Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αρπαχτικά και κατοικίδια

Posted by sarant στο 23 Μαΐου, 2011


Ο άνθρωπος είναι αχάριστο πλάσμα κι αυτό αντικατοπτρίζεται στη φρασεολογία του.  Τα ζώα τα ήμερα, που τα έχει του χεριού του από την αρχή του χρόνου και που τα εκμεταλλεύεται αγρίως, τα αντιμετωπίζει, τουλάχιστον στη νεοελληνική γλώσσα, με έσχατη περιφρόνηση.

Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, ο σκύλος, έχει τη χειρότερη μεταχείριση: σκυλίσια ζωή, δουλεύει σαν σκύλος, ψόφησε σαν το σκυλί, έγινε ρεζίλι των σκυλιών, το σκυλομετάνιωσα. Σκυλί θεωρείται ο άνθρωπος ο ανάλγητος, ο σκληρός· άπιστα σκυλιά λέγαμε τους αγαρηνούς, κι εκείνοι έλεγαν τα ίδια και χειρότερα· ακόμα κι όταν πεις ότι κάποιος είναι σκυλί στη δουλειά, δηλαδή ακούραστος, με ανεξάντλητη αντοχή, στην ουσία τον θεωρείς καλό για να σε υπηρετεί μόνο. Ίδια γεύση πατερναλιστικού επαίνου αφήνει και το «πιστό σκυλί».

Ο πολύτιμος παλιότερα στους αγρότες γάιδαρος, θεωρείται προσωποποίηση της αγένειας, της αχαριστίας, της αναισθησίας. Θαυμάζουμε βέβαια την (γαϊδουρινή) υπομονή του, αλλά με τρόπο παρόμοιο με την αντοχή του σκυλιού: δεν θα θέλαμε να είμαστε στη θέση του. Παρόμοια το ξαδερφάκι του το μουλάρι, που επιπλέον θεωρείται προσωποποίηση της ξεροκεφαλιάς.

Γουρούνι αποκαλούμε όχι μόνο κάποιον άξεστο ή αχάριστο και στερημένο από λεπτά αισθήματα, αλλά και τους παχύσαρκους ή τους βρόμικους. Βόδι αποκαλούμε τους αργόστροφους και βλάκες (αλλά και τους άξεστους ή αναίσθητους), ενώ περίπου ίδιες χρήσεις έχει και το μοσχάρι (καμιά φορά μουσκάρι). Πιο φτηνά τη γλιτώνει το πρόβατο, που θεωρείται προσωποποίηση της πραότητας, της αφέλειας –βέβαια, ως εκ τούτου πηγαίνει αδιαμαρτύρητα «επί σφαγήν». Κατσίκα, πάλι, είναι ασαφής αλλά σαφώς μειωτικός χαρακτηρισμός για γυναίκες, ενώ γκιόσα, που λέμε την άσχημη και γριά, είναι η προβατίνα. Περιττό να πούμε ότι και η αγελάδα δεν είναι επαινετικός χαρακτηρισμός. Ωστόσο, ο ταύρος, σαν αρχετυπικό αρσενικό, τη γλιτώνει, αφού είναι καλό να είσαι «δυνατός σαν ταύρος», έστω και μαινόμενος, αρκεί να βρίσκεσαι μακριά από υαλοπωλεία.

Κι αν πάμε στα κατοικίδια πουλιά, η κότα θεωρείται αφενός κουτή (θυμίζω ότι το κουτός πιθανότατα προέρχεται από το κοττός), κι αφετέρου δειλή και υποχωρητική, αφού κάθεται σαν κότα. Ο κόκορας μπορεί να παρουσιάζεται καρδιοκαταχτητής, είναι όμως και ψευτοπαλικαράς (κοκορεύεται, λέμε) και κυρίως χαζός: κοκορόμυαλος. Και βέβαια, υπάρχει και το κουτορνίθι. Χήνα λέμε επίσης την άσκημη και χαζή γυναίκα, ενώ κι η πάπια δεν θεωρείται ιδιαίτερα χαριτωμένη ή έξυπνη. Το περιστέρι, που είναι κατοικίδιο υπό προϋποθέσεις, έχει βέβαια θετική αντιμετώπιση, αλλά εδώ μπαίνει στη μέση και η θρησκεία: άγιο Πνεύμα είναι αυτό!

Παρότι κατοικίδιο, η γάτα αποτελεί την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, μάλλον διότι διατηρεί ζηλότυπα την ανεξαρτησία της ακόμα κι όταν ζει μέσα στο σπίτι. Είναι γάτα, λέμε με ζήλια για κάποιον καταφερτζή και πονηρό· ενίοτε του φοράμε και πέταλα. Η γάτα είναι εφτάψυχη και ξέρει να κρύβει τις παλιοδουλειές της (ούτε γάτα ούτε ζημιά).

Η γάτα είναι και ο συνδετικός κρίκος με την άγρια φύση –όπου παρατηρείται το εκ πρώτης όψεως περίεργο φαινόμενο, τα μη εξημερωμένα, τα άγρια και αρπαχτικά ζώα και πουλιά, που είναι βλαβερά για τον άνθρωπο, να έχουν απείρως καλύτερη μεταχείριση από τα χρήσιμα υποτελή.

Τον προαιώνιο εχθρό, τον λύκο, μάλλον με σεβασμό και δέος τον αντιμετωπίζει η φρασεολογία μας, χωρίς να αρνιέται την απληστία του (πεινάει σαν λύκος)· τα σαφώς αρνητικά (λυκοφιλία) είναι δευτερεύοντα. Η αλεπού με συμπάθεια αντιμετωπίζεται και οι χαρακτηρισμοί πονηρή αλεπού και γριά αλεπού είναι σαφώς επαινετικοί. Παρόλη τη σκληρότητα που του αποδίδεται, το τσακάλι θεωρείται επίσης έξυπνο· όταν λέμε για κάποιον ότι είναι τσακάλι του αναγνωρίζουμε ιδιαίτερες δεξιότητες σε έναν τομέα.

Το λιοντάρι είναι ο βασιλιάς των ζώων, και έχει ανάλογη μεταχείριση: πολέμησαν σαν λιοντάρια, λεοντόκαρδος, σαν λέαινα υπεράσπισε τα παιδιά της. Ο λεονταρισμός είναι αρνητικός, αλλά δεν προέρχεται από το λιοντάρι παρά από έναν ψευτοπαλικαρά ονόματι Λεονταρή· αντικείμενο της ειρωνείας είναι ο άνθρωπος που μιμείται το λιοντάρι χωρίς να έχει τα προσόντα. Η τίγρη, όσο κι αν θεωρείται σκληρή, μεταφέρει επίσης την έννοια της γενναιότητας.

Ο αετός έχει την ίδια βασιλική μεταχείριση με το λιοντάρι, αφού θεωρείται σύμβολο της παλικαριάς, και επιπλέον της ανεξαρτησίας, της απόλυτης ελευθερίας και του μεγαλείου, όπως πετάει ψηλά, πολύ πιο πάνω από τα δεσμά της καθημερινότητας· αλλά και της ευφυίας, αφού είναι αετός σημαίνει είναι πανέξυπνος.

Και τα άλλα αρπακτικά πουλιά έχουν εξίσου καλή φήμη. Από το γεράκι, παινεύουμε την οξύτατη όρασή του, ενώ η μάλλον αρνητική παρομοίωση των γερακιών με τους φιλοπόλεμους πολιτικούς είναι δάνειο από τα αμερικάνικα. Οι βυζαντινοί παίνευαν ύπα καλώς γεράκι μου τον Αλέξιο όταν ξέφυγε από την παγίδα των εχθρών του· στη σημερινή γλώσσα το γεράκι και τα συγγενικά πουλιά θεωρούνται επίσης ευφυέστατα, αν σκεφτούμε ότι τον εύστροφο και ικανό στη δουλειά του τον αποκαλούμε σαΐνι, που είναι το γεράκι στα τούρκικα (sahin), ενώ τον ευφυή και γρήγορο (π.χ. μαθητή) τον λέμε ξεφτέρι, που παράγεται από το οξύπτερος και σημαίνει το γεράκι. Αλλά και ο τσίφτης πιθανότατα προέρχεται από το αλβανικό qift, που επίσης σημαίνει γεράκι.

Παρόλο που μας μοιάζει τόσο ή μάλλον επειδή μας μοιάζει τόσο, ο πίθηκος βρίσκεται με αρνητικό πρόσημο. Έχουμε το θράσος χιλίων πιθήκων, το ρήμα πιθηκίζω ή μαϊμουδίζω (μιμούμαι άκριτα και αδέξια), τα προϊόντα-μαϊμούδες –και, όσο κι αν ο χαρακτηρισμός «μαϊμού» ή «μαϊμουδίτσα» είναι χαϊδευτικός για ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, για ενήλικες δηλώνει άνθρωπο άσχημο και κακό.

Φυσικά, είναι πολύ δύσκολο να πεις καλό λόγο για αρπαχτικά που τρέφονται με πτώματα, σαν την ύαινα ή σαν το όρνεο (το όρνιο θεωρείται και χαζό) ή για το φίδι –αλλά σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσετε ότι τα άγρια έχουν διώξει τα ήμερα από τις καλές θέσεις της φρασεολογίας μας.

176 Σχόλια to “Αρπαχτικά και κατοικίδια”

  1. Άλλη μία καταπληκτική ανάρτηση! 🙂

    Να προσθέσω εγώ και την πιο χαριτωμένη χρήση της γάτας, όταν περιγράφουμε τις ιδιαίτερα ναζιάρες κοπέλες τις οποίες και χαρακτηρίζουμε «γατούλες».
    Βέβαια ενίοτε σου έχουν έτοιμη και την απάντηση: «Ναι, αλλά βγάζω και νυχάκια!» 🙂

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους!

  2. Δημήτρης Κ. said

    Φοβερή ανάρτηση!
    Επίσης λένε κουνάβι αυτόν που βρωμάει και ζέχνει.

    Καλημέρα!

  3. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Έτσι, για να εγγραφώ και να επανέλθω (καθώς θα έλεγε η Ιμόρ 🙂 ), ας πούμε πως ο Μενούσης είχε διαφορετική γνώμη για τα δυο μεγάλα κατοικίδια…

    «- Σήκω πάπια μ’, σήκω χήνα μ’, σήκω κι άλλαξε
    να σε δουν τα παλικάρια και να χαίρονται.»

  4. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια.

    Πρεβέρ, έχεις δίκιο ότι το πάπια-χήνα είναι και χαϊδευτικά.
    Υπάρχει και το «περπατάς σαν πάπια χήνα» του ρεμπέτικου, που δεν εννοεί «μπατάλικα» ούτε με βήμα χήνας!

    Και το «πάπια του γιαλού μην αγαπάς αλλού», αλλά αυτό δεν είναι κατοικίδιο, είναι λεύτερο πουλί.

  5. betatzis said

    Η μπορχεσιανή σοφία λέει για τον πίθηκο ότι είναι πανέξυπνος, σοφός και ξέρει και να μιλάει, αλλά κάνει τον χαζό για να μην τον βάλει ο άνθρωπος να δουλεύει ! Από το Βιβλίο των Φανταστικών Όντων.

    Για τον λύκο είχες κάνει και ξεχωριστή ανάρτηση κ. νικοδεσπότα όπου είχαν γίνει και ωραία σχόλια, αλλά δεν προλαβαίνω να το ψάξω.

  6. μήτσκος said

    Να θυμίσω και τη «ζηλιαρόγατα».

    Μερική δικαίωση για τους γάιδαρους φέρνει η μασκότ του δημοκρατικού κόμματος στις ΗΠΑ.

  7. μήτσκος said

    Διορθώνω
    …τους γαϊδάρους…

  8. NM said

    Και με μύγες παρομοιάζουμε τους από τα σκατά ελκόμενους.
    Από προειδοποίηση αναγνώστη σ΄αυτό το ιστολόγιο: «Ανακατεύετε πάλι τα σκατά και θα πλακώσουν μύγες»

    # 5. Μπετατζή: Πολλά χρόνια πριν απ τον Μπόρχες, ο Ιούλιος Βέρν στο «Πιθηκάνθρωποι του δάσους»

  9. aerosol said

    Θα συμφωνήσω με τον… θιασώτη του Jacques Prévert: η πάπια συχνότερα αναφέρεται χαϊδευτικά ή και με την έννοια της ομορφιάς.
    Ενώ το φίδι (ενίοτε κολοβό) είναι παράδειγμα ύπουλης επιθετικότητας. Ακόμα χαμηλότερα βρίσκεται το σιχαμένο σκουλήκι (άθλιος χαρακτηρισμός για άνθρωπο…) και το ποντίκι (ιδιαίτερης γραφικότητας η ποντικομαμή). Ο αργόστροφος και απαίδευτος είναι σκέτο γίδι (ή και γιδ’!). Όλα μαζί, όμως, τα υποτιμούμε σταθερά και αποκαλούμε τον χαζό ή αναίσθητο «ζώον» (με το τελικό -ν απείραχτο).

  10. marulaki said

    Στην Κρήτη εκτός από το μουσκάρι συναντάμε και το ενήλικο πλέον βούι. 🙂

  11. Να διαφωνίσω λιγάκι με τον Νικοδέσποτα, υπενθυμίζοντας ότι ο χαρακτηριστισμός «αρκούδα» -ή ακόμα χειρότερα «φάλαινα»- δεν είναι ό,τι κολακευτικότερο για μια κυρία.

  12. gbaloglou said

    Για την πάπια παραθέτω και την μάλλον ‘ουδέτερη’ Αγγλική/Αμερικάνικη παροιμία (που πολύ πρόσφατα έτυχε να χρησιμοποιήσω):

    If it walks like a duck, quacks like a duck, looks like a duck, it must be a duck

    Επίσης: μια πάπια, μια χήνα, μια καρδερίνα/ελαφίνα (δεν το βρίσκω στο γιουτούμπ)

  13. voulagx said

    Ναι, ρε Σκυλε, αλλα η «αλόγα» ομως, ε; Μα τι ζωντοβολα ειμαστε!!

  14. Κάποτε ήμουνα πουλί και με αγαπούσανε πολύ.

  15. Μην ξεχάσουμε και την κλώσσα, παρακαλώ!

  16. Τώρα που γυρίζει κι έχω έμπνευση, να προσθέσω και την νυφίτσα (το λέμε για τους ύπουλους, όχι;) και τον λαγό που προσφέρει και μεγάλη ποικιλία: φοράει πετραχήλια, σείει φτέρες και τρώει το κεφάλι του, σαφώς μειονεκτεί σε ζητήματα όρασης απέναντι στην κουκουβάγια και δεν ξέρω αν κάτι μου διαφεύγει. Και τώρα γίνομαι λαγός και σας αφήνω γιατί δεν θα προλάβω να παραδώσω τη δουλειά!

  17. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #2
    Έβγαλε και το Ε.Ι.Ε. ένα βιβλίο της Λιάτα για το Μενούση με πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση.

  18. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Συγγνώμη το από πάνω σχόλιο, πάει στο #3

  19. selitsanos said

    Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με το αν είναι άγρια ή ήμερα τα ζώα αλλά με το πως αξιολογούνται η εμφάνιση και η συμπεριφορές τους με ανθρώπινα κριτήρια.Μπορεί οι ΑΗΠ να θεωρούσαν σοφή την κουκουβάγια,εμείς όμως την προσομοιάζουμε με την άσχημη γυναίκα.Και ο χαζός είναι μπούφος,ενώ ο άχαρος ψηλός λελέκι.

  20. bloody amateur said

    Πιο συγκεντρωτικά, το χαϊβάνι χρησιμοποιείται όπως ακριβώς και το ζώοΝ, ενώ ψάρι μπορεί να είναι ο νέοπας που κοροϊδεύουν οι παλιοί, ο ευκολόπιστος (έχει και ρήμα: ψαρώνω) ή απλώς έξω απ’ το νερό.

  21. Ωραίο θέμα (και πάλι!)!
    Λέμε σκυλολόι με αρνητική σημασία. Όταν η δουλειά είναι σκληρή, το [δουλεύει σαν σκυλί] δεν αρκεί και χρησιμοποιούμε τον θαλασσόλυκο.
    Δεν έδωσα (συγγνώμη!) την δέουσα προσοχή, αλλά δεν θυμάμαι φράσεις για καρχαρία, σπάρο, χάνο, κάβουρα, δελφίνι, κλπ θαλασσινά.

  22. tamistas said

    16, 19: κουκουβάγια λέμε και τη μητέρα που βρίσκει μόνα χαρίσματα στα παιδιά της, όπως η κουκουβάγια βρίσκει πανέμορφα τα κουκουβαγιάκια…

  23. ΣοφίαΟικ said

    Μην ξεχναμε και τι θαλάσσιο βασίλειο: την σουπιά, που ξέρει να κρύβεται, αυτόν που ξεγλυστράει σα χέλι και το δελφινοκόριτσο. Τη φάλαινα και το κήτος τα είπαμε.

    Και πίσω στην ξηρά, εχουμε τους ελέφαντες. Ειτε λόγω μεγέθους, είτε λόγω απάθειας.

  24. tamistas said

    9: για το φίδι, θα λέγαμε και φιδίσιο κορμί…

  25. tamistas said

    23: ελέφαντες και λόγω μνήμης…

  26. tamistas said

    edith piaf: ένα σπουργίτι με φωνή αηδονιού…

  27. Να αποτίσομε σύντομο φόρο τιμής στη χαρίεσσα σύντροφο του Καρόλου της Ουαλίας, Καμήλα Πάρκερ Μπόουλς

  28. marulaki said

    @21 Κοιτάζει σαν χάνος, κοινώς χάζεψε. Κολυμπάει σα δελφίνι.

  29. ti zoe sauto to blog said

    Και το σαμιαμίδι για τον μικροκαμωμένο , διάφορα έντομα όπως μέλισσα , μυρμήγκι για τον εργατικό και τζιτζίκι για το αντίστροφο.
    Χελώνα , κάμπια ( για αργούς οδηγούς ), αίλουρος ο γρήγορος .
    Γυναίκα – αράχνη , στρουθοκαμηλισμός , φουσκώψνει σαν παγόνι κλπκλπ

  30. Η καρδερίνα, η γαλιάντρα, η σουσουράδα και το αηδόνι είναι για τους/τις συμπαθείς πολυλογάδες/ούδες.
    Ο μπούφος (μαζί με το βόδι) για τους άτσαλους οδηγούς.
    Κι ο γάιδαρος για τους άτσαλους παρκαδόρους.

  31. Νίκος Μαστρακούλης said

    Της καρακάξας το παιδί είναι το πιο όμορφο απ’ όλα…

  32. @28
    Δεν το διετύπωσα με σαφήνεια. Δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει στο παρόν κείμενο φράσεις για θαλασσινά, όπως αυτός είναι μεγαλοκαρχαρίας, βαριέται ο σπάρος (ακόμη και με παρέα καβουρίνας περπατάει κούτσα-κούτσα), έφαγε το δόλωμα σαν χάνος (δεν τσιμπάει για να το δοκιμάσει πρώτα), περπατάει σαν τον κάβουρα, κολυμπάει σαν δελφίνι κλπ.

  33. LandS said

    Ξέχασες την πέρδικα που περπατεί λεβέντικα

  34. – Έφαγε το ξύλο της αρκούδας.
    – Σκυλοπνίχτης (σαπιοκάραβο)
    – Σκρόφα και bitch (δάνεια από ιταλικά(;) και αγγλικά)
    – «Ένας, αλλά λέων»
    – «Όσα δεν φτάνει η αλεπού»
    – Λαγοκοιμάμαι (συμπλήρωση στο #16)
    – Σκυλ@ρ@π@ς (ρατσιστικό;)

  35. sarant said

    Ευχαριστώ για όλα τα σχόλια, οι συμπληρώσεις είναι σχεδόν όλες πολύ εύστοχες!

  36. «…με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά.»

  37. …και συνεχίζει «σαν ακράτητα σκυλιά»

  38. …και «με δυο γέρικες καμήλες, μ’ ένα κόκκινο φαρί»

  39. …για το «νικημένο ξεφτέρι»…

  40. Νέος Τιπούκειτος said

    Ξεχάσαμε τον Σημωνίδη τον Αμοργίνο και τον Ίαμβο των Γυναικών: http://www.stoa.org/diotima/anthology/sem_7.shtml

  41. sarant said

    Μιχάλη, ωραία ιδέα τα σχόλια σε συνέχειες 🙂

    Τιπούκειτε, έχει μεταφραστεί αυτός ο ίαμβος στα (νέα) ελληνικά;

  42. Ηλεφούφουτος said

    Emmanuel Manolas είπε
    «Δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει στο παρόν κείμενο φράσεις για θαλασσινά, όπως αυτός είναι μεγαλοκαρχαρίας, βαριέται ο σπάρος (ακόμη και με παρέα καβουρίνας περπατάει κούτσα-κούτσα), έφαγε το δόλωμα σαν χάνος (δεν τσιμπάει για να το δοκιμάσει πρώτα), περπατάει σαν τον κάβουρα, κολυμπάει σαν δελφίνι κλπ.»

    Και μην ξεχνάμε τον εθνικό μας ποιητή Σολωμό 🙂

    Όμως, Νικοκύρη, ενώ επισημαίνεις την αχαριστία του ανθρώπου έναντι των κατοικιδίων, τα βάζεις κι εσύ σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τα φρούτα.
    Δεν νομίζεις ότι κάποια απ τα ζώα που αναφέρεις θα άξιζαν δικό τους χωριστό αφιέρωμα;

  43. ti zoe sauto to blog said

    Παρομοιώσεις – μεταφορές .

    Το πνίγει το κουνέλι.
    Κροκοδείλια δάκρυα .
    Ανήσυχος σαν την ουρά του αλόγου.
    Περί όνου σκιάς.
    Σαν τον κώλο της μαϊμούς.
    Φίδι στον κόρφο μου.
    Το αυγό του φιδιού.
    Στα δίχτυα της αράχνης.
    Σπαρταράει σαν ψάρι.
    Πεινάει σα λύκος .
    Το μυγόφτυσμα .
    Ότι γυρεύει η γάτα τον Αύγουστο στα κεραμίδια .
    Το ασχημόπαπο , ( που έγινε κύκνος ).
    Η καβουρομάνα (= στραβοπόδαρη).
    κλπ

  44. Νέος Τιπούκειτος said

    @41: Νίκο, ναι, τον έχει μεταφράσει ο Κοπιδάκης.

    http://www.biblionet.gr/main.asp?page=results&Titlesid=56111

  45. Νέος Τιπούκειτος said

    Ο τσίφτης υπάρχει περίπτωση να είναι τουρκομερίτης; Ως γνωστόν, çifte = διπλός, και σε πολλές γλώσσες (αρχαία ελληνικά, αγγλικά, μεταξύ άλλων) «διπλός» θα πει και πανούργος, διπρόσωπος, δόλιος. Σκέφτομαι μήπως ο τσίφτης είναι, ας πούμε, συντόμευση του çifte kavrulmuş, που θα πει κατά λέξη «διπλοψημένος» (σαν παξιμάδι), δηλαδή περπατημένος, που έχουν δει κι έχουν δει τα μάτια του.

    Αν περνάει από δω ο Δύτης, θα μας πει.

  46. espectador said

    Είμαστε σαν παστές σαρδέλλες εδώ μέσα συνήθως (πολλά σχόλια):)

  47. παπαΣτρούμφ said

    Έχω ακούσει το «κοτούλα μ’» ως σαφώς χαϊδευτικό (μη ειρωνικό) στους πρόποδες του Παρνασσού.

  48. ppan said

    Εγώ θυμάμαι την Φράνσες, το σοφό μουλάρι, που την ανέφερε συχνά ένας θείος μου, λίγο μπρούκλης, με τη έννοια του εξυπνάκια. Την είχα δει και καπου, στον Οργισμένο Βαλκάνιο του Νικολαΐδη νομιζω.

  49. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα επόμενα.

    42: Φυσικά για τα ζώα μπορούν να γραφτούν πολλαπλάσια απ’ό,τι για τα φρούτα -τούτο εδώ ήταν απλώς μια πρόχειρη εισαγωγή.

    45: Μπορεί να είναι και από εκεί ο τσίφτης, όπως σίγουρα είναι το τσιφτετέλι και ο τσιφτές (δίκαννο στην Κρήτη, δισέλινο στην Κύπρο και γενικώς κέρμα για ουφάδικα).

  50. Νέος Τιπούκειτος said

    @47: Και στην κεντρική και βόρεια Αγγλία (Yorkshire, ας πούμε) η προσφώνηση «my hen» (προφ. me hen) θεωρείται φιλική και χαϊδευτική. Αυτό φυσικά δημιουργεί παρεξηγήσεις με τους ξενομερίτες.

  51. Η Φράνσις, το σοφό μουλάρι, που όντως την αναφέρει ο Νικολαΐδης στον «οργισμένο Βαλκάνιο» («τι με κοιτάς, ρε, σαν την φράνσις το σοφό μουλάρι;») ήταν μια διασημότητα στις ΗΠΑ, καθώς πρωταγωνίστησε σε μερικές ταινίες.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Francis_the_Talking_Mule

  52. Immortalité said

    ( @3 Ας ξαναγραφτώ λοιπόν, γιατί αυτόν τον άνθρωπο δεν τον προλαβαίνω! ;))

    Από τα ψάρια ξεχάσαμε το λαυράκι που είναι κελεπούρι διότι δεν τσιμπάει εύκολα. Νομίζω ότι το γουρούνι είναι το μόνο (;) ζώο που μπορεί να χαρακτηρίσει και το χοντρόπετσο άνθρωπο αλλά και να χρησιμοποιηθεί ως χαϊδευτικό, όπως λέμε γουρουνάκι μου. Και οι Γάλλοι αποκαλούν χαϊδευτικά κάποιον petit cochon και υποτιμητικά grand porc. Οι δε γουρουνιές (cochonneries) μπορούν να είναι από απαίσιες ως πολύ πολύ ενδιαφέρουσες.

    Εγώ πάντως μετά από ώριμη σκέψη έχω καταλήξει ότι στην προηγούμενη ζωή μου ήμουν ή γάτα ή αρκούδα! 🙂

  53. gbaloglou said

    «Ο άντρας είναι σαν την αρκούδα — όσο πιο άσχημος τόσο το καλύτερο» (Ισπανική παροιμία)

  54. Το γουρούνι και η πριγκήπισσα είναι η ίδια λέξη στα κινέζικα, με μόνη διαφορά στον τονισμό: γκόντζού (ή κάπως έτσι, με μακρόσυρτο ου για την πριγκήπισσα)

  55. Ο Αρκουδιάρης

  56. 52
    Σιγά μην ήσουν η Μάγια η μέλισσα!
    Η επιστήμη έχει δώσει απαντήσεις και για αυτό κυρία μου, μπες εδώ και μάθε τι ακριβώς ήσουν στην προηγούμενη ζωή σου:
    http://www.thebigview.com/pastlife/

    Μην φρικάρεις με το αποτέλεσμα, εμένα πχ μου έβγαλε ότι ήμουν κατσαρόλα στον μεσαίωνα…

  57. Μαρίνα said

    Λυγερή και με όμορφη κορμοστασιά κοπέλλα,σαν ελαφίνα.

  58. Ερμος Καστριώτης said

    καλησπέρα

    Πιτσούνι (το μικρό περιστέρι) είναι χαϊδευτική προσφώνηση αλλά δεν ισχύει το ίδιο για το πουλάρι. Κουτάβι (το μικρό σκυλί) ο μειωμένης ευφυΐας –ίσως ως παρήχηση του ‘κουτός’- αλλά ο κουτσαβάκης από πού; Μανάρι πάλι, το μικρό αρνί, είναι χαϊδευτικό, τουλάχιστον στα μέρη μας, στη Ρούμελη. Ενώ αν πεις με την αντίστοιχη ποθοπλάνταχτη εκφορά σε μια όμορφη κοπέλα ‘μανάρα μ’ ’, μπορεί να θεωρηθεί σεξουαλική παρενόχληση!

    Παπαγάλος πάλι χαρακτηρίζεται ο πολυλογάς χωρίς ουσία διότι το πτηνό είναι συχνά αναπαραγωγός φωνής και όχι ένεκα κατανόησης κι από εδώ η παπαγαλία, μέθοδος άκριτης απομνημόνευσης. Το γνωστό τραγούδι για τον σύνεδρο παπαγάλο, των Κατσιμιχαίων, όμορφο και διδακτικό.

    Το αηδόνι λαλεί γλυκά και έτσι λέμε τον καλλίφωνο σε αντίθεση με την κακαόφωνη που την λέμε καρακάξα.

    Κοράκι πάλι εκτός από τον νεκροθάφτη του Λουκυ Λουκ, λέμε αυτόν που μελετάει πολύ ενώ κορακοζώητος είναι αυτός που επιμένει να ζει υπερήλικας, επειδή το κοράκι ζει πολλά χρόνια.

  59. mikroapories said

    Το 2009 ήταν χρονιά της γυναίκας-κούγκαρ … (http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4543728&ct=2) 🙂

  60. @58
    Στα υποκοριστικά υπάρχουν και τα παπαγαλάκια, (τα φερέφωνα, οι διαμορφωτές συναίνεσης).

  61. YOSEF22ADAR said

    Να πω κι εγω ενα αγαπημενο :
    «Αν δεν γονατισει η καμηλα,
    δεν τη φορτωνουνε» (αραβικη παροιμια).
    Πιθανον εκφραζει το δουλοπρεπες της καμηλας >;]

  62. mikroapories said

    @ 60 Μάλλον αυτοί που αποστηθίζουν την κομματική γραμμή και την επαναλαμβάνουν σε κάθε ευκαιρία, παρά οι διαμορφωτές της συναίνεσης. 🙂

  63. tamistas said

    Βεβαίως, κάποιοι κάνουν την πάπια, όπως στο επιθεωρησιακό ρεμπέτικο του ’30 στρίβε λόγια, όπου ακούμε:
    Πάψε να μου κάνεις πια την πάπια, δεν τα τρώγω τέτοια χάπια.

    Τα γουρούνια χαρακτηρίζουν συχνά σε διαδηλώσεις συγκεκριμένη επαγγελματική ομάδα…

    Ας μην ξεχνάμε και την καμήλα (όχι του Καρόλου, αλλά εκείνη) που δεν βλέπει την καμπούρα της. Υπάρχει, ακόμη, και ο … αρχιδοκάμηλος.

    Επίσης, η κάργια και η γκιόσα (ηλικιωμένη κατσίκα): και οι δύο άσχημες – επιπλέον, η πρώτη κακιά, η δεύτερη γριά.

    Τέλος, η μαύρη γαζέλα, που – τι μαθαίνει κανείς, βρε παιδί μου, εκ του ιστολογίου τούτου ορμώμενος – (θα πρέπει να) έχει βαφτιστεί ορθόδοξη χριστιανή!

  64. mikroapories said

    Ο λύκος στους Μύθους του Αισώπου συμβολίζει και την ελευθερία: «Ε, όχι και να μου βάλουν περιλαίμιο για να ‘χω ένα πιάτο φαΐ» («Ο σκύλος και ο λύκος»).

  65. 45
    Ο Δύτης περνάει, και επιβεβαιώνει μεν ότι çift σημαίνει «ζευγάρι, διπλο-» -πλην όμως, οπαδός του ξυραφιού του Όκαμ, προτιμά την ετυμολογία του ΛΝΕΓ: από το αλβανικό qift, «γεράκι». Δεν είναι πιο εύλογο;

  66. YOSEF22ADAR said

    Οσο για τους γαϊδάρους,
    εκτος απο τον κυριο που δεν ξερει να τους μοιρασει τα αχυρα,
    υπαρχει και ο διψασμενος και συνάμα πεινασμενος γάϊδαρος που,
    μπροστα σ’ ενα κουβα νερο κι ενα δεματι σανο,
    δεν αποφασισε ποτε αν θα φαει πρωτα η’ αν θα πιει,
    οποτε ψοφησε.
    Ο ξάδερφός του δε, πανω που το αφεντικο του
    τον συνηθισε να μην τρωει …ψοφησε κι αυτος.

  67. Συμπληρωματικά,
    ο λύκος έχει χοντρό τον σβέρκο του γιατί κάνει τις δουλειές του μόνος του και δεν τις εμπιστεύεται σε άλλους. Έτσι λέει ο πατέρας μου, που δεν έχει δει ποτέ του λύκο.

  68. Όταν νομίσαμε ότι εντρυφήσαμε στον καπιταλισμό, ακούσαμε για ταύρους και αρκούδες, όχι όμως για κοτόπουλα και γουρούνια. Από πάπιες και χήνες, εγώ ομολογώ πως μόνο γι’ αυτούς που κάνουν την πάπια ήξερα· η δε γιαγιά μου κοντά στο «μουσκάρι!» κολλούσε κι ένα «βουτ κεφαλά!» -άσχετο…

  69. τὴν βδέλλα καὶ τὸ τσιμπούρι τὰ ἀναφέρατε; τὰ κροκοδείλια δάκρυα; τὸν χαμαιλέοντα;

  70. gryphon said

    Koράκια επίσης αποκαλούνται καί οι διαιτητές ποδοσφαίρου (μάλλον επειδή μέχρι πρίν λίγα χρόνια φορούσαν αποκλειστικά μαύρα) αλλά καί μιά κατηγορία ανθρώπων (ιδιωτών,δικηγόρων κλπ) πού συχνάζουν σέ πλειστηριασμούς καί πού επιδιώκουν νά αρπάξουν σπίτια,περιουσίες κλπ.
    Γιά τό φίδι όπως είπαν πολλοί χρησιμοποιείται σχεδόν πάντα γιά νά περιγράψει κάποιον κακό,υπουλο,ραδιούργο κλπ.Μοναδική εξαίρεση πού εγώ έχω συναντήσει Ο Χριστός πού συμβουλεύει τούς μαθητές του «να είσθε φρόνιμοι ως οφεις» αποδίδοντας (πολύ σωστά κατά τήν γνώμη μου) σε αυτά τά παρεξηγημένα πλάσματα τίς ιδιότητες τής συνεσης καί τής μεθοδικότητας.

  71. #70 τὸ περὶ φιδιοῦ κι ἐγὼ τὸ σκέφτηκα. ἐπίσης στὸν Ἰωάννη κῦνες οἱ κίναιδοι, στὴν δὲ Ἰλιάδα ἡ Ἑλένη αὐτοαποκαλεῖται σκύλα (ἐμεῖο κυνὸς) ὑβριστικῶς. ὁ δὲ Δαυΐδ ἀποκαλεῖ τὸν Γολιὰθ «χείρων κυνός». (Ἀ Βασ. 17,43)

  72. Ἰλιάδα Ζ 344

  73. Μαρία said

    41, 44 Είκοσι χρόνια πριν απο το Γιάννη Δάλλα. Αρχαίοι λυρικοί, 1, ιαμβογράφοι, Κείμενα, Αθήνα 1976.

    Συνώνυμο του μπούφου η τούρνα(την ξέρει ο δύτης) μπαϊρίσια.
    Αρκούδα: αγαπημένος χαρακτηρισμός του Καντιώτη για τις κυρίες που εμφανίζονταν στην εκκλησία με γούνα.
    Επειδή διάβασα βιαστικά τα σχόλια, για τον ελέφαντα είπατε κάτι;

  74. αὐτὸ γιὰ τὸν Καντιώτη τὸ ἔχω ἀκούσει, ἀλλὰ διατηρῶ ἀμφιβολίες ἂν συνέβη. ὄχι ὅτι ἂν συνέβη τὸν μειώνει κιόλας!
    φίδι εἶναι στὸν στρατὸ ὁ λουφαδόρος.

  75. sarant said

    70: Πολύ καλό αυτό για το φίδι και τον Χριστό!

    73: Τούρνα μπαϊρίσια;

    Για τον ελέφαντα κάτι ειπώθηκε στα σχόλια, εγώ δεν είχα επεκταθεί σε εξωτικά ζώα 🙂

    Άσχετο, κοιτάζω κάτι παλιά κατάστιχα και τον ελέφαντα τον έχει «το φίλι» ή «ο φίλιος» -από τα αραβικά πάντοτε.

  76. Τούρνα μπαϊρίσια; Δηλαδή τι, λοφίσιος γερανός;

  77. Μαρία said

    75 Και οι Γάλλοι λένε prudent comme un serpent.

    75 Το πουλί ο γερανός. Το μπαϊρίσια αντί για τη σκέτη μάλλον επιτατικό.
    76 Καλά δεν θυμάσαι το μάθημα που μου έκανες για τον τουρνατζήμπαση;

  78. ΣΑΘ said

    «Σκρόφα!» [γουρούνα]: Υβριστική προσφώνηση [για γυναίκα].

    «Οχιά», «Όχεντρα» (!): Χαρακτηρισμοί ή υβριστικές προσφωνήσεις, επίσης για [κακή, μοχθηρή] γυναίκα.

    «Μωρή καλλιακούδα!», «Μωρή τρυγόνα!», Μωρή κ(ου)ρούνα! : Προσφωνήσεις (συμπάθειας) [συνήθως από γυναίκα], προς γυναίκα την οποία έχει βρει (μεγάλο) κακό.

    «Περδικόστηθη», «Περδικομάτα» (γυναίκα).

    «Αστρίτης!» (είδος οχιάς). Χαρακτηρισμός πανέξυπνου και εξαιρετικά εύστροφου ανθρώπου.

    Έγινε «περδίκι!». Είναι μια χαρά (στην υγεία του [πια])

    Ενδεχομένως λίγο άσχετα, μα ενδιαφέροντα (από τα… αμέτρητα που υπάρχουν):

    «Για τον καημό τ'(ου) βο(ϊ)διού, γλέιφ'(ει) ο λύκος το ζ(υ)γό».
    (Λαχταρώντας να φάει το βόδι και μη βρίσκοντάς το, ο λύκος γλείφει -ως υποκατάστατο- τον [στη διαθεσή του] ζυγό {μέρος τής σκευής τού οργώματος}).

    Κάποτε γδέρναν μια αλεπού.
    -Ε! πώς τα περνάς κυρα-Μάρω;
    -Δόξα να ‘χει ο Θεός! Από σώγαμπρος, καλύτερα!

    Σκόρπισαν, «σαν του λαγού τα παιδιά»

    «Μωρέ όρνιο τής Κλεισούρας!» (ή «τής Καράβας» [βουνό]).

    «Για το χατίρι τού αητού, γάμα κι εσύ χελώνα!»

    «Κουκουβάγιες να λαλήσουν!» [στο σπίτι]. (Κατάρα)

    «Σαν τ'(ου) μπούφ(ου) το π(ου)λί!»
    (Επί εντελώς εκτάκτου ‘τυχερού’).
    Ο Στέφανος Γρανίτσας εξηγεί:
    Ο μπούφος -επιμένουν οι χωρικοί- δεν είναι ηλίθιος. Απλώς προσποιείται τον ηλίθιο για λόγους…βιοποριστικούς.
    Καθώς κοιμάται με το στόμα ανοιχτό, η γλώσσα του γεμίζει με διάφορα έντομα. Μικρά πουλάκια, βλέποντας τήν ‘εύκολη’ λεία, χύνονται στο στόμα τού μπούφου να τα αρπάξουν. Και τότε, βεβαίως, ο μπούφος τα κατευθύνει στο στομάχι του!

    Γεια και χαρά!

  79. 77 Μπούφος με γερανό όμως διαφέρει, όχι;

  80. #77 10,16

  81. http://software77.com/onlinebibles/french_ls/40_010.htm

    ΞΈΧΑΣΑ ΤΟΝ ΣΎΝΔΕΣΜΟ!

  82. #79 ἔ βέβαια! φαντάζεσαι νὰ λέγαμε «ὅταν περνοῦν οἱ μποῦφοι»;

  83. Μαρία said

    79 Στην πραγματική ζωή φυσικά. Μεταφορικά δεν ξέρω γιατί ο κόσμος είχε τέτοια προκατάληψη για το πουλί.
    Αλλά ξέχασες το γιαβρί, που οι παλιοί χρησιμοποιούσαν το υποκοριστικό γιαβρούδ’ σαν συνώνυμο του σύγχρονου πιπινιού.

    81 Είναι γνωστή η προέλευση 🙂

  84. vioannis said

    Για τη μύγα θυμίζω του Λουκιανού: Μύγας Εγκώμιο.
    Η χήνα είναι συνώνυμο της λευκότητας, της ομορφιάς.
    Η πρώτη γυναίκα του παππού μου είχε βαφτιστικό όνομα Χήνα.
    Ήταν,(λέει η οικογενειακή παράδοση), πολύ όμορφη.

  85. YOSEF22ADAR said

    Αργησε λιγο ο Ιησους
    (κατι χιλιαδες χρονια) :

    http://www.newlife4you.gr/readbible.asp?b=1&c=3&ver=2&l=0&s=1
    Η Παλαιά Διαθήκη σε μετάφραση των Εβδομήκοντα

    Γενεσις 3:1
    «ο δε οφις ην φρονιμωτατος παντων των θηριων των επι της γης ων εποιησεν κυριος ο θεος …»

    Βεβαια η μεταφραση δεν ειναι και πολυ ακριβης,
    αλλα και η μεταφραση της διδαχης του Ιησου προς τους μαθητες,
    αυτη την παραδοση ακολουθησε.

    Παντως για φιδια-ερπετα ειναι μεγαλο το κεφαλαιο
    (συμβολισμοι, εννοιες, κλπ)
    – να μην το ανοιξουμε περαιτερω.

  86. Δὲν ἄργησε Γιόζεφ, ἀπευθυνόταν σὲ γνῶστες τῶν Γραφῶν ποὺ ἔπιασαν ἀμέσως τὴν ἀναφορά του στὸ πασίγνωσυο σήμερα στοὺς Χριστιανοὺς κείμενο τῆς Γενέσεως. Σὲ πιστοὺς μαθητὲς μιλοῦσε, ὄχι σὲ ἄσχετους ἐθνικούς.

  87. YOSEF22ADAR said

    #86 Κορνηλιος

    Γιοσέφ – οχι Γιόζεφ.

    Εμεις τωρα σε ποια γλωσσα το σχολιαζουμε ?
    Γιατι το «φρονιμωτατος» των Εβδομηκοντα :
    1) δεν παρουσιαζεται σε υπερθετικο βαθμο
    2) η ριζα δηλωνει πολλες σημασιες («αρνητικες» και «θετικες»)
    (για παραδειγμα απο την ιδια ριζα προερχεται και το …»καστανο»

    Συν τις ατελειωτες προφορικες παραδοσεις που προφανως ειχαν υπ’ οψη τους
    οι πιστοι (οπως λες) Εβραιοι μαθητες.

    3) αν η διδαχη αυτη ηταν στα αραμαικα ,
    ΟΛΑ ΑΥΤΑ εγιναν παραυτα αντιληπτο απο τους μαθητες,
    οχι ομως και απο τους μεταγενεστερους – μεχρι σημερα –
    που το διαβαζουν σε μεταφραση.
    4) αν η διδαχη αυτη ηταν στα Ελληνικα,
    ευνοητο, να μην σε κουρασω

  88. sarant said

    78: Ευχαριστώ πολύ για τις προσθήκες -να θυμίσω ότι ο Παπαδιαμάντης έχει διήγημα «Του μπουφ του πλί» για έναν καπετάνιο που όλα του έρχονται δεξιά.

    84: Χήνα βαφτιστικό; Δεν το είχα ξανακούσει -βέβαια υπάρχει π.χ. Χηνιάδης (και Χηνοφώτης)

  89. Γιοσὲφ ἢ ὅπως ἀλλιῶς θέλεις, τὸ ἀρχαῖο μωσαϊκὸ κείμενο τῆς Γενέσεως σήμερα δὲν ὑπάρχει. Τὸ μασοριτικὸ κείμενο εἶναι μιὰ προσπάθεια ἀποκαταστάσεὠς του ποὺ σὲ πολλὰ ἀντλεῖ ἀπὸ τοὺς Ο’ ὅπως μπορεῖ νὰ ὰποδειχθῆ ἀπὸ πληθώρα χωρίων. Οἱ δὲ μαθητὲς πόθεν συνάγεται ὅτι ἀντλοῦν ἀπὸ «προφορικὲς παραδόσεις»;

    τέλος πάντων ὅλο αὐτὸ εἶναι ἄσχετο μὲ τὸ θέμα. Ὁ Κύριος εἶπε στοὺς μαθητὲς νὰ εἶστε «φρόνιμοι» σὰν τὸ φίδι (ὑπερθετικὸς δὲν χρειάζεται διότι στὴν Γένεσι γίνεται σύγκρισι μὲ τἆλλα ζῷα, στὸ κείμενο τοῦ Εὐαγγελίου ἀπουσιάζει στὸ στοιχεῖο τῆς συγκρίσεως) ὅπως σήμερα ἕνας ἱεροκῆρυξ θἄλεγε «νὰ μὴν εἶστε φιλάργυροι σὰν τὸν Ἰούδα» κι ὅλοι θὰ καταλάβαιναν ποῦ ἀναφέρεται.

  90. Νέος Τιπούκειτος said

    @73α: Μαρία, ευχαριστώ για την υπενθύμιση! Το χάσμα των γενεών, βλέπεις… 🙂

  91. YOSEF22ADAR said

    # 89
    Χαχαχαχαχα…
    μπα σε καλο σου, μ’ εκανες και γελασα βραδιατικα.
    Αντε καληνυχτα.

  92. γελάει καλύτερα ὅποιος γελάει τελευταῖος.

  93. Alexis said

    #88, Υπάρχει και Χήνος, είχα συμφοιτητή μ’ αυτό το επώνυμο.

    Πολύ καλή ανάρτηση!

    ΣΑΘ, από που είναι η καταγωγή σου; Η φρασεολογία του #78 μου θυμίζει πολύ συγκεκριμένη περιοχή της Ελλάδας…

  94. Μαρία said

    90 Αλλά όχι χάσμα μέγα, μια και μπλέξαμε με τα βιβλικά.

  95. ΣΑΘ said

    @ 93:

    Ορεινή Τριχωνίδα Αιτωλοακαρνανίας.
    Εσείς;

  96. τὰ χιλιάρικα γιατί τὰ λένε χῆνες;

  97. Alexis said

    #95,
    Καλά μάντεψα λοιπόν!

    Κατοικία Πρέβεζα, αλλά από Αιτωλοακαρνανία είναι η γυναίκα μου, στο χωριό της οποίας δούλευα επί 8 χρόνια ως Δημοτικός υπάλληλος. Η περιοχή έχει μεγάλο γλωσσικό ενδιαφέρον με πάμπολλους ιδιωματισμούς και τοπικές λέξεις.
    Τελευταία ξεκίνησα μία προσπάθεια να μαζέψω σε μια συλλογή όλες αυτές τις λέξεις, δεν ξέρω αν θα βρω το χρόνο να τελειώσω ποτέ αυτή τη δουλειά.

  98. sarant said

    Μήπως επειδή αρχίζουν από χ;

  99. κάτι τέτοιο ὑποψιαζόμουν κι ἐγώ, ἀλλὰ ἔλεγα μήπως ὑπῆρχε κανένα παλιὸ χιλιάρικο μὲ ῥουστὶκ σκηνὲς μὲ χῆνες κλπ.

  100. Μια που είπαμε και για βιβλικά φίδια, ας θυμηθούμε τον χαλκούν όφιν του Μωυσή, που τον κατέστρεψε σε μια πρώιμη εκδήλωση εικονομαχίας ο βασιλιάς Σεδεκίας. Είναι άραγε απλή σύμπτωση ότι στα εβραϊκά οι λέξεις «χαλκός» και «φίδι» μοιάζουν να έχουν την ίδια ρίζα;

  101. Ο Εζεκίας βέβαια, και όχιι ο Σεδεκίας…

  102. Le carnaval des animaux (Saint-Saëns)

  103. Οι απόψεις διίστανται, κάποιοι λεν ότι το άλογο είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου.
    Αλογομούρης: ο άσχημος
    αλόγα: εντυπωσιακών διαστάσεων γυναίκα

    Μύθος ότι το γουρούνι είναι βρώμικο ζώο. Όταν έχει δικαίωμα επιλογής τότε είναι από τα πλέον καθαρά (λένε).
    Γουρουνομούρης: συνηθισμένη βρισιά γυναικών προς άνδρες (έχουν λένε όλα την ίδια μούρη).
    Γουρούνα: μικρό και χονδρό παπάκι (μηχανάκι)
    Κουνέλα: Αυτή που γέννησε πολλά παιδιά (και γεννάει, γεννάει…)

    μερικά ποντιακά:
    κοσάρα: η κότα στα ποντιακά
    (ε)κοσαρίασα: ανατρίχιασα (συνήθως από κρύο)
    κουγκουνάς: πιθανότατα η νυφίτσα (μτφ:΅ο πονηρός άνθρωπος) ή αλεπός (επίσης ο πονηρός)
    λυκογιάγια: προγιαγιά
    αρκογιάγια: προ-προγιαγια
    ο πάρδον: ο αρσενικός γάτος, σόκιν: ο πάρδον επεγνεεύτεν (ή ερέχθεν) τα κάκαλα τ΄(μτφ.κάποιος καμαρώνει τον εαυτό του.)
    (ο) αshυράχαντον: σκαντζόχοιρος (μτφ: ο άνθρωπος με πολύ άγριο μαλλί)
    κολιshάφρα: η σαύρα – κολιshάφρας τρώς; προς κάποιον που είναι πολύ αδύνατος.

    και άλλα πολλά.

  104. aerosol said

    Αναρωτιέμαι αν θα κολακευτεί μια γυναίκα ακούγοντας το «Ζαργάνα μου!». Θεωρητικώς, θα έπρεπε…

    Ο μαύρος (=κακόμοιρος) γάιδαρος θα δυσκολεύτηκε να τη βγάλει ως το Μάη για να φάει τριφύλλι.

    Στις ΗΠΑ, ένας ομοφυλόφιλος μπορεί να είναι bear (αρκούδος): τριχωτός και ογκώδης, σε αντίθεση με τους άτριχους γυμνασμένους -τους οποίους δεν ξέρω πώς τους αποκαλούν!

    Η σουσουράδα (που ψέματα μου λέει αράδα) κουνιέται υπερβολικά, μα δεν θυμάμαι αν αναφέραμε πως εκτώς από τον καλλίφωνο/αηδόνι υπάρχει και ο μάστορας του κλαρίνου που αποκαλείται συχνά «Αηδόνι της Ρούμελης» στις αφίσες των μαγαζιών της επαρχίας.

    Καμμιά φορά χρησιμοποιούμε το «όρκα» ως υπερθετικό του «φάλαινα», μιλώντας για γυναίκα που εκτός από τον όγκο διαθέτει και δυσάρεστη συμπεριφορά.

    Όταν λιαζόμαστε κάνουμε τη σαύρα (στο στρατό, τουλάχιστον) και δεν χρειάζεται να σας πω ποιοί είναι οι Γαύροι, ε; Η μαρίδα, πάντως, είναι και η πιτσιρικαρία.

    Όταν ένα «όχι» μας εκνευρίσει, μπορεί -σαν τον Κωνσταντάρα- να σχολιάσουμε «Οχιά διμούτσουνη!».

    Δεν γνωρίζω αν οι γλάροι έχουν σχέση με το πώς γλαρώνουμε όταν νυστάζουμε πολύ, ξέρω όμως πως ο γλάρος ως έδεσμα (όπως και η γλαρόσουπα) είναι απατηλή προσδοκία.

  105. tamistas said

  106. #104 γιατί νομίζω πὼς ὁ μαῦρος εἶναι τὸ ἄλογο;

  107. Η «φοράδα» μας ξέφυγε, το θηλυκό άλογο δηλαδή.
    Χρησιμοποιείται προφανώς υβριστικά για γυναίκες, αλλά χωρίς κάποια συγκεκριμένη σημασία, έτσι;

    Και μια και μιλάω για άλογα, να θυμίσω και τον «επιβήτορα», που χαρακτηρίζει τον άνδρα με ιδιαίτερες… επιδόσεις. 🙂

  108. tamistas said

    105, συνέχεια – αν προτιμάτε:

    (επιμένουμε στα κατοικίδια)!!!

  109. Μαρία said

    104 Μαύρος=μαύρο άλογο στα δημοτικά τραγούδια.

    >Όταν λιαζόμαστε κάνουμε τη σαύρα (στο στρατό, τουλάχιστον)
    Faire le lézard, καθότι για τους Γάλλους η σαύρα είναι σύμβολο τεμπελιάς.

  110. Και «σαύρα του σαλονιού», lounge lizard, λένε οι Αμερικάνοι τον επίδοξο ζιγκολό. Εξ ου και το παλιό γκρουπάκι του Τζων Λιούρι.

  111. sarant said

    Πολύ ωραία!

    Ως προς τα τελευταία, το «φιδιάζω» νομίζω ότι το λένε στο στρατό τώρα (στην εποχή μου δεν το έλεγαν) με την έννοια «λουφάρω». Ενώ φιδέμπορα λένε τον ψεύτη.

    107: Και μπουγάς (ταύρος επιβήτορας) λέγεται.

  112. aerosol said

    106, 109:
    Έχετε δίκιο, Μαύρος είναι συνήθης ονομασία αλόγου. Δεν εννοούσα αυτό (άρα δεν ήμουν σαφής).
    Το γνωστό «Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι» απ’όσο ξέρω είναι η κομμένη/συντομευμένη εκδοχή του «Ζήσε μαύρε γάιδαρε να φας το Μάη τριφύλλι». Δηλαδή, ζήσε κακόμοιρε γάιδαρε νηστικός ως το Μάη που θα βγει το τριφύλλι -και κάπου εδώ θυμάμαι και τον γάιδαρο του Χότζα που μόλις κατάφερε να συνηθίσει χωρίς φαγητό, πέθανε.
    Τέλος πάντων, αναφερόμουν στην παροιμία!

  113. 107 ἵπποι θηλυμανεῖς ἐγενήθησαν, ἕκαστος ἐπὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐχρεμέτιζον λέει ὁ Ἰερεμίας (5,8) γιὰ τοὺς μοιχοὺς γυναικᾶδες.

  114. #112 ζῆσε μαῦρε μου(=ἄλογό μου) νὰ φᾷς τὸν Μάη τριφύλλι καὶ τὸν Αὔγουστο σταφύλι!

  115. Μαρία said

    Λευτέρη, Λευτέρη, βγάλ’ το περιστέρι.
    Εξού και περιστεράς=επιδειξίας.

  116. #111 ἰσχύει. δὲν ξέρω ὅμως πῶς ξεκίνησε. ἔχω τὴν ἴσως ἐσφαλμένη ὑποψία ὅτι ἀνακαλεῖται τὸ σῆμα τοῦ ὑγειονομικοῦ (τὸ φίδι), οἱ στρατιῶτες τοῦ ὁποίου δὲν ἔχουν τὴν φήμη καὶ τῶν πλέον ταλαιπωρημένων φαντάρων!

  117. Μαρία said

    112 Η παροιμία είναι όπως την λέει ο Κορνή.

  118. φίδι είναι και το αργό αυτοκίνητο για τους γκαζιάρηδες.
    Επίσης όταν κάποιος καίγεται στον ήλιο, μετά αλλάζει το δέρμα του σαν φίδι.

    ποντίκι: ο σιχαμένος αλλά και ποντικάκι (κι άλλα υποκοριστικά ζώων) για παιδάκια
    ποντικαράς: ο νεοσύλλεκτος (αλλιώς ψαράς ή ψάρακας ή ψάρι)
    ποντικός: ο κλέφτης
    ποντίκι: το μπράτσο
    πάπια: μύς χεριού
    πάπια: παρελκόμενο νοσοκομείου
    πάπια (κάνω την) ή κάνω τον Κινέζο, ψόφιο κοριό, σφυρίζω κλέφτικα, κάνω τον αδιάφορο,…

  119. Δύο παρατηρήσεις στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο
    Γκιόσα λέγεται η μαύρη κατσίκα με ανοικτόχρωμη κοιλιά (περισσότερα για τα είδη της κατσίκας, φλώρα, τιφτίκι, κόμπινα κ.λ.π. στο http://gpointsbreeze.blogspot.com/2010/05/blog-post_08.html
    Επίσης ο πιστότερος φίλος του ανθρώπου κατά πολλούς δεν είναι ο σκύλος αλλά η…γυναίκα !!

  120. Froso said

    119 Μπα και πιστός φίλος και γυναίκα; Γίνεται;
    Ακουσα κάτι σχετικό εσχάτως:
    Τα ζώα είναι οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου (μετά τη γυναίκα)

  121. Froso said

    μετά τις γυναίκες (πάει καλύτερα)

  122. 110, Κοίτα τι μαθαίνει κανείς!

  123. ti zoe sauto to blog said

    Μαρία 73 και Δύτη 76
    Αν κατάλαβα καλά , τούρνα είναι ο γερανός ο οποίος όμως είναι υδρόβιο πτηνό.
    Οπότε τούρνα μπαϊρίσια (του λόφου ) προφανώς σημαίνει έξω από το φυσικό του χώρο , έξω απ’ τα νερά του , μεταφορικά βέβαια.

    Την « Μπαήρα » του Βιζυηνού την ήξερα ( το μόνο της ζωής του…).
    Τούρνα ήξερα το ψάρι !

    Εδώ που τα λέμε δεν είχε και πολύ άδικο αυτός που ανακάλυψε περσικά στα Σέρρας. 🙂

  124. ti zoe sauto to blog said

    Άρα (77) η τούρνα η μπαϊρίσια δεν είναι επιτατικό , αντιθετικό είναι.

  125. sarant said

    Καλημέρα!

    Μάθαμε και την τούρνα, που βγήκε τουρνέ στα μπαρ 🙂

  126. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ως λυκοτραφίτης, θεωρώ χειρότερη απ’ τη λυκοφιλία τη λυκανθρωπία.

    (Για την πρώτη, ο Ζακ Μπρελ έχει πει, νομίζω, το καλύτερο: «προτιμώ αυτούς που με χλευάζουνε από εκείνους που με ακολουθούν. Οι πρώτοι πάντα κάτι έχουν να μου μάθουν»…)

    Καλημέρα, κι από μένα!

  127. YOSEF22ADAR said

    Ο χοιρος , ανεπιδεκτος μαθησεως :
    «Μη προσπαθεις να διδαξεις ενα γουρουνι να τραγουδαει –
    – χανεις τον καιρο σου κι ενοχλεις και το γουρουνι».

    Το πρωτοτυπο :
    “Never try to teach a pig to sing; it wastes your time and it annoys the pig.”
    Robert Heinlein (1907-1988)

    http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_A._Heinlein
    http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_A._Heinlein_bibliography

    Εφηβικο αναγνωσμα και αγαπημενο :
    Glory Road, 1963 (Hugo Award nominee, 1964)

  128. YOSEF22ADAR said

    Να μην ξεχασουμε και το πασιγνωστο album του 1977 :
    http://en.wikipedia.org/wiki/Animals_(album)

  129. Πω πω, τι μαζέψατε εδώ! Η αλεπού 100 χρονώ, το αλεπουδάκι 105!

  130. #120 Προς τι ο διαχωρισμός σε ζώα και γυναίκες;

    Τρώει σαν σπουργιτάκι: αυτός που τρώει ελάχιστα, σαν γουρούνι:τρώει λαίμαργα και με ήχους αυτός που πριν φάει πεινούσε σαν λύκος. (ποντιακά: άμον μουχτερόν=χοίρος)
    σφηκοφωλιά: η γιάφκα
    σιγήν ιχθύος: η απόλυτη σιωπή.
    πιασμένος σαν λύκος: αυτός που πιάστηκε τόσο ώστε δεν μπορεί να γυρίσει ούτε το κεφάλι του.
    Σαν σφουγγάρι (ζώο κι αυτό): ρουφάει την γνώση, και προσφάτως (από Σαμαρά) το περασμένα ξεχασμένα.
    Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας.(παροιμία)
    λυκόπουλα: τα προσκοπάκια – πουλάκια: τα μικρά προσκοπάκια

    το δουλεύω σαν σκυλί είναι μάλλον παραπλανητικό καθώς δεν είδα κανένα σκυλί να σκοτώνεται στην δουλειά.

  131. aerosol said

    114:
    Ενδιαφέρον! Άραγε είναι διαφορετική εκδοχή ή απλά το γνώριζα λάθος;

  132. gbaloglou said

    Μπήκαν τα γίδια στο μαντρί

  133. YOSEF22ADAR said

    # 130 Στράβων Αμασεύς

    «το δουλεύω σαν σκυλί είναι μάλλον παραπλανητικό καθώς δεν είδα κανένα σκυλί να σκοτώνεται στην δουλειά»

    Συμφωνω.
    Αλλωστε σε αλλες γλωσσες
    (οπως Εβραϊκα και αν θυμαμαι καλα, αραβικα)
    «δουλευω σα γαϊδουρι»

    Στα ελληνικα υποψιαζομαι πως προερχεται απο καποια ευρωπαϊκη γλωσσα.
    Θα μας διαφωτισει περισσοτερο ο Νικοκυρης.

    «It’s been a hard day’s night
    And I’ve been working like a dog …»

  134. #133 Πώς τα λέει ο νικοκύρης; ψευδόφιλα; It’s a dog’s life

  135. YOSEF22ADAR said

    Ενιοτε τα σκυλια περνουσαν «ζωη και ΚΟΤΑ»
    οπως στα ιερα του Απολλωνα και τα θεραπευτηρια του Ασκληπιου
    στην αρχαιο Ελλαδικο χωρο,
    αλλα και με τους Φιλισταιους οπως ανακαλυφτηκε απο το νεκροταφειο
    που τα θαβανε ευλαβικα.

    http://www.nationalgeographicstock.com/ngsimages/explore/explorecomp.jsf?xsys=SE&id=387417

  136. Ένα αρχαιογενές ποντιακό
    εσκύλαξεν (σκυλάζ)=βρώμησε (βρωμάει), μύρισε άσχημα

    Η σκυλίσια ζωή είναι επικίνδυνη στην Κίνα.

    (τσαλα)πετεινός: αυτός που πετάνε τα μαλλιά του σαν λοφίο.
    σαν τα κοκόρια μαλώνουν αυτοί που μαλώνουν διαρκώς.
    εάν δε μαλώνουν και εκτός έδρας τότες: δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα.

    σαν τον σκύλο και την γάτα
    σαν την γάτα με το ποντίκι
    Η μεταβατική ιδιότητα δεν ισχύει (σαν τον σκύλο με το ποντίκι)

  137. Δημήτρης Κ said

    70
    Στην παράδοση πολλών λαών της ανατολής αλλά και των Ελλήνων το φίδι θεωρείται σοφό καθώς ακουμπά ολόκληρο πάνω στη γή που θεωρείται πηγή σοφίας.

  138. 128,
    Ωραίο, και να βάλουμε τότε και τους Animals και το κλασικό σουξέ τους.

  139. 133,
    Παραπλήσια: like a horse, wie ein Pferd

  140. marulaki said

    Το βλέμμα της αγελάδας το είπαμε;
    Επίσης, τις άσχημες γυναίκες ορισμένοι τις αποκαλούν ‘σαύρες’, στην Κρήτη επιτατικά ‘λιακόνια’.

  141. 136,
    Από πού προέρχεται το «τσάλα»; Το λέμε και στο «τσαλαπάτησε», «τσαλαβούτησε», ίσως και άλλα.

  142. Και ο πιο διάσημος, ίσως, ποντικός.

  143. #142 Ρε που καταντήσαμε! Πάει ο Ηρακλείδης ο Ποντικός πάει το ποντικόν κάρυον και μας έμεινε ο Μίκυ Μυς ως πιο διάσημος.

  144. sarant said

    141: Όλα αυτά είναι δυσετυμολόγητα. Ο τσαλαπετεινός ίσως από το τσαλί. Τα τσαλαβουτώ, από το άτσαλα βουτώ (λένε, δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά), το ίδιο και το τσαλαπατώ.

  145. sarant said

    Τσαλί είναι το κλαρί (τουρκ.)

  146. Μαρία said

    145 Α μη μου χαλάς τη μητρική μου γλώσσα.
    Ντάλ(ια) τα λέγαμε τα κλαδιά. Τη λέξη κλαδί την έμαθα στο σχολείο.
    Τσαλι(ά) λέμε τους αγκαθωτούς θάμνους. Και οι Τούρκοι.

  147. Στράβωνα (136: )
    κι εδώ λέμε «σκυλοβρώμησε». Πίστεψέ με, ισχύει!
    Για το βλέμμα της αγελάδας, επίσης, κάποτε δεν είχαμε το χαρακτηρισμό «βοώπις» (βοϊδομάτα) για κάποιαν θεά. Ο Βοϊδομάτης είναι υπέροχος.
    Και για τα γ΄ρούνια, ακόμη, είχα ακούσει μιαν ατάκα: with her I was happy like a pig in his shit

  148. Ο Βοϊδομάτης όμως, ω Σκύλε, δεν έχει να κάνει με μάτι βοδιού: νερομάνα σημαίνει στα σλάβικα, βόντα ματ (вода мать)

  149. 143, τον αντιμετωπίζουμε προσφέροντας κι εμείς διάσημο Μίκη 🙂

  150. Μαρία said

    134
    Στάζυ, ωραίος ο λίκνος. Αυτοί οι κάτω των 50 ξέρουν μόνο τα σκυλάκια του καναπέ. Επειδή αυτός μιλάει για 16ο αιώνα, έχω να πω οτι εμείς είχαμε τα καλύτερα σκυλιά, το Διογένη, τη συμπατριώτισσά σου την Ιππαρχία και άλλους οπαδούς του κυνικού βίου 🙂
    http://en.wikipedia.org/wiki/Hipparchia_of_Maroneia

    148 Χτες διάβαζα σ’ ένα φυλλάδιο δήμου την ετυμολογία ενός τοπωνυμίου, καραμπαμπάμ σλάβικου. Αφού λοιπόν παρέθετε διάφορες πορτοκαλικές ετυμολογήσεις,κατά προτίμηση ελληνικές και ρωμαϊκές, τόνιζε στο τέλος οτι αποκλείεται να είναι …σλαβικό.

  151. -Και στου βοδιού το κέρατο…
    -Μας κατσικώθηκες (εγώ δηλαδή 🙂 )
    -Κάποιοι Καππαδόκες λένε το βόδι, βόι
    -Με τρώει το σαράκι (ο καημός)
    -Σαρακοφαγωμένος ο γηρασμένος από καημούς (νομίζω)

    Επίσης ζώα έχουν δώσει ονόματα και στο φυτικό βασίλειο (συγνώμη…ευσέβιο ήθελα να πω)
    μελισσόχορτο, αρκουδοπούρναρο, γαϊδιράγκαθα, σκυλάκια κα.

  152. Υπάρχει τέλος και η περίφημος βοϊδοσχολή οι απόφοιτοι της οποίου είναι όλοι παντελώς αγράμματοι.

    Κυνικοί φιλόσοφοι
    Βούδας (βουδισμός)
    Ιπποτισμός
    Τα καμηλιέρικα τραγούδια
    (γ)γκαμήλα τόσο για την άσχημη εμφάνιση όσο και για την μνήμη της.
    τσούνα: η θηλυκή σκύλα και μεταφορικά η κοινή γυναίκα. (ποντ: τσουνέshια: οι πουτ@νιές)

    Καμηλιέρικο μουσικό διάλειμμα

  153. νέο kid στο block said

    Ως νέο Kid, let me να συγχαρώ σφόδρα να ούμε μπάρμπα σαράντ για το wanderfull μπλόγκι και τα δέοντα στην οικογένεια , ετσετρά, ετσετερά…
    Στη Ρούμελη λένε ‘Ο Γκιώνης’ (Κατά το μπούφος = βραδύνους, ‘αργός’ κ.λ.π)
    Και το ‘τσίμπημα του σκορπιού’(με πανελλήνια χρήση) . Το μικρότερο ζλάπ (άλλο ρουμελιώτικο αυτό!) η θρυλική…εε,χμμμ… άντε να το πώ ΜΟΥΜΟΨΕΙΡΑ!!
    🙂

  154. #140 ὑπάρχουν ἄσχημες γυναῖκες στὴν Κρήτη;

  155. Κορνήλιε, Κορνήλιε. Θα σταματήσεις επιτέλους το γλύψιμο στην Ιμόρ; 🙂

  156. μήπως ἐννοεῖς τὸ γλείψιμο ἢ ὑπονοεῖς ὅτι φιλοτεχνῶ τὴν προτομή της; 😛

  157. Ε, παρόραμα, με πρόλαβες τώρα που το σκεφτόμουν. Αν έχεις και γλυπτικές ικανότητες δεν ξέρω 🙂

  158. sarant said

    153: Καλώς ήρθες νέε μου 🙂

    148: Μαρία, αν θυμάσαι ποιος δήμος ήταν, κι αν είναι ονλάιν, λέγε!

  159. Μαρία said

    158

    Δες Κρηνίδα(χτες περνώντας απο κει, για να πάω στο Κιούπκιοϊ)ανακάλυψα οτι η Βιτάστα μετονομάστηκε.)
    Η πηγή μου είναι η πηγή που αναφέρει, έκανα και μια αντιπαραβολή τηλεφωνικά.
    Ο αυθεντικός οδηγός έχει σε παρένθεση Βιτάστα,το 1965 είναι 1956, και στο τέλος: Πάντως η λέξη μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο εκτός απο σλαβική (γιατί, λέει, οι Σλάβοι εγκαταστάθηκαν εκεί μετά τον 6ο αι.)
    http://www.paggaioserresnet.gr/proti/settlements.php

  160. sarant said

    Μου αρέσει που δίνει έξι ή εφτά «εθνικώς αποδεκτές» ετυμολογίες -αν δεν σας κάνει η μία, έχουμε άλλη 🙂

  161. Από τη «βήτα στάση»;! Α, μ’ έστειλε κανονικά τώρα αυτός ο οδηγός.

  162. sarant said

    Ναι, λες και είναι β’ στάση Ζωγράφου!

  163. Μαρία said

    161, 162 Αυτή θεωρείται κι η πιο διαδεδομένη, όπως μου είπαν.
    Και τον Vito(mir) τον έκαναν Ρωμαίο.

  164. marulaki said

    #154 Είπα ότι έτσι λένε ορισμένοι τις άσχημες γυναίκες. Μπορεί να εννοούν τουρίστριες! 😛

  165. YOSEF22ADAR said

    αρχαία ελληνικά : κύων
    ελληνιστική κοινή : σκύλος

    Μηπως καποιος εχει περισσοτερες πληροφοριες ?

  166. #165 Ψάξε σκύλαξ=κουτάβι (αρχαίο)

  167. YOSEF22ADAR said

    #166 Στράβων Αμασεύς
    Ευχαριστω.
    Παρε(μ)πιπτόντως ας μοιραστουμε αυτο το θαυμασιο εκ Φρυγιας που βρηκα :
    http://el.wikisource.org/wiki/Ποιμήν_και_σκύλαξ

    Αισώπου Μύθοι/Ποιμήν και σκύλαξ

    Ποιμὴν σκύλακα εἰώθει τρέφειν ἐκ τῶν θνῃσκόντων προβάτων.
    Καὶ δή ποτε ἐγγὺς ἀμνάδος νοσούσης ἱστάμενον εἶδε τὸν κύνα,
    κατηφῆ καὶ δοκοῦντα δοκρύειν,
    καὶ ὁμαλίζων αὐτὸν εἶπεν·
    Καλῶς ποιεῖς συμπαθῶν·
    πλὴν ἀλλὰ μὴ γένοιτο μηδὲ συμβαίη ὅπερ θέλεις.
    Ὅτι τοιοῦτός ἐστι πᾶς ὃς κληρονόμος ἐστὶν οὐσίας,
    τῷ νοσοῦντι συναλγῶν καὶ προσποιούμενος κλαίειν ὑπούλως.

  168. 134, 150
    …ωραία ταινία «My life as a dog» (ευαίσθητη με γλυκόπικρο χιούμορ).

  169. Κατά σύμπτωση, σημερινό:
    http://www.phrases.org.uk/meanings/mans-best-friend.html

  170. sarant said

    Δεν το ήξερα ότι η λέξη dog είναι τόσο καινούργια (13ος αιώνας)!

  171. Immortalité said

    @154 – 157 Δεν αφήνετε τα γλυπτά να πιάσετε τα γραπτά λέω ‘γω; 🙂

  172. 53:
    El hombre es como el oso, cuanto más feo más hermoso.
    … όσο πιο άσχημος, τόσο πιο όμορφος.

  173. 53, 172:
    Λοιπόν, εδώ γράφει πως η αρχική μορφή της παροιμίας ήταν cuanto más pelo, más hermoso, δηλαδή «όσο πιο τριχωτός, τόσο ομορφότερος», διότι παλιά το άφθονο τρίχωμα ήταν ένδειξη αρρενωπότητας.

  174. Ριβαλντίνιο said

    Γουρούνι

    Παροιμία :

    Του χοιούρου κουντούνι δεν του πρέπει.
    (Του χοίρου κουδούνι δεν του πρέπει).

  175. sarant said

    Ριβαλντίνιο, ο ανασκαφέας παλαιών άρθρων!

  176. Ριβαλντίνιο said

    Έχω πολύ χρόνο αυτή την εποχή ! 🙂

    Είχαμε πει ότι μπορεί να αναδημοσιεύσουμε και αυτό αλλά δεν…

    https://sarantakos.wordpress.com/2012/04/08/julian/#comment-339522

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: