρίγωνο που φέρει δύο γωνίες λέγεται διαγώνιον.»

    Από μάθημα Γεωγραφίας, Λύκειο Χανίων, 1990
    «Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λίπτον Τι.»

    Γυμνάσιο Καβάλας, 1988
    «Ο γλάρος είναι αποδημητικό πουλί. Το καλοκαίρι πάει στην παραλία, το χειμώνα στις ακτές. Ενδιαμέσως στους σκουπιδότοπους και λιμάνια.»

    Γυμνάσιο Ηρακλείου, 1991
    «Ο κύκλος είναι μία στρογγυλή γραμμή, χωρίς συνδέσεις, ενωμένη με τέτοιο τρόπο που δεν μπορείς να καταλάβεις που αρχίζει και που τελειώνει.»

    Γυμνάσιο Καρδίτσας, 1989
    «Ο κύκλος δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, εκτός αν σταματήσεις το διαβήτη.»

    Υποψήφια νοσοκόμα, Νοσοκομείο Αγρινίου
    «Η ελονοσία καταπολεμήθηκε και εξαφανίσθηκε δια των προσπαθειών της επιστήμης. Και η γρίπη; Πέρα βρέχει.»

    Γυμνάσιο Κιλκίς, 1992
    «Το εκτάριον βρίσκεται ακριβώς μεταξύ πενταρίου και επταρίου.»

    * Διάβαζε και συμμαζώξου,
    δεν διαβάζεις; Έβγα όξου!
    (Δίστιχο χαραγμένο σε θρανίο τάξης Γυμνασίου, Aρτα, 1971)
    * Η κυριώτερη αιτία της εξατμίσεως του νερού είναι η φωτιά κάτω απ’ το κατσαρολάκι.
    (Από γραφτό στη Φυσική, Γυμνάσιο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, 1983)

    * Τρεις κύκλοι εφαπτόμενοι ο ένας με τον άλλον δημιουργούν τρίκυκλον
    (Από εργασία για τα Μαθηματικά, Λύκειο Τρίπολης, 1991)

    *Φύσει αδύνατον!
    Η κρίση συνείδησης είναι μια ψυχολογική κατάσταση που μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά και να προκαλέσει ανεπανόρθωτες
    καταστροφές στον φέροντα.
    (Από εξετάσεις στην Ψυχολογία, Λύκειο Λαμίας, 1997).

    * Για να καταπολεμήσει την βραδυγλωσσίαν του ο Δημοσθένης μπούκωνε το στόμα του με χαλίκια κι έτσι όταν μιλούσε κανείς δεν
    καταλάβαινε τι έλεγε. Με τον καιρό τον συνήθισαν όλοι έτσι μπουκωμένο και δεν του έδινε κανείς σημασία. Πέθανε τρελός στα Κύθηρα
    με το στόμα μπουκωμένο.
    (Από γραφτό στην Ιστορία, Γυμνάσιο Νέου Φαλήρου, 1988).

    * Μόλις ο Αρχιμήδης ανακάλυψε την εκτίναξη του νερού, τρόμαξε τόσο πολύ, που τα ανέθεσε όλα στην πολιτική ηγεσία, ώστε να μην έχει καμία
    ευθύνη.
    (Από γραφτό στην Ελληνική Ιστορία, Γυμνάσιο Περάματος Πειραιά, 1994).

    * Χρόνια μετά περνώντας από το μέρος που είχε καθαρίσει την κόπρο του Αιγίου, ο Ηρακλής έμεινε κατάπληκτος. Όλα πεντακάθαρα,
    λες και ήταν χθες. Έφυγε κατευχαριστημένος.
    (Από γραφτό στη Μυθολογία, Γυμνάσιο Πάτρας, 1974).

    *Θέλει πολλή επεξήγηση το «Αγάπα τον πλησίον σου»
    Σκίτσο του Νικόλα Μαρκόπουλου από το βιβλίο «Μα είναι δυνατόν;.. και όμως. Είναι!»Η Εντολή που λέει Αγάπα τον Πλησίον σου είναι μια από τις
    σπουδαιότερες. Αλλά, όπως και όλα τα σημαντικά πράγματα, θέλει πολλή επεξήγηση για ν’ αποφεύγονται οι παρεξηγήσεις.
    (Από γραπτό στα Θρησκευτικά, Γυμνάσιο Ολυμπίας, 1991).

    * Τραγικό τέλος είχε ο Λούθηρος. Ετέθη εκτός εκκλησίας με ισχυρό κτύπημα της Παπικής Βούλας στο κεφάλι.
    (Από εξετάσεις Θρησκευτικών, Λύκειο Μαρκοπούλου Αττικής, 1992).

    * Δύο μεγάλα κόμματα που κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή του Ισραήλ ήταν τα Σόδομα και τα Γόμορα. Οι Σοδομιστές ήταν υπέρ της κοινωνικής
    ισότητας ενώ οι Γομαριστές ήταν εγωιστές και συντηρητικοί.
    (Από γραφτό εξετάσεων στα Θρησκευτικά, Λύκειο Λασιθίου, 1985).

    * Όταν κατέβηκε ο Μωυσής από το βουνό κουβαλώντας για τρίτη φορά τις 10 Εντολές, τους μάζεψε όλους και τους είπε ότι ο Θεός ήταν ανένδοτος.
    Τελικά, είπε, τα κατάφερε να πάρει το ο-κέι για να τρώνε βούτυρο με μέλι τις Παρασκευές αλλά η μοιχεία παραμένει.
    (Από γραφτό στην Ανάλυση της Βίβλου, Γυμνάσιο Μπέτφορντ, Αγγλία, 1981).

    * Μια γυναίκα επίτοκος είναι γεμάτη επιτόκια. Πάντως, το γεννητούρι δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο.
    (Από έκθεση με ελεύθερο θέμα, Λύκειο Λάρισας, 1984)

    *Ο Ναπολέων και το Φατερλόν!
    *Βλάκα, ο Ναπολέων δεν έκανε τον περίπλουν της γης, ο Βάσκος Ντεγάμας τον έκανε. Ο Ναπολέων έκανε τον περίπλουν του Φατερλόν, πρόσεχε!
    (Σκονάκι σε ώρα εξετάσεων στην Ιστορία σε τάξη Γυμνασίου Νέου Ψυχικού, 1979).

    * Στην εποχή του Στάλιν, μας είπε ο πατέρας μου, τα ταξίδια στη Ρωσία απαγορευόντουσαν. Αν κάποιος Ρώσος ζητούσε διαβατήριο, ο
    Στάλιν δεν του το ‘δινε. Αν επέμενε, τότε ο Στάλιν το ‘δινε αλλά μόνο για τη Σιβηρία και συνήθως με εικοσιπενταετή διάρκεια. Σε
    περιπτώσεις, και εφ’ όρου ζωής.
    (Από γραπτό μαθητή στη Νεώτερη Ιστορία, Δημοτικό σχολείο Λουγκάνο, Βόρεια Ιταλία, 1993)

    * Ο εκνευρισμός πρέπει να αντιμετωπίζεται ήρεμα γιατί μπορεί να σου τσακίσει τα νεύρα.
    (Από γραφτό στην Ψυχολογία, Λύκειο Μυκόνου, 1991).

    * Είναι, βέβαια, στη φύση του ανθρώπου να παθαίνει ψυχικές ταραχές, μερικές φορές και μέχρι τρελλής καταστάσεως τρελλού
    ανθρώπου. Αυτό το γιατρεύει η Ψυχιατρία με εφευρέτη τον Φρόιν που μετά την εφεύρεση μάζεψε τρελλούς για να την εφαρμόσει.
    (Από γραφτό στη Βιολογία, Γυμνάσιο Καδίς Ισπανία, 1978).

    Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ.
    (γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Θηβών)
    Η κυριώτερη αιτία της εξατμίσεως του νερού είναι η φωτιά κάτω απ’ το κατσαρολάκι.
    (Από γραφτό στη Φυσική, Γυμνάσιο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, 1983)
    Για να καταπολεμήσει την βραδυγλωσσίαν του ο Δημοσθένης μπούκωνε το στόμα του με χαλίκια κι έτσι όταν μιλούσε κανείς δεν καταλάβαινε τι έλεγε. Με τον καιρό τον συνήθισαν όλοι έτσι μπουκωμένο και δεν του έδινε κανείς σημασία. Πέθανε τρελός στα Κύθηρα με το στόμα μπουκωμένο.
    (Από γραφτό στην Ιστορία, Γυμνάσιο Νέου Φαλήρου, 1988).
    Μόλις ο Αρχιμήδης ανακάλυψε την εκτίναξη του νερού, τρόμαξε τόσο πολύ, που τα ανέθεσε όλα στην πολιτική ηγεσία, ώστε να μην έχει καμία ευθύνη.
    (Από γραφτό στην Ελληνική Ιστορία, Γυμνάσιο Περάματος Πειραιά, 1994).
    Η Εντολή που λέει Αγάπα τον Πλησίον σου είναι μια από τις σπουδαιότερες. Αλλά, όπως και όλα τα σημαντικά πράγματα, θέλει πολλή επεξήγηση για ν’ αποφεύγονται οι παρεξηγήσεις. (Από γραπτό στα Θρησκευτικά, Γυμνάσιο Ολυμπίας, 1991).
    ‘Και οι Ρώσοι ανέδειξαν μεγάλους ποιητές όπως ο Πούσκας, ο Λένιν, ο Τρότσκι και ο Ιβάν ο Τρομακτικός. Από την ποίηση αυτή σώζεται σήμερα η Σιβηρία με την παγωμένη λίμνη των Κύκλων που ο Τσακ Κόφσκι την έκανε παλέτα»
    Από γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Κορίνθου 1988
    ‘Παρθένο δάσος είναι το δάσος όπου το χέρι του ανθρώπου δεν πάτησε
    ποτέ πόδι»
    Από μαθητική έκθεση
    Το στήθος είναι ένα εξάρτημα που το φοράνε μόνο οι ωραίες γυναίκες»
    Από μαθητική έκθεση
    ‘Ανεμογκάστρι λέμε, συνήθως, για γυναίκα που νομίζει έγκυος, αλλά που δεν είναι.
    Ένοχος συνήθως ο γκαστρίμυθος που την παρέσυρε σε ακολασίες ακατονόμαστες και αυτός είναι ύποπτος τύπος, με μισόκλειστα μάτια και στραβοπατημένα παπούτσια, που δίνει και το κακό παράδειγμα στους νέους και που, μάλλον, και ΚΟΥΚΟΥΕΣ είναι»
    Από μαθητική έκθεση
    Ισημερινός: είναι αυτό που λέμε σήμερα
    Μεσημβρινός: είναι το μεσημέρι της κάθε μέρας
    Γιατί κάνει θόρυβο η κατσαρόλα όταν βράζει το νερό;
    Γιατί ακούγονται οι φωνές των μικροβίων που σκάνε
    Η μπανάνα στα ελληνικά γράφεται όπως και στα αγγλικά, δηλαδή με ένα μπα και δύο να.
    Ανάμεσα στους δύο πνεύμονες υπάρχει ένα κενό. Εκεί, κατοικεί η ψυχή. Ρωτήστε και ένα καλό ψυχολόγο.

    Η άλγεβρα επινοήθηκε από τους Αραβες, διότι δεν τα κατάφερναν καλά στην αριθμητική και τα μαθηματικά.
    Η χειρότερη γρίππη απ’ όλες τις γρίππες είναι η Γρίππη των Χριστουγέννων,
    που μπορεί να διαρκέσει όλο το 15θήμερο που έχουμε διακοπές.

    Τα 6 χαρακτηριστικότερα ζώα του Βόρειου Πόλου είναι 3 αρκούδες και 3
    φώκιες.
    Η στάση του Νίκα: είναι η στάση έξω από το εργοστάσιο αλλαντικών Νίκα
    Από εκθέσεις μαθητών..
    Ο Γιβραλτάρ είναι βράχος-πέρασμα στα δυτικά της Γαλλίας. Είναι διάσημος, είναι ένα μίλι πλατύς και πέντε μίλια μακρύς. Οι Εγγλέζοι τον πήραν κρυφά και βάλανε πολλά κανόνια πάνω του για διακόσμηση. Από εκεί βλέπουν το διερχόμενο πλοίο. Οι νόμιμοι-μόνιμοι κάτοικοι είναι πίθηκοι που από μακριά τους μπερδεύεις με τους Εγγλέζους και μπορείς να κάνεις λάθος. Γι αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή και ευγένεια…
    (Από γραπτό σε εξετάσεις Γεωγραφίας, Αθήνα 1993)
    Η γυναίκα, όπως και όλα τα θηλαστικά της φύσης που θηλάζουμε είναι και αυτή
    ζώον με τη μόνη διαφορά ότι είναι πολύ στενά συνδεδεμένη με τον άνθρωπο.
    (Από διαγώνισμα για τα θηλαστικά, γυμνάσιο Λάρισας, 1964)
    Οι τρεις μεγάλες ηρωίδες της Γαλλικής Επαναστάσεως ήτανε η Καρ Μανιώλ, η
    Γκυ Λωτίν και η Λε Μητώμ.
    (Από διαγωνισμό στην ιστορία, Βαρβάκειο, 1981)
    Η μητέρα μου είπε πως το πιο πολυέξοδο όχημα είναι το καροτσάκι του σούπερ
    μάρκετ. Καίει 10.000 δρχ κάθε 5 μέτρα.
    (Από έκθεση μαθητή δημοτικού, Αθήνα, 1995)
    – Πού βρίσκεται η Λάρισα;
    – Πέμπτη μετά τον Ολυμπιακό
    (Μάθημα Γεωγραφίας, Γυμνάσιο Φαρσάλων, 1985)
    Τώρα δε μας χρειάζονται οι φάροι που καίνε τόσο δυνατά όσο πριν από τώρα,
    γιατί τώρα έχουμε τα ραντά. Μόλις ένα πλοίο τρακάρει σε τίποτα βράχους,
    τρακαίρνει πρώτα με το ραντά που προεξέχει και έτσι προφυλάζεται. Το
    στραβωμένο το ραντά το αντικαφιστούν για το επόμενο ταξείδι και το πλοίο
    ξέγνοιαστον συνεχίζει να ταξιδεύει το αμέριμνο ταξείδι του στους ωκεανούς.
    (Από έκθεση μαθητή γυμνασίου, Καβάλα, 1981)
    Οι Φιλιππίνες βγάζουν τις πιο κοντές Φιλιππινέζες. Η Ταϊλάνδη τις
    ψηλότερες…
    (Από έκθεση μαθητή γυμνάσιο, Μυτιλήνης, 1988)
    Ο κόκορας λαλεί γιατί έχει λειρί, η κότα δεν λαλεί γιατί στερείται το
    λειρί, δηλ έχει λειρί αλλά είναι εσωτερικόν και πολύ μικρό και λέγεται
    «λειτορίδα» και γι’ αυτό κάθεται σα ζώον και δέχεται τα πάντα και φωνάζει
    κο, κο, κο, κο, κοκό, κοκό, κοκό, κι’ αυτό για πολύ λίγο. Το δε μάτι της
    βλέπει λοξά αλλά αυτό δε τη σώζει.
    (Από διαγώνισμα στη Φυσική Ιστορία, Δράμα, 1982)
    Τα σκουπιδιάρικα μας απαλλάσσουν από τα επιρρήματα καθημερινώς.
    (Γραπτό σε διαγώνισμα υγιεινής, γυμνάσιο Καρπενησίου, 1988)
    Για να αποφύγουμε τις παρεξηγήσεις, άλλο το μήλο του Αδάμ και άλλο του
    Νέφτονα.
    (Από εξετάσεις στα θρησκευτικά, γυμνάσιο Κοζάνης, 1989)
    Το αρνάκι το σφάζουμε το Πάσχα. Τον υπόλοιπο χρόνο δεν το ενοχλούμε. Μετά
    έρχεται πάλι το Πάσχα οπότε το ξανασφάζουμε.
    (Από ημερολόγιο μαθήτριας, Καλαμάτα, 1982)
    «Το αβγό του Κολόμβου το λέμε σαν παροιμία. Ο Κολόμβος δεν ήτανε κότα να κάνει αβγά»
    (Απο τετράδιο μαθητή Ε’ Δημοτικού, Νάξος 1990)
    Σύνθετον ζώον είναι η γκαμηλοπάρδαλη. Αποτελείται απο μισήν κάμηλον και μισή πάρδαλη. Δεν έχει καμιά σχέση με τη στρουφογκαμήλα που λόγω του ψηλού λαιμού του περπατάει πάντοτε σκυφτό και αμέριμνο προ των συνόρων της Σαχάρας»
    (Εξετάσεις στη Ζωολογία, γυμνάσιο Νέας Καρβάλης, 1983)
    «Η πρώτη πρωτεύουσα του Κογκό λεγότανε Λουμπάγκο, αλλα οταν φύγανε οι βέλγοι το είπανε Ζαϊρα»
    (Γεωγραφία, Ε’ Δημοτικού Κυπαρισσίας, 1988)
    Στην αρχαία Αίγυπτο, γράφανε με τα ιερογλυφικά που τα καταλαβαίνανε μόνο οι υδραυλικοί’
    (Λυκειο Φλώρινας, 1992)
    Το 31 είναι πολύ κακός τζόγος. Ο πατέρας μου μας είπε ότι μια φορά 31
    άνθρωποι παίζανε 31 και ήρθανε 31 μπάτσοι και τους έβαλαν 31 μέρες φυλακή
    και μετά 31 δικαστές τους εδικάζανε 31 μέρες και τους τιμώρησαν με 31
    χρόνια φυλακή. Κάναμε πως το πιστέψαμε για να μη γίνει φασαρία.
    Στην Αγγλία οι δημοπρασίες γίνονται στον οίκο της Σόφης. Επίσης, στον οίκο
    της Κρίστης. Είναι λίγο ξεδιάντροποι οι Εγγλέζοι!
    Από μαθητική έκθεσηχειρο γραπτό μαθητή, Αθήνα, 1990
    Tο σπίρτο βασίζεται στην τριβή του. Aνευ τριβής, μηδέν το άναμα.
    (Aπό γραφτό σε εργασία για τη Φυσική, Γυμνάσιο Aργυρούπολης, 1989).

    Tο νερό αποτελείται από Yδρογόνο και Οξυγόνο. Aν του βγάλεις το ένα από τα δύο δεν θα πίνεται κι αν βραχείς δε θα στεγνώσει ποτέ διότι θα χάσει την εξατμιστική του ειδιότητα.
    (Λύκειο Aμπελοκήπων, 1983).
    Tώρα, εκτός από λατινικά, γαλλικά και αγγλικά μας βάζουνε και αρχαία ελληνικά. Θα καταντήσουμε σαν τα ζώα που δεν καταλαβαίνει το ένα τη γλώσσα του άλλου.
    (Tηλεοπτική συνέντευξη με μαθητή Λυκείου, Aθήνα, 1996).

  97. Μαρία said

    96 Δεν καταλαβαίνω πού το πας, αλλά εδώ σε μας το καλολιφέρ δεν έχει σβήσει.

  98. Μαρία said

    Άσχετε, δες κι αυτό:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/21/bentrovata/#more-1431

  99. ΣοφίαΟικ said

    ΕΜέναμεμελαγχόλησε τοκείμενο, γιαίτμου θύμησε ότι δεν υπάρχει στην Ελλάδα κανένα ενημερωτικό έντυπο που να έχιε καλή αρθρογραφία, κα΄λή θεματολογία γερούς αρθρογράφους κλπ.
    Κατα τ’αλλα δεν είναι επιβράβευση του Μανδραβελη ρε παιδία ,έλεος!
    Πάω τώρα να συνδεθώ με τη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του Κάιμπριτζ να διαβάσω μερικά βιβλία στην οθόνη μου. Ναι, Σταζ, έτσι γίνετι πλεόν και στις βιβλιοθήκες (όχι όλες,ούτε όλα τα βιβλία, αλλά αρκετά).

  100. Rodia said

    Κάπου αλλού τα σχολεία είναι.. αλλοιώς!
    Dailymotion – Bell Baxter http://t.co/1DRAjfP via @Dailymotion

  101. physicist said

    Απάντηση υποψηφίου σε σχολή αστυνομίας στις ΗΠΑ

  102. physicist said

    (Σόρρυ, έφυγε το μήνυμα πριν τελειώσω):

    — What are rabies, and how can you avoid them?
    — Rabies are Jewish priests, and there is no way you can avoid them.

  103. sarant said

    Καλημέρα σας κι ευχαριστώ όλους για τα σχόλια -και πιο πολύ τον Στάζιμπο για τον κατάλογο των θεμάτων!

  104. sarant said

    Και επανέρχομαι σε ένα σχόλιο, συγκεκριμένα στο 74 του Γιώργου, που έδωσε τις εξετάσεις. Σε ευχαριστώ, φίλε, για τη γνώμη σου.

    Όσα λέει ο φίλος επιβεβαιώνουν την υποψία μου ότι το ερώτημα Β1, όπου οι υποψήφιοι κλήθηκαν να αναπτύξουν τη φράση «Η κοινότητα χρειάζεται την κοινή εμπειρία για να είναι κοινότητα», φαίνεται ξεκρέμαστο έτσι όπως δόθηκε (αφού δηλαδή κόπηκαν όλα τα προηγούμενα).

  105. @90 Ιμμορ σε καμία περίπτωση δεν λέω πως σώνει και καλά πρέπει να το γράφουμε πάντα με κεφαλαίο αλλιώς θα είναι η καταστροφή του κόσμου.
    Παραδέχομαι απόλυτα ότι στο 99% των περιπτώσεων όταν μιλάμε για διαδίκτυο εννοούμε το Διαδίκτυο, και καμία σύγχυση δεν υπάρχει. Ακόμα και σ’αυτό το 1% που τυχόν υπάρχει πιθανότητα σύγχυσης, ο ομιλών μάλλον θα φροντίσει να διακρίνει κάπως το άλλο διαδίκτυο παρά να καταφύγει σε πεζά-κεφαλαία.
    Όμως όπως και να το κάνουμε είναι «πιο σωστό», οπότε ας πούμε δεν καταλαβαίνω γιατί το Υπουργείο Παιδείας κτλ θεώρησε απαραίτητο να το «διορθώσει» σε μικρά.

  106. Δημήτρης Φύσσας said

    Το Μάη του 1999, δημοσίευσα στο κυριακάτικο «Βήμα» το εξής κομμάτι:
    (http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=110747):

    «Η Εκθεση Ιδεών ως κλάδος της λογοτεχνίας του τρόμου
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 09/05/1999, 00:00

    1.Το νεοελληνικό φροντιστηριακό φαινόμενο έχει προφανώς συμβάλει στη μορφή που έχουν λάβει τα σχολικά μαθήματα τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς τη διδακτική και τον τρόπο εξέτασης. Το φροντιστήριο έχει στη χώρα μας αποβεί συνδιαμορφωτής της εκπαίδευσης, μαζί με το υπουργείο Παιδείας και τα σχολεία.

    2.Όσον αφορά όμως την Έκθεση Ιδεών δεν πρόκειται για συνδιαμόρφωση, αλλά για σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα γέννησή της στα φροντιστήρια.

    3.Διδάσκω ¬ όσο μπορεί να διδαχθεί ¬ το μάθημα αυτό σε αθηναϊκά φροντιστήρια επί 21 χρόνια. Μελετώ και σχολιάζω γύρω στα 1.000 μαθητικά γραπτά τον χρόνο. Παρακολουθώ τα «εκθεσιολόγια» που κυκλοφορούν στην αγορά. Η βασική μου παρατήρηση μπορεί να συνοψιστεί στο εξής: κυρίαρχες τάσεις είναι η τυποποίηση, η αποστήθιση και η καταστροφολογία. Η τυποποίηση και η αποστήθιση («αυτό είναι το σχεδιάγραμμα που θα ακολουθήσεις»… «αυτοί είναι δύο-τρεις πρόλογοι• να τους μάθετε απέξω και να διαλέξετε, ανάλογα με το θέμα, όποιον ταιριάζει») είναι η λογική κατάληξη ανθρώπων που θεωρούν ότι έχουν βρει τη μία και μοναδική αλήθεια (τη δική τους, βέβαια) και συνεπώς ο μαθητής, που «δεν ξέρει», αυτά «πρέπει» να γράψει.

    4.Περιεχόμενο του μέσου φροντιστηριακού μαθήματος, άρα και της μέσης γραφόμενης στο φροντιστήριο Έκθεσης, είναι η καταστροφολογία.
    Οι ρίζες της, από όσα έχω αντιληφθεί, μπορούν να αναζητηθούν στα εξής:
    α) Δοκίμια του Ευ. Παπανούτσου (το νεότερο των οποίων είναι 25 ετών).
    β) Εκθεσιολόγια τριών-τεσσάρων (γνωστών στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ) μεγαλοφροντιστών, αναλλοίωτα ουσιαστικά από τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 ή από τις αρχές του ’80.
    γ) Συγγράμματα ορισμένων άλλων διανοητών, κυρίως θεολόγων και νεοορθοδόξων.
    δ) Κείμενα του ΚΚΕ, της Greenpeace (και άλλων οικολογικών οργανώσεων), της Ορθόδοξης Εκκλησίας, της άκρας Δεξιάς.

    5.Τα βασικά ιδεολογήματα -που ¬ παρά τις εν πολλοίς διαφορετικές αφετηρίες ¬ προκύπτουν από τα παραπάνω, κυριαρχούν στον χώρο και τελικά γράφονται από τους μαθητές- έχουν ως εξής:
    α) Ο πολιτισμός και η κοινωνία μας περνούν κρίση.
    β) Αναπτύσσονται συνεχώς άπειροι κίνδυνοι και προβλήματα: άγχος, βία, ναρκωτικά, μηχανοποίηση της ζωής, καταναλωτισμός, εγκληματικότητα, ανεργία, καταστροφή της φύσης, πόλεμος, απομόνωση, τεχνοκρατία κτλ.
    γ) Οι θεσμοί μας πάνε από το κακό στο χειρότερο (ιδίως η εκπαίδευση, η οικογένεια, το πολιτικό σύστημα, οι παραδόσεις).
    δ) Οι ηθικές και οι ανθρωπιστικές αξίες εξέλιπαν• η επιστήμη και η τεχνολογία αναπτύσσονται χωρίς όρια προς την καταστροφή.
    ε) Η Ελλάδα, η Ορθοδοξία, η ελληνική γλώσσα, οι ιδιαιτερότητες της χώρας κινδυνεύουν, ιδίως μέσα στην ανθελληνική και φιλοτουρκική Ευρωπαϊκή Ενωση.
    στ) Κάποτε υπήρχε ένα ιδανικό παρελθόν, οπότε όλα τα παραπάνω δεν ίσχυαν, το οποίο όμως πέρασε ανεπιστρεπτί.
    ζ) Τέλος (εδώ διαχωρίζονται): είτε κλαίνε τη μοίρα τους προφητεύοντας την επερχόμενη καταστροφή (του κόσμου, της Ελλάδας…) είτε προτείνουν ως «λύση» την «ανθρωπιστική παιδεία» (άλλο πασπαρτού ιδεολόγημα αυτό).

    6.Συζητώντας με τα παιδιά προσπαθώ να δείξω ότι πολλά από τα παραπάνω είναι υπερβολικά (π.χ., η αύξηση των διαζυγίων δεν δείχνει κρίση της οικογένειας εν γένει, αλλά συγκεκριμένων γάμων ¬ και γι’ αυτό οι περισσότεροι διαζευγμένοι ξαναπαντρεύονται)• άλλα πάλι αποτελούν ανύπαρκτες αιτιάσεις (π.χ., όσον αφορά το πολίτευμά μας, για πρώτη φορά η Ελλάδα έχει 25 χρόνια αδιάλειπτη δημοκρατία και 50 χωρίς πόλεμο)• ή ότι σε κάποιους τομείς υπάρχει πράγματι η επισημαινόμενη αλλαγή, αλλά είναι προς το καλύτερο (π.χ., η μηχανοποίηση του οικιακού νοικοκυριού ή των επικοινωνιών)• ακόμη, λέω στα παιδιά ότι κάποια πράγματα είναι όντως ενοχλητικά, αλλά έτσι ήταν πάντα (π.χ., η συμπεριφορά των Μεγάλων Δυνάμεων απέναντι στις μικρές χώρες παρουσιάζει διαχρονικές ομοιότητες από την αρχαιότητα ως σήμερα). Τέλος, το σημαντικότερο: επιμένω να υποστηρίζω ότι ουδέποτε υπήρξε το ιδανικό παρελθόν που τα εκθεσιολόγια και οι ιερεμιάδες τους φαντάζονται, παρελθόν κατά το οποίο όλα ήταν καλύτερα από ό,τι σήμερα. Απλώς σε κάθε εποχή υπήρχαν γκρινιάρηδες, κλαψιάρηδες και Κασσάνδρες, που θρηνούσαν τις «χαμένες» αξίες του παρελθόντος (κατά το οποίο βεβαίως κάποιοι άλλοι θρηνούσαν άλλες… χαμένες αξίες κτλ.) και που αντιστρατεύονται κάθε εξέλιξη και νέα τάση, π.χ. τη φωτογραφία (ως αντίπαλο της ζωγραφικής), το γενικό εκλογικό δικαίωμα (ως παράγοντα διαφθοράς), το στυλό μπικ, την τεχνητή γονιμοποίηση κτλ.

    7.Τα παιδιά στο σύνολό τους δεν έχουν καταστροφολογική άποψη. Δεν θεωρούν ότι ζουν τη φρικτή ζωή των εκθεσιολογίων. Έχουν όμως πειστεί ότι «αυτά ζητούν στις εξετάσεις», γιατί «έτσι είναι η Έκθεση», άρα όσο περισσότερο το γραπτό τους θυμίζει άρθρο του «Ριζοσπάστη», της «Χρυσής Αυγής», της Λιάνας Κανέλλη ή ομιλία του Χριστόδουλου (όνομα και αυτό• να είσαι δούλος κάποιου ¬ οποιουδήποτε…) τόσο καλύτερο βαθμό θα πάρουν.

    Ωστόσο ενθαρρυνόμενοι ¬ και εφόσον φυσικά θέλουν ¬ οι ίδιοι οι μαθητές γράφουν και διαφορετικά, δίνοντας μια εικόνα του κόσμου όπως τον βιώνουν πραγματικά, με αντιφάσεις, με εναλλαγές, με αισιοδοξίες και απαισιοδοξίες συγχρόνως κτλ. Οι δε βαθμοί που παίρνουν όσοι γράφουν ατυποποίητα και μη καταστροφολογικά δείχνουν ότι οι βαθμολογητές των εξετάσεων αποδέχονται (όπως άλλωστε λένε και οι επίσημες οδηγίες του υπουργείου προς αυτούς) «κάθε άποψη, αρκεί να είναι τεκμηριωμένη».

    Άρα η πλειονότητα των «εκθεσάδων» εγκληματεί: παίρνοντας ένα μάθημα, που θεωρητικά αποτελεί δοκιμή ελευθερίας, το μετατρέπουν σε προκρούστειας λογικής καταστροφολογική κλάψα. Το ταυτίζουν με την γκρίνια και την απαισιοδοξία. Έτσι όμως η Έκθεση δεν είναι γι’ αυτούς ένα εξεταζόμενο μάθημα κριτικής σκέψης. Είναι ένας κλάδος της λογοτεχνίας τρόμου, αντάξιος του Λάβκραφτ, του Κινγκ, του Μπέρκερ. Και ως τέτοιος δεν έχει σχέση με την εκπαίδευση. Αλλά ούτε και στη λογοτεχνική κριτική εμπίπτει, γιατί είναι κακή λογοτεχνία τρόμου (ευτυχώς τα εκθεσιολόγια δεν είναι επισήμως λογοτεχνικά βιβλία). Άρα τι; Με το φιλολογικό αυτό παράδοξο, σας χαιρετώ.

    Ο κ. Δημήτρης Φύσσας είναι φιλόλογος• διδάσκει Εκθεση και Νέα Ελληνικά στα φροντιστήρια».

    Από τότε έχουν περάσει άλλα 12 χρόνια, το διδάσκω δηλαδή 33 χρόνια (αν και τώρα, ευτυχώς, δεν είναι η παλιά «Έκθεση Ιδεών»). Επιτρέψτε μου λοιπόν να πω, κοιτάζοντας τα χτεσινά θέματα (όχι μόνο το κείμενο που δόθηκε, όλα τα θέματα), ότι η πρόοδος είναι προφανής. Σκανδιναβία βεβαίως και δεν είμαστε, αλλά δεν πρόκειται και για θέματα του ΄70 και του ΄80. Εξαρτάται προς το τι συγκρίνει κανείς.

    Υ.Γ. Για τον Παπανούτσο έγραψα βλακεία: ο άνθρωπος ΔΕΝ ήταν καταστροφολόγος.

  107. aerosol said

    «Η κρίση συνείδησης είναι μια ψυχολογική κατάσταση που μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά και να προκαλέσει ανεπανόρθωτες καταστροφές στον φέροντα.»
    Σοφό… με τον τρόπο του!

    Δεν νομίζω πως πριμοδοτείται ούτε ο Μανδραβέλης, ούτε η εφημερίδα του με την επιλογή του φετινού θέματος. Το οποίον (…θέμα!) το βρίσκω αρκετά συμπαθές. Συμφωνώ πως κάποιες «λειάνσεις» ήταν αχρείαστες και πως το κομμάτι με τα παιδάκια της Αφρικής είναι αμήχανο και θα μπορούσε να λείπει.
    Τι άλλο; Θεωρώ υπερβολικό το να λέμε πως ασκείται πολιτική μέσω των θεμάτων έκθεσης. Απηχούν κάποιες πλειοψηφικές, συντηρητικές απόψεις αλλά… ως εκεί.

  108. xbasil said

    Δείτε και αυτό:
    Πάσχω σαν γλώσσα
    http://www.antifono.gr/portal/Πρόσωπα/Ξυδιάς/Αντιφωνικά/2842-Πάσχω-σαν-γλώσσα.html

  109. sarant said

    Ευχαριστώ για το λινκ!

  110. Νικος said

    http://www.corfupress.com/news/index.php?option=com_content&view=article&id=9809:%CE%9F-%C2%AB%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CF%83%CE%B7%CF%82%C2%BB-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%C2%AB%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CF%81%CE%B7%CE%B4%CE%B5%CF%82%C2%BB%E2%80%A6&catid=96:2010-05-16-17-59-34&Itemid=126

  111. cortlinux said

    Παρότι τον Μανδραβέλη δεν τον χωνεύω αυτό ήταν από τα κείμενά του που είχα διαβάσει και μου άρεσαν, κυρίως όχι για τις λεπτομέρειες που σε αυτές και σε άλλα του άρθρα του πάσχει , αλλά για την γενική του ιδέα που προβάλει τα θετικά μίας καινούριας κατάστασης. Διότι μπορεί αγαπητοί συνθαμώνες να μην έχουμε πρόσβαση στα βιβλία του Κέμπριντζ όμως μέσα από αυτό το ιστολόγιο έχουμε έρθει σε επαφή με πολλά θέματα που θα μας ήταν πολύ πιο δύσκολο να έρθουμε σε επαφή σε παλαιότερους χρόνους (και όχι και τόσο μακρινούς).

    Όσο για το θέμα μια χαρά βατό είναι. Θυμάμαι ότι η καθηγήτρια της έκθεσης όταν μας προετοίμαζε μας απαγόρευε να ψάχνουμε για sos θέματα. Ότι θέμα κι αν έπεφτε θα έπρεπε να γνωρίζουμε τον τρόπο να το αναλύουμε. Έτσι όταν έπεσε τότε ο Γραμματικάκης μια χαρά βατός μου είχε φανεί κι ας μιλούσαν τότε για σφαγή.

    Ωραίο θέμα για έκθεση αλλά όχι με περιορισμό λέξεων όπως τώρα. Θέμα για να γράφεις σελίδες είναι αυτό. Θέμα για δημιουργική γραφή.

  112. cortlinux said

    Θα συμφωνήσω με τον κύριο Φύσσα. Θυμάμαι ότι έπρεπε ουσιαστικά να βρεις μία ευνουχισμένη φόρμα έκφρασης των ιδεών σου όπου στο τέλος έχαναν το σου και θα ήταν στα γαλλικά ένα γενικό on.

  113. […] 2009 (εδώ), και συγκριτική αντιπαραβολή των δύο (εδώ). Βλ επίσης παλαιότερη εισήγησή του Π.Μ. με το ίδιο θέμα […]

  114. Δημήτρης Φύσσας said

    Ακόμα δυο λόγια, αν μου επιτρέπεται η δευτερολογία: όταν πρωτείδα το κείμενο, χωρίς φυσικά να ξέρω ότι είναι του Π. Μανδραβέλη, είπα «Τι ωραίο θέμα». Μετά την όλη συζήτηση, όσο περισσότερο το διαβάζω -και μάλιστα στη μορφή που τελικά δόθηκε, η οποία το «μάζεψε»- τόσο περισσότερο πείθομαι ότι οι ενστάσεις /επικρίσεις εναντίον του είναι κατά βάση μικρόψυχες (είδα και τα παρατιθέμενα λινκ, και μάλιστα το τελευταίο, που προτείνεται πολλαπλά). Από μόνο του μεν είναι ένα σύγχρονο κείμενο ουσίας, σε σύγκριση δε με την πλειονότητα των παλιότερων θεμάτων απέχει έτη φωτός.

  115. Hellegennes said

    Ένα κείμενο ζωντανό, με ενδιαφέρον και χωρίς κλισέ απόψεις θα μπει ποτέ σ’ αυτό το έρμο το μάθημα; Από κάποιον που να κατέχει το ζήτημα για το οποίο μιλάει και να μην μπαρουφολογεί, περιφιλολογίζοντας άσκοπα και με προκάτ συναίσθημα και άποψη απέναντι στο θέμα του.

    Και επιτέλους, λίγη μελέτη δεν βλάπτει αν πρόκειται να μιλήσεις για ένα θέμα που γνωρίζεις μόνο σαν παρατηρητής. Τι στον κόρακα είναι τα «ηλεκτρονικά δίκτυα»; Πώς έκαναν παρωχημένο τον ρόλο εργαζομένων (για τα δίκτυα μιλάμε πάντα); Και γιατί στο ίδιο κείμενο υπάρχει και Internet και Διαδίκτυο; Ακόμα -ένα γλωσσικό-, είναι «επανάσταση της πληροφορικής» ή έστω της πληροφορίας και όχι «πληροφορική επανάσταση». Τέλος, στην ουσία του ζητήματος δεν μπαίνει καθόλου το άρθρο.

    Να πω ακόμη και ότι το θέμα που ζητήθηκε να αναπτυχθεί μοιάζει όντως άσχετο με το κείμενο, μετά τις διαγραφές· και λίγο αόριστο.

  116. http://parembaseisher.blogspot.com/2011/05/blog-post_12.html

  117. progvamp said

    Διάβασα το κείμενο και μετά τα θέματα του υπουργείου και αγχώθηκα! Τι τραβάνε κι αυτά τα κακόμοιρα τα παιδάκια σήμερα! Πολύ άγχος για τα πάντα. Ακόμα και στην έκθεση τους βάζουν να γράψουν για το άγχος, που άλλωστε τους είναι τόσο οικείο. Αν ήμουν έφηβη και έβλεπα αυτό το κείμενο θα έβαζα τα γέλια ή τα κλάμματα βλέποντας και μόνο τη λέξη «άγχος» γραμμένη στην κόλλα μου. Έστω εκείνο της πληροφόρησης και του φόβου του περιθωρίου ελείψει της «κατάλληλης» πληροφόρησης που ανάλογα με την ομάδα στην οποία πρέπει (;) ή θέλουν να ανήκουν χρειάζεται να έχουν. Το πιο μεγάλο άγχος που έχουμε και θα έχουμε πάντα όλοι μας. Το να ανήκουμε κάπου. Να γίνουμε αποδεκτοί από την κοινότητα, την ομάδα, την παρέα. Πόσο μάλλον τα παιδιά που ζουν και μεγαλώνουν με αυτό το άγχος. Καλά και εμείς, δε λέω, τότε που δίναμε πανελλαδικές, τότε που υπήρχε ακόμα το Μίλκο φράουλα (!) είχαμε άγχος αλλά όχι και να μού ‘πεφτε θέμα για το άγχος! Είμαι εκτός θέματος όμως, ε;

    Παρεμπιπτόντως το διαδίκτυο κι εγώ με μικρό το γράφω. Κάποτε το έγραφα με κεφαλαίο και στην τελευταία μου δουλειά μού το διόρθωναν συνέχεια οπότε μού έγινε συνήθειο. Στα αγγλικά γιατί γράφεται με μικρό (internet); Ίσως γι’ αυτό και στα ελληνικά.

  118. Hellegennes said

    Στα αγγλικά γράφεται με κεφαλαίο, όπως και στα ελληνικά. Με μικρό γράφεται μόνο όταν δεν είναι ΤΟ Ίντερνετ αλλά κάποιο ίντερνετ, δηλαδή κάποιο άλλο internetwork και όχι το παγκόσμιο δίκτυο. Αυτή η χρήση βέβαια είναι πολύ πιο σπάνια.

  119. progvamp said

    @Hellegennes: Χμ, τότε ίσως γι’ αυτό τείνει να επικρατεί το διαδίκτυο με μικρό. Επειδή όπως λέτε η δεύτερη χρήση είναι σπάνια. Όμως με ένα γρήγορο ψάξιμο στο Google το πρόσεξα κι εγώ ότι γράφεται με κεφαλαίο το αγγλικό. Pardon me, my bad!

  120. Σουξεδιάρικο*, μη κατονομαζόμενης προέλευσης από τον τύπο, και το σημερινό θέμα για τα παραπαίδια της επαγγελματικής εκπαίδευσης· ωστόσο, με αρνητική χροιά σε σχέση με θετική του αντίστοιχου της γενικής παιδείας.

    Ενώ το θέμα των εσπερινών επαγγελματικών, Παπανούτσος που βρωμάει ναφθαλίνη. Μυστήριες οι βουλές των θεματοθετών…

    Οι λέξεις που επεξηγούνται: τιθάσευση, ευμάρεια, homo sapiens, βιοπορισμός, αβρός, λ.χ., και δείλι

    * Τόσο σουξεδιάρικο, μάλιστα, που τμήματά του εμφανίζονται κοπιπαστή σε δύο τουλάχιστον πτυχιακές εργασίες, η μία μεταπτυχιακή -χωρίς αναφορά σε πηγή…

  121. Μαρία said

    120 *παραλλαγή με παραπομπές σε Κώττη.

    http://ecoanemos.wordpress.com/2010/09/30/%CE%B7-%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%85-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%83-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CF%83-%CE%BA/

  122. Μαρία said

    120 Μόνο ναφθαλίνη!

  123. μπόχα!

  124. sarant said

    120:
    Είναι σωστή η επεξήγηση homo sapiens: σοφός άνθρωπος;

  125. Μαρία said

    124 Αυτή έχει επικρατήσει. Αν άλλαξε κάτι πρόσφατα δεν ξέρω.

  126. Η σωστή εξήγηση είναι η εξής:
    «Homo sapiens (κυριολεκτικά, άνθρωπος ο σοφός): το επιστημονικό όνομα του ανθρώπινου είδους».
    Ή υποθέτουμε – με κάποια, ίσως υπερβολική, δόση αισιοδοξίας – πως ο υποψήφιος το ξέρει αυτό από τη σχολική του βιολογία, οπότε η εξήγηση περιττεύει, ή δεν το υποθέτουμε, οπότε του το λέμε!

  127. Hellegennes said

    Η σωστή εξήγηση του «Homo Sapiens» είναι «άνθρωπος» ή έστω «σύγχρονος άνθρωπος» ή αυτό που προτείνει ο Άγγελος (126), αν θέλουμε κάτι πιο περιγραφικό. Οι επιστημονικές ονομασίες δεν μεταφράζονται, είναι ίδιες σε όλες τις γλώσσες.

  128. ti zoe sauto to blog said

    Απ’ όσο θυμάμαι , εμείς είμαστε homo sapiens sapiens (δις)
    Για τα γλωσσικά όπως τα λέει ο Άγγελος και η Μαρία-Σοράγια 🙂

  129. ti zoe sauto to blog said

    127
    στο « δεν μεταφράζονται » , έχετε δίκιο , στα συγγράμματα ήταν αμετάφραστο στο κείμενο .

  130. Μαρία said

    128 Ε τώρα τι να κάνουμε, βρε γιατρέ, που τα σχολικά βιβλία το μεταφράζουν;
    Στο Σταυριανό μάλιστα, που διδάχτηκε ο Ηλεφού, προηγείται το ελληνικό ο Σοφός Άνθρωπος και σε παρένθεση το λατινικό.

  131. rogerios said

    Γιατρέ (σχ. 128): Η ανάγκη χρήσης τριωνυμικού όρου οφειλόταν στην παραδοχή της ύπαρξης δύο υποειδών Homo sapiens, καθώς η κρατούσα μέχρι πρόσφατα άποψη κατέτασσε τον Άνθρωπο του Νεάντερταλ στο είδος αυτό. Σήμερα, αντίθετα, επικρατεί η άποψη (την οποία ενισχύουν και οι έρευνες σχετικά με το μιτοχονδριακό DNA του Ανθρώπου του Νεάντερταλ) ότι ο Homo sapiens και ο Άνθρωπος του Νεάντερταλ αποτελούν διαφορετικά είδη (βλ. Yves Coppens «L’ histoire de l’ homme», εκδ. Odile Jacob, Παρίσι 2008, σ. 216, υποσημείωση 14, αλλά και σχετικά λήμματα της Wikipedia). Οπότε, κατά πάσα πιθανότητα, τέρμα ο Homo sapiens sapiens.

    Για περισσότερα, βλ. εκτός των άλλων και στη Λεξιλογία , και μάλιστα σε νήμα που είχε ξεκινήσει ο οικοδεσπότης μας.

  132. rogerios said

    Ξαναδίνω τον σύνδεσμο που παρέθεσα στο σχ. 131 και (λόγω αστοχίας μου) δεν φαίνεται να δουλεύει.

  133. ti zoe sauto to blog said

    131
    Όχι βρε Ρογήρο μου ,καλά τα λέω.
    Το Homo neanderthalensis δεν ανήκει από καιρό στο είδος sapiens .
    Υπάρχει όμως το εξαφανισμένο είδος homo sapiens idaltu , οπότε εμείς είμαστε Homo sapiens sapiens. δες εδώ

  134. Ο Ti zoe sauto to blog εχει δίκιο, αλλά όχι λόγω Νεάντερνταλ. Για την ακρίβεια, κι επειδή τα πράγματα εξελίσσονται γρήγορα, μέχρι σήμερα, ισχύει η ονομασία homo sapiens sapiens γιατί υπήρξε ένα άλλο υποείδος που έχει εξαφανιστεί. Ο homo sapiens idaltu.

    Πέρσι όμως πιστοποιήθηκε οτι ο homo neandertalensis δεν εξαφανίστηκε εντελώς-εντελώς, υπάρχει λίγος μέσα σε μας. Περίπου 4%-10% του γονιδιώματός μας είναι κοινό με τον άνθρωπο του Νεαντερταλ και άλλων ανθρωπίδων, που σημαίνει επιμειξία.
    Αντίθετα οι νεάντερνταλ δεν φαίνεται να έχουν δικό μας DNA. (ίσως αυτό είναι μια απόδειξη του γενετικού αβαντάζ του σαβουρογάμη).

    Αυτά συνέβησαν, αφού βγήκαμε από την Αφρική, που σημαίνει οτι οι Αφρικανοί μέχρι στιγμής δεν έχουν άλλες επιμειξίες, άρα είναι οι «καθαροί» homo sapiens sapiens.

  135. Hellegennes said

    130: δηλαδή στα σχολικά εγχειρίδια μεταφράζονται τα είδη; Έχουμε βλάττα (κατσαρίδα) και Τυραννόσαυρο Βασιλέα; Καταλαβαίνω ότι μερικά είδη είχαν μεταφραστεί στο παρελθόν, λόγω της εξελληνιστικής μανίας κι έτσι π.χ. υπάρχει «αίλουρος η γαλή» (Felis Catus), η κοινή γάτα. Αλλά η αγριόγατα (Felis Silvestris) π.χ. τι ακριβώς είναι;

  136. rogerios said

    Γιατρέ και Καπετάνιε, μην με παρεξηγείτε, σε κανέναν δεν είπα ότι κάνει λάθος. Τώρα, ειδικά για τον ιντάλτου, κρατάτε μικρό καλάθι, διότι η αναγνώρισή του ως χωριστού υποείδους μόνο ομόφωνη δεν είναι: βλ. π.χ. εδώ : «La précision maladroite idaltu ne doit pas tromper : il s’agit avant tout de marquer une spécificité morphologique de l’« aîné » (signification amharique du terme idaltu) des sapiens, par rapport à ses successeurs. Herto ne constitue donc pas à proprement parler une sous-espèce d’Homo sapiens. La dénomination Homo sapiens sapiens a été abandonnée lorsque l’homme de Néandertal a été soustrait, en 2003, du rang de sous-espèce Homo sapiens neanderthalensis pour être élevé au rang d’espèce distincte, l’Homo neanderthalensis».

  137. Διόρθωση
    :…δεν έχουν υποστεί άλλες επιμειξίες ,δηλαδή στο dna τους δεν εμφανίζονται προσμείξεις με άλλους homo.

    Οι πρόγονοι των κατοίκων της Μελανησίας φαίνεται να έχουν κοινό dna(μεχρι 10%) με τους ντενισοβανούς (denisovan hominins).

  138. Μαρία said

    Γιατρέ, η γαλλική εκδοχή της βίκι λέει ότι κι ο Ρογήρος στο 131. Μετά το 2003.

  139. ti zoe sauto to blog said

    Παιδιά έβαλα την παραπομπή από την αγγλική βικι πιο πάνω με λινκ , και λέει :
    «Modern humans» are defined as the Homo sapiens species, of which the only extant subspecies is known as Homo sapiens sapiens.

    Homo sapiens idaltu (roughly translated as «elder wise human»), the other known subspecies, is now extinct.[16]

  140. ti zoe sauto to blog said

    Σημειωτέον ότι η συζήτηση για τον homo sapiens idaltu είναι πολύ πρόσφατη (καμιά δεκαετία περίπου ).

  141. Μαρία said

    Γιατρέ, το είχα δει το αγγλικό. Η γαλλική γραμμή είναι αυτή του Ρογήρου, απ’ τη στιγμή που τον idaltu δεν τον θεωρούν υποείδος του sapiens αλλά μια μορφολογική ιδιαιτερότητα.

  142. ti zoe sauto to blog said

    Μαρία , κοίταξε, αν κρίνεται κάτι ζωτικό , ας πούμε η ζωή ενός ανθρώπου , σε καμία περίπτωση δεν θα έπαιρνα θέση κατηγορηματικά υπέρ της μίας άποψης.
    Όμως η μία επιχειρηματολογία είναι πολύ πιο πειστική σε τούτο : ευρήματα h. sapiens 50000 χρόνων παλιότερα από τον h.idaltu μοιάζουν περισσότερο με εμάς παρά με idaltu .

  143. ti zoe sauto to blog said

    Και για να κλείσω το θέμα από την πλευρά μου ,αν είναι να το ονομάσουμε αμφιλεγόμενη άποψη και όχι κατεστημένη γνώση , συμφωνώ.

  144. Μαρία said

    143 Γιατρέ, δεν έχω ιδέα απ’ αυτά. Απλώς σου μετέφερα τι λέει η γαλλ. βίκι.

  145. Hellegennes said

    144:
    Η wiki δεν είναι και το απαύγασμα της εγκυρότητας, ιδίως σε επιστημονικά ζητήματα. Είναι χρήσιμη για τα links της αλλά σε επιστημονικά άρθρα σπάνια έχει καλά links από papers, σε μεγάλο βαθμό γιατί οι έγκυρες εργασίες είναι συνήθως προς πώληση ή κλειστής πρόσβασης (μόνο για ακαδημαϊκούς κύκλους και συνεργάτες). Αυτό βέβαια είναι και ένα σημείο που δείχνει πόσο επιδερμικό είναι το άρθρο του δημοσιογράφου που δόθηκε ως θέμα. Η πρόσβαση στην πραγματική γνώση είναι ακόμη υπερβολικά περιορισμένη.

  146. ti zoe sauto to blog said

    144 , 145
    Δική μου παράλειψη , η αγγλική Βίκι είναι πολύ πιο ενημερωμένη πάνω στο θέμα απ’ ότι η γαλλική , γι αυτό έβαζα λινκ από κει.
    Αρκεί μια σύγκριση :
    Homo sapiens idaltu is an extinct subspecies of Homo sapiens

    και η γαλλική
    relevant de la morphologie Homo sapiens.

  147. Hellegennes said

    Όπως έγραψα παραπάνω, σε τέτοια θέματα οι πηγές της wikipedia είναι ανύπαρκτες. Μόνο ΜΙΑ πηγή;! Με ελάχιστο ψάξιμο βρήκα άλλο άρθρο, δημοσιευμένο επίσης στο Nature, που διαφωνεί και δίνει 5 πηγές που επίσης διαφωνούν:

    http://www.radicalanthropologygroup.org/old/class_text_071.pdf

  148. rogerios said

    Αγαπητοί φίλοι, αν είναι να πλακωθούμε 🙂 για τον αμφιλεγόμενο Homo sapiens idaltu, τότε ειλικρινά μας θαυμάζω! 🙂

    Υπενθυμίζω ότι στην αρχική μου τοποθέτηση παραπέμπω σε βιβλίο του Υβ Κοππένς, ο οποίος είναι ο σημαντικότερος Γάλλος παλαιοανθρωπολόγος.

    Επισημαίνω επίσης ότι συνήθως ο παλαιοανθρωπολόγος που ανακαλύπτει ένα καινούριο απολίθωμα έχει τη φυσική (και μέχρις ενός βαθμού) εύλογη τάση να παρουσιάσει το εύρημά του ως ΠΟΛΥ σημαντικό. Ο συνήθης τρόπος είναι να υποστηρίξει ότι πρόκειται για νέο είδος ή υποείδος. (Και) για αυτό, άλλωστε, εκεί που παλιά βολευόμασταν με το τρίο χάμπιλις-ερέκτους-σάπιενς, τώρα πια έχουμε μπλέξει τα μπούτια μας. 🙂

  149. Hellegennes said

    Κατά κανόνα, για να είναι έγκυρο κάτι, πρέπει να είναι αναγνωρισμένο επισήμως από την επιστημονική κοινότητα. Όλοι οι κλάδοι έχουν κάποιας μορφής τυποποιητικά όργανα γι’ αυτόν τον σκοπό. Στην βιολογία γίνεται ένας ψιλοχαμός, γιατί καθημερινά ανακαλύπτονται είδη, υποείδη, ακόμη και μεγαλύτερα ταξονομικά μεγέθη. Αλλά πάλι υπάρχει μια αναγνωρισμένη βάση. Και δεν είναι ακριβώς και exact science. Για να καταλήξουν σε συμπεράσματα πρέπει να λάβουν υπόψιν τους πολλούς παράγοντες. Μέχρι τότε, πρέπει να μιλάμε για εικασίες και πιθανότητες, όχι όπως η wiki ας πούμε που λέει κατηγορηματικά «ήταν».

  150. Παιδιά, όντως είναι λεπτο το ζήτημα και παίζει και το πρεστίζ αυτού που κάνει τις ανακαλύψεις.To 2003 ο Τιμ Γουάιτ ανακάλυψε τον idaltu και τον ονόμασε έτσι επειδή τον θεώρησε πρόγονό μας. Σε σύγκριση με τους άλλους είναι προφανώς πιο ανθρώπινος.

    http://www.theage.com.au/articles/2003/06/13/1055220771294.html

    Κατοπινή χρονολόγηση δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο:

    http://dienekes.blogspot.com/2005/02/older-dates-for-omo.html

    Πάντως κρίνοντας από το προφίλ του, θα μπορούσε να είναι ξεχωριστό υποείδος του Η.s. από το οποίο όμως δεν καταγόμαστε, όπως λένε οι περισσότεροι.

    Κάποιοι, όντως, υποστηρίζουν πως δεν είναι υπο-είδος, είναι απλώς σύγχρονος homo sapiens. (McCarthy et al. The Taxonomic Status of Early Homo sapiens from Herto, Ethiopia.)
    Οπότε πάλι είμαστε, μαζί και ο idaltu, homo sapiens σκέτο.

    Σ΄αυτά όλα πέφτει και το βάρος από την ιδεολογία, κυρίως στο θέμα της ύπαρξης των διαφορετικών φυλών. Αυτοί που πιστεύουν ότι ο διαχωρισμός των ανθρώπων σε φυλές έχει γενετική βάση, τείνουν να υποβαθμίζουν την κοινή καταγωγή από την Αφρική, ότι δηλαδή πρώτα τελειοποιηθήκαμε σαν είδος στην Αφρική, και από κεί έγινε η διασπορά μας στον πλανήτη.
    Αυτοί έλπισαν στην επικράτηση του μοντέλου της παράλληλης εξέλιξης του Homo sapiens από τοπικούς homo erectus σττις διαφορετικές φυλές Η.s. Τα καινούρια δεδομένα , ότι δηλαδή έχουμε στο dna σημάδια από επιμειξία με άλλους ανθρωπίδες, δεν αλλάζει σημαντικά την αρχική εικόνα του μοντέλου «Out of Africa», γιατί οι προσμείξεις είναι σχετικά μικρές.

    Είναι και κάποιοι που ισχυρίζονται ότι και ο Νεάντερταλ ανήκει στο ίδιο είδος με μας.Δεν είναι εντελώς παράλογο.Αφου μπορέσαμε να αλληλοπηδιόμαστε, και μάλιστα με απογόνους…
    Πάντως μια νεαντερταλίνα( ανακατασκευή βάσει κρανίου) ήταν κάπως έτσι,
    (δυστυχώς δεν έχω το τηλέφωνό της):

    Και ένας νεαντερτάλιος:

    http://www.wired.com/wiredscience/2009/02/rough-draft-of/

    *
    Έχω παρατηρήσει από πέρσι,όταν ανακαλύφτηκε ότι οι Ευρωπαίοι έχουν πρόσμιξη με Νεάντερταλ, ενώ οι Αφρικανοί όχι,στα διάφορα δεξιά σάιτ μια τάση να εξωραΐζουν τους Νεάντερταλ, για να αποδείξουν οτι οι λευκοί είναι διαφορετικό και ανώτερο είδος.
    Φανταστείτε να είχε συμβεί το αντίθετο.Θα είχε βουίξει ο (ρατσιστικός) κόσμος, οτι οι μαύροι είναι κατώτερο είδος,ακριβώς για τον ίδιο λόγο.

  151. Και ένα εντελώς καινούριο και σπουδαίο νέο για τον κοινό πρόγονο(από παπού σε παππού) όλης της ανθρωπότητας. Δεν έζησε στην Κένυα 60.000 χρόνια πριν, όπως πιστεύαμε. Ο «χρωμοσωματικός Αδάμ» έζησε 140.000 ολόκληρα χρόνια πριν,στη Κεντρο-δυτική Αφρική, κάπου στο Καμερούν. Κρίνοντας από αυτούς που υπογράφουν τη μελέτη (Cruciani) φαίνεται ο,τι είναι έγκυρο συμπέρασμα, που αλλάζει το τοπίο στην Αφρικανική μας προϊστορία.

    http://www.cell.com/AJHG/fulltext/S0002-9297%2811%2900164-9

  152. ti zoe sauto to blog said

    ΦΙΛΟΙ ;
    Να δοκιμάσω ένα ΚΟΛΟΒΟΚ να δω αν θα εμφανιστεί ;
    [img]http://smiles.kolobok.us/artists/just_cuz/JC_whack.gif[/img]

  153. ti zoe sauto to blog said

    φτου , δεν βγήκε
    😎

  154. Τώρα;

  155. Μπα, δεν δέχεται γιατρέ… 😦

  156. Αριστόξενος Σκιαδάς η σημερινή επιλογή στις επαναληπτικές εξετάσεις (και για τα εσπερινά)…

  157. Hellegennes said

    Α, άλλο ένα φρέσκο κείμενο!

    Προς Θεού, παιδική ανάλυση να είναι κι αρκεί. Δεν μας νοιάζει αν είναι σημερινή ή προϊστορική. Λίγο λογοτεχνίζον ύφος, μερικές «περίεργες» λέξεις και είμαστε σετ.

    Θέμα έκθεσης: «σε άρθρο για την σχολική εφημερίδα». Ε, όχι ρε ομοφυλόφιλέ μου! Ένα παιδί σ’ αυτήν την γλικία δεν μπορεί να γράψει κάτι λιγότερο ξύλινο και πιο εκφραστικό; Και αν θέλει σώνει και καλά να είναι άρθρο, ας είναι σε κάτι πιο επιστημονικό. Γι’ αυτό τα δικά μας παιδιά τελείωνουν πανεπιστήμιο και δεν ξέρουν πώς να γράψουν και να δομήσουν ένα επιστημονικό κείμενο. Για να μην πω για το ίδιο το θέμα. Ποιος «σύγχρονος άνθρωπος έχει λιγότερο ελεύθερο χρόνο»; Δηλαδή γνώρισαν τα παιδιά αυτά καμμιά άλλη πραγματικότητα για να κάνουν μια μη επιφανειακή σύγκριση και παρατηρήσεις; Γιατί όποιος ξέρει πέντε-δέκα πράγματα, γνωρίζει ότι αυτό περί λιγότερο χρόνου σήμερα είναι μπούρδα. Λες και ο άνθρωπος του 18ου αιώνα κοιμόταν όλη μέρα. Hell, δεν είχε καν οκτάωρα και ρυθμισμένες συνθήκες εργασίας!

    Τέλος πάντων, νομίζω ότι θέλει κόπο για να βρεις τόσο μη ενδιαφέροντα και μπεμπεκίζοντα θέματα που έχουν παλιώσει παρ’ από εξ’ απ’ ανέκαθεν.

  158. sarant said

    Δεν ξέρω για τον 18ο αιώνα, αλλά ο μέσος άνθρωπος των αρχών του 20ού αιώνα κοιμόταν 9 ώρες τη μέρα, λένε οι σχετικές μελέτες, δυο ώρες περισσότερο από σήμερα. Αυτό χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία του άρθρου του Σκιαδά.

  159. Hellegennes said

    Πολύ γενικό μού ακούγεται αυτό. Ο μέσος άνθρωπος ποιου κράτους; Ακόμη κι αν πιάσουμε μόνο τα δυτικά κράτη, δεν είχαν όλα την ίδια εξέλιξη ταυτόχρονα. Ένας λόγος για τον οποίο μια τέτοια στατιστική είναι μοιραία συμψηφιστική σε λάθος πράγματα, είναι ότι μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα οι αγρότες ήταν πολυπληθέστεροι. Επειδή σχεδόν πάντα σε τέτοιου είδους μελέτες μετράνε σύνολο -εδώ ωρών- και το ανάγουν στον μέσο όρο, αυτό βγάζει λάθος συμπέρασμα. Φυσικά υπάρχουν είδη αγροτικών εργασιών που κρατάνε τον αγρότη απασχολημένο μόνο το καλοκαίρι. Αυτό αυξάνει τον μέσο όρο των ωρών χωρίς να δείχνει απολύτως τίποτα.

    Έτσι, για να δω αν υπάρχει κάτι σχετικό, έκανα μια γκουγκλιά και στο πρώτο κιόλας link βρίσκω αυτό:

    «It is a myth of our times that we are all so active, busy and stressed that we are sleeping less than a century ago. According to Professor Jim Horne of the Sleep Research Centre, Loughborough University, it is simply not true. ‘There is no evidence the Victorians slept longer. I suspect many people slept less in the early 1900s because they worked longer hours and had poorer sleeping conditions,’ said Dr Jim Horne»

    http://www.netdoctor.co.uk/womenshealth/features/gettingenoughsleep.htm

  160. physicist said

    Εγώ το διάβασα «ξεχνώντας» ότι γράφτηκε το 1977 και μού φάνηκε ότι ακριβώς το ίδιο κείμενο θα μπορούσε να είχε γραφτεί σήμερα. Από τη μια μεριά θα έλεγε κανείς, αχά, άρα το κείμενο είναι ζωντανό και επίκαιρο, η δική μου κρίση όμως είναι ότι πρόκειται μάλλον για επιφανειακό κείμενο πασπαρτού. Μπαίνω στον πειρασμό να πω ότι είναι τυπικό ελαφρούτσικο θέμα για έκθεση Λυκείου — και βάζω θεαματικό αυτογκόλ.

    Επί της ουσίας: θυμάμαι κουβέντες με τον πατέρα μου, που μεγάλωσε στην ελληνική επαρχία, εκεί στη δεκαετία του 1930. Για κέινη τη γενιά, για κείνα τα παιδιά και τους γονείς τους, ο ελεύθερος χρόνος ήταν αγαθό σε ανεπάρκεια έως πλήρη απουσία. Μπορεί να μην είχαν να κάνουν δικτυώσεις και τρεχάματα για διεκπεραίωση υποθέσεων, όμως η δουλειά στο χωράφι, η δουλειά με τα ζώα, καθώς και η φτώχεια μαζί με την αγωνία της επιβίωσης, δεν έκαναν τη ζωή ούτε ξέγνοιαστη ούτε χαρούμενη. Προσθέστε και την αγραμματοσύνη, το φόβο της καθεμιάς εξουσίας, τους συχνούς πολέμους, τις αρρώστιες, και θα βγει το συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι τότε ήταν πιο δυστυχείς απ’ ό,τι σήμερα.

    Αυτό το ρομαντισμό των δήθεν προβληματισμένων ότι είματε τάχαμου γρανάζια σε μηχανές και παλιότερα ο κόσμος είχε ανθρωπιά και ποιότητα και ξερωγώ τι άλλο τον ακούω βερεσέ. Οι μαθητές, βέβαια, θα γράψουν τα τετριμμένα στην έκθεση, να πάρουν τον καλό βαθμό, άσχετα από το τι στ’ αλήθεια πιστεύουν, μιας και το κείμενο τα αλυσοδένει και δεν τους αφήνει τα περιθώρια να επιχειρηματολογήσουν από τούτη κι από κείνη την άποψη.

  161. Hellegennes said

    #160:
    Δυστυχώς αυτό είναι αλήθεια. Όταν έδωσα πρώτη φορά έκθεση -γιατί ξανάδωσα- το θέμα ήταν κάτι σε σχέση με τον φεμινισμό -δεν θυμάμαι ακριβώς. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι είχα γράψει ένα από τα πιο δυνατά κείμενα που έγραψα ποτε και παρ’ όλα αυτά πήρα μόλις 16, δηλαδή βία πάνω από την βάση (δεδομένου ότι το 50% ήταν γλωσσικές ασκήσεις, στις οποίες είμαι 100% βέβαιος ότι δεν είχα ούτε το παραμικρό λάθος). Είναι από τα κείμενά μου για την δομή του οποίου είμαι υπερήφανος, όσο και για το περιεχόμενο. Δυστυχώς για μένα, ήταν άκρως αντισυμβατικά επιχειρήματα και επιθετικά. Σίγουρα το διάβασε γυναίκα ή ψηφοφόρος του ΣΥΝ, αν και γράφοντας μη αναμενόμενα είναι αναμενόμενο ότι θα πάρεις χαμηλό βαθμό, έτσι κι αλλιώς. Κανένα κριτικό πνεύμα, κανένα πραγματικό επιχείρημα δεν επιτρέπεται.

  162. Πραγματικό γεγονός.
    Ρωτάει δάσκαλος σε μαθητές: τι γίνεται όταν χτυπάει το απόγευμα η καμπάνα;
    Απάντηση: Πηγαίνει η μάνα μου και «αποδουλείζ τα ζα» (ποντ.τακτοποιώ). Αφού αυτή ήταν η αλήθεια, που χρόνος για εκκλησίες κ.μλκς.

    Η αγροτική ζωή δεν συνεπάγεται πλεόνασμα ελευθέρου χρόνου. Ο αγρότης του προηγούμενου αιώνος είχε άπειρες δουλείες να κάνει, ακόμη και για να βρει νερό έπρεπε να διανύσει μεγάλες αποστάσεις. Χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς δρόμους, χωρίς μεταφορικά μέσα, βρισκόταν σε μια διαρκή κίνηση.
    Επομένως θα λέγαμε ότι: εάν υπολογίσουμε πραγματικές εργατοώρες και ώρες ύπνου, τότε εμείς κοιμόμαστε πολύ περισσότερο, τηρουμένων πάντα των αναλογιών.

  163. sarant said

    Πάντως, και τον περασμένο αιώνα υπήρχαν εργάτες γης για τους εύπορους αγρότες. Ο Βάρναλης γράφει για την Αργαλαστή πριν από έναν ακριβώς αιώνα, ότι έπαιρναν Αλβανούς στη δούλεψή τους (οι οποίοι έκαναν όλη τη διαδρομή από την Αλβανία στο Πήλιο, κάθε χρόνο, με τα πόδια).

  164. Εύπορος αγρότης μάλλον δεν υπήρχε στην Μακεδονία. Στην Θεσσαλία ίσως.
    Ο δε ποδαρόδρομος ήταν ο μεταφορικός τρόπος της εποχής. Ο πατέρας μου διέσχιζε το βουνό κάθε ημέρα, και παρακαλώ! το άλογο δεν μετέφερε ανθρώπους αλλά αντικείμενα, δεν ήταν δηλαδή για καβάλημα αλλά για μεταφορές πραγμάτων. Εμάς μας εντυπωσιάζει ο ποδαρόδρομος αλλά μάλλον εμείς έχουμε το πρόβλημα καθώς ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος για να κάθεται αλλά για να κινείται.

    Εμείς για εργάτες παίρναμε κοντοχωριανούς (που ήξεραν τις δουλειές (ανταλλαγή εργασίας λόγω διαφοράς φάσης στην συγκομιδή) και πάνω στη φούρια μαύρους φοιτητές (που έψαχναν χρήματα για σπουδές) και γιουγκοσλάβους (μέχρι και Άγγλο τουρίστα θυμάμαι που είχε ξεμείνει).
    Και αυτό που θα πω πάρτε το όπως θέλετε αλλά είναι πραγματικότητα. Από την στιγμή που ήρθαν οι Αλβανοί, εξαφανίστηκαν όλοι οι άλλοι και όταν λέμε όλοι εννοούμε όλοι.

  165. Hellegennes said

    #162:
    Εξαρτάται την εργασία. Ας πούμε στο χωριό μου, στην Δράμα, δούλευαν μόνο το καλοκαίρι (κυρίως καπνά). Είναι αλήθεια ότι η αγροτική ζωή έχει κι άλλες δουλειές, ιδίως τότε που η σκούπα ήταν χειρός, το νερό από κεντρική βρύση ή πηγάδι, τα ρούχα στο χέρι, κτλ. Απλά οι άντρες ήταν στα καφενεία και οι γυναίκες έκαναν όλες τις υπόλοιπες δουλειές. Από λαχανόκηπους, σε ζώα, σε δουλειές του σπιτιού, κτλ. Αν κάποιος κοιμόταν λιγότερο ήταν οι γυναίκες, το δίχως άλλο.

  166. physicist said

    @163. Νίκο ανεξάρτητα από την (κατεξαίρεση, σύμφωνα με τη γνώμη μου) ύπαρξη εύπορων αγροτών, μην ξεχνάς ότι παλιά, στην επαρχία, ήταν αυτονόητο ότι και τα παιδιά συμμετείχαν στις αγροτικές εργασίες, ήταν δωρεάν εργατικά χέρια. Πού χρόνος για παιχνίδι, ξεγνοιασιά, γράμματα, ονειροπόληση, που σήμερα τα θεωρούμε στοιχεία απαραίτητα για να μεγαλώσει ένας ψυχολογικά ισορροπημένος άνθρωπος. Δεν ξέρω πώς ήτανε με τα παιδιά στις πόλεις αλλά όχι και πολύ καλύτερα, φαντάζομαι, αν οι γονείς ανήκαν στην εργατική τάξη.

  167. #166 «ψυχολογικά ισορροπημένος άνθρωπος»

    Μεγάλο ερώτημα. Είναι άραγε ψυχολογικά ισορροπημένα τα παιδιά που δεν έχουν καμία σχέση με αλλά και καμία εικόνα από αυτά; Διότι ο άνθρωπος είναι και πολιτισμένο ον, είναι όμως και αγρίμι. Και τα δύο χρειάζονται διέξοδο. Είναι επίσης διαφορετικό το να μπορείς να παίξεις έστω και με ένα κλαδάκι, ή με τις κοτούλες από το να περιμένεις να σου αγοράσει ο μπαμπάς ένα αυτοκινητάκι που τα παιδιά των χωριών το κατασκεύαζαν με σύρματα.
    Μεγάλη συζήτηση.

  168. Hellegennes said

    #167:
    Ναι, ο άνθρωπος έχει πρωτόγονα ένστικτα που χρειάζονται εκτόνωση. Τα ονομάζουμε «σπορ». Το γιατί είναι διαφορετικό το συρματένιο από το αληθινό αυτοκινητάκι δεν το καταλαβαίνω. Η ψυχολογική ισορροπία, όσον αφορά το παιχνίδι, έχει διαφορές μόνο ανάμεσα στο μοναχικό και στο ομαδικό. Και πάλι, η Ελλάδα είναι προβληματική σ’ αυτό γιατί ο Έλληνας έχει πρόβλημα να λειτουργήσει μέσα σε ομάδα. Γι’ αυτό και έχουμε τέτοια έλλειψη σε ομαδικά σπορ και ακόμη κι εκεί το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο ατομισμός.

  169. #168 Έχεις δίκιο για την έλλειψη ομαδικότητας αλλά και ακόμη αυτό είναι μια επικίνδυνη γενίκευση.
    Ωστόσο παρατηρούμε ότι ο σύγχρονος άνθρωπος δεν αρκείται στα γνωστά σπορ, κάτι του λείπει, γιαυτό ανακαλύπτει διαρκώς νέα, πιο επικίνδυνα, πιο κοντά στην άγρια φύση του. Στην ουσία τα σπορ δεν είναι τίποτα παραπάνω από προσομοιώσεις πραγματικών καταστάσεων. Στην μία περίπτωση δηλαδή έχουμε το πρωτόγονο-πρωτότυπο, στην άλλη την προσομοίωση.
    Δεν είναι διαφορετικό το συρμάτινο, απλά είναι δημιουργία, δεν είναι φασόν, έτοιμο, με ότι μπορεί να συνεπάγεται αυτό.

    Δεν απαντώ παραπάνω γιατί θα με ξαναπούν τρολ, είναι να μην σου βγει το όνομα.

  170. http://www.edu4u.gr/Comments.aspx?qId=547

  171. sarant said

    Ο Παπαγγελής πάντως λατινικά ξέρει -αν κρίνω από τις έξοχες μεταφράσεις του!

  172. τυφλός said

    Τελικά η τιμή να μπει ως θέμα στις πανελλήνιες ήταν μόνο η αρχή.
    http://tinyurl.com/449f6js

  173. sarant said

    Ωχ, δεν το είχα δει -ευχαριστώ!

  174. νέο kid στο block said

    Τι σημαίνει αυτό ρε παιδιά; Πρέπει να προσέχουμε τι λέμε ,μη μας πιάσει η Αστυμουνία; (έτσι το λέει η τρίχρονη κόρη μου…) και ο μανδραγόρας ,μανδρατέτοιος πως λέγεται ο τύπος; Βγάλε σαβουάρ βιβρ, οικοδεσπότη !

  175. […] Θέλω να πω  ότι το να υποστηρίζουμε την ανεξαρτησία της επίσημης διανόησης από την κοινωνία (τις πολιτικές θέσεις και επιδιώξεις, τα συμφέροντα της επαγγελματικής  και κοινωνικής τους “τάξης”, τις προσωπικές επιδιώξεις και τη σύνδεσή τους με τις ευρύτερες εξελίξεις κ.ά.) όλα αυτά αποτελούν μάλλον ένα απλοϊκό σχήμα παρά μια αντικειμενική πραγματικότητα. Έχω διαβάσει αρκετές αναλύσεις που γράφτηκαν από διανοούμενους, για να ερμηνεύσουν την “απουσία των διανοούμενων”. Οι περισσότερες απέδιδαν το πρόβλημα στην “ηθική κρίση των ημερών μας”, στην κυριαρχία της εικόνας έναντι του λόγου και σε άλλα τέτοια  τα οποία περισσότερο συσκοτίζουν παρά διαφωτίζουν τα μυαλά των μαθητών. Την πιο απλή αλλά και εύστοχη ερμηνεία τη διάβασα στο παρακάτω άρθρο το οποίο παραθέτω αυτούσιο από το μπλογκ του “Πιτσιρίκου“. Φυσικά, δε συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες  για κείμενο – θέμα στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Για αυτές υπάρχει πάντα  πρόθυμη η ανεξάρτητη διανόηση του Πάσχου Μανδραβέλη,   την εκφραστικότητα και την πνευματικότητα του οποίου εκτίμησε η Επιτροπή εξτάσεων το 2011. […]

  176. […] την εκφραστικότητα και την πνευματικότητα του οποίου εκτίμησε η Επιτροπή εξετάσεων το 2011. Θα μπορούσε, όμως, να διδαχτεί στο σχολείο η […]

  177. […] την εκφραστικότητα και την πνευματικότητα του οποίου εκτίμησε η Επιτροπή εξετάσεων το 2011. Θα μπορούσε, όμως, να διδαχτεί στο σχολείο η […]

  178. […] την εκφραστικότητα και την πνευματικότητα του οποίου εκτίμησε η Επιτροπή εξετάσεων το 2011. Θα μπορούσε, όμως, να διδαχτεί στο σχολείο η […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: