Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κάποια ύποπτα στοιχεία

Posted by sarant στο 25 Μαΐου, 2011


Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε χτες, 24.5.2011, στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης. 
Το έχω γράψει σε παλαιότερα σημειώματά μου, αλλά η επανάληψη δε βλάπτει. Έγραφα λοιπόν πως η Ποίηση, η Λογοτεχνία και γενικά κάθε μορφή Τέχνης, αν δεν αποτελεί άμεσα πράξη αντίστασης, συντελεί στη διαμόρφωση αντιστασιακού πνεύματος. Αυτό το είχαν από παλιά υποπτευθεί οι κάθε λογής εκπρόσωποι της εξουσίας και υποβλέπανε τους λογοτέχνες, τους ποιητές και τους διανοούμενους γενικότερα.
Ο Ασημάκης Πανσέληνος, στο θαυμάσιο βιβλίο του «Τότε που ζούσαμε», αναφέρει πως όταν ήρθε από τη Μυτιλήνη στην Αθήνα για σπουδές, ανακατεύθηκε με το τότε αριστερό κίνημα, ενώ παράλληλα δημοσίευε ποιήματα σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά.
Κάποτε λοιπόν τον καλέσανε στην Αστυνομία «δι’ υπόθεσίν του» και εκεί ένας αγέλαστος αστυνόμος υπηρεσίας του λέει:
«Μάθαμε πως είσαι λογοτέχνης και κομμουνιστής.»
Μετριόφρων ο Ασημάκης, τού απάντησε:
«Κομμουνιστής είμαι, όχι όμως και λογοτέχνης. Για κάποια κομμάτια που γράφω, δεν μπορώ να θεωρηθώ λογοτέχνης.»
«Δηλαδή αρνείσαι ότι είσαι λογοτέχνης;», επέμενε ο άλλος.
«Μα σας είπα, δε θεωρώ τον εαυτό μου λογοτέχνη…»
«Εξακολουθείς να μην ομολογείς πως είσαι λογοτέχνης.»
«Μα σας είπα…»

Ο άλλος δεν τον άφησε να συνεχίσει. Τον κοίταξε με αποστροφή και του λέει:
«Από τον φάκελό σου εξακριβώσαμε πως είσαι παιδί καλής οικογενείας. Και πας και γίνεσαι λογοτέχνης! Άντε να μου χαθείς.»
Εξάλλου σε παλιά αναφορά του Τμήματος Χωροφυλακής Καισαριανής, αναγράφεται για κάποιον διανοούμενο, που η συμπεριφορά του είχε κινήσει την προσοχή των Αρχών:
«Κατόπιν διακριτικής παρακολουθήσεως διεπιστώθη ότι συχνάζει εις το επί της οδού Ασκληπιού καφενείον “ο Μαύρος Γάτος” ένθα συχνάζουσι λογοτέχναι ποιηταί και άλλα ύποπτα στοιχεία.»
Τέτοιο «ύποπτο στοιχείο» ήταν για τις Αρχές και ο Μενέλαος Λουντέμης, ένας από τους καλύτερους λογοτέχνες και ποιητές του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Κατά καιρούς είχε κατηγορηθεί για εσχάτη προδοσία και αντεθνική δράση και έκανε μερικά χρόνια εξορία στον Άι-Στράτη, την Ικαρία και τη Μακρόνησο. Το 1954 δημοσίεψε τις «Βουρκωμένες μέρες» συλλογή πολύ τρυφερών διηγημάτων, γραμμένων με απαράμιλλη ποιητική γλώσσα. Το βιβλίο όμως εκρίθη από τις Αρχές (διάβαζε Ασφάλεια) αντεθνικό και επαναστατικό και ο συγγραφέας του παραπέμφθηκε σε δίκη.

Μην ξεχνάμε πως τυπικά η Ελλάδα ήταν βασιλευόμενη δημοκρατία, πλειοψηφούν κόμμα ήταν η ΕΡΕ και πρωθυπουργός ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, στην πραγματικότητα όμως κυβερνούσε το Παλάτι διά του «Παρακράτους», το οποίο δώδεκα χρόνια μετά θα γινότανε «Κράτος» και θα μας έβαζε στον γύψο για εφτά χρόνια. Η δίκη έγινε το 1958 με βασικό μάρτυρα κατηγορίας τον περιβόητο Καραχάλιο, ανώτερο αξιωματικό της Ασφαλείας τότε, και έμεινε στην ιστορία, όχι τόσο για αυτό καθαυτό το γεγονός, να δικάζεται δηλαδή λογοτέχνης για το περιεχόμενο του βιβλίου του, όσο για το εύρημα του συνηγόρου υπεράσπισης, Θεοτοκάτου, χάρη στο οποίο αθωώθηκε ο Λουντέμης.
Κατά τη διεξαγωγή της δίκης, ο συνήγορος υπεράσπισης άνοιξε ένα πανόδετο βιβλίο και άρχισε να απαγγέλλει ένα ποίημα, που άρχιζε με τους στίχους

«Εγώ είμαι ο γκρεμιστής,
γιατί εγώ είμαι ο χτίστης,
ο διαλεχτός της Άνοιξης
κι ο ακριβογιός της πίστης.»
Και αφού απήγγειλε λίγους ακόμα, με το ίδιο περιεχόμενο, ζήτησε από τον μάρτυρα κατηγορίας να πει τη γνώμη του για το ποίημα. Ο Καραχάλιος, πονηρός και καχύποπτος, απέφευγε να πάρει θέση, παρ’ όλο που ο συνήγορος απήγγειλε και άλλους στίχους του ίδιου ποιήματος, με πολύ πιο επαναστατικό περιεχόμενο, όπως:
«κάλλιο φουσκώστε ποταμοί
και κάλλιο ανοίχτε τάφοι
παρά σε πύργους άρχοντες
και σε ναούς το ψέμα»
Τελικά ο εισαγγελέας ζήτησε να μάθει ποιος ήταν ο ποιητής, αλλά ο συνήγορος αρνήθηκε, εφόσον δε δικαζόταν ο Λουντέμης ως πρόσωπο αλλά το περιεχόμενο του βιβλίου του. Οπότε ο πρόεδρος, Φαρμάκης ονόματι, έχασε την υπομονή του και στρεφόμενος προς τον εισαγγελέα τού λέει:
«Αφήστε, κύριε Εισαγγελεύ, κάποιος του ιδίου φυράματος με τον Λουντέμη θα είναι και αυτός, διότι το ποίημα αυτό είναι λίβελλος κατά του έθνους και ο ποιητής του δεν είναι Έλλην, είναι προδότης και εχθρός της πατρίδος…»
Τότε ο Θεοτοκάτος, δείχνει το εξώφυλλο του βιβλίου στο δικαστήριο και στο κοινό και λέει στον πρόεδρο:
«Είναι του εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά. Ομολογώ πως τέτοιο λαυράκι δεν περίμενα να πιάσω.»
Το ακροατήριο ξεσπά σε χειροκροτήματα, ο πρόεδρος τα χάνει και δεν ξέρει τι να πει και αμήχανος διακόπτει τη συνεδρίαση. Αποτέλεσμα:
Αθώος ο κατηγορούμενος!
Επιμύθιο: Διαβάζετε Ποίηση, αγαπητοί αναγνώστες, μην ξεχνάτε την παραίνεση ενός άλλου ποιητή, του Οδυσσέα Ελύτη: «Όταν βρίσκεστε σε δύσκολες στιγμές, αδελφοί, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό, μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη…»

41 Σχόλια to “Κάποια ύποπτα στοιχεία”

  1. Alexis said

    «συχνάζει εις το επί της οδού Ασκληπιού καφενείον “ο Μαύρος Γάτος” ένθα συχνάζουσι λογοτέχναι ποιηταί και άλλα ύποπτα στοιχεία.»

    Καλό!
    Μου θύμισε το περίφημο «ναυτικοί και άλλα κακοποιά στοιχεία» που έγραφαν κάποτε οι «καθωσπρέπει» εφημερίδες για τα κακόφημα στέκια του Πειραιά.

    Ωραίο άρθρο κ. Σαραντάκο! Την καλημέρα μου.

  2. gbaloglou said

    «ναυτικοί και άλλα κακοποιά στοιχεία»:

    Αξέχαστο έχει μείνει στην οικογένεια μας το περιστατικό όπου εξάδελφος μου καταγγέλθηκε από μητέρα συμμαθητή του ότι έπαιζε μπιλιάρδο — στον θρυλικό «Τάφο» — και, το χειρότερο, «μαζί τους ήταν και ένας φαντάρος»!

  3. BobLoopas said

    Πάρα πολύ ωραίο άρθρο κ. Σαραντάκο. Να είσαι πάντα καλά.

  4. BobLoopas said

    Δεν ξέρω αν είναι αληθινή και η ιστορία που άκουσα κάποτε για τον Αυγέρη. Λένε πως όταν έκανε έλεγχο η αστυνομία στο σπίτι του και τον ρώτούσε τι κρύβει και που, έδειξε με το δάχτυλο του το κεφάλι του και είπε «εδώ».

  5. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    Πολλές παρόμοιες ιστορίες κυκλοφορούν που δεν ξέρουμε αν είναι αληθινές ή «μπεντροβάτες», π.χ. από μια έκθεση έρευνας όπου «ανευρέθησαν βιβλία του Ρώσου κομμουνιστού Μιχαήλ Στρογκώφ».

  6. BobLoopas said

    Και η ιστορία με τη δίκη του Βάρναλη το ’26 για τα «Μαρασλιακά» που ένας μάρτυρας κατέθεσε πως τον είδε να αγοράζει ψάρια ημέρα νηστείας…
    Αν θυμάμαι καλά…

  7. BobLoopas said

    Όχι τη δίκη! Την ιστορία από τα φιλολογικά του απομνημονεύματα(;) από κάπου αλλού(;)..

  8. BobLoopas said

    Πόσοι άραγε Έλληνες ποιητές έχουν δικαστεί (όχι μόνο για πολιτικούς λόγους). Θα άξιζε να κάνει κάποιος ένα βιβλίο με τα πρακτικά από τις δίκες (αν δεν υπάρχει κάποιο ήδη, υπάρχει;).

  9. sarant said

    7: Από τα Αθεϊκά το 1911 όταν ήταν σχολάρχης Αργαλαστής.
    Επιφυλάσσομαι να ανεβάσω σε λίγες μέρες.

  10. BobLoopas said

    9:έχεις δίκιο, από τα Αθεϊκά…

  11. BobLoopas said

    Κι από μιά συνέντευξη του Κουμανταρέα στα Νεα:

    «Ναι, το “Αρμένισμα” ήταν μια παράξενη τριπλέτα. Τρεις διαφορετικές μεταξύ τους ιστορίες που τις είχα εκδώσει στην Εστία, τον καιρό όπου ήταν επικεφαλής ο στρατηγός, ο πατέρας της κυρίας Μάνιας. Του άρεσε το ομότιτλο διήγημα “Α!, ωραίο το “Αρμένισμα”, είναι και πατριωτικό…”. Αν είχε διαβάσει τους “Γάμους του Σπόρου και της Ποππαίας”, θα του είχε φύγει το τσερβέλο. Δυστυχώς τα διαβάσανε κάποιοι καλοθελητές της χούντας και μου στήσανε τέσσερις δίκες. Θυμάμαι στην πρώτη από αυτές ο εισαγγελέας είχε πει: “Αν ο Αριστοφάνης, τον οποίο επικαλείστε, είναι αθυρόστομος, τότε και ο Αριστοφάνης καταδικαστέος είναι”

  12. BobLoopas said

    Κι ο Άρης Αλεξάνδρου που δικάστηκε ως ανυπότακτος ενώ όταν έπρεπε να παρουσιαστεί ήταν εξόριστος…
    Σταματάω…αλλά μ’ άρεσε πολύ το σημερινό θέμα.

  13. BobLoopas said

    Και με το Μικέλη Άβλιχο ένορκο κάποια εδώ:
    http://ngnm.vrahokipos.net/part01.html?start=14
    κάτω κάτω στη σελίδα
    (συγνώμη αλλά δεν άντεξα)

  14. YN said

    Αναρωτιέμαι αν το περιστατικό που περιγράφεται είναι ακριβές. Ως φαίνεται, πηγή, άμεση ή έμμεση, του κ. Σαραντάκου (πατρός) είναι το βιβλίο του Λάμπρου Ζιώγα (παρουσιάζεται ως φίλος του Μενέλαου Λουντέμη) «Η Δίκη του Μενέλαου Λουντέμη» από το οποίο φαίνεται πως αντιγράφει αυτό το blog: http://pikralida.blogspot.com/2007_12_01_archive.html
    Να υπάρχει, άραγε, καμία, συνοπτική έστω, αναφορά στο περιστατικό σε κάποια από τις εφημερίδες της εποχής; Πολλές υπάρχουν σκαναρισμένες στο Διαδίκτυο, αλλά δεν έχω το χρόνο και την υπομονή να ψάξω. Υποθέτω ότι, θεωρητικά, θα πρέπει να υπάρχουν και τα (συνοπτικά) πρακτικά της δίκης (που αποτελούν ένα σώμα με την απόφαση). Από επαγγελματικό ενδιαφέρον (πέστε το καλύτερα διαστροφή) πολύ θα ήθελα να τα δω για να ξέρω ποια ακριβώς ήταν η κατηγορία κλπ. Μιλάμε, άραγε, για τακτικό ποινικό δικαστήριο, ή για στρατοδικείο (που, αν δεν κάνω λάθος, ήταν αρμόδιο για τα ‘κλασσικά’ αδικήματα διώκονταν οι αριστεροί, δηλαδή την παράβαση του α.ν. 375/1936 περί κατασκοπίας, του Γ’ Ψηφίσματος και του α.ν. 509/47 (που έθεσε εκτός νόμου το ΚΚΕ); Το «κ. Εισαγγελεύ», πάντως, παραπέμπει σε τακτικό δικαστήριο, γιατί στα στρατοδικεία ο Εισαγγελέας λεγόταν «Βασιλικός Επίτροπος».

    Πάντως, ότι η δίωξη έγινε το 1958 δεν ήταν, νομίζω, τυχαίο. 1958 ίσον ΕΔΑ αξιωματική αντιπολίτευση και ξεκίνημα μίας «ανεπίσημης» πολιτικής «πιέσεων» προς τους «αντεθνικώς δρώντας» που κορυφώθηκε με τις εκλογές του 1961…

  15. Hellegennes said

    Πολύ ωραίο άρθρο. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι η θέαση των λογοτεχνών ως «κακοποιά και επαναστατικά στοιχεία» οφείλεται αποκλειστικά στην έλλειψη μόρφωσης. Άλλωστε πολλοί αμόρφωτοι Έλληνες της εποχής θεωρούσαν το διάβασμα χαμένο χρόνο και όσους διάβαζαν τούς θεωρούσαν άχρηστους και χασομέρηδες. Είναι ένα από τα αμαρτήματα που πληρώνουμε σήμερα σαν κράτος.

  16. ein Steppenwolf said

    5: Το αναφέρει η Έλλη Αλεξίου στη συλλογή ανεκδότων «Υπό εχεμύθειαν». Κάνανε λέει έρευνα στο σπίτι του Γιάνη Κορδάτου στο Πήλιο και γράψανε κατόπιν στην έκθεση:

    «Μεταξύ άλλων, ευρέθησαν τα έργα του ρώσσου κομμουνιστού Μιχαήλ Στρογκώφ, καθώς και τα ποιήματα Σολωμού τινος».

  17. betatzis said

    Για την ιστορία

    http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=3777296&publDate=6/8/2010

  18. Από τέτοιες δίκες , η ιστορία της ελληνικής δεξιάς εθνικοφροσύνης, άλλο τίποτα.
    Συγγενής μου σύρθηκε στο στρατοδικείο με την κατηγορία ότι εγκατέλειψε τη θέση του σαν διοικητής Χωροφυλακής. Το κατηγορητήριο δεν έγραφε, ότι έφυγε επί κατοχής από την χωροφυλακή, που συνεργαζόταν με τους Γερμανούς, για να περάσει με όλη τη μονάδα του στον ΕΛΑΣ και να πολεμήσει τον εχθρό.
    Έμεινε συνολικά 15 χρόνια φυλακή και εξορία.

  19. Και άντε να κάνω κι εγώ μια τρολλιά, δεν θέλω να κάνω πονηρή σύνδεσηπ.χ. ναι αλλά τι κάνουμε τώρα κλπ για να καταλήξω στο «δείτε κι αυτό». Τι στο καλό, μεταξύ μας είμαστε.

    Ανησυχώντας για το μέλλον του τόπου και πρωτίστως το δικό μου, και βλέποντας οτι το μπλογκάκι μου λέγεται μεν Γράμματα από την ουτοπία, αλλά είναι πολύ τραλαλί-τραλαλό, σεφαραδίτικα τσιφτετέλια και θεωρίες,είπα να κάνω μια πρόταση δράσης.
    Την είχα έτοιμη και έψαχνα την κατάλληλη στιγμή. Τώρα λοιπόν, αν και είναι μάλλον η χειρότερη στιγμή, την παρουσιάζω. Δεν νομίζω, ότι θα αρχίσει την εξέγερση, αλλά ξέρω και εγώ, κάτι πρέπει να κάνουμε. Ίσως, αν αποτύχουν οι διάφοροι άλλοι που καλούν, ίσως θα πρέπει να ξανασκεφτούμε τις ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ:

    http://profitoulas.wordpress.com/

  20. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα επόμενα σχόλια!

    14: Το επεισόδιο πρέπει να έγινε. Θα το κοιτάξω, αν βρω ευκαιρία.

  21. Ωραία και δροσερή η διήγηση του πατρός Σαραντάκου, ό,τι πρέπει για τις αρχές αυτού του καύσωνα, μετεωρολογικού και όχι μόνον.

  22. Y N said

    18: Βενετσιανόπουλος;

  23. Ηλεφούφουτος said

    Κάπου είχα διαβάσει κι εγώ ότι οι Λένιν, Στάλιν και …Κρόνιν χαρακτηρίζονταν αιμοβόροι κομμουνιστές.

    Ή ανέκδοτο από υπηρεσία λογοκρισίας/Ασφάλειας ή κάτι τέτοιο, όπου ο ένας υπάλληλος τσιτάρισε εκστασιασμένος «Ίτε παίδες Ελλήνων» κι ο άλλος έσπευσε να συμπληρώσει «…τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

    Πάντως, το έχω ξαναομολογήσει, ο Παλαμάς είναι ένα κενό στη λογοτεχνική μου παιδεία. Τον είχα πάρει πολύ στραβά, απ τον καιρό που ήταν ο ευνοημένος ποιητής των ανθολογίων του Δημοτικού, και πίστευα ότι μόνο φιλολογικό ενδιαφέρον έχει σήμερα.
    Ένας θείος μου, μακαρίτης πια, φιλόλογος και με καλό λογοτεχνικό γούστο, όταν του το είχα πει, του ήρθε πολυ απότομο και προσπάθησε να με νουθετήσει αλλά τότε είχα άλλες αναζητήσεις.

    Ο ίδιος θείος μού είχε διηγηθεί και μια ιστορία όπως οι παραπάνω:
    Κάπου επί χούντας υπέβαλε τα χαρτιά του σε δημόσια υπηρεσία, δεν ξέρω για ποιο θέμα, και ο υπάλληλος τον ειρωνεύθηκε για τη γλώσσα στην οποία είχε συντάξει την αίτηση «Δημοτικιά; Δημοτικιά;»
    Στο τέλος της διαδικασίας λοιπόν τού δίνει ο ίδιος υπαλληλος το στυλό και του λέει με χαρακτηριστική ευγένεια «Υπέγραψε!», οπότε κι ο θείος μου φιλέκδικα: «Ποιος; Ποιος;»

  24. LandS said

    #16, σύμφωνα με τον ίδιο τον Κορδάτο (Ιστορία του Εργατικού Κινήματος) επρόκειτο για το Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, «Σολωμού τινός».
    Όπως και νάχει είναι ανατρεπτικός τίτλος.

  25. andreas mihailidis said

    ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΧΙΟ ΟΔΗΓΟΥΣΕ Ο ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΠΟΙΗΤΗ ΦΩΤΗ ΑΓΓΟΥΛΕ ΣΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ. ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΜΑΛΙΣΤΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΤΕΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΦΩΤΗΣ.
    ΕΝΑΣ ΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΑΣ ΠΑΡΑΚΡΑΙΚΟΣ ΟΠΩΣ ΠΕΡΝΟΥΣΕ Ο ΦΩΤΗΣ ΤΟΝ ΕΦΤΥΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ: – ΦΤΟΥ ΣΟΥ ΡΕ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΣΤΗ!
    Ο ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ ΠΟΙΠΟΝ ΧΛΕΥΑΣΕ ΤΟ ΦΩΤΗ ΛΕΓΟΝΤΑΣ: – ΒΛΕΠΕΙΣ ΣΕ ΦΤΥΝΟΥΝ!
    ΑΤΑΡΑΧΟΣ Ο ΦΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΑ: – ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΝΑ ΗΣΟΥΝΑ ΕΣΥ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΟΥ!

  26. sarant said

    25: Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα!

  27. argosholos said

    Να μη ξεχάσουμε και με τι ασχολιούνταν οι Αθάνατοι μεσούσης Κατοχής: διεξήγαγον την νοτόριους Δίκην των Τόνων!

    Τα πρακτικά της ως άνω Δίκης είναι όλα τα ευρώ! Δεν υπάρχουν…δεν υπάρχουν…(κατά την γνωστήν έκφρασιν)!

  28. NM said

    «Κάντε ησυχία, οι Έλληνες κοιμούνται» έγραφε λέει ένα πανώ στις διαδηλώσεις στη Μαδρίτη και πολλούς «εδώδιμους» η είδηση συνετάραξε. Και αν κρίνω απ΄οτι βλέπω να γίνεται τώρα στο Σύνταγμα και συνειδήσεις αφύπνησε και εξελίξεις πιθανά να πυροδότησε.
    Παρ’ όλα αυτά εγώ δεν μπορώ να βρώ πηγή εξ Ιβηρικής που να το επιβεβαιώνει. Μόνο δευτερεύουσες ντόπιες.
    Ρωτάω τους ψύχραιμους αυτού εδώ του μπλογκ: Γνωρίζετε κάτι;
    (Γιατί με το ζόρι την κρατάω, να μην αρχίσει να καλπάζει, τη φαντασία μου που έχει αφηνιάσει)
    Ευχαριστώ εκ των προτέρων και συγγνώμη για την εκτροπή από το θέμα της συζήτησης.

  29. sarant said

    Όπως ειπώθηκε σε άλλο νήμα, ήταν ψέμα ότι σηκώθηκε τέτοιο πανώ στην Ισπανία.

  30. YOSEF22ADAR said

    Οπως διακρινεται εδω,
    υπαρχουν εκατονταδες πανο και χαρτονια με συνθηματα.
    Μονο αυτοπτης μαρτυς θα μπορουσε να πει με σιγουρια.
    Αλλα και να το ειπαν,
    αδικο εχουν ?

  31. gbaloglou said

    Όπως δήλωσαν οι ίδιοι στην Ελληνική τηλεόραση, όντως σηκώθηκε τέτοιο πανώ από Έλληνες (φοιτητές) της Μαδρίτης.

  32. gbaloglou said

    …Αλλά δεν έγραφε «ήσυχα να μην ξυπνήσουν οι Έλληνες» 🙂

  33. YOSEF22ADAR said

    Αυτο εγραφε Γιωργο ?
    http://brilliant-future.tumblr.com/post/5544323232/error-404-democracia-not-found

  34. τυφλός said

    2.14 – 3.25 περίπου. Μιλάει εκπρόσωπος του ισπανικού κινήματος και έλληνας φοιτητής (αν θυμάμαι καλά).

  35. gbaloglou said

    Σύνθημα σε τοίχο ήταν λοιπόν και όχι πλακάτ: αυτό στο οποίο αναφερόμουν εμφανίζεται στο διάστημα 2:33-2:36 στο παραπάνω βίντεο, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω αν πρόκειται για Αθήνα ή για Μαδρίτη! (Παρομοίως όσον αφορά το πλακάτ «Iceland — Brother Country» στο 2:10-2:11.)

  36. ti zoe sauto to blog said

    Στο βίντεο στο # 34 , η ρεπόρτερ μας βεβαιώνει ( 3΄ και 25΄΄ περίπου ) ότι γέμισε και η πλατεία ΑΓΙΟΥ Γεωργίου στην Πάτρα . Έχω την υποψία ότι εννοεί του Γεωργίου ( σκέτο τώρα , παλιότερα Γεωργίου Α΄).
    Κανένας από την Πάτρα να μας διαφωτίσει ;

  37. Μαρία said

    36 Ε ναι, στο 1:20 φαίνεται και το θέατρο. Αλλά η ίδια ρεπόρτερ πετάει κι ένα αφύπνισμα παρακάτω.

  38. akindynos said

    Είναι συχνό το μπέρδεμα. Αν κάποιος θέλει να αναφερθεί στην πλατεία Αγίου Γεωργίου μάλλον στο (αρχαίο) Ωδείο θα πει. Έτσι κι αλλιώς νομίζω κάποια στιγμή άλλαξε ονομασία.

  39. τυφλός said

    #35: Έχετε δίκιο που μπερδευτήκατε. Έπρεπε να το εξηγήσω αμέσως αλλά νύσταζα αρκετά και θα έγραφα βλακείες. Λοιπόν, στο ρεπορτάζ του βίντεο έχουν δηλώσεις από Ισπανία (έλληνα και ισπανό που ήταν στις διαδηλώσεις), αλλά τα πλάνα ήταν μόνο από Ελλάδα, αν θυμάμαι καλά. Όχι μόνο η Πάτρα και το Ηράκλειο φαίνεται κάποια στιγή στα πλάνα.

  40. Όχι οι Αθάνατοι, Αργόσχολε (27), η Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου. Είναι όντως πολύ διδακτικά τα πρακτικά της Δίκης των Τόνων – και τα πρακτικά της Συγκλήτου, που υπό τις τότε τραγικές περιστάσεις άλλη δουλειά δεν είχε παρά να καταγγέλλει στη δοσιλογική κυβέρνηση (που εν προκειμένω φάνηκε πολύ πιο εντάξει από τη Σύγκλητο!) συνάδελφο για τις απόψεις που εξέφρασε (και μάλιστα να τον καταγγέλλει και συκοφαντικά, γιατί μόνο τυφλός τα τ’ώτα τόν τε νούν τα τ’όμματα μπορούσε να θεωρήσει ότι ο Κακριδής αμφισβητούσε την αξία της κλασικής παιδείας!), και οι καταθέσεις υπεράσπισης όλου του πνευματικού κόσμου της εποχής, που δεν αδιαφόρησε ούτε αδράνησε, και η τελική απόφαση του Υπουργού, που ουσιαστικά απάλλασσε τον Κακριδή από όλες τις σοβαρές κατηγορίες, αλλά δεν τολμούσε και να τον αθωώσει τελείως.

  41. sarant said

    Ναι, αξίζει κάποια φορά να παρουσιάσουμε ένα απάνθισμα από τη Δίκη των Τόνων!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: